Валожынскі раённы
выканаўчы камітэт

У Фаніпалі адбылося выязное пашыранае пасяджэнне Прэзідыума Савета Рэспублікі на тэму "Аб выніках работы са зваротамі грамадзян і юрыдычных асоб у Мінскай вобласці за студзень - жнівень 2022 г.".

Беларусь і Расійская Федэрацыя вызначаць парадак узаемадзеяння пры пастаўках падлягаючай ветэрынарнаму кантролю прадукцыі, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Мінсельгасхарча.

Праздничные дни невозможно представить без работников культуры. Благодаря талантам и опыту многих замечательных представителей культурной отрасли Воложинщины земляки получают яркие впечатления от различных мероприятий, проводимых в городе и районе.
С профессиональным праздником всех, кто причастен к творческой сфере деятельности, поздравил председатель районного Совета депутатов Петр Бибик.

"Я поздравляю всех работников культуры района с профессиональным праздником. Отрасль культуры — это многогранная отрасль, в ней работают люди, которые наделены талантом от рождения. Ваша работ всегда видна, ее видят и оценивают. Вы принимаете самое активное участие во всех государственных, общественно-политических и культурных мероприятиях. Слова благодарности коллективу талантливых, самоотверженных, преданных своей профессии людей, без которых невозможно движение вперед. Желаю всем здоровья, счастья, творческого вдохновения, любви в самом широком понимании этого слова."

Почетной грамотой Воложинского районного исполнительного комитета награждена
Елена Коновко, директор ГУК «Воложинский районный центр культуры».

Благодарность председателя Воложинского райисполкома объявлена:
Чабай Марине Владимировне, заведующей Дубинским сельским центром культуры;
Харлинской Ольге Семёновне – заведующему Дорским филиалом ГУО «Ивенецкая детская школа искусств имени К.И.Поплавского»;
Виршичу Леониду Владимировичу, водителю ГУ «Воложинская центральная районная библиотека».

Поздравления в адрес работников культуры прозвучали от заместителя председателя Игоря Шакуна.

"Сегодня есть уникальная возможность встретить всех работников культуры в зале и сказать слова благодарности за то, что вы не жалея ни сил, ни души, ни времени всегда готовы по первому зову подарить свое творчество людям."

Почётной грамотой Минского областного исполнительного комитета награжден
Андрей Езерский, директор ГУО «Воложинская детская школа искусств»

Почётной грамотой Минского областного исполнительного комитета награждена Наталья Устюжанина, учитель по классу саксафона
ГУО «Воложинская детская школа искусств»

Почётной грамотой Минского областного исполнительного комитета также награждены:
Екатерина Соболь, учитель по классу цимбал Дорского филиала ГУО «Ивенецкая детская школа искусств имени К.И.Поплавского», Ольга Приёмко, учитель по классу изобразительного искусства ГУО «Воложинская детская школа искусств», Алёна Мурашова, учитель по классу изобразительного искусства ГУО «Ивенецкая детская школа искусств имени К.И.Поплавского», Наталья Воронович, учитель по классу изобразительного искусства ГУО «Вишневская детская школа искусств».

Слова благодарности и поздравления адресовала и начальник отдела идеологической работы, культуры и по делам молодёжи райисполкома Ирина Жданюк:

"Любые достижения невозможны без кропотливого труда и добросовестного отношения к своей профессии. Пользуясь случаем, я хочу пожелать своим коллегам и ветеранам отрасли здоровья и благополучия. Вдохновения, неисчерпаемой энергии, успешного творческого поиска, благодарных зрителей и новых достижений!"

Почётными грамотами и благодарностями отдела идеологической работы, культуры и по делам молодёжи, наградили 26 работников отрасли.

