222357, Minsk, Svobody square, 2
Reception phone number: Operating mode:from 8.00 to 13.00 and from 14.00 to 17.00 on weekdays
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
hotline: +375 (1772) 5-55-72
20 чэрвеня 2017 года ў гасцёўні народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” Валожынскага раённага цэнтра культуры адбылася сустрэча “Пра вершы і загадкі” ў рамках акцыі “Лета з добрай кнігай”. Маленькіх гасцей, а гэта былі вучні 2-х і 3-х класаў з аздараўленчага лагера, які працуе на базе СШ №1г. Валожына, зацікавілі кнігі вершаў для дзяцей кіраўніка аб’яднання, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі Валянціны Гіруць-Русакевіч “Каляровыя вятры” і “А ці ведаеце вы?”.
Напачатку Валянціна Францаўна расказала пра знакамітых творцаў Валожынскай зямлі і пра само аб’яднанне “Рунь”. Апавядаючы пра ўласную твочасць, спынілася на названых кніжках, пазнаёміла з імі дзяцей, пасля чаго дзяўчынкі і хлопчыкі самі захацелі тут жа пачытаць услых некаторыя вершы, што і зрабілі з задавальненнем. А яшчэ – паслухалі новыя вершы, дружна адгадвалі загадкі, якія ўвойдуць у будучую кнігу В.Гіруць-Русакевіч для дзяцей.
Дамовіліся, што тыя, хто ўжо спрабуе рыфмаваць і жадаючыя навучыцца пісаць вершы, будуць прыходзіць на заняткі ў Клуб-школу паэтычнага майстэрства “Летуценнік”, які з’яўляецца спадарожнікам “Руні”.
17 чэрвеня для дзяцей летніка Ракаўскай школы супрацоўнікамі Ракаўскага Цэнтра народнай творчасці была арганізавана гульнёва-пазнавальная праграма “Летнія розгары”. Напачатку дзеці пазнаёміліся з прадметамі ўжытку нашых продкаў, з творчасцю майстроў у сёняшні час. Затым з задавальненнем слухалі расповяд пра традыцыйныя музычныя інструменты і іх гучанне. А пасля і самі, пад кіраўніцтвам Елізаветы Станіславаўны Пятроўскай., прынялі непасрэдны ўдзел у выкананні народнай песні “Саўка ды Грышка лядзілі дуду”. Скончыўся ўрок фальклору вясёлым карагодам “Картузэ”.
З лютага бягучага года пры раённым вузле паштовай сувязі працуе брыгада матарызаванай дастаўкі. Новая паслуга з’явілася вынікам мадэрнізацыі і аптымізацыі штата. Аднак галоўны яе сэнс у павышэнні вытворчых паказчыкаў, забеспячэнні бяспекі работнікаў.
Вядома, што сучасная пошта – гэта не толькі дастаўка газет, часопісаў і твораў эпісталярнага жанру – асабістых лістоў. Сёння прадпрыемства прадастаўляе грамадзянам магчымасць, не выходзячы з дома, аплаціць рахункі, атрымаць пенсію, набыць латарэі, друкаваныя выданні, любыя харчовыя і прамысловыя тавары. Новая служба дазваляе ажыццяўляць дастаўку і буйнагабарытных грузаў, напрыклад, халадзільнікаў. Такія рэчы дастаўляюцца па папярэднім заказе без перадаплаты. Прадукты таксама можна заказаць, але, нават калі грамадзяне гэтага не зрабілі, штодзённа ладзіцца падвоз самых неабходных тавараў – мукі, цукру, алею і інш. Папулярнымі з’яўляюцца і так званыя сезонныя тавары – гумавыя боты, галёшы, насенне, металічныя накрыўкі для хатняй кансервацыі.
Аўтамібілі матарызаванай дастаўкі працуюць па чатырох кірунках – Івянецкім, Гародзькаўскім, Дорскім і Багданаўскім. На трох аўтамабілях “УАЗ” і “Газелі” кожны дзень адпраўляюцца ў дарогу чатыры паштальёны і чатыры вадзіцелі (яны ж надзелены і функцыямі ахоўнікаў). Загрузка машын, іх выезд адбываюцца згодна з графікам. Далей – перамяшчэнне па маршруце з абавязковымі заездамі ў аддзяленні сувязі, дзе праводзіца абмен поштай.
