Валожынскі раённы
выканаўчы камітэт

Как ни манят рекламы, большая часть наших людей предпочитает отдыхать на родной земле. Тем более что иногда выпадает такое жаркое лето, что и в тропики улетать не надо. Домик в деревне, дачные хлопоты в саду и на грядках – можно отдохнуть душой и телом, загореть, набраться сил и накопить витаминов на грядущую зиму. Только вот горожанин во втором и тем более третьем поколении растерял невосприимчивость даже к тем заболеваниям, с которыми без труда справлялся организм его предков. Как бы комфортно ни обустроили мы свой быт на живой природе, все равно уровень санитарии на даче будет ниже, чем в городской квартире. Дачные участки подвергаются набегам лесных клещей, комаров и мух, мышевидных грызунов, бродячих собак и кошек. Самое надежное средство защиты – санитария быта и личная гигиена. Грязные руки могут отравить отдых с первого дня и привести к нарушению пищеварения, проявляющегося изжогой, отрыжкой, тяжестью под ложечкой (желудочная диспепсия), вздутием живота, схваткообразными болями, поносом (кишечная диспепсия).

Особенно неприятна энтеровирусная инфекция, которая передается нам с земли через наши руки прямо нам в рот. Ее вызывают энтеровирусы, которые попадают в почву с фекалиями животных. Энтеровирусы чаще поражают детей, которые любят все попробовать на вкус или искупаться в любой луже, лишь бы вода освежала. Надежных лекарств против энтеровирусов пока нет, остается только – почаще мыть руки с мылом, пить только кипяченую воду и не купаться в непроточных водоемах. Ошпаривать кипятком перед употреблением овощи, фрукты и посуду. Никогда не снимайте пробу с овощей и фруктов прямо в саду или огороде.

Немытые плоды-паданки – источник множества инфекций. Обычно энтеровирусные инфекции не оставляет после выздоровления никаких последствий, но каково отдыхать жарким летом с температурой тела под 40 градусов? Никогда не пейте сырой воды, используйте только кипяченую и отфильтрованную (фильтрация не исключает кипячения). Хорошо помогают серебро и кремень в емкостях для питьевой воды – ионы этих химических элементов губят бактерии и пускают в осадок опасные примеси. Если нет возможности вскипятить воду для питья, а пить очень хочется, то можно добавить в нее 10 капель йода на 1 литр воды – этого будет достаточно для обеззараживания (такую воду не рекомендуется пить людям с заболеваниями щитовидной железы).

Добавление алкоголя или уксуса в воду не обеззараживает ее! Молодые люди любят коктейли со льдом. Кубики льда для прохладительных напитков нужно делать только из кипяченой воды. Кухню на даче и в деревне нужно мыть чаще, чем в городской квартире. Не ленитесь отключать и обмывать холодильник изнутри, особенно морозильную камеру, чтобы не заразиться иерсиниозом. По этой же причине не держите очищенные овощи в воде более полутора часов. Готовая еда не должна соприкасаться с продуктами и полуфабрикатами.

Все молочные продукты на даче должны быть в заводской упаковке или кипяченые – это поможет оградить от заражения бруцеллезом, сальмонеллезом и многими другими инфекциями. Молоко – среда, богатая питательными веществами, необходимыми для размножения микробов, также в молоке коров и коз могут таиться вирусы клещевого энцефалита. Яйца в жару лучше есть хорошо прожаренными или сваренными вкрутую. При мытье посуды не жалейте мыла, соды и ополаскивателя. Никогда не вытирайте вымытую посуду влажным полотенцем – оно прекрасная среда для обитания микробов. Сушите посуду на специальной полке в шкафу или просто поставив на ребро, но ее обязательно нужно накрывать от мух. Мухи – один из основных путей попадания микробов из мест их скопления на пищу, поэтому позаботьтесь о наличии на окнах москитной сетки и регулярно. Позаботьтесь о сетках на окнах и дверях. Применяйте репелленты с целью отпугивания комаров и мошек и инсектициды для их уничтожения в спальных помещениях. Чем чище будет ваш летний домик и приусадебный участок, тем больше пользы будет всей семье от полноценного здорового отдыха на природе.

Главный государственный санитарный врач Воложинского района

Павел Николаевич Сорока

Сегодня компьютер стал частью нашей жизни, но, несмотря на то, что современные технологии постоянно совершенствуются, мы все же рискуем «нажить» проблемы со здоровьем. Способствуют этому неумеренное «сидение» за компьютером и несоблюдение элементарных правил работы с электронным «помощником», который может превратиться из нашего друга во врага. Если не делать перерывов в работе и не заниматься упражнениями, снимающими напряжение и усталость, можно оказать «медвежью» услугу своему здоровью. Основные факторы, оказывающие вредное воздействие на организм, особенно детский – это нагрузка на глаза и неправильная поза. Минимизировать влияние на организм негативных факторов можно, соблюдая определённые правила.

