Воложинский районный
исполнительный комитет

РАБОТЫ ХАПАЕ. ПАТРЭБНА ТОЛЬКІ ЖАДАННЕ ПРАЦАВАЦЬ

На 1 лютага ў аддзеле занятасці ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама зарэгістраваны 15 беспрацоўных. Гэта людзі, якія маюць права на сацыяльныя гарантыі, што прадастаўляюцца дзяржавай: на дапамогу па беспрацоўі, матэрыяльную дапамогу, стыпендыю падчас навучання. З пачатку года за садзейнічаннем у працаўладкаванні звярнуліся 17 чалавек, 12 з іх займелі работу. Прыгэтым, у арганізацыях і на прадпрыемствах раёна маецца 160 вакансій: 73 – у горадзе, 87 – на вёсцы. Узровень беспрацоўя складае 0,11 працэнта.

Самымі запатрабаванымі на рынку працы па-ранейшаму застаюцца рабочыя прафесіі. Так, на ААТ “Валожынскі льнокамбінат” патрабуюцца загрузчыкі сыравіны. Шмат свабодных месц у РУП “Валожынскі ЖКГ”: тут чакаюць дарожных рабочых, прыбіральшчыкаў тэрыторый, азеляніцеляў, сантэхнікаў.

У аграрным сектары не хапае трактарыстаў, а вось даярак і жывёлаводаў дастаткова. І трэба адзначыць, што пры старанні ў сельскай гаспадарцы сёння ёсць магчымасць зарабіць добрыя грошы – усё залежыць ад працы чалавека, яго асабістага ўкладу ў агульную справу.

У медыцынскай і ветэрынарнай галінах ёсць патрэба ў спецыялістах з вышэйшай медыцынскай адукацыяй: у райбальніцы не хапае урачоў, а ў райветстанцыі застаюцца вакантнымі некалькі ставак ветэрынарных урачоў.

Вялікая ўвага ў апошні час надаецца працаўладкаванню інвалідаў. У раёне зарэгістраваны 376 чалавек, якія маюць 3-ю групу інваліднасці і могуць працаваць. 184 з іх знайшлі рабочае месца. Многія шукаюць для сябе занятак, аднак стан здароўя не заўсёды дазваляе пайсці туды, куды хацелася б. Работа такой катэгорыі насельніцтва прадастаўляецца толькі па тых рэкамендацыях, якія прапісаны ў індывідуальнай праграме рэабілітацыі.

Як і раней, беспрацоўныя грамадзяне пры дапамозе фінансавай падтрымкі дзяржавы могуць распачаць уласную справу. Вучыцца на прыватных прадпрымальнікаў сёлета ўжо паехалі 2 чалавекі: дарэчы, навучанне праводзіцца таксама бясплатна.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

Управление транспортом в состоянии алкогольного опьянения одно из самых серьезных нарушений Правил дорожного движения. Статистика свидетельствует, что 5-10% ДТП, совершаемых по вине водителей, связано именно с этим правонарушением. Тяжесть последствий таких дорожно-транспортных происшествий значительно выше по сравнению с остальными авариями.

Ежедневная сводка о задержании нетрезвых за рулем, указывают на недисциплинированность и безответственность водителей.

С целью активизации работы по пресечению фактов управления транспортом в состоянии алкогольного опьянения, как одной из основных причин ДТП с тяжкими последствиями в период с 05 по 08 февраля 2021 года Госавтоинспекция Минской области проводит профилактическую акцию «Трезвый водитель».

В ходе мероприятия созданы рейдовые группы из числа сотрудников ГАИ и других служб милиции общественной безопасности. Несение нарядов милиции приближено к местам расположения объектов торговли спиртными напитками и увеселительных заведений (кафе, дискотеки, сельские клубы), массового отдыха, особенно в вечернее и ночное время суток.

А водителям напоминаем!

Действующим законодательством за управление транспортным средством в состоянии алкогольного опьянения, либо передачу права управления нетрезвому, а также отказ от прохождения освидетельствования предусматривается наказание в виде лишения права управления всеми видами транспортных средств сроком на 3 года и штрафом от 50 до 100 базовых величин.

За повторное управление в состоянии алкогольного опьянения в течение года правонарушитель привлекается к уголовной ответственности, при этом, предусмотрена специальная конфискация транспортного средства, которым управляли в состоянии опьянения, независимо от права собственности.

Уважаемые граждане! Если вы видите или знаете, что транспортным средством управляет водитель в состоянии опьянения, сообщите в дежурную часть ГАИ по телефону 102 (звонок бесплатный). Ваша информация ОСТАНОВИТ БЕДУ!

