Воложинский районный
исполнительный комитет

В связи с началом активного посещения гражданами лесов, Министерство природных ресурсов и охраны окружающей среды Республики Беларусь рекомендует ознакомиться с правилами поведения в лесу при возможной встрече с дикими животными:

«Памятка поведения при встрече с дикими животными» (скачать);

«Как предотвратить порчу имущества людей дикими животными» (скачать);

«Основные особенности поведения при встрече с медведем» (скачать);

«Как вести себя при встрече с дикими животными» Обращает внимание (скачать).

ОБРАЩАЙТЕ ВНИМАНИЕ. Если Вы обнаружили дикое животное, которое терпит бедственное положение или угрожает Вашей жизни и здоровью незамедлительно сообщите об этом в оперативно-дежурную службу территориального органа внутренних дел или в дежурную службу районного отдела по чрезвычайным ситуациям.

Не пытайтесь самостоятельно оказать помощь животному. Вы подвергаете себя риску, животное может быть больно бешенством или иной заразной болезнью. Кроме того, раненое или больное животное испытывает сильнейший стресс. Своими действиями Вы можем усугубить ситуацию, принося дополнительное страдание животному. Доверьте эту работу специалистам.

Генеральным прокурором Республики Беларусь в апреле текущего года возбуждено уголовное дело по фактам совершения нацистскими преступниками, их пособниками в годы Великой Отечественной войны и в послевоенный период на территории Беларуси и других государств геноцида – действий по планомерному уничтожению жителей Беларуси, путем массовых убийств, умышленного создания жизненных условий, рассчитанных на их физическое уничтожение, проведения карательных операций, уничтожения населенных пунктов вместе с жителями, насильственной депортации для выполнения принудительных работ, создания мест принудительного содержания населения, концентрационных лагерей и лагерей смерти.

Прокуратурой Воложинского района совместно с Воложинским РОСК в ходе расследования данного уголовного дела допрошено более 50 лиц, в том числе более 20 бывших узников, исследованы архивные материалы, осмотрен ряд мемориальных комплексов.

Прокуратурой района во взаимодействии с Воложинским РОВД и местными исполнительными органами установлены очевидцы фактов сожжения деревень Воложинского района вместе с жителями соответствующих населенных пунктов. С данными гражданами проведены необходимые следственные действия, направленные на полное и всестороннее исследование обстоятельств произошедшего.

В то же время предварительное расследование уголовного дела не завершено. Предстоит еще выполнить большой объем работы.

Прокуратура Воложинского района обращается ко всем жителям района с просьбой сообщить в прокуратуру района сведения о ранее неизвестных сожженных и разрушенных в годы Великой Отечественной войны населенных пунктах района, фактах уничтожения населения, а также об иных фактах проявления геноцида в анализируемый период времени.

Прокурор района                                                         Александр Левкович»

Сегодня в центральной районной библиотеке прошла акция «Поможем библиотеке!». Ученики 10 класса Средней школы № 1 помогли библиотеке привести в порядок около 50 книг.

Библиотекари благодарят учеников СШ № 1 и желают успехов в новом учебном году!

Праца ў банкаўскай сферы – не з простых. Каб стаць сапраўдным прафесіяналам у гэтым кірунку, адной толькі профільнай адукацыі мала.  Разам з матэматычным складам розуму неабходна добрае ўсведамленне мэт і задач, што стаяць перад работнікамі галіны, а таксама выключнае адчуванне псіхалогіі і запытаў кліента.

Нядаўна супрацоўніцы Цэнтра банкаўскіх паслуг № 514 у горадзе Валожыне Рэгіянальнай дырэкцыі па Мінскай вобласці ААТ “Белаграпрамбанк” Святлана Багуцкая, Яўгенія Грыбоўская і Ала Іванчык за шматгадовы годны ўклад у развіццё справы, якой прысвяцілі жыццё, адзначаны ўзнагародамі.

Святлана Мікалаеўна аддала прафесіі 27 гадоў. Зараз спецыялізуецца ў абслугоўванні прыватных кліентаў. Яна адзначана Лістом з падзякай начальніка Рэгіянальнай дырэкцыі. Падобная ўзнагарода ўручана і Але Казіміраўне, якая таксама, як і калега, працуе ў цэнтры 27-ы год.

Яўгенія Іванаўна стала ўладальніцай Падзякі старшыні праўлення ААТ “Белаграпрамбанк”. Галоўны спецыяліст аддзела карпаратыўнага бізнесу, яна займаецца крэдытаваннем арганізацый аграпрамысловага комплексу, абслугоўваннем юрыдычных асоб, цесна супрацоўнічае з індывідуальнымі прадпрымальнікамі. Стаж Яўгеніі Іванаўны ў банкаўскай справе – 24 гады.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Дзень добры, паважаныя чытачы. На гэтым фота – я, карэспандэнт “Працоўнай славы” Валянціна Краўневіч. Тым, хто мяне ведае, думаю, цяжкавата прызнаць даўнюю знаёмую ў такім “касмічным” выглядзе. Я і сама, пакуль не зняла ўсё гэта абмундзіраванне, мала каго пазнавала, бо, бадай, самы важны элемент касцюма – ахоўны шчыток – моцна запацяваў. І як гэта медыкі ўмудраюцца працаваць так цэлымі зменамі? А працуюць жа. Ды яшчэ як! Верце мне. Нядаўна я пабывала там, куды трапляць не раю нікому. Але пра ўсё па парадку.