Благодарность отдела идеологической работы, культуры и по делам молодёжи за совместную работу объявлена: ГУ «Воложинский районный центр по обеспечению деятельности бюджетных организаций», редакции районной газеты «Працоўная слава», ГЛХУ «Воложинский лесхоз», управлению образования, спорта и туризма Воложинского райисполкома

valozhin.by

Валожынская арганізацыя БРСМ у асобе Нахай Дар'і сумесна з Прафсаюзнай арганізацыяй Сняжанай Нахай павіншавалі пажылых людзей са святам, падарылі падарункі і выказалі словы падзякі за шматгадовую працу.

Курыльныя сумесі, больш вядомыя пад агульнай назвай «спайсы» з'явіліся ў Беларусі параўнальна нядаўна: першыя пастаўкі пачаліся ў 2008 годзе. За гэты час міксы з травы і псіхатропных рэчываў поўнасцю змянілі карціну падлеткавай злачыннасці ў краіне, павялічыўшы колькасць наркаманаў і распаўсюджвальнікаў у некалькі дзесяткаў разоў.

Галоўная небяспека спайсаў - у іх уяўнай бяспецы і адноснай легальнасці. Многія падлеткі і іх бацькі не ставяцца да курэння сумесяў як да чагосці дрэннага, бо часта спайсы можна без цяжкасцяў набыць у Інтэрнеце. Задумвацца аб тым, што факт рэалізацыі ў сетцы не гаворыць аб бяспецы і законнасці спайсаў, многія беларусы проста не хочуць. Значна спакайней не думаць аб наступствах і не спрабаваць разабрацца ў тым, што ж знаходзіцца пад маляўнічай вокладкай смяротных пакуначкаў. А разбірацца трэба, перакананы медыкі і супрацоўнікі праваахоўных органаў. Менавіта яны ў першую чаргу сутыкаюцца з наступствамі ўжывання спайсаў, і ім, як нікому іншаму, зразумела сённяшняя сітуацыя ў рэспубліцы.

Што ж такое спайсы?

Спайсамі называюць адмысловыя курыльныя сумесі, у склад якіх уваходзяць травы (часам яны нават бываюць лячэбнымі) і сінтэтычныя рэчывы. Іншымі словамі, сыравіну ў выглядзе цалкам бяспечнай травы апрацоўваюць моцнадзейнымі псіхатропнымі рэчывамі, якія і выклікаюць некантралюемыя рэакцыі ў тых, хто ўжывае курыльныя міксы. Ужываемыя для напылення рэчыва дрэнна вывучаны навукай, у адрозненне ад больш распаўсюджаных наркотыкаў (гераіну, какаіну і гэтак далей). Таму прадказаць іх уплыў на псіхіку вельмі складана. Але яшчэ больш складана, па словах медыкаў, лячыць падлеткаў, якія трапілі ў залежнасць ад спайсу: пакуль афіцыйная навука вывучае асаблівасці ўздзеяння аднаго віду сумесяў, на рынак ужо выходзяць іншыя наркотыкі, якія маюць новы склад.

Прыметы спажывання

• Змененыя зрэнкі (занадта вузкія ці занадта шырокія);
• Павышаная рухальная актыўнасць;
• Чырвоныя бялкі вачэй;
• Некантралюемыя перапады настрою;
• Беспадстаўныя эмоцыі (страх, эйфарыя, весялосць);
• Невыразная гаворка;
• Галюцынацыі;
• Павышаны артэрыяльны ціск, тахікардыя;
• Сухасць у роце.

Усе гэтыя прыкметы, якія лёгка могуць заўважыць навакольныя, павінны стаць падставай для турботы. Ігнараваць іх - значыць рызыкаваць жыццём і здароўем блізкіх.

Як спайс трапляе ў Беларусь?