1. Во время работы за компьютером нужно сидеть прямо напротив экрана, так, чтобы верхняя часть экрана находилась на уровне глаз. Расстояние от глаз до монитора должно составлять 50-60 см.
2. Если вы или ваш ребенок носите очки, их нужно надевать и во время работы за компьютером. Также можно использовать специальные защитные очки.
3. Помещение, где расположен компьютер, должно быть хорошо освещено. В солнечную погоду прикрывайте окна шторами, чтобы монитор не отсвечивал.
4. Периодически необходимо переводить взгляд на посторонние предметы, находящиеся в комнате, а через каждые полчаса делать перерыв на 10-15 минут. Когда мы работаем за компьютером, наши глаза моргают в 6 раз меньше, чем в обычных условиях, и реже омываются слезной жидкостью.
5. Во время перерыва рекомендуется делать гимнастику для глаз: стоя у окна, посмотреть вдаль и быстро сконцентрировать взгляд на кончике носа, повторить 10 раз, после чего поморгать в течение 20-30 секунд.

Уменьшить вредное влияние сидячего положения можно, подобрав правильную мебель. Если вы оборудуете рабочее место ребенка, мебель должна быть именно детской.

1. Специальный операторский стул на роликах, с регулируемой спинкой, без подлокотников, вращающийся вокруг своей оси позволяет изменять позу во время работы. Дети с удовольствием «вертятся» на таких стульях, сто создает условия для работы грудной клетки и позвоночника. Газовый патрон дает возможность регулировать высоту сидения, что также снижает нагрузку на организм.
2. Стол должен быть компьютерным, со специальной выдвижной доской под клавиатуру. Клавиатура должна располагаться на 7-10 см ниже. Выдвижная доска позволяет соблюсти эти требования, к тому же заставляет периодически изменять позу. При работе с клавиатурой, угол сгиба руки в локте должен быть прямым (90 градусов), при работе с мышкой кисть должна быть прямой, и лежать на столе как можно дальше от края.

Сориентироваться и установить регламент работы за компьютером для ребёнка помогут следующие рекомендации: для детей 5-7 лет продолжительность пользования компьютером должна составлять около получаса в сутки; для детей 7-12 лет – не более часа в день; для подростков 12-16 лет – около двух часов в день. Соблюдая эти правила, вы оградите себя и своих близких от возможных нарушений в состоянии здоровья, обусловленных длительной работой за компьютером.

Главный государственный санитарный врач Воложинского района

Павел Николаевич Сорока

Яшчэ ў пачатку снежня мінулага года гаспадары магазіна «Манікс» у райцэнтры Сяргей і Вольга Макоўскія аб’явілі пра конкурс дзіцячага малюнка «На двары Каляды» і размясцілі ў сацыяльных сетках яго ўмовы.

На запрашэнне прыняць удзел у конкурсе адгукнуліся юныя мастакі не толькі з Валожына, даставілі работы дзевяцігадовая Ксенія Анкуда з Багданава і яе равесніца і цёзка Ксенія Рудая з Пяршаяў. Увогуле, чамусьці актыўнымі аказаліся менавіта мастакі дзевяцігадовага ўзросту. Былі і старэйшыя – 11-13-гадовыя. А самымі юнымі ўдзельнікамі конкурсу сталі сямігадовыя Яна Рабкевіч і Аляксей Нехвядовіч.

Зразумела, не ўзрост адыгрываў галоўнае значэнне, калі журы падводзіла вынікі. Галоўным было раскрыццё тэмы конкурсу, мастацкія вартасці малюнка. А ўсе работы – дзіўныя, светлыя, радасныя – па адчуванні свята, па разуменні самога таінства Нараджэння Хрыста, якое кожны перадаваў па-свойму. Хачу таксама адзначыць, што ўдзел у конкурсе не быў абавязковым, як, напрыклад, выкананне дамашняга задання ці ўдзел у нейкім афіцыйным класным ці школьным мерапрыемстве. Юныя мастакі малявалі выключна па ўласным жаданні, без падказак, і рухалі імі любоў да творчасці і вера ў свае сілы. Такім чынам у конкурсным марафоне браў удзел 21 малюнак.

