Volozhin Region
Executive Committee

Сёлетні год прынёс дырэктару Івянецкага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Святлане ЗАЙЛЯНКОВАЙ заслужаны поспех: яе праца адзначана Граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, а таксама дыпломам фіналіста абласнога конкурсу прафесійнага майстэрства “За вернасць традыцыям і мудрасць рашэнняў” у намінацыі “Кіраўніцкая дзейнасць”. У 2021 годзе Святлана Міхайлаўна была названа “Чалавекам года Міншчыны” ў намінацыі “Сацыяльная сфера”. А па выніках работы за 2020 год – занесена на раённую Дошку гонару як лепшы работнік адукацыі. І гэта толькі апошнія дасягненні таленавітага педагога.

Усю сваю працоўную дзейнасць, ды і жыццё ўвогуле яна прысвяціла роднаму і дарагому сэрцу Івянцу. Прафесійнае стаўленне адбылося ў Івянецкім доме-інтэрнаце, дзе адпрацавала дваццаць гадоў, апошнія васемнаццаць дапамагае раскрываць творчыя здольнасці юнаму пакаленню.

– Святлана Міхайлаўна, можна сказаць, што 2023 год стаў як бы пачэсным вянцом усёй Вашай работы?

– Не ведаю, супадзенне гэта, ці не, але ў гэтым годзе спаўняецца сорак гадоў маёй педагагічнай дзейнасці. І вось – такія высокія ўзнагароды. Уражанні – невыказныя, нават і не чакала, што так ушануюць. Вельмі прыемна і радасна.

– Тым не менш, пагадзіцеся, кожны, хто працуе з вялікай адданасцю і душой, разлічвае, што яго старанне заўважаць?

– Сама па сабе я не публічны чалавек: саромеюся і адчуваю сябе некамфортна, калі мяне хваляць.

– Але ж узнагароды за Вамі, можна сказаць, наўздагон імчацца?

– Атрымліваецца, што так. Хаця інакш працаваць не ўмею.

– Акрамя стымула, гэта яшчэ і вялікая адказнасць?

– Безумоўна, таму і хвалююся: ці апраўдаю давер. У рабоце ж усялякае бывае.

Першую навучальную ўстанову скончыла з чырвоным дыпломам. І адразу ж паступіла на стацыянар у Інстытут культуры. Там атрымала такое ж пасведчанне. “На выдатна” адвучылася і ў педагагічным інстытуце імя Максіма Танка. Таму, можна сказаць, што я выдатніца па жыцці. Такім жа прынцыпам кіруюся і ў штодзённай рабоце.

– У абласным конкурсе прафесійнага майстэрства Вы таксама выйшлі ў фінал? Якія ўражанні засталіся?

– Пакуль рыхтавалася, давялося, як у кінастужцы, нанова перагледзець старонкі ўсёй сваёй працы. І шчыра прызнаюся: гартаючы іх, не заўважыла нічога такога, пра што можна было сказаць: ой, зараз бы зрабіла зусім інакш. Гады, калі працавала ў доме-інтэрнаце, і што цяпер у рабоце маю, – мне хацелася ўсяго гэтага. Вельмі падабалася з дзецьмі займацца творчасцю: рабіць выставы, арганізоўваць агульнашкольныя мерапрыемствы.

Адзін раз былы начальнік аддзела адукацыі Святлана Валер’еўна Глябовіч, прысутнічаючы на мерапрыемстве, якое мы падрыхтавалі да Дня інвалідаў, пацікавілася ў Фёдара Лазаравіча Гольдшмідта, які тады кіраваў Івянецкім домам-інтэрнатам: “Хто гэта прыдумаў, хто зрабіў?” Вось так нас звёў лёс: праз колькі месяцаў мне паступіла прапанова ўзначаліць Івянецкі дом творчасці дзяцей і моладзі, на што з радасцю пагадзілася. Шчаслівы збег абставін дапамог мне раскрыцца ва ўсю моц, бо да гэтага ляжала душа.

– Цікава даведацца: адкуль ці ад каго ў Вас такая творчасць?

– Мой бацька Міхаіл Нікіфаравіч Гатальскі пісаў вершы, шмат дзе друкаваўся – нават выпушчаны яго зборнік. Ён быў настолькі таленавіты, што самастойна навучыўся іграць на акардэоне. Любіў фатаграфаваць. Рамантаваў радыёлы, тэлевізары. Меў вялікае кола зносін і кола інтарэсаў. Напэўна, усё гэта перадалося і мне.

