Volozhin Region
Executive Committee

14 кастрычніка, у Дзень маці,ў госці да літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” завіталі вучні 4Б класа СШ №1 г. Валожына са сваім класным кіраўніком Касаногавай І. А.  Утульна абстаўленае фае РЦК садзейнічала стварэнню атмасферы даверу і зацікаўленасці. Дзеці ўважліва слухалі  вершы “рунеўцаў”, адрасаваныя сваім матулям, у якіх гучалі цеплыня, павага, любоў  да роднага чалавека. У многіх вершах адчуваліся боль і скруха аб тым, што ўжо немагчыма больш убачыцца і сустрэцца, пачуць цяпло ласкавых рук, зычлівы мацярынскі голас. Вельмі кранальнымі былі выступленні Н. Агіевіч, Н. Сельвясюк, М. Шакун,  М.Мучынскай,  Г.Гражынскай, Г.Філяноўскай. Вучням задаваліся пытанні аб ролі мамы ў іх жыцці – дапамозе ў вучобе, сумесных хатніх справах, захапленнях, адпачынку. Інтэрактыўная гутарка вялася шчыра і з вялікай зацікаўленасцю. У загарэўшыхся вачах дзяцей адлюстроўваліся ўсе пачуцці і значымасць таго аб чым вядзецца гутарка. Дзеці называлі ласкавыя словы з якімі звяртаюцца да маці. Вынік сустрэчы падвяла кіраўнік аб’яднання Н.Жылевіч, якая акцэнтавала ўвагу навучэнцаў на значымасці маці для кожнага чалавека, яе бескарыснай любові да свайго дзіцяці і самаахвярнасці. Літаратурную гасцёўню “Маці, мама, мая матуля” Н.Ф.Жылевіч завяршыла сваім аднайменным вершам.

14 кастрычніка, у Дзень маці,ў госці да літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” завіталі вучні 4Б класа СШ №1 г. Валожына са сваім класным кіраўніком Касаногавай І. А.  Утульна абстаўленае фае РЦК садзейнічала стварэнню атмасферы даверу і зацікаўленасці. Дзеці ўважліва слухалі  вершы “рунеўцаў”, адрасаваныя сваім матулям, у якіх гучалі цеплыня, павага, любоў  да роднага чалавека. У многіх вершах адчуваліся боль і скруха аб тым, што ўжо немагчыма больш убачыцца і сустрэцца, пачуць цяпло ласкавых рук, зычлівы мацярынскі голас. Вельмі кранальнымі былі выступленні Н. Агіевіч, Н. Сельвясюк, М. Шакун,  М.Мучынскай,  Г.Гражынскай, Г.Філяноўскай. Вучням задаваліся пытанні аб ролі мамы ў іх жыцці – дапамозе ў вучобе, сумесных хатніх справах, захапленнях, адпачынку. Інтэрактыўная гутарка вялася шчыра і з вялікай зацікаўленасцю. У загарэўшыхся вачах дзяцей адлюстроўваліся ўсе пачуцці і значымасць таго аб чым вядзецца гутарка. Дзеці называлі ласкавыя словы з якімі звяртаюцца да маці. Вынік сустрэчы падвяла кіраўнік аб’яднання Н.Жылевіч, якая акцэнтавала ўвагу навучэнцаў на значымасці маці для кожнага чалавека, яе бескарыснай любові да свайго дзіцяці і самаахвярнасці. Літаратурную гасцёўню “Маці, мама, мая матуля” Н.Ф.Жылевіч завяршыла сваім аднайменным вершам.

Воложинская делегация приняла участие в межрегиональной встрече молодых лидеров, посвященной Году мира и созидания, проходившей 12 октября на Мядельщине.

Молодые педагоги, профсоюзные лидеры и представители управленческих образовательных организаций с большим интересом провели рабочий день среди единомышленников из Островецкого, Сморгонского и Мядельского районов.

