Воложинский районный
исполнительный комитет

В нём принимает участие и делегация Воложинского района. В её состав вошли руководство района,  директора сельхозорганизаций, лучшие, комбайнеры, инженеры, агрономы, операторы зерно-сушильных комплексов, водители- труженики хлебной нивы Воложинщины .

 В агрогородке Старица делегацию нашего района встречали с караваем работники местного Дома культуры.

 На рыночной площади в 14:00 прошло чествование хлеборобов Минской области. С приветственным словом к ним обратился первый заместитель председателя Миноблисполкома Сергей Левкович. Он отметил, что Минская область традиционно внесла весомый вклад в общий республиканский каравай, намолочено 1 млн 630 тысяч тонн зерна, а это четвёртая часть всего хлеба в Беларуси. Кроме того, планируется дополнительно получить порядка 400 тысяч тонн зерна кукурузы. Средняя урожайность зерновых культур по области составила 35 центнеров с гектара. А в отдельных сельскохозяйственных организациях она достигла 80 и выше центнеров с гектара.

Слова благодарности хлеборобам Минщины адресовал и профсоюзный лидер агропромышленного комплекса Минской области Михаил Бода, отметив, что в жатве 2021 года приняли участие свыше трех с половиной тысяч комбайнёров. Приятно отметить, что Почётной грамотой Белорусского республиканского комитета Белорусского профсоюза работников агропромышленного комплекса на областном фестивале-ярмарке тружеников села Дожинки 2021 награждён заместитель начальника управления по сельскому хозяйству и продовольствию Воложинского райисполкома Андрей Александрович Загорский.

В 16.00 на главной сценичной площадке по улице Ленина в городе Копыле прошла церемония вручения премии победителям областного соревнования по уборке урожая 2021 года.

Со словами приветствия к аграрной элите  Минщины обратился заместитель Главы Администрации Президента Республики Беларусь Дмитрий Крутой, который зачитал Приветственный адрес от Президента Республики Беларусь Александра Григорьевича Лукашенки. В нем отмечается, что Минская область названа настоящей житницей Беларуси. Дмитрий Крутой вручил Благодарность Президента губернатору столичной области Александру Турчину, а также сертификат на 580000 руб. за экономический и финансовый результат.

 Тружеников полей с весомым вкладом поздравил и Александр Турчин. Он отметил, что  фестиваль-ярмарка Дожинки - это хороший повод, чтобы подвести итоги, отметить лучших и заложить основу будущего успеха. Губернатор Минщины поблагодарил хлеборобов за самоотверженный труд, семьи-за понимание и поддержку, подчеркнув, что год был нелёгкий. "Минская область лучшая, а значит, мы двигаемся в правильном направлении", - отметил Александр Генрихович Турчин.

 Первое место по валовому сбору зерна получили в Несвижском районе, на втором месте -Дзержинский район, замыкает тройку лидеров на жатве Минской области Минский район.

 За высокие результаты труда в сельскохозяйственной отрасли Почётной грамотой Минского областного исполнительного комитета отмечен директор сельхозуправления "Бобровичи" унитарного предприятия "Минскоблгаз" Юрий Генрикович Белявский.

Депутаты рассмотрели вопрос реализации в Воложинском районе Государственной программы «Здоровье народа и демографическая безопасность Республики Беларусь» на 2016-2020 годы. С ознакомительными материалами об итогах выполнения программы выступил главный врач УЗ «Воложинская центральная районная больница» Гончар П.О. и начальник управления по труду, занятости и социальной защите Воложинского райисполкома Раковец С.Л. Также депутаты согласились с изменениями, вносимыми в решение районного Совета депутатов от 30 декабря 2021 года № 148 «О районном бюджете на 2021 год».

Порядок использования кассового оборудования, платежных терминалов, автоматических электронных аппаратов, торговых автоматов и приема наличных денежных средств, безналичных денежных средств, электронных денег при осуществлении расчетов в соответствии с банковским законодательством, в том числе посредством банковских платежных карточек (далее - карточки), QR-кодов и (или) мобильных приложений (далее, если не установлено иное, - прием денежных средств) определен Положением об использовании кассового и иного оборудования при приеме средств платежа, утвержденным постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 6 июля 2011 года №924/16 (в редакции постановления Совета Министров Республики Беларусь и Национального банка Республики Беларусь 29.12.2017 №1040/17) (далее – Положение 924/16).

