222357, г. Воложин, пл. Свободы, 2
Телефон приемной: Режим работы:с 8.30 до 13.00 и с 14.00 до 17.30 по будням
e-mail: Этот адрес электронной почты защищён от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.
горячая линия: +375 (1772) 5-55-72
О явных признаках злоупотребления дурманом детьми рассказывает заведующий 18-м наркологическим отделением Республиканского научно-практического центра психического здоровья Сергей Марчук.
Заметить изменения в поведении можно с первых дней:
Есть и явные признаки, проявляющиеся после приема дозы:
За истекший период текущего года в организации здравоохранения Воложинского района за медицинской помощью по поводу укуса клеща, обратилось 120 человек, из них 48 детей в возрасте до 18 лет. Среди жителей района зарегистрировано 12 случаев болезни Лайма и 7 случаев заболевания клещевым энцефалитом. В сравнении с аналогичным периодом 2022 года заболеваемость Лайм боррелиозом в текущем году в районе увеличилась на 57%, клещевым энцефалитом в 3 раза. Заражение клещевым энцефалитом в двух случаях связано с употреблением в пищу некипяченого козьего молока, в пяти случаях присасывание зараженных клещей отмечено при посещении лесных массивов около д. Боровиковщина, г.п. Ивенец (со стороны ул. Дзержинского), на территории Вишневского, Воложинского лесничеств. Клещи зараженные боррелиозом присасывались на территориях (луг, поле) прилегающих к г. Воложин (со стороны ул. Советская), д. Дубина, д. Улазовичи, д.Бобровичи, при отдыхе около реки в д. Заречье Раковского сельсовета и реки Березина около а.г. Саковщина, при посещении Вишневского и Румского лесничеств.
Все заболевшие болезнью Лайма после присасывания клеща в первые 72 часа не прошли курс экстренной антибиотикопрофилактики.
Лайм боррелиоз это природно-очаговое заболевание, передаваемое через укус клеща с поражением кожи, суставов, нервной системы, нередко принимающее хроническое рецедивирующее течение.
Клещевой энцефалит это острое природно-очаговое вирусное заболевание с преимущественным поражением центральной нервной системы, передаваемое через укус клеща или при употреблении в пищу сырого молока коз (чаще всего), овец, коров у которых в период массового нападения клещей вирус может находиться в молоке.
Чтобы избежать укусов клещей необходимо соблюдать все меры предосторожности, уделяя особое внимание индивидуальной защите:
Алгоритм действий при укусе клеща:
Риск заболеваемости снижается в результате правильно оказанной первой помощи и вовремя начатого профилактического лечения, максимальный эффект от антибиотикотерапии достигается в первые 72 часа с момента укуса.
Удаленного клеща можно исследовать на наличие возбудителя болезни Лайма, самостоятельно доставив его на исследование в микробиологическую лабораторию Воложинского районного центра гигиены и эпидемиологии. Для этого клеща необходимо поместить в герметично укупоренную емкость (пенфлакон) и в тот же день доставить в лабораторию на исследование. Если доставка клеща возможна только на следующий день, то в емкость с клещом следует поместить ватку, слегка смоченную водой и до отправки на исследование хранить в холодильнике. Исследования платные и проводятся в течение одного рабочего дня. Если у пострадавшего имеются медицинские противопоказания к приему лекарственных средств, предназначенных для профилактики клещевых инфекций, то снятый клещ исследуется за счет средств бюджета.
Стоимость исследования клеща светопольным методом 4,44 рубля. Прием клещей и выдача результатов осуществляется ГУ «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» по адресу: г. Воложин, ул. М.Горького,23. 1-й этаж), тел. 8(01772) 55390.
Режим работы: понедельник – пятница с 8.30 до 12.30 и с 14.00 до 16.00, выдача результатов с 16:00 до 17:00. Выходной – суббота, воскресенье и праздничные дни.
