Воложинский районный
исполнительный комитет

25 лепшых работнікаў паштовай галіны з ўсёй краіны занесены на рэспубліканскую Дошку гонару РУП “Белпошта”.  Прадстаўнікоў Міншчыны там трое. Сярод іх – жыхарка вёскі Бабровічы, паштальён мотадастаўкі Валожынскага ўчастка паштовай сувязі Алена ШАРКО. Алена Анатольеўна – першы валожынскі спецыяліст, які заслужыў такога гонару.

У паштовую справу яна прыйшла ў 2009 годзе. Спачатку насіла пошту па Бабровічах і навакольных вёсках. З 2021 года давялося перавучвацца, каб працаваць з АПК “Мабільны паштальён”. Зараз абслугоўвае Івянецкую зону, а гэта больш за 50 населеных пунктаў. Выплата пенсій, дастаўка перыёдыкі, афармленне падпіскі, прыём камунальных плацяжоў, продаж прадуктаў і іншых тавараў… Сёння функцыянал паштовага работніка багаты і разнастайны. Аднак Алена Шарко настолькі дэталёва паглыбілася ў справу, што ў няпростых абавязках – нібы рыба ў вадзе.

Днямі кіраўнік Маладзечанскага рэгіянальнага вузла паштовай сувязі Людміла Шаўрэй, а таксама начальнік валожынскага ўчастка Святлана Лугіна разам з калегамі шчыра павіншавалі працавітую і адказную работніцу са значнай вяхой у яе жыцці. Ганарымся зямлячкай і мы, супрацоўнікі партнёрскай арганізацыі. Дарэчы, цікавы факт: на раённай Дошцы гонару сёння можна ўбачыць мужа Алены Анатольеўны – работніка СГУ “Бабровічы” Леаніда Канстанцінавіча Шарко. Мабыць, у іх гэта сямейнае.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

http://psl.by/?p=64255

У Валожынскім РАУС упэўнены: чым больш сямейных пар у калектыве, тым ён мацнейшы і па-сапраўднаму дружны. Сёння ў аддзеле чатыры такія пары, сярод іх – муж і жонка Родзевічы.

Ігар Эдвардавіч – чалавек у пагонах, капітан міліцыі. Яго пасада – інспектар па дазвольнай рабоце. Гэта вытрыманы, спакойны, добра адукаваны чалавек, які, дарэчы, мае дыплом інжынера. Алена Іванаўна – спецыяліст 2-й катэгорыі па рабоце з іншаземнымі грамадзянамі і асобамі без грамадзянства. Гэта сапраўдны аптыміст і жыццялюб. Выпускніца Баранавіцкага ўніверсітэта з кваліфікацыяй эканаміста-бухгалтара нейкі час працавала ў Івянецкім пасвыканкаме, дзе і пазнаёмілася з сімпатычным праваахоўнікам. Разам яны чатыры гады, і ўжо тры гады як не пара, а трыа. У сям’і падрастае сын Дзіма.

Напярэдадні Дня сям’і мы сустрэліся з Ігарам, Аленай і Дзмітрыем Родзевічамі ў музеі РАУС. Пакуль малодшы член сям’і з цікавасцю разглядваў экспанаты, муж і жонка расказалі пра сваё жыццё. Высветлілася: жывуць дружна, займаюцца ўзвядзеннем уласнага дома. Будоўля стала для іх і асноўным клопатам, і хобі, і месцам, дзе можна праявіць творчыя памкненні. Зразумела, што пры іх рабоце і пакуль не вырашаным жыллёвым пытанні, вольнага часу ў таты і матулі юнага Дзімы няшмат. Аднак на абавязковы сумесны прагляд любімых сынавых мультфільмаў, на якіх выраслі самі, абавязкова знаходзяць гадзіну-другую.

Алена Іванаўна і Ігар Эдвардавіч дасылаюць свае віншаванні з цудоўным святам усім сем’ям Валожыншчыны. У першую чаргу тым, дзе як і ў іх, выхоўваюцца юныя грамадзяне нашай краіны. Хлопчыкам і дзяўчынкам, а таксама іх бацькам  супрацоўнікі райаддзела ўнутраных спраў зычаць здароўя, паразумення і мірнага неба над галавой.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

http://psl.by/?p=64225

В эти светлые праздничные дни мы стали свидетелями  исторического события – передачи семейной реликвии семьи Дунаевских в архивы музеев. Внучка участника боевых действий 2-о Белорусского фронта  Медведева Валентина Васильевича и дочь командира воинской части 30695 Валерия Дунаевского – Екатерина Король – передала парадный китель своего отца в музей части и свидетельства участия деда в боевых действиях Великой Отечественной войны в Воложинский краеведческий музей.

