Воложинский районный
исполнительный комитет

Государственное учреждение «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» (далее – Воложинский РЦГиЭ) информирует о том, что заместителем Министра - Главным государственным санитарным врачом Республики Беларусь вынесено Постановление от 15.01.2021 года № 2 «О запрете ввоза на территорию Республики Беларусь, реализации, хранения, транспортировки, использования жидкости стеклоомывающей низкозамерзающей, «TopClean» минус 30⁰С, производства ООО «ЭкоТехнологии», Российская Федерация», свидетельство о государственной регистрации № KG.11.01.09.015.Е.001760.05.18 от 15.05.2018.

Указанная продукция (жидкость стеклоомывающая низкозамерзающая «TopClean» минус 30ºС) не соответствует  «Единым санитарно-эпидемиологическим и гигиеническим требованиям к товарам, подлежащим санитарно-эпидемиологическому надзору (контролю)», утвержденным Решением Комиссии таможенного Союза № 299 от 28 мая 2010г,  п. 5.2 приложения 5А к Разделу 5 Главы II - по содержанию метанола (протоколы ГУ «Брестский облЦГЭиОЗ» от 08.12.2020 г. № 692-Е; ГУ «Могилёвский облЦГЭиОЗ» от 23.12.2020 г. № 08п\11), и  подлежит изъятию из обращения при наличии в торговой сети.

Пом. врача-гигиениста

Воложинского РЦГиЭ                                                  В.А.Доценко

В январе 2021 года  прошли районные соревнования по четырем возрастным группам – младшая (2009–2010 годов рождения), средняя (2007–2008 годов рождения), старшая (2005–2006 годов рождения, 2004 года рождения). Программа соревнований состоит из стрельбы из пневматической винтовки и лыжных гонок.

С 27 по 29 января 2021 на базе учреждения «Республиканский центр олимпийской подготовки по зимним видам спорта “Раубичи”» пройдет областной этап соревнований, где примут участие 3 спортсмена из нашего учреждения образования:

ФИЛИПЧИК ВАЛЕРИЯ - учащаяся 11 класса

ЦИДИК ВЛАДИСЛАВ - учащийся 10 "Б" класса

ГРИНКЕВИЧ МАКСИМ - учащийся 9 "Б" класса

ПОЗДРАВЛЯЕМ ПОБЕДИТЕЛЕЙ! И ЖЕЛАЕМ ДАЛЬНЕЙШИХ УСПЕХОВ!

Зима - замечательное, волшебное время, которое для многих взрослых и детей остается самым любимым! Зима  - это свежий морозный воздух и волшебное убранство природы. Сколько занимательных игр предлагает зима! И при этом дарит здоровье и хорошее настроение.

Выпал  снег! С  появлением снега сразу появляется множество идей, как  сделать прогулку для детей полезной, активной, наполненной положительными эмоциями. Дали волю своим фантазиям воспитанники   учреждений дошкольного образования  (ГУО «Дошкольный центр  развития ребенка «Росинка» г.Воложин,  ГУО «Дошкольный центр  развития ребенка г.п.Ивенец», ГУО «Раковский ясли- сад «Солнышко»):  пробежались, оставив свои маленькие следы  на снегу,  проложили лыжню, лепили снежки и бросали в цель,  сооружали снежные фигурки.

30 студзеня 100 гадоў спаўняецца знакамітаму беларускаму пісьменніку, празаіку, драматургу Івану Пятровічу Шамякіну. Да гэтай даты сатруднікамі Валожынскай бібліятэкі створана невялікая выстава “Летапісец эпохі”, якая прапануя успомніць чытачам і ўсім хто цікавіцца лёсам і творчасцю таленавітага беларускага пісьменніка і ўшанаваць яго памяць з нагоды 100-гадовага юбілею.

Для иммунизации населения района будет использована вакцина "Гам-КОВИД-Вак", зарегистрированная и разрешенная к применению Министерством здравоохранения Республики Беларусь.

Вакцина "Гам-КОВИД-Вак" получена биотехнологическим путем, при котором не используется патогенный для человека вирус SARS-CoV-2.

Представляет собой раствор для внутримышечного введения. Вакцина состоит из двух компонентов: компонент I компонент II.

В состав компонента I входит рекомбинантный аденовирусный вектор на основе аденовируса человека 26 серотипа, несущий ген белка S-вируса SARS-CoV-2.

В состав компонента II входит вектор на основе аденовируса человека 5 серотипа, несущий ген белка S-вируса SARS-CoV-2.