З самага дзяцінства наведвала танцавальны гурток, секцыі па валейболе, баскетболе, лёгкай атлетыцы. Пры гэтым мне хапала часу “на выдатна” вучыцца. А іншага выбару не было, бо бацькі не дазволілі б займацца нечым яшчэ. Сёння вельмі шкадую, што не аддалі мяне ў музычную школу – так не хапае гэтых ведаў у штодзённай рабоце. Дарэчы, “памылку” выправіла праз трох сыноў: кожны там вучыўся.

Калі чую музыку, перад вачыма ўзнікае фантазія рухаў. Музыка, пакладзеная на словы, – вялікая сіла. Успамінаю, як песня “Ты ведаеш, матуля, я не такі, як усе…” сама падказала, як павінны танцаваць у пары хлопец і дзяўчына на калясках. Слухаць яе без слёз немагчыма – кожнае слова ідзе з глыбіні душы, таму і нумар атрымаўся вельмі кранальны.

– З такіх разнастайных захапленняў што было бліжэй?

– Мой любімы занятак – наведванне танцавальнага гуртка, у які пачала хадзіць з другога класа. Тут мела поспех: у падлеткавым узросце выступалі з гастролямі ў Польшчы, Маскве. Невыпадкова пасля васьмі класаў паехала вучыцца ў Мінскае культасветвучылішча, дзе атрымала спецыяльнасць кіраўнік танцавальнага калектыву.

– Раскажыце, калі ласка, пра свае карані.

– Нарадзілася і вырасла ў Івянцы. Была магчымасць застацца ў сталіцы. Але яна не прыцягвае мяне. Стрыечны брат “спакусіў” уладкавацца выхавацелем у дзіцячы сад у Барысаве. Хутка зразумела: не маё. Таму вярнулася ў свой любімы гарпасёлак. Прыйшла на работу ў Дом піянераў, дырэктар накіравала весці гурткі ў дом-інтэрнат. Я запыталася: “Як Вы сабе ўяўляеце танцавальны гурток для дзяцей-інвалідаў?..” На што пачула: “А ўсе астатнія дзеці ўжо занятыя…” Так і пачаліся нашы заняткі на інвалідных калясках.

Фёдар Лазаравіч Гольдшмідт, напэўна, заўважыў маё старанне – прапанаваў працаваць бібліятэкарам. Адначасова даручыў займацца мастацкай самадзейнасцю з дарослымі: тады абавязкова раз у год праводзіліся конкурсы сярод працоўных калектываў. Пасля доўгі час працавала выхавальнікам, педагогам сацыяльным. А 1 ліпеня 2004 года вярнулася ў Дом піянераў, які перайменавалі ў цэнтр творчасці дзяцей і моладзі.

– Дык танцы на калясках – Ваша ноу-хау?

– Маё, бо да мяне ніхто гэтым не займаўся. Ды і ўвогуле, цяпер працаваць – сапраўднае задавальненне. У інтэрнэт зайшоў – знайшоў усё, што табе неабходна: падказкі на кожным кроку. А раней усё бралася толькі з галавы.

– Як жа Вы, зусім маладая, асмеліліся на такі складаны крок: дзеці ж асаблівыя?

– А я ставілася да іх як да здаровых дзяцей. Ім было са мной проста, бо ніхто не любіць, каб звярталі ўвагу на слабасці, шкадавалі. Пастаянна ім гаварыла: “Вы – нармальныя дзеці, толькі крышачку не такія, таму можаце развівацца як і ўсе”.

Сёння танцы на інвалідных калясках выйшлі з разраду “дзіва”. А тады мы доўга працавалі над нумарам разам з Дзмітрыем Геранімавічам Краскоўскім – таксама вельмі творчай, глыбокай асобай, з вялікім сэрцам.

– Калі прыйшлі працаваць у цэнтр творчасці, можна сказаць, што крылы ўвогуле выпраставаліся – гэта Ваш шлях? З чаго пачыналі?