За апошнія шэсць гадоў колькасць крымінальных спраў, звязаных з продажам і ўжываннем курыльных сумесяў вырасла ў дзясяткі разоў. Гэта звязана з тым, што Беларусь - вельмі прывабны і буйны рынак для пастаўшчыкоў і вытворцаў наркотыкаў. Той факт, што заканадаўства не змагло хутка зрэагаваць на новыя ўмовы, толькі пагоршыла сітуацыю: доўгі час частка курыльных сумесяў рэалізоўвалася легальна. Мабільнасць прадаўцоў спайсу проста ўражвае: як толькі на рынку з'яўлялася новая сумесь, і рэчывы, якія ў яе ўваходзілі, уключаліся ў спіс забароненых да рэалізацыі на тэрыторыі Беларусі, нелегальныя лабараторыі тут жа пачыналі прадаваць новую сумесь, якую заканадаўцы яшчэ не паспелі забараніць. Такая гонка працягвалася даволі доўга, але зараз сітуацыю ўдалося выправіць. Зрабіць гэта дапамог закон аб псіхатропных рэчывах і іх аналагах, які спрацаваў на апярэджанне. Цяпер законам забаронены нават тыя рэчывы, якія пакуль толькі пачалі хадзіць на тэрыторыі Кітая. Менавіта гэта краіна і з'яўляецца асноўным вытворцам псіхатропных рэчываў, якія распыляюцца на курыльныя сумесі. Часцей за ўсё яны трапляюць на тэрыторыю Беларусі праз Расію, але праваахоўным органам вядомы выпадкі, калі мясцовыя вытворцы атрымлівалі сыравіну і напрамую. Так адзін малады чалавек, які нядаўна атрымаў 9 гадоў турмы за вытворчасць і рэалізацыю курыльных сумесяў, атрымліваў псіхаактыўныя рэчывы па пошце - як звычайныя міжнародныя пасылкі з Кітая.

Асноўная група рызыкі

Згодна з дадзенымі медыкаў і міліцыі, асноўны кантынгент пакупнікоў і прадаўцоў спайсу сёння - гэта падлеткі і маладыя людзі ва ўзросце ад 13 да 20 гадоў. Гэта ўзроставая група найболей уразлівая: ледзь выйшаўшы з дзіцячага веку, рабяты пападаюць у залежнасць, выйсці з якой жывымі і здаровымі атрымоўваецца далёка не ўсім. Для таго каб лепш зразумець уплыў спайсу на псіхіку падлеткаў, дастаткова ўспомніць некалькі нашумелых эпізодаў.

13-гадовы прадавец спайсаў забіты сваім кліентам за спробу падсунуць замест курыльнай сумесі звычайны тытунь.

Мінскі падлетак памёр ад нажавога ранення, нанесенага 19-гадовым беспрацоўным, які знаходзіўся ў стане «выхаду» - дзеянне наркотыку заканчвалася, а атрымаць новую дозу яму не ўдалося. Расследаванне гэтай справы працягваецца, але ўжо сёння праваахоўнікі не сумняваюцца, што падлетак сапраўды быў прадаўцом спайсу.

15-гадовая дзяўчынка з Гомельскай вобласці, знаходзячыся пад уздзеяннем курыльных сумесяў, вырвала ў прыступе панікі сядзенне аўтамабіля ў той момант, калі западозрыўшы нядобрае бацька вёз яе ў клініку.

На прыступках мінскага каледжа ўпаў без прытомнасці 16-гадовы падлетак, які вырашыў перад заняткамі пакурыць спайс. Хлопчыка ад смерці выратавалі медыкі, якія своечасова прыбылі на месца.

Студэнт сталічнай ВНУ сам звярнуўся па дапамогу, калі зразумеў, што парушэнні ў псіхіцы набываюць незваротны характар. Па словах маладога чалавека, ён курыў спайс на працягу некалькіх гадоў, пачаў яшчэ школьнікам. Спачатку сумесь давала яму пачуццё эйфарыі і дапамагала паскараць мазгавую актыўнасць: усе іспыты ў ВНУ ён здаў без праблем, вучоба на першую пару таксама не дастаўляла клопатаў. Але на нейкім этапе ён стаў заўважаць, што паступова думкі з галавы зніклі. У ёй утварыўся «вакуум»,у якім гадзінамі магла круціцца любая выпадкова пачутая фраза. На момант звароту да медыкаў юнак з цяжкасцю мог чытаць па складах.