Насыщенная повестка дня встречи обогатила всех участников новыми впечатлениями и эмоциями. Молодые люди имели уникальную возможность пройтись партизанскими тропами времён Великой Отечественной войны, побывав в историческом месте, где действовало партизанское соединение, в котором воевал Петр Машеров. Мемориальный комплекс «Партизанские базы» — место, где минутой молчания и возложением цветов мы почтили память народного подвига во время военного лихолетья.

Затем посетили ГУО «Занарочская средняя школа» и убедились, что сельская школа сегодня шагает в ногу со временем, имея для этого необходимый ресурс и кадровый потенциал.
Посещение НДООЦ «Зубренок» превзошло все ожидания! Современная материально-техническая база, инновационные технологии в обучении ребят, работа научных и практических центров и клубов, зоны отдыха и релаксации, глубокая направленность патриотического воспитания и формирования активной гражданской позиции молодых людей не оставили равнодушным никого!

valozhin.by

Да 70-годдзя з дня нараджэння паэтэсы Валянціны Гіруць-Русакевіч

18 кастрычніка паэтэсе, нашай зямлячцы Валянціне Францаўне Гіруць-Русакевіч было б 70 гадоў. Нарадзілася яна ў вёсцы Міхайлоўшчына на Ашмяншчыне. Вершы пачала пісаць у 8 гадоў. У 1975 годзе закончыла факультэт журналістыкі БДУ. Працавала ў Валожынскай раённай газеце “Працоўная слава”, у райвыканкаме. З 2004 года да канца сваіх дзён (памерла 22 студзеня 2021 года) кіравала народным літаратурна-мастацкім аб’яднаннем “Рунь” Валожынскага РЦК. Аўтар сямі кніг паэзіі. І самае галоўнае – Валянціна была добрым, шчырым, сардэчным Чалавекам.

Я з Валянцінай Гіруць-Русакевіч пазнаёміўся 11 кастрычніка 1979 года на ўрачыстым сходзе, прысвечаным 40-годдзю “Працоўнай славы”. З таго часу мы сустракаліся сто разоў, калі не больш. Узгадваючы Валянціну Францаўну, прывяду толькі некаторыя запісы са свайго дзённіка, каб на справе паказаць, якім Чалавекам была наша зямлячка, паэтэса Валянціна Гіруць-Русакевіч, якой сёння вельмі не хапае не толькі літаратурна-мастацкаму аб’яднанню “Рунь”, а ўсім, хто яе ведаў.

08.07.2009. Вярнуўся з прэзентацыі кнігі маіх землякоў “Нашчадкі” (Сучасная паэзія Валожыншчыны), што выйшла ў выдавецтве “Чатыры чвэрці”. Імпрэза праходзіла ў Музеі гісторыі беларускай літаратуры. Людзей сабралася нямала. Усе, хто хацеў, хораша выступілі. Найбольш запомніліся словы Аляксандра Кулака, які, гаворачы пра кіраўніка літаб’яднання “Рунь” Валянціну Гіруць-Русакевіч, сказаў: “Яна збірае нас, як каласочкі пасля камбайна…”

12.10.2011. Патэлефанавала з Валожына Валянціна Гіруць-Русакевіч, каб запрасіць мяне на вечарыну, прысвечаную памяці Пятра Бітэля. 18 кастрычніка будзе дваццаць гадоў, як наш зямляк памёр і быў пахаваны ў Вішневе побач з Канстанцыяй Буйло. Калі б не Валянціна, не ведаю, ці была б вечарына.

