222357, Minsk, Svobody square, 2
Reception phone number: Operating mode:from 8.00 to 13.00 and from 14.00 to 17.00 on weekdays
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
hotline: +375 (1772) 5-55-72
Первое заседание Молодежного парламента при Минском областном Совете депутатов прошло в Столбцах.
Открыть заседание и поздравить молодежь приехали начальник главного управления идеологической работы и по делам молодежи Миноблисполкома Ольга Топдемир и член Совета Республики, председатель Минского областного Совета депутатов Наталья Якубицкая.
На заседании создали комиссии, избрали председателя и его заместителей. Председателем Молодежного парламента при Минском областном Совете депутатов избран Александр Тугарин, ведущий маркетолог отдела маркетинга и рекламы совместного закрытого акционерного общества «БЕЛДЖИ», его заместителем — Вероника Лешкевич, режиссер Воложинского районного центра культуры.
— Парламент избран очень работоспособный и представляет разные сферы деятельности. Главная задача членов молодежного парламента — объединять и масштабировать свои идеи, сплотить вокруг себя активную молодежь Минской области. На молодых депутатов возлагаем очень большие надежды, а мы, в свою очередь, всегда готовы подсказать и подставить плечо, — отметила председатель Минского областного Совета депутатов Наталья Якубицкая.
После заседания для молодых депутатов прошла диалоговая площадка с политический обозревателем СТВ Евгением Пустовым, посвященная 30-летию института президентства.
Источник: https://valozhin.by/16082024/molodye-parlamentarii-minshhiny-proveli-pervoe-zasedanie/
16 августа член Постоянной комиссии Совета Республики Национального собрания Республики Беларусь по образованию, науке, культуре и социальному развитию, директор государственного учреждения образования «Молодечненская специальная школа-интернат» Наталья Глинская провела личный прием граждан.
Во время приема поступил телефонный звонок из Минска от председателя общественного объединения защиты животных «Зоосвет» Людмилы Станкевич. Вопрос касался закона «Об ответственном обращении с животными», который вступит в силу 1 января 2025 года. Все разъяснения по интересующим позициям данного документа даны на месте.
Затем сенатор встретилась с коллективом Воложинского производственного участка ОАО «Минский молочный завод №1», где поинтересовалась у присутствующих условиями их работы, настроением и ответила на интересующие людей вопросы. Также Наталья Глинская рассказала собравшимся о работе Совета Республики по законотворчеству.
Коллектив обратился с просьбой к Наталье Глинской о содействии в организации экскурсии во Дворец Независимости. Сенатор пообещала работникам, что они обязательно побывают в таком прекрасном и значимом месте нашей страны, о посещении которого мечтает каждый белорус.
Также Наталья Глинская посетила многодетную семью Юлии Гисич и вручила четырем ее детям подарки к началу учебного года.
В этот же день депутат провела мониторинг возможности населения закупить школьную форму к первому сентября, побывав в магазине «Чадо», где поинтересовалась ценами и размерным рядом школьной одежды.
Позиция Натальи Глинской – любить свою родину и своим трудом приносить пользу людям, живущим на белорусской земле.
Источник: https://valozhin.by/16082024/senator-natalya-glinskaya-provela-priem-grazhdan-v-volozhine/
Менавіта так гавораць пра народны калектыў літаратурна-мастацкага майстэрства “Рунь” раённага цэнтра культуры яго шматлікія прыхільнікі. І такое народнае званне дарагога каштуе! Чацвёрты год паэтычнай супольнасцю Валожыншчыны кіруе Наталля Жылевіч – удзельніца калектыву з 27-гадовым стажам. За гэты непрацяглы час “рунеўцы” значна актывізаваліся: з’явіліся новыя аўтары і новыя кніжкі, якіх выдадзена больш за 30. Сёння Наталля Фадзееўна – наша суразмоўца.
– “Рунь” ведаюць усе ў раёне і, у першую чаргу, дзякуючы Валянціне Францаўне Гіруць-Русакевіч. Доўгі час “Рунь” працавала пры раённай газеце. Ля вытокаў гэтага творчага аб’яднання, калектыву ўжо на сённяшні дзень, былі такія знакамітыя людзі, як Пятро Бітэль, Віктар Шніп, Генадзь Равінскі, сама Валянціна Францаўна, браты Янушкевічы. Але адбыліся змены, і “Рунь” перайшла працаваць пад крыло раённага цэнтра культуры. Гэта быў 1994 год, і сёлета спаўняецца 30 гадоў з моманту нашага далучэння. Праз тры гады – 14 ліпеня 1997 года – было прысвоена званне народнага аб’яднання.
– Колькі тады было ўдзельнікаў і наколькі падраслі зараз?
– Выраслі мы і ў колькасным, і ў якасным стане. Напачатку было чалавек восем (згодна з журналам 1994 года). У асноўным гэта былі дзеці, затым да “Руні” ў розныя гады далучыліся такія майстры слова, як Мікалай Палякоў, Антон Гедроіць, Вацлаў Харук, Сяргей Маляўскі, Марыя Шакун, Зінаіда Гасціловіч, Дзмітрый Краскоўскі, Святлана Жыдовіч, Ядвіга Кужоўнік, Аляксандр Грынкін, Уладзімір Буракоўскі і іншыя. Я сама прыйшла ў 1997 годзе і да кожнага з іх адносілася з найвялікшай павагай, для мяне яны былі і назаўсёды застануцца недасягальнай веліччу талента і майстэрства.