С 10 апреля 2021 года вступило в силу постановление Совета Министров Республики Беларусь, Национального банка Республики Беларусьот 7 апреля 2021 г. № 203/4 «Об изменении постановления Совета Министров Республики Беларусь и Национального банка Республики Беларусь от 6 июля 2011 г. № 924/16» (далее – постановление 230/4).

ВАЖНО!

Субъектам хозяйствования с 10 октября 2021 года при торговле непродовольственными товарами на ярмарках и торговых местах на рынках при приеме наличных денежных средств необходимо будет использовать кассовое оборудование (абзац 32 подпункта 1.3 пункта 1, пункт 5 постановления № 203/4).

Если субъектом хозяйствования уже зарегистрировано и используется кассовое оборудование, то такой субъект обязан принимать наличные денежные средства при продаже товаров с применением кассового оборудования.

В такой ситуации, при приеме денежных средств кассир обязан провести их с использованием кассового оборудования и выдать покупателю платежный документ, подтверждающий оплату товара.

ОБРАЩАЕМ ВНИМАНИЕ, что индивидуальным предпринимателям при использовании кассового оборудования, не имеющим текущего (расчетного) счета в банке, нужно открыть такой счет в соответствии с требованиями Указа Президента Республики Беларусь от 22 февраля 2000 г. № 82 «О некоторых мерах по упорядочению расчетов в Республике Беларусь».

Случаи, когда субъекты хозяйствования вправе принимать наличные денежные средства при продаже товаров, выполнении работ, оказании услуг без применения кассового оборудования и (или) платежных терминалов, определены пунктом 35 Положения 924/16.

Напоминаем, что за нарушение порядка использования кассового оборудования и (или) платежных терминалов при продаже товаров, а равно отсутствие таких оборудования и (или) терминалов при продаже товаров -влекут наложение штрафана индивидуального предпринимателя - до ста базовых величин.

ВАЖНО!

С 8 июля 2021 г. на территории Республики Беларусь начал действовать новый механизм маркировки товаров – маркировка товаров средствами идентификации.

СПРАВОЧНО

Средство идентификации – уникальная последовательность символов в машиночитаемой форме, представленная в виде штрихового кода, или записанная на радиочастотную метку, или представленная с использованием иного средства (технологии) автоматической идентификации, предназначенная для идентификации экземпляров товаров.

В соответствии с Постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 29 июля 2011 г. №1030 (ред. от 06.07.2021) «О подлежащих маркировке товаров» (далее –Постановление) определен перечень товаров, подлежащих маркировке унифицированными контрольными знаками приложение 1 к Постановлению), а также перечень товаров, подлежащих маркировке средствами идентификации (приложение 2 к Постановлению).

Маркировку товаров средствами идентификации будут осуществлять субъекты хозяйствования, осуществляющие ввоз на территорию Республики Беларусь товаров; производство товаров, в том числе упаковку (переупаковку) ввезенных на территорию Республики Беларусь или приобретенных на ее территории товаров в потребительскую упаковку, в том числе из потребительской упаковки одной емкости в потребительскую упаковку другой емкости, для их дальнейшей реализации, на территории Республики Беларусь; торговлю товарами на территории Республики Беларусь, возвращенными покупателями, и (или) комиссионную торговлю непродовольственными товарами на основании заключенных с физическими лицами, не являющимися индивидуальными предпринимателями, договоров комиссии; реализацию остатков отдельных видов товаров.

Товар будет признан маркированным только в случае, если на него или его упаковку в установленном порядке нанесено средство идентификации и достоверные сведения о таком товаре и средстве идентификации содержатся в системе маркировки.

В соответствии с пунктом 3 Положения о маркировке товаров средствами идентификации, утвержденного Указом Президента Республики Беларусь от 10.06.2011 № 243 «О маркировке товаров», изложенного в новой редакции в соответствии с Указом Президента Республики Беларусь от 06.01.2021 № 9 (далее – Указ № 243, Указ № 9), предусмотрено, что субъекты хозяйствования, осуществляющие оборот товаров со средством идентификации, нанесенным непосредственно на товар или его упаковку либо на материальный носитель, не содержащий элементы (средства) защиты от подделки или знак защиты (далее – незащищенные средства идентификации), обязаны использовать товарно-транспортные и (или) товарные накладные, создаваемые в виде электронных документов (далее – электронные накладные), в которых указана информация о нанесенных средствах идентификации.