27.05.2014. З дырэктарам выдавецтва “Чатыры чвэрці” Ліліянай Анцух ездзіў у Валожын на прэзентацыю кнігі Марыі Шакун “Жыццёвае поле”. З пісьменнікаў былі Генадзь Пашкоў, Уладзімір Навумовіч, Іван Саверчанка, Рагнед Малахоўскі. За намі ўсю дарогу спяшалася навальніца. Марыя Антонаўна і Валянціна Гіруць-Русакевіч вельмі хваляваліся, што з-за дажджу не папрыходзяць людзі. І ўсё ж людзей прыйшло шмат, і многія віншавалі на сцэне сваю зямлячку з новай кнігай і прыняццем у СПБ. Цяпер у Валожыне жывуць чатыры члены пісьменніцкага саюза. Марыя Антонаўна атрымала білет пад нумарам 651. Вечарына доўжылася амаль тры гадзіны. За гэты час на вуліцы супыніўся дождж, засвяціла сонейка, нібыта і не было залевы. І ўсё ж, калі б не Валянціна Гіруць-Русакевіч, якая ўжо амаль трыццаць гадоў апякуецца літаб’яднаннем “Рунь”, якое больш за пятнаццаць гадоў, як мае званне народнага, не было б ні кнігі ў Марыі Шакун, ні гэтай вечарыны, дзе амаль усе гаварылі па-беларуску…

15.09.2015. Удзельнічаў у святкаванні 95-годдзя Валожынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі. Пасля ўрачыстасцей разам з гасцямі з бібліятэк Валожыншчыны паўдзельнічаў у пасяджэнні народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь”, якім кіруе паэтка Валянціна Гіруць-Русакевіч. Дадому вяртаўся з падарункам ад Валянціны Францаўны – са зборнікам твораў удзельнікаў “Руні” “Помнім і жывём”, у якім прадстаўлена больш за трыццаць маіх землякоў… Кніжка пабачыла свет дзякуючы руплівасці нашай Валянціны Францаўны.

02.07.2016. Ездзіў у Пугачы… Нарэшце вада з прарванай трубы, што каля нашай агароджы, не цячэ. Адрамантавалі пасля таго, як я патэлефанаваў у Валожын Валянціне Гіруць-Русакевіч і папрасіў, каб яна там, дзе трэба, сказала, што вада хутка змые Шніпаву хату. На другі ж дзень прыехалі рамонтнікі. Наладзілі не толькі трубу, але і калонку, што непадалёку.

19.04.2017. У Нацыянальным мастацкім музеі адбылася вечарына памяці Фердынанда Рушчыца з нагоды 120-годдзя пачатку ягонай мастацкай дзейнасці. З Валожына прыехалі дырэктар Валожынскага краязнаўчага музея Наталля Лоўчая, паэтка Валянціна Гіруць-Русакевіч. Вечарыну вяла краязнавец з Багданава Ала Макарэвіч.
Перад пачаткам вечарыны пагаварыў з Валянцінай. Яна для мяне, як старэйшая сястра.

15.06.2017. У Вішневе прайшло святкаванне з нагоды 105-годдзя з дня нараджэння Пятра Бітэля. Былі дзеці і ўнукі паэта. Вечарыну арганізавала і вяла Валянціна Гіруць-Русакевіч.

07.12.2017. З Алесем Бадаком ездзілі ў Валожын. Паўдзельнічалі ў пасяджэнні народнага літаб’яднання “Рунь”, якім кіруе Валянціна Гіруць-Русакевіч. Сабралася каля пятнаццаці чалавек, якія пішуць, друкуюцца і некаторыя маюць кніжкі і паўступалі ў Саюз пісьменнікаў. І ўсе поспехі нашых землякоў у многім адбыліся дзякуючы Валянціне Францаўне, а галоўнае – дзякуючы ёй, пра “Рунь” ведаюць не толькі ў нашым раёне.

21.04.2018. Ездзіў на Валожыншчыну, каб разам з землякамі паўдзельнічаць у суботніку. Мяне з Ракава на мікрааўтобусе забралі Валянціна Гіруць-Русакевіч і супрацоўнікі ўстаноў культуры Валожына. Напачатку ў Тупальшчыне мы ўпарадкавалі магілу Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, а потым у Малой Люцінцы месца, дзе захаваўся падмурак дома, у якім 44 гады жыў наш Вінцэнт Іванавіч. З Валянцінай падзяліліся навінамі і разам парадаваліся поспехам нашых землякоў.

10.02.2019. Ранкам на кніжную выставу ехаў зімой з марозцам, а вяртаўся пры вясновым сонцы і лужынах. У гардэробе сустрэў землякоў з Валожына: Валянціну Гіруць-Русакевіч з вучнямі, што прыехалі на прэзентацыю кнігі Валянціны Францаўны. Сфоткаліся на памяць.