Дополнительно информируем, что исследовать снятого клеща на Лайм боррелиоз в Минской области можно в центрах гигиены и эпидемиологии Борисовского, Вилейского, Любанского, Минского, Молодечненского, Несвижского, Пуховичского, Слуцкого, Солигорского, Узденского районов и г. Жодино.
Кроме того, на базе ГУ «Солигорский зональный центр гигиены и эпидемиологии» и ГУ «Борисовский зональный центр гигиены и эпидемиологии» возможно исследование методом ПЦР на зараженность вирусом клещевого энцефалита.
Исследовать клеща на наличие возбудителей 4-х инфекций (клещевой энцефалит, болезнь Лайма, анаплазмоз, эрлихиоз) методом ПЦР можно в ГУ «Республиканский научно-практический центр эпидемиологии и микрорбиологии», расположенный по адресу г. Минск, ул.Филимонова, 23.
Помощник энтомолога Воложинского РЦГиЭ Антипова М.С.
230 гадоў таму – 16 верасня 1793 года – у мястэчку Ракаў была асвечана Спаса-Праабражэнская царква. Яна ўнесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.
Праваслаўная царкава ў мястэчку Ракаў існавала, магчыма, яшчэ ў XV стагоддзі. У XVII стагоддзі храм стаў уніяцкім. Хутчэй за ўсё, гэта адбылося ў другой палове стагоддзя, пасля вайны рэчы Паспалітай з Маскоўскай дзяржавай. Першы дакумент з падрабязным апісаннем – рэвізійная справаздача па Мінскім благачынні датуецца 1682 годам. У ім гаворыцца, што храм састарэў, а святар з’ехаў. Праз некаторы час царква была разабрана.

Вартым увагі ў храме з’яўляецца і цэнтральнае панікадзіла, набытае ў 1899 годзе за 360 рублёў. 100 рублёў на пакупку ахвяраваў Святы праведны Іаан Кранштацкі падчас свайго паломніцтва па Віленскім краі.
У XVIII стагоддзі Ракаў становіцца ўласнасцю княжацкага роду Сангушкаў. Сенатар Казімір Сангушка, першы ў сваім родзе ўладальнік Ракава, у 1701 годзе заснаваў тут базіліянскі манастыр, у якім пасяліліся манахі. Для яго быў адведзены кавалак зямлі плошчай каля палавіны гектара – пад царкву, жылы корпус і могілкі.
Багаццем манастыр ніколі не вызначаўся. У другой палове XVIII стагоддзя існаваў афіцыйны “рэйтынг” базіліянскіх манастыроў Вялікага Княства Літоўскага. Ракаўскі займаў там 29-е месца з 37-і. У 1730 годзе пачалося будаўніцтва мураванага уніяцкага храма, якое зацягнулася на дзесяцігоддзі. І толькі ў 1793 годзе святыню, нарэшце, пабудавалі: 16 верасня яна была асвечана ў гонар Праабражэння Гасподняга. З 1730-х гадоў і да пачатку XX стагоддзя пры храме існавала брацтва і сястрынства ў гонар праведнай Ганны.
Тут у 1740-х гадах гасцяваў мітрапаліт Кіеўскі Афанасій (Шапціцкі) – першая асоба тагачаснай грэка-каталіцкай царквы. Магчыма, прадстаўнікі уніяцкага свяшчэнства бывалі ў мястэчку не адзін раз: Ракаў стаяў на вялікай дарозе з Мінска ў Вільню.
XIX стагоддзе манастыр сустрэў у даволі сціплым стане. У 1819 годзе тут жылі трое манахаў, уключаючы настаяцеля.
Мітрапаліт Юзаф Сямашка ў 1835 годзе ліквідаваў манастыр базіліянаў у Ракаве, і Праабражэнскі храм стаў зноў выконваць прыходскія функцыі.