Прысвячаецца ўсім, хто дазваляе сабе з недаверам ставіцца да вакцынацыі супраць каранавіруснай інфекцыі, і асабліва тым, хто шляхам запалохвання забараняе рабіць прышчэпку сваім родным.

На гадзінніку 13.40 Шпарка крочу ў бок райбальніцы. Галоўны ўрач Павел Ганчар даў дазвол на рэпартаж з інфекцыйнага шпіталя, які разгарнуў сваю дзейнасць на базе гінекалагічнага корпуса ўжо трэці раз.

13.50 Знаходзячыся перад самым уваходам у рэанімацыйнае аддзяленне, тэлефаную загадчыку Дзмітрыю Старыкевічу (проста так туды не трапіш). Дзмітрый Аляксеевіч чакае мяне, таму дзверы адчыняе амаль адразу. Запрашае ў ардынатарскую, дзе знаёмлюся з урачом Раманам Клімянком. Мне паступае прапанова напісаць матэрыял з іх слоў, а фотаздымкі зрабіць праз спецыяльнае акно. Разумею, урачы даюць шанц пазбегнуць даволі складанага вопыту. Адмаўляюся. Рашуча настроена данесці людзям праўду пра месца, якога так баіцца большасць з нас, але далёка не кожны робіць усё магчымае, каб там не апынуцца.

14.00 Пачынаецца працэс апранання ахоўнага касцюма. Гэта не проста. Ёсць правілы, ад якіх, магчыма, залежыць жыццё таго, хто штодня праходзіць праз шлюз і там, у эпіцэнтры барацьбы з каранавірусам, зноў і зноў пацвярджае клятву Гіпакрата.

Трохі няўпэўнена, не так хутка, як мой кансультант, апранаю наступнае: аднаразовыя бахілы, камбінезон, шапку, рэспіратар, капюшон, шчыток, пальчаткі. Дарэчы, мой рабочы інструмент – фотаапарат – узяць з сабой не дазволілі. Немагчыма апрацаваць. Замест яго прапанавалі карыстацца тэлефонам, памясціўшы яго ў спецыяльны чахол (яго прадаставілі). Таму даруйце за якасць фотаздымкаў. Спадзяюся, тым, хто адкрые ў газеце гэтыя старонкі, менш за ўсё захочацца крытыкаваць іх недастатковую яркасць. Дарэчы, блакнот для запісаў таксама давялося пакінуць у сумцы. Забягаючы наперад, скажу: там, куды мы накіроўваліся, мне далі аркуш паперы і ручку. Пасля я проста сфатаграфавала пазначанае, а спісаныя лісты пайшлі на ўтылізацыю.

На парозе бруднай зоны

14.10 Мы з доктарам Старыкевічам “на старце”. Агульнае фота, і мы выходзім з чыстай зоны. Вось яны, дзверы з чырвоным крыжам. За імі – так званая брудная зона, дзе лютуе наш нябачны вораг – СOVID-19. “Ну, як Вы?” – пытаецца Дзмітрый Аляксеевіч? “Як ты?” – пытаюся сама ў сябе. Страху няма. Па-першае, хварэла. Яшчэ ў студзені (пашанцавала, перанесла знаёмства з вірусам у лёгкай форме – без пнеўманіі). А па-другое, у пачатку ліпеня (пісала пра гэта) зрабіла прышчэпку вакцынай Спутнік-V. Таму амаль смела пераступаю парог.

14.11 Вось яна, чырвоная зона. Каб не вопратка медыкаў, здавалася б – нічога надвычайнага (я ўжо бывала ў рэанімацыі з рэдакцыйным заданнем). У палаце інтэнсіўнай тэрапіі разумею, што незвычайнымі выглядаюць не толькі медработнікі, а і іх пацыенты. Усе яны ляжаць у так званай прон-пазіцыі. Інакш кажучы, на жываце са спецыяльнымі падушкамі пад пэўнымі часткамі цела. Такое становішча дапамагае лёгкім дыхаць. У кожнага пацыента на твары – маска з кіслародам. Адразу адзначу: у шпіталі няма ніводнага чалавека, які б зрабіў прышчэпку. І не было!