Першае месца было прысуджана рабоце Паліны Пярловіч, другое і трэцяе – Таццяны Іншаковай і Мацвея Загорскага. Дарэчы, усе малюнкі выстаўляліся ў сацыяльных сетках без указання асобы аўтара, і кожны жыхар раёна мог іх ацаніць і прагаласаваць. Прыз глядацкіх сімпатый дастаўся адразу дзвюм удзельніцам – Ксеніі Рудай і Ксеніі Рай.

9 студзеня арганізатары запрасілі канкурсантаў да сябе ў магазін, дзе адбылося ўзнагароджванне пераможцаў. За 1-2-е месцы былі ўручаны дзіцячыя сумкі з гуашшу і папкамі з лістамі для малявання, за трэцяе – рукзак з падарункамі. За сімпатыі гледачоў юныя мастачкі атрымалі папкі з выявай малюнка «Рыбачка» фармату А3 і каляровыя алоўкі. Ніхто не быў абдзелены ўвагай арганізатараў. Кожны ўдзельнік атрымаў на памяць незвычайны кубак – з выявай свайго малюнка, а таксама кніжку «25 любімых гісторый з Бібліі». Думаю, што пры жаданні такія ж кубкі змогуць заказаць іх родныя, калі захочуць паднесці сваякам і сябрам у якасці сувеніра. А лепшыя малюнкі некаторы час будуць упрыгожваць салон магазіна.

Яшчэ ў пачатку снежня мінулага года гаспадары магазіна «Манікс» у райцэнтры Сяргей і Вольга Макоўскія аб’явілі пра конкурс дзіцячага малюнка «На двары Каляды» і размясцілі ў сацыяльных сетках яго ўмовы.

На запрашэнне прыняць удзел у конкурсе адгукнуліся юныя мастакі не толькі з Валожына, даставілі работы дзевяцігадовая Ксенія Анкуда з Багданава і яе равесніца і цёзка Ксенія Рудая з Пяршаяў. Увогуле, чамусьці актыўнымі аказаліся менавіта мастакі дзевяцігадовага ўзросту. Былі і старэйшыя – 11-13-гадовыя. А самымі юнымі ўдзельнікамі конкурсу сталі сямігадовыя Яна Рабкевіч і Аляксей Нехвядовіч.

Зразумела, не ўзрост адыгрываў галоўнае значэнне, калі журы падводзіла вынікі. Галоўным было раскрыццё тэмы конкурсу, мастацкія вартасці малюнка. А ўсе работы – дзіўныя, светлыя, радасныя – па адчуванні свята, па разуменні самога таінства Нараджэння Хрыста, якое кожны перадаваў па-свойму. Хачу таксама адзначыць, што ўдзел у конкурсе не быў абавязковым, як, напрыклад, выкананне дамашняга задання ці ўдзел у нейкім афіцыйным класным ці школьным мерапрыемстве. Юныя мастакі малявалі выключна па ўласным жаданні, без падказак, і рухалі імі любоў да творчасці і вера ў свае сілы. Такім чынам у конкурсным марафоне браў удзел 21 малюнак.

Першае месца было прысуджана рабоце Паліны Пярловіч, другое і трэцяе – Таццяны Іншаковай і Мацвея Загорскага. Дарэчы, усе малюнкі выстаўляліся ў сацыяльных сетках без указання асобы аўтара, і кожны жыхар раёна мог іх ацаніць і прагаласаваць. Прыз глядацкіх сімпатый дастаўся адразу дзвюм удзельніцам – Ксеніі Рудай і Ксеніі Рай.

9 студзеня арганізатары запрасілі канкурсантаў да сябе ў магазін, дзе адбылося ўзнагароджванне пераможцаў. За 1-2-е месцы былі ўручаны дзіцячыя сумкі з гуашшу і папкамі з лістамі для малявання, за трэцяе – рукзак з падарункамі. За сімпатыі гледачоў юныя мастачкі атрымалі папкі з выявай малюнка «Рыбачка» фармату А3 і каляровыя алоўкі. Ніхто не быў абдзелены ўвагай арганізатараў. Кожны ўдзельнік атрымаў на памяць незвычайны кубак – з выявай свайго малюнка, а таксама кніжку «25 любімых гісторый з Бібліі». Думаю, што пры жаданні такія ж кубкі змогуць заказаць іх родныя, калі захочуць паднесці сваякам і сябрам у якасці сувеніра. А лепшыя малюнкі некаторы час будуць упрыгожваць салон магазіна.

Ініцыятыўныя супрацоўнікі краязнаўчага музея натхніліся ідэяй – разам з чытачамі газеты акунуцца ў эпоху, якая мінула не так даўно, але ўспрымаецца людзьмі па-рознаму.