Паводле падання, у XV стагоддзі ў Ракаве жыў адзінокі, няшчасны сляпы чалавек. У начным бачанні яму з’явілася Найсвяцейшая Дзева і загадала пайсці на ўскраіну горада. Аднак невідушчы заблукаў у лесе і выпадкова патрапіў на крыніцу. Здаволіўшы смагу і памыўшыся, ён цудоўным чынам пачаў бачыць і вылечыўся ад сваіх хвароб. Там жа, каля крыніцы, ён убачыў зіхатлівую ікону, якую і прынёс з глыбокай павагай у мястэчка. Назвалі яе адпаведна месцу з’яўлення – Ракаўскай іконай Божай Маці.
У 1839 годзе на Полацкім саборы была ліквідавана сама унія. Больш чым 1600 беларускіх грэка-каталіцкіх прыходаў сталі праваслаўнымі. Настаяцель ракаўскага храма разам з прыхаджанамі таксама прыняў саборныя пастановы. У 1866 годзе храм пераасвечаны ў праваслаўную Спаса-Праабражэнскую царкву.
Да гэтага моманту вежы і скляпенне храма былі паўразбураны, тынкоўка адсутнічала. Але на працягу некалькіх гадоў храм быў адбудаваны, столь распісана, узведзены жалезны дах.
Царква мела на той час шэсць прыпісных храмаў: Крыжаўзвіжанскі ў Ракаве, у вёсцы Выганічы і чатыры могілкавыя ў навакольных вёсках. Рамантавалася ў 1877 і 1884 гадах. Двухпрастольная, з прыдзелам у імя Святога Мікалая. У 1887 годзе ў гонар 25-годдзя вызвалення сялян ад прыгоннага права перад храмам была пабудавана званіца.
Ракаўская царква з’яўляецца прыкладам архiтэктуры пераходнага перыяду ад барока да класiцызму.
У 1906 годзе ў Спаса-Праабражэнскай царкве быў зроблены капітальны ўнутраны рамонт. Мастак П. Курбатаў распісаў сцены храма, абнавіў іканастас. Пасля гэтага Ракаўская царква па сваім аздабленні ўвайшла ў лік лепшых праваслаўных храмаў Мінскай епархіі. На тэрыторыі Праабражэнскага прыхода было сем прыпісных храмаў і капліц.


Дзень 14 верасня 1910 года стаў для прыхаджан Спаса-Праабражэнскага храма днём светлай урачыстасці і духоўнай радасці. Па просьбе айца Канстанціна Акаловіча ў дар Ракаўскаму царкоўнаму брацтву была прыслана з Афона копія іконы Божай Маці “Акафіснай”, ці “Прадапавяшчальніцы”. Ікона напісана на афонскім Кіпарысе, а манахі з вонкавага боку іконы ўклалі часцінку жыватворнага Крыжа Гасподняга, каменьчык ад труны Прасвятой Багародзіцы, часцінкі мошчаў свяшчэннапакутніка Харалампія, свяціцеля Рыгора Паламы, архіепіскапа Фесаланіцкага, балгарскага пакутніка Георгія Новага. У прыходзе гэта ікона называецца вернікамі “Афонская”. Яна стала адной з галоўных святынь храма.
У час Вялікай Айчыннай вайны дзейнасць Ракаўскай царквы не прыпынялася, у ёй рэгулярна адбываліся ўсе службы. У 1958 годзе галоўная святыня храма была страчана.
У 60-я гады XX стагоддзя ўлады мелі намер закрыць Спаса-Праабражэнскі храм. Толькі дзякуючы аб’яднаным намаганням вернікаў гэтага не адбылося, і царква дзейнічала пастаянна.
Галоўнай падзеяй, якая радыкальна паўплывала на рэлігійнае жыццё Ракава, стала з’яўленне Ракаўскай іконы Божай Маці.