У адным з пацыентаў пазнаю мужчыну, які быў героем майго артыкула. І вось – у цяжкім стане. На шчасце, у прытомнасці. Сатурацыя падтрымліваецца з дапамогай падачы кісларода. Побач ляжыць пажылы чалавек. Са станам па пнеўманіі не так усё дрэнна. Але ж маецца падазрэнне на інсульт (такія наступствы пры каранавірусе – нярэдкасць). Медыкі рыхтуюць партатыўны балон з кіслародам, дзякуючы якому пацыента можна часова адключыць ад стацыянарнага апарата і зрабіць неабходныя даследаванні.

Таццяна ПятроўскаяТамара Лебедзева

14.15 Знаёмлюся і назіраю за работай медыцынскай сястры Таццяны Пятроўскай і санітаркі Тамары Лебедзевай. Жанчыны працуюць у бруднай зоне не ўпершыню. Складана, але што зробіш. Як наконт страху? Абедзве прайшлі вакцынацыю (у адрозненне ад тых, аб кім клапоцяцца). Спадзяюцца, дапаможа. Жадаю жанчынам удачы.

14.20 Наступная палата. Тут трое. Усе жанчыны. Адна ў стане штучнай комы з падключэннем да апарата штучнай вентыляцыі лёгкіх. Глядзець на чалавека, які яшчэ некалькі дзён таму быў поўны сілы і энергіі, балюча.

Дарэчы, адносна інфармацыі, быццам у рэанімацыю трапляюць толькі пажылыя і людзі са значнай вагой цела. Вось вельмі худзенькая жанчына. Твар яе закрыты кіслароднай маскай, але выраз вачэй гаворыць пра тое, што ёй вельмі дрэнны. Нядаўна на яе месцы была 20-гадовая дзяўчына, якая, на шчасце, ужо выпісалася.

Пакуль доктар Старыкевіч вядзе прафесійную гутарку з медыцынскімі сёстрамі, як магу, выказваю падтрымку яго пацыентам.

14.25 Яшчэ адна палата. Тут двое. Больш сталы мужчына размаўляць не можа (дыхае кіслародам), але добра рэагуе. У адказ на мае пажаданні хуткага выздараўлення ўдзячна ўсміхаецца. Побач 42-гадовы Юрый з Уздзенскага раёна. Мужчына 7 дзён правёў у палаце інтэнсіўнай тэрапіі. Зараз у яго стане намецілася станоўчая дынаміка, ён можа гаварыць, хоць пакуль і не вельмі ўпэўнена. “Што ж Вы прышчэпку не зрабілі?” – пытаюся са шкадаваннем. Вось што чую ў адказ: “Я быў настроены катэгарычна супраць прышчэпак. Не хацеў над сабой ніякіх эксперыментаў. І вось бачыце, які жорсткі эксперымент паставіў над сабой. Прашу Вас, напішыце пра гэта. Хай ніхто не паўтарае маёй памылкі. А яшчэ дадайце, што ўсе мы, хто пабываў на краі, літаральна абагаўляем валожынскіх медыкаў. Мяне асабіста яны выцягнулі з таго свету. Ніколі гэтага не забуду. Калі пандэмія будзе працягвацца, у належны перыяд абавязкова зраблю прышчэпку!” Я пажадала абаяльнаму суразмоўцу і яго суседу выздараўлення, паабяцала, што абавязкова данясу яго словы да шырокай грамадскасці, і зноў рушыла за доктарам.

Антон Дубінка

14.35 Доктара Антона Дубінку, які нясе дзяжурства на адным з паверхаў, не пазнала. Ды і як тут пазнаеш? Нават голас праз рэспіратар гучыць інакш. Ад Антона Віктаравіча атрымала параду зазірнуць у палату, дзе выздараўліваюць “госці” нашага райцэнтра. Чаму госці? Таму, што пры наяўнасці месцаў у шпіталь паступаюць людзі з усіх куткоў Мінскай вобласці.

Аляксандр з ФаніпаляЯўген з Нясвіжскага раёна

14.40 Аляксандру з Фаніпаля 65 гадоў. Маладжавы, з амаль ваеннай выпраўкай мужчына, эмацыянальны і цікавы субяседнік, які за некалькі хвілін гутаркі паспеў літаральна оду прысвяціць сваім выратавальнікам. Яго суседу па палаце Яўгену з вёскі Сноў Нясвіжскага раёна – 69 гадоў. Прыемны, спакойны чалавек. Ён таксама пад уражаннем ад таго, як у нашым горадзе яму літаральна другое жыццё падарылі. Мужчыны дазволілі сябе сфатаграфаваць і падзяліліся ўражаннямі. Хварэлі цяжка. Інакш, як бы апынуліся ў інфекцыйным шпіталі, ды яшчэ ў чужым раёне. Жартуюць, што гасцяванне ў Валожыне адбылося нейкае няўдалае. Пабывалі ў рэанімацыі. Зараз значна лепш. Ходзяць, размаўляюць. Вось толькі б слабасць пераадолець. Пра тое, што шкадуюць пра ігнараванне вакцыны, і казаць няма чаго. Дарэчы, жонка Яўгена прышчэпку зрабіла. Праўда, яна паспела заразіцца ад мужа, але хварэла некалькі дзён дома і ў зусім лёгкай форме.

