Не ўсе выпадкі спазнення работніка на працу варта разглядаць наймальніку як дысцыплінарную правіну.
Асноўная задача наймальніка ў такіх выпадках – высветліць прычыны спазнення на працу. Прычыны могуць быць як важкiмі, так і неважкiмі.
Калі прычына важкая альбо работнік узгадніў сваю адсутнасць на працоўным месцы, падставы для прымянення ў дачыненні да работніка мер дысцыплінарнага ўздзеяння, у тым ліку звальнення, адсутнічаюць.
Варта адзначыць, што пералік важкiх прычын для спазнення на працу заканадаўствам не прадугледжаны, носіць ацэначны характар і вызначаецца наймальнікам самастойна.
Важкiмі прычынамі для спазнення на працу могуць быць:
- выклік работніка ў праваахоўныя органы або суд;
- зварот работніка за медыцынскай дапамогай;
- немагчымасць прыйсці на працу з-за пажару ці стыхійнага бедства;
- удзел работніка ў ДТЗ, аб якім ён паведаміў наймальніку, а таксама іншыя выпадкі.
У мэтах забеспячэння правамернасці прымянення мер дысцыплінарнай адказнасці часткай 1 арт. 199 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь (далей – ПК) замацаваны абавязак наймальніка запатрабаваць пісьмовае тлумачэнне работніка.
Адмова работніка ад дачы пісьмовага тлумачэння, немагчымасць атрымання ад яго тлумачэння з нагоды здзейсненай дысцыплінарнай правіны не з'яўляюцца перашкодамі для прымянення дысцыплінарнага спагнання і афармляюцца актам з указаннем прысутных пры гэтым сведак (ч. 2 арт. 199 ПК).
Пры разглядзе прычыны спазнення і прыняцці рашэння аб прымяненні мер дысцыплінарнага ўздзеяння варта ўлічваць характар працы, наступствы і пагрозу, якую для наймальніка і навакольных стварылi адпаведныя паводзіны работніка.
Таксама неабходна пераканацца, што ў дзень «спазнення» працаўнік не выконваў дзяржаўныя або грамадскія абавязкі, а таксама даручэнне па працы свайго непасрэднага кіраўніка.
У такіх выпадках несвоечасовая яўка на працу не з'яўляецца парушэннем працоўнай дысцыпліны.
Галоўны дзяржаўны інспектар
Маладзечанскага міжраённага аддзела
Мінскага абласнога ўпраўлення
Дэпартамента дзяржаўнай інспекцыі працы Карына Судніковіч
