Валожынскі раённы
выканаўчы камітэт

На территории района в период с 27 мая по 1 июня 2020 года проведен смотр-конкурс защитных сооружений гражданской обороны  Воложинского района на лучшее содержание, использование и готовность к приему укрываемых. Смотр-конкурс защитных сооружений ГО (убежищ, противорадиационных укрытий) проводится в целях:

осуществления контроля за содержанием и эксплуатацией защитных сооружений ГО, поддержанием их в готовности к использованию по назначению;

определения лучшей организации по содержанию и эксплуатации
защитных сооружений ГО;

повышения эффективности использования защитных сооружений ГО в народнохозяйственных целях;

распространения передового опыта содержания, эксплуатации
и использования защитных сооружений ГО в мирное время.

Смотр-конкурс проведен комиссией, назначенной Воложинским райисполкомом. Оценка состояния защитных сооружений ГО определялась, используя таблицу штрафных баллов. Особое внимание обращалось на наличие в защитном сооружении ГО постороннего имущества, состояние подходов и проходов, организацию хранения ключей от защитного сооружения ГО, недопущение перепланировки помещений, исправность специального оборудования.

Убежище гражданской обороны Воложинского района будет принимать участие в областном смотр-конкурс защитных сооружений гражданской обороны на лучшее содержание, использование и готовность к приему укрываемых.

Падаваць іх неабходна з копіяй дакумента, які сведчыць асобу індывідуальнага прадпрымальніка альбо кіраўніка не пазней за 31 мая 2020 года у гарвыканкамы, райвыканкамы, адміністрацыі раёнаў г.Мінска па месцы дзяржаўнай рэгістрацыі.

Прыём заявак ажыццяўляецца да 01 чэрвеня 2020 года аддзелам эканомікі Валожынскага райвыканкама (г.Валожын, пл. Свабоды, д. 2, каб.308, тэл. 55-0-69).

Образец заявки можно скачать на сайте конкурса:www.предприниматель-года.бел., перейдя по ссылке http://www.economy.gov.by/ru/nac-konkurs-ru/.

Узор заяўкі можна спампаваць на сайце конкурсу: www.предприниматель-года.бел , перайшоўшы па спасылцы http://www.economy.gov.by/ru/bizKonk-txt-ru/ .

Удзел у конкурсе бясплатны.

У 2020 годзе конкурс праводзіцца сярод юрыдычных асоб - суб'ектаў малога і сярэдняга прадпрымальніцтва (акрамя намінацыі «Стабільны поспех»), у статутным фондзе якіх акцыі (долі) дзяржавы адсутнічаюць альбо складаюць менш за 50 працэнтаў, а таксама ж індывідуальных прадпрымальнікаў па 5 намінацыях:

«Паспяховы старт»;

«Стабільны поспех» (у дадзенай намінацыі ўдзельнічаюць буйныя прадпрыемствы);

«Эфектыўны бізнес у сферы вытворчасці»;

«Эфектыўны бізнес у сферы паслуг»;

«Эфектыўны індывідуальны бізнэс» (у дадзенай намінацыі ўдзельнічаюць індывідуальныя прадпрымальнікі).

У мэтах заахвочвання паспяховых практык развіцця бізнесу права ўдзельнічаць у конкурсе ў намінацыі «Стабільны поспех" прадастаўлена і буйным кампаніям (з сярэдняй колькасцю работнікаў за каляндарны год больш за 250).

3 прычыны ўдзельнічаць у конкурсе:

1. Атрымаць заслужанае прызнанне Урада і дзелавой супольнасці
2. Акрамя прэміі і прызоў, атрымаць свабодны доступ да ўнікальных майстар-класаў, семінараў і кансалтынгавых паслуг ад прызнаных на міжнародным узроўні экспертаў.
3. Яшчэ раз заявіць пра сябе і свой бізнэс з дапамогай сродкаў масавай інфармацыі, стаць натхняльнікам і прыкладам для пачаткоўцаў бізнесменаў.