Вакцина индуцирует формирование гуморального и клеточного иммунитета в отношении короновирусной инфекции, вызываемой вирусом SARS-CoV-2. Профилактические прививки проводятся медицинскими работниками, обученными технике выполнения прививок, а также оказанию первой медицинской помощи в случае развития серьезных побочных реакций, в процедурном кабинете районной поликлиники.

Если вы желаете защититься от короновирусной инфекции необходимо информировать своего участкового врача и при отсутствии противопоказаний вы будете приглашены на прививку в указанное врачом время.

Больше информации по ссылке  https://sputnikvaccine.com/rus/about-vaccine/

Немагчыма сабе ўявіць жыццё дашкольнай установы без займальных свят і забаў. Мэта такіх мерапрыемстваў – фарміраванне асноў здаровага ладу жыцця, дапамога кожнаму дзіцяці адчуць сябе членам адной дружнай каманды, магчымасць раздзяліць разам з сябрамі радасць і адказнасць у дасягненні пастаўленай мэты і паказаць свае лепшыя якасці.

Асабліва дзецям падабаюцца забавы на свежым паветры, а калі гэта адбываецца ў зімовы перыяд, то эмоцыі перапаўняюць. Зімы ў апошнія гады не радуюць снегам, таму з вялікім энтузіязмам і натхненнем рабяты гуляюць у снежкі, катаюцца на санках, слізгаюцца па ледзяных дарожках, спрабуюць сілы ў кіданні шайбы ў хакейныя вароты. Яшчэ больш узнімаецца настрой дзетвары, калі да іх у госці завітаюць казачныя героі.

Пры правядзенні рухавых гульняў у хлопчыкаў і дзяўчынак фарміруюцца ўменні выкарыстоўваць набытыя навыкі ў жыццёвых сітуацыях, развіваюцца спрыт, хуткасць, яны становяцца дужымі, вынослівымі, навучаюцца дзейнічаць смела. Праяўляючы настойлівасць і самастойнасць, выхоўваецца пачуццё дружбы і таварыскасці. А гэта і ёсць галоўнае ў выхаванні будучых зорак беларускага спорту.

Наталля КАВАЛЕВІЧ,

кіраўнік фізічнага выхавання дашкольнага

цэнтра развіцця дзіцяці “Расінка”

В условиях возникшей эпидемиологически неблагоприятной ситуации, вызванной инфекцией COVID – 19, отделение дневного пребывания для инвалидов ГУ «Воложинский территориальный центр социального обслуживании населения» работа с воспитанниками и их родителями была организована в дистанционной форме через  приложения «Viber» и «ОК».

С 18 января 2021 года деятельность отделения возобновлена в полном объеме.

Работа строится таким образом, чтобы в стенах отделения люди с инвалидностью смогли преодолеть одиночество, чтобы их жизнь наполнилась новым смыслом, новыми знаниями, умениями и навыками; расширился круг общения, а самое главное – чтобы наши воспитанники научились любить и ценить все самое лучшее в себе.

В отделении созданы все условия для раскрытия творческого потенциала каждого. На сегодняшний день у нас функционируют:

7 кружков (театрально-музыкальная деятельность, компьютерная грамотность и полиграфия, роспись по ткани и другие);

2 реабилитационно-трудовые мастерские («Домовенок», «Радуга идей»;

2 клуба («Забота о себе», «Справляемся вместе»).

У мінулую пятніцу патухла свечка жыцця нашай дарагой сяброўкі, зямлячкі, паэтэсы, кіраўніка літаратурна-мастацкага аб’яднання «Рунь», аўтара і ідэйнага натхняльніка многіх кніг і зборнікаў, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі, колішняй супрацоўніцы рэдакцыі раённай газеты Валянціны Францаўны ГІРУЦЬ-РУСАКЕВІЧ. Давайце разам прыгадаем, якой была гэта светлая, добрая, клапатлівая і бязмежна таленавітая Божая іскарка.

Валянціну Францаўну аднолькава справядліва можна лічыць як дачкой суседняй Ашмяншчыны (нарадзілася яна ў 1953 годзе ў вёсцы Міхайлоўшчына, што пад Гальшанамі), так і нашай зямелькі, дзе пачала свой працоўны шлях, стварыла сям’ю, выгадавала дзетак і ўнукаў, пакінула багацейшую творчую спадчыну і незабыўны, нязгасны след у культурным жыцці раёна…

Маленькай Валя любіла, калі матуля, управіўшыся па гаспадарцы, расказвала на цёплай печцы казкі, розныя цікавыя гісторыі ці чытала кніжкі. Тата таксама ведаў і расказваў рэдкімі вольнымі вечарамі польскія, беларускія, рускія вершы і казкі, добра спяваў, нават вучыў дзяцей танцаваць. А яшчэ Франц у маладосці пісаў нядрэнна вершы, праўда, нікому іх не паказваў…

У верасні 1959-га з вялікай радасцю Валянціна пайшла ў першы клас. Да сямі гадоў не хапала паўтара месяца, але вельмі ж хацелася стаць школьніцай, і мама ўпрасіла дырэктара прыняць дачку, каб не было слёз. Залічылі ў школу з умовай, што Валя будзе добра вучыцца.