Аператар службы Таццяна Восіпаўна Уласік – непасрэдны кіраўнік мабільнай групы – патлумачыла, што работа супрацоўнікаў звязана са значнымі грашовымі сумамі, неабходнасцю выконваць план, разбірацца ў рынку тавараў і паслуг, таму патрабуе сканцэнтраванасці і грунтоўнага стаўлення да сваіх абавязкаў. Да таго ж для вясковых жыхароў гэтыя людзі яшчэ і доўгачаканыя суразмоўцы, ад якіх многія спадзяюцца атрымаць і псіхалагічную, і юрыдычную, і часам медыцынскую дапамогу. Дарэчы, зарплата напрамую залежыць ад аб’ёму продажу, таму работнікі старанна вывучаюць попыт у мясцовага насельніцтва, афармляюць заказы, рэкламуюць тавар. У адказ – мноства падзяк.
“Нашы паштальёны Святлана Яўстафьеўна Пашкоўская, Святлана Анатольеўна Мілеўская, Людміла Іосіфаўна Яблонская, Ларыса Міхайлаўна Цаюн (часова замяшчае Алену Анатольеўну Шарко) – прыгожыя жанчыны, вопытныя работнікі, якія ўмеюць працаваць з людзьмі. Вадзіцелі Віктар Міхайлавіч Стасяловіч, Антон Леанідавіч Сяменік, Уладзімір Уладзіміравіч Косік, Юрый Сігізмундавіч Лужынскі па сваіх чалавечых і прафесійных якасцях таксама цудоўна падходзяць для работы ў гэтай камандзе”, – такой характарыстыкай надзяліла падначаленых дырэктар РВПС Марына Аляксандраўна Іода.
P.S. Зраніцы ў суботу, калі каманда рыхтавалася да выезду, мне пашанцавала сфатаграфаваць іх у поўным складзе. Мы пагутарылі. Кожны расказаў аб сваіх абавязках, а пасля жанчыны звярнуліся з просьбай, каб на старонках газеты прагучаў іх заклік да жыхароў раёна праяўляць больш адказнасці пры ўтрыманні сабак. На жаль, жывёлы часта ствараюць пагрозу для работнікаў, у абавязкі якіх уваходзіць наведваць дамы грамадзян. Як паказала практыка, бываюць сітуацыі, калі перадаць гаспадару падпіску, пенсію ці заказаны тавар немагчыма без рызыкі для здароўя. Хацелася б, каб на праблему звярнулі ўвагу самі гаспадары чатырохногіх сяброў, а таксама прадстаўнікі мясцовай улады і праваахоўнікі.
Валянціна КРАЎНЕВІЧ,
фота аўтара
На мінулым тыдні адбылася запланаваная сустрэча старшыні камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама А. А. Семенчука з жыхарамі раёна. Не абышлі ўвагай мерапрыемства і прадстаўнікі раённай вертыкалі: намеснік старшыні райвыканкама П. І. Бібік і начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Л. В. Садоўскі.
Перад пачаткам прыёму грамадзян Алег Аляксеевіч даў ацэнку дзейнасці спецыялістаў сацыяльнай сферы ў раёне. Аб эфектыўнасці работы лепш за ўсё гавораць факты. А яны сведчаць, што на Валожыншчыне ў гэтай галіне вядзецца граматная, мэтанакіраваная работа. Скаргаў, а таксама просьбаў даць тлумачэнні па тых ці іншых пытаннях ад жыхароў раёна ў вышэйшыя органы ўлады не паступае. Істотна зменшылася і колькасць неабгрунтаваных зваротаў, што станоўча характарызуе павышэнне ўзроўню інфармаванасці насельніцтва. Але жыцця без праблем, на жаль, не бывае. Вялікую заклапочанасць выклікаюць парушэнні графіку выплаты зарплаты, асабліва ў аграпрамысловым комплексе. Застаюцца пытанні з працаўладкаваннем і выкараненнем сацыяльнага ўтрыманства. Часам некаторыя пенсіянеры адчуваюць сябе падманутымі, скардзяцца, што ім “няправільна” падлічылі стаж ці вывелі каэфіцыент. Неабходна, каб пры выхадзе на заслужаны адпачынак кожны чалавек атрымаў даступныя тлумачэнні наконт таго, які памер пенсіі яму гарантаваны.