Намінацыі і патрабаванні да кандыдатаў

Заяўка на ўдзел у нацыянальным конкурсе «Прадпрымальнік года»

Специалистами государственного учреждения «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» осуществляются надзорные мероприятия за соблюдением требований на молочно-товарных фермах.

Санитарной службой регулярно выявляются недостатки в обеспечении должных условий труда работников МТФ. Руководством сельхозпредприятий района в нарушение ст.31 Закона Республики Беларусь от 7 января 2012 г. «О санитарно-эпидемиологическом благополучии населения» не выполняются в полном объеме и установленные сроки мероприятия рекомендаций главного государственного санитарного врача Воложинского района.

Часть выявляемых нарушений на сельхозобъектах связано с недостатком финансовых средств, а часть нарушений связана с отсутствием должного контроля со стороны руководства и должностных лиц за соблюдением требований.

Типичными нарушениями являются: несвоевременное проведение ремонтных работ помещений; санитарное состояние территорий не отвечает требованиям; не содержатся в чистоте производственные, бытовые и подсобные помещения; отсутствие условий для соблюдения правил личной гигиены; недостаточное количество моющих средств и средств дезинфекции; отсутствие условий для мытья инвентаря, молочной посуды; не организован отходов в соответствии с требованиями сбор, хранение и удаление твердых отходов.

Проводится определенная работа по приведению в надлежащее санитарное состояние молочно-товарных ферм в КСУП «Першаи-2014»: проведен ремонт стен в коридоре молочного блока на 2-м этаже на МТФ «Першаи», в коридоре молочного блока на МТК «Маньковщина», проведена замена раковины для мытья рук в производственном помещении на МТФ «Першаи», установлены урна для мусора и приспособление для очистки обуви на МТК «Маньковщина».

За март 2020 год выявлялись следующие нарушения:

• не обеспечено содержание в чистоте территории: на МТФ «Покути», МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• не установлены перед каждым входом в производственные, вспомогательные и бытовые помещения урны для мусора и приспособления для очистки обуви: на всех МТФ КСУП «Сивица», на МТФ «Судники-1», МТФ «Голобурды» ОАО «Судниковский»
• не оборудованы контейнерные площадки на всех МТФ КСУП «Сивица», на всех МТФ ОАО «Судниковский»;
• удаление отходов и мусора из емкостей для сбора твердых отходов производиться несвоевременно на МТФ «Дудка» КСУП «Сивица»,
• не обеспечены сплошным ограждением, не исключен несанкционированный доступ посторонних лиц и появление бродячих животных на всех МТФ КСУП «Сивица», МТФ «Капустино» СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз», МТФ «Бурбовщина», МТК «Маньковщина» (с тыльной стороны) КСУП «Першаи-2014»;
• не обеспечены ровным, твёрдым покрытием технологические площадки, проезды и проходы на территории МТФ «Углы» КСУП «Сивица»,
• не обеспечено содержание в чистоте, не проведена очистка выгреба надворного туалета на МТФ «Голобурды» ОАО «Судниковский»;
• не работает туалет на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• не обеспечено хранение шлангов, в том числе для уборки и мойки помещений и оборудования, выше уровня пола на МТФ «Углы» и «Замостяны» КСУП «Сивица», на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский», на МТФ «Першаи» КСУП «Першаи-2014»;
• не оборудован стеллаж для хранения доильно-молочного оборудования МТФ «Капустино» СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз»,
• не обеспечено содержание в исправном состоянии системы водоотведения, не проведена очистка от сточных вод территории за молочным блоком на МТФ «Углы» и МТК «Замостяны» КСУП «Сивица», на МТФ «Бурбовщина» КСУП «Першаи-2014», на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• в молочном блоке на окнах остекление заменено на пленку на МТФ «Сивица» КСУП «Сивица»,
• не содержатся в чистоте помещения на МТФ «Углы», МТФ «Замостяны», МТФ «Сивица» КСУП «Сивица»,
• отсутствует душевая на МТФ «Голобурды» ОАО «Судниковский»;
• не приведены в рабочее состояние душевые МТФ «Углы», МТФ «Замостяны», МТФ «Сивица», МТФ «Дудка» КСУП «Сивица», на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• полы производственных, вспомогательных и бытовых помещений не поддерживаются в исправном состоянии; имеются выбоины и неровности, а также скопление влаги на полу на всех МТФ «Сивица», в доильном зале на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский», необходимо устранить дефекты плитки в доильном зале на МТК «Маньковщина» КСУП «Першаи-2014»;
• необходимо проведение ремонта стен в производственных помещениях на всех МТФ «Сивица»,
• необходимо проведение ремонта потолка в доильном зале на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• не оборудованы раковины для мытья рук на МТФ «Углы», МТФ «Замостяны», МТФ «Сивица», МТФ «Дудка» КСУП «Сивица» (на «МТФ «Углы» и МТФ «Дудка» - рукомойники), на МТФ «Бурбовщина» КСУП «Першаи-2014», на МТФ «Покути» ОАО «Судниковский», не приведена в рабочее состояние раковина для мытья рук на МТФ «Судники-2» ОАО «Судниковский»;
• не обеспечены жидким мылом, антисептиками для рук, одноразовыми полотенцами; на всех МТФ «Сивица», на МТФ ОАО «Судниковский», антисептиками для рук на МТФ «Бурбовщина» КСУП «Першаи-2014»;
• на МТФ для санитарной обработки доильно-молочного оборудования не оборудованы двух-секционные моечные ванны с подводом коммуникаций: МТФ «Замостяны» КСУП «Сивица»,
• не работает устройство для автоматической мойки холодильного оборудования на МТФ «Капустино» СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз»,
• недостаточно моющих средств и средств дезинфекции на всех МТФ КСУП «Сивица», на МТФ «Капустино» и МТК «Довбени» СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз»,
• не обеспечена периодичность проведения уборки, мойки не содержалось в чистоте доильно-молочное оборудование на МТФ «Замостяны» КСУП «Сивица», МТК «Довбени» СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз»,
• не маркирован уборочный инвентарь, в том числе для туалета на МТФ КСУП «Першаи-2014»;
• работники недостаточно обеспечены комплектами сменной санитарной одежды на всех МТФ КСУП «Сивица»,
• не обеспечена централизованная стирка санодежды всех МТФ КСУП «Сивица»;
• не организовано прохождение гигиенического обучения работников на всех МТФ.

За истекший период 2020 года по МТФ подготовлено 11 рекомендаций об устранении нарушений, направлено 3 предложения по привлечению к дисциплинарной ответственности. Мероприятия по устранению нарушений находятся на контроле.

Врач-гигиенист (заведующий отделом гигиены)

Воложинского РЦГиЭ С.А.Марчик

Ежегодно с наступлением весны палы сухой травы превращаются в рукотворное стихийное бедствие. Иногда трава выжигается умышленно сельскохозяйственными организациями для очистки полей от нежелательной растительности, но гораздо чаще причиной загорания травы становится небрежность, неосторожность, а то и хулиганство взрослых людей, у которых «хватает ума» выбросить непотушенный окурок из окна автомобиля, оставить непотушенным костёр после пикника, а то и начать выжигание травы просто так. Нередко зажженную спичку в траву бросают дети, ради забавы и совершенно не заботясь о последствиях.

За 2019 год на территории Минской области произошло 580 загораний травы и кустарников на общей площади 77,403 га. Наиболее опасная обстановка с пожарами была отмечена в апреле, когда было зарегистрировано 380 очагов на площади 53,168 га.

