Volozhin Region
Executive Committee

11 ноября 2023года  Воложинский район посетила Министр труда и социальной защиты Ирина Костевич. Во время визита глава ведомства встретилась с работниками Воложинского территориального центра социального обслуживания населения в рамках темы Единого дня информирования «Экономическая безопасность – ключевое условие устойчивого развития белорусского государства».

На встрече присутствовали председатель районного совета ветеранов Т.Тиганина и ветераны первичных организаций.

С посетителями отделения дневного пребывания для пожилых граждан за чашкой чая шёл разговор об активном долголетии. Очень заинтересовала министра работа клуба «Ретроспектива», в рамках которого проводится ретро-терапия: работа с воспоминаниями по фотографиям.

Во время визита глава ведомства встретилась с работниками Воложинского территориального центра социального обслуживания населения в рамках темы Единого дня информирования «Экономическая безопасность – ключевое условие устойчивого развития белорусского государства».

Ирина Костевич отметила, что на социальную службу возложена самая ответственная функция, которая есть в нашей стране.

– Наша отрасль особенная. Особенная потому, что мы отвечаем за человека: от рождения до его последнего вздоха, – подчеркнула Ирина Анатольевна. – Население стало жить дольше, а это можно расценивать по-разному: хорошо, потому что растёт продолжительность жизни – и это нас радует. Но, почему население стареет? Потому что молодёжь сегодня пересмотрела свои ценности, и, если раньше в семье было 4-5 детей, то сегодня хорошо, когда решатся на одного. Это серьёзная проблема, которая накладывает отпечатки на те вопросы, решение которых требуется в масштабах государства. Поэтому наша отрасль будет востребована всегда. И она будет прирастать только с точки зрения потребности и объёма услуг, в которых будет нуждаться пожилые люди. А их с каждым годом будет становиться всё больше. Поэтому социальная служба в ближайшие 5-10 лет будет нести серьёзную нагрузку. В связи с этим задача министерства – в масштабах государства перестроить работу.

По словам Ирины Костевич, подготовлен проект закона «О социальном обслуживании»: он прошёл уже первое и второе чтение, находится на рассмотрении в Совете Республики, должен быть принят уже в этом году. Социальная служба выйдет на другой уровень развития. Мы будем внедрять новые механизмы адресности – адресность помощи человеку. Это в плане социальных услуг. Второе направление – долговременный уход. Наша задача – сделать бесшовную помощь, то есть так выстроить  взаимодействия социальной сферы со здравоохранением, чтобы человек понимал, кто ему будет оказывать эти услуги, и помогать выйти из этой обусловленной потери здоровья. Третье направление – трансформация домов-интернатов для пожилых граждан и инвалидов в пансионаты, где людям можно было бы проживать комфортно, – рассказала министр.

Министр труда и социальной защиты ознакомилась с работой отделения реабилитации, абилитации инвалидов которое находится в современном отремонтированном здании по улице Набережной, побеседовала с его посетителями.

С посетителями отделения дневного пребывания для граждан пожилого возраста за чашкой чая шёл разговор об активном долголетии. Очень заинтересовала министра работа клуба «Ретроспектива», в рамках которого проводится ретро-терапия: работа с воспоминаниями по фотографиям.

Подводя итоги визита на Воложинщину, Ирина Костевич  отметила:

– Выезжая в регионы, встречаясь с пожилыми людьми, инвалидами, работниками социальной службы, получаю для себя ответ: значит, делаем очень много правильно. Бесспорно, есть шероховатости – идеального ничего нет. Спасибо всем, кто реализует эту работу на местах, поддерживает и помогает.

valozhin.by

Бывших милиционеров не бывает. Ветеранов районного отдела внутренних дел в торжественной обстановке поздравили с праздником.

Встреча прошла в теплой и дружественной атмосфере в кинотеатре «Юность». Среди почетных гостей на празднике были начальник Воложинского районного отдела внутренних дел Андрей Дадыченко, ветеран УВД Минской области Константин Цыбульский.

В своем выступлении Андрей Дадыченко подчеркнул:
— Ветераны РОВД – наш «золотой» запас, который делится не только своим профессиональным опытом, но и всегда готов защищать интересы Родины. Вы находитесь на страже порядка до сих пор. Благодарю вас, что вы поддерживаете молодых сотрудников и сохраняете лучшие милицейские традиции.