С 8 июля 2021 г. при ввозе товаров, подлежащих маркировке средствами идентификации, на территорию Республики Беларусь при трансграничной торговле (например, из Российской Федерации) товары, включенные в перечень, должны быть промаркированы. При этом Указом № 243 и Соглашением о маркировке товаров средствами идентификации в Евразийском экономическом союзе от 02.02.2018 г. предусмотрено взаимное признание средств идентификации между государствами-членами Евразийского экономического союза при введении на их территориях маркировки товаров средствами идентификации.

Так, с даты введения в Республике Беларусь маркировки средствами идентификации в отношении молочной продукции, товаров легкой промышленности, шин и покрышек резиновых новых, а также обуви, будут признаваться средства идентификации российского образца, нанесенные на такие товары, и ввезенные с территории Российской Федерации.В свою очередь в Российской Федерации маркировка товаров осуществляется только незащищенными средствами идентификации.

Учитывая изложенное, субъекты хозяйствования, осуществляющие оборот (в том числе оптовую и розничную торговлю) товаров, включенных в перечень и маркированных незащищенными средствами идентификации (в том числе ввезенными с территории Российской Федерации), с даты, указанной в перечне, будут обязаны использовать электронные накладные.

СПРАВОЧНО

Порядок создания, передачи и получения электронных накладных в Республике Беларусь регламентирован постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 30.12.2019 № 940 «О функционировании механизма электронных накладных».

В рамках единого дня информирования «ШАГ» в ГУО "Средняя школа № 1 г. Воложина" для 8-11 классов был проведен круглый стол по теме «Гордость за Беларусь. Образование во имя будущего страны» (о достижениях на всех уровнях основного образования) с участием Каминского Евгения Викторовича, психолога батальона связи, лейтенанта в/ч 30695.

Программа Недели профессионального образования

Мероприятие “Твое профессиональное образование: неделя для вопросов, ответов, обсуждений” пройдет с 27 сентября по 3 октября 2021 года. За 7 дней организаторы расскажут о профессиональном образовании, о том, как может выглядеть любимое рабочее место, виртуально проведут по классам колледжей и лицеев, приоткроют секрет, как строится образовательный процесс и внеклассная жизнь студентов, как организована инклюзивная образовательная и рабочая среда.

Эксперты недели и действующие студенты не только расскажут о преимуществах и нюансах обучения в колледжах и лицеях, но также помогу определиться куда лучше поступать, так как в рамках недели будет отдельно посвященный день профориентации.

Присоединившись онлайн к неделе профессионального образования, все желающие смогут побывать на виртуальных экскурсиях из колледжей и лицеев, а также увидеть, как работают современные предприятия Беларуси. Минск, Гродно, Витебск, Орша, Смиловичи – учебные заведения и предприятия во всех этих городах можно будет “посетить” за три дня. Все видео будут опубликованы на You-Tube канале «Твое профессиональное образование» (https://clck.ru/NZ789)

За всеми мероприятиями недели можно следить на сайте http://profiweek.by/. Мероприятие будет полезно школьникам и родителям, учителям, учащимся колледжей и лицеев и приурочено к вступительной кампании 2022 и началу учебного года, помогая тем самым уже сейчас будущим студентам определиться с профессиональной сферой и учебным заведением, где можно получить необходимые навыки.

Неделя профессионального образования проводится в рамках проекта “Занятость, профессиональное образование и обучение в Беларуси". Проект финансируется Европейским союзом и реализуется в партнерстве с Министерством образования Республики Беларусь, Министерством труда и социальной защиты Республики Беларусь, Министерством экономики Республики Беларусь, Республиканским институтом профессионального образования и другими заинтересованными сторонами.

С подробной программой мероприятия и со всеми мероприятиями можно ознакомиться на сайте и социальных сетях: http://profiweek.by/  https://www.facebook.com/vetbelarus      https://www.instagram.com/profiweek/

https://t.me/profiweek.  https://clck.ru/NZ789

Каждый человек в определенный момент должен определиться с выбором профессии. Данный процесс является чрезвычайно ответственным шагом, от которого зависит успех всей будущей жизни. Речь идет о статусе в обществе, материальном достатке и личной удовлетворенности. Удачно совершить этот шаг - одна из главных социальных задач молодёжи.

Помочь профессионально определиться подростку библиотекарь может благодаря массе научно-справочной, а также популярной литературы на тему самых разных направлений деятельности. Именно проведенные мероприятия по профориентации в библиотеке могут дать столь актуальную информацию о востребованности той или иной специальности на рынке труда, условиях поступления и тех учебных заведениях, где есть возможность приобретать знания по выбранному направлению.