Экспазіцыя музея налічвае вялікую колькасць старых фотаздымкаў, на кожным – імгненне нечага асабістага жыцця або агульныя падзеі, непазнавальныя знаёмыя краявіды…

У новай рубрыцы будуць прадэманстраваны рэдкія фатаграфіі, пададзены сапраўдныя факты. Нас чакае сустрэча з простай, але затое самай праўдзівай гісторыяй Валожыншчыны…

Па добрай традыцыі, у светлыя калядныя дні ў раёне ў адзінаццаты раз прайшоў Адкрыты духоўны фестываль дзіцячай і юнацкай творчасці «Калядная зорка». Сёлета ўпершыню месцам яго правядзення стаў старажытны Ракаў.

Будынак сярэдняй школы аграгарадка ў мінулую нядзелю напоўніўся цудоўнымі духоўнымі песнапеннямі, музыкай, дзіцячымі галасамі. Удзел у мерапрыемстве прынялі школы мастацтваў раёна, Нядзельная школа храма Праабражэння Гасподняга, Ракаўскія сярэдняя школа і цэнтр народнай творчасці.

Адкрыў фестываль і павіншаваў прысутных з Нараджэннем Хрыстовым і Новым годам благачынны Ракаўскай акругі Маладзечанскай епархіі протаіерэй Сергій Лепін. Ён адзначыў, што свята Богаўвасаблення збірае людзей разам у цэрквах, касцёлах, малітоўных дамах і аб’ядноўвае. Сустракаць і святкаваць яго трэба з асаблівай цішынёй у сэрцы. У падарунак народжанаму Хрысту мы прыносім праслаўленні, малітвы, падзяку за выратаванне, якое Ён даруе нам. Сваю любоў да Госпада мы выказваем добрымі справамі, вучобай, клопатам пра блізкіх, паслухмянасцю і дабрынёй. І «Калядная зорка» – таксама падарунак Ісусу Хрысту.

Упершыню ўвазе гледачоў на фестывалі была прадстаўлена батлейка – адзін з найстаражытнейшых відаў беларускага народнага мастацтва. Пастаноўкай «Цар Ірад» праграму распачаў тэатральны гурток «Жаронцы» Ракаўскага цэнтра народнай творчасці. Дзеці і дарослыя, якія знаходзіліся ў зале, не маглі адвесці вачэй ад дзеі, што разгарнулася на абодвух ярусах батлейкі. Прыгожыя лялькі прыцягвалі да сябе ўвагу.

Затым на сцэну падняўся хор хлопчыкаў «Fortis» Ракаўскай дзіцячай школы мастацтваў. Чыстыя прыгожыя галасы кранулі сэрца кожнага слухача. На змену ім выйшлі дзіцячы хор «Званочак» Ракаўскай сярэдняй школы, які падкупіў сваёй напасрэднасцю і прыгажосцю выканання, і хор малодшых класаў «Жаваранкі» Ракаўскай дзіцячай школы мастацтваў. Вішнеўскую дзіцячую школу мастацтваў прадставілі Ганна Матус, якая выдатна праспявала твор «Ражджаство», дуэт і вакальная група. Незабыўнае ўражанне пакінулі пра сябе дуэт «Victory» Дорскага філіяла Івянецкай дзіцячай школы мастацтваў і вакальны ансамбль Нядзельнай школы храма Праабражэння Гасподняга. Дружнымі апладысментамі гледачы сустракалі вакальную групу «Элегія» Ракаўскай СШ. Цудоўнае акапэльнае выкананне прадэманстравалі вакальны ансамбль Івянецкай дзіцячай школы мастацтваў і дзіцячы хор Гародзькаўскага філіяла Валожынскай дзіцячай школы мастацтваў. На заканчэнні выдатна выступіў хор «Іслачанка» Ракаўскай ДШМ.

Вельмі прыемна, што сёлета ў фестывалі прынялі ўдзел не толькі харавыя калектывы і вакалісты, але і артысты іншых жанраў. Рабяты з творчай студыі «Лісіная нара» прапанавалі ўвазе гледачоў пастаноўку «Лекі для мамы». Адчуваўся своеасаблівы стыль спектакля, музычныя фрагменты арганічна ўпляталіся ў дзею. Дзяўчаты і хлопцы прадэманстравалі сапраўднае акцёрскае майстэрства і падарылі публіцы нямала прыемных хвілін.

Нельга не ўспомніць і юных чытальнікаў, што дэкламавалі вершы на тэму Нараджэння Хрыстова. Ягор Супрановіч, Дар’я Ерамінок, Аляксей Ламака, Кацярына Мінько і Марта Бяляўская змаглі зарадзіць у сэрцах прысутных зерне дабрыні і любові да блізкіх.