Подробный материал читайте в следующем номере газеты.

valozhin.by

Everything must be done to ensure that tragedies like Khatyn never happen again, France's Chargé d'Affaires in Belarus Ludovic Royer told reporters as he visited the Khatyn memorial complex near Minsk on 10 November, BelTA has learned.

"11 November is observed as Remembrance Day in Europe. Every year, we, together with the British Ambassador, the U.S. Ambassador when he is in Minsk, visit different places. Last year we went to the cemetery in Minsk, this year we chose Khatyn. We were here in March. I first came here in 2005. We have a similar place in France called Oradour-sur-Glane. A similar story happened there, as in Khatyn or other places in Belarus during the Second World War. So it's a very familiar place for me. This is symbolic, and it is important for us to be here at least once a year," Ludovic Royer said.

The French Chargé d'Affaires in Belarus is convinced that a diplomat working in Belarus should know what Khatyn is. "Therefore, we are well aware of the horrors that happened here. Of course, we must do everything to ensure that this never happens again. Our job is to do everything to make sure this [the tragedy of Khatyn] is not forgotten. I see groups of students here and understand that it is important for the country so that history is not forgotten," he said.

When asked why some countries have forgotten about the feat of the Soviet people during the war, the French diplomat expressed the opinion that this can be part of politics. He noted that during the Second World War there were two fronts. "You can't be involved in politics if you don't know history," he said.

On 10 November, Chargé d'Affaires of France in Belarus Ludovic Royer and UK Ambassador to Belarus Jacqueline Perkins visited the Khatyn memorial complex. The diplomats laid flowers at the Eternal Flame. They also visited the museum and left entries in the museum book.

Written by belta.by

Belarus remains committed to deepening relations with Latin America, Belarusian President Aleksandr Lukashenko said as he met with Cuban Prime Minister Manuel Marrero Cruz in Minsk on 10 November, BelTA has learned.

“What remains unchanged is that we, as a high-tech country, will keep building relations with Latin America. While doing so, we will rely first and foremost on Cuba, Venezuela, and Nicaragua. We are viewing your visit from this standpoint. We really hope that we will be able to significantly intensify our trade and economic relations. We are not happy that our trade slightly exceeds $10 million,” Aleksandr Lukashenko said.

The president suggested that Belarus and Cuba use their best endeavors to deepen trade and economic interaction so that it will catch up with the level of political and humanitarian contacts.

In turn, Manuel Marrero Cruz thanked the Belarusian head of state for the opportunity to meet and for the warm welcome for the Cuban delegation. “We appreciate the cordiality that we have felt from the moment we arrived; your warm reception makes us feel at home,” he added.

The prime minister also conveyed greetings to Aleksandr Lukashenko from the leadership of Cuba and personally from President Miguel Mario Diaz-Canel Bermudez, who, according to him, cherishes memories of his visit to Minsk in 2019.

“I have listened to you very carefully and I completely agree with what you have said. Your analysis of bilateral trade and economic relations is very accurate. I share your opinion. We are also determined to change this situation,” Manuel Marrero Cruz said.

According to him, the prime ministers of Belarus and Cuba need to undertake comprehensive efforts to improve the situation and flesh out cooperation with specific projects.

The Cuban head of government arrived in Belarus on an official visit on 9 November. He is scheduled to hold talks with Prime Minister Roman Golovchenko, leaders of both chambers of the Belarusian Parliament and members of the National Assembly's working group on cooperation with the Cuban Parliament. While on a visit to Belarus, Manuel Marrero Cruz will learn more about the capabilities of the Belarusian manufacturing sector and meat and dairy industries.

This year, trade between Belarus and Cuba has gained momentum. In January-September, trade reached $10.5 million, with the growth rate hitting 307% year-on-year. The surplus for Belarus has increased almost 9 times to total almost $8 million. The export of services is also growing (by more than 20%): in January-July it amounted to $155,200. Last year Belarus provided business services to Cuba. This year these are mostly telecommunications, computer and information services.