23 сентября в Судниковской сельской библиотеке был проведен час профориентации «Какие бывают профессии?». Присутствовали на мероприятии  ученики 2-го и 5-го класса Судниковской средней школы. Цель – познакомить ребят с видами профессий, воспитать уважительное и доброе отношение к людям разных профессий. Сотрудник библиотеки Мойса Жанна Евгеньевна рассказала, на что следует ориентироваться при выборе профессии. Школьники разгадывали «профессиональные» загадки. С младшими школьниками была  проведена викторина «Кем быть?», в которой они принимали активное участие. В зале к мероприятию была оформлена книжная выставка «О профессиях с любовью». Жанна Евгеньевна рассказала и о профессии «библиотекаря». В чём состоит его работа. Какими качествами он должен обладать.

Дзень добры, паважаныя чытачы. На гэтым фота – я, карэспандэнт “Працоўнай славы” Валянціна Краўневіч. Тым, хто мяне ведае, думаю, цяжкавата прызнаць даўнюю знаёмую ў такім “касмічным” выглядзе. Я і сама, пакуль не зняла ўсё гэта абмундзіраванне, мала каго пазнавала, бо, бадай, самы важны элемент касцюма – ахоўны шчыток – моцна запацяваў. І як гэта медыкі ўмудраюцца працаваць так цэлымі зменамі? А працуюць жа. Ды яшчэ як! Верце мне. Нядаўна я пабывала там, куды трапляць не раю нікому. Але пра ўсё па парадку.

Прысвячаецца ўсім, хто дазваляе сабе з недаверам ставіцца да вакцынацыі супраць каранавіруснай інфекцыі, і асабліва тым, хто шляхам запалохвання забараняе рабіць прышчэпку сваім родным.

На гадзінніку 13.40 Шпарка крочу ў бок райбальніцы. Галоўны ўрач Павел Ганчар даў дазвол на рэпартаж з інфекцыйнага шпіталя, які разгарнуў сваю дзейнасць на базе гінекалагічнага корпуса ўжо трэці раз.

13.50 Знаходзячыся перад самым уваходам у рэанімацыйнае аддзяленне, тэлефаную загадчыку Дзмітрыю Старыкевічу (проста так туды не трапіш). Дзмітрый Аляксеевіч чакае мяне, таму дзверы адчыняе амаль адразу. Запрашае ў ардынатарскую, дзе знаёмлюся з урачом Раманам Клімянком. Мне паступае прапанова напісаць матэрыял з іх слоў, а фотаздымкі зрабіць праз спецыяльнае акно. Разумею, урачы даюць шанц пазбегнуць даволі складанага вопыту. Адмаўляюся. Рашуча настроена данесці людзям праўду пра месца, якога так баіцца большасць з нас, але далёка не кожны робіць усё магчымае, каб там не апынуцца.

14.00 Пачынаецца працэс апранання ахоўнага касцюма. Гэта не проста. Ёсць правілы, ад якіх, магчыма, залежыць жыццё таго, хто штодня праходзіць праз шлюз і там, у эпіцэнтры барацьбы з каранавірусам, зноў і зноў пацвярджае клятву Гіпакрата.

Трохі няўпэўнена, не так хутка, як мой кансультант, апранаю наступнае: аднаразовыя бахілы, камбінезон, шапку, рэспіратар, капюшон, шчыток, пальчаткі. Дарэчы, мой рабочы інструмент – фотаапарат – узяць з сабой не дазволілі. Немагчыма апрацаваць. Замест яго прапанавалі карыстацца тэлефонам, памясціўшы яго ў спецыяльны чахол (яго прадаставілі). Таму даруйце за якасць фотаздымкаў. Спадзяюся, тым, хто адкрые ў газеце гэтыя старонкі, менш за ўсё захочацца крытыкаваць іх недастатковую яркасць. Дарэчы, блакнот для запісаў таксама давялося пакінуць у сумцы. Забягаючы наперад, скажу: там, куды мы накіроўваліся, мне далі аркуш паперы і ручку. Пасля я проста сфатаграфавала пазначанае, а спісаныя лісты пайшлі на ўтылізацыю.

