Валожынскі раённы
выканаўчы камітэт

Антаніна ТРАЦЭЎСКАЯ,

старшыня раённай арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа:

– Пачну з таго, што гэты год асаблівы ў сувязі з каранавіруснай інфекцыяй. Чырвоны Крыж распрацаваў мерапрыемствы ў асноўным па аператыўным рэагаванні на сітуацыю, звязаную з COVID-19. Як работнік структуры была праінфармавана і абучана рабоце з валанцёрамі па распаўсюджванні ведаў пра кавід. Мінская абласная арганізацыя для забеспячэння супрацоўнікаў і валанцёраў сродкамі індывідуальнай абароны перадала ўсё неабходнае. Для інфармавання насельніцтва раздаваліся лістоўкі.

Да нас у раённую арганізацыю прыходзіць вельмі многа людзей. Заўсёды захоўваю патрэбныя меры перасцярогі: надзяваю пальчаткі, маску, апрацоўваю рукі дэзынфікуючымі сродкамі – лічу, што ўсё гэта абараняе нас. Каб засцерагчы сябе і блізкіх, варта абавязкова прытрымлівацца правіл.

Сёння хачу падзяліцца з чытачамі, як захварэла, нягледзячы на меры перасцярогі. Думаю, што гэта адбылося ў мяне дома падчас размовы з чалавекам, які таксама не ведаў, што захварэў: я знаходзілася без маскі. Праз пэўны час захварэла і сама.

Усё пачалося з нясцерпнага галаўнога болю – у асноўным, ён адчуваўся ноччу. Не ведала, як лепш пакласці галаву, каб крыху палягчэла. Пасля пачала балець спіна, узнімацца тэмпература: напачатку крыху больш за 37 градусаў. Стан на прастуду не падобны – без насмарку і кашлю. Захварэла 9 красавіка. Да ўрача звярнулася толькі 12-га, бо назіралася вялікая слабасць. Узялі аналіз і накіравалі на рэнтген, пасля чаго паставілі дыягназ – двухбаковае запаленне лёгкіх.

Напачатку лячылася дома. Адначасова захварэў і муж: ён, дарэчы, перанёс хваробу ў лёгкай ступені. Да нас дадому прыязджала “хуткая дапамога”, медыкі сачылі за станам здароўя. Пасля пачала паднімацца тэмпература да 39,6 градуса, якую нічым немагчыма было збіць. Мне сказалі збірацца ў бальніцу. Адчувалася такая незразумелая слабасць, што нават проста апрануцца было цэлым выпрабаваннем – не хапала сіл і паветра. З-за таго, што ў Валожыне бальніца была закрыта, нас на “хуткай дапамозе” павезлі ў Вілейку. Са мной разам ехаў Мікалай Рыгоравіч Пачыкоўскі, былы начальнік землеўпарадкавальнай службы раёна. У дарозе настолькі дрэнна сябе адчувалі, што гаварыць не маглі. Толькі ў прыёмным пакоі ён сказаў, што не ўсе лекі пераносіць арганізм. КТ пацвердзіла паражэнне лёгкіх.

Зараз страшна ўсё ўспомніць. Чатыры ўколы ў жывот у суткі для разрэджвання крыві. Ляжаць толькі на жываце, дыхаць кіслародам увесь час. Кожны дзень па 5 кропельніц. Была такая слабасць, што двойчы губляла прытомнасць. Каб дайсці па калідоры да туалета, бралася за сцены, часам здавалася, што не дайду. Нават даглядаць за сабой не было сіл – сама сябе не пазнавала. Адначасова са мной ляжалі яшчэ некалькі чалавек з Валожына. У палаце знаходзіліся шасцёра – кожны са сваёй гісторыяй: некаторыя заразіліся на пахаванні блізкіх, некаторыя збіраліся каля аўталаўкі без захавання мер перасцярогі… Ва ўсім аддзяленні хворых было 53 чалавекі.

Увогуле, маё лячэнне доўжылася паўтара месяца. Хочацца асабліва адзначыць, што медыцынскі і абслуговы персанал працаваў, як пчолкі. Кожны на рабочым месцы добрасумленна і старанна выконваў свае абавязкі – адпрацаваць цэлую змену ў сродках абароны ой як няпроста. Хочаццца нізка пакланіцца ім у ногі і падзякаваць за выратаванне! Асаблівыя словы ўдзячнасці нашаму галоўнаму ўрачу Паўлу Алегавічу Ганчару, майму ўчастковаму тэрапеўту Віктару Пятровічу Хаткевічу. Дзякую Богу кожны дзень, што выйшла адтуль жывой. Пры выпісцы даведалася, што майго спадарожніка, харошага чалавека, М. Р. Пачыкоўскага не стала…

Ужо дома пасля бальніцы ўзніклі праблемы з кішэчнікам. Яшчэ два тыдні лячылася. Моцна пачалі выпадаць валасы, сталі распадацца зубы. Я так падрабязна апісала гісторыю хваробы, каб усе ведалі і зразумелі, наколькі гэта сур’ёзна і страшна.

Шаноўныя валожынцы, засцеражыце сябе, пашкадуйце сваіх блізкіх і родных, захоўвайце ўсе меры перасцярогі і абавязкова прышчапіцеся. Будзьце здаровыя і не хварэйце!