Жыхар Мінска пасля ўжывання курыльных сумесяў успароў сабе жывот і, не адчуваючы болю, бегаў па двары дома з кішкамі.

Дзень нараджэння маладой мінчанкі скончыўся трагедыяй: пасля курэння спайса адзін з гасцей уваткнуў ёй нож у жывот. Пасля таго, як дзеянне наркотыку скончылася, падазраваемы не мог успомніць не толькі прычыну, якая заахвоціла яго на такі ўчынак, але і сам момант учынення злачынства.

Такіх прыкладаў міліцыя можа прывесці не адну сотню: у кожным выпадку дзеянне спайсу непрадказальна.

Праблема курэння спайсаў сёння стаіць у Беларусі вельмі востра. Вырашыць яе нялёгка: для гэтага патрэбны сумесныя намаганні Міністэрства ўнутраных спраў, Міністэрства адукацыі і радавых грамадзян краіны, якія зацікаўлены ў тым, каб моладзь Беларусі здолела захаваць здароўе нацыі, не растраціўшы яго на курэнне кітайскай атруты.

Ветэран МУС - гэта ганаровае званне, у якім спалучаецца цэлае жыццё супрацоўніка органаў унутраных спраў: веды, прафесіяналізм, досвед працы, усё каштоўнае, чым багаты чалавек. Людзі з сівізной на скронях, з багатым жыццёвым і службовым вопытам па праве з'яўляюцца залатым фондам. Многія з іх нават на заслужаным адпачынку працягваюць актыўна дапамагаць калектыву, дзе праходзілі службу. У адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 26 сакавіка 1998 года № 157 «Аб дзяржаўных святах, святочных днях і памятных датах у Рэспубліцы Беларусь» 1 кастрычніка адзначаецца Дзень пажылых людзей. Таму, у чарговы раз Валожынскі РАУС аказаў знак увагі ветэрану міліцыі Гарасюку Сяргею Іосіфавічу. Часова выконваючы абавязкі па пасадзе намесніка начальніка аддзела ўнутраных спраў па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні Гіль Л.П. павіншаваў Сяргея Іосіфавіча са святам, падзякаваў за службу, пажадаў моцнага здароўя, даўгалецця, бадзёрасці духу і аказаў дапамогу сельскагаспадарчай прадукцыяй. Гарасюк С.I. самы пажылы прадстаўнік Валожынскай раённай ветэранскай арганізацыі (яму 86 гадоў), аднак сумаваць яму не прыходзіцца. Да яго звяртаюцца за парадай і цяпер.

Крыніца: valozhin.by

Як паведаміў старшыня раённага камітэта Беларускага прафсаюза работнікаў АПК Вікенцій Адамовіч: «За дасягненне высокіх паказчыкаў ва ўборцы ўраджаю збожжавых і зернебабовых культур прафсаюзнымі структурамі розных узроўняў узнагароджаны каштоўнымі падарункамі 55 работнікаў сельскагаспадарчых арганізацый раёна. У іх ліку і 5 работнікаў сельскагаспадарчага ліцэя».

Крыніца: valozhin.by

9 кастрычніка – Сусветны дзень пошты

Аддзяленне паштовай сувязі ў гарадскім пасёлку Івянец абслугоўвае звыш 4,5 тысячы чалавек насельніцтва і ўсе арганізацыі, што размяшчаюцца на яго тэрыторыі.

