Воложинский районный
исполнительный комитет

В связи с многочисленными обращениями граждан и юридических лиц по вопросу отсутствия информации на официальных сайтах местных исполнительных и распорядительных органов о заключении и расторжении договоров аренды поверхностных водных объектов для рыбоводства, Министерство сельского хозяйства и продовольствия сообщает.

Обязательство районных исполнительных комитетов по размещению информации о заключении, расторжении и прекращении действия договоров аренды поверхностных водных объектов предусмотрено пунктом 32 Положения о порядке предоставления поверхностных водных объектов в аренду для рыбоводства, утвержденного постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 25 апреля 2015 г. № 333.

Вместе с тем, как показывает анализ поступающих в Минсельхозпрод обращений, на официальных сайтах большинства районных исполнительных комитетов данная информация отсутствует, что вызывает справедливое недовольство претендентов на аренду по выбору водного объекта на территории соответствующего района.

Минсельхозпрод, как государственный орган, который проводит единую политику в области рыбоводства, рыболовства и ведения рыболовного хозяйства, настоятельно требует в кратчайшие сроки организовать исполнение нормы пункта 32 постановления Совета Министров Республики Беларусь от 25 апреля 2015 г. № 333 – разместить на официальных сайтах районных исполнительных комитетов соответствующую информацию.

13 апреля с 11.00 до 12.00 председатель Воложинского районного исполнительного комитета Крукович Евгений Михайлович проведет личный прием граждан и юридических лиц в здании Вишневского сельского исполнительного комитета.

Запись на прием осуществляется ежедневно с 8.30 до 13.00 и с 13.00 до 17.30 по тел. 801772 69-0-88, 801772 44-4-35.

07 апреля 2023 года, в физкультурно-оздоровительном комплексе г. Воложина проходило первенство ГУ "ДЮСШ Воложинского района" по стритболу (2007-2008 г.р и моложе)

1 место - команда в составе Рагель Сергей, Битель Кирилл, Колосовский Дмитрий

2 место - команда в составе Щербачевич Владислав, Бычковский Михаил, Почиковский Антон

3 место- Бычковский Антон, Купцевич Мария, Русакевич Любовь.

В канун христианского праздника Пасхи 7 апреля на  базе Бобровичского культурно-спортивного центра участники кружка декоративно-прикладного искусства «Фантазия» под руководством Виктории Таллер изготовили пасхальные поделки и разукрасили яйца.   Дети с большим удовольствием включились в работу, проявили свою творческую фантазию.  В их руках обычные яйца стали пасхальным шедеврами. Все участники мастер-класса остались довольны, созданные ими писанки займут особое место на праздничном столе.

Статистика ежегодно свидетельствует, что преобладающей причиной гибели людей от пожаров в жилищном фонде является так называемый человеческий фактор – беспечные, неосторожные действия граждан, незнание правил либо осознанное пренебрежение мерами безопасности.

В целях повышения уровня культуры безопасности среди населения Министерством по чрезвычайным ситуациям в период с 10 по 28 апреля организовано проведение уже ставшей традиционной республиканской пожарно-профилактической акции по предупреждению пожаров и гибели людей от них в жилищном фонде в весенне-летний пожароопасный период «За безопасность вместе». 

В ходе акции акцент будет сделан на обследование противопожарного состояния домовладений одиноких и одиноко проживающих пожилых граждан, инвалидов, семей, в которых дети находятся в социально опасном положении, проведение с ними инструктивно-разъяснительной работы по соблюдению правил пожарной безопасности, а также информирование населения о возможностях государственных организаций по оказанию услуг по обеспечению их безопасности.

В рамках акции обратиться в территориальные органы и подразделения по чрезвычайным ситуациям для проведения обследования противопожарного состояния своего жилья может любой желающий.

Напоминаем, что в соответствии с законодательством Республики Беларусь ответственность за соблюдение требований пожарной безопасности в жилых домах, принадлежащих гражданам на праве частной собственности, возложена на их собственников. Поэтому проверьте на работоспособность автономные пожарные извещатели, а в случае их отсутствия – установите их в жилых помещениях домовладения. Обратите внимание на исправность отопительного оборудования и электрической проводки. Не оставляйте детей без присмотра взрослых.

Принимайте участие в акции и будьте в безопасности!

valozhin.by

7 красавіка  ўзорны фальклорны калектыў “Вянок” Ракаўскага Цэнтра народнай творчасці, кіраўнік Пятроўскі Дамінік Казіміравіч,  выступіў з канцэртам “Вясна-красна, на ўвесь свет” перад пастаяльцамі аздараўленчага Цэнтра “Ладэ” а.г. Ракаў. У праграме: песні-вяснянкі, песні-заклічкі, беларускія народныя песні і танцы, танцы-гульні. Акампанементам канцэрта былі інструменты: баян, дуда, бубен, акарына, свістулькі і іншыя шумавыя інструменты.