Наступіў хвалюючы момант узнагароджвання. У першую чаргу на сцэну запрасілі Анастасію Бычкоўскую і Анастасію Хаўрук, што да пачатку мерапрыемства правялі для жадаючых майстар-класы па валянні з воўны і вырабе свечак з вашчыны адпаведна. Юныя артысты шчыра апладзіравалі і падтрымлівалі кожнага, каму ўручалі дыпломы і падарункі. У выніку ўсе ўдзельнікі мерапрыемства сабраліся на сцэне і разам выканалі фінальную песню, якой яшчэ раз уславілі Нараджэнне Хрыстова.

На мінулым тыдні ў рамках рэспубліканскай дабрачыннай акцыі «Нашы дзеці» работнікі Валожынскага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва завіталі ў радзільнае аддзяленне Валожынскай райбальніцы, каб павіншаваць парадзіх, якія ў гэтыя святочныя дні займелі нашчадкаў, а таксама ўручыць ім падарункі: памперсы, спецыяльны крэм для нованароджаных, адзенне – усё з гуманітарнага грузу з Германіі.

Трэба адзначыць, што радасць нараджэння новага члена сям’і ў першыя дні 2020 года на Валожыншчыне займелі тры матулі: адна з іх нарадзіла хлопчыка 6 студзеня, другая пасля аперацыі знаходзілася ў рэанімацыйным аддзяленні, а яшчэ адзін маленькі валожынец з хвіліны на хвіліну павінен быў з’явіцца на свет 8 студзеня. Таму сустрэцца і паразмаўляць нам давялося толькі з адной шчаслівай матуляй з вёскі Бузуны Ракаўскага сельсавета, сям’я якой папоўнілася сыночкам Аляксандрам. Гэта доўгачаканае дзіця, пра якое ўжо ніхто і не марыў, бо старэйшай дачцэ на сённяшні дзень 18 гадоў, расказала Алена Яраславаўна СТАХЕВІЧ.

Распавяла яна досыць цікавую і, можна сказаць, у нейкім сэнсе казачную гісторыю з’яўлення будучага нашчадка іх сям’і на свет. Самі бацькі немаўляці з вялікіх сем’яў: у Аленінай іх шасцёра, у мужавай – пяцёра. Безумоўна ж, і яны хацелі быць шматдзетнымі. Аднак дачушка так і заставалася першынцам доўгія дваццаць гадоў сумеснага жыцця. Пра цяжарнасць даведалася выпадкова, калі з недамаганнем звярнулася да ўрача. У той момант як быццам кіпенем абдало – розныя пачуцці нахлынулі ў адно імгненне: шок, хваляванне, радасць… Яно і не дзіўна, бо ў 39 гадоў нарадзіць дзіця, гэта не ў 20, калі ўсё робіцца, як кажуць, на адным дыханні. А вось муж быў на дзясятым небе ад шчасця, тым больш, што, па словах матулі, сын – поўная копія бацькі.

А вось пра тое, што ў іх народзіцца хлопчык і як яго назавуць, ім паведаміла мужава сваячніца. Неяк яшчэ летам мінулага года яна стаяла на аўтобусным прыпынку каля станцыі метро «Каменная Горка» ў Мінску. Побач праходзіла цыганка і мімаходзь сказала: «У вашай радні чакаецца папаўненне. Народзіцца хлопчык, назавіце яго Аляксандрам – будзе шчаслівым!» «Мне не трэба варажыць», – прамовіла жанчына. «А я і не варажу, а кажу тое, што бачу», – пачула ў адказ. Прыехаўшы дадому, сваячніца паведаміла пра цікавы выпадак, звярнуўшы ўвагу, што ў іх сям’і менавіта Аленін муж самы малады па ўзросце.

Вось так на свет з’явіўся сапраўдны багатыр вагой 4 кілаграмы 170 грамаў, якога і назвалі Аляксандрам! Будзем спадзявацца, што і далейшае прадказанне цыганкі здзейсніцца – ён стане шчаслівым чалавекам і абаронцам іх роду. Нездарма ж яму далі старажытнагрэчаскае імя, якое ў перакладзе азначае «абаронца». Нягледзячы на ўсялякія змены, гэта імя па-ранейшаму ў модзе і займае першыя месцы ў рэйтынгу па папулярнасці.

На працягу двух дзён – 4 і 5 студзеня – у спартыўнай зале ДЮСШ праходзіў Міжнародны калядны турнір па міні-баскетболе з удзелам хлопчыкаў 2010-2011 года нараджэння.

За перамогу ў ім змагаліся 6 каманд: з Валожына, Нясвіжа, Мінска (2 каманды). І ўпершыню прыехалі юныя баскетбалісты з горада Хімкі Маскоўскай вобласці, якія таксама выставілі дзве каманды.