ОГАИ Воложинского РОВД

НА ПОЎНУЮ МАГУТНАСЦЬ

Чацвёрты месяц ААТ “Валожынскі льнокамбінат” працуе на поўную магутнасць. Работы вядуцца ў тры змены, на вытворчасці штодзень заняты каля 50 чалавек.

Апошнія два гады льнаводы атрымліваюць добры ўраджай ільну. Каб перапрацаваць усю льнотрасту, на прадпрыемстве арганізавалі трэцюю змену. Спраўляцца сваімі сіламі стала складана, таму на дапамогу запрасілі рабочых са Століна. Чамусьці валожынцы не спяшаюцца ўладкоўвацца сюды на работу. Безумоўна, працаваць тут нялёгка, аднак, той хто сумленна адносіццаа да сваіх абавязкаў і стараецца, абавязкова ўбачыць плён.

Як расказаў дырэктар ільнокамбіната Аляксандр Мікалаевіч Барада, за студзень перапрацавалі 336 тон трасты і атрымалі 90 тон ільновалакна. Прадукцыя пастаўляецца на Аршанскі льнокамбінат і Гродзенскі завод “Гранітэкс”, які займаецца вырабам пражы, у тым ліку льнянога катанізаванага валакна.

У кругласутачным рэжыме працуе і цэх па вытворчасці льнянога алею. Асноўным заказчыкам гэтага карыснага прадукту з’яўляецца ТАА “Еўрагандль”. І трэба адзначыць, што пастаўкі не толькі не прыпыніліся, а, наадварот, павялічыліся на 35-40 працэнтаў. Адгрузка вядзецца па меры паступлення заявак.

У зімовы час хапае клопатаў і механізатарам. Па словах кіраўніка, ужо практычна адрамантавана ўся тэхніка для перадпасяўной апрацоўкі глебы. Зараз узяліся за наладжванне пасяўных агрэгаў: запаснымі часткамі, якія пастаўляюцца па лініі Мінаблаграсэрвісу з Міханавіч, забяспечаны ў поўным аб’ёме.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

ПАСТАЎКІ Ў КІТАЙ

На Валожынскім вытворчым участку ААТ “Маладзечанскі малочны камбінат” у гэтыя дні адбываецца адгрузка сухога абястлушчанага малака і сухой малочнай сыроваткі ў Кітай. За тыдзень прыкладна пастаўляецца каля 200 тон прадукцыі.

На прадпрыемстве паведамілі, што супрацоўніцтва з краінай працягваецца другі год. Выйсці на рынак Усходняй Азіі дапамаглі ўрадавыя дэлегацыі: у прыватнасці, кітайскія прадстаўнікі прыязджалі да нас на масласырзавод – знаёміліся з узорамі прадукцыі, вывучалі тэхналогію вытворчасці, дэгуставалі, наладжвалі дзелавыя кантакты ў рамках сумеснага праекта “Адзін пояс – адзін шлях”.

Спачатку “дабро” на закупку дала адна кампанія, на сённяшні дзень сумесная дзейнасць арганізавана ўжо з трыма. Пачыналі з сухой малочнай сыроваткі, якой летась паставілі каля трох тысяч тон. Сёлета далі згоду і на сухое абястлушчанае малако – заключылі кантракт на адну тысячу тон. Адгрузка за мяжу адбываецца праз марскія порты ў Клайпедзе, а таксама праз чыгунку.

Як бачна, валожынская прадукцыя станоўча зарэкамендавала сябе: як і на айчынным рынку, так і за акіянам яна выкарыстоўваецца ў харчовай прамысловасці – для выпуску малочнай прадукцыі, кандытарскіх і хлеба-булачных вырабаў.

Нягледзячы на складаную эканамічную сітуацыю ва ўсім свеце, масласырзавод працуе круглыя суткі: ёсць і сыравіна, і збыт. Акрамя сухіх малочных прадуктаў, тут па-ранейшаму вырабляюць цвёрдыя сыры і сметанковае масла. Асноўным прадуктам для вытворчасці з’яўляецца малако: за суткі яго пастаўляецца каля 350 тон, плюс 240 тон абястлушчанага малака і 140 тон сыроваткі. Акрамя нашага раёна, пастаўшчыкамі з’яўляюцца Маладзечанскі, Вілейскі, Мядзельскі, Смалявіцкі, Лагойскі, Мінскі і Смаргонскі.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

Сегодня в Центре безопасности МЧС Минской области представители МООП Минщины приняли участие в областном мероприятии «МЧС. БРСМ. БЕЗОПАСНОСТЬ», посвященному Дню Молодежных отрядов охраны правопорядка. От Воложинского района был награждён благодарностью Игорь Шарко.