7 красавіка  ўзорны фальклорны калектыў “Вянок” Ракаўскага Цэнтра народнай творчасці, кіраўнік Пятроўскі Дамінік Казіміравіч,  выступіў з канцэртам “Вясна-красна, на ўвесь свет” перад пастаяльцамі аздараўленчага Цэнтра “Ладэ” а.г. Ракаў. У праграме: песні-вяснянкі, песні-заклічкі, беларускія народныя песні і танцы, танцы-гульні. Акампанементам канцэрта былі інструменты: баян, дуда, бубен, акарына, свістулькі і іншыя шумавыя інструменты.

Осталось совсем немного времени до окончания вступительной кампании в учебные заведения системы Министерства внутренних дел Республики Беларусь – документы принимаются до
15 апреля. О том, что стоит знать потенциальным абитуриентам и их родителям, рассказал заместитель начальника Воложинского РОВД по идеологической работе и кадровому обеспечению подполковник милиции Андрей Загорский:

– Главное, с чего стоит начать разговор об обучении в учреждениях образования МВД – это то, что получение высшего образования в качестве курсанта – не только получение знаний и диплома о высшем образовании. ВУЗы системы МВД готовят не просто профессионалов – речь идет о подготовке кадровых офицеров. Обучение предполагает привитие и развитие как высоких моральных качеств, так и физической подготовки и даже этикета. Избрав для себя этот путь, юноши и девушки определяются и с профессией: по окончании учебных заведений выпускники продолжают службу в рядах органов внутренних дел. Трудоустройство по специальности гарантировано. Разумеется, есть и другие преимущества: курсантам бесплатно предоставляются благоустроенное общежитие, коммунально-бытовые услуги, трехразовое питание, форменная одежда и обувь, стоматологическая помощь, лечение в госпитале МВД, государственное страхование служебной деятельности, курсанты освобождаются от службы в армии и зачисляются в кадры МВД.

Отдельно стоит отметить, что профессия сотрудника милиции не только одна из самых полезных, но и самых интересных, начиная с обучения. Будущие офицеры не только посещают лекции, семинары и практические занятия. Обучение включает в себя получение уникальных знаний и навыков: обучение приемам рукопашного боя, самбо, владение оружием и знания в области психологии, работа в экстремальных, нетипичных ситуациях – все это далеко не полный список преимуществ.
В этом году вступительная кампания пройдет в еще более дружественном для абитуриентов формате. Новшество в том, что абитуриент, прошедший профессиональный отбор, подавший документы в межвузовскую приемную комиссию, участвует в конкурсе сразу в обоих милицейских ВУЗах: например, если «баллов не хватило» в Академию, можно пройти по конкурсу в Институт. Начинать процедуру поступления заново не потребуется. Кроме того, кандидаты, прошедшие профессиональный отбор, но не поступившие в ВУЗы, могут быть рассмотрены в качестве кандидатов на службу.

Вступительные испытания одинаковы для всех факультетов и специальностей: русский или белорусский язык (по выбору абитуриента), обществоведение и иностранный язык.
Основные требования также остались неизменны: на дневную форму обучения принимаются граждане нашей страны, имеющие общее среднее, профессионально-техническое или среднее специальное образование и прошедшие профессиональный отбор. Так как профессиональный отбор абитуриентов, поступающих в интересах органов внутренних дел, включает предварительное изучение, проведение специальной проверки, медицинское освидетельствование и профессиональный психофизиологический отбор, обращаться стоит заблаговременно.
Специалисты группы кадров Воложинского РОВД готовы ответить на любые интересующие вопросы. Мы за личное общение с потенциальными абитуриентами и их родителями. Каждый абитуриент сопровождается нами на протяжении всех этапов вступительной кампании.

Обращаться в РОВД можно в будни с 9.00 до 18.00, а также звонить по телефонам: 8-01772 55352, 8-01772 58815. Наш адрес: г. Воложин, площадь Свободы, 17.

valozhin.by

Святлана Мікалаеўна разам з мужам Аляксеем Юр’евічам выхоўваюць пяцёра дзяцей: чатырох сыночкаў і дачушку. Самаму старэйшаму Івану сёлета споўнілася 10 гадоў. Далей кожныя два гады іх сям’я павялічвалася: за Іванам нарадзіліся Аляксандра, Міхаіл, Андрэй, у верасні 2021 года на свет з’явіўся Паўлік. Ужо год іх вялікая, вясёлая і вельмі дружная сям’я пражывае ў новым уласным доме, дзе пануе сапраўдная любоў ва ўсіх яе праявах.