Перамогу святкавала каманда з Нясвіжа, другое і трэцяе месцы занялі спартсмены з Мінска і Хімак. Пераможцы і прызёры былі ўзнагароджаны медалямі і граматамі ўпраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама. Таксама памятнымі прызамі адзначылі лепшых ігракоў кожнай каманды. У камандзе нашых землякоў прыз атрымаў Глеб Вашкевіч (на здымку).

З 2 па 9 студзеня ў Валожыне праходзілі вучэбна-трэніровачныя зборы юных расійскіх баскетбалістаў, якія прыбылі з Хімак, – 24 хлопчыкі і 2 трэнеры. Яны прадстаўлялі спартыўную школу алімпійскага рэзерву № 1. На гэтыя дні арандавалі спартыўную залу ДЮСШ, дзе двойчы на дзень праходзілі трэніроўкі. Харчаваліся расіяне ў сталовай райцэнтра. Паглядзець на сваіх дзяцей у гульні і падтрымаць падчас спаборніцтваў у калядныя дні прыязджалі некалькі бацькоў. У Валожыне ўсім спадабаліся гасціннасць людзей, з якімі даводзілася сутыкацца, і добрыя ўмовы для трэніровак, пражывання, а таксама смачная ежа.

Адзінаццацікласнік гімназіі № 1 г. Валожына Антон ВІРШЫЧ прызнаны «Вучнем года Мінскай вобласці-2019».

Конкурс «Вучань года Мінскай вобласці» праводзіўся ў пяты раз. Сёлета лепшымі сталі 25 вучняў цэнтральнага рэгіёну, якія праявілі сябе ў вучэбнай, творчай, спартыўнай, грамадскай дзейнасці. Сярод іх – пераможцы рэспубліканскіх, міжнародных алімпіяд, канферэнцый, конкурсаў і праектаў, спаборніцтваў, лідары дзіцячых і маладзёжных грамадскіх аб’яднанняў, вучнёўскага самакіравання, валанцёрскага руху. Усе яны былі запрошаны на цырымонію ўзнагароджання фіналістаў конкурсу, якая адбылася 10 снежня ў Слуцкім цэнтры дзіцячай творчасці і стала фінальным мерапрыемствам дабрачыннай акцыі «Нашы дзеці».

Пераможцы ўшаноўваліся ў пяці намінацыях: «Вучэбная дзейнасць», «Праектная дзейнасць», «Спартыўная дзейнасць», «Грамадская і працоўная дзейнасць», «Творчая дзейнасць». Наш Антон Віршыч вызначыўся ў «Вучэбнай дзейнасці»: у сакавіку мінулага года атрымаў дыплом трэцяй ступені па працоўным навучанні на рэспубліканскай алімпіядзе па вучэбных прадметах і патрапіў у лік стыпендыятаў спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных вучняў і студэнтаў. Пасведчанне пераможцы абласнога конкурсу, памятную статуэтку і значок яму ўручыла начальнік Галоўнага ўпраўлення па адукацыі Мінскага аблвыканкама Таццяна Апраніч, якая ў вітальным слове падкрэсліла: «Вы – лепшыя вучні Мінскай вобласці, вы – будучыня Рэспублікі Беларусь».

Акрамя таго, лепшых вучняў чакалі салодкія падарункі, музычныя нумары, творчыя сюрпрызы, экскурсія па горадзе. Таксама рабяты наведалі Слуцкі цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання, дзе павіншавалі выхаванцаў з навагоднімі святамі, расказалі пра свае дасягненні і поспехі, уручылі ім цукерачныя наборы.

У 80-я гады мінулага стагоддзя адна з найпрыгажэйшых вёсак раёна, Стайкі, была своеасаблівай «мекай» моладзі Валожыншчыны.

Тут ладзіліся самыя вясёлыя дыскатэкі, і ў мясцовым клубе было не праціснуцца ад юнакоў і дзяўчат. «Баль» правіў самадзейны ансамбль, саліравалі прызнаныя зараз шырокай аўдыторыяй спевакі Аляксандр і Наталля Шаўчэнкі. Адным з удзельнікаў калектыву з’яўляўся Іван СУХАДОЛЕЦ, які акампаніраваў на гітары.