09.01.2021. Валянціна Гіруць-Русакевіч прыслала зборнік вершаў “Ад каранёў да кроны. Творцы Валожыншчыны”. Выйшаў у выдавецтве “Чатыры чвэрці”. Прадстаўлена 36 чалавек. Ад Пятра Бітэля, якога даўно няма сярод нас, да Аляксея Германа, які нарадзіўся ў 2000 годзе і піша па-беларуску. Тэлефанаваў Валянціне Гіруць-Русакевіч, каб падзякаваць за зборнік і даведацца рахунак, на які выслаць грошы за выданне. Францаўна захварэла.

18.01.2021. Тэлефанаваў Гіруць-Русакевіч. Мабільны адключаны.

22.01.2021…

БАЛАДА ВАЛЯНЦІНЫ ГІРУЦЬ-РУСАКЕВІЧ
(18.10.1953 – 22.01.2021)
З табой заўсёды будуць Лоск, Валожын,
І шлях між імі восеньскі, прыгожы,
Дзе навакол Паэзія зямная
Для ўсіх жыве, што аж душа спявае.
Сяброў ва ўсім ты вучыш бачыць сонца,
Як у віры – святло, вясну ў палонцы
На рэчцы, што цяпер яшчэ пад лёдам.
Нас, землякоў, ніхто ніякім плотам
Не раздзяліў і нас не раздзяліць,
І нам усім наш любы край баліць…
На замчышчы высокім сёння ў Лоску
Ляжаць сумёты, як разлівы воску.
І замчышча, як свечка, што згарае,
Але стагоддзі нашы асвятляе,
І не знікае, бо ёсць Лоск, Валожын
І люд наш мудры і заўжды прыгожы,
Якому ты, што на душы, казала…
І ты пайшла з жыцця, нібы з вакзала,
Дзе ўсіх сваіх чакала, сустракала…
І гэты снег, што нам імкне пад ногі,
Не замяце сцяжыны і дарогі
Ні да цябе, ні да твайго крыжа…
Да Бога з вершамі ляціць душа…

28.10.2021. Зранку прыходзіла Ірына Карнавухава. Прынесла вёрстку кнігі Валянціны Гіруць-Русакевіч “Час задумацца”, каб я быў рэдактарам. Большую палову прачытаў. Склалі ў “Руні”, якой кіравала Валянціна. Сабралі тое, што не друкавалася ў кніжках. Вялікі дзякуй “рунеўцам”, якія парупіліся зрабіць кніжку Валянціны.

15.10.2022. Субота. Тэлефанавалі з Валожына. Наталля Жылевіч запрасіла на прэзентацыю кніжкі Валянціны Гіруць-Русакевіч “Час задумацца”. Будзе ў аўторак а 15 гадзіне.

18.10.2022. Напачатку з Ірынай Карнавухавай, якая апекавалася выхадам кнігі Валянціны Францаўны, думалі дабірацца ў Валожын на маршрутцы. Але, дзякуючы Наталлі Жылевіч, якая прапанавала далучыцца да нашай зямлячкі, паэткі з вёскі Даўбені Марыі Мучынскай, нам не давялося бегаць у Мінску за маршруткамі.

Сустрэла Наталля Жылевіч. Тут жа прапанавала гарбату і печыва. Да нас у пакой зайшоў муж Валянціны Францаўны Рыгор, і я з ім паразмаўляў пра жыццё-быццё. Нічога ў Рыгора, вясёлага няма, але трымаецца. Цяпер адзін у трохпакаёвай кватэры. Дзеці даўно павырасталі. Старэйшаму ўнуку васямнаццаць гадоў. На прэзентацыю сабралася поўная зала Дома культуры. На сцэне на экране вялікі партрэт Валянціны і назва яе кніжкі “Час задумацца”. На століку кветкі і запаленая свечка.