– Раней можна было прыцягваць да гуртковай работы людзей без спецыяльнай адукацыі – творчых, якія ўмелі сваімі рукамі, унутраным станам тварыць. Ведаючы кожнага ў Івянцы – хто на што здатны, запрашала іх майстраваць: навучаць дзяцей нечаму практычнаму. Што асабліва зацікавіла – наша івянецкая кераміка. Мой прадзед Міхаіл Падліпскі быў вялікім майстрам па вырабе керамічнай пліткі для печаў і стаў родапачынальнікам ганчарства ў мястэчку. Аб гэтым часта расказвала бабуля – як ён любіў сваю справу, як захапляўся ёй. Мне захацелася, каб івянецкія дзеці зразумелі значнасць ганчарства, і запрасіла Уладзіміра Пятровіча Скрыпку пазнаёміць з таямніцамі звычайнай гліны.

А што тады мы мелі – два невялікія пакоі ў былой музычнай школе, дзе разам месцілася і дзіцячая бібліятэка. Размаху для дзейнасці не ставала, таму гурткі вяліся на базе школ. Ажывіла сваё танцавальнае мастацтва – прасілася ў культработнікаў, каб дазволілі займацца з дзецьмі ў іх будынку. Ну і як дарвалася да любімай справы, то ў пастаноўцы ўдзельнічалі 42 чалавекі – не менш!

Рэпеціравалі па групках, пасля рабілі зводныя прагоны. Безумоўна ж, гэта вялікая праца, але такое жаданне мела, што сама касцюмы шыла – без іх жа не выкажаш тое, што хочаш. Заўсёды гавару: “Галота вынаходліва”. Умудралася недзе з нечага перашыць, штосьці скамбінаваць – як кажуць, нацешылася ўдосталь.

Бабуля мая была рукадзельніца-кветніца – у Івянцы добра ведалі знакамітую Марыю Іванаўну і заказвалі кветкі на Усе Святыя, вянкі на ўскладанне да помнікаў на 9 Мая. На 8 Сакавіка рабіла прыгожыя букеты. Мы з сястрой дапамагалі ёй як маглі. Пасля, калі знаходзілася ў адпачынку па догляду за дзіцем, занялася бабуліным рамяством: хацелася ўсе, якія толькі ёсць у прыродзе кветкі, увасобіць праз паперу з парафінам. Уключыла ўсю фантазію – так было цікава. Ды і заробак нядрэнны мела.

Калі прыйшла ў цэнтр творчасці, у нас займалася 78 дзяцей. На сёння – 366. Працуюць 23 гурткі. Гуртковай работай ахоплены вучні Івянецкай, Пяршайскай, Суднікаўскай і нават Ракаўскай школ, Івянецкага дома-інтэрната. Таксама праводзім з імі захапляльныя мерапрыемствы, майстар-класы, займаемся лепкай і роспісам па гліне. Рэчы, якія яны робяць сваімі рукамі, забіраюць з сабой.

– Падзяліцеся сакрэтам, як у сённяшні час захапіць дзіця займацца творчасцю?

– Кіраўнік, які гарыць любімай справай, абавязкова знойдзе паслядоўнікаў – дзеці гэта адчуваюць і цягнуцца да яго з задавальненнем, забываюцца пра свае мабільнікі і іншыя гаджаты. Самае галоўнае – знайсці падыход да дзіцяці, заўважыць тую нябачную струначку і настроіць яе на патрэбны лад.

Вось, напрыклад, летась мы наладзілі персанальную выставу фотаздымкаў старшакласніка Данііла Савіцкага. Ён можа хадзіць за пятнаццаць кіламетраў ад дому раніцай ці вечарам, каб зрабіць цікавы кадр. Таксама рабілі выставу малюнкаў дзяўчынак, якія займаюцца ў гуртку выяўленчага мастацтва. Вы б толькі бачылі, колькі радасці было ў дзяцей, захапляліся іх творамі і наведвальнікі.

– На рахунку ўзорнай студыі “Натхненне”, якая створана на базе цэнтра, больш за тры дзясяткі дыпломаў розных узроўняў? Чым у ёй займаюцца?

– Асноўныя кірункі – выцінанка, кераміка, народная лялька. Усё, што адрадзілася з далёкага мінулага. Работы юных майстроў можна пабачыць і набыць у нашай сувенірнай лаўцы “Гліняны звон”.

– Святлана Міхайлаўна, што Вам прыносіць штодзённая работа?

– Люблю яе за тое, што кожны дзень нешта новае. Часам нават цікава: а ці па сіле мне вырашыць тую ці іншую задачу? Чаму? Бо даводзіцца быць і эканамістам, і кадравіком, і сакратаром, і гаспадарнікам. Усё трэба вырашыць і паўсюдна паспець. Прыходжу дадому змораная, але шчаслівая.

