Volozhin Region
Executive Committee

16 сентября в Солигорске проходят областные”Дожинки-2023″.

Воложинщину представляют руководство района, директора сельхозпредприятий, механизаторы, агрономы, инженеры, комбайнеры, бухгалтеры, водители, животноводы, операторы зерносушильных комплексов – все, кто достиг самых высоких результатов в районе на нынешней жатве.

Солигорск встретил делегацию караваем.

valozhin.by

«К этому дню Минщина подошла со стабильно высокими показателями. Ваш вклад в республиканский каравай — почти 1,5 млн. тонн зерна. Уверен, Минщина и дальше останется флагманом агропромышленной отрасли страны и будет развиваться ускоренными темпами по всем направлениям», — говорится в поздравлении.

Всем участникам праздника хлеборобов вручены цветы от Президента.
А лучшим из лучших — Почетные грамоты и Благодарности Администрации Президента.

— Скажу от себя. Жители Минщины умеют хорошо работать и так же хорошо отдыхать. И пусть так будет всегда, — отметил Максим Рыженков.

valozhin.by

Приветственный адрес от Президента хлеборобам Минщины озвучил первый заместитель Главы Администрации Президента Максим Рыженков.

Слова благодарности всем труженикам села адресовал председатель Минского областного исполнительного комитета Александр Турчин.

— Современные технологии шагнули далеко вперед, дав дорогу новым профессиям, о которых мы даже не слышали, — сказал Александр Генрихович. – Но есть профессия, которой не одна тысяча лет. И она будет востребована во все века – это профессия хлебороба, преданного труженика земли. Именно благодаря труду этих людей семьи могут собираться вместе за щедро накрытым столом, отмечать праздники, встречать гостей, каждый раз подтверждая хлебосольность белорусского народа.

Губернатор Минщины отметил, что в этом году аграрии столичной области достойно выдержали погодный стресс-тест и в экстремальных условиях собрали хороший урожай хлеба – пятую часть республиканского объема зерна, чем внесли весомый вклад в каравай родной Беларуси.

За высокий профессионализм, многолетний добросовестный труд и за высокие показатели на уборочной компании Почетной грамотой Минского областного исполнительного комитета награжден водитель сельхозпредприятия «Саковщина-Агро» Александр Русинович.

Алексей Богуславский

Алексей Костюк

Благодарность губернатора объявлена главному инженеру сельхозпредприятия «Агро-Дубинское» Алексею Богуславскому и комбайнеру молодёжного экипажа этого же хозяйства Алексею Костюку.

Нагрудного знака «Прафсаюзны знак пашаны» Федерации профсоюзов Беларуси удостоился директор сельхозпредприятия «Агро-Дубинское» Геннадий Касперович.

valozhin.by

В связи с этим на территории Молодечненского, Минского, Вилейского, Логойского, Воложинского районов будет отсутствовать прием от АРТПС Радошковичи эфирного телевидения и радиовещания в дневное время 20.09.2023г. с 09.15 до 16.15.

Воложинщину представляют 35 человек: руководство района, директора сельхозпредприятий, механизаторы, агрономы, инженеры, комбайнеры, водители, животноводы, операторы зерносушильных комплексов – все, кто достиг самых высоких результатов в районе на нынешней жатве.

Телевизоры, холодильники, ноутбуки, стиральные машины, смартфоны, мобильные телефоны, скутеры, электросамокаты, денежные сертификаты на 10 тысяч рублей – именно такими подарками был оценен ударный труд героев хлебных полей, которых поздравляли на малой сцене Солигорска в 14.00.

Слова благодарности за преданность родной земле выразил первый заместитель председателя Миноблисполкома Сергей Левкович. Он отметил, что, несмотря на довольно сложный сельскохозяйственный год хлеборобы Минщины, как и всегда, ударно держат лидерство по намолотам зерна.

— В течении года аграриями Минщины засеяны более 1 миллиона гектаров. Из 95 молодежных комбайновых экипажей, 75 намолотили свыше одной тысячи тонн, и еще семь – более двух тысяч тонн, — подчеркнул Сергей Викторович. – Это свидетельствует о том, что молодежь умеет трудиться и славно продолжает традиции героев-земледельцев. И нам есть чем гордиться.