Из года в год экологи и спасатели бьют в набат и призывают людей не жечь траву на своих подворьях. Огонь беспощаден, уничтожая не только растительный слой, хозяйственные постройки, но и нанося серьезные травмы самим поджигателям.

Очень часто жертвами травяных пожаров становятся пенсионеры. Сильное задымление, немощность пожилых людей, порывы ветра – все эти составляющие заканчиваются трагедиями.

Так 25 марта 2020 г. в 16-08 поступило сообщение о пожаре сухой травы возле территории частного домовладения в д. Чабусы Любанского р-на Минской области. В результате пожара погиб гражданин 1977 г.р. Причина пожара устанавливается.

25 марта 2020 г. в 18-37 поступило сообщение о загорании сухой растительности на территории частного домовладения в г. Бобруйске Могилевской области по ул. Березинской. В результате пожара получил ожоги 1-3 степени (90% тела) мужчина, личность которого устанавливается. Предполагаемая причина пожара – неосторожное обращение с огнем.

МЧС Беларуси напоминает, что необходимо быть осторожными при наведении порядка у частных жилых домов, на дачах:

- вывезите мусор в специально отведенное место;

- если без сжигания не обойтись, выберите площадку так, чтобы исключить пожар, расстояние до зданий и сооружений должно быть не менее 10 м, от лесного массива – 20 метров, 30 метров от мест, где складируется сено или солома. Жечь отходы можно только в безветренную погоду, пламя нужно постоянно контролировать, ни в коем случае не оставлять без присмотра;

- не забывайте про огнетушитель, емкость с водой, лопату;

- выжигание сухой растительности, пожнивных остатков, трав на корню категорически запрещается!

Согласно статье 15.57 Кодекса об административных нарушениях, за выжигание сухой растительности, трав на корню, а также стерни и пожнивных остатков на полях либо непринятие мер по ликвидации палов виновные лица привлекаются к административной ответственности в виде штрафа в размере от 10 до 40 базовых величин.

В случае причинения ущерба в особо крупном размере наступает уголовная ответственность (ст. 270, 276 Уголовного кодекса РБ).

Напярэдадні вясенніх канікулаў у цэнтры творчасці дзяцей і моладзі ў Валожыне прайшло карыснае мерапрыемства – “Хвілінка бяспекі”. На яго запрасілі выхаванцаў, якія наведваюць аб’яднанні па інтарэсах, а таксама супрацоўніка аддзялення ДАІ Вадзіма Пасеку.

Падрыхтавалі гэту “хвілінку” юныя інспектары дарожнага руху з аб’яднання па інтарэсах “Бяспечны свет дзяцінства”, якім кіруе Людміла Дзмітрыеўна Лысенка. Прысутным паказалі цікавы відэаролік “Дарога ў школу”, зняты ў Валожыне. Школьнікам напомнілі Правілы дарожнага руху, правілы язды на веласіпедзе. Самім дзецям здаецца, што яны ўсё ведаюць. Але ніколі не пашкодзіць лішні раз асвяжыць веды, каб пры пераходзе дарогі, пры катанні на веласіпедах не трапіць у непрыемнае становішча, якое можа пагражаць жыццю. Таксама былі задзейнічаны настольныя гульні. Падчас гульні дзеці вырашалі самыя розныя сітуацыі, у якіх могуць апынуцца.

Прынятыя меры папярэдзяць бяду. Няхай жа канікулы пройдуць без непрадбачаных сітуацый на дарозе, не прынясуць непрыемнасцей самім школьнікам і іх бацькам!