Сваё педагагічнае крэда Святлана Зайлянкова выказала чатырохрадкоўем Пятра Каліты:
Меняется мир непрерывно, неспешно.
Меняется все – от концепций до слов.
И тот лишь сумеет остаться успешным,
Кто сам вместе с миром меняться готов.

valozhin.by

Belarus and India have signed an intergovernmental cooperation program for 2023-2025. The ceremony took place at the Indian Ministry of Culture on 9 November, BelTA learned from the Belarusian diplomatic mission.

“Cultural ties between the two countries, as well as contacts between the peoples of our countries, are of enormous importance. Today's agreement will facilitate our efforts to promote cooperation and introduce the people of Belarus and India to the cultural traditions of each other,” Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary of Belarus to India Andrei Rzheussky said.

The intergovernmental program provides for holding India's Culture Days in Belarus and Belarus' Culture Days in India, exchange of performing arts groups, mutual participation in various competitions and festivals.

The program provides for cooperation between theaters, museums, galleries and libraries, the exchange of exhibitions and experts.

According to Secretary at the Ministry of Culture of India Govind Mohan, the implementation of joint projects will expand the entire range of Belarus-India cooperation in the cultural and entertainment fields, and will also help increase the attractiveness of the two countries for tourists and other groups of travelers.

Written by belta.by

I intend to meet with representatives of political parties of Belarus, Belarusian President Aleksandr Lukashenko said at a meeting with Speaker of the Council of the Republic of the National Assembly of Belarus Natalya Kochanova, BelTA has learned.

One of the topics of the meeting was the preparation for the upcoming parliamentary elections. "You have a whole host of issues that will need to be monitored during the preparation and conduct of the elections. Tomorrow we will discuss them more specifically at a meeting with representatives of the parties that have passed registration and that, as far as I understand, intend to participate in the parliamentary elections," the head of state said.

"We have said frankly and honestly that we will participate in the elections in every possible way. I am referring to the vertical of power. This is a very important campaign in Belarus. There is nothing more important than the political campaign next year," the Belarusian leader stressed.

Aleksandr Lukashenko recalled that after the elections the country will form the Belarusian People's Congress and elect delegates.

Written by belta.by

История о том, как участковые инспекторы милиции при обходе домовладений спасли жизнь пожилому человеку. Героями себя участковые отнюдь не считают, работа у них такая, тут не угадаешь, что, где и когда может случиться.

Вот и 1 ноября вечером участковый инспектор, капитан милиции Артур Махмудов вместе с напарницей, младшим лейтенантом Кристиной Тышкевич делали обход жилого сектора по переулку Букштыновича.

– Мы регулярно проводим отработку запланированных административных участков, заходим в каждый дом, – говорит Артур Артурович. – Во время такой работы можем выявить проблемные адреса, например, дома с репутацией «притон», либо где дети находятся в социально опасном положении. Проводим профилактические беседы с пожилыми гражданами о том, что делать, чтобы не попасть в руки мошенников, контролируем и граждан, которые состоят на профилактических учетах.

В тот вечер участковые выполняли свою постоянную работу. Подошли к одному из домов по переулку Букштыновича, где проживал одинокий пенсионер, и увидели, что дверь в дом приоткрыта, хозяина во дворе не видно. Никто к ним не вышел, и сотрудники милиции решили войти в дом. Включив фонарики, еще раз окликнув хозяина, зашли в комнату и увидели, что на полу лежит мужчина.

Мужчина был в сознании, но на звуки не реагировал, слуховой аппарат, который он носит, при падении слетел. Жестом руки он показал на сердце. Участковые предположили, что, скорее всего, случился инфаркт. Вызвали скорую помощь, а до ее приезда, обеспечив приток свежего воздуха, попытались сами оказать доврачебную помощь. Не забылись навыки, полученные одним из сотрудников еще при учебе в медицинском училище. При ощупывании ног мужчина застонал, и милиционер понял, что при падении мог быть задет позвоночник, поэтому старались его сильно не беспокоить.

После того, как пожилого человека напоили водой, тот смог сказать, что без движения пролежал на полу почти двое суток. Позже при опросе соседей выяснилось, что последний раз его действительно видели два дня назад. Скорая помощь приехала быстро, и пенсионера доставили в районную больницу, где медики подтвердили, что мужчина перенес инфаркт. Если бы пролежал в таком состоянии больше времени, все закончилось бы куда печальнее.