Важным моментом стало награждение победителей областного соревнования на уборке урожая 2023 года. Приятно отметить, что третье место в области среди молодых водителей на уборке зерна занял водитель сельхозуправления «Бобровичи» Дмитрий Гирловский.

От Минского областного комитета профсоюзов работников АПК награжден ветеран-комбайнер сельхозпредприятия «Судниковский» Владимир Шкель, за плечами которого 32 сезона уборочной компании. Намолот этого года составил 374 тонны зерна.

Почётный знак «Белагросервиса» и ценный подарок вручен директору райагропромтехники Дмитрию Кизееву.

Ценный подарок – смартфон — от Борисовского комбината хлебопродуктов получил водитель сельхозпредприятия «Першаи-2014» Александр Голуб.

Телевизор с областных «Дожинок» повезет домой тракторист сельхозпредприятия «Воложинское» Сергей Анисько.

valozhin.by

После того, как награды нашли своих героев, по традиции, наступил торжественный момент – объявление столицы «Дожинок» 2024 года и передачи эстафеты главного праздника хлеборобов.

Эстафету областного фестиваля-ярмарки тружеников села «Дожинки» в 2024 году принимет наш город Воложин!

Председатель Солигорского районного исполнительного комитета Анатолий Ладыго передал эстафету председателю Воложинского районного исполнительного комитета Евгению Круковичу.

— Внутри переполняют эмоции — большая честь для Воложинщины перенять эту эстафету. Вдвойне приятней принимать эстафету в городе, в котором родился. Мы постараемся сделать все возможное, да и невозможное, чтобы лучших тружеников села Минской области Воложин встретил достойно – в лучших традициях своего гостеприимства, — сказал Евгений Крукович.

valozhin.by

Тружеников открытого акционерного общества «Агро-Дубинское», коллег, хлеборобов Минской области поздравил директор «Агро-Дубинское» Геннадий Касперович.

— Сердечно поздравляю всех вас с нашим главным праздником — областным фестивалем-ярмаркой «Дажынкі-2023».

Ни посевная, ни уборочная никогда еще не были для нас легкими. За каждой тонной намолоченного зерна стоит труд сотен людей, которые с утра до самого вечера верой и правдой служат родной земле.

Все мы знаем: чтобы получить достойный урожай, недостаточно опустить зерно в землю. Превращаясь из хрупкого ростка в тяжелый колос, оно требует от человека и ухода, и внимания, и заботы.

11 комбайновых экипажей, среди которых 7 тысячников, бороздили в этом году просторы полей ОАО «Агро-Дубинское». За штурвалом практически каждого агрегата были люди опытные, неравнодушные, проверенные временем и далеко не одной жатвой. Свыше 8 тысяч тонн зерна и 2 тысячи тонн рапса внесло наше хозяйство в копилку Воложинского района, заняв второе место в своем регионе.

Собранный урожай — итог четкой организации труда, применения современных аграрных технологий, слаженной работы агрономической, инженерной службы, а также всей механизаторской семьи.

Уважаемые труженики ОАО «Агро-Дубинское», хлеборобы центрального региона! С праздником вас! Всем — крепкого здоровья, счастья, благополучия, уверенности в завтрашнем дне, богатых урожаев, новых трудовых свершений на благо родной страны!

valozhin.by

The cooperation that we are establishing in education will help bring our countries closer together, Rector of the Brazilian Federal University of Minas Gerais Sandra Regina Goulart Almeida said during a ceremony to sign the memorandum of understanding in Belarusian State Economic University (BSEU), BelTA has learned.

The delegation included the university's Rector Sandra Regina Goulart Almeida and Director of the university's Office of International Affairs Aziz Saliba and also Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary of Brazil to Belarus Bernard Jorg Leopold de Garcia Klingl. The guests began their tour of the university by attending a class in the Portuguese language. Then the delegation met with the leadership of the Belarusian university to learn more about the educational capacities of the university and sign a memorandum of understanding. The document was signed by the rectors of the two universities.