Пазней на месцы яе з’яўлення былі пабудаваны храм, каплічка і брама-званіца, якія разбурылі падчас хрушчоўскіх ганенняў. Арыгінал Ракаўскага цудатворнага вобраза не захаваўся: падчас Першай сусветнай вайны ён быў эвакуіраваны ў глыб Расіі, дзе і згубіўся ў гады савецкага ліхалецця. Захаваўся шануемы спіс іконы.
У 1993 годзе была адноўлена па захаваных фотаздымках Крыжаўзвіжанская капліца на святой крыніцы, дзе ў XV стагоддзі было з’яўленне Ракаўскай іконы Божай Маці.
Зараз у храме з’явіліся новыя традыцыі. Тут перыядычна праводзяцца місіянерскія богаслужэнні на рускай мове. Дзейнічае аматарскі лялечны тэатр. Вядзецца работа па апісанні архіва і стварэнні музея гісторыі прыхода. Прыходская моладзь разам з настаяцелем здзяйсняюць паломніцтвы да праваслаўных святыняў.
Она направлена на привлечение внимания общественности к проблемам роста выбросов в окружающую среду от автомобильного транспорта и уменьшение его негативного влияния на здоровье населения.
Однако для включения отопления в жилых домах и нежилом фонде надо соблюсти несколько условий.
О них напомнил заместитель начальника управления коммунального хозяйства и энергетики МинЖКХ Алексей Филанович:
— В Беларуси нормативно закреплено: отопление в жилых домах горожан включают, когда среднесуточная температура в течение пяти дней не превышает 8 градусов по Цельсию.
Конкретные решения по включению отопления принимают местные исполкомы. Но этот процесс не одномоментен. Так, из-за погодных аномалий в последние годы складываются ситуации, когда дольше теплая погода пребывает в северных районах Беларуси, а не в южных. Потому местные власти ориентируются на текущую погоду.
Второй момент — всех потребителей тепла не подключают одномоментно, чтобы загрузка энергоисточников шла плавно.
На сёлетняй жнівеньскай педагагічнай канферэнцыі выкладчык спецыяльных дысцыплін Валожынскага сельскагаспадарчага каледжа Ала Яфімчык была ўзнагароджана Граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь.
Ала Аляксандраўна выкладае тры прадметы: спецыяльныя тэхналогіі, канструяванне адзення і матэрыялазнаўства швейнай вытворчасці.Творчая актыўнасць і педагагічная інтуіцыя дапамагаюць развіваць інтэлектуальныя і прафесійныя здольнасці навучэнцаў. Пацвярджэннем чаму з’яўляюцца шматлікія дыпломы яе выхаванцаў у творчых конкурсах: дыплом у намінацыі “Школа моды” і спецыяльны прыз ад Беллегпрама ў фінале рэспубліканскага конкурсу “Млын моды-2020”, паказы-прэзентацыі на міжнародных і абласных выставах у 2020 і 2021 гадах, падрыхтоўка і ўдзел навучэнцаў у прафесійных конкурсах мінулага года. Сёлетні таксама азнаменаваўся поспехам.

– Першае пытанне традыцыйнае: якія ўражанні ад такой высокай адзнакі Вашай працы?
– Мой педагагічны стаж складае 27 гадоў. 19 з іх працавала настаўніцай працоўнага навучання ў роднай СШ № 1 г. Валожына, якую і скончыла. Восьмы год выкладаю прадмет у нашым каледжы. Лічу, што ўзнагарода ў нейкім сэнсе падвяла вынік зробленаму за гэты час. Але гэта не асабіста маё дасягненне, а работа каманды. Увогуле, вельмі прыемна. Люблю творчы працэс – як кажуць, я за любы творчы “кіпіш”: мяне можна запрашаць, я лёгкая на пад’ём.
– Як прыйсці да такога поспеху? Які гэта шлях?
– У 1996 годзе скончыла Мінскі тэхналагічны тэхнікум. У нас была прэстыжная спецыяльнасць: канструктар-мадэльер – цяпер яна называецца дызайнер адзення. Паступіць было вельмі складана – трэба было ўмець прафесійна маляваць. І я год вучылася прафесійна ставіць малюнак на паперу. Гэта быў самы важны экзамен: калі яго не праходзіў, астатнія можна было і не здаваць. Мне пашанцавала.