14.50 Палата для тых, чый стан ужо не ўяўляе небяспекі. Жанчын з Войштавічаў, Сугваздаў, Івянца, Валожына можна назваць шчасліўчыкамі. Яны выздараўліваюць! Усе рознага ўзросту, знешнасці, масы цела. Аб’ядноўвае іх… Што б вы думалі? Баязлівасць. Ніводная не рашылася на вакцынацыю. Чаму? Было страшна. Ім было страшна! Зараз успамінуюць той час ледзь не са злосцю. Як маглі так думаць! Вось дзе страшна. Тут, у чырвонай зоне, калі дні і ночы ляжыш на жываце. Ад гэтага становішча дранцвее ўсё цела, невыносна баляць плечы, шыя, паясніца. А ў гэты час не-не ды і падкрадзецца думка: “Што калі раптам не змагу дыхаць?” А жыць так хочацца …

Словы адной з жанчын літаральна запалі мне ў душу. Ёй прышчэпку рабіць забаранілі … Хто б вы думалі? Родныя дзеці! Так і сказалі: “Мама, ніякіх прышчэпак! Нават не думай!” У выніку мама прайшла праз рэанімацыю. Яна, канешне, на нашчадкаў не крыўдуе, апраўдвае іх. Яны ж як лепей хацелі. Матуля ўсё зразумее, а вось я – не. Як можна, не маючы адпаведнай адукацыі, ведаў і права на гэта, даваць такія парады?

Вось маладая жанчына Таццяна са Слайкоўшчыны. Яна, як і ўся сям’я, паспадзявалася на тое, што пранясе. Не пранесла. Захварэлі ўсе. Мужа толькі-толькі перавялі з рэанімацыйнага аддзялення. Што ж, як кажуць, будзем спадзявацца.

На развітанне жанчыны са слязамі прасілі надрукаваць у газеце, якую ўсе паважаюць, удзячнасць урачам, медыцынскім сёстрам і санітаркам за лячэнне, догляд, чалавечае стаўленне і дадаць: сёння ім нават сорамна за тое, што, дзякуючы сваёй легкадумнасці, так падвялі медыкаў, стварылі ім неверагодную нагрузку.

Вы, паважаныя чытачы, толькі ўявіце, людзі, якія працуюць у чырвонай зоне, стараюцца не піць вадкасці, каб не наведвацца ў прыбіральню, бо для гэтага патрэбна прайсці праз шлюз – зняць з сябе складаны касцюм, а затым апрануць свежы камплект. Як адчуваюць сябе іх арганізмы пры такім збедненым піццявым рэжыме? Хіба гэта здорава? А ва ўсіх гэтых “скафандрах” потааддзяленне павышаецца. Я прабыла ў ім не такі працяглы час. Вытрымала, але задавальненне, шчыра кажучы, так сабе.

А вось медыцынская сястра Ганна Наквас і санітарка Інеса Журкевіч нават жартавалі на гэту тэму. Дзяўчаты заўважылі мае эмоцыі і спрабавалі падбадзёрыць. А хто падтрымае іх? Хацелася б, каб усе мы.

Нарэшце ў чыстай зоне

15.05 Першай заходжу ў шлюз, дзе павінна ў строгім парадку зняць з сябе “брудны” касцюм. Чарговасць такая: шчыток, камбінезон, бахілы, шапка, рэспіратар і толькі пасля – пальчаткі. Нарэшце можна дыхнуць.

Ад перажытых эмоцый трошкі калоціцца сэрца. Ура! Я зноў у чыстай зоне. Услед за мной выходзіць Дзмітрый Аляксеевіч (усе маніпуляцыі з касцюмам ён робіць значна хутчэй – вопыт). Выгляд у доктара – нібыта з лазні. Ён тактоўна не спяшаецца пытацца пра мае ўражанні.

15.15 Мы – у ардынатарскай. Доктар Клімянок адсутнічае. Ён там, адкуль мы толькі-толькі прыйшлі. Затое на яго месцы сядзіць і запаўняе нейкія бланкі намеснік галоўнага ўрача райбальніцы Альфрэд Нехвядовіч. У Альфрэда Зянонавіча такія ж, як і ў мяне, адбіткі на твары ад рэспіратара. Толькі ў яго яны глыбейшыя. Відаць, увогуле не знікаюць. А вочы такія стомленыя! Што я магу сказаць? Пачаць выказваць ім падзяку ад людзей, што выжылі, дзякуючы іх намаганням? Яны ўсё гэта чуюць па сотні разоў на дні. Даць слова, што зраблю прышчэпку? Ужо зрабіла. Таму проста абяцаю шчыра апісаць усё ўбачанае і развітваюся.