На парозе бруднай зоны

14.10 Мы з доктарам Старыкевічам “на старце”. Агульнае фота, і мы выходзім з чыстай зоны. Вось яны, дзверы з чырвоным крыжам. За імі – так званая брудная зона, дзе лютуе наш нябачны вораг – СOVID-19. “Ну, як Вы?” – пытаецца Дзмітрый Аляксеевіч? “Як ты?” – пытаюся сама ў сябе. Страху няма. Па-першае, хварэла. Яшчэ ў студзені (пашанцавала, перанесла знаёмства з вірусам у лёгкай форме – без пнеўманіі). А па-другое, у пачатку ліпеня (пісала пра гэта) зрабіла прышчэпку вакцынай Спутнік-V. Таму амаль смела пераступаю парог.

14.11 Вось яна, чырвоная зона. Каб не вопратка медыкаў, здавалася б – нічога надвычайнага (я ўжо бывала ў рэанімацыі з рэдакцыйным заданнем). У палаце інтэнсіўнай тэрапіі разумею, што незвычайнымі выглядаюць не толькі медработнікі, а і іх пацыенты. Усе яны ляжаць у так званай прон-пазіцыі. Інакш кажучы, на жываце са спецыяльнымі падушкамі пад пэўнымі часткамі цела. Такое становішча дапамагае лёгкім дыхаць. У кожнага пацыента на твары – маска з кіслародам. Адразу адзначу: у шпіталі няма ніводнага чалавека, які б зрабіў прышчэпку. І не было!

У адным з пацыентаў пазнаю мужчыну, які быў героем майго артыкула. І вось – у цяжкім стане. На шчасце, у прытомнасці. Сатурацыя падтрымліваецца з дапамогай падачы кісларода. Побач ляжыць пажылы чалавек. Са станам па пнеўманіі не так усё дрэнна. Але ж маецца падазрэнне на інсульт (такія наступствы пры каранавірусе – нярэдкасць). Медыкі рыхтуюць партатыўны балон з кіслародам, дзякуючы якому пацыента можна часова адключыць ад стацыянарнага апарата і зрабіць неабходныя даследаванні.

Таццяна ПятроўскаяТамара Лебедзева

14.15 Знаёмлюся і назіраю за работай медыцынскай сястры Таццяны Пятроўскай і санітаркі Тамары Лебедзевай. Жанчыны працуюць у бруднай зоне не ўпершыню. Складана, але што зробіш. Як наконт страху? Абедзве прайшлі вакцынацыю (у адрозненне ад тых, аб кім клапоцяцца). Спадзяюцца, дапаможа. Жадаю жанчынам удачы.

14.20 Наступная палата. Тут трое. Усе жанчыны. Адна ў стане штучнай комы з падключэннем да апарата штучнай вентыляцыі лёгкіх. Глядзець на чалавека, які яшчэ некалькі дзён таму быў поўны сілы і энергіі, балюча.

Дарэчы, адносна інфармацыі, быццам у рэанімацыю трапляюць толькі пажылыя і людзі са значнай вагой цела. Вось вельмі худзенькая жанчына. Твар яе закрыты кіслароднай маскай, але выраз вачэй гаворыць пра тое, што ёй вельмі дрэнны. Нядаўна на яе месцы была 20-гадовая дзяўчына, якая, на шчасце, ужо выпісалася.

Пакуль доктар Старыкевіч вядзе прафесійную гутарку з медыцынскімі сёстрамі, як магу, выказваю падтрымку яго пацыентам.

14.25 Яшчэ адна палата. Тут двое. Больш сталы мужчына размаўляць не можа (дыхае кіслародам), але добра рэагуе. У адказ на мае пажаданні хуткага выздараўлення ўдзячна ўсміхаецца. Побач 42-гадовы Юрый з Уздзенскага раёна. Мужчына 7 дзён правёў у палаце інтэнсіўнай тэрапіі. Зараз у яго стане намецілася станоўчая дынаміка, ён можа гаварыць, хоць пакуль і не вельмі ўпэўнена. “Што ж Вы прышчэпку не зрабілі?” – пытаюся са шкадаваннем. Вось што чую ў адказ: “Я быў настроены катэгарычна супраць прышчэпак. Не хацеў над сабой ніякіх эксперыментаў. І вось бачыце, які жорсткі эксперымент паставіў над сабой. Прашу Вас, напішыце пра гэта. Хай ніхто не паўтарае маёй памылкі. А яшчэ дадайце, што ўсе мы, хто пабываў на краі, літаральна абагаўляем валожынскіх медыкаў. Мяне асабіста яны выцягнулі з таго свету. Ніколі гэтага не забуду. Калі пандэмія будзе працягвацца, у належны перыяд абавязкова зраблю прышчэпку!” Я пажадала абаяльнаму суразмоўцу і яго суседу выздараўлення, паабяцала, што абавязкова данясу яго словы да шырокай грамадскасці, і зноў рушыла за доктарам.