Практыка паказвае, што летам грамадзянская актыўнасць падае. Канікулы, адпачынак, агароды – вось галоўныя інтарэсы ў гэту пару года. Некаторыя нашы чытачы знайшлі выйсце: перадаць праз журналістаў свае пытанні. Так, пенсіянерка з Ракава пацікавілася, ці прадугледжана аказанне матэрыяльнай дапамогі для ўльтра-гукавога даследаванне ў райпаліклініцы. Адказ ёй і ўсім іншым прагучаў такі: усё, што непасрэдна звязана з лячэннем па дыягназе, аказваецца на бясплатнай аснове. Не думайце, што ўрачы спрабуюць на вас нажыцца: медыцынская дакументацыя, у тым ліку квітанцыі аб аплаце паслуг, строга кантралюецца. Пры вострай неабходнасці і пры прад’яўленні неабходных даведак матэрыяльная дапамога пенсіянерам можа аказвацца адзін раз у год. Для гэтага неабходна звярнуцца ва ўпраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама.
Што датычыць бясплатнай замены пратэзаў малочнай залозы, то гэта можна рабіць раз у год пры прад’яўленні неабходных медыцынскіх даведак.
Вельмі злабадзённыя пытанні хвалююць раённую арганізацыю БРСМ. З імі да Алега Семенчука звярнулася старшыня камітэта Наталля Нямкевіч. Арганізацыя студэнцкіх атрадаў, працаўладкаванне на летні перыяд школьнікаў і навучэнцаў ліцэяў – справа добрая, патрэбная і заахвочваецца на самым высокім узроўні. А вось прававыя механізмы не ўрэгуляваны. Патрабаванні пракуратуры, Міністэрстваў адукацыі, аховы здароўя і юстыцыі, органаў апекі, грамадскіх маладзёжных арганізацый на практыцы складана звесці ў адну плоскасць. Аказваецца, нават пры ажыццяўленні карыснага пачыну ёсць верагоднасць трапіць у бюракратычную пастку, панесці дысцыплінарную адказнасць.
Старшыня камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама нагадаў, што закон парушаць нельга ні пры якіх абставінах. Праверыў прад’яўленыя Наталляй Паўлаўнай дакументы, адзначыў, што вядуцца яны беспамылкова. Параіў у далейшым праблемы вырашаць задоўга да іх узнікнення.
Алена ЗБІРЭНКА
На следующей неделе синоптики обещают по-настоящему летнюю погоду. Почитайте советы от спасателей о том, как сделать ваш отдых безопасным.
Солнце
Солнечные лучи дарят нам радость, загар и витамин D, но помните о том, что злоупотребление солнцем и пренебрежение защитой приводят к неприятностям. Наденьте кепку, шляпку, панамку. Проделайте ту же процедуру с детьми.
Не лежите долго на солнце, чтобы избежать солнечного или теплового удара.
Не пейте спиртное. Пейте побольше воды – организм теряет жидкость в жару, а значит, баланс надо восполнять. Помимо воды, хорошо подходит квас, зеленый чай, слабая минералка без газа. А вот после употребления сладкой газировки жажда одолеет еще больше.
Больше всего жара опасна для детей и пожилых людей. Поэтому следите за своими детьми и близкими.
Вода
Если решили искупаться – то проверьте берег и воду, там не должно быть стекла или другого опасного мусора. Если вы с детьми – следите за ними. Объясните, что нельзя баловаться в воде. В воду заходите медленно. Детей не оставляйте без присмотра даже на минуту.
Не прыгайте с обрывов или мостов. Ни в коем случае не купайтесь пьяными. Большинство утонувших перед своим последним заплывом находились в алкогольном опьянении.
Огонь
Разводите костры правильно. Если вы на природе, то используйте для этого специально оборудованные места, если их нет, то обустройте сами – расчистите пространство на метр вокруг, чтобы там была лишь земля, обложите огонь камнями или кирпичом. Не ставьте палатки, вещи или машину около огня. Чтобы не пришлось затаптывать внезапно вспыхнувшую траву подошвами собственных ботинок, позаботьтесь о ведре с водой или другом средстве тушения.
Если вы на собственном участке, то устанавливайте мангал как минимум в 4 метрах от дома и других построек, костер должен быть не ближе 10 метров.
Лес
Перед тем, как отправиться в лес, изучите карту местности. Скажите близким во сколько планируете вернуться и обязательно возьмите с собой заряженный мобильный телефон. Одевайтесь так, чтобы спрятать открытые части тела. Желательно надеть яркую одежду.
С собой лучше всего взять компас. Он поможет вам понять, куда двигаться, если заблудились. Находясь в лесу, старайтесь запоминать места, по которым вы проходите, какие-либо отличительные детали. Не ешьте незнакомые ягоды или грибы.