Калі Валянціна вучылася ў 8-м класе, яе вершы (для сябе пісала з васьмі гадоў) упершыню былі надрукаваны ў ашмянскай раённай газеце “Красное Знамя” (цяпер – “Ашмянскі веснік”).

У тым жа 1969 годзе юная паэтэса стала ўдзельніцай абласного злёту маладых паэтаў Гродзеншчыны, на ўспамін пра які засталася кніга Васіля Быкава з аўтографам знакамітага пісьменніка. Назаўсёды засталося ў памяці святкаванне 130-годдзя Францішка Багушэвіча ў Жупранах і Кушлянах, дзе ўпершыню пазнаёмілася з вядомым ужо тады паэтам, выкладчыкам філфака БДУ Алегам Антонавічам Лойкам. Пасля сустрэчы ў Валянціны Францаўны, выпускніцы Міхайлоўшчынскай дзесяцігодкі, намеціліся два будучыя шляхі: філалагічны факультэт БДУ і журфак. І хаця Алег Антонавіч (тады ўжо доктар філалагічных навук), разгледзеўшы ў сціплых радках вясковай дзяўчынкі “іскрынку”, што называецца “боскім дарам”, пераконваў, што яе дарога толькі на філфак, абяцаў сваю дапамогу, Валя Гіруць усё ж абрала факультэт журналістыкі.

Пасля першага курса Валянціна Францаўна праходзіла практыку ў роднай ашмянскай раёнцы. Але выдавалася яна тады толькі на рускай мове. Таму на наступны год, а пасля і яшчэ раз абрала валожынскую “Працоўную славу”: і да дому было недалёка, і можна пісаць на роднай мове.

З 1 жніўня 1975 года Валянціна Францаўна пачала працаваць у раёнцы: карэспандэнтам аддзела пісьмаў і масавай работы, сельгасаддзела, карэспандэнтам-арганізатарам раённага радыё… На жаль, цяжкая хвароба на сем гадоў адлучыла паэтэсу ад работы. Пасля вялікага перапынку давялося пачынаць спачатку, спрабуючы паступова свае сілы. Машыністка, карэктар, карэспандэнт, загадчык аддзела сельскай гаспадаркі – такім быў шлях са студзеня 1990-га да 11 лістапада 1997 года, калі паступіла прапанова ўзначаліць аддзел інфармацыі райвыканкама. Там Валянціна Францаўна працавала амаль пяць гадоў, затым паэтэса цалкам аддала сябе арганізацыйна-творчай дзейнасці – кіравала народным літаратурна-мастацкім аб’яднаннем “Рунь” раённага Цэнтра культуры.

Нямала прыемных змен адбылося і на паэтычнай ніве. У 1996 годзе ў серыі “Бібліятэка часопіса “Маладосць” пад рэдакцыяй намесніка галоўнага рэдактара і адказнага сакратара часопіса Алеся Камароўскага выйшла першая кніжка пад назвай “Я адкрываю вам душу”. У 1997-м літаратурнаму аб’яднанню “Рунь” было прысвоена званне “народнае”. У наступным годзе Валянціну Францаўну прынялі ў Саюз пісьменнікаў Беларусі.

У 1999-м у выдавецтве “Беларускі кнігазбор” выйшла другая кніга – “Пад зоркаю лёсу”. У 2005-м – калектыўная радасць: у выдавецтве “Чатыры чвэрці” пабачыў свет зборнік паэтаў Валожыншчыны “Зямлі маёй і землякам”.

У 2008 годзе выйшаў у выдавецтве “Мастацкая літаратура” яшчэ адзін аўтарскі паэтычны зборнік – “Мовай сэрца”, у 2011 і 2013 гадах – зборнікі твораў для дзяцей “Каляровыя вятры”, “А ці ведаеце вы?”. У 2011 годзе “нарадзіўся” зборнік песень кампазітара Уладзіміра Гаркушы на словы Валянціны Гіруць-Русакевіч, а ў 2018 годзе – кніга “На нітцы часу”. У кожным надрукаваным радку – маленькая радасць, падзея, пражытыя імгненні, узнёслыя пачуцці.