15.25 Я – па дарозе дадому. Дзень даволі змрочны. Але мне ён здаецца прыгожым. Як вольна дыхаецца! Вось бы так таму мужчыне, майму равесніку, які, як толькі адымае маску з кіслародам, так адразу пачынае задыхацца, ці жанчыне, якая не спраўляецца з захворваннем настолькі, што за яе гэта робіць складаная машына, ці мноству іншых цудоўных людзей, бо яны зараз, у гэту хвіліну, стараюцца перамагчы вірус. Мілыя, родныя, змагайцеся! Дзеля сябе, дзеля блізкіх і сяброў, дзеля тых жа медыкаў, бо як бы ні стараліся яны ставіцца да сваёй работы быццам да паўсядзённасці, губляючы людзей, кожны раз губляюць частку ўласнага здароўя.

Усё, рэпартаж скончаны. Чытайце. І як мага хутчэй рабіце выбар: прышчэпка ці ўсё ж чырвоная зона.

Р.S. Паважаныя чытачы! Чакаем ад вас зваротнай сувязі. Ваша думка наконт тэмы для нас каштоўная.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Па звестках Міністэрства аховы здароўя ад 21 верасня, за суткі ў Беларусі зарэгістраваны 1917 пацыентаў з COVID-19, выпісаны 1362.

1. Усяго з пачатку пандэміі ў Беларусі былі зарэгістраваны 520286 чалавек са станоўчым тэстам на COVID-19. Выздаравелі 505923 пацыенты, у якіх раней быў пацверджаны дыягназ За ўвесь перыяд распаўсюджвання інфекцыі на тэрыторыі краіны памерлі 4028 пацыентаў з выяўленай каранавіруснай інфекцыяй.

Больш за 1912000 чалавек атрымалі першую дозу вакцыны супраць COVID-19, з іх больш за 1537000 прайшлі поўны курс вакцынацыі.

На гэтым тыдні “прамую тэлефонную лінію” і прыём грамадзян у райвыканкаме правёў дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па Маладзечанскай сельскай выбарчай акрузе № 73 Алег Семянчук.

Алег Аляксеевіч адзначыў, што амаль усе пытанні, якія паступілі, так ці інакш тычыліся работы жыллёва-камунальнай службы і рамонту дарог.

Цікавую праблему закрануў жыхар Валожыншчыны, якога турбуе захаванне роднай мовы. А. Семянчук пагадзіўся, што для таго, каб наша прыгожая, мілагучная беларуская мова часцей ужывалася грамадзянамі, пакуль робіцца недастаткова. Тым не менш, нельга сказаць, быццам яна ў заняпадзе. Напрыклад, валожынская раённая газета друкуецца па-беларуску, радыё выходзіць у эфір таксама на беларускай мове. Ва ўстановах культуры на большасці мерапрыемстваў гучыць менавіта роднае слова. Шмат цікавых беларускамоўных праграм на тэлебачанні.

На некалькі пытанняў былі дадзены адказы згодна з нарматыўнымі дакументамі, што іх рэгулююць. Аднак і людзі, і сам дэпутат пагадзіліся, што існуюць моманты, калі хацелася б, каб асобныя палажэнні былі больш дасканалымі. “Працэс заканатворчасці – жывы і пастаянны, – заўважыў Алег Аляксеевіч. – Для таго і праводзяцца  “прамыя тэлефонныя лініі” і дэпутацкія прыёмы, каб своечасова высвятляць болевыя кропкі і ўносіць прапановы на разгляд дэпутацкага корпуса”.

Валянціна Краўневіч

Прыхаджане касцёла Святога Юзафа жывуць у чаканні важнай для Валожыншчыны падзеі. Хутка сюды прыбудуць значныя святыні – абразы Божай Маці з розных куткоў Беларусі. Каб данесці жыхарам раёна больш падрабязную інфармацыю, мы звярнуліся да пробашча Валожынскай парафіі доктара Гэнрыка Акалатовіча.

 – Добры дзень, ксёндз Гэнрык! Раскажыце, якія менавіта абразы прыедуць у наш горад?

 – Пахвалёны Езус Хрыстус! Дзень добры! Як Вы ўжо адзначылі, тое, што адбудзецца ў нашым прыходзе 2 кастрычніка, можна смела палічыць вялікай радасцю, светлай і неверагодна прыгожай падзеяй.  Упершыню не менш чым 11 цудадзейных абразоў з Браслава, Будслава, Брэста, Лагішына, Гродна, Тракеляў і інш. населеных пунктаў будуць цэлы тыдзень знаходзіцца пад дахам нашага касцёла, і кожны чалавек, незалежна ад таго, наколькі ён рэлігійны і якую канфесію прадстаўляе, зможа памаліцца перад чыстым вобразам Маці Божай. Хачу сказаць, што ўсе касцёлы, якія прышлюць нам копіі сваіх святынь – так званыя Марынічныя храмы (у гонар святой Марыі, маці Езуса). Гэта значыць, што іх місія – услаўленне вобразу і імя Багародзіцы.