Екатерина Валерьевна Король отметила:

– Память о подвигах героев Великой Отечественной войны не может быть только семейной реликвией. Это достояние всего государства, того места, где хранится эта память, где живут потомки героев, где чтят и продолжают традиции великой национальной идеи, где свято верят в святость государственности и продолжают дело дедов и отцов собственным трудом и служением Отечеству.

Связь поколений есть фундаментальная основа незыблемости идеи непоколебимости устоев нашего белорусского общества, продолжения и развития исторических ценностей земли, на которой мы живем, свобода  и суверенность которой достались ценой честного  и самоотверженного подвига поколений, преданных этой земле, нашему народу.

Именно поэтому хочется передать районному музею материалы военных газет, отражающих биографические факты участия в военных действиях моего деда-летчика, Медведева Валентина Васильевича, участника боевых действий 2-о Белорусского фронта.

Мирное время всегда должно подкрепляться уверенностью в защищенности и спокойствием. Поколения продолжают дело отцов. Мой отец, Дунаевский Валерий Михайлович, был командиром воинской части 30695 города Воложина. Начинал солдатом-срочником в этой же бригаде. Затем сверхсрочная служба, учеба. И вот уже командир батальона в родной части. К сожалению, папы нет в живых. Но его дело продолжает  внук и  мой сын Даниил, который после окончания Минского суворовского военного училища поступил на военный факультет БНТУ.

Сегодня мой сын – офицер и служит в одной из воинских частей города Минска. Стержень, который передается из поколения в поколение, не терпит фальши и не сгибается под воздействием так называемых современных тенденций – пишет дальше историю Великой страны под названием Беларусь.

Слоган людей, которые причисляют себя к «суворовскому братству», которые продолжают дело прадедов и дедов, звучит так: «Душу – Богу, сердце – даме, жизнь – Родине, честь – никому!». Видимо, это и есть основа надежности и гарант спокойствия. Любовь к своему прошлому, память о людях, честно выполнивших свой гражданский долг, – сильнее смерти. Герои будут жить вечно в наших сердцах. Их сила духа, мужество, самоотверженность и есть фундамент и отправная точка для всех поколений, пришедших на нашу белорусскую землю, чтобы прославить ее своими достижениями и отдать все до последнего во имя ее процветания.

Наталья Немкевич

http://psl.by/?p=64251

9 мая 2022 года.

г. Валожын, пл. Свабоды.

Выставачная кампазіцыя “Родам з СССР”.

Пераможцы адборачнага этапу рэспубліканскага конкурсу “Сям’я года” Вольга і Мікалай Пратасевічы з Пяршаяў, а таксама іх нашчадкі Софія, Юрый і Станіслаў шчыра ўпэўнены: усё ў жыцці пачынаецца з сям’і.

Сям’я была і застанецца асновай грамадства. Актуальнасць гэтага сцвярджэння Анорэ Бальзака наўрад ці магчыма аспрэчыць. Толькі трывалыя адносіны, любоў, паразуменне і пагава, якімі напітваецца чалавек ва ўтульнай сямейнай атмасферы, дазваляюць задавольваць прагу камунікацыі, выбудоўвання трывалых сацыяльных сувязей, а значыць, робяць яго асобай.

Гэтыя пяць асоб кожнае імгненне адчуваюць сябе адзіным цэлым – сапраўднай згуртаванай камандай. Магчыма, такое адчуванне і паспрыяла таму, што ў вельмі складаным спаборніцтве, дзе ўсё залежыць ад суб’ектыўнай ацэнкі людзей, надзеленых правам рэферы, ім удалося ўвайсці ў тройку самых цікавых сямейных калектываў, якія нядаўна спрачаліся за перамогу ў Валожыне на адборачным этапе конкурсу, а 14 мая прадставяць наш раён на абласным туры.

Ведаюць муж і жонка Пратасевічы адзін аднаго са школы, аднак гэта не азначае, быццам разам вучыліся. Малады педагог Мікалай Раманавіч наўрад ці звярнуў увагу на… 4-класніцу Вольгу, а тая, безумоўна, успрымала яго проста настаўнікам. Сапраўднае ж іх знаёмства адбылося значна пазней. Дзяўчына ўжо працавала ў Пяршайскай бібліятэцы, дзе, як і большасць мясцовай інтэлігенцыі, атрымала запрашэнне паўдзельнічаць у адной з пастановак Пяршайкага народнага тэатра. Мікалай ужо шмат гадоў быў актывістам самадзейнай трупы. Атмасфера творчасці настолькі ахапіла артыстаў-энтузіястаў падчас працы над спектаклем “Сабака з залатым зубам”, што ніхто з іх і не заўважыў, як між двума выканаўцамі праскочыла іскра кахання. Прэм’ерны паказ той пастаноўкі смела можна лічыць пунктам адліку стварэння іх сям’і.