The two countries are working to increase bilateral trade. In July, a Belarusian delegation headed by Minister of Foreign Affairs Sergei Aleinik paid an official visit to Cuba. During that visit the parties discussed the entire range of Belarus-Cuba relations and ways to intensify them, including through the mechanism of the bilateral commission on trade and economic cooperation. Traditionally, special attention was paid to the supply of Belarusian equipment and spare parts, popular food products and other Belarusian goods. During the meetings, the Belarus-Cuba cooperation and promising joint projects in science, biotechnology and pharmacology were discussed in great detail.

Written by belta.by

Великий древнегреческий философ Сократ говорил, что профессия врача – от Бога. В ней случайных людей не бывает. Врач общей практики Марина Нехвядович много лет отдала медицине. Она никогда не позволяла и не позволяет себе быть равнодушной, ведь на нее надеются, ждут помощи и поддержки.

Марина Александровна – коренная воложинка. Здесь она родилась и выросла. Сразу же после окончания средней школы № 2 райцентра поступила в Витебский государственный медицинский университет. К своей мечте стать врачом шла целенаправленно. Еще в школьные годы она решила, что хочет лечить людей и обязательно станет доктором.

Со специализацией наша героиня определилась в процессе учебы. Изначально ей очень нравилась эндокринология, но выбор сделала в пользу терапии и ничуть не жалеет об этом.

В августе 1997 года Марина Александровна приступила к трудовой деятельности в Першайской участковой больнице. Вскоре молодой специалист перешла в Воложинскую центральную районную больницу, где появилась вакансия врача-терапевта на сельском приписном участке. Теперь она – врач общей практики на первом городском участке, куда входят 18 улиц вместе с прилегающими к ним переулками, и где проживают без малого 1600 человек, почти третья часть из которых – люди старше трудоспособного возраста.

Продолжение статьи читайте в № 45 газеты “Працоўная слава”

valozhin.by

Сёлетні год прынёс дырэктару Івянецкага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Святлане ЗАЙЛЯНКОВАЙ заслужаны поспех: яе праца адзначана Граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, а таксама дыпломам фіналіста абласнога конкурсу прафесійнага майстэрства “За вернасць традыцыям і мудрасць рашэнняў” у намінацыі “Кіраўніцкая дзейнасць”. У 2021 годзе Святлана Міхайлаўна была названа “Чалавекам года Міншчыны” ў намінацыі “Сацыяльная сфера”. А па выніках работы за 2020 год – занесена на раённую Дошку гонару як лепшы работнік адукацыі. І гэта толькі апошнія дасягненні таленавітага педагога.

Усю сваю працоўную дзейнасць, ды і жыццё ўвогуле яна прысвяціла роднаму і дарагому сэрцу Івянцу. Прафесійнае стаўленне адбылося ў Івянецкім доме-інтэрнаце, дзе адпрацавала дваццаць гадоў, апошнія васемнаццаць дапамагае раскрываць творчыя здольнасці юнаму пакаленню.

– Святлана Міхайлаўна, можна сказаць, што 2023 год стаў як бы пачэсным вянцом усёй Вашай работы?

– Не ведаю, супадзенне гэта, ці не, але ў гэтым годзе спаўняецца сорак гадоў маёй педагагічнай дзейнасці. І вось – такія высокія ўзнагароды. Уражанні – невыказныя, нават і не чакала, што так ушануюць. Вельмі прыемна і радасна.

– Тым не менш, пагадзіцеся, кожны, хто працуе з вялікай адданасцю і душой, разлічвае, што яго старанне заўважаць?

– Сама па сабе я не публічны чалавек: саромеюся і адчуваю сябе некамфортна, калі мяне хваляць.

– Але ж узнагароды за Вамі, можна сказаць, наўздагон імчацца?

– Атрымліваецца, што так. Хаця інакш працаваць не ўмею.

– Акрамя стымула, гэта яшчэ і вялікая адказнасць?

– Безумоўна, таму і хвалююся: ці апраўдаю давер. У рабоце ж усялякае бывае.

Першую навучальную ўстанову скончыла з чырвоным дыпломам. І адразу ж паступіла на стацыянар у Інстытут культуры. Там атрымала такое ж пасведчанне. “На выдатна” адвучылася і ў педагагічным інстытуце імя Максіма Танка. Таму, можна сказаць, што я выдатніца па жыцці. Такім жа прынцыпам кіруюся і ў штодзённай рабоце.