Нямала прыемных падзей і момантаў было ў жыцці гераіні ў апошняе дзесяцігоддзе. У 2016 годзе яна стала пераможцай у намінацыі “За ўклад у развіццё духоўнасці і культуры” VІІІ Рэспубліканскага конкурсу “Жанчына года-2015”. У 2018-м, акрамя атрыманай радасці ад выхаду новай кнігі, яна была прызнана лепшым работнікам культуры Валожыншчыны і занесена на раённую Дошку гонару, атрымала Падзяку страшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта.

У кастрычніку за шматгадовую плённую працу, высокі прафесіяналізм, значны асабісты ўклад у развіццё беларускай культуры была ўзнагароджана Ганаровай граматай Савета міністраў Рэспублікі Беларусь, а па хадайніцтве Мінскага абласнога аддзялення СПБ атрымала Падзяку міністра інфармацыі Рэспублікі Беларусь…

…І вось Валянціны Францаўны не стала. Журботная навіна абрынулася нечакана і цяжкім грузам лягла на душу. І не толькі членам нашага калектыву, якому В. Гіруць-Русакевіч прысвяціла немалы адрэзак жыцця і творчых сіл, але і ўсім, хто яе ведаў. Сённяшнія супрацоўнікі раённай газеты і ветэраны працы глыбока смуткуюць аб страце блізкага нам чалавека. Мы выказваем словы глыбокага спачування і падтрымкі мужу Рыгору Мікалаевічу Русакевічу, яго дзецям і ўнукам. Няхай дае Бог усім вам сілы перажыць вялікае гора і захаваць пра жонку, матулю і бабулю светлую, доўгую памяць.

Мы далёка не адзіныя, каму будзе не хапаць зносін, размоў, сяброўства з Валянцінай Францаўнай, яе трапяткой і чулай душой. Яе калегам і паплечнікам, “рунеўцам” таксама многае хочацца сказаць.Як прыклад, верш Міхася Курылы…

Не думаў, Валечка, і не гадаў,

Што  перастане біцца

тваё сэрца –

Што перасохне зносін стаў,

Твой голас рэхам абарвецца…

 Сняжынкі чыстыя лятуць

Па ўсёй прасторы Беларусі –

Цябе у Храме адпяюць,

Я болем смутку апякуся.

 Пасірацеў наш кут, аціх,

Пагасла зорка раптам Валі.

Губляў сяброў я ў жыцці,

З кім разам вершы рыфмавалі,

 Але не думаў, не гадаў,

Што ты ў нябыт

заўгодзь сарвешся –

І перасохне зносін стаў,

І ты ў адказ не ўсміхнешся…

 Бакал віна нам не дапіць

За будучыню края…

Баліць душа мая, баліць.

А чысты снег лятае…

(МІХАСЬ  КУРЫЛА. 2021)

 Матэрыял да друку падрыхтаваў Сяргей САДОЎСКІ. 

За прадастаўленыя дадатковыя звесткі і фота

асобная падзяка галоўнаму спецыялісту аддзела ідэалагічнай работы,

культуры і па справах моладзі райвыканкама

Ганне КАНАНОВІЧ.

Генадзій Вацлававіч КАСПЯРОВІЧ, дырэктар ААТ «Агра-Дубінское»:

– Еду раніцай у 7 гадзін на работу. На дварэ – за мінус 20. На аўтобусным прыпынку стаяць дзеткі – чакаюць школьнага аўтобуса, мерзнуць… Адразу ж на ўспамін прыходзіць маё дзяцінства: адна настаўніца ў Бунях вучыла 16 дзяцей. У нас такі прыгожы аграгарадок, а школу і дзіцячы сад закрылі – возяць вучыцца каго ў Гародзькі, каго ў Валожын. Хто ж паедзе ў тую вёску, будзе тут рабіць і заставацца жыць, калі ў населеным пункце няма самых важных аб’ектаў, дзе выхоўваецца наша з вамі будучыня? Заняткі ў школьнікаў пачынаюцца зараз у 9 гадзін – дык тая ж дзетвара, як прыедзе, яшчэ амаль дзве гадзіны спіць на падаконніках. Яно і не дзіўна, бо ўставаць у школу трэба а шостай гадзіне.

Каб вёску адрадзіць, штосьці варта варочаць і на кругі свая. Як альтэрнатыва – адкрыццё дзіцячага садка на базе гаспадаркі: калісьці ж былі калгасныя садкі. Добра было б хаця б пачатковую школу на месцы мець. Сельгаспрадпрыемства наша вялікае – ад Узбалаці да Ласокіна і Брылькоў. Таму задумацца і папрацаваць ёсць над чым.