Як і ўсе прадстаўнікі таго пакалення, ён дакладна ведаў: ёсць час для адпачынку, калі можна пачытаць, паслухаць музыку, пазабаўляцца з сябрамі, і ёсць час для больш важных спраў – на раўне з бацькам рупіцца па гаспадарцы. Трэба адзначыць, што Іван рос паслухмяным, ніколі маме і тату не даводзілася чырванець за сына. З добрымі адзнакамі ён скончыў спачатку Шчалканаўскую васьмігодку, потым – Сакаўшчынскую сярэднюю школу. Калі равеснікі пачалі з’язджаць у гарады, Іван таксама паспрабаваў шукаць шчасця ў «каменных джунглях», але хутка зразумеў: яго месца на гэтай зямлі ў вёсцы, ён, як кажуць, чалавек з сельскай жылкай.

Працаваць пайшоў вадзіцелем на Сакаўшчынскі пажарны пост. З распадам Савецкага Саюза рухнула і сістэма пажарнай бяспекі. Існуючыя раней дабравольныя пажарныя атрады самаліквідаваліся, і, як следства, колькасць узгаранняў і фактаў гібелі людзей у агні вырасла ў разы. У 1995 годзе пачаўся працэс ваенізацыі службы выратавання, што стала штуршком для станоўчага аднаўлення і прэстыжу прафесіі пажарнага. Сёння Іван Мікалаевіч успамінае, як нялёгка ішло станаўленне. Не было тэхнікі – выкарыстоўвалі спісаныя калгасамі аўтацыстэрны, не хапала належнай амуніцыі і надзейнага ў барацьбе са стыхіяй прыстасавання. Часта пасты размяшчаліся ў паўразбураных памяшканнях, і даводзілася самастойна прыводзіць іх у належны стан, а побач – ствараць пляцоўку для фізпадрыхтоўкі. Але цяжкасці толькі загартоўваюць сапраўдных мужчын. Хаця неўладкаванасць – нішто ў параўнанні з тым, што даводзілася бачыць ім падчас трагедый…

І. М. Сухадолец, як чалавек сціплы, пра асабістыя подзвігі гаварыць не любіць, а вось у адрас сваіх былых калег не скупіцца на кампліменты. Кажа, на такіх, як Анатоль Бітэль, Анатоль Зялкоўскі, Андрэй Башаркевіч, Казімір Краскоўскі, Міхаіл Юкавец, можна разлічваць у самых складаных сітуацыях. Ды і тагачаснае кіраўніцтва ў асобах М. І. Нямкевіча, А. В. Шакуна, А. Б. Юхнеўскага вызначалася высокім прафесіяналізмам і ўменнем хутка прымаць правільнае рашэнне. Адно засмучае Івана Мікалаевіча – у грамадстве не склалася належнае стаўленне да пажарных-выратавальнікаў. Па-ранейшаму пра высакародную місію застаецца памылковая асацыяцыя: доўга спіш – здаеш на пажарніка… Вось у галівудскіх блакбастарах умеюць «зляпіць» героя нават з простага паштальёна і лёгка пераканаюць гледача: амерыканцы ратавалі свет незлічоную колькасць разоў.

Нашы прадстаўнікі мужных прафесій застаюцца не навідавоку. А, між тым, хто, акрамя іх, пойдзе, рызыкуючы жыццём, ліквідаваць тэхнагенную катастрофу, выносіць з агню пацярпелых, змагацца з разгулам розных стыхій? Выратавальнікі не стануць ухіляцца ад свайго абавязку нават пры смяртэльнай пагрозе. І вернасць гэтай прысязе – не пусты гук для іх.

Амаль два дзесяцігоддзі адслужыў Іван Мікалаевіч Сухадолец выратавальнікам. Пайшоўшы на заслужаны адпачынак, знайшоў сабе занятак, таксама звязаны з клопатам пра жыццё чалавека, – узначальвае раённую арганізацыю выратавання на водах. Разам з жонкай Янінай Віктараўнай жывуць у Сакаўшчыне, трымаюць гаспадарку, чакаюць на выхадныя ў госці сыноў, якія працуюць інжынерамі буйных прадпрыемстваў рэспубліканскага значэння, цешацца маленькай унучачкай Аляксандрай. Дзякуй Богу, жывуць яго бацькі, і таму ў родных Стайках ён бывае ледзь не штодня. І. М. Сухадолец і дзяцей выгадаваў, і дом пабудаваў, і дрэў насадзіў. І па пашпарце, і па выглядзе ён – малады мужчына, у самым росквіце сіл. Таму яшчэ шмат чаго карыснага і добрага Івану Сухадольцу трэба зрабіць на гэтай зямлі…

На гэтым тыдні адбылося падвядзенне вынікаў работы Валожынскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях за 2019 год. На справаздачы прысутнічаў намеснік начальніка ўстановы «Мінскае абласное ўпраўленне МНС» Віталь Аркадзьевіч Пякурын.