– У чым іх адрозненне ад тых, што, напрыклад, маюцца ў нашым касцёле ці ў вернікаў дома?

– Гэта не проста выявы Маці Божай, а сапраўды цудадзейныя абразы, якія на працягу стагоддзяў давалі веруючым людзям сваю ласку і дапамогу. Памаліцца перад імі едуць з розных куткоў зямнога шара. Але ж ці ў кожнага з нас ёсць магчымасць здзейсніць пілігрымку? Не. Таму Святая Марыя, якая здольна атуліць сваёй любоўю  кожнага чалавека, прыходзіць туды, дзе яна патрэбна.  Дарэчы, абразы асвяціў прадстаўнік Папы Рымскага, апостальскі нунцый у Беларусі, архібіскуп Антэ Ёзіч.

– Што папярэднічала прыняццю такога рашэння і чаму менавіта зараз ладзіцца падобная акцыя?

– Ужо амаль два гады, як мы, беларусы, разам з усім светам вядзём барацьбу з віруснай інфекцыяй COVID-19. Хачу адзначыць, усе абразы, што задзейнічаны ў святой справе, увайшлі ў склад тых, што з мэтай абароны Беларусі ад каранавіруса аб’ехалі межы нашай краіны. І ў Валожын яны прыбудуць для таго, каб кожны наш жыхар змог папрасіць у Маці Божай неабходную ласку і аддзячыць за апеку над ім і яго роднымі. Спадзяюся, Багарозіца ахіне сваёй любоўю наш горад, і пандэмія, прынёсшая на зямлю столькі негатыву, адступіць. Прысутнасць святых абразоў абавязкова падораць нам імкненне да еднасці, мірнага суіснавання, любові да бліжняга, лад і паразуменне ў сем’і.

– Скажыце, усе святыні выключна каталіцкія?

– З вялікай радасцю паведамляю і малюся за гэта правільнае рашэнне, што сярод іх будзе і праваслаўная ікона Маці Божай Жыровіцкай. Гэта стане цудоўным знакам адзінства і паразумення. Мы ж кожны раз молімся за братоў і сясцёр праваслаўных, то чаму б нашым святыням не дарыць святло сваёй любові адначасова? Тым больш у горадзе, у якім пры ўездзе з любога боку чалавека абавязвава сустракаюць крыжы – праваслаўны і каталіцкі, як сімвал блізкасці дзвюх хрысціянскіх канфесій.  Дарагія праваслаўныя вернікі і святары храмаў, з самымі шчырымі пачуццямі чакаю вас у касцёле.

– Агучце, калі ласка, праграму мерапрыемстваў, што будуць папярэднічаць гасцяванню на нашай зямлі святынь, іх сустрэчы і знаходжання ў касцёле.

– 2 красавіка ў 17 гадзін адбудзецца сустрэча. Абразы прыбудуць на машынах з належным суправаджэннем. Вернікі працэсійна ўнясуць іх у касцёл і ўстановяць на спецыяльна падрыхтаваныя пачэсныя месцы. Затым, паколькі кастрычнік лічыцца месяцам Маці Божай Ружанцовай, адбудзецца Набажэнства Ружанцовае і Святая Імша. Абразы будуць у нас да 10 кастрычніка. На працягу ўсяго перыяду штодзённа  запланаваны дзве імшы – у 8.00 і ў 18.00.

– Шчырае дзякуй за тлумачэнні і анонс важнай падзеі.

Гутарыла Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Республиканская профилактическая акция «Пешеход!» с 24 сентября по 3 октября 2021 года и единого Дня безопасности дорожного движения «Позаботься о безопасности! Стань заметным на дороге!» 24.09.2021 на территории Воложинского района Минской области

 По-прежнему остается высоким удельный вес автоаварий с участием пешеходов. Основной из причин дорожно-транспортных происшествий с данной категорией является игнорирование самими пешеходами Правил дорожного движения, а также отсутствие в темное время суток световозвращающих элементов на одежде пеших участников.

Многие пешеходы не хотят понимать, что водитель не в силах мгновенно остановить свой автомобиль, чтобы избежать наезда. В темное время суток пешеходы становятся наиболее уязвимыми. Водителям следует быть предельно сосредоточенными при проезде по слабо освещенным или неосвещенным участкам дорог вблизи населенных пунктов. Именно там наиболее высока вероятность появления на проезжей части пешеходов. Водитель должен быть готов к любым неожиданностям со стороны пешеходов – хождение по дорогам в состоянии алкогольного опьянения, переход проезжей части в неустановленном месте, неподчинение сигналам регулирования дорожного движения.