На філфаку БДУ напрыканцы ХХ стагоддзя выкладалі шмат рознай літаратуры: айчыннай, замежнай, антычнай, сучаснай… Карацей, імкнуліся абняць неабдымнае. Але многія славутыя імёны былі пад забаронай. У прыватнасці, ніколі не ўзгадваўся паэт і празаік Хаім Нахман Бялік, які ўнёс бясцэнны ўклад у развіццё яўрэйскай мастацкай славеснасці. Яго нярэдка называюць яўрэйскім Пушкіным. Хаім Бялік сваёй творчасцю даказаў, што на іўрыце можна не толькі тэалагічныя тэксты пісаць, але і перадаваць душэўныя пачуцці чалавека. Сёння ў Ізраілі кожны горад мае вуліцу імя Хаіма Бяліка, яго памяць ушанавана ў Берліне, Адэсе, Жытоміры, у буйных еўрапейскіх гарадах ёсць музеі, прысвечаныя гэтаму чалавеку. Прыйшоў час і Валожыну аддаць даніну павагі сусветнаму класіку, бо менавіта ў Валожыне ён адчуў у сабе патрэбу пісаць, тут сфарміраваўся яго светапогляд, тут з-пад яго пяра нараджаліся першыя вершы…

Імя Хаіма Бяліка, яго біяграфія не былі сакрэтам для супрацоўнікаў раённага краязнаўчага музея. Расказваючы пра валожынскую іешыву, яны абавязкова ўспаміналі 37 знакамітых рабінаў, якія яе скончылі, і не забываліся пра паэта і пісьменніка Хаіма Бяліка. У мінулым годзе гісторык, публіцыст, культуролаг, доктар гуманітарных навук Алесь Белы арганізаваў у музеі невялічкую экспазіцыю выцінанак па творах Хаіма Бяліка, прывёз для азнаямлення зборнік паэта ў перакладзе на беларускую мову, запісы песень на яго тэксты. У выніку – узнікла ідэя данесці валожынцам як мага больш звестак пра класіка яўрэйскай літаратуры.

13 сакавіка ў раённым краязнаўчым музеі адбылося ўрачыстае адкрыццё выставы, прысвечанай жыццю і творчасці Хаіма Нахман Бяліка. Сярод гасцей былі прафесар кафедры гісторыі і тэорыі мастацтваў Беларускай акадэміі мастацтваў Яўген Феліксавіч Шунейка, мастацтвазнавец, аспірант Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, жывапісец Глорыя Маркаўна Ран, член Беларускага саюза мастакоў, архітэктар, дызайнер Фёдар Сяргеевіч Ладуцька. Раённую ўладу прадстаўляў начальнік упраўлення па ідэалогіі, культуры і справах моладзі Вікенцій Мікалаевіч Адамовіч. Ён, у прыватнасці, зазначыў, што для Валожына вялікі гонар – мець у сваёй гісторыі старонку, злучаную з такім вядомым чалавекам. Гэта патрабуе ад нас, сучаснікаў, паклапаціцца пра ўстаноўку памятнага знака ці дошкі на гары Бяліка (так студэнты іешывы называлі гару, куды сямнаццацігадовы Хаім хадзіў любавацца Валожынам, зараз тут размяшчаецца сельскагаспадарчы ліцэй). Імя Хаіма Бяліка трэба ўвекавечыць: праз наш горад пралягае шмат турыстычных маршрутаў, і яшчэ адзін аб’ект толькі паспрыяе прытоку зацікаўленых людзей. Не лішнім было б і адну з вуліц у райцэнтры назваць імем знакамітага паэта.

Адзначу, што ўсе сабраныя аднадушна пагадзіліся з такімі прапановамі. А выстава і сапраўды вартая таго, каб з ёй пазнаёміцца. Зараз, калі масавыя мерапрыемствы лепш абыходзіць бокам, наведайце раённы краязнаўчы музей. Яго супрацоўнікі паклапаціліся пра мультымедыйную ўстаноўку. Вы можаце застацца сам-насам з экспанатамі, а на экране тэлевізара прачытаць цікавыя звесткі пра Хаіма Бяліка, паглядзець унікальную падборку фатаграфій. У выставачнай зале ёсць бюст паэта – гэта першая скульптурная выява Бяліка ў Беларусі. Не пазбаўлена ўнікальнасці і жывапіснае пано Яўгена Шунейкі, на якім мастак паяднаў тэматыку аднаго з вершаў паэта і яго вобраз, нашу Беларусь і далёкую Палесціну. Не застанецеся раўнадушнымі і ад падборкі маляўнічых палоцен, зробленых аўтарамі розных узростаў, прыхільнікамі разнастайнай тэхнікі жывапісу. А песні і вершы на іўрыце, запісаныя на магнітафон, дапоўняць карціну, акунуць у далёкую, зніклую, але такую непаўторную эпоху. Эпоху, калі людзі імкнуліся да высокіх мэт.