– Мы сюды пераехалі год таму – хацелася дзяцей на зямлю перавезці: у сталіцы з шостага паверха не моцна нагуляешся, – пачала размову гаспадыня. – Да таго ж я займаюся сухацветнай фларыстыкай – дзесьці трэба вырошчваць лаванду і іншыя кветкі. Участак знайшлі на “Куфары”: на ім нічога не было – расла трава па пояс. Усё тут даспадобы: само месца на ўзгорку, тэрыторыя прасторная – дзецям ёсць дзе бавіць час, да Івянецкай школы 15 хвілін язды – тое ж самае, як і ў Мінску па даступнасці, магазін, царква праваслаўная. Для нас важна, каб паблізу быў храм: возім туды дзетак да прычасці.

Планіроўку свайго будучага жылля абдумвалі задоўга: муж убачыў у магазіне прыгожы камін – захацелася, каб ён быў у цэнтры. Так і атрымалася. На першым паверсе – кухня, кладоўка, вялікая гасціная, дзве майстэрні – мая і мужава, на другім – спальні.

– Можна сказаць, што Вы знайшлі тут сябе?

– Гэта месца сілы, дзе хочацца тварыць, жыць і рэалізоўвацца. Прыязджаеш сюды і адчуваеш – ты дома. Я вырасла ў вёсцы: любіла басанож пабегаць, агародніцтва, садаводства таксама блізка маёй душы. У горадзе гэтага вельмі не хапала. Па спецыяльнасці я эканаміст-міжнароднік. Калі пайшла ў дэкрэтны адпачынак, вырашыла заняцца тым, чым заўжды хацела, – фларыстыкай. І вось тут, на гэтым участку зямлі, здзейсніліся ўсе запаветныя мары: маю магчымасць раскрыць свой патэнцыял як майстар, больш спакойная стала як матуля – спачатку, калі пераехалі, нават не разумела, што адбываецца, і толькі з цягам часу заўважыла – я не павышаю голас на дзяцей. Ніхто не штурхаецца, не сварыцца – усім хапае месца, у кожнага з’явіўся свой куточак. Дзеці цэлы дзень могуць гуляць на дварэ: ты іх бачыш і займаешся любімай справай, а не проста сядзіш на лавачцы і назіраеш ці зносіш з паверха на паверх і пакрываешся потам.

– Самы цікавы момант: як здарылася, што ў Вашай сям’і столькі дзетак? Запланавалі, па спадчыннай лініі працягваецца, ці ўвогуле хтосьці стаў прыкладам?

– Яшчэ пакуль сустракаліся, муж казаў, што хоча сямёра дзяцей, хаця сам гадаваўся толькі з братам. Нас у бацькоў чацвёра – мы пагодкі. Таму прывыкла да вялікай сям’і. Пажаніліся і павянчаліся за тры месяцы. Усё вельмі хутка адбывалася. На сёння 14 гадоў у шлюбе, але першыя чатыры гады нарадзіць не атрымлівалася. Мы правяраліся, здавалі аналізы, урачы казалі, што здаровыя, аднак… І толькі пасля прыйшло разуменне: ішло прывыканне – так бы мовіць, прыцірка, і калі мы пачалі разумець адзін аднаго з паўслова, сталі з’яўляцца на свет і нашчадкі.

Увогуле, у мяне да замужжа была бліскучая кар’ера – ездзіла ў камандзіроўкі ў Пекін, Франкфурт, Балонію, вяла перамовы на англійскай мове. Аднак сям’я і асалода мацярынства – самае галоўнае ў жыцці.

– Вы не думалі, што іх будзе столькі?

– Не. Усё атрымлівалася неяк само сабой – плаўна і гарманічна. Адно дзіця з памперсаў вырасла – можа сказаць, чаго хоча, само можа паесці, папіць, нараджалася другое. Да таго ж, слава Богу, роды былі лёгкія, прапрацаваныя, усвядомленыя – мне не было страшна: я фарбавала пазногці, наводзіла марафет, ехала ў бальніцу і нараджала немаўлятка з усмешкай на вуснах.