У 90-я гады членамі Саюза пісьменнікаў Беларусі з’яўляліся толькі Валянціна Гіруць- Русакевіч і Міхась Курыла. А зараз можам пахваліцца тым, што такога высокага звання ў нас удастоіліся дзевяць аўтараў.
Узровень “рунеўцаў” расце – яны пішуць, пішуць і вельмі шмат друкуюцца ў розных перыядычных выданнях: нашай раёнцы, “Літаратуры і мастацтве”, “Мінскай праўдзе”, “Метамарфозах”, “Здароўі пенсіянера”, у калектыўных зборніках Саюза пісьменнікаў Беларусі. І гэта, напэўна, дзякуючы таму, што змяніўся час: стала больш магчымасцей. Кожны сам змог набіраць свае тэксты, што таксама немалаважна. З’явілася даступнасць друку – стала больш выдавецтваў розных, многія выдаюць уласныя зборнікі нават за свой кошт.
А калі ўвогуле гаварыць пра новыя кніжкі, то ў нашага аўтара Людмілы Садоўскай ёсць кніжка аднаго верша, які перакладзены на 23 мовы свету! Бачыце, кніжкі зусім незвычайныя. Ёсць кніжкі-размалёўкі: напрыклад, у Марыі Мучынскай – размалёўка пра жыхароў лесу. Яе прэзентавалі ў дзіцячым садку № 2 “Вясёлка”, на базе якога створана дашкольнае лясніцтва. Вы б ведалі, колькі радасці было ў дзетвары, калі яны яе чыталі, размалёўвалі!
За апошнія тры гады “рунеўцамі” выдадзены 32 кніжкі – розныя кніжкі, рознымі аўтарамі.
Кніжкі, бясспрэчна, заслуга аўтара, але без дапамогі нашага метадыста Галіны Іосіфаўны Гражынскай яны б пабачылі свет значна пазней. Яна дапамагае надрукаваць вершы тым, хто не можа гэта зрабіць. Акрамя таго Галіна Гражынская і сама выдатна валодае словам і заўсёды гатова дапамагчы малодшым калегам. Без перабольшвання магу сказаць, што большая частка штодзённай “руціннай” работы ляжыць на яе плячах.
– Ведаю, што рэалізавалі вельмі цікавы праект з нестандартным падыходам да аўтарства.
– Праект – “Кніга разам з аўтарам”, у якім прынялі ўдзел Марыя Антонаўна Шакун і вучні СШ № 1 райцэнтра (праект пачаўся, калі яны заканчвалі 1-ы клас, а завяршыўся, калі былі ў 3-м). Уяўляеце, які гэта ўзровень: масціты аўтар, член Саюза пісьменнікаў Беларусі прыйшоў да першачкоў, даў ім свае вершы з прапановай зрабіць да іх малюнкі. Не ведаю, ці многія на гэта пагадзіліся б.
Дзеці хуценька разабралі вершы – каму які спадабаўся, нешта пыталіся ў Марыі Антонаўны, гутарылі. А ім жа ўсяго шэсць гадоў. Вы не можаце паверыць, калі мы даслалі мастакам-прафесіяналам тыя простыя малюнкі, наколькі яны захапляліся дзіцячай непасрэднасцю. А калі выйшла ў друк кніжка, яна мела поспех – і не толькі ў нас: у Маладзечне на фестывалі была запатрабавана, ёй цікавіліся, набывалі.
А я настолькі задаволена, што настаўніца Святлана Георгіеўна Косік падхапіла нашу ініцыятыву і ўзяла на сябе вялікі пласт педагагічнай работы. Ізноў жа, прэзентацыя кніжкі прайшла пры поўнай падтрымцы настаўніцы і бацькоў маленькіх мастакоў. А вынікам такой сумеснай працы стала тое, што трое дзяцей з гэтага класа атрымалі перамогу ў конкурсе “Маладыя галасы”. Удзельнічала значна больш.
А я настолькі задаволена, што настаўніца Святлана Георгіеўна Косік падхапіла нашу ініцыятыву і ўзяла на сябе вялікі пласт педагагічнай работы. Ізноў жа, прэзентацыя кніжкі прайшла пры поўнай падтрымцы настаўніцы і бацькоў маленькіх мастакоў. А вынікам такой сумеснай працы стала тое, што трое дзяцей з гэтага класа атрымалі перамогу ў конкурсе “Маладыя галасы”. Удзельнічала значна больш.
– Наколькі амалоджваюцца “рунеўцы”?
– Самы старэйшы наш аўтар Яўген Зялкоўскі – яму 90 з хвосцікам. Ксенія Родзевіч – яшчэ школьніца. Мы не амалоджваемся, а прырастаем новымі, маладымі талентамі. Ёсць зусім юныя паэты – удзельнікі гуртка “Летуценнік”: Лера Стасяловіч, Каця Турляй і інш. Мне цешыць тое, што мой унук Павел піша. Напэўна, самае галоўнае – ты прыходзіш, а ў дзяцей гараць вочы.