Такім, дарэчы, быў і Хаім Бялік. Нарадзіўся ён на Валыншчыне, непадалёку Жытоміра, у беднай яўрэйскай сям’і. Бацькі яго рана памерлі, а дзядуля, адчуваючы, што не спраўляецца з энергічным падлеткам, вырашыў аддаць яго на вучобу ў валожынскую іешыву. Ведаў стары, што тут панавала жалезная дысцыпліна для такіх непакорных юнакоў! Хаім не вельмі гарэў жаданнем вывучаць тэалогію, але спакусіўся магчымасцю вывучэння моў, якіх, як яму казалі, у Валожыне выкладалі аж 72.

За два гады вучобы ў іешыве рэлігійнасці ў Хаіма не прыбавілася, ён сумаваў па радзіме, любіў адзіноту і зайздросціў птушкам, якія маглі паляцець, куды глядзяць вочы. І першы свой верш ён прысвячае ластаўцы: «О, цудоўная птушка, ты вярнулася на сваю радзіму праз далёкую і даўно страчаную маю. Скажы мне, як яна там жыве гэты доўгі час, без мяне і ўсіх нас?» Згодна з паданнем, гэта напісана сямнаццацігадовым Хаімам цёплым красавіцкім днём пасля працяглай халоднай зімы. Праз год верш будзе надрукаваны ў Адэсе. У 1921-м Беларусь зноў адыграе ў лёсе Бяліка немалую ролю – ён атрымае грамадзянства Беларускай Народнай Рэспублікі, потым гэта дапаможа яму эмігрыраваць у Еўропу.

Біяграфія Хаіма Бяліка насычаная і захапляльная. Ён зведаў голад, пакутаваў ад непрызнання, а ў 1904 годзе стаў пры жыцці прызнаным класікам за паэму “Сказанне аб пагроме”.

Штогод у Ізраілі прысуджаецца літаратурная прэмія імя Бяліка. З 1968 года на банкноце вартасцю 10 лір друкуецца яго партрэт.

У Валожыне шмат гістарычных мясцін – палацава-паркавы ансамбль Тышкевічаў, касцёл Святога Юзафа, царква святых Канстанціна і Алены… Аднак ёсць на карце горада яшчэ адно месца, куды варта зазірнуць цікаўнаму вандроўніку. На доме № 49, што па вуліцы Савецкай, здалёк заўважаеш памятную дошку, а на ёй наступныя словы: “У гэтым доме да 1914 года жыў вядомы беларускі збіральнік фальклору, паэт і публіцыст Стары Улас (Уладзіслаў Пятровіч Сівы-Сівіцкі)”.

Пра Старога Уласа маюцца звесткі ў “Беларускай энцыклапедыі”. Янка Купала хацеў быць рэдактарам яго кнігі. Фенамен паэта-самародка высока ацэньваў Максім Багдановіч. Максім Гарэцкі ў газеце “Наша ніва” пісаў: “Яго творы каштоўныя для нас і арыгінальныя тым, што паказваюць, як стварае сам народ”.

У сакавіку ў жыхароў Валожыншчыны, як і ў кожнага беларуса, ёсць нагода, каб успомніць пра славутага земляка – адзначаецца 155-годдзе з дня яго нараджэння.