Вольга – прыгожая, энергічная, сучасная жанчына. Светлы і вельмі добры чалавек. Яна скончыла гістарычны факультэт БДУ. Працуе кіраўніком гуртка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў ТЦСАН. З-пад яе рук выходзяць неверагодна прыгожыя рэчы – сапраўдныя творы мастацтва. Да таго ж, яна ўмее заахвоціць да гэтай карпатлівай работы іншых. Таму выхаванцы дзённага аддзялення для інвалідаў з задавальненнем наведваюць яе заняткі.

Мікалай (на 12 гадоў старэйшы за жонку) – сур’ёзны, удумлівы, глыбокі, сапраўдны інтэлектуал і, разам з тым, гаспадар з “залатымі рукамі”. Ён – выпускнік педуніверсітэта імя М. Танка па спецыяльнасці “Сацыяльная педагогіка, музычнае мастацтва”. Пяршайская школа стала для яго не проста месцам працы, а магчымасцю рэалізаваць усе свае здольнасці  музыканта і музычнага кіраўніка. Здаецца, творчы чалавек можа навучыць спяваць кожнага. Нават жонку, якая сцвярджае, быццам гэтым талентам прырода яе не надзяліла. Аднак тыя, хто бачыў Вольгу на сцэне, наўрад ці ў такое павераць. Яна ж кажа: за поспехам – педагагічны талент мужа.

Дарэчы, у гэтай сям’і «неспяваючых» няма. Падчас конкурсу Софія літаральна пакарыла прысутных выкананнем песні з рэпертуару Эдзіт Піаф. Яе прыгожы вакал гучаў упэўнена яшчэ і таму, што мова, на якой спявала, для яе добра зразумелая. Юная гімназістка – удзельніца і дыпламант алімпіяднага руху менавіта па французскай мове. Гэты факт сведчыць і пра моц яе характару, і пра здольнасці, і пра матывацыю, і пра цудоўныя адносіны з педагогамі.

Здольны да творчасці і 7-класнік Юрый. Ад бацькі пераняў мноства навыкаў. З асаблівым задавальненнем працуе з дрэвам – то штосьці выпільвае, то выразае…

Станіслаў – прызнаны артыст, да таго ж псіхолаг, які ўмее вырашыць станоўча любое пытанне.

Усе дзеці спяваюць, малююць, добра вучацца і, што самае цікавае, захапляюцца кулінарыяй. Як сцвярджае матуля Вольга, у сям’і адсутнічае падзел абавязкаў. Умеюць усё, і работа выконваецца па меры яе ўзнікнення кожным, хто ў дадзены момант можа ёй заняцца. Бытавыя пытанні, так бы мовіць, вырашаюцца на сумленні, сапраўдным даверы і  вялікай узаемнай любові.

Канешне, характары ў любой з асоб, што складаюць гэту ячэйку грамадства, розныя. Але павага, якая пануе між старэйшымі Пратасевічамі, перадалася і малодшаму пакаленню сям’і, стала яе падмуркам. 14 мая прыгожыя, таленавітыя людзі будуць абараняюць гонар нашай Валожыншчыны на чарговым конкурсным этапе. Пажадаем ім поспеху, а пасля заслужанага адпачынку. Паважаныя Пратасевічы, у любым выпадку для нас вы – лепшыя! Ганарымся вамі.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

http://psl.by/?p=64246

Утром 3 мая 2022 в службу спасения поступило сообщение о пожаре в квартире в г. Жлобин.

Прибывшие на место спасатели установили, что в квартире на седьмом этаже сильное задымление, открытого горения не наблюдалось. Хозяин квартиры 1980 г.р., проживает совместно с супругой 1995 г.р. и 3 детьми. Со слов соседей семья характеризуется положительно.

В результате пожара повреждено имущество в комнате (диван и постельные принадлежности), закопчены стены и имущество внутри квартиры.

Спасателями за кроватью на полу в детской комнате был обнаружен девятилетний мальчик. Ребенка вынесли на улицу и передали медикам.

К сожалению, 4 мая в учреждении здравоохранения от ожогов и отравления продуктами горения мальчик умер.

Причина пожара устанавливается. Рассматриваемая версия причины пожара – детская шалость с огнём.