Вы ж бачыце, што дзеці самі да нас ідуць – вось, дарэчы, як і сёння.
– А мяне здзіўляе і нават уражвае, што ў інтэрнэтаўскі век ёсць дзеці, якія захапляюцца творчасцю – без прымусу, па сваёй ініцыятыве. Гэта вашы новыя аўтары?
– Ёсць чытальнікі, а ёсць тыя, што пачынаюць пісаць. Яны прыводзяць з сабой сяброў – спачатку за кампанію, а далей – хто ведае: можа каго з іх і муза наведае.
– Чытаць чужыя вершы – вялікая навука, бо няпроста перадаць чужыя эмоцыі, пачуцці, стан душы. Наколькі зразумела па юных наведвальніках, у бліжэйшы час збіраецеся прыняць удзел у чарговым конкурсе?
– Мы ўдзельнічаем ва ўсіх конкурсах, якія прапануюць. І прыемна, што ў кожным атрымліваем дыпломы. Вось толькі некаторыя з перамог: Аляксандр Кулак стаў дыпламантам конкурсу да 80-годдзя Мінскай вобласці; Марыя Шакун стала пераможцай конкурсу сярод ветэранаў працы, прысвечанага 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, а Надзея Агіевіч і Зінаіда Гасціловіч – яго фіналістамі; Таццяна Васільева перамагла ў конкурсе “Мы вайну ўзгадваем вершамі”; Наталля Сельвясюк і Галіна Радына-Марцінкевіч дайшлі да фіналу конкурсу “Браслаўская абіцель”.
Больш за ўсё дыпломаў на рахунак нашага калектыву прынеслі Марыя Мучынская, Людміла Садоўская і Наталля Жызнеўская – напэўна, таму, што яны накіроўваюць свае вершы на конкурсы, агучаныя ў інтэрнэце. Думаю, што кожным “рунеўцам” варта ганарыцца нашаму раёну. Гэта залаты фонд Валожынскага краю.
Калі вяртацца да таго часу, калі мы былі юнымі, ладзілася шмат вечарын: іх праводзіла Надзея Мацвеева. Але кніжак не выдавалі. А вось Валянціна Францаўна ўзняла “Рунь” на больш высокі ўзровень. І калі я прыйшла сюды працаваць, быў вельмі цяжкі перыяд – бо не стала таленавітага творцы, кіраўніка, аднадумца, сябра. Асабіста для мяне і, думаю, для кожнага “рунеўца” – гэта вялікая страта: і сёння за яе сталом сяджу і яго не змагу змяніць, бо, здаецца, ён не дае мне рабіць памылкі. Безумоўна, шмат рабілася і да яе. Але ўжо столькі, колькі ўклала душы ў справу Валянціна Францаўна, не зрабіў ніхто. Першыя кніжкі пры ёй былі выдадзены – на сёння ў нас чатыры калектыўныя зборнікі. Рыхтуецца пяты.
– Чаму ён будзе прысвечаны?
– Мы вырашылі не прысвячаць яго ніякай тэме – у ім будзе сабрана сучасная паэзія Валожыншчыны. Ёсць ужо і назва рабочая: “З калыскі натхнення”. Кожны аўтар сам выбіраў, які верш яму прадставіць. Большасць ужо даслалі. Людзі сталага ўзросту маюць на гэта час, а вось тым, хто працуе, трэба сесці, выбраць і даслаць. Некаторым – нават дапрацаваць напісанае. Разумееце, каб верш трапіў у кніжку, трэба падумаць, бо гэтыя радкі на гады, дзесяцігоддзі – для патомкаў. Нават прачытаць верш са сцэны лягчэй. Я сама так адношуся – з такой павагай да кожнага слова: калі ўжо напісана, то каб гэта было важна не толькі для цябе, але і для іншых.
Вельмі рада, што маладыя аўтары з’яўляюцца. Аксана Мітрошчанкава пісала з дзяцінства, развівалася ў творчасці, выдавала кніжкі і зараз яна папоўніла рады членаў Саюза пісьменнікаў Беларусі. Яна піша вельмі многа, за кароткі час выдала дзіцячую кніжку і кнігу для дарослых. І, наколькі ведаю, мае некалькі рукапісаў кніг вершаў і прозы.
А вось, напрыклад, Марыя Мучынская пачала пісаць толькі ў сталым узросце, але ўжо выдала, мабыць, звыш дзясятка кніг толькі за апошнія чатыры-пяць гадоў. Наогул, яна генератар ідэй, носьбіт нашай беларускай мовы па ўсім свеце. З’яўляецца членам Міжнароднага саюза пісьменнікаў. Знайшла стасункі з паэтамі з іншых краін – літаральна на днях прыязджала паэтка-беларуска з суполкі “Сузор’е”, што аб’ядноўвае беларусаў, якія жывуць ва Узбекістане. Марыя Уладзіміраўна ездзіла туды, чытала там свае вершы і вось зараз, дзякуючы ёй, у нас ужо завязаліся міжнародныя сувязі.
– Да “Руні” далучаюцца ўсё больш паэтаў і пісьменнікаў.