Государственное учреждение «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» информирует о выявлении в обращении продукции, не соответствующей требованиям по показателям безопасности, отобранной в ходе мероприятий технического (технологического, поверочного) характера, в магазине ООО «ЧиТрейд Ко», расположенном по адресу: Минская область, Воложинский район, д.Выгоничи, ул.Центральная, 12, (юридический адрес: Минская область, Минский район, аг.Острошицкий Городок, ул.Ленина, 1-3, каб. 3-1-44): огурцы свежие защищенного грунта. ГОСТ33932-2016. Огурец среднеплодный гладкий, выращено в защищенном грунте, не содержит ГМО, ЕАС, страна происхождения Россия, изготовитель: ООО «Агро-Инвест», адрес фак. 249414, Россия, Калужская область, Людиновский район, деревня Заболотье, Тепличный комплекс, стр.4, тел.7(495)204-85-55; импортер ООО «ВитаБалт», адрес: Республика Беларусь, 246042, г.Гомель, ул.Кооперативная, д.30, помещ.4-4; поставщик/экспортер: ООО «Торговый дом «Мое лето», адрес: РФ, 109316, Москва, Волгоградский проспект, дом.43, корп.3, эт.16, пом.ХХХI, ком.8, получены по товарно-транспортной накладной № БГ0418655 от 07.09.2021, дата сбора: 02.09.2021г., дата упаковывания: 02.09.2021, дата поставки: 03.09.2021, урожай 2021, годен до 22.09.2021, картонная транспортная упаковка (коробка), хранить при температуре от +7грС +10грС и относительной влажности воздуха до 85-95% - 21 сутки с даты сбора. Допускается реализация при температуре до +25 грС до потери органолептических свойств в пределах срока годности, грузоотправитель: ООО «Юнистор Групп», г.Минск, ул.Слабодская. д.131, помещение 1, пункт погрузки: Щомыслинский с/С, Западный промузел ТЭЦ-4, складской комплекс №1, декларация о соответствии серийный выпуск ЕАЭС №RU-Д-RU.РА01.В.88342/19 от 13.11.2019, действительна с даты регистрации по 12.11.2021года по содержанию нитратов не соответствующей требованиям ТР ТС 021/2011 «О безопасности пищевой продукции», утвержденного Решением Комиссии Таможенного союза от 09.12.2011 №880, Гигиенического норматива «Показатели безопасности и безвредности продовольственного сырья и пищевых продуктов», утвержденного Постановлением Совета Министров Республики Беларусь 25.01.2021 №37 (протокол исследования проб пищевых продуктов ГУ «Воложинский РЦГиЭ» №68-гн от 20.09.2021года).

В случае выявления указанной продукции, она должна быть изъята из обращения или возвращена поставщику.

Врач-гигиенист (зав. отделом гигиены)

Воложинского РЦГЭ С.А.Марчик

О выявление продукции, не соответствующей установленным требованиям

Дарагія сябры!

Адкрываючы дзверцы нязведаных глыбінь мінулага, ён нясе ў сабе велізарны адукацыйны патэнцыял. У школьным музеі «Куфар жыцця» ДУА "«Сакаўшчынскі вучэбна-педагагічны комплекс дзіцячы сад-сярэдняя школа iмя В. А. Каваленка», які працуе пад кіраўніцтвам настаўніка гісторыі і грамадазнаўства Чэрнік Марыны Васільеўны з 2009 года, праходзяць не толькі экскурсіі.

В Воложинском краеведческом музее открылась выставка "Восемь лап": гигантские пауки-птицееды, тараканы, улитки и многое другое. Приходите и узнайте много нового об экзотических обитателях нашей планеты!

У Валожынскім краязнаўчым музеі адкрылася выстава "Восем лап": гіганцкія павукі-птицееды, прусакі, слімакі і многае іншае. Прыходзьце і даведайцеся шмат новага пра экзатычныя насельніках нашай планеты!

Предварительное информирование граждан и юридических лиц о планируемой хозяйственной деятельности по объекту реконструкции "Автомобильная дорога М-7/Е28 Минск-Ошмяны-граница Литовской Республики (Каменный Лог), км 42,0 км 57,3"

Программа проведения оценки воздействия на окружающую среду по объекту "Автомобильная дорога М-7/Е28 Минск-Ошмяны-граница Литовской Республики (Каменный Лог), км 42,0 км 57,3" 

16 кастрычніка 2021 года ўдзельнікі народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” ДУК “Валожынскі раённы цэнтр культуры” сабраліся на чарговае паседжанне каб адзначыць Дзень нараджэння былога кіраўніка народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь”, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі Валянціны Францаўны Гіруць-Русакевіч, таленавітай паэткі, аўтара многіх кніг і зборнікаў жыццё якой, на жаль, нечакана абарвала хвароба.

Да пачатку паседжання “рунеўцы” пабылі ў касцёле на памінальнай імшы, затым наведалі могілкі, дзе ўсклалі кветкі, як знак найвялікшай любові і пашаны да добрага чалавека.

Падчас паседджання, на якім прысутнічалі і родныя Валянціны Францаўны, гучалі вершы паэткі, вершы-прысвячэнні і вядома ж ўспаміны… успаміны, у якіх перапляліся любоў і павага, боль і горач страты, узнёсласць і душэўная цяплыня, таму што Валянціна Францаўна назаўсёды застанецца ў памяці і сэрцы кожнага “рунеўца” як самы важны і дарагі ў жыцці чалавек…