Уважаемые родители, если вы хотите, чтобы ваши дети были в безопасности, не ссылайтесь на отсутствие времени и занятость. Начните с себя, с ответственности за своего ребенка, с того, каким примером вы для него являетесь. Ни при каких обстоятельствах не оставляйте детей без присмотра, особенно дошкольного и младшего школьного возраста. Постарайтесь предусмотреть, предупредить опасность, вовремя протянуть руку помощи. Помните, что когда-нибудь ваш ребенок последует не вашим советам, а вашим поступкам, поэтому соблюдайте правила безопасности и учите этому своих детей.

Халатное отношение владельцев квартир к простым правилам пожарной безопасности - результат того, что с ними случается беда. Несмотря на постоянные предупреждения спасателей, наши граждане продолжают нарушать правила пожар­ной безопасности и оставлять пищу на плите практически каждый день.

При этом обычно, среди забывчивых людей, которые устроили пожар на кухне, есть и вполне благополучные граждане, и люди, имеющие стойкую алкогольную зависимость. Достаточно часто бывает, что придя с рабочей смены, человек ставит на плиту пищу и за то время, пока она разогревается, засыпает в другой комнате. Еще одной категорией забывчивых граждан, у которых горит на плите пища, являются пожилые любительницы сериалов. Они так увлекаются телевизионными страстями, что соседям приходится вызывать спасателей в квартиру, из окна которой валит черный дым.

Наш район, к сожалею, не исключение. 7 и 9 мая Воложинским спасателям поступили сообщения о загорании в общежитиях города Воложина. В обоих случаях причиной стала оставленная пища на плите. К счастью, это не привело к дальнейшему распространению горения на строительные конструкции и имущество.

Кухонные плиты в жизни современного человека являются неотъемлемой составляющей, но для того, что бы они не стали причиной пожара необходимо соблюдать элементарные правила безопасности:

- не покидайте кухню, не оставляйте готовящуюся пищу без присмотра;

- не держите рядом с плитой полотенца, прихватки и другие воспламеняющиеся предметы;

- не оставляйте в разогретой сковороде сгораемые ложки;

- наполняйте сковороду маслом не более чем на треть. Масло – горючая жидкость, способная к самовоспламенению при температуре выше 350 градусов; 

- не кладите на сковороду мокрые продукты, перед жаркой протрите их полотенцем – это предотвратит разбрызгивание масла;

- держите электрические кабели подальше от плиты;

- не разрешайте детям пользоваться газовыми плитами;

- Ваша одежда должна иметь короткие или плотно облегающие рукава. Длинные и свободные рукава могут легко загореться или зацепиться за ручку кастрюли. Не рекомендуется  в использовании одежда из синтетической ткани.

Чтобы минимизировать последствия забывчивости, советую установить автономные пожарные извещатели в каждую жилую комнату. Это позволит вовремя обнаружить возгорание. И помните - Ваша бдительность - залог вашей безопасности! При пожаре или другой чрезвычайной ситуации звоните по телефону 101 или 112.

На Валожыншчыне рашэннем райвыканкама абсталяваны пяць зон адпачынку – “Пагарэлка”, “Жоўты Бераг”, “Сакаўшчына”, “Выганічанка”, “Гардынава”. За ўтрыманне іх у парадку адказваюць лясгас (“Жоўты бераг” і “Пагарэлка”), жылкамунгас (“Сакаўшчына” і “Гардынава”), ІП Зінчанка (“Выганічанка”).

Штогод у пачатку сезона спецыялісты РЦГіЭ выязджаюць у зоны адпачынку  з мэтай абследавання на прадмет выканання санітарных патрабаванняў да іх абсталявання. Правяраецца наяўнасць агароджаў кантэйнерных пляцовак, кабінак для пераапранання, масткоў на мелкаводдзі для ўваходу ў ваду. Звяртаюць спецыялісты ўвагу і на арганізацыю выдалення прыбярэжнай расліннасці, аднаўлення пяску на пляжы, рамонт альтанак, лавак, ценявых навесаў, стан стэндаў і буёў з надпісам “Небяспечна!” і інш.

На момант праверкі многія з неабходных работ у зонах адпачынку былі выкананы. Большая колькасць заўваг тычылася ІП Зінчанка, аднак добраўпарадкаванне вядзецца. На выпраўленне парушэнняў адказным адведзены тыдзень. У кожнай з зон узяты пробы вады на мікрабіялагічныя і паразіталагічныя даследаванні.  З усімі адказнымі заключаны дагаворы на правядзенне акарыцыднай апрацоўкі (ад кляшчоў). На працягу сезона на асаблівым кантролі будзе вываз смецця.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

http://psl.by/?p=64279