На сённяші день тут працуюць шэсць чалавек: начальнік Марына Чаславаўна Нелюб, намеснік начальніка Святлана Леанідаўна Кажэвіна, спецыяліст паштовай сувязі Ганна Віктараўна Мярзлікіна і тры паштальёны – Юзэфа Іванаўна Мароз, Алена Канстанцінаўна Плотнік і Алена Францаўна Юхневіч. Апошняя з’яўляецца ветэранам працы і ўжо на працягу 25 гадоў у добрае надвор’е і ў непагадзь спяшаецца выканаць свае абавязкі. Наогул, ніхто з жанчын не навічок у прафесіі, усе маюць немалы працоўны стаж. Хутка да іх яшчэ далучыцца аператар паштовай сувязі Вераніка Рамуальдаўна Кавэцкая, якая зараз знаходзіцца ў водпуску па доглядзе за дзіцем да 3-х гадоў.

У аддзяленні ўважліва адносяцца да кліентаў, да кожнага стараюцца знайсці індывідуальны падыход. Многіх з іх ведаюць асабіста, бо тыя пастаянна прыходзяць, каб атрымаць пенсію, аплаціць жыроўкі і іншыя плацяжы. Пры абслугоўвані насельніцтва на даму выкарыстоўваецца сэрвіс “мабільны паштальён”, расплаціцца можна як наяўнымі грашамі, так і з дапамогай банкаўскай карты.

Менш чым год назад у памяшканні аддзялення быў праведзены рамонт, пасля якога яго выгляд кардынальна змяніўся. Камфортныя ўмовы, зразумела, станоўча адбіваюцца на якасці работы і хуткасці абслугоўвання кліентаў. Прадастаўляецца не толькі поўны спектр паштовых, але і няпрофільныя паслугі. Ажыццяўляюцца прыём і выдача лістоў, пасылак і грашовых пераводаў, афармленне падпіскі на любімыя друкаваныя выданні, выплата пенсій і дапамог, усе віды плацяжоў, страхаванне, а таксама продаж філатэлістычнай прадукцыі і тавараў штодзённага попыту. На стэлажах размешчаны шырокі асартымент розных тавараў. Пасля рамонту тут працуе выдатны магазін самадаступнасці. У продажы ёсць багаты выбар прадуктаў харчавання, прамысловыя тавары: ручнікі, посуд, пасцельная бялізна, сродкі гігіены і шмат іншага, што неабходна ў быце.

Рамонт выкананы ў прыемных шэра-бела-блакітных тонах. У абноўленым аддзяленні маецца сучасная сістэма для самаабслугоўвання. Для наведвальнікаў працуюць два аперацыйныя акны для прыёму-выдачы паштовых адпраўленняў і абслугоўвання па плацяжах, устаноўлены плацежна-даведачны тэрмінал, што дазваляе здзейсніць усе неабходныя разлікі без камісіі, дзеля бяспека кліентаў працуе сістэма відэаназірання.

Работнікі лічаць, што іх маленькі калектыў вельмі згуртаваны і дружны. Усе разам яны прынялі непасрэдны ўдзел у рэалізацыі праекта па абнаўленні аддзялення. Цяпер вока радуюць сучасны дызайн, новае абсталяванне і мэбля. Утульная атмасфера спрыяе зладжанай прадукцыйнай працы.

Работнікі аддзялення стараюцца найбольш поўна задаволіць попыт фізічных і юрыдычных асоб у патрэбах паштовай сувязі, рэалізуюць сацыяльныя функцыі па частаце дастаўкі пошты, ажыццяўляюць прасоўванне новых дыстанцыйных сэрвісаў: Нацыянальнай электроннай паштовай сістэмы – “Белпошта”, што дазваляе перасылаць лісты ў анлайн-рэжыме з захаваннем юрыдычнай значнасці, якую забяспечвае электронны паштовы штэмпель, паскоранай пошты EMS, атрыманне адпраўленняў па SMS-коду. На сайце belpost.by можна анлайн аформіць паштовыя адпраўленні. Для гэтага спачатку трэба прайсці рэгістрацыю ў асабістым кабінеце і ў рэжыме “Паштовыя адпраўленні” стварыць інфармацыю пра тое, што вы збіраецеся адправіць, а затым пры наведванні аддзялення паведаміць работніку “Белпошты” штрыхкод. Наогул, радуе, што тарыфы на паслугі не толькі не даражэюць, але і становяцца таннейшымі, а значыць, і больш даступнымі. Так пасылку масай да кілаграма можна адправіць усяго за 3 рублі.