– У абласным конкурсе прафесійнага майстэрства Вы таксама выйшлі ў фінал? Якія ўражанні засталіся?

– Пакуль рыхтавалася, давялося, як у кінастужцы, нанова перагледзець старонкі ўсёй сваёй працы. І шчыра прызнаюся: гартаючы іх, не заўважыла нічога такога, пра што можна было сказаць: ой, зараз бы зрабіла зусім інакш. Гады, калі працавала ў доме-інтэрнаце, і што цяпер у рабоце маю, – мне хацелася ўсяго гэтага. Вельмі падабалася з дзецьмі займацца творчасцю: рабіць выставы, арганізоўваць агульнашкольныя мерапрыемствы.

Адзін раз былы начальнік аддзела адукацыі Святлана Валер’еўна Глябовіч, прысутнічаючы на мерапрыемстве, якое мы падрыхтавалі да Дня інвалідаў, пацікавілася ў Фёдара Лазаравіча Гольдшмідта, які тады кіраваў Івянецкім домам-інтэрнатам: “Хто гэта прыдумаў, хто зрабіў?” Вось так нас звёў лёс: праз колькі месяцаў мне паступіла прапанова ўзначаліць Івянецкі дом творчасці дзяцей і моладзі, на што з радасцю пагадзілася. Шчаслівы збег абставін дапамог мне раскрыцца ва ўсю моц, бо да гэтага ляжала душа.

– Цікава даведацца: адкуль ці ад каго ў Вас такая творчасць?

– Мой бацька Міхаіл Нікіфаравіч Гатальскі пісаў вершы, шмат дзе друкаваўся – нават выпушчаны яго зборнік. Ён быў настолькі таленавіты, што самастойна навучыўся іграць на акардэоне. Любіў фатаграфаваць. Рамантаваў радыёлы, тэлевізары. Меў вялікае кола зносін і кола інтарэсаў. Напэўна, усё гэта перадалося і мне.

З самага дзяцінства наведвала танцавальны гурток, секцыі па валейболе, баскетболе, лёгкай атлетыцы. Пры гэтым мне хапала часу “на выдатна” вучыцца. А іншага выбару не было, бо бацькі не дазволілі б займацца нечым яшчэ. Сёння вельмі шкадую, што не аддалі мяне ў музычную школу – так не хапае гэтых ведаў у штодзённай рабоце. Дарэчы, “памылку” выправіла праз трох сыноў: кожны там вучыўся.

Калі чую музыку, перад вачыма ўзнікае фантазія рухаў. Музыка, пакладзеная на словы, – вялікая сіла. Успамінаю, як песня “Ты ведаеш, матуля, я не такі, як усе…” сама падказала, як павінны танцаваць у пары хлопец і дзяўчына на калясках. Слухаць яе без слёз немагчыма – кожнае слова ідзе з глыбіні душы, таму і нумар атрымаўся вельмі кранальны.

– З такіх разнастайных захапленняў што было бліжэй?

– Мой любімы занятак – наведванне танцавальнага гуртка, у які пачала хадзіць з другога класа. Тут мела поспех: у падлеткавым узросце выступалі з гастролямі ў Польшчы, Маскве. Невыпадкова пасля васьмі класаў паехала вучыцца ў Мінскае культасветвучылішча, дзе атрымала спецыяльнасць кіраўнік танцавальнага калектыву.

– Раскажыце, калі ласка, пра свае карані.

– Нарадзілася і вырасла ў Івянцы. Была магчымасць застацца ў сталіцы. Але яна не прыцягвае мяне. Стрыечны брат “спакусіў” уладкавацца выхавацелем у дзіцячы сад у Барысаве. Хутка зразумела: не маё. Таму вярнулася ў свой любімы гарпасёлак. Прыйшла на работу ў Дом піянераў, дырэктар накіравала весці гурткі ў дом-інтэрнат. Я запыталася: “Як Вы сабе ўяўляеце танцавальны гурток для дзяцей-інвалідаў?..” На што пачула: “А ўсе астатнія дзеці ўжо занятыя…” Так і пачаліся нашы заняткі на інвалідных калясках.