Антон Дубінка

14.35 Доктара Антона Дубінку, які нясе дзяжурства на адным з паверхаў, не пазнала. Ды і як тут пазнаеш? Нават голас праз рэспіратар гучыць інакш. Ад Антона Віктаравіча атрымала параду зазірнуць у палату, дзе выздараўліваюць “госці” нашага райцэнтра. Чаму госці? Таму, што пры наяўнасці месцаў у шпіталь паступаюць людзі з усіх куткоў Мінскай вобласці.

Аляксандр з ФаніпаляЯўген з Нясвіжскага раёна

14.40 Аляксандру з Фаніпаля 65 гадоў. Маладжавы, з амаль ваеннай выпраўкай мужчына, эмацыянальны і цікавы субяседнік, які за некалькі хвілін гутаркі паспеў літаральна оду прысвяціць сваім выратавальнікам. Яго суседу па палаце Яўгену з вёскі Сноў Нясвіжскага раёна – 69 гадоў. Прыемны, спакойны чалавек. Ён таксама пад уражаннем ад таго, як у нашым горадзе яму літаральна другое жыццё падарылі. Мужчыны дазволілі сябе сфатаграфаваць і падзяліліся ўражаннямі. Хварэлі цяжка. Інакш, як бы апынуліся ў інфекцыйным шпіталі, ды яшчэ ў чужым раёне. Жартуюць, што гасцяванне ў Валожыне адбылося нейкае няўдалае. Пабывалі ў рэанімацыі. Зараз значна лепш. Ходзяць, размаўляюць. Вось толькі б слабасць пераадолець. Пра тое, што шкадуюць пра ігнараванне вакцыны, і казаць няма чаго. Дарэчы, жонка Яўгена прышчэпку зрабіла. Праўда, яна паспела заразіцца ад мужа, але хварэла некалькі дзён дома і ў зусім лёгкай форме.

14.50 Палата для тых, чый стан ужо не ўяўляе небяспекі. Жанчын з Войштавічаў, Сугваздаў, Івянца, Валожына можна назваць шчасліўчыкамі. Яны выздараўліваюць! Усе рознага ўзросту, знешнасці, масы цела. Аб’ядноўвае іх… Што б вы думалі? Баязлівасць. Ніводная не рашылася на вакцынацыю. Чаму? Было страшна. Ім было страшна! Зараз успамінуюць той час ледзь не са злосцю. Як маглі так думаць! Вось дзе страшна. Тут, у чырвонай зоне, калі дні і ночы ляжыш на жываце. Ад гэтага становішча дранцвее ўсё цела, невыносна баляць плечы, шыя, паясніца. А ў гэты час не-не ды і падкрадзецца думка: “Што калі раптам не змагу дыхаць?” А жыць так хочацца …

Словы адной з жанчын літаральна запалі мне ў душу. Ёй прышчэпку рабіць забаранілі … Хто б вы думалі? Родныя дзеці! Так і сказалі: “Мама, ніякіх прышчэпак! Нават не думай!” У выніку мама прайшла праз рэанімацыю. Яна, канешне, на нашчадкаў не крыўдуе, апраўдвае іх. Яны ж як лепей хацелі. Матуля ўсё зразумее, а вось я – не. Як можна, не маючы адпаведнай адукацыі, ведаў і права на гэта, даваць такія парады?

Вось маладая жанчына Таццяна са Слайкоўшчыны. Яна, як і ўся сям’я, паспадзявалася на тое, што пранясе. Не пранесла. Захварэлі ўсе. Мужа толькі-толькі перавялі з рэанімацыйнага аддзялення. Што ж, як кажуць, будзем спадзявацца.

На развітанне жанчыны са слязамі прасілі надрукаваць у газеце, якую ўсе паважаюць, удзячнасць урачам, медыцынскім сёстрам і санітаркам за лячэнне, догляд, чалавечае стаўленне і дадаць: сёння ім нават сорамна за тое, што, дзякуючы сваёй легкадумнасці, так падвялі медыкаў, стварылі ім неверагодную нагрузку.