Атрымаўшы прафесію, хацела пайсці працаваць на прадпрыемства. Але напачатку 90-х прадпрыемствы стаялі, і адзінае месца, дзе хоць неяк плацілі заработную плату, – школы. Вось так і ўладкавалася ў першую гарадскую школу настаўнікам працоўнага навучання, хаця ніколі не планавала. Тады былі запатрабаваны адукаваныя спецыялісты. Ужо пасля атрымала педагагічную адукацыю.
Паспяхова адрабіла там, разам з вучнямі мы мелі шмат дасягненняў і ўзнагарод на розных узроўнях – і нават на рэспубліканскім. У прыватнасці, дыплом 3-й ступені на абласной алімпіядзе атрымала Сняжана Ланько. Юля Калініна таксама была ў лідарах прадметных спаборніцтваў. У нас было 1-е месца ў рэспубліканскім праекце “Бяспечны пераход”: зрабілі эскізы калекцый маладзёжнага адзення і абутку з флікерамі – тады пра іх ніхто не чуў і не ведаў. У наш час флікер стаў аксесуарам, а ў спецадзенні ўвогуле абавязковым элементам. Памятаецца, што нас запрасілі ў Мінск на ўзнагароджанне – віншаваў беларускі камедзі-клаб (быў тады такі)!
Мне пашчасціла патрапіць у патрэбнае месца і
ў патрэбны струмень – каб гэтага тады не было, я, напэўна, і не адбылася б.
Лічу, што творчасць – мая місія.
Некалькі разоў спрабавала адысці ад яе, але ізноў вярталася.
– Што адчувалі, калі Вашы вучаніцы ўзнімаліся на п’едэстал гонару?
– Вельмі радавалася і дзякавала за прадастаўленую магчымасць.
– Цікава даведацца, як выбіралі будучую прафесію? Пагадзіцеся, у савецкія часы яна была не вельмі распаўсюджанай.
– Напэўна, гэта прызванне. З дзяцінства мела творчы мастацкі густ. Маладосць прыйшлася на такі цікавы час, калі адкрылася жалезная заслона – з’явіліся эксклюзіўныя часопісы з высокай модай “Vodie”, “Burda”. Жанчыны перадавалі іх адна адной як нейкую каштоўнасць. Асабіста мяне заўсёды цікавіла мастацтва – люблю класічных мастакоў, цягнула да нечага незвычайнага, авангарднага. Мне падабаецца Сальвадор Далі: нават у школе мы зрабілі калекцыю з упаковачных матэрыялаў “Аванцюра ад куцюр” па творах менавіта гэтага жывапісца. Заўсёды натхнялася архітэктурай Антоніа Гаўдзі: яго візітная картка – Барселона. Усё гэта мяне прыцягвала і захапляла.
Да таго ж па вучобе – як у школе, так і ў тэхнікуме – шанцавала на вельмі адукаваных, разумных педагогаў. З цеплынёй і ўдзячнасцю ўзгадваю сваіх любімых настаўнікаў Лідзію Пятроўну Уланчык, Вольгу Маісееўну Косік, Ніну Мікалаеўну Хількевіч, класнага кіраўніка Галіну Вячаславаўну Сматрову.
– Што любіце ствараць?
– Валодаю некалькімі тэхнікамі рукадзелля: умею вязаць, вышываць, рабіць розныя дробныя вырабы. Але зараз, калі вучу ўжо прафесіі, а не проста вяду ўрок працоўнага навучання, мяне прыцягнуў выраб калекцый. І нават больш цікава ствараць мадэлі на паперы, чым на тканіне. Усё ж трэба скласці ў адзінае цэлае, дзеля чаго неабходна мець абстрактнае мысленне. Напрыклад, глядзіш на карціну Сальвадора Далі, а ў цябе вобразна павінны нарадзіцца два-тры касцюмы. Гэта вельмі цікавы творчы працэс.