valozhin.by

9 кастрычніка – дзень работнікаў культуры

Менавіта ў гэты дзень віншаванні прымаюць тыя людзі, хто дорыць добры настрой і стварае прыемную атмасферу на канцэртах, імпрэзах, вечарынах. Людзі, для каго свята – звычайны працоўны дзень, які святкуюць нават больш гледачы, чым самі супрацоўнікі.

На працягу некалькіх гадоў сустракае юныя таленты раённы цэнтр культуры. Высокакваліфікаваныя маладыя творцы з яркімі і новымі ідэямі імкнуцца паспрабаваць свае здольнасці на практыцы. Магчыма за іх плячамі яшчэ не так шмат ашаламляльных выступленняў, але многія ўжо змаглі праявіць сябе, паказаць талент. Менавіта да гэтай катэгорыі адносяцца маладыя спецыялісты раённага цэнтра культуры Ягор Раткоўскі і Вераніка Ляшкевіч. Сустрэць іх атрымалася якраз пасля чарговага канцэрта. Маладыя людзі з задавальненнем падзяліліся некаторымі фактамі свайго творчага жыцця і планамі на будучыню.

Ягор родам з Маладзечанскага раёна, але пасля размеркавання прыйшоў працаваць у Валожын, зараз займае пасаду хормайстра раённага цэнтра культуры. Малады чалавек ужо атрымаў прызнанне ад многіх калег і сабраў уласнае кола прыхільнікаў. Дзякуючы свайму таленту, юнак вельмі часта з’яўляецца на галоўнай сцэне горада, дзе выконвае вядучыя вакальныя партыі. Акрамя таго, Ягор – жаданы госць і на розных сцэнічных пляцоўках раёна.

Ягор Раткоўскі:

– Я скончыў Маладзечанскі дзяржаўны музычны каледж імя М. К. Агінскага, напрамак – акадэмічны вакал, і пасля размеркавання трапіў у Валожын. Хаця спачатку планаваў заставацца ў Маладзечанскім раёне, але ўмовы для працы і рэалізацыі ў Валожынскім раёне былі лепшыя, да таго ж дабірацца мне ад дому да Валожына не так далёка і вельмі зручна. Акрамя таго, было вялікае жаданне пазнаёміцца з новым горадам, бо раней у Валожыне быў толькі праездам і тое зрэдку.
Чаму я вырашыў атрымаць менавіта музычную адукацыю? Яшчэ са школьных гадоў наведваў музычную школу, і вельмі часта наш калектыў ездзіў на розныя канцэрты. А калі надышоў час выбіраць установу для далейшага навучання, то мой выкладчык музычнай школы пазнаёміла мяне з намеснікам па навуковай рабоце музычнага каледжа Георгіем Іларыёнавічам Юрэвічам, у якога я браў урокі вакалу і, дзякуючы якому, у далейшым стаў навучэнцам музычнага каледжа. Канешне, калі працуеш з ідэйнымі добрымі людзьмі, якія гатовы многае ахвяраваць ва ўгоду іншых – то яны і дораць натхненне.

Самым галоўным у сваёй рабоце лічу данясенне настрою і адчування свята гледачам і ўвогуле ўсім людзям, перадачу эмоцый цераз мастацтва і, безумоўна, творчасць, якая існуе ва ўсім. У далейшым планую паспрабаваць нешта новае, можа быць нават перакваліфікавацца, але ні ў якім разе творчасць я не пакіну. Самай яркай сваёй работай на сённяшні дзень лічу “Папуры”, якое мы падрыхтавалі сумесна з народным хорам ветэранаў працы “Спяваючыя сэрцы” і прэзентавалі на свяце горада – 3 ліпеня.