– Гэта знакамітыя творцы: Тамара Бярэзіна, Тамара Аўсяннікава і Лідзія Гардынец з Маладзечна. Яны з задавальненнем прыязджаюць на ўсе нашы мерапрыемствы і пасяджэнні. Не абыходзяцца нашы сустрэчы і без песень самадзейнай паэткі, кампазітара і выканаўцы Людміла Краснадубскай, што прыязджае з Ліды. Дарэчы, многія з нашых “рунеўцаў” пішуць не толькі вершы, але і музыку. Гэта Галіна Філяноўская, Наталля Сельвясюк, Дзмітрыя Завацкі, Уладзімір Ціханоўскі, Наталля Жызнеўская.
А калі каго зацікавіць гэты расповед, запрашаю наведваць нашы мерапрыемствы – проста зайсці ў нашу літаратурную гасцёўню. А ўжо калі хто мае талент да вершаскладання – прыносіць свае творы, як гэта зрабілі новыя ўдзельнікі Вольга Пратасевіч, Вера Глінская, Ганна Якубоўская, Наталля Панкратава, Ірына Гаўрыс і іншыя.
– “Рунь” пасябравала і з інтэрнэтам?
– Маем сваю старонку – называецца “Рунеўцы”, нас можна знайсці ў Інстаграме, паглядзець у Цік-Току. Усё гэта зноў жа дзякуючы маладым. Прыйшоў Аляксей Герман, ён быў у Валянціны Францаўны, а нядаўна вярнуўся з войска і расцвіў. Стварыў нашу старонку ў ВКантакце і канал на Ютубе.
– Вы ўжо чацвёрты год кіруеце паэтычнай супольнасцю Валожыншчыны. За такі непрацяглы час ёсць дасягненні, перамогі. Кажуць, што паэты – народ цікавы, не кожнаму зразумелы, але пры гэтым адкрыты і добры. Як Вам працуецца ў творчай сям’і?
– А і праўда, у мяне зараз дзве сям’і, і кожнай з іх я ўдзячна. Родным і блізкім, што даюць магчымасць усю сябе аддаваць “рунеўцам”, а “рунеўцам” удзячна за дапамогу ў працы і падтрымку ў цяжкія і шчаслівыя хвіліны жыцця. Ведаеце, неяк пасля аднаго мерапрыемства пачула ў зале: “Рунь” у нас застаецца брэндам!” Так прыемна, мы самі вельмі ўсцешаны, што з гонарам працягваем справу нашай любімай Валянціны Францаўны Гіруць-Русакевіч.
Гутарыла Алена ЗАЛЕСКАЯ
Крынiца: https://valozhin.by/16082024/run-u-nas-zastaeczcza-brendam/
Менавіта так гавораць пра народны калектыў літаратурна-мастацкага майстэрства “Рунь” раённага цэнтра культуры яго шматлікія прыхільнікі. І такое народнае званне дарагога каштуе! Чацвёрты год паэтычнай супольнасцю Валожыншчыны кіруе Наталля Жылевіч – удзельніца калектыву з 27-гадовым стажам. За гэты непрацяглы час “рунеўцы” значна актывізаваліся: з’явіліся новыя аўтары і новыя кніжкі, якіх выдадзена больш за 30. Сёння Наталля Фадзееўна – наша суразмоўца.
– “Рунь” ведаюць усе ў раёне і, у першую чаргу, дзякуючы Валянціне Францаўне Гіруць-Русакевіч. Доўгі час “Рунь” працавала пры раённай газеце. Ля вытокаў гэтага творчага аб’яднання, калектыву ўжо на сённяшні дзень, былі такія знакамітыя людзі, як Пятро Бітэль, Віктар Шніп, Генадзь Равінскі, сама Валянціна Францаўна, браты Янушкевічы. Але адбыліся змены, і “Рунь” перайшла працаваць пад крыло раённага цэнтра культуры. Гэта быў 1994 год, і сёлета спаўняецца 30 гадоў з моманту нашага далучэння. Праз тры гады – 14 ліпеня 1997 года – было прысвоена званне народнага аб’яднання.
– Колькі тады было ўдзельнікаў і наколькі падраслі зараз?
– Выраслі мы і ў колькасным, і ў якасным стане. Напачатку было чалавек восем (згодна з журналам 1994 года). У асноўным гэта былі дзеці, затым да “Руні” ў розныя гады далучыліся такія майстры слова, як Мікалай Палякоў, Антон Гедроіць, Вацлаў Харук, Сяргей Маляўскі, Марыя Шакун, Зінаіда Гасціловіч, Дзмітрый Краскоўскі, Святлана Жыдовіч, Ядвіга Кужоўнік, Аляксандр Грынкін, Уладзімір Буракоўскі і іншыя. Я сама прыйшла ў 1997 годзе і да кожнага з іх адносілася з найвялікшай павагай, для мяне яны былі і назаўсёды застануцца недасягальнай веліччу талента і майстэрства.
У 90-я гады членамі Саюза пісьменнікаў Беларусі з’яўляліся толькі Валянціна Гіруць- Русакевіч і Міхась Курыла. А зараз можам пахваліцца тым, што такога высокага звання ў нас удастоіліся дзевяць аўтараў.