Если вас несколько, то старайтесь не теряться и постоянно держать контакт. Маленьких детей с собой вообще лучше не брать. Но если уже взяли – их стоит держать в зоне вытянутой руки.
Помните, что самое важное в нештатной ситуации – сохранять спокойствие. Паника только усугубит положение. Знайте правила и делитесь с ними близкими. Хорошего отдыха.
Министерство по чрезвычайным ситуациям Республики Беларусь
У чацвер 22 чэрвеня з 12 да 14 гадзін рэдакцыя раённай газеты “Працоўная слава” праводзіць ДЗЕНЬ ПАДПІСЧЫКА, у якім прыме ўдзел выконваючы абавязкі рэдактара Сяргей Браніслававіч САДОЎСКІ.
У кожнага, хто ў гэты час аформіць падпіску на раёнку, будзе магчымасць выказаць свае прапановы па паляпшэнні зместу і формы падачы матэрыялаў, абмеркаваць цікавыя тэмы, якія чытачам хацелася б бачыць на старонках.
Чакаем вас па адрасе: г. Валожын, вуліца 1 Мая, 3, 1-е гарадское аддзяленне сувязі.
Такую ініцыятыву праявілі былыя выпускнікі геаграфічнага факультэта Белдзяржуніверсітэта.
Афіцыйна геабаза БДУ ля вёскі Калдыкі ў нашым раёне была адкрыта ў 1973 годзе. Дакладная яе назва – вучэбная геаграфічная станцыя “Заходняя Бярэзіна”, але выраз “геабаза” больш звыклы не толькі для нашага вуха. На карце ж раёна такая кропка з’явілася яшчэ раней – у 1970 годзе, калі былі завезены першыя “тралейбусы”, у якіх пражывалі выкладчыкі. Студэнты-практыканты разбівалі палатачны лагер. З таго моманту на працягу многіх дзесяцігоддзяў тут праходзяць летнюю вытворчую практыку студэнты 1-2 курсаў. Менавіта геабаза стала той памятнай кропкай, якая аб’ядноўвала групы, курсы. І на ўсё астатняе жыццё стала ўспамінам аб лепшых гадах студэнцкай маладосці. Значныя змены адбыліся і на тэрыторыі станцыі, што ператварылася ў сапраўдны студэнцкі гарадок.
Ідэя аб адкрыцці памятнага знака лунала ў паветры даўно. Ініцыятыву праявіў выпускнік 1990 года Уладзімір Малашанкаў, які пасля заканчэння ўстановы некаторы час працаваў на факультэце. Знайшліся і аднадумцы. Быў дастаўлены і ўстаноўлены камень-валун, на якім выбіты, канешне ж, геаграфічныя каардынаты станцыі, а таксама ноты і радкі з песні, што некалькі гадоў ужо з’яўляецца нефармальным гімнам выпускнікоў. Напісаны ён тым жа Уладзімірам Малашанкавым.
На адкрыцці памятнага знака прысутнічалі былыя дэкан і намеснік дэкана факультэта, каля 25 выпускнікоў розных гадоў. Выступалі старшыня Беларускага геаграфічнага таварыства прафесар Пётр Сцяпанавіч Лопух, намеснік дэкана па вучэбнай рабоце кандыдат геаграфічных навук дацэнт Міхаіл Мікалаевіч Брылеўскі, дарэчы, наш зямляк, выпускнік сярэдняй школы № 1 райцэнтра. Усе дружна вырашылі, што апошняя нядзеля мая павінна стаць традыцыйнай сустрэчай выпускнікоў.
Апошнія некалькі гадоў на геабазе студэнты праходзяць не толькі практыку. Тут ладзіцца творчы конкурс “Музычны глобус”, прадзюсіруе які таксама У. Малашанкаў. Ён заўважыў, што факультэт вельмі багаты на творчых людзей і вырашыў іх падтрымліваць. Варта толькі ўспомніць, што сярод выпускнікоў геафака вядомы спявак і тэлевядучы Георгій Калдун, Канстанцін Драпеза з дуэта “Аляксандра і Канстанцін”, які першым прадстаўляў нашу краіну на Еўрабачанні, Іван Юркін з групы “Беz Білета”. Гэта далёка не поўны пералік. І кожны “Музычны глобус” адкрывае 2-3 таленавітых студэнтаў, якія праяўляюць сябе не толькі ў геаграфіі.