"We are happy to sign the memorandum, thanks to which we will develop cooperation in various fields. Now we will be able to make exchanges of students and faculty, to conduct joint research and implement all kinds of projects that are interesting to both parties. We see the growing interest of the Belarusian public in learning the Portuguese language and we hope to contribute to meeting this need and making the Portuguese language more popular in Belarus. In turn, we are very interested in learning more about your culture, language, and the achievements of Belarus. I hope that this cooperation in education will help bring our countries closer together," Sandra Regina Goulart Almeida said.

We have already stepped up cooperation in certain areas, Yulia Shavruk, Dean of the Faculty of International Business Communications at BSEU, told the media. "The first and very important thing is the promotion of the Portuguese language. It is about sending our teachers for internship to Brazil and hosting Portuguese language teachers from the University of Minas Gerais. We are also planning the internship of our students next summer. The Brazilian side is ready to provide grants. As the second avenue of cooperation, our guests singled out the Faculty of International Economic Relations and the World Economy major since we are the leading economic university in the country. Here we are planning joint programs in English. The guests also showed interest in the Faculty of Law. These are three areas of our further cooperation," the dean noted.

The Faculty of International Business Communications at BSEU runs the Center for Latin American Studies where scholars from both universities conduct joint projects. The university also plans to bolster its Portuguese language center.

Written by belta.by

Belarusian President Aleksandr Lukashenko has sent greetings to Nicaragua President José Daniel Ortega Saavedra and the brotherly people as the country celebrates the Independence Day, BelTA learned from the press service of the Belarusian leader.

"Effective social and economic policies, consistent activities of Nicaragua in the international arena with adherence to the principles of sovereign equality of states are respected and supported in Belarus," the president said in his felicitation message.

The intensification of ties between Minsk and Managua will yield tangible results in the near future, will contribute to the stable and creative development of the two countries and the growth of the well-being of citizens, the Belarusian leader is convinced.

Aleksandr Lukashenko wished José Daniel Ortega Saavedra good health and fruitful work, and peace and prosperity to the people of Nicaragua.

Written by belta.by

15 верасня адзначаецца Дзень бібліятэк.

Алена Іванаўна Трасцянка бібліятэчнай сістэме раёна аддала 44 гады работы, большую частку з якіх – раённай дзіцячай бібліятэцы. Пяць гадоў кіравала храмам дзіцячай кнігі. Вельмі творчая, пазітыўная, лёгкая на чуласць, дабрыню, спагаду, цёплыя ўзаемаадносіны – менавіта такой ведалі яе не толькі калегі, але і юныя наведвальнікі: з імі яна заўсёды была на адной хвалі. А якія цікавыя мерапрыемствы ў чароўны свет кнігі яна праводзіла! Так працаваць мог толькі чалавек, улюбёны ў сваю прафесію і аддадзены ёй усім сэрцам.

А. І. Трасцянка нарадзілася на Пяршайшчыне ў вёсцы Семернікі. Бацькі Ганна Сцяпанаўна і Іван Уладзіміравіч – простыя сяляне, працавалі ў калгасе. Шмат рабілі на зямлi, трымалі гаспадарку. Алена была ў сям’і познім дзіцем – з братам у іх розніца амаль дзесяць гадоў. Можна сказаць, што яна была бацькавай дачушкай. Ён ведаў шмат казак і цікавых павучальных гісторый – расказваў на кожную жыццёвую сітуацыю. Самае галоўнае, па яе словах, што бацька вучыў быць аптымістам, бо расла яна ціхай і няўпэўненай дзяўчынкай і вельмі перажывала па розных акалічнасцях. Яго падтрымка была для яе вельмі важнай.