З нагоды надыходзячага свята хачу пажадаць кожнаму з нас, работнікаў культуры, як мага больш усмешак і як мага менш унутранага выгарання!

Шмат розных ідэй рэалізавала малады і таленавіты рэжысёр раённага цэнтра культуры Вераніка Ляшкевіч. Дзяўчына ўжо атрымала некаторы вопыт у прафесіі і зараз здзяйсняе свае задумы.

Вераніка Ляшкевіч:

– З самага дзяцінства я займаюся творчасцю: танцую, спяваю – толькі, напэўна, не малюю. Ніколі не ўпускала моманту ўдзелу ў розных гарадскіх і раённых канцэртах і фестывалях. Калі адчула, што хачу звязаць свой лёс з культурай, то не адразу зразумела, у якім напрамку буду рухацца – шмат да чаго ляжала душа. Праз некаторы час вырашыла стаць рэжысёрам, таму што рэжысёр – гэта і выкладчык, і псіхолаг, і арганізатар. Такія перспектывы мне былі даспадобы. Пасля чаго я і пачала развіваць свае здольнасці не толькі як рэжысёра, але і як вакалісткі. Пачала наведваць гурткі ў раённым цэнтры культуры, рыхтавацца да паступленне. І вось пасля заканчэння школы паспяхова здала іспыты і паступіла ў Мінскі дзяржаўны каледж мастацтваў. Мне падабалася вучоба, таму падчас навучання ніякіх цяжкасцей не адчувала. На другім курсе пачала працаваць у раённым цэнтры культуры. У мяне была тэатр-студыя, дзе мы займаліся з дзецьмі акцёрскім майстэрствам. І вось менавіта тады я зразумела сваё прызванне, пры тым, што сумяшчаць вучобу і работу было складана, паколькі стараешся аддавацца творчасці поўнасцю, мне падабалася займацца сваёй работай.

Для рэжысёра вельмі важнымі з’яўляюцца такія якасці, як уменне своечасова і аргументавана сказаць “не”, шукаць вырашэнне праблемы імгненна і дапамагаць кожнаму, хто просіць тваёй дапамогі. А самае важнае – знайсці патрэбныя словы для артыста ці проста калегі. Лічу, што настрой рэжысёра залежыць ад тых, з кім ён працуе. Мая работа менавіта тут, у раённым цэнтры культуры, вельмі разнапланавая. Я не толькі арганізую мерапрыемствы, пішу сцэнарыі, але і займаюся кіраўніцтвам двух калектываў: эстраднай студыі “Зорка” – вайсковай часці і тэатральна-музычнага калектыву “Art Way”, дарэчы, у які нядаўна быў новы набор, таму работы шмат.

Магу сказаць што я – працаголік! Для адпачынку мне хапае двух дзён – не магу сядзець без работы, тым больш што зараз вельмі шмат ідэй, якія хачу рэалізаваць. Хутка надыходзяць святы, і я ўжо бачу сваю работу, а самае галоўнае – я хачу гэтым займацца.

Віншую ўсіх сваіх калег з надыходзячым святам.

Жадаю натхнення, цярпення, творчага зараду,

умення слухаць і чуць адзін аднаго – гэта вельмі важна,

і, як калісьці казаў Станіслаўскі, трэба любіць мастацтва
ў сабе, а не сябе ў мастацтве!
Вераніка ЛЯШКЕВІЧ

На натурнай пляцоўцы Нацыянальнай кінастудыі "Беларусьфільм" у Смалявіцкім раёне пачаліся здымкі фільма з рабочай назвай "Мы адзіныя".