Наталля ШТЭЙНЕР
15 чэрвеня 2017 года ўдзельнікі народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” Валожынскага РЦК сумесна з работнікамі Вішнеўскіх сельскай бібліятэкі і сельскага Дома культуры ладзілі сустрэчу-ўспамін “Паклон праз гады…” - да 105-годдзя з дня нараджэння слаўнага земляка – таленавітага, празаіка, перакладчыка, краязнаўцы, былога настаўніка Вішнеўскай сярэдняй школы Пятра Іванавіча Біталя. На мерапрыемства былі запрошаны і прыехалі яго родныя: сын Андрэй Пятровіч Бітэль (разам з жонкай Ірынай Канстанцінаўнай , дачкой Наталляй, зяцем і ўнукам - з Пухавіцкага раёна; дачка Ала Пятроўка Кукель, унучка Тамара Іванаўна Бярэзіна з сынам Аляксеем – з Маладзечна; а таксама вядомы краязнаўца, пісьменнік і бібліяфіл Міхась Міхасевіч Казлоўскі, які шчыра сябраваў з Пятром Іванавічам да яго апошніх дзён…
Напачатку рунеўцы разам з гасцямі наведалі магілу П.І.Біталя і яго жонкі Ніны Іванаўны, а таксама вядомай беларускай паэтэсы Канстанцыі Буйло, усклалі кветкі.
У фае сельскага дома культуры , дзе праходзіла сама сустрэча-успамін, аформлена тэматычная літаратурная выстава, на журнальным століку – партрэт Пятра Іванавіча, кветкі, свечка, якую запалілі на пачатку мерапрыемства. У імправізаванай зале – госці, вучні, якія адпачываюць у летнім лагеры на базе мясцовай школы, сталыя і юныя вішнеўцы. Вершы П.І.Біталя і пра яго, цёплыя, шчырыя ўспаміны М.Казлоўскага, членаў Саюза пісьменнікаў Беларусі Т. Бярэзінай, якая пайшла не толькі настаўніцкай сцяжынай свайго роду, але і дзедавай літаратурнай, М. Шакун , былых вучаніц слаўнага Настаўніка і творцы Н. Іванкевіч і Л.Бітэль краналі да слёз. Пранікнёна чыталі ўрыўкі з вершаваных аповесцяў Пятра Біталя “ Дзве вайны” і “Баруны” удзельніцы гасцёўні “Вянок”, якая працуе пры бібліятэцы, і вакальнага гуртка СДК Таня Трахімовіч і Яна Бітэль, якія таксама выканалі песню “Люблю…” на словы К.Буйло.
Лейтматывам жа сустрэчы-успаміну сталі апошнія радкі з вядомага верша Пятра Іванавіча, які гучыць наказам не толькі кроўным нашчадкам, але і ўсёй нашай моладзі:
Любіць сваё - зусім не значыць
Чужое ганьбіць, адмаўляць.
Вось за чужым свайго не бачыць,
Не вывучаць, не шанаваць –
Злачынствам будзе без сумнення,
Бо ёсць такі закон жыцця:
Шануй чужое аж да пакланення,
Сваё любі да самазабыцця.
Валянціна Гіруць-Русакевіч, кіраўнік
народнага літаратурна-мастацкага
аб’яднання “Рунь” Валожынскага РЦК
Утрамбаваць, памераць і закрыць – вось, здавалася б, і ўсе асаблівасці працэсу запаўнення гаспадарчых траншэй кармамі для грамадскага статка. Але толькі на першы погляд. Насамрэч, тут хаваецца велізарны аб’ём працы задзейнічанага персаналу. Перадавыя калектывы пра гэта ведаюць – і спраўляюцца на “выдатна”.
Карэспандэнты раённай газеты прыехалі ў ААТ "Агра-Дубінское" ў самы “цікавы” момант – акурат на завяршэнне закладкі сянажнай ямы каля комплексу “Дубіна-Вяршыцкая”. Як паведаміў дырэктар гаспадаркі Генадзь Вацлававіч Каспяровіч, аб’ём масы тут дасягнуў 1900 тон. І гэта ўжо другая па ліку яма, якую закрываюць травамі першага ўкосу. У папярэдняй змясцілася 1200 тон. Яшчэ 180 тон па стане на 13 чэрвеня нарыхтавана ў плёнцы.
Усяго ж у адкрытым акцыянерным таварыстве налічваецца 13 траншэй. Пры спрыяльным раскладзе спраў у іх змесціцца больш за 10 тысяч тон сіласу і 9800 тон сенажу.