– Вашы вобразы ўжо даўно рэалізаваліся ў сапраўдныя, не пабаюся гэтага слова, шэдэўры і выйшлі на досыць высокі ўзровень.
– Так. Тры гады запар мы прымалі ўдзел у “Млыне моды” і выходзілі ў фінал. А калекцыя “ASTATAK” Аляксея Русакова ў 2020 годзе атрымала спецыяльны прыз ад Беллегпрама – галоўнага вытворцы айчыннай прамысловасці. Дыплом яму ўручала сама кіраўнік прадпрыемства. У Аляксея канцэпцыя вельмі цікавая: кожны касцюм увасабляе сабой вобраз і творчасць культавай асобы XX стагоддзя. І Фрэдзі Мэрк’юры прасочваецца, і Курт Кабейн – ён хоць і сучасны юнак, але музычны густ застаўся ў мінулым стагоддзі. Дарэчы, гэта было заўважна адразу, бо прыйшоў ён вучыцца на спецыяльнасць швачкі-цырульніка. І калі прапанавала паўдзельнічаць у конкурсе, не задумваўся ні на хвіліну – сказаў, што ў яго ўжо ёсць ідэі і куміры. У нас адразу нарадзілася сем вобразаў. А чаму так назвалі калекцыю? Бо гэта як астатак успамінаў пра знакамітых асоб, дзе кожная літара нясе сэнс.
Яшчэ адна калекцыя, якую прадставіла Каміла Радкевіч, называецца “2612”. У ёй увасоблена сучаснае прачытванне віктарыянскага стылю, закладзенага досыць маладой каралевай Вікторыяй. Можна сказаць, яна нават рэвалюцыю зрабіла ў свеце моды: тыя ж чаравікі на шнуроўцы, якія мы зараз носім, – яе вынаходніцтва. Ці блузкі белыя з карункамі і фальбонамі. Спачатку мода была рознакаляровая, а калі памёр яе муж, каралева і, безумоўна ж, увесь двор апрануліся ў жалобу – ва ўсё чорнае. У нашай калекцыі прысутнічае чорна-жоўта-белы колер, дзе жоўты адлюстроўвае дату – 26-е 12-га месяца, калі пачалі адбывацца і радасныя падзеі ў жыцці. Аўтар паспрабавала выказаць, што не ўсё так самотна нават і ў цяжкія перыяды.
– Ваша асабістая калекцыя “Агнэся” таксама мела поспех?
– У адзенні гэтай калекцыі 2019 года ідзе спалучэнне беларускіх народных традыцый з сучаснымі тэндэнцыямі ў модзе. Яна белага колеру, а ўсе элементы і аздобы імітуюць наш беларускі строй, але асучаснены. Калекцыю “Агнэся” да гэтага часу запрашаюць на розныя модныя паказы: у Палацы Рэспублікі на Дзень настаўніка дэманстравалі, пабывалі з ёй на 44-й міжнароднай выставе-кірмашы “BelTexindustry”, дзе шырока былі прадстаўлены ўсе навінкі ў свеце моды і ў швейнай прамысловасці. Таксама з “Агнэсяй” і “2612” мы пабывалі на Тыдні беларускай моды – удзельнічалі ў культурна-відовішчным шоу, якое праходзіла на пляцоўцы тэатра імя Янкі Купалы.
Сёлета стваралі калекцыю “Моманты прыгажосці” для ўдзелу ў рэспубліканскім праекце “Каляровыя сны” – яна прызначалася для дзяцей-інвалідаў Івянецкага дома-інтэрната. Рабілі сумесны праект з вядомым дызайнерам Анастасіяй Фальковіч. Прэзентавалі яе ў Беларускім універсітэце культуры. Вельмі ўдзячна, што паўдзельнічала ў гэтым праекце – столькі станоўчых, душэўных эмоцый засталося і ў дзяцей, і ў мяне.
