Volozhin Region
Executive Committee

3 ноября 2023года состоялось торжественное вручение комсомольских билетов, которое проходило в районном краеведческом музее.

На торжественном собрании присутствовали Заместитель председателя райисполкома по социальным вопросам Шакун И.В., председатель совета ветеранов Тиганина Т.Ф., председатель совета пожилых граждан Лебедко А.П. и представители школ.

В теплой, дружественной обстановке Шакун И.В. вручил молодежи комсомольские билеты. С поздравительным и напутственным словом выступила председатель совета ветеранов Тиганина Т.Ф.

"The October Revolution is the greatest progressive event of the 20th century," said Aleksei Sokol, First Secretary of the Central Committee of the Communist Party of Belarus. “This holiday is inextricably linked with the fate of Belarus and each of its citizens. “Thanks to the great October Revolution, we have gained an independent state that is confidently following the path of creation, building a society that is strong for its intellectual potential, patriotic aspirations and spiritual values."

This holiday is a tribute to those who defended the principles of social justice and democracy, Aleksei Sokol noted. "Those who forged the Great Victory, who raised the country from ruins and ashes in the post-war period, built industrial plants and improved the well-being of the working people. Without memory, there is no history. Without history, there is no culture and spirituality. Without spirituality, there is no education of a person. And without a person, there is no nation," he stressed.

"Over the years of socialist construction, a strong industrial, scientific, technological, and cultural potential of the Belarusian statehood was created. It is still the key to its sovereignty and prosperity. Having adopted all the best from the Soviet era, our country is following its own path, developing and moving forward, striving for social justice, thereby ensuring a decent life for our citizens and the consolidation of society," Aleksei Sokol noted. “As Belarusian President Aleksandr Lukashenko noted, the October Revolution ideas remain a real alternative to the colonial policy of capitalism in its modern form. The Belarusian society supports the policy pursued by our national leader. Our main task is to stay united and mobilized and to become a monolithic society."

Written by belta.by

Belarusian President Aleksandr Lukashenko sent 100th birthday greeting to Great Patriotic War veteran Valentina Baranova, BelTA learned from the press service of the Belarusian leader.

"It is symbolic that you are celebrating this significant date in the Year of Peace and Creation, the value of which you know from your own experience," the message reads. "Courage, heroism, fortitude and bravery marked your path from Slavyansk to Berlin during the years of the Great Patriotic War."

The work career of Valentina Petrovna became a true example of selfless service to the Fatherland, the head of state noted. "As a keeper and preacher of historical truth, you convey it to generations that have not known the horrors of war. Possessing life wisdom and exceptional charm, you bring the ideas of love, kindness and justice to society,” the president emphasized. "Being a bright representative of the generation of winners, you continue to be active during the well-deserved retirement."

Aleksandr Lukashenko expressed his deep gratitude to Valentina Baranova for her feats of arms and labor, her selfless work. "May you always be surrounded by loving, reliable and loyal people! I wish you good health, prosperity, joy and happiness under the peaceful skies of Belarus!" the head of state said.

Written by belta.by

Организатором выступило управление по образованию, спорту и туризму райисполкома при поддержке районного комитета общественного объединения “БРСМ”. К участию в в Форуме пригласили активных учащихся из школ района.

Подготовка включала в себя три этапа, два из которых проходили в школах. С ребятами проводили мероприятия, направленные на развитие ученического самоуправления, тренинговые занятия. К заключительному этапу каждый участник подготовил выступление по определенной теме.

В Центре творчества детей и молодёжи района участники Форума выступили перед жюри со своими презентациями и рассуждениями на темы “Дружба”, “Здоровье”, “Социальные роли”, “Жизненные позиции”, “Правовое пространство”.