“Хочацца сказаць некалькі слоў пра сваю маленькую радзіму, – кажа мая суразмоўца. – Да 1979 года Семернікі былі цэнтрам калгаса імя Мічурына, потым яго аб’ядналі з калгасам імя Карла Маркса. Вёска мая ў нейкім сэнсе ўнікальная ў тым, што дзеці-семернікоўцы стараліся атрымаць добрую адукацыю. Гэта лічылася прэстыжным, а стымулаў і добрых прыкладаў было шмат. Выхадцы з роднай вёскі працавалі ў Міністэрстве замежных спраў, Міністэрстве сельскай гаспадаркі, служылі афіцэрамі, былі кіраўнікамі аддзелаў на заводах, галоўнымі бухгалтарамі і эканамістамі, загадчыкамі дзіцячых садкоў. Пра адукаваных аднавяскоўцаў заўсёды гаварылі з павагай і ставілі ў прыклад. Несумненна, ганарыліся настаўнікамі. Дарэчы, наш вядомы беларускі палітычны дзеяч Вячаслаў Францавіч Кебіч родам з суседняй вёскі, і гэта таксама быў добры прыклад. Матуля пастаянна паўтарала: “Абавязкова вучыся, старайся. Паглядзі, у нас жа ўсе вучацца”. Аўтарытэт настаўніка быў вельмі высокі – яго заўвагі не абмяркоўваліся.

Так атрымалася, што апошнія чатыры гады школы мы с сяброўкай вучыліся ў Сёмкаўскай школе-інтэрнаце. Вельмі шкада, што школа закрылася. Гэта быў цудоўны час. Настаўнікі – сапраўдныя прафесіяналы, вельмі дружны клас і педагог сапраўды з вялікай літары Зінаіда Арцёмаўна Сулейманава. На жаль, некалькі гадоў назад яе не стала. Мы сустракаліся даволі часта. Да гэтай пары падтрымліваю добрыя сяброўскія адносіны з многімі аднакласнікамі.

Тое, што школа знаходзілася побач з Мінскам, давала нам шмат магчымасцей. У 1977-1978 гадах я займалася ў школе юнага праграміста пры факультэце прыкладной матэматыкі Белдзяржуніверсітэта. Таксама ў завочнай школе пры біяфаку, закончыла школу юнага педагога на факультэце прыродазнаўства педагагічнага ўніверсітэта і атрымала асабістае запрашэнне ад дэкана на паступленне. А мяне цікавіла даволі новая спецыяльнасць – генетыка і бібліятэчная справа. Таму паступаць вырашыла ў БДУ на біяфак. Конкурс быў вялікі нават сярод медалістаў. Не паступіла.
А праз некалькі дзён да нас дадому завітала бібліятэкар нашай сельскай бібліятэкі і прапанавала прыняць бібліятэку. Я была актыўным чытачом і вельмі цікавілася бібліятэкай. Таму яна і наведалася да мяне.

Так у 17 гадоў я стала загадчыкам Семернікоўскай сельскай бібліятэкі. Працавала сем гадоў. У зоне абслугоўвання было 12 вёсак, некаторыя з іх – зусім маленькія. Насельніцтва складала каля 600 чалавек, у асноўным людзі сталага ўзросту. Паступова колькасць жыхароў значна зменшылася. Заўсёды адчувала падтрымку старшыні Пяршайскага сельвыканкама Іосіфа Пятровіча Чэрніка і спецыялістаў сельскай гаспадаркі. Бібліятэка атрымлівала ў той час добрую перыёдыку, было што прапанаваць з новай літаратуры наведвальнікам, меўся нядрэнны фонд і мастацкай літаратуры. Сваіх чытачоў добра ведала дзякуючы дэпутацкай дзейнасці і пастаянным падворным абходам, таму старалася прапанаваць кнігі і перыёдыку па гусце. У выхадныя дні ў бібліятэцы збіралася шмат моладзі з навакольных вёсак. Арганізоўвалі тэматычныя вечары і дыскатэкі”.

Працуючы бібліятэкарам, А. І. Трасцянка завочна скончыла Мінскі інстытут культуры. Выбрала спецыялізацыю менавіта “дзіцячая літаратура”. Бо, як сама адзначае, заўсёды лічыла і цяпер лічыць вельмі важным зацікавіць кнігай маленькіх дзяцей, каб раслі дапытлівымі.