Фёдар Лазаравіч Гольдшмідт, напэўна, заўважыў маё старанне – прапанаваў працаваць бібліятэкарам. Адначасова даручыў займацца мастацкай самадзейнасцю з дарослымі: тады абавязкова раз у год праводзіліся конкурсы сярод працоўных калектываў. Пасля доўгі час працавала выхавальнікам, педагогам сацыяльным. А 1 ліпеня 2004 года вярнулася ў Дом піянераў, які перайменавалі ў цэнтр творчасці дзяцей і моладзі.

– Дык танцы на калясках – Ваша ноу-хау?

– Маё, бо да мяне ніхто гэтым не займаўся. Ды і ўвогуле, цяпер працаваць – сапраўднае задавальненне. У інтэрнэт зайшоў – знайшоў усё, што табе неабходна: падказкі на кожным кроку. А раней усё бралася толькі з галавы.

– Як жа Вы, зусім маладая, асмеліліся на такі складаны крок: дзеці ж асаблівыя?

– А я ставілася да іх як да здаровых дзяцей. Ім было са мной проста, бо ніхто не любіць, каб звярталі ўвагу на слабасці, шкадавалі. Пастаянна ім гаварыла: “Вы – нармальныя дзеці, толькі крышачку не такія, таму можаце развівацца як і ўсе”.

Сёння танцы на інвалідных калясках выйшлі з разраду “дзіва”. А тады мы доўга працавалі над нумарам разам з Дзмітрыем Геранімавічам Краскоўскім – таксама вельмі творчай, глыбокай асобай, з вялікім сэрцам.

– Калі прыйшлі працаваць у цэнтр творчасці, можна сказаць, што крылы ўвогуле выпраставаліся – гэта Ваш шлях? З чаго пачыналі?

– Раней можна было прыцягваць да гуртковай работы людзей без спецыяльнай адукацыі – творчых, якія ўмелі сваімі рукамі, унутраным станам тварыць. Ведаючы кожнага ў Івянцы – хто на што здатны, запрашала іх майстраваць: навучаць дзяцей нечаму практычнаму. Што асабліва зацікавіла – наша івянецкая кераміка. Мой прадзед Міхаіл Падліпскі быў вялікім майстрам па вырабе керамічнай пліткі для печаў і стаў родапачынальнікам ганчарства ў мястэчку. Аб гэтым часта расказвала бабуля – як ён любіў сваю справу, як захапляўся ёй. Мне захацелася, каб івянецкія дзеці зразумелі значнасць ганчарства, і запрасіла Уладзіміра Пятровіча Скрыпку пазнаёміць з таямніцамі звычайнай гліны.

А што тады мы мелі – два невялікія пакоі ў былой музычнай школе, дзе разам месцілася і дзіцячая бібліятэка. Размаху для дзейнасці не ставала, таму гурткі вяліся на базе школ. Ажывіла сваё танцавальнае мастацтва – прасілася ў культработнікаў, каб дазволілі займацца з дзецьмі ў іх будынку. Ну і як дарвалася да любімай справы, то ў пастаноўцы ўдзельнічалі 42 чалавекі – не менш!

Рэпеціравалі па групках, пасля рабілі зводныя прагоны. Безумоўна ж, гэта вялікая праца, але такое жаданне мела, што сама касцюмы шыла – без іх жа не выкажаш тое, што хочаш. Заўсёды гавару: “Галота вынаходліва”. Умудралася недзе з нечага перашыць, штосьці скамбінаваць – як кажуць, нацешылася ўдосталь.

Бабуля мая была рукадзельніца-кветніца – у Івянцы добра ведалі знакамітую Марыю Іванаўну і заказвалі кветкі на Усе Святыя, вянкі на ўскладанне да помнікаў на 9 Мая. На 8 Сакавіка рабіла прыгожыя букеты. Мы з сястрой дапамагалі ёй як маглі. Пасля, калі знаходзілася ў адпачынку па догляду за дзіцем, занялася бабуліным рамяством: хацелася ўсе, якія толькі ёсць у прыродзе кветкі, увасобіць праз паперу з парафінам. Уключыла ўсю фантазію – так было цікава. Ды і заробак нядрэнны мела.

Калі прыйшла ў цэнтр творчасці, у нас займалася 78 дзяцей. На сёння – 366. Працуюць 23 гурткі. Гуртковай работай ахоплены вучні Івянецкай, Пяршайскай, Суднікаўскай і нават Ракаўскай школ, Івянецкага дома-інтэрната. Таксама праводзім з імі захапляльныя мерапрыемствы, майстар-класы, займаемся лепкай і роспісам па гліне. Рэчы, якія яны робяць сваімі рукамі, забіраюць з сабой.