Лучшими среди выступающих стали: Анна Матус (Богдановская СШ), Матвей Иванчик (СШ №1 Воложина), Егор Попов (Саковщинская СШ) у ребят 3 место. На 2 месте – София Янушкевич (Раковская СШ) и Кира Белошевская (Першайская СШ). Победителем стал Никита Станкевич (СШ №2 г. Воложина). Все участники и победители получили дипломы и подарки.

valozhin.by

Организатором выступило управление по образованию, спорту и туризму райисполкома при поддержке районного комитета общественного объединения “БРСМ”. К участию в в Форуме пригласили активных учащихся из школ района.

Подготовка включала в себя три этапа, два из которых проходили в школах. С ребятами проводили мероприятия, направленные на развитие ученического самоуправления, тренинговые занятия. К заключительному этапу каждый участник подготовил выступление по определенной теме.

В Центре творчества детей и молодёжи района участники Форума выступили перед жюри со своими презентациями и рассуждениями на темы “Дружба”, “Здоровье”, “Социальные роли”, “Жизненные позиции”, “Правовое пространство”.

Лучшими среди выступающих стали: Анна Матус (Богдановская СШ), Матвей Иванчик (СШ №1 Воложина), Егор Попов (Саковщинская СШ) у ребят 3 место. На 2 месте – София Янушкевич (Раковская СШ) и Кира Белошевская (Першайская СШ). Победителем стал Никита Станкевич (СШ №2 г. Воложина). Все участники и победители получили дипломы и подарки.

valozhin.by

Третьего ноября 2023 года в Воложинском краеведческом музее прошло мероприятие – Календарь истории «Октябрьская революция: из прошлого в настоящее». Его участниками стали учащиеся СШ №2 г.Воложина и сельскохозяйственного колледжа, ветераны комсомольского движения, представители Воложинской РО КПБ. Тематический информационный материал по теме представил основные исторические вехи становления Белорусского государства и Воложинского региона в период с 1917 года по настоящее время. Информация была дополнена мультимедийной презентацией.

volozhyn.museum.by

Температура воздуха снижается, а значит полным ходом начался отопительный период. Все внимание субъектов профилактики приковано к обеспечению безопасности самых уязвимых слоев населения, среди которых многодетные семьи, семьи, находящиеся в социально-опасном положении, престарелые и одиноко проживающие.

Пристальное внимание уделяется эксплуатации печного отопления, наличию и исправности автономных пожарных извещателей.

Так, очередное рейдовое мероприятие прошло на территории      Першайского сельского совета. Спасатели Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям побывали в домах категорий населения, которые наиболее подвержены опасности: инвалиды, одинокие граждане, злоупотребляющие. Проверили работу пожарных извещателей, готовность печей к отопительному сезону, напомнили сельчанам правила их эксплуатации.

• Для предупреждения пожаров из-за неосторожного обращения с огнем, гибели на них людей пенсионного и пожилого возраста проводятся обследования одиноких и одиноко проживающих граждан. Таким образом, мы минимизируем риски возникновения возгорания в жилых домах, – прокомментировал старший инспектор сектора надзора и профилактики Воложинского райотдела по ЧС Алексей Суходолец.
• Регулярные обследования одиноких пожилых граждан, инвалидов, помогают сделать их жизнь безопаснее и спокойнее, – добавил специалист.

Любителей табака призвали не курить в жилых комнатах, тем более в состоянии алкогольного опьянения, отметив, что цепочка «выпил-закурил-уснул» – прямой путь к трагедии. Во время рейдов спасатели напомнили основные правила пожарной безопасности, телефонные номера экстренных служб, действия при пожаре, вручили наглядную обучающую продукцию.

 Позаботься о печи, и она позаботится о тебе

Как показывает практика, большинство «печных» пожаров происходит из-за невнимательности либо безответственности хозяев. Не секрет, что печь необходимо готовить заранее. Если вы по каким-то причинам не смогли или не успели, то сделайте это сейчас:

• печь, а также стеновые дымовые каналы в пределах помещения и дымовые трубы на чердаке необходимо побелить;
• дымоходы печей надо очищать от сажи в начале отопительного сезона и затем не реже одного раза в два месяца в течение отопительного сезона;
• чтобы случайно выпавшие горящие угли не привели к пожару, прибейте перед топкой на деревянном полу металлический лист размерами не менее 50х70 см;
• чтобы избежать перекала, рекомендуется топить печь 2-3 раза в день. Нельзя топить с открытыми дверцами, применять для розжига горючие жидкости, а также использовать дрова, длина которых превышает размеры топки;
• запрещается также сушить и складировать непосредственно на печах и на расстоянии менее полутора метров топочных отверстий обувь, одежду и любые горючие материалы;
• помните и про угарный газ, который не имеет цвета и запаха. Он образуется при любых видах горения. Для того, чтобы избежать отравления, помните, что нельзя преждевременно закрывать заслонку печей, т.е. пока угли полностью не прогорят. Прекратить топку рекомендуется не менее чем за два часа перед отходом ко сну.

В случае пожара звоните спасателям по телефонным номерам 101или 112.

Ніна Уладзіміраўна Жданюк усё працоўнае жыццё прысвяціла нашаму раёну: ад педагога вырасла да дэпутата парламента. І на якой бы пасадзе яна не працавала, заўсёды старалася быць эталонам – у ведах, паводзінах, рабоце. Вучыла іншых і пастаянна вучылася сама. У размове так і зазначыла: “Маё жыццё складвалася так, што ўвесь час хацела вучыцца. І нават калі мне было 50, і я паступіла ў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце: разумела, што пайду на пенсію, але мела на мэце штосьці даведацца, чамусьці навучыцца, пазнаёміцца з новымі людзьмі, зарадзіць сябе маладым запалам”.

Нарадзілася Н. У. Жданюк у Мінску ў простай сям’і: была трэцяй па ліку з чатырох дзяцей. Бацька працаваў на тонкасуконным камбінаце, матуля займалася выхаваннем нашчадкаў. Але ў сталіцы пражылі нядоўга: памёр дзядуля па бацькавай лініі, і яны пераехалі ў вёску, што ў Дзяржынскім раёне, каб дапамагаць бабулі спраўляцца з гаспадаркай. Бацькі дзяцей вельмі любілі. Але гэта была не сляпая любоў, а з той працоўнай навукай, якая прывівалася практычна ў кожнай сям’і.

– Я ўспамінаю матулю – надзвычайную акуратыстку, – распавядае Ніна Уладзіміраўна. – Яна любіла парадак і заўсёды вучыла нас: “Калі ў вас будзе парадак у доме, тады будзе парадак паўсюдна – і ў душы, у тым ліку”. Бацька быў працаголікам. Лёс яго склаўся вельмі цяжка: ён прайшоў вайну, канцлагер у Нарвегіі.

Вельмі цікавыя ўспаміны засталіся пра першую пачатковую школу.

– Пайшла ў школу амаль у восем гадоў, – прыгадвае яна. – Мае аднагодкі – у сем гадоў. Мне не хапала некалькі месяцаў, каб пайсці вучыцца разам з імі. І вось усю тую восень я правяла пад вокнамі школы – не ведаю, чаму мяне туды цягнула. Захаплялася настаўніцай, якая ў далейшым стала маім педагогам: яе статнасцю, прыгажосцю, спакоем. І яна не вытрымала: дазволіла мне прысутнічаць у класе. Успамінаю, як быў перапынак, і нам давалі салодкі чай і хлеб. Атрымала такі пачастунак і я. Напэўна, ужо з таго моманту ў мяне зарадзілася гэта цяга да педагогікі.

Таму скончыўшы дзесяць класаў Праўдзінскай сярэдняй школы, у яе зусім не стаяла пытанне, куды пайсці вучыцца. Тады бацькі так дзяцей не апякалі: сама паехала ў Мінск, знайшла педагагічны інстытут, выбрала філалагічны факультэт – беларускую мову і літаратуру, паспяхова здала экзамены, хаця было шэсць чалавек на месца, і стала студэнткай.