Прэзентацыя кнігі прайшла за паўтары гадзіны. Усе выступоўцы гаварылі коратка і па сутнасці. У выкананні школьнікаў прагучалі вершы Валянціны Гіруць-Русакевіч, а Наталля Жызнеўская выканала песню. Пасля гасцей з Мінска і Маладзечына на сцэну былі запрошаны члены “Руні”. Дванаццаць чалавек. Шкада, што ў час выступлення вядучыя не казалі, хто каля мікрафона. Я не ўсіх ведаю. Запісаў прозвішчы толькі дзевяці: Наталля Жылевіч, Марыя Шакун, Зінаіда Гасціловіч, Галіна Гражынская, Наталля Жызнеўская, Марыя Мучынская, Алесь Кулак, Людміла Садоўская. Міхась Курыла даслаў сваё слова пра Валянціну Францаўну праз сеціва.

Пасля прэзентацыі ўсе, хто мог, пад’ехалі на могілкі, дзе пахавана наша Валянціна. Усклалі кветкі, памаліліся. На помніку радкі Валянціны:

Усё зразумела, так мне падаецца,
Калі мы размаўляем мовай сэрца.
Яно баліць, кахае, плача і смяецца…
Я з вамі гавару на мове сэрца.

За сваю творчасць Валянціна Гіруць-Русакевіч мае ўзнагароды: лаўрэат Мінскай абласной прэміі ў галіне літаратуры ў намінацыі “Паэзія” (2011) і намінацыі “Дзіцячая і падлеткавая літаратура” (2015). Узнагароджана дыпломам 2 ступені ў галіне песеннага жанру літаратурнага конкурсу “Лепшы твор-2011”, медалём “За вялікі ўклад у літаратуру” (2012). А самая галоўная ўзнагарода, якую мае Валянціна Францаўна, – гэта наша Любоў да яе творчасці, а цяпер і памяць пра яе.

valozhin.by

В районе началась работа по увековечиванию памяти ушедших из жизни милиционеров, инициатором которой стала районная ветеранская организация сотрудников отдела внутренних дел.

Председатель организации Виктор Якутович рассказал о проекте, за реализацию которого взялись активисты:

– В нашей организации практически с самого начала деятельности сформировалась традиция – 10 ноября, в День советской милиции, мы посещаем захоронения милиционеров, расположенные на территории района. Три группы разъезжаются в разных направлениях: Воложин; Першаи-Ивенец-Раков; Саковщина-Вишнево-Богданово-Городьки. Участники возлагают цветы к могилам и вспоминают ушедших из жизни коллег. В данный момент нам известно 66 захоронений милиционеров, уроженцев нашего района. Много собрано сведений об их деятельности. Но есть большой пробел в информации о сотрудниках районного отдела внутренних дел, которые несли службу в годы войны в тылу, в послевоенное время, в 50-70-е годы. Места захоронений участников Великой Отечественной войны установлены, но сведений об их деятельности также очень мало.
Работу по установлению данных мы ведем постоянно. Удалось найти в семейных архивах наших ветеранов некоторые фотографии. Но кто на них зафиксирован, нам неизвестно. Совсем недавно случайно мы обнаружили захоронение на кладбище в д. Камень еще одного нашего коллеги Ивана Константиновича Степко, но кроме того, что он служил сержантом в изоляторе, нам больше ничего не известно. Поэтому, пользуясь моментом, хочу обратиться к читателям газеты. Если вам известны исторические сведения о работе милиционеров в указанные годы, сообщить нам по номеру телефона +37529 6734324.

Фамилии неизвестны

Сотрудники на крыльце РОВД. 1 мая 1958 года

Как сказал Виктор Ромуальдович:

– Для того, чтобы не потерялись захоронения, и новое поколение милиционеров смогло их посещать, пришла идея зафиксировать географические координаты местоположения могилы и разместить карту под QR-кодом. Приходя на кладбище, сканируя его и включая навигацию, можно легко прийти в нужное место. В распечатанном виде коды будут находиться в районном отделе внутренних дел, а также нанесены на специальную табличку, расположенную на могиле. Проходя мимо памятника, человек видит перед собой табличку с QR-кодом. Он сканирует с помощью смартфона эту цифровую метку и получает информацию о данном захоронении: краткие биографические сведения и информацию о звании, послужном списке, заслугах и наградах.