Роля бацькі і маці вельмі важныя ў сям’і: бацька – галоўны, матуля – накіроўваючая; бацька – цягне, маці – вядзе. У нас чатыры хлопчыкі, таму бацька павінен быць прыкладам для іх, каб у будучым яны таксама змаглі стварыць гарманічныя адносіны і правільную сям’ю.

– Была розніца: хлопчыкі ці дзяўчынкі?

– Тут так: каго Гасподзь пашле – таго і добра. Праўда, думалі, што пятай будзе Ліза. А тут з’явіўся Паўлік. І за яго дзякуй.

– Асмелюся запытацца: пяцёра – мяжа?

– Лічу, што ў мацярынстве ўжо адбылася. Вынік дасягнуты і вывады зроблены. Цяпер хацелася б адбыцца як творцы. Вяду ўласны блог у інтэрнэце “Ціптоп дзяцінства” (tiptop_detstvo) аб усвядомленым мацярынстве, дзе паказваю, як правільна гуляць з дзіцем, развіваць яго. І падказваю: не матуля павінна паглыбляцца ў дзяцей, а дзеці ўдзельнічаць у жыцці матулі. Таксама ў мяне ёсць уласны праект “Pizma.by”: ствараю букеты і розныя кампазіцыі з сухацветаў, многія з якіх вырошчваю на ўласным прысядзібным участку. Гэтага заўсёды хацелася, толькі рукі не даходзілі! А цяпер удзельнічаю ў дэкарыраванні гандлёвых вітрын, афармленні выстаў. Праводжу майстар-класы па арт-тэрапіі, эка-тэрапіі ў сваёй хатняй майстэрні.

– У размове разумею, што Ваша сям’я заснавана на спрадвечных хрысціянскіх запаветах, дзе муж – здабатчык, а жонка – наладжвальніца сямейнага ачага?

– Муж цэлы дзень на працы, займаецца мантажом ацяпляльных сістэм прыватных дамоў, таму ў большасці выхаваннем дзяцей займаюся я. Увечары тата чытае ім казкі і ўкладвае спаць, а ў выхадныя можа парадаваць смачнымі стравамі, прыгатаванымі на мангале. Да таго ж Аляксей захапляецца дрэваапрацоўкай, і ўся дзіцячая мэбля зроблена яго рукамі. А яшчэ ён любіць вышываць крыжыкам! Увогуле, мой муж – падарунак лёсу, мая галоўная падтрымка і апора.

– Мадэль выхавання адкуль бралі ці вывелі сваю?

– Напэўна, са сваёй сям’і па большай частцы, і па тым, якія мае дзеці зараз, можна ўбачыць, што заклалі ў мяне мае бацькі. Дарэчы, ім бязмежна ўдзячна за ўсё.

– Аднак пагадзіцеся: трыццаць гадоў таму дзяцей выхоўвалі крыху інакш? І тая мадэль наўрад ці цалкам падыходзіць сёння?

– Асноўныя прынцыпы вечныя – любоў, дабрыня, праваслаўныя традыцыі, жыццё па Божых запаведзях. Лічу, што яны ідэальныя ва ўсе часы. Напрыклад, мой муж выхоўваўся ў нерэлігійнай сям’і. А мая сям’я не проста называлася праваслаўнай – мы жылі па-праваслаўнаму: хадзілі ў царкву, спавядаліся, прычашчаліся, пасцілі, абавязкова маліліся на ноч, збіраліся ўсе разам за святочным сталом на Каляды, Вялікдзень. Паступова гэтыя традыцыі я ўкараняю і ў нашу сям’ю, бо яны аб’ядноўваюць, робяць людзей адзіным цэлым.

Мы часта збіраемся з матушкай Вольгай (Вольгай Базарновай, жонкай святара Кіявецкай царквы, якая летась была ўзнагароджана ордэнам Маці): у яе – пяцёра, у мяне – пяцёра. Сядзім і разважаем: як выхаваць дзяцей, каб у іх усё было гладка ў жыцці? І прыходзім да высновы: трэба ўкласці ў іх столькі любові, каб яны былі ўпэўненымі ў сабе, жылі па сумленні, з чыстай душой і змаглі перанесці ўсе выпрабаванні.

– Магчыма маладым людзям так жыць у сучасным свеце?

– Успамінаю, як вучылася ва ўніверсітэце, мы разам з сяброўкай прачыналіся ў шэсць гадзін, каб паспець на ранішнюю літургію ў сабор, што на Нямізе. Скажу, было нялёгка: хацелася ўсё кінуць. Але ты разумееш, што не будзеш цэласным чалавекам, калі Бога ўнутры не будзе – гэта намнога глыбей, болей, чым проста паесці, паспаць, схадзіць у магазін, купіць сабе нейкую абноўку.