– Я вельмі шчаслівы чалавек у тым плане, што на маім шляху сустракаліся цудоўныя людзі: вельмі эрудзіраваныя, адукаваныя, чалавечныя, – працягвае гераіня аповеду. – Прыгадваю, як была на прыктыцы ў 1976 годзе ў СШ № 2: хварэла настаўніца – давялося яе замяняць. Ніхто нада мной не апекаваўся, але мне вельмі хацелася навучыцца ў іншых людзей: сярод іх – намеснік дырэктара школы Марыя Рыгораўна Ляўко, настаўніца беларускай мовы Эльвіра Якаўлеўна Протас. Іх даўно няма, але яны не могуць знікнуць з памяці, бо пакінулі след у душы: настолькі далікатныя, тактоўныя, разумныя, спакойныя, ураўнаважаныя. Вось гэтыя якасці проста “заглытвала” з задавальненнем.

У Валожын Ніна Уладзіміраўна, па яе словах, патрапіла вельмі проста: будучы студэнткай, закахалася ў свайго Уладзіміра Ільіча, сям’я якога тут пражывала.

Пачынала працоўную дзейнасць у Філіпіняцкай, праз год перавялі ў Даўбенеўскую васьмігадовую школу. Пасля на дзесяць гадоў затрымалася выкладчыкам у Валожынскім ПТВ-208.

– Цудоўны малады калектыў здолелі арганізаваць і сабраць напачатку Леў Вадзімавіч Бяляўскі, а пасля Вячаслаў Вікенцьевіч Бурко. Я прыйшла, калі дырэктарам быў Вячаслаў Вікенцьевіч. Яго кіраўніцкі вопыт, разуменне людзей, адчуванне іх педагагічных здольнасцей дазволілі быць наперадзе: вучылішча нават на саюзным узроўні некалькі разоў станавілася пераможцам сацспаборніцтва, – распавядае Н. У. Жданюк.

Пасля два гады адпрацавала інструктарам райкама партыі, загадчыкам аддзела агітацыі і прапаганды. Гэта таксама была школа жыцця: партыйныя лідары Канстанцін Канстанцінавіч Хвянько, Ніна Уладзіміраўна Пташнік, Софія Ігнацьеўна Кавяза, Сяргей Сяргеевіч Маляўскі, Вацлаў Аляксандравіч Харук ішлі далёка наперадзе, а яна – за імі.

Але вучэбная дзейнасць перасіліла: яна вярнулася назад у вучылішча і пяць гадоў з’яўлялася намеснікам дырэктара. Ніна Уладзіміраўна заўважыла, што метадычная работа, работа з маладымі рабятамі – тая навука, якая ўмацоўвала не толькі псіхалагічна, але пашырыла веды па ўсіх кірунках. Далей ёй прапанавалі пасаду намесніка начальніка раённага аддзела народнай адукацыі. Бываючы ў школах, увесь час мела зносіны з людзьмі, што ўзбагачала яе саму.

А калі паўстала пытанне, каму ўзначаліць школу-інтэрнат, адзіны раз, калі яна сама папрасілася на гэту пасаду: унутрана адчувала, што мала зрабіла, а можа намнога больш. Ёй вельмі хацелася стаць гаспадыняй гэтага дома і матуляй для дзяцей.

– Калі б у мяне запыталіся, што галоўнае ў маім жыцці, я б адказала: гады, пражытыя ў школе-інтэрнаце. Гэта насамрэч была сям’я – вельмі вялікая: не з чатырох-пяці-сямі чалавек, а з 240. У ёй былі свае тайны, сакрэты, і мы ўсё рабілі самі. Да маёй вялікай радасці педагагічны калектыў усёй душой аддаваў сябе школе. Так, было няпроста – часам вельмі складана, але нам дапамагалі дзеці – у рамонце школы, у конкурсе пакояў. І калі ў 2004 годзе мяне вылучылі ў дэпутаты, я знаходзілася летам у Ірландыі, а рамонт рабілі ў школе без мяне. Памятаю, прыехала, у нядзелю раніцай прыйшла ў школу і заплакала – ад таго, што калектыў так пастараўся. Тады ім сказала: “Я ўжо вам не патрэбна – вы ўсё самі ведаеце, умееце, усяму навучыліся”, – расказвае Ніна Уладзіміраўна.