Я за тое, каб чалавек адчуваў сябе шчаслівым у тым,
у што ён апрануты, і дарыў гэту радасць душы навакольным.
– І як, на Ваш погляд, увогуле выглядаюць калекцыі?
– Дастойна. Не магу сказаць, што ў кагосьці лепш, у кагосьці горш: кожны дызайнер – ён жа самавыяўляецца. Калі высокае журы палічыла, што ён са сваёй ідэяй варты фіналу – значыць, штосьці зачапіла. У вобразе павінны быць сэнс і канцэпцыя – менавіта гэта ацэньваецца, яе трэба растлумачыць і абараніць. Застаецца толькі паспрабаваць зразумець яго задуму – што ён хацеў данесці. Абывацель паглядзіць і скажа, маўляў, незразумелае штосьці, а вось для сапраўднага дызайнера гэта эксклюзіў.
– Бо ў паўсядзённым жыцці такое адзенне наўрад ці можна апрануць?
– Ёсць подыумныя калекцыі – менавіта аўтарскія, прызначаныя толькі для паказу, а ёсць “насібільныя” – брэнды для продажу, якія можна запусціць у масавую вытворчасць. Напрыклад, тую ж калекцыю “Агнэся”, калі пачаць выпускаць, можна камбінаваць з нейкім паўсядзённым адзеннем. Але разам яна выключна аўтарская калекцыя.
– Што ў адзенні блізка асабіста Вам?
– Я люблю скромны элегантны стыль. Але пры гэтым з маленькімі акцэнтамі і разыначкамі. Увогуле мая слабасць – абутак: хацелася б насіць эксклюзіўныя туфелькі, але каштуюць яны вельмі дорага. А любімы колер – шэры: ён мой фаварыт. Таксама падабаецца чорны, цёмна-сіні – будзем казаць, прыстойныя колеры.
– На Ваш погляд, адзенне характарызуе чалавека?
– Безумоўна. Нездарма ж кажуць, што сустракаюць па адзенні. Таму да падбору таго, что апранаеш, трэба падыходзіць з роздумам.
– Пры сустрэчы ў Вас адразу ж узнікае нейкі вобраз?
– Пастаянна ўсіх ацэньваю – мяне так вучылі ў тэхнікуме. Мы ж канструктары – робячы чарцяжы, асабліва звярталі ўвагу на лініі ў адзенні, якія пасля дапамогуць скарэкціраваць фігуру ў лепшы бок – напрыклад, з прамой фігуры зрабіць пясочны гадзіннік. Бо адзенне павінна падкрэсліваць годнасць чалавека.
В Солигорский, Слуцкий и Любанский районы съехались представители всех областей страны — порядка 250 председателей райисполкомов и руководителей крупных сельскохозяйственных предприятий.
Программа первого дня семинара-совещания очень насыщенная.
Делегации областей посещают передовые сельхозпредприятия Минщины.
В ООО «Новополесский-Агро» ОАО «Беларускалий-Агро» они знакомятся с работой нового молочнотоварного комплекса на 2400 голов. В ОАО «Козловичи-Агро» — молочнотоварного комплекса «Лесуны». В ОАО «Речень» ООО «Беларускалий-Агро» — с технологиями выращивания нетелей, а в ОАО «Краснодворцы» им рассказывают о технологических процессах производства молока и ходе строительства нового комплекса.
В работе семинара принимают участие министр сельского хозяйства и продовольствия Сергей Бартош и первый заместитель председателя Миноблисполкома Сергей Левкович.

Президент Беларуси Александр Лукашенко, подводя итоги совещания по вопросам совершенствования образовательной сферы, потребовал закончить всякие шарахания и не мешать работать министру образования, а губернаторам - в большей степени брать на себя решение практических вопросов, передает корреспондент БЕЛТА.