Узровень “рунеўцаў” расце – яны пішуць, пішуць і вельмі шмат друкуюцца ў розных перыядычных выданнях: нашай раёнцы, “Літаратуры і мастацтве”, “Мінскай праўдзе”, “Метамарфозах”, “Здароўі пенсіянера”, у калектыўных зборніках Саюза пісьменнікаў Беларусі. І гэта, напэўна, дзякуючы таму, што змяніўся час: стала больш магчымасцей. Кожны сам змог набіраць свае тэксты, што таксама немалаважна. З’явілася даступнасць друку – стала больш выдавецтваў розных, многія выдаюць уласныя зборнікі нават за свой кошт.
А калі ўвогуле гаварыць пра новыя кніжкі, то ў нашага аўтара Людмілы Садоўскай ёсць кніжка аднаго верша, які перакладзены на 23 мовы свету! Бачыце, кніжкі зусім незвычайныя. Ёсць кніжкі-размалёўкі: напрыклад, у Марыі Мучынскай – размалёўка пра жыхароў лесу. Яе прэзентавалі ў дзіцячым садку № 2 “Вясёлка”, на базе якога створана дашкольнае лясніцтва. Вы б ведалі, колькі радасці было ў дзетвары, калі яны яе чыталі, размалёўвалі!
За апошнія тры гады “рунеўцамі” выдадзены 32 кніжкі – розныя кніжкі, рознымі аўтарамі.
Кніжкі, бясспрэчна, заслуга аўтара, але без дапамогі нашага метадыста Галіны Іосіфаўны Гражынскай яны б пабачылі свет значна пазней. Яна дапамагае надрукаваць вершы тым, хто не можа гэта зрабіць. Акрамя таго Галіна Гражынская і сама выдатна валодае словам і заўсёды гатова дапамагчы малодшым калегам. Без перабольшвання магу сказаць, што большая частка штодзённай “руціннай” работы ляжыць на яе плячах.
– Ведаю, што рэалізавалі вельмі цікавы праект з нестандартным падыходам да аўтарства.
– Праект – “Кніга разам з аўтарам”, у якім прынялі ўдзел Марыя Антонаўна Шакун і вучні СШ № 1 райцэнтра (праект пачаўся, калі яны заканчвалі 1-ы клас, а завяршыўся, калі былі ў 3-м). Уяўляеце, які гэта ўзровень: масціты аўтар, член Саюза пісьменнікаў Беларусі прыйшоў да першачкоў, даў ім свае вершы з прапановай зрабіць да іх малюнкі. Не ведаю, ці многія на гэта пагадзіліся б.
Дзеці хуценька разабралі вершы – каму які спадабаўся, нешта пыталіся ў Марыі Антонаўны, гутарылі. А ім жа ўсяго шэсць гадоў. Вы не можаце паверыць, калі мы даслалі мастакам-прафесіяналам тыя простыя малюнкі, наколькі яны захапляліся дзіцячай непасрэднасцю. А калі выйшла ў друк кніжка, яна мела поспех – і не толькі ў нас: у Маладзечне на фестывалі была запатрабавана, ёй цікавіліся, набывалі.
А я настолькі задаволена, што настаўніца Святлана Георгіеўна Косік падхапіла нашу ініцыятыву і ўзяла на сябе вялікі пласт педагагічнай работы. Ізноў жа, прэзентацыя кніжкі прайшла пры поўнай падтрымцы настаўніцы і бацькоў маленькіх мастакоў. А вынікам такой сумеснай працы стала тое, што трое дзяцей з гэтага класа атрымалі перамогу ў конкурсе “Маладыя галасы”. Удзельнічала значна больш.
А я настолькі задаволена, што настаўніца Святлана Георгіеўна Косік падхапіла нашу ініцыятыву і ўзяла на сябе вялікі пласт педагагічнай работы. Ізноў жа, прэзентацыя кніжкі прайшла пры поўнай падтрымцы настаўніцы і бацькоў маленькіх мастакоў. А вынікам такой сумеснай працы стала тое, што трое дзяцей з гэтага класа атрымалі перамогу ў конкурсе “Маладыя галасы”. Удзельнічала значна больш.
– Наколькі амалоджваюцца “рунеўцы”?
– Самы старэйшы наш аўтар Яўген Зялкоўскі – яму 90 з хвосцікам. Ксенія Родзевіч – яшчэ школьніца. Мы не амалоджваемся, а прырастаем новымі, маладымі талентамі. Ёсць зусім юныя паэты – удзельнікі гуртка “Летуценнік”: Лера Стасяловіч, Каця Турляй і інш. Мне цешыць тое, што мой унук Павел піша. Напэўна, самае галоўнае – ты прыходзіш, а ў дзяцей гараць вочы.
Вы ж бачыце, што дзеці самі да нас ідуць – вось, дарэчы, як і сёння.
– А мяне здзіўляе і нават уражвае, што ў інтэрнэтаўскі век ёсць дзеці, якія захапляюцца творчасцю – без прымусу, па сваёй ініцыятыве. Гэта вашы новыя аўтары?
– Ёсць чытальнікі, а ёсць тыя, што пачынаюць пісаць. Яны прыводзяць з сабой сяброў – спачатку за кампанію, а далей – хто ведае: можа каго з іх і муза наведае.