Дэпутацкая дзейнасць стала яшчэ адной важнай старонкай жыцця. Па словах Ніны Уладзіміраўны, у парламенце вучышся палітычнай мудрасці, набіраешся кіраўніцкага вопыту – гэта не азначае, што глядзіш на людзей зверху: наадварот, ты з імі як быццам у адной звязцы. Работа дэпутата дала магчымасць ёй пазнаёміцца з вельмі адданымі сваёй краіне людзьмі – людзьмі ад зямлі, ад жыцця, ад простага чалавека. А яшчэ – дапамагла бліжэй даведацца пра родную Беларусь.

Я палюбіла Валожыншчыну ўсёй душой: мне здавалася, што яна – частка майго жыцця, любімая і дарагая сэрцу. Бо тут мая сям’я, сябры, калегі, людзі, якіх паважаю, люблю і цаню. Мне пашчасціла не сустрэць здрадніцтва на сваім шляху, людзей, якія маглі б моцна пакрыўдзіць. Хаця, безумоўна, надараліся складанасці, цяжкасці, але ўсё гэта загартоўвала ўнутрана і знешне, бо разумела, што павінна ў гэтым жыцці нешта пакінуць. І ў большай ступені не для кагосьці, а для сябе.

– Сказаць, што я яе люблю – вельмі мала: не ўяўляю, што магу жыць у іншай краіне і штосьці там рабіць. Дзякуючы старшыні парламента Уладзіміру Мікалаевічу Канаплёву, мы пабывалі ва ўсіх абласцях, наведалі многія прадпрыемствы, калгасы, фермы, працоўныя калектывы. І вось гэта блізкасць да людзей давала магчымасць прымаць законы так, каб максімальна прыблізіць іх да чалавека, – кажа Н. У. Жданюк.

Пасля парламента заставаўся адзіны год да пенсіі, які яна таксама прысвяціла школам: працавала ў Дэпартаменце кантролю якасці адукацыі.

…Успаміны – гэта адзіны рай, з якога ты не можаш быць выгнаны. Таму для мяне ўспаміны – не толькі прыемныя моманты, цеплыня, душэўная асалода, а, канешне, і хвіліны засмучэння, і цяжкасці, і трагедыі. Але ні адну гадзіну не шкадую аб тым, які Бог мне паслаў лёс – са сваімі складанасцямі, са сваім хараством і радасцю. Бо, напэўна, гэты лёс зрабіў мяне такім чалавекам, які я ёсць сёння.

…Сёння Ніна Уладзіміраўна Жданюк знаходзіцца на заслужаным адпачынку. Як трапна жаўважыла: “Жыву адна, але не ў адзіноце”. І гэта, напэўна, самае важнае для чалавека ў мудрым узросце. Яе цешыць, што прозвішча Жданюк на Валожынскай зямлі не знікла – яно годна працягваецца ў нявестцы, загадчыцы аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Ірыне Жданюк, і ў пляменніцы Алене Жданюк, якая працуе псіхолагам у Валожынскім тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.

valozhin.by

День предприятия прошел  в ОАО «Воложинская райагропромтехника»  02.11.2023 года.

Сотрудники организации, гражданам, ищущим работу, предложили трудоустройство в качестве водителя автомобиля, тракториста-машиниста сельскохозяйственного производства, сторожа, юрисконсульта, начальника отряда механизированного и рассказали об особенностях работы на предприятии, ответили  на вопросы   о режиме труда и  заработной плате.

Осенние каникулы в самом разгаре. Веселье, игры, конкурсы и конечно же зажигательная дискотека – все это организовано для детей во время игровой программы «Веселые каникулы» работниками ГУК «Ивенецкий Дом культуры» 3 ноября 2023 года. Никто не остался без внимания, все ребята получили сладкие подарки, а самый активный участник получил супер приз.