В заключение хочу подчеркнуть, что участковые инспекторы, как и прежде, продолжают заниматься профилактической работой, своевременно избавлять семьи от хронических алкоголиков, направляя их в лечебно-трудовые профилактории, работать с теми, кто вернулся из мест лишения свободы, пресекать незаконную торговлю вредными для здоровья алкогольными напитками и делать многое другое для спокойной жизни граждан нашего района. А вышеописанный случай – красноречивое свидетельство того, что люди в погонах не только добросовестно стоят на страже закона, но и в любой ситуации готовы прийти на помощь.

valozhin.by

16 ноября с 10.00 до 11.00 по телефону 8-01716 21818 «прямую линию» проведет член Совета Республики Национального собрания Республики Беларусь 7 созыва Владимир Михайлович ЛУКЬЯНОВ.

valozhin.by

It is impossible to introduce new technologies without ensuring cyber security. Belarusian Communications and Informatization Minister Konstantin Shulgan mentioned it during the joint 59th session of the Board of Communications Administrations Heads of the Regional Commonwealth in the Field of Communications (RCC) and the Coordination Council for Informatization under the Regional Commonwealth in the Field of Communications in Ashgabat, Turkmenistan, BelTA has learned.

Participants of the session are expected to discuss topical aspects of cooperation in the field of communications and informatization. Plans have been made to consider a number of matters concerning further advancement of regional and international cooperation in this field within the framework of the Regional Commonwealth in the Field of Communications.

Konstantin Shulgan said: “It is a scheduled event. Items that determine the future development of communications and informatization in the RCC countries are on the agenda. The spectrum of matters to be discussed is broad and includes discussions about summarizing and informative reports, which were considered during the previous session. Apart from that, we will discuss preparations for international events, in particular, the Global Communications Conference.”

Speaking about cyber security, the communications and informatization minister noted that it is one of the main areas of work in addition to digitization. “New technologies cannot be introduced in any field without ensuring cyber security. Cyber security is the component that allows ordinary users to enjoy all the services safely and comfortably. This work cannot be static because the cyber security system gets constantly enhanced taking into account new challenges and threats,” he stressed.

The Board of Communications Administrations Heads of the Regional Commonwealth in the Field of Communications (RCC) is the RCC's supreme body. Sessions of the board are held when necessary but at least once a year. Participants of the sessions discuss and make coordinated decisions on the main areas of work. Belarus' Communications and Informatization Ministry has been a full member of the RCC since 1991 and a member of the Coordination Council for Informatization under the Regional Commonwealth in the Field of Communications since 2002.

Written by eng.belta.by

Belarusian President Aleksandr Lukashenko has extended greetings to King of Cambodia Norodom Sihamon as the country celebrates the 70th anniversary of independence, BelTA learned from the press service of the Belarusian leader.

“Over the past years, your country has made significant progress in human development, social transformation, and modernization of all sectors of life. Belarus is interested in making cooperation with Cambodia more dynamic and practical, especially in the sectors of industry, agriculture, electric transportation, oil refining, pharmaceuticals, science and education,” the message of greetings reads.

The head of state expressed his conviction that Belarus and Cambodia would be able to find points of growth of bilateral cooperation in the interests of the citizens of both countries.

Aleksandr Lukashenko wished the King of Cambodia happiness and good health, and peace and prosperity to the people of the kingdom.

Written by belta.by

Торжественный приём учащихся ГУО "Першайская средняя школа" в ряды ОО "БРСМ".

3 ноября на базе Воложинского физкультурно-оздоровительного комплекса прошла районная спартакиада среди организаций района.

Участие в данном празднике спорта приняли и работники Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям.

В состязании участвовали 10 команд:

– коллективы физической культуры учебных заведений,

– силовых структур,

– агропромышленного комплекса,

– предприятий и организаций Воложинского района.

Участники команд доказали, что они не только профессионалы в своем деле, но и со спортом на «ты».

Соревнования проходили на «спортивных точках». В программе были стрельба, городошный спорт, волейбол, настольный теннис. Спортивный азарт, волевая борьба и накал страстей наблюдались во всех видах состязаний.

Так, по результатам состязаний команда Воложинского райотдела по ЧС заняла призовые места и была награждена денежными призами, дипломами и медалями по следующим видам спорта: «Стрельба» – 1 место, «Городошный спорт» – 3 место.

valozhin.by