– Чытаць чужыя вершы – вялікая навука, бо няпроста перадаць чужыя эмоцыі, пачуцці, стан душы. Наколькі зразумела па юных наведвальніках, у бліжэйшы час збіраецеся прыняць удзел у чарговым конкурсе?
– Мы ўдзельнічаем ва ўсіх конкурсах, якія прапануюць. І прыемна, што ў кожным атрымліваем дыпломы. Вось толькі некаторыя з перамог: Аляксандр Кулак стаў дыпламантам конкурсу да 80-годдзя Мінскай вобласці; Марыя Шакун стала пераможцай конкурсу сярод ветэранаў працы, прысвечанага 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, а Надзея Агіевіч і Зінаіда Гасціловіч – яго фіналістамі; Таццяна Васільева перамагла ў конкурсе “Мы вайну ўзгадваем вершамі”; Наталля Сельвясюк і Галіна Радына-Марцінкевіч дайшлі да фіналу конкурсу “Браслаўская абіцель”.
Больш за ўсё дыпломаў на рахунак нашага калектыву прынеслі Марыя Мучынская, Людміла Садоўская і Наталля Жызнеўская – напэўна, таму, што яны накіроўваюць свае вершы на конкурсы, агучаныя ў інтэрнэце. Думаю, што кожным “рунеўцам” варта ганарыцца нашаму раёну. Гэта залаты фонд Валожынскага краю.
Калі вяртацца да таго часу, калі мы былі юнымі, ладзілася шмат вечарын: іх праводзіла Надзея Мацвеева. Але кніжак не выдавалі. А вось Валянціна Францаўна ўзняла “Рунь” на больш высокі ўзровень. І калі я прыйшла сюды працаваць, быў вельмі цяжкі перыяд – бо не стала таленавітага творцы, кіраўніка, аднадумца, сябра. Асабіста для мяне і, думаю, для кожнага “рунеўца” – гэта вялікая страта: і сёння за яе сталом сяджу і яго не змагу змяніць, бо, здаецца, ён не дае мне рабіць памылкі. Безумоўна, шмат рабілася і да яе. Але ўжо столькі, колькі ўклала душы ў справу Валянціна Францаўна, не зрабіў ніхто. Першыя кніжкі пры ёй былі выдадзены – на сёння ў нас чатыры калектыўныя зборнікі. Рыхтуецца пяты.
– Чаму ён будзе прысвечаны?
– Мы вырашылі не прысвячаць яго ніякай тэме – у ім будзе сабрана сучасная паэзія Валожыншчыны. Ёсць ужо і назва рабочая: “З калыскі натхнення”. Кожны аўтар сам выбіраў, які верш яму прадставіць. Большасць ужо даслалі. Людзі сталага ўзросту маюць на гэта час, а вось тым, хто працуе, трэба сесці, выбраць і даслаць. Некаторым – нават дапрацаваць напісанае. Разумееце, каб верш трапіў у кніжку, трэба падумаць, бо гэтыя радкі на гады, дзесяцігоддзі – для патомкаў. Нават прачытаць верш са сцэны лягчэй. Я сама так адношуся – з такой павагай да кожнага слова: калі ўжо напісана, то каб гэта было важна не толькі для цябе, але і для іншых.
Вельмі рада, што маладыя аўтары з’яўляюцца. Аксана Мітрошчанкава пісала з дзяцінства, развівалася ў творчасці, выдавала кніжкі і зараз яна папоўніла рады членаў Саюза пісьменнікаў Беларусі. Яна піша вельмі многа, за кароткі час выдала дзіцячую кніжку і кнігу для дарослых. І, наколькі ведаю, мае некалькі рукапісаў кніг вершаў і прозы.
А вось, напрыклад, Марыя Мучынская пачала пісаць толькі ў сталым узросце, але ўжо выдала, мабыць, звыш дзясятка кніг толькі за апошнія чатыры-пяць гадоў. Наогул, яна генератар ідэй, носьбіт нашай беларускай мовы па ўсім свеце. З’яўляецца членам Міжнароднага саюза пісьменнікаў. Знайшла стасункі з паэтамі з іншых краін – літаральна на днях прыязджала паэтка-беларуска з суполкі “Сузор’е”, што аб’ядноўвае беларусаў, якія жывуць ва Узбекістане. Марыя Уладзіміраўна ездзіла туды, чытала там свае вершы і вось зараз, дзякуючы ёй, у нас ужо завязаліся міжнародныя сувязі.
– Да “Руні” далучаюцца ўсё больш паэтаў і пісьменнікаў.
– Гэта знакамітыя творцы: Тамара Бярэзіна, Тамара Аўсяннікава і Лідзія Гардынец з Маладзечна. Яны з задавальненнем прыязджаюць на ўсе нашы мерапрыемствы і пасяджэнні. Не абыходзяцца нашы сустрэчы і без песень самадзейнай паэткі, кампазітара і выканаўцы Людміла Краснадубскай, што прыязджае з Ліды. Дарэчы, многія з нашых “рунеўцаў” пішуць не толькі вершы, але і музыку. Гэта Галіна Філяноўская, Наталля Сельвясюк, Дзмітрыя Завацкі, Уладзімір Ціханоўскі, Наталля Жызнеўская.