Наибольший уровень пешеходного травматизма отмечается в осенне — зимний период и доля аварий с участием пешеходов достигает 60-70% от всех ДТП. Такое положение обусловлено тем, что в это время года короткий световой день. При движении в темноте по неосвещенным дорогам водитель видит только ту часть дороги, которая освещена фарами автомобиля. При этом восприятие глазом световых контрастов становится хуже, чем при дневном свете, и труднее заметить пешеходов, велосипедистов и гужевой транспорт. Уже в ранних сумерках отчетливо видимые днем предметы блекнут, а после захода солнца становятся едва различимыми. А в неблагоприятных погодных условиях невыразительная фигура человека полностью сливается с темнотой, и с места водителя становится практически невидимой.

Ситуация усложняется еще и тем, что пешеходы, как правило, думают, что тот, кто за рулем, их уже заметил. Проводимый Госавтоинспекцией следственный эксперимент позволил установить, что в темноте из салона автомобиля человек в темной одежде при ближнем свете фар различим лишь на расстоянии 25-30 м. При скорости 60 км/ч за одну секунду автомобиль проезжает около 17 метров. За это время водитель только успеет сообразить, что или кто перед ним. Затормозить или удачно сманеврировать не всегда бывает и возможно, в том числе из-за скорости, состояния дорожного покрытия, наличия других препятствий. Поэтому возникает существенная необходимость сделать пешеходов, велосипедистов, гужевые повозки, коляски и прочее как можно более заметными, для увеличения расстояния с момента обнаружения. Для этих целей широко используются специальные светоотражающие аксессуары (значки, подвески, ленты).

Правила дорожного движения обязывают пешехода при движении по краю проезжей части дороги в темное время суток обозначить себя световозвращающим элементом (элементами) (п.17.1 ПДД).

За 8 месяцев т.г. на территории Минской области зарегистрировано 97 аварий с участием пешеходов, в которых 24 человека погибли и 77 травмированы. 40 ДТП произошли по вине пешеходов. Практически все автоаварии, где виновны пешеходы, закончились трагически. В основном автоаварии со смертельным исходом произошли в темное время суток. На одежде пеших участников дорожного движения световозвращающие элементы отсутствовали.

С начала текущего года на территории Воложинского района с участием пешеходов зарегистрировано 5 ДТП, в которых 2 пешехода погибли и 3 получили телесные повреждения, 4 пешехода находились в состоянии алкогольного опьянения.

Всего же с начала года на территории Минской области (по состоянию на 21.09.2021) к административной ответственности по ст.18.20 КоАП Республики Беларусь привлечено 20 469 (из них на территории Воложинского района привлечено 565) пешеходов, велосипедистов, возчиков гужевого транспорта и других лиц, участвующих в дорожном движении и не управляющих транспортным средством, из которых в состоянии опьянения находились – 5 230 (из них на территории Воложинского района привлечено 105) нарушителей.

Особую опасность на проезжей части или вблизи нее создают пьяные пешеходы. Они ведут себя нелогично, неосторожно, а иногда и агрессивно. Поведение пьяного невозможно предугадать, поэтому водитель должен немедленно принять необходимые меры предосторожности: остановиться, объехать пьяного на таком расстоянии, чтобы тот не смог натолкнуться на автомобиль. Имеют место случаи, когда нетрезвые пешеходы выбирают для своего отдыха проезжую часть, такие аварии заканчиваются тяжелыми последствиями.

Так, 12.09.2021 около 22:25 часов 30-летний водитель, житель г. Минска, управляя автомобилем «Ауди А3», при движении в темное время суток по 70 км автодороги Минск-Гродно, в направлении г. Минск, вблизи д. Бобровичи, совершил наезд на двигавшегося по левой полосе движения пьяного 51-летнего пешехода, не обозначенного световозвращающим элементом, жителя Молодечненского района, который от полученных телесных повреждений скончался на месте ДТП.

В целях стабилизации обстановки в сфере безопасности дорожного движения, а также в связи с сокращением светового дня и увеличением рисков совершения ДТП с участием пешеходов, с 24 сентября по 3 октября 2021 года Госавтоинспекция Республики Беларусь проводит республиканскую профилактическую акцию «Пешеход!». В первый день профилактической акции (24.09.2021) пройдет единый День безопасности дорожного движения под девизом «Позаботься о безопасности! Стань заметным на дороге!».

Акция направлена на предупреждение дорожно-транспортных происшествий с участием пешеходов и велосипедистов, пропаганду необходимого использования световозвращающих элементов и жилетов повышенной видимости в темное время суток. 

В ходе акции будут организованы рейдовые мероприятия с привлечением максимального количества сотрудников милиции общественной безопасности и других заинтересованных лиц по ежедневной отработке в «часы пик» и в темное время суток нерегулируемых пешеходных переходов, участков автомобильных дорог, улиц населенных пунктов, наиболее подверженных риску совершения наездов на пешеходов и велосипедистов.