“Восенню, калі я была ў другім класе, у вёску на сельскагаспадарчыя работы прыехалі студэнты геаграфічнага факультэта Белдзяржуніверсітэта, – успамінае ветэран бібліятэчнай справы. – Дзяўчаты, што ў нас кватаравалі, вечарам выходзілі са мной на вуліцу і расказвалі пра зоркі. Я потым прачытала шмат кніг пра космас. Вельмі цікава было даведацца пра Марс. Цяпер мае дочкі мяне “тэсціруюць”: пытаюцца, якая гэта на небе зорка ці сузор’е, і правяраюць праз дадатак на тэлефоне. Разумеюць: студэнткі геафака былі добрымі настаўніцамі! Дарэчы, у мяне на тэлефоне стаяць дадаткi па вызначэнні голасоў птушак, а таксама дадатак пра расліны”.

Пасля заканчэння інстытута Алена Канстанцінаўна Родзевіч, на той час дырэктар Валожынскай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы, прапанавала дыпламаванаму спецыялісту працу ў раённай дзіцячай бібліятэцы. З цеплынёй А. І. Трасцянка ўзгадвае загадчыцу Алену Ігнацьеўну Барахоўскую і калег, сапраўдных прафесіяналаў бібліятэчнай справы, Наталлю Паўлаўну Лоўчую і Святлану Аляксандраўну Шабаль, у якіх шмат чаму навучылася.

Кніга для мяне – найвялікшая каштоўнасць. З дзяцінства і да гэтай пары адносіны да кнігі не змяніліся. Маленькай мне куплялі казкі і бралі кніжкі ў бібліятэцы. Заўсёды хацелася ведаць,
як называецца гэта ці іншая расліна, якая гэта птушка спявае, што гэта за каменьчык, які гэта мінерал. Адказ у тыя безінтэрнэтныя часы можна было атрымаць толькі з кніжак.
Алена Трасцянка

Алена Іванаўна працягвае: “Пры бібліятэцы актыўна працавалі літаратурны клуб “Кругагляд”, лялечны гурток “Сонейка”, радыёклуб “Сэрцам і розумам”. Бібліятэка шмат увагі надавала прафарыентацыі. Быў створаны клуб “Ветразь”. Старшакласнікі сустракаліся з прадстаўнікамі розных прафесій, а таксама са студэнтамі ВНУ, рыхтавалася шмат цікавых мерапрыемстваў. Выступалі ў школах, дзіцячых садках, сацыяльным прытулку, дзіцячым аддзяленні райбальніцы, карэкцыйным цэнтры. З актыўнымі ўдзельнікамі клуба наведвалі Святы кнігі ў абласной бібліятэцы, былі ўдзельнікамі розных конкурсаў.

Неаднаразова ў бібліятэцы праводзіліся абласныя семінары загадчыкаў дзіцячых бібліятэк вобласці. Заўсёды адчувалі падтрымку педагагічных калектываў школ горада і вельмі ўдзячна ім за гэта. Частымі гасцямі нашай бібліятэкі бываюць паэты і пісьменнікі: Тамара Бунта, Іна Фралова, Валерый Квілорыя.

Хоць бібліятэка месцілася ў даволі старым доме на Партызанскай, наш калектыў, якім у свой час кіравалі Алена Інгацьеўна Барахоўская, Ірына Міхайлаўна Зянько, Алена Францаўна Сугака, рабілі ўсё магчымае, каб было прыгожа і ўтульна. Мноства кветак аздабляла пакоі ўнутры памяшкання і падворак. Гэта была сапраўдная фотазона. Многія жыхары прыводзілі сваіх дзетак сюды, каб сфатаграфаваць.

Як імкліва ляціць час. Больш за дзесяць гадоў мінула, як раённая дзіцячая бібліятэка пераехала ў цэнтр горада. Калектыў пад кіраўніцтвам Святланы Аляксееўны Янкоўскай, бібліятэкараў Жанны Міхайлаўны Ажэўскай, Галіны Сямёнаўны Патапчанка працуюць творча і самааддана на бібліятэчнай ніве – яны заўсёды рады чытачам. Я ганаруся сваёй бібліятэкай. Лічу сябе шчаслівым чалавекам. Заўсёды з задавальненнем ішла на працу, а вечарам спяшалася да сям’і. Удзячна ўсім, хто са мной побач, і чыю падтрымку адчуваю: сям’і, родным і блізкім людзям, сяброўкам Алене і Наталлі, калегам”.

valozhin.by