А калі каго зацікавіць гэты расповед, запрашаю наведваць нашы мерапрыемствы – проста зайсці ў нашу літаратурную гасцёўню. А ўжо калі хто мае талент да вершаскладання – прыносіць свае творы, як гэта зрабілі новыя ўдзельнікі Вольга Пратасевіч, Вера Глінская, Ганна Якубоўская, Наталля Панкратава, Ірына Гаўрыс і іншыя.
– “Рунь” пасябравала і з інтэрнэтам?
– Маем сваю старонку – называецца “Рунеўцы”, нас можна знайсці ў Інстаграме, паглядзець у Цік-Току. Усё гэта зноў жа дзякуючы маладым. Прыйшоў Аляксей Герман, ён быў у Валянціны Францаўны, а нядаўна вярнуўся з войска і расцвіў. Стварыў нашу старонку ў ВКантакце і канал на Ютубе.
– Вы ўжо чацвёрты год кіруеце паэтычнай супольнасцю Валожыншчыны. За такі непрацяглы час ёсць дасягненні, перамогі. Кажуць, што паэты – народ цікавы, не кожнаму зразумелы, але пры гэтым адкрыты і добры. Як Вам працуецца ў творчай сям’і?
– А і праўда, у мяне зараз дзве сям’і, і кожнай з іх я ўдзячна. Родным і блізкім, што даюць магчымасць усю сябе аддаваць “рунеўцам”, а “рунеўцам” удзячна за дапамогу ў працы і падтрымку ў цяжкія і шчаслівыя хвіліны жыцця. Ведаеце, неяк пасля аднаго мерапрыемства пачула ў зале: “Рунь” у нас застаецца брэндам!” Так прыемна, мы самі вельмі ўсцешаны, што з гонарам працягваем справу нашай любімай Валянціны Францаўны Гіруць-Русакевіч.
Гутарыла Алена ЗАЛЕСКАЯ
Крынiца: https://valozhin.by/16082024/run-u-nas-zastaeczcza-brendam/
Гражданская позиция людей определяется их отношением к своей работе, к обществу, в котором они находятся, и месту, где они проживают.
На призыв поддержать процесс наведения порядка в городе к областной ярмарке-фестивалю «Дожинки» откликнулись далеко не все. Придомовые территории, безусловно, нуждаются в корректировке и благоустройстве. Поддерживать чистоту своих дворов, очевидно, должны и сами жильцы, а не только коммунальные службы. Но, видимо, некоторые рассуждают иначе, говоря «Я не обязан». А где же сознательное отношение к общему делу? Или этим общим делом становится только дележка пирогов на праздничном столе?
А вот жильцы дома № 124 по улице Советской так не считают. Дружным коллективом одного двора после рабочего дня вышли и навели красоту возле своих подъездов и не только.
Инициативные граждане собирают вокруг себя таких же активных единомышленников. Проживающий в этом доме Сергей Глинский давно создал в социальных сетях сообщество жителей дома. Поэтому никаких трудностей процесс организации подобных трудовых акций не представляет.
Показывать хороший пример детям – похвально. Маленькие трудяги также приняли участие в субботнике. Даже из соседних дворов дети пришли, чтобы помочь в наведении порядка. Так почему бы не взять за образец для подражания жителям других домов и дворов проявление гражданской сознательности людьми, которые любят свой город, благодарны государству за возможность жить в комфортных условиях и пользоваться различными благами. Давайте сделаем город чище! Присоединимся к инициативным, добропорядочным и культурным людям своего региона! Выйдем и приумножим красоту вокруг нас! Ни в коем случае нельзя оставаться в стороне от важных преобразований любимого Воложина. Екатерина Король, фото автора
Источник: https://valozhin.by/16082024/zhiteli-doma-124-po-ulicze-sovetskoj-vyshli-na-subbotnik/
15 августа в 15-49 в спасательное ведомство Воложинского райотдела по чрезвычайным ситуациям поступило сообщение о пожаре в дачном доме по адресу аг. Городьки Воложинского района. Пожарные расчеты немедленно направились к месту вызова.
По прибытию было установлено, что деревянный дом горит открытым пламенем, есть угроза соседнему строению.
Как рассказал хозяин, он наводил порядок на приусадебном участке и развел костер, чтобы сжечь ветки деревьев. В какой-то момент отъехал по делам. Когда вернулся уже все горело.
Работники МЧС ликвидировали пожар. В результате происшествия огнем уничтожена крыша, частично потолочное перекрытие и имущество в дачном доме. Повреждена хозяйственная постройка на площади 4 кв.м.
Причина пожара устанавливается. По предварительной информации, причиной возгорания стало небрежное обращение с огнем при сжигании мусора на участке. Это еще раз подчеркивает важность соблюдения правил безопасности при проведении подобных мероприятий.