Уладзіслаў Пятровіч нарадзіўся 10 (23) сакавіка 1865 года ў Віленскай губерні ў сям’і выхадцаў з валожынскіх сялян – Пятра (кухара графа Тышкевіча) і Людвікі. Іх сын рана застаўся сіратой. Працаваў на графскай кухні. Як старанны работнік быў заўважаны Міхаілам Тышкевічам і прызначаны аб’ездчыкам лясных угоддзяў, а затым і ляснічым. За шматгадовую службу Уладзіслаў Сівы-Сівіцкі атрымаў ад графа надзел у вёсцы Шашальгішкі, дзе пабудаваў сабе другі дом, той, што ў Валожыне, пакінуў дзецям.

Расказаць вам без падману –

Праслужыў я век свой пану.

Дык за то панічка той

Наградзіў мяне зямлёй.

Герард Сівіцкі – унук паэта. Ён нават нарадзіўся ў тым самым доме, што па вуліцы Савецкай, тады, калі дзед яшчэ быў жывы, але памятае славутага продка дрэнна. У 1939 годзе, калі Стары Улас памёр, малому было толькі чатыры гады. Са слоў бабулі Антаніны ведае, што продак быў добрым, справядлівым, міласэрным, заўсёды заступаўся перад графам за сялян. Ён добра ведаў жыццё простых людзей, разумеў іх чалавечую годнасць. Вельмі цаніў у земляках тое, што Янка Купала фармуляваў як “людзьмі звацца”. Дарэчы, у сям’і Сівіцкіх да гэтага часу захоўваецца паданне, быццам менавіта дзядуля пазнаёміў песняра з яго нарачонай – Уладзіславай Станкевіч.

Пры жыцці Старога Уласа яго творы асобнай кнігай не выдаваліся – публікаваліся ў календарах і газетах. Адкрыў паэта ў 1990 годзе беларускі крытык і літаратуразнавец Вячаслаў Рагойша. Каб кніга “Год беларуса” ўбачыла свет, доктару філалагічных навук давялося доўга працаваць у бібліятэчных архівах Беларусі, Літвы і Польшчы.

У. Сівы-Сівіцкі быў сапраўдным патрыётам. Вядома, што нават адмовіўся атрымліваць польскі пашпарт (калі тэрыторыя ўваходзіла ў склад Польшчы), пакуль у дакуменце не зрабілі запіс пра тое, што ён беларус. А яшчэ пры царскай уладзе на ўласныя сродкі адкрыў школу, у якой навучанне вялося на роднай мове. Пры гэтым ён ніколі не ўдзельнічаў у рабоце тайных таварыстваў, проста любіў свой народ і яго мову. А марыў пра адно:

Каб пасля смерці ды свае косці

У беларускай злажыць зямлі…

У зборніку “Пісьменнікі Беларусі” гаворыцца пра тое, што пісаць Стары Улас пачаў пад уплывам газеты “Наша доля”. Але Герард Сівіцкі ўпэўнены: таму, што закахаўся ў пані Вайцяхоўскую – сваю будучую жонку. Нездарма яго першыя вершы з’явіліся ў 1892 годзе. А затым было вяселле…

Натхнялі на творчасць паэта родная прырода, сялянская праца, фальклор, побыт і нават норавы сучаснікаў. Напрыклад, выклікае ўсмешку верш “Мода”, у якім высмейваецца новаўвядзенне таго часу – галенне галавы і вусоў. Таму паэт дапускае:

Пагалоскі ж ёсць таковы,

Што і бабы ўжо гатовы

Будуць скора ўсё галіць.

Што ж, і гэта можа быць!..

Стары Улас выступаў і як журналіст – бічаваў чалавечыя недахопы. “Морам ліецца ў нас гарэлка, і нашы сяляне так абласаваліся ёй, што іншыя дзеля яе пад прысягай сведчыць несправядліва ідуць. Ой, ці не пара было б апомніцца?” – усклікае ён у артыкуле “П’юць, п’юць, душу прадаюць”.