– Падзяліцеся сакрэтам, як у сённяшні час захапіць дзіця займацца творчасцю?

– Кіраўнік, які гарыць любімай справай, абавязкова знойдзе паслядоўнікаў – дзеці гэта адчуваюць і цягнуцца да яго з задавальненнем, забываюцца пра свае мабільнікі і іншыя гаджаты. Самае галоўнае – знайсці падыход да дзіцяці, заўважыць тую нябачную струначку і настроіць яе на патрэбны лад.

Вось, напрыклад, летась мы наладзілі персанальную выставу фотаздымкаў старшакласніка Данііла Савіцкага. Ён можа хадзіць за пятнаццаць кіламетраў ад дому раніцай ці вечарам, каб зрабіць цікавы кадр. Таксама рабілі выставу малюнкаў дзяўчынак, якія займаюцца ў гуртку выяўленчага мастацтва. Вы б толькі бачылі, колькі радасці было ў дзяцей, захапляліся іх творамі і наведвальнікі.

– На рахунку ўзорнай студыі “Натхненне”, якая створана на базе цэнтра, больш за тры дзясяткі дыпломаў розных узроўняў? Чым у ёй займаюцца?

– Асноўныя кірункі – выцінанка, кераміка, народная лялька. Усё, што адрадзілася з далёкага мінулага. Работы юных майстроў можна пабачыць і набыць у нашай сувенірнай лаўцы “Гліняны звон”.

– Святлана Міхайлаўна, што Вам прыносіць штодзённая работа?

– Люблю яе за тое, што кожны дзень нешта новае. Часам нават цікава: а ці па сіле мне вырашыць тую ці іншую задачу? Чаму? Бо даводзіцца быць і эканамістам, і кадравіком, і сакратаром, і гаспадарнікам. Усё трэба вырашыць і паўсюдна паспець. Прыходжу дадому змораная, але шчаслівая.

Сваё педагагічнае крэда Святлана Зайлянкова выказала чатырохрадкоўем Пятра Каліты:
Меняется мир непрерывно, неспешно.
Меняется все – от концепций до слов.
И тот лишь сумеет остаться успешным,
Кто сам вместе с миром меняться готов.

valozhin.by

Belarus and India have signed an intergovernmental cooperation program for 2023-2025. The ceremony took place at the Indian Ministry of Culture on 9 November, BelTA learned from the Belarusian diplomatic mission.

“Cultural ties between the two countries, as well as contacts between the peoples of our countries, are of enormous importance. Today's agreement will facilitate our efforts to promote cooperation and introduce the people of Belarus and India to the cultural traditions of each other,” Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary of Belarus to India Andrei Rzheussky said.

The intergovernmental program provides for holding India's Culture Days in Belarus and Belarus' Culture Days in India, exchange of performing arts groups, mutual participation in various competitions and festivals.

The program provides for cooperation between theaters, museums, galleries and libraries, the exchange of exhibitions and experts.

According to Secretary at the Ministry of Culture of India Govind Mohan, the implementation of joint projects will expand the entire range of Belarus-India cooperation in the cultural and entertainment fields, and will also help increase the attractiveness of the two countries for tourists and other groups of travelers.

Written by belta.by

I intend to meet with representatives of political parties of Belarus, Belarusian President Aleksandr Lukashenko said at a meeting with Speaker of the Council of the Republic of the National Assembly of Belarus Natalya Kochanova, BelTA has learned.

One of the topics of the meeting was the preparation for the upcoming parliamentary elections. "You have a whole host of issues that will need to be monitored during the preparation and conduct of the elections. Tomorrow we will discuss them more specifically at a meeting with representatives of the parties that have passed registration and that, as far as I understand, intend to participate in the parliamentary elections," the head of state said.

"We have said frankly and honestly that we will participate in the elections in every possible way. I am referring to the vertical of power. This is a very important campaign in Belarus. There is nothing more important than the political campaign next year," the Belarusian leader stressed.

Aleksandr Lukashenko recalled that after the elections the country will form the Belarusian People's Congress and elect delegates.

Written by belta.by