На самай справе гэты рэпартаж пачаўся трохі воддаль ад галоўнага аб’екта – на сумежным полі, дзе ва ўсю шчыравалі рупліўцы-механізатары. На магутных трактарах, “МАЗах”-шматтонніках і іншай тэхніцы яны курсіравалі адзін за адным, напаўняючы вялікія, але, як хутка станавілася відавочным, зусім не бяздонныя прычэпы скошаным духмяным кормам, і борздзенька адвозячы “зялёны ўраджай” да месца прызначэння. Адзін з трактароў, цягнучы за сабой шыроказахопныя механічныя граблі, значна аблягчаў іншым працэс збору кармоў, збіваючы сянаж у акуратныя валкі. За рулём шчыраваў адзін з самых маладых членаў працоўнага калектыву ААТ “Агра-Дубінское” Аляксандр Канановіч. Малады чалавек у гаспадарцы другі год і на сваю работу мае станоўчыя вогукі ад калег і кіраўніцтва.
На сянажнай яме панавала выключная дысцыпліна, яе дэманстраваў кожны ўдзельнік трамбоўкі. Справа не толькі ў патрэбе строгага захавання тэхналогіі закладкі, але і ў асабістай сумленнасці, разуменні, што сёлетні травастойны сезон выдаўся далёка не самым прадукцыйным, і таму важна зберагчы кожны кілаграм будучага корму… Таму работнікі строга сачылі за ідэальнай чысцінёй на паверхні траншэі, а два пагрузчыкі старанна выязджалі па масе, максімальна спрэсоўваючы яе, выціскаючы лішкі кіслароду. Вось дык парадокс: гэты важны для жыцця хімічны элемент прыносіць дрэнна затрамбаванаму сенажу прамую шкоду, запускаючы працэсы акіслення, а потым – і гніення! Але вадзіцелі цяжкай тэхнікі – Васіль Міхайлавіч Арыка з КСУП “Сугвазды-агра” і мясцовы механізатар Мікалай Міхайлавіч Іванчык – маюць вялікі вопыт у падобных справах і хібаў у адказнай рабоце не дапускаюць.
Адзін з самых важных момантаў пры фарміраванні кармавой траншэі – пастаянны кантроль за тэмпературай у яе зялёных нетрах. Згодна з тэхналагічнымі патрабаваннямі, яна не павінна перавышаць 36 градусаў па Цэльсію. Малады спецыяліст-аграном гаспадаркі, ураджэнец лідскай зямлі Аляксандр Уладзіміравіч Кандраценкаў, робячы замеры, прадэманстраваў вынік – 27,2 градуса. Так што ўсё ў норме!
Вечарам 13 чэрвеня другая сянажная яма ў ААТ “Агра-Дубінское” была закрыта, а на наступны дзень камандзіраваны калектыў механізатараў дружна рушыў на дапамогу ў аналагічнай справе суседзям з Сугваздаў. Верыцца, што і там работа будзе пыніцца на радасць удзельнікаў першай касьбы і будучую карысць для пярэстых карміцелек-пеставанак.
Сяргей САДОЎСКІ,
фота аўтара
Гэтага маладога чалавека хочацца ў знак павагі назваць поўным імем – Павел Міхайлавіч ШАЎЛЮК. Ён выбраў для сябе нялёгкую, але такую патрэбную і высакародную прафесію медыка.
Спецыяльнасць у Паўла Міхайлавіча вельмі традыцыйная. Такіх звычайна называюць “сямейны ўрач”, у дыпломе ж значыцца “ўрач агульнай практыкі”.
Другі год працуе ён тэрапеўтам у Ракаўскай сельскай бальніцы. Найлепш пра яго сказаў адзін з калег: “Малады спецыяліст, якому давяраюць”. У медыцыну прыйшоў, каб прадоўжыць сямейную дынастыю. Праўда, бацька аддаў перавагу ветэрынарыі. А вось маладая жонка, што зараз праходзіць інтэрнатуру ў Гродне, таксама будучы тэрапеўт.
Пазнаёміцца з Паўлам Міхайлавічам выпала ў вельмі неспрыяльную часіну: маладая маці прынесла траўміраванае гадавалае дзіця. Жанчына і сама знаходзілася ў стрэсавым стане, і малое заходзілася ад плачу. П. М. Шаўлюку патрэбна было дзейнічаць імгненна: візуальны агляд, дыягназ, рашэнне праблемы. Урача давялося пакінуць сам-насам з маленькім пацыентам, якому спачувалі ўсе прысутныя, а дапамагчы мог толькі чалавек у белым халаце…
Алена ЗБІРЭНКА,
фота аўтара