– Хто ў Вашай сям’і быў такім глыбока веруючым?

– Дзядуля па бацькоўскай лініі. У мяне ёсць ікона ХVIII стагоддзя: яна абнавілася яшчэ пры дзядулевым жыцці. Ён маліўся заўсёды: стаяў на каленях на покуце перад іконамі. Для мяне ўсё гэта было вельмі трапяткім, і я бачыла на яго прыкладзе, што вера – важная частка, якая павінна прысутнічаць у жыцці. Без гэтай асновы мы дробязныя: рэагуем на з’едлівыя словы ў свой адрас, крыўдуемся, не даруем, злуемся на ўвесь свет. Вера, наадварот, дапамагае прымаць выпрабаванні з удзячнасцю, бо ты ведаеш, што пасля станеш яшчэ мацнейшым.

– Можна сказаць, што Вы прывялі мужа да Бога?

– Аляксей доўга шукаў сябе. Яшчэ да нашага знаёмства прыйшоў да веры, калі паехаў у Расію і дапамагаў аднаўляць там манастыр. Хаця на летнія канікулы ён ездзіў да бабулі, якая была веруючым чалавекам і навучыла яго вышываць крыжыкам. Таму зярняткі былі закладзены ў дзяцінстве, а парасткі з’явіліся ва ўсвядомленым узросце. І наша вянчанне ў царкве стала для майго мужа духоўным ростам.

– Як Вы пазнаёміліся?

– У сацыяльных сетках – як ні банальна гучыць. Прычым мая анкета павісела там дзесьці тыдзень, пасля вырашыла адтуль выдаліцца. І ў гэты ж дзень атрымліваю паведамленне ад Аляксея. Перапісвацца не сталі, а ўжо вечарам сустрэліся: доўга гулялі, размаўлялі, і кожны з нас зразумеў, што знайшоў сваё. На трэці дзень ён прапанаваў мне стаць жонкай. Мае родныя былі ў шоку, сцвярджаючы, што мы дзве супрацьлегласці, зусім не ведаем адзін аднаго. На што Лёша разумна адказаў: “А як пазнаць чалавека, калі з ім не жыць?!” Праз тры месяцы згулялі вяселле. Назаўжды запомніла пажаданні сваёй свекрыві: важна не маўчаць і не трымаць у сабе канфліктныя сітуацыі – іх трэба абмяркоўваць і вырашаць адразу; важна не закрывацца ў пакоях адзін ад аднаго – знаходзіць у сабе сілы і расстаўляць кропкі над “і”. Так было ў іх сям’і, гэта дапамагло нам у складаныя хвіліны, і хачу гэта перадаць сваім дзецям.

– Што, на Ваш погляд, самае галоўнае ў сямейных адносінах?

– Слухаць і чуць адзін аднаго, глядзець у вочы і заўважаць эмоцыі. Нават з дзецьмі: вось штосьці ў ім праскочыла, а ты не заўважыў, быў заняты – дзіця закрываецца ў сабе. Ён думае: “Я падыходзіў да матулі, а яна праігнаравала”. У далейшым узнікаюць праблемы, можна пачуць нараканні бацькоў, што дзеці не раяцца з імі, не выліваюць душу. Таму будзьце ўважлівымі, знаходзьце час для простых размоў, якія могуць здавацца вам пустымі і непатрэбнымі, а для вашых дзяцей вельмі важнымі менавіта ў гэты момант. Будзьце для іх сябрам, дарадцам, бо яны – наш працяг і сэнс жыцця.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

valozhin.by

– Экономика каждой страны сильна не только своим промышленным производством, но и развитым сельским хозяйством. И работники АПК Воложинщины вносят свой достойный вклад в мощь нашего государства и его продовольственную безопасность. Верно говорит лидер страны, нам нужно надеяться только на себя и работать каждому с полной отдачей. Еще хочу сказать, что я солидарен с Президентом в вопросах порядка и дисциплины, хозяйского подхода к делу. Будет порядок на местах – и в стране все сложится хорошо. Сельчане как никто другой знают, что без созидательного труда не добиться успеха. Уверен, аграрии обеспечат полную продовольственную безопасность даже в условиях экономических санкций. У сельских тружеников всегда хватает дел и забот. Здесь всегда нужны и рабочие руки, и свежие идеи. Приезжайте к нам в сельскую местность, проникнитесь любовью к родной земле, станьте ее настоящими хозяевами – и она обязательно отплатит вам своим щедрым урожаем. Говорю это не понаслышке, а из личного опыта.

valozhin.by