Зараз, калі творцы даўно няма ў жывых, выдаюцца яго кнігі, літаратуразнаўцы пішуць пра яго навуковыя працы, яго імя – у энцыклапедыях і даведніках. Ці марыў пра такое паэт-самародак? У вершы “Апошняе жаданне” ён усяго толькі прасіў:

Толькі пастаўце крыж дубовы

Мне на магілцы, прашу я вас,

А на крыжы напішыце словы:

“Тут пахаваны Стары Улас”.

Памёр У. Сівы-Сівіцкі 30 верасня 1939 года ў перыяд аб’яднання Заходняй Беларусі з Усходняй. Пахаваны на вясковых могілках у вёсцы Сужаны (сёння – Літва).

Герард Сівіцкі не толькі ганарыцца сваім славутым дзедам, але і старанна захоўвае памяць аб ім. Яго нашчадкам таксама ёсць чым ганарыцца. Пасля заканчэння з адзнакай школы міліцыі ён прайшоў няпросты шлях ад лейтэнанта да генерала. У лёсе сваякоў шмат паралеляў. Дзед ганяўся за браканьерамі, унук змагаўся з парушальнікамі закону. Дзед дапамагаў простым людзям, і ўнуку давялося паслужыць свайму народу, у тым ліку і ў якасці дэпутата Вярхоўнага Савета 12-га склікання. Але галоўным для абаіх былі і застаюцца павага ад землякоў і іх добрая памяць.

Да Сусветнага дня паэзіі ў цэнтральнай раённай бібліятэцы была праведзена літаратурная гасцёўня “Душы распеўнасць і крылатасць”, куды завіталі члены народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” і проста неабыякавыя да мастацкага слова людзі.

Вядучая мерапрыемства адзначыла, што вершаваныя радкі, якія нараджаюцца ў таямніцах душы песняра, абуджаюць, даюць сілу, веру ў сапраўднае і непрадказуемае. Яны дапамагаюць адчуваць бясконцую любоў да жыцця і могуць стаць адказам на самыя глыбокія пытанні сучаснага чалавека. А для гэтага неабходна прыцягнуць да паэзіі як мага шырэйшую грамадскую ўвагу.

Сустрэча прайшла ў цёплай сяброўскай атмасферы. Кіраўнік народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь”, член Саюза пісьменнікаў Беларусі, Саюза пісьменікаў Саюзнай дзяржавы Валянціна Гіруць-Русакевіч павіншавала прысутных са святам і адзначыла, што яно ўсеагульнае, бо датычыцца і тых, хто піша, і хто чытае, любіць паэзію. Яна прадэкламавала прысутным свае новыя вершы, у тым ліку першую частку твора “Малая радзіма” “Вёска”.

Таленавітая дачка Валожынскай зямлі, настаўніца па адукацыі, удзельніца “Руні” Галіна Гражынская пачытала ўласныя добрыя, прачулыя вершы пра беларускую мову, родны горад, людзей, каханне і прыроду. Светлыя, прыгожыя творы прапанавала ўвазе слухачоў і Надзея Агіевіч.

Прысутныя на мерапрыемстве таксама з’явілі жаданне пачытаць любімыя паэтычныя радкі. Узвышана і натхнёна прагучаў верш Ніла Гілевіча “Край мой беларускі”, напоўнены любоўю да мілых сэрцу мясцін. Дэкламаваліся таксама творы нашых таленавітых землякоў Марыі Шакун, Міхася Курылы, Дзмітрыя Краскоўскага і інш.

Усім, хто завітаў у той дзень у бібліятэку, цікава было пазнаёміцца з выставай зборнікаў творцаў заложыншчыны “Паэзія як музыка душы”, якую арганізавалі работнікі ўстановы.