Вы, паважаныя чытачы, толькі ўявіце, людзі, якія працуюць у чырвонай зоне, стараюцца не піць вадкасці, каб не наведвацца ў прыбіральню, бо для гэтага патрэбна прайсці праз шлюз – зняць з сябе складаны касцюм, а затым апрануць свежы камплект. Як адчуваюць сябе іх арганізмы пры такім збедненым піццявым рэжыме? Хіба гэта здорава? А ва ўсіх гэтых “скафандрах” потааддзяленне павышаецца. Я прабыла ў ім не такі працяглы час. Вытрымала, але задавальненне, шчыра кажучы, так сабе.

А вось медыцынская сястра Ганна Наквас і санітарка Інеса Журкевіч нават жартавалі на гэту тэму. Дзяўчаты заўважылі мае эмоцыі і спрабавалі падбадзёрыць. А хто падтрымае іх? Хацелася б, каб усе мы.

Нарэшце ў чыстай зоне

15.05 Першай заходжу ў шлюз, дзе павінна ў строгім парадку зняць з сябе “брудны” касцюм. Чарговасць такая: шчыток, камбінезон, бахілы, шапка, рэспіратар і толькі пасля – пальчаткі. Нарэшце можна дыхнуць.

Ад перажытых эмоцый трошкі калоціцца сэрца. Ура! Я зноў у чыстай зоне. Услед за мной выходзіць Дзмітрый Аляксеевіч (усе маніпуляцыі з касцюмам ён робіць значна хутчэй – вопыт). Выгляд у доктара – нібыта з лазні. Ён тактоўна не спяшаецца пытацца пра мае ўражанні.

15.15 Мы – у ардынатарскай. Доктар Клімянок адсутнічае. Ён там, адкуль мы толькі-толькі прыйшлі. Затое на яго месцы сядзіць і запаўняе нейкія бланкі намеснік галоўнага ўрача райбальніцы Альфрэд Нехвядовіч. У Альфрэда Зянонавіча такія ж, як і ў мяне, адбіткі на твары ад рэспіратара. Толькі ў яго яны глыбейшыя. Відаць, увогуле не знікаюць. А вочы такія стомленыя! Што я магу сказаць? Пачаць выказваць ім падзяку ад людзей, што выжылі, дзякуючы іх намаганням? Яны ўсё гэта чуюць па сотні разоў на дні. Даць слова, што зраблю прышчэпку? Ужо зрабіла. Таму проста абяцаю шчыра апісаць усё ўбачанае і развітваюся.

15.25 Я – па дарозе дадому. Дзень даволі змрочны. Але мне ён здаецца прыгожым. Як вольна дыхаецца! Вось бы так таму мужчыне, майму равесніку, які, як толькі адымае маску з кіслародам, так адразу пачынае задыхацца, ці жанчыне, якая не спраўляецца з захворваннем настолькі, што за яе гэта робіць складаная машына, ці мноству іншых цудоўных людзей, бо яны зараз, у гэту хвіліну, стараюцца перамагчы вірус. Мілыя, родныя, змагайцеся! Дзеля сябе, дзеля блізкіх і сяброў, дзеля тых жа медыкаў, бо як бы ні стараліся яны ставіцца да сваёй работы быццам да паўсядзённасці, губляючы людзей, кожны раз губляюць частку ўласнага здароўя.

Усё, рэпартаж скончаны. Чытайце. І як мага хутчэй рабіце выбар: прышчэпка ці ўсё ж чырвоная зона.

Р.S. Паважаныя чытачы! Чакаем ад вас зваротнай сувязі. Ваша думка наконт тэмы для нас каштоўная.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Па звестках Міністэрства аховы здароўя ад 21 верасня, за суткі ў Беларусі зарэгістраваны 1917 пацыентаў з COVID-19, выпісаны 1362.

1. Усяго з пачатку пандэміі ў Беларусі былі зарэгістраваны 520286 чалавек са станоўчым тэстам на COVID-19. Выздаравелі 505923 пацыенты, у якіх раней быў пацверджаны дыягназ За ўвесь перыяд распаўсюджвання інфекцыі на тэрыторыі краіны памерлі 4028 пацыентаў з выяўленай каранавіруснай інфекцыяй.

Больш за 1912000 чалавек атрымалі першую дозу вакцыны супраць COVID-19, з іх больш за 1537000 прайшлі поўны курс вакцынацыі.

Жыхары заходнебеларускіх гарадоў, і Валожын не выключэнне, ужо амаль стагоддзе жывуць у акружэнні тыпавых архітэктурных пабудоў, якія з’явіліся тут нашмат раней за вядомыя сталінкі і хрушчоўкі. Паведамляе МЛЫН.BY.