Что касается ответственности пешеходов согласно Кодекса об административных правонарушениях Республики Беларусь, то она такова:

— в отношении пешехода, который в темное время суток движется по проезжей части, не обозначив себя фликером, велосипедиста и возчика гужевого транспорта, которые нарушили ПДД, применяются штрафные санкции в размере от 1 до 3 базовых величин или предупреждение. Если нарушение ими Правил дорожного движения повлекло создание аварийной ситуации, то размер штрафа составляет от 3 до 8 базовых величин. На сумму от 3 до 5 базовых величин штрафуется пешеход, если он находится на дороге в состоянии алкогольного опьянения. В случае если нарушение Правил дорожного движения повлекло причинение потерпевшему легкого телесного повреждения, а равно оставление места ДТП, участниками которого они (пешеходы, велосипедисты, возчики гужевого транспорта) являются, виновный подвергается штрафу от 5 до 20 базовых величин.

Категория велосипедистов также входит в группу риска, если они не обозначены световозвращающими элементами.

Напоминаем, велосипедистам необходимо оборудовать свои велосипеды фарами (фонарями), излучающими спереди белый свет, сзади – красный, и помнить, что по проезжей части дороги велосипедисту можно двигаться не далее 1 метра от ее правого края.

Проблемой также остаются наезды на пешеходов на нерегулируемых пешеходных переходах. Несмотря на то, что при этом очевидна вина водителей, которые нарушают требования правил проезда нерегулируемых пешеходных переходов, здесь усматривается и личная беспечность пешеходов.

Имея преимущество, пешеход обязан быть предельно внимательным, осторожным, не отвлекаться при переходе проезжей части и своими действиями не создавать препятствия для движения транспортных средств. Что же касается обязанностей водителя – при подъезде к нерегулируемому пешеходному переходу водитель должен снизить скорость, вплоть до остановки транспортного средства, чтобы уступить дорогу пешеходам. Если перед пешеходным переходом остановилось, стоит или замедлило движение транспортное средство, то водители других транспортных средств, движущихся по соседним полосам движения в попутном направлении, должны снизить скорость движения и при наличии пешеходов уступить им дорогу. Из-за нарушения водителями правил проезда пешеходных переходов не редко происходят ДТП.

Согласно статьи 18.13 ч.7 КоАП Республики Беларусь, за непредоставление лицом, управляющим транспортным средством, преимущества в движении пешеходам наступает административная ответственность в виде штрафа в размере от 1 до 5 базовых величин. За повторные же такие действия, согласно ст.18.13 ч.14 КоАП Республики Беларусь, в течении года после наложения административного взыскания, водители заплатят штраф в размере от 2 до 8 базовых величин.

Госавтоинспекция настоятельно рекомендует водителям не превышать скорость, соблюдать дистанцию, быть предельно внимательными, особенно вблизи населенных пунктов, где в любое время на дороге может оказаться пешеход.

Пешеходам проявлять осторожность и внимательность в дорожном движении, особенно при переходе нерегулируемых пешеходных переходов. И таким важным элементом безопасности в темное время суток как фликер — не стоит пренебрегать!

Также обращаем внимание и родителей на необходимость обозначения световозвращающими элементами юных участников дорожного движения! Фликеры должны быть как на одежде, так и  на школьной сумке ребенка! 

Уважаемые участники дорожного движения! Если вы видите вблизи проезжей части пешехода или велосипедиста, находящегося в состоянии алкогольного опьянения, явно представляющего опасность для движения, просим вас незамедлительно сообщить на телефонную линию 102.

ОГАИ Воложинского РОВД

1. У некоторых людей после вакцинации может возникнуть гриппоподобный синдром – повысится температура и др. Не у всех может быть такая реакция, но, если она есть — это нормально. Допускается симптоматическая терапия – можно принять жаропонижающие и противовоспалительные средства.

2. В первые три дня после вакцинации не рекомендуются интенсивные физические нагрузки, сауна. Принимать душ можно спокойно.

3. В первые три дня после вакцинации рекомендуется ограничить прием алкоголя.

4. Полноценный иммунный ответ на введение вакцины будет формироваться 35-42 дня, поэтому после вакцинации в течение этого периода необходимо соблюдать все меры предосторожности, чтобы не заразиться коронавирусом.

5. Пока нарабатывается иммунитет, необходимо носить маску, соблюдать социальную дистанцию, тщательно соблюдать правила личной гигиены.

6. Если после вакцинации или в промежутках между двумя прививками наступила беременность, не переживайте. Вакцинация не создает никаких дополнительных рисков и не представляет угрозы для здоровья нерожавших женщин и их будущего потомства.

7. Если Вы уже вакцинировались, поделитесь своим опытом с друзьями и близкими. Возможно, именно Ваш пример станет важным напоминанием и придаст уверенности тем, кто этого еще не сделал.

Врач-гигиенист                                            Н.М. Булова