"В Министерстве образования нужно закончить всякие там шарахания. Это очень важно. Есть министр, руководство. Мы определили эту, как я говорю, колею. Не мешайте работать министру и Министерству образования, - подчеркнул глава государства. - Они разумные люди и знают, как решать те или иные вопросы согласно закону, законодательству и Конституции. Пусть работают".
При этом Президент предупредил работников Минобразования: если кого-то не устраивает министр или руководство, тогда надо искать другую работу. "Вы понимаете мои намеки и знаете, о чем идет речь", - сказал он.
"Если мы ему (Андрею Иванцу, министру образования. - Прим. БЕЛТА) не дадим возможности работать… Любого министра, кого туда ни назначь, он не сможет работать, потому что каждый лезет в Министерство образования и пытается помочь, подсказать или по-своему что-то сделать", - добавил Александр Лукашенко.
"Сегодня мы закончили разговор по задачам, которые стоят перед образованием. Двигаемся, - подчеркнул Президент. - Это касается меньше всего министра образования, больше - губернаторов: услышали, как надо действовать, - действуйте. Без губернаторов ни в здравоохранении, ни в образовании мы вопросы не решим".
В сфере ответственности руководителей регионов должны быть прежде всего вопросы практического характера. "Министр и правительство должны видеть сверху, как они там (на местах. - Прим. БЕЛТА) шевелятся, - сказал глава государства. - Конкретные вопросы школы: автобусы, питание и прочее - это вопросы губернаторов и председателей райисполкомов. Займитесь этим".
21 сентября отмечается Международный день мира, который был учрежден Генеральной Ассамблеей ООН в 1981 году. Символом мира является изображение голубя, держащего в клюве оливковую ветвь.
В этот день прошел урок Мира «Мир на Земле – гарантия будущего!» с участием военнослужащего войсковой части 30695 Белова Олега Николаевича. Гость мероприятия ознакомил старшеклассников с историей праздника, о том насколько важен этот день, который провозглашён как день отказа от насилия и прекращения огня во всём мире, учитывая современную военно-политическую обстановку.
21 сентября Вооруженные Силы Республики Беларусь отмечают профессиональный праздник День мотострелковых войск. Олег Николаевич рассказал о создании этого праздника, пути формирования стрелковых соединений в мотострелковые, а также о том, где осуществляется подготовка офицеров Сухопутных войск. Он довел информацию о правилах поступления в Военную Академию Республики Беларусь, о получении возможных специальностей, чтобы каждый из ребят задумался о поступлении в военные учебные заведения.
В этот день члены военно-патриотического клуба «Отечество» с руководителем по военно-патриотическому воспитанию участвовали в духовно-патриотической акции «Памятью и скорбью мир победит войну», посетив мемориальный комплекс «Вдовы. Погибших ждут вечно» в д. Доры. В рамках акции ребята зажгли огонь памяти и возложили цветы у мемориала.
В школе прошли тематические информационные часы, создана выставка рисунков учащихся начальных классов «Нам нужен Мир!». А также ребята посетили мероприятие в Районном краеведческом музее.
С тех пор истекло много времени. Но история Всемирного дня мира не забывается.
Мир невозможен без большой человеческой дружбы, взаимопонимания и уважения друг к другу. На планете Земля не должно быть никаких форм насилия: религиозных, расовых, экономических, физических, психологических. Каждый человек на земном шаре имеет полное право быть свободным и жить в спокойствии.
21 сентября 2023 года образцовый театр кукол «Вандроука» ГУК «Ивенецкий Дом культуры» показал кукольный спектакль «Спички не тронь, в спичках огонь» в рамках Единого дня безопасности на территории Воложинского района, который проходил на базе ГУ «Ивенецкий дом-интернат для детей инвалидов с особенностями физического развития». Во время спектакля зрители активно отвечали на вопросы и отгадывали загадки на темы «Осторожно, опасность».

Туристические объекты района