Найбольшым дасягненнем за справаздачны перыяд стала тое, што ў раёне змяншаецца паказчык колькасці пажараў і гібелі людзей у агні. Гэта стала магчымым у тым ліку і па прычыне шырокай інфармацыйнай работы, пастаяннага навучання насельніцтва. У планах – і на будучы год працаваць з разлікам на поспех.

У сваім дакладзе начальнік аддзела Аляксандр Ігаравіч Сівы падрабязна пералічыў як праблемныя пытанні, так і здабыткі. У прыватнасці, станоўча зарэкамендавала сябе супрацоўніцтва работнікаў МНС з разнастайнымі суб’ектамі прафілактыкі. Падчас сумесных рэйдаў былі правераны дамы адзінокіх і састарэлых грамадзян, шматдзетных і няпоўных сямей. Для большай эфектыўнасці прафілактычных мер летась прымяняліся нестандартныя метады. Напрыклад, у гардэробе фізкультурна-аздараўленчага комплексу з’явіліся нумаркі з правіламі бяспекі, шматпавярхоўкі ў райцэнтры ўпрыгожаны графіці з выратавальнікамі. Актыўна праводзіліся заняткі і ў іміджавым пакоі на базе Валожынскай дзіцячай бібліятэкі. Удзельнікамі мерапрыемстваў тут станавіліся выхаванцы дашкольных устаноў. У СШ № 2 Валожына працягвае працаваць узорны клуб юных выратавальнікаў-пажарных «Ліквідацыя», член якога Артур Машарыпаў заняў першае месца на абласным конкурсе «Выратавальнікі вачамі дзяцей».

Летась работнікі Валожынскага райаддзела актыўна прымалі ўдзел у спартыўных спаборніцтвах, займалі прызавыя месцы на абласным і раённым узроўнях па шматбор’і, настольным тэнісе і інш. Сталі бронзавымі прызёрамі конкурсаў «Лепшая дзяжурная змена», «Дужэйшы пажарны выратавальнік».

Сярод дасягненняў нельга не адзначыць матэрыяльна-тэхнічнае забеспячэнне. У пажарнай аварыйна-выратавальнай часці № 1 дзяжурнай зменай на чале з начальнікам каравула Аляксеем Цішэвічам распрацаваны стэнд для правядзення выпрабаванняў пажарна-тэхнічнага ўзбраення. Абнавіўся і аўтапарк – набыты 2 легкавыя аўтамабілі, праведзены таксама рамонт будынкаў і памяшканняў.

19 января один из самых больших православных праздников в году – Крещение Господне.

Традиционно в этот день верующие устремляются к природным источникам, чтобы приобщиться к священным водам, очиститься от грехов, духовно преобразиться или просто проверить свой организм в экстремальных условиях.

Однако, прежде чем решиться на такой шаг, особенно впервые, следует помнить о некоторых важных правилах.

В первую очередь стоит отметить, что окунаться нужно будучи полностью здоровым. Если вы чувствуете недомогание, при обострении хронических заболеваний, при воспалительных заболеваниях, гипертоникам, больным сахарным диабетом, туберкулезом, беременным, детям без предварительного закаливания лучше не рисковать. Также не стоит идти окунаться в прорубь голодными.

Стоит уделить особое внимание одежде. Она должна быть теплой, удобной – легко и быстро расстегиваться, чтобы после выхода из воды не мерзнуть. Хорошо прихватить с собой и резиновый коврик, на котором вы будете стоять во время переодевания.

Следует взять с собой и обувь, чтобы не ид­ти к проруби по льду бо­си­ком – это удовольствие не из приятных. Обувь должна быть нескользящей и легкоснимаемой. Будьте бдительны и внимательны, ведь дорожка к проруби может быть скользкой.

Окунаться лучше всего по шею, не замочив голову. Погружение в воду с головой не рекомендуется, так как это увеличивает потерю температуры и может привести к шоку от холода. Находиться в ледяной воде желательно, не более 1 минуты, это поможет избежать общего переохлаждения организма. Также, что бы восполнить потерю тепла после купания, нужно согреть организм - как следует растереть себя полотенцем, переодеться в сухое белье и выпить горячий чай. Следует помнить, что употребление алкоголя, как до, так и после купания крайне опасно для здоровья. Горячительный напиток вызывает лишь временное расширение сосудов, которое дает ощущение тепла. Кроме того, это и дополнительная нагрузка на сердце.

Если случилось переохлаждение, а это - озноб, синюшность кожных покровов, губ, боль в пальцах рук и ног – человеку необходимо немедленно оказать помощь. Лучше всего за ней обратиться к медицинским работникам.