Міхаіл Ігнацьевіч РАДЫНА, дырэктар Валожынскага філіяла ДП «Мінаблпаліва»:

– Час, ды і апошнія падзеі ў краіне паказваюць, што для чалавека самае важнае – стабільнасць у грамадстве і ўпэўненасць у заўтрашнім дні. Гэта па-першае.

Па-другое, як валожынца мяне турбуе развіццё нашага раёна: каб была вытворчасць, і людзі мелі работу на месцы – адсюль і падаткі, і рабочыя месцы, і заработная плата. Жыллё будуецца, а працаваць няма дзе. Мы страцілі сваю буйную будаўнічую арганізацыю, скарацілі райсельгасхімію, затухаюць дзяржаўны гандаль і меліярацыя. Няпроста даводзіцца і тым нешматлікім прадпрыемствам, якія працуюць, таму варта павярнуцца да іх тварам.

Па-трэцяе, больш увагі надаваць маладым кадрам. Падыход павінен быць да кожнага індывідуальны – такія ўмовы дыктуе сённяшні зменлівы свет. З моладдзю трэба размаўляць на роўных, а не з пазіцыі «я старэйшы і разумнейшы», паважаць іх, давяраць, падтрымліваць, вучыць, падказваць, накіроўваць – яны наша змена, за імі будучыня. Гэта ж адносіцца і да маладых кіраўнікоў.

Наталля Паўлаўна ЛОЎЧАЯ, дырэктар раённага краязнаўчага музея:

– На сённяшні дзень адной з галоўных задач павінна стаць выпрацоўка эфектыўных механізмаў па рашэнні першачарговых праблем, важных для любога грамадзяніна краіны. Самае асноўнае для кожнага з нас – спакой у роднай Беларусі, развіццё розных кірункаў дзейнасці. На мой погляд, сярод мноства, безумоўна, наспелых пытанняў трэба абавязкова абмеркаваць захаванне гістарычнай памяці сярод жыхароў Беларусі. Ведаю, тэма ўжо не новая, але, тым не менш, яе далейшая глыбокая распрацоўка, удалае прыстасаванне да сённяшніх складаных абставін уяўляе адну з самых актуальных ідэалагічных задач. У справе выхавання падрастаючага пакалення зараз самы час актывізаваць работу па ваенна-патрыятычным выхаванні юнакоў і дзяўчат на мясцовым матэрыяле, які выдатна паказвае вытокі, ролю і значэнне подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Беларуская зямля багатая на такія прыклады, якія проста неабходна выкарыстоўваць у выхаваўчых мэтах.

Уладзімір ЦІХАНОЎСКІ, першы сакратар райкама ГА «БРСМ»:

– Усебеларускі народны сход – гэта магчымасць вызначыць, як наша краіна будзе развівацца надалей, які арыенцір будзе абраны на бліжэйшыя пяць гадоў. Толькі беларускі народ павінен вырашаць, як нам жыць. І гэта тычыцца ўсіх кірункаў – палітычнага, сацыяльнага эканамічнага. Народнае веча – адкрыты дыялог, а значыць, павінны ўлічвацца ўсе меркаванні.

Што хвалюе моладзь? Многае: ад першага рабочага месца, фарміравання ўмоў працы і заработнай платы, атрымання даступнага жылля, падтрымкі маладых сем’яў, інфармацыйных і сацыяльных тэхналогій да выхавання сапраўднага грамадзяніна-патрыёта сваёй краіны, які будзе любіць Беларусь, беражліва захоўваць, развіваць і перадаваць дзецям і ўнукам яе традыцыі.

В 2022 году в Воложинском районе собираются открыть Областной центр реабилитации для детей и молодых инвалидов. В центре можно будет получить специальность. 

Открытие центра реабилитации детей и молодых инвалидов запланировано на 2022 год. Его создадут на базе Ивенецкого дома-интерната в Воложинском районе. Об этом рассказала заместитель председателя комитета по труду, занятости и социальной защите Миноблисполкома Наталья Игнатович в ходе диалоговой площадки «От равных прав к равным возможностям», состоявшейся 21 января в Солигорске.

— В работе этого центра мы не только хотим акцентироваться на медицинской и социальной реабилитации, но также всем молодым инвалидам давать специальность. Чтобы человек не уходил в жизнь ни с чем, а имея специальность, мог трудоустроиться, — подчеркнула Наталья Игнатович.

На данный момент ведется разработка документов для создания областного центра.