А справа вось у чым: тэрыторыі Заходняй Беларусі, што апынуліся паводле ўмоў Рыжскага міру 1921 года ў складзе Другой Рэчы Паспалітай, моцна пацярпелі ад Першай сусветнай і польска-савецкай войнаў. Таму перад новай уладай стаяла першачарговая задача па аднаўленні далучаных тэрыторый. З чаго ж пачынаць, як не са стварэння годных умоў жыцця для прадстаўнікоў улады? Адміністрацыйных кадраў на новых тэрыторыях не хапала, таму іх дэлегавалі з цэнтральных рэгіёнаў Польшчы. А прыцягвалі іх новымі землямі і новым жыллём.

Гэту праблему ўлады Другой Рэчы Паспалітай вырашылі, пабудаваўшы ў «крэсах» новыя жылыя кварталы. Зямля на гэтыя мэты давалася ў крэдыт пад сціплы працэнт. Якаснае жыллё будавалі дастаткова хутка і па тыпавых праектах, распрацаваных польскімі архітэктарамі ў 1920 годзе. Так з’явіўся квартал для дзяржаўных служачых у Валожыне на сучаснай вуліцы М. Горкага. Валожынцы празвалі гэтае месца «Калёніяй» ці «Дамкамі».

У польскіх афіцыйных дакументах былая ўскраіна Валожына называлася «Kolonia urzednicza» (urzednic – чыноўнік).Тут у 1923-1924 гг. былі пабудаваны восем дамоў. Тры з іх згарэлі падчас Вялікай Айчыннай вайны, два былі знесены ў канцы 90-х, яшчэ адзін – у першым дзесяцігоддзі двухтысячных. Адзін дом быў разлічаны на адну сям’ю, яшчэ адзін – на шэсць, астатнія – на дзве. Шэсць дамоў мелі па два парадныя ўваходы. Пасля вайны ўваходаў стала болей, таму што некалі шыкоўныя чыноўніцкія апартаменты ператварыліся ў цесныя кватэры.

Адной з самых распаўсюджаных пабудоў ва ўрадавых кварталах з’яўляўся так званы «дом старасты». Праект пабудовы распрацаваў архітэктар Ежы Бэйл. У такіх дамах звычайна жылі гарадскі бурмістр, павятовы стараста ці ваявода са сваімі сем’ямі. Дамы былі двух варыянтаў: з аб’ёмнымі калонамі і плоскімі пілястрамі (у апошнім жыў валожынскі бурмістр Канстанцін Швед).

Дом бурмістра ў Валожыне. Цяпер тут месціцца краязнаўчы музей.

Дамы на дзве сям’і па праекце архітэктара Зыгмунда Тарасіна займалі ў Валожыне чыноўнікі староства, магістрата і гміны, а таксама – суддзі.

Двухкватэрны дом закапанскага стылю ў Валожыне

Захаваўся ў Валожыне ў абноўленым выглядзе і дом на шэсць сямей па праекце архітэктара Тэадора Буршэ. Сёння тут месціцца інтэрнат Валожынскай цэнтральнай раённай бальніцы.

Эскіз шасцікватэрнага дома па праекце Тэадора Буршэ ў закапанскім стылі

Дарэчы, Ежы Бэйл, Зыгмунд Тарасін і Тэадор Буршэ былі вучнямі Юліуша Клоса, тэарэтыка так званага «закапанскага стылю» ў грамадзянскай архітэктуры. Стыль жа атрымаў назву ад аднайменнага знакамітага курорта Закапанэ, які на працягу многіх гадоў вывучаў прафесар Клос. А самымі распаўсюджанымі «закапанскімі» будынкамі ў Валожыне і іншых гарадах Заходняй Беларусі (Браславе, Паставах, Нясвіжы, Баранавічах, Лідзе, Слоніме, Стоўбцах, Міёрах) былі «дом старасты» і дамы на дзве сям’і.

Па праекце польскіх архітэктараў узводзіўся і сучасны будынак другога дзіцячага садка (былой паўшэхнай школы) у Валожыне. Ён стаў поўнай копіяй будынка школы ў польскім Янаве Любэльскім.

Вось так у сярэдзіне 1920-х гадоў у Валожыне з’явіліся копіі дамоў, якія да нашага часу захаваліся ў пансіянатах польскага курортнага Закапанэ.