Воложинский райотдел по чрезвычайным ситуациям напоминает, что сжигание мусора на открытом воздухе может привести к непредвиденным последствиям, особенно в засушливое время. Для предотвращения пожаров необходимо соблюдение следующих правил:
– не сжигайте мусор близко к зданиям и другим горючим материалам;
– используйте специально оборудованные места для сжигания мусора;
– не оставляйте огонь без присмотра, даже на короткое время;
– постоянно следите за направлением ветра, чтобы избежать распространения огня;
– готовьте воду или другие средства тушения перед началом сжигания мусора.
Соблюдение данных предостережений поможет избежать подобных происшествий и сохранить жизни и имущество. Будьте бдительны и ответственны при проведении работ с огнем, чтобы не допустить подобных чрезвычайных ситуаций.
В случае пожара звоните по номеру 101 или 112.
I и II классы пожарной опасности - разрешение посещения лесов
III класс пожарной опасности запрещается: - въезд на территорию лесфонда транспортных средств; - разведение гражданами костров, использование гражданами открытого огня на территории лесного фонда; - проведение на территории лесного фонда работ, не связанных с ведением лесного хозяйства;
IV-V классы пожарной опасности - полный запрет на посещение лесов.
Республиканский спортивно-массовый фестиваль для работающей молодежи «Олимпия-2024» под слоганом «30 лет качества» собрал своих друзей на территории Воложинского района в урочище Дубы под Раковом.
Фестиваль объединил в палаточном городке на берегу реки Ислочь 19 молодежных команд первичных организаций и отраслевых комитетов БРСМ, трудовых коллективов предприятий и ведомств со всей страны. Традиционные участники фестиваля — сборные команды Белорусской железной дороги, «Минсктранса», БЕЛАЗа, БМЗ, Минского тракторного завода, «Могилевлифтмаша», концерна «Беллегпром», Беларусбанка, Минобразования, областных и Минского комитетов БРСМ. Здоровую конкуренцию во время спортивных и творческих состязаний им составят новички проекта — молодежные команды Гродно-Азота и Кранового завода.
Стартовал фестиваль парадом команд.
Слова приветствия участникам фестиваля прозвучали от заместителя министра образования Екатерины Петруцкой:
Фестиваль объединил лучших представителей белорусской молодежи. Завтра вы возглавите предприятия и государственные органы. Вам предстоит формировать нашу культуру, традиции, ценности. Вы в ответе за будущее нашей страны. На фестивале зародится та дружба и те контакты, которые позволят вам уверенно идти по жизни и развиваться в своей профессии.
Первый секретарь Центрального комитета БРСМ Александр Лукьянов пожелал участникам провести время на «Олимпии» продуктивно:
— Важно быть лидером, и, думаю, каждый из вас им уже стал. Но гораздо важнее, чтобы все мы были одной большой командой. Уверен, что те знания, которые вы получите (а фестиваль уже давно вышел за рамки спортивно-творческой площадки — сейчас это полноценный образовательный кластер), вы тоже используете в своей работе.
Традиционно программа «Олимпии» насыщена конкурсами и интерактивами. Первый день фестиваля начался с работы 5 интерактивных, образовательных и тематических площадок: «Адаптация молодых специалистов на первом рабочем месте. Развитие института наставничества», «Государственная поддержка молодой семьи в Республике Беларусь. Традиционные семейные ценности», «Как стать лидером и грамотно управлять», «Патриотизм — ценностный ресурс трудового коллектива», «Медийное пространство для организаций и предприятий в популяризации своего бренда» с участием спикеров-экпертов политического обозревателя телеканала «Столичное телевидение» Григория Азаренка и обозревателя издательского дома «СБ. Беларусь сегодня» Андрея Муковозчика.
На протяжении трех дней молодежь ждут спортивные состязания «В здоровом теле — здоровый дух», конкурс визитных карточек команд-участниц, конкурс на лучшую авторскую песню «Гучыць напеў над маёю зямлёй», конкурс бивуаков и приготовления блюд, вечерняя творческая программа, а также творческие мастер-классы. Вне конкурсной программы участники фестиваля будут приглашены на соревнования по мини-футболу и волейболу.
Организатором республиканского спортивно-массового фестиваля «Олимпия-2024», главными целями которого являются предоставление возможностей для успешной самореализации, раскрытия культурного, духовного и инновационного потенциала перспективного молодежного кадрового резерва, выступает БРСМ при поддержке Министерства образования, Министерства спорта и туризма, Минского облисполкома. Молодежный проект реализуется с 2004 года.
В Воложинском районном центре культуры прошло мероприятие для молодежи.
Член комиссии по региональной политике и взаимодействию с органами местного самоуправления Молодежного парламента при Национальном собрании Республики Беларусь Юлия Борис и председатель совета молодых адвокатов Минской областной коллегии адвокатов Александр Сенько провели презентационную встречу в рамках совместного общественно-правового проекта Молодежного парламента и Совета молодых адвокатов «Молодежь в праве».
В ходе встречи участники обсудили одни из актуальных и доступных для молодежи видов деятельности в Республике Беларусь: предпринимательскую и иную самостоятельную деятельность, их актуальное состояние и нововведения законодательства, а также налогообложение физических лиц.
В частности, разъяснили аудитории положения Закона Республики Беларусь № 365-3 от 22.04.2024 г. «Об изменении законов по вопросам предпринимательской деятельности».
Также участникам встречи была предоставлена бесплатная юридическая консультация.