Помощь с генерированием QR-кодов нам оказывает заместитель начальника РОВД по идеологической работе и кадровому обеспечению Андрей Загорский. Спонсорами изготовления табличек стали ветераны, члены районной организации.

Идея нашего проекта по увековечиванию памяти заключается в том, чтобы установить таблички с QR-кодами на всех захоронениях милиционеров.  Информация, которая будет зафиксирована под ними,
будет полезна не только молодым сотрудникам, но и жителям нашего региона.
Виктор Якутович

По словам Виктора Якутовича, чтобы запустить проект, не нужны большие средства, а лишь желание поучаствовать и поддержка меценатов.

Фото из д. Вишнево. 1949 год

На фото неизвестные милиционеры, которые служили в послевоенное время

Участники Великой Отечественной войны, сотрудники РОВД. Примерно 1987 год

valozhin.by

The Belarusian public association of consumers has been granted a special consultative status with the UN Economic and Social Council, BelTA learned from the press service of the Ministry of Antimonopoly Regulation and Trade (MART).

"In accordance with the decision of the United Nations Economic and Social Council (E/2023/32 (Part III)), adopted during the 2023 session, the Belarusian public association "Regional Society for Consumer Protection" was granted a special consultative status with the Economic and Social Council of the United Nations," the press service noted.

MART is a regulatory and coordinating state body in consumer protection. The ministry considers the assignment of a special status to the Regional Society for Consumer Protection as the recognition by the international community of the country's experience in the development of consumer protection institutions.

Written by belta.by

Belarusian President Aleksandr Lukashenko sent greetings to workers of the pharmaceutical and microbiological industries to congratulate them on their professional day, BelTA learned from the press service of the Belarusian leader.

"Today, our country is actively developing new medicines based on the latest achievements of biotechnology, genetic engineering, immunology and molecular genetics," the head of state said. "The range of manufactured medicines, which are available to Belarusians and in demand abroad, is expanding."

Aleksandr Lukashenko is convinced that high scientific potential, dedication to the professions and a responsible approach will help the industries to fulfill the tasks, the main of which is the preservation of people's lives and health.

The president wished everyone professional success, happiness and prosperity.

Written by belta.by

14.10.2023 на базе ГУК «Воложинский районный центр культуры» прошла дискотека «Осеннее притяжение». Молодые люди танцевали под любимые треки, общались с друзьями и дарили друг другу хорошее настроение!

14 октября в Воложинском районном центре культуры царила незабываемая атмосфера любви и счастья.

В самый приятный и нежный день осени своих мам и бабушек поздравили творческие детские коллективы города: театрально-музыкальная студия "ART WAY" Воложинского районного центра культуры, детский коллектив эстрадного пения "Весёлые нотки" Воложинского районного центра культуры, ансамбль скрипачей и детский хор Воложинской детской школы искусств, вокальная группа "Eversong" Воложинской детской школы искусств.

На концертной программе "Мама - первое слово" звучали самые добрые слова и яркие музыкальные номера от юных артистов для самого главного человека - Мамы.

Искренние слова благодарности и признательности за поддержку, чуткость и старания, которые способствуют творческому развитию детей, прозвучали от руководителей творческих коллективов в адрес мам и присутствующих членов семьи.

В продолжение праздника всех ждал сладкий стол и семейная киновстреча.

13 октября 2023 года в ГУК «Ивенецкий Дом культуры» прошел концерт, посвященный Дню матери «О той, что дарует жизнь». Председатель Ивенецкого посисполкома Т.Е.Липницкая поздравила всех присутствующих мам с наступающим праздником. Свои музыкальные подарки дарили учащиеся и преподаватели Ивенецкой детской школы искусств, артисты Ивенецкого Дома культуры и солисты Воложинского районного центра культуры.