Изучение правил безопасности – дело важное и нужное. И это должен понимать каждый. Ведь от того насколько мы знаем и соблюдаем правила, зависит наша собственная безопасность.

В рамках акции «Безопасность в каждый дом!» работники Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям заботятся о том, чтобы сделать жизнь граждан района максимально безопасной. Это и профилактические беседы на дому, и проведение интересных и познавательных мероприятий. Формами донесения важной информации, которую используют спасатели, являются также и рассылка «безопасной корреспонденции», и звонки по телефону. Буклеты, памятки, брошюры, календари, которые получают жители района, являются отличными помощниками при изучении правил безопасности, а также хорошим напоминанием о необходимости их соблюдать, а индивидуальные беседы дают возможность гражданам задать вопросы, которые их волнуют.

- Рассылка «безопасной корреспонденции» уже стала для нас традиционной. Это хороший способ донесения полезной информации до населения. К нам в отдел  поступают телефонные звонки от жителей, которые благодарят за предоставленную информацию. А мы в свою очередь рады, что можем быть полезными для наших граждан. Беседуя с жителями нашего района, мы обязательно обращаем их внимание на безопасность печного отопления. Ведь зимний период сопровождается увеличением количества пожаров по причине нарушения правил эксплуатации печей. Напоминаем, что в ней не должно быть трещин, а дымоход должен иметь хорошую тягу и быть побелён известковым раствором, что перед топкой на деревянном полу обязательно необходимо прибить металлический лист и ни при каких условиях не оставлять топящуюся печь без присмотра. Радует то, что собеседники не просто слушают информацию, а задают вопросы, уточняют, правильно ли они сделали, - прокомментировала старший инспектор сектора пропаганды и взаимодействия с общественностью Алеся Радвилович. 

Основными причинами возникновения чрезвычайных ситуаций в жилом секторе по-прежнему остаются неосторожное обращение с огнем, нарушение правил эксплуатации печного отопления и электрооборудования. В большинстве случаев чрезвычайные ситуации – это результат беспечности и пренебрежения правилами безопасности. А люди, злоупотребляющие алкогольными напитками, и вовсе не думают о своей безопасности и тем более о благополучии тех, кто проживает рядом. Своим поведением они создают огромную угрозу своей жизни и подвергают опасности своих близких. 

С целью предупреждения пожаров и гибели людей от них работники Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям в рамках акции «Безопасность в каждый дом!» проводят рейдовые мероприятия по обследованию домовладений лиц, ведущих асоциальный образ жизни, и проводят с ними профилактические беседы. Спасатели указывают нерадивым хозяевам на нарушения, которые рано или поздно могут привести к трагедии, ставят конкретные сроки для их устранения, а также приводят примеры случаев гибели и травмирования людей на пожарах по причине неосторожного обращения с огнем в состоянии алкогольного опьянения.

- Проводимая работа даёт определённые результаты. Мы это видим, посещая граждан повторно. Где-то хозяин установил автономный пожарный извещатель, где-то отремонтировал печку, где-то заменил электрическую проводку, тем самым обезопасив себя от возникновения чрезвычайной ситуации. Это не может не радовать, - прокомментировал начальник Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям Александр Игоревич Сивый.

С 3 по 4 февраля в г. Минске проходило Первенство Минской области по легкой атлетике среди юношей и девушек 2006-2007 г.р. Спортсмены-учащиеся ГУ «ДЮСШ Воложинского района» достойно представили свою школу.

Победители и призеры соревнований:

Юрис Анна – 1 место (1500 м с/п), 2 место (3000 м)

Малиновская Дарья – 1 место (1500м), 1 место (3000 м)

Ситуация с COVID-19 в Беларуси стабилизировалась, сообщил сегодня журналистам министр здравоохранения Беларуси Дмитрий Пиневич на брифинге с главой Роспотребнадзора Анной Поповой, передает корреспондент БЕЛТА.

"Мы констатируем стабилизацию эпидпроцесса в Беларуси и России. Понятно, что Беларусь гораздо меньшая страна, но во всех регионах страны эпидпроцесс показывает меньшую интенсивность", - сказал Дмитрий Пиневич.

По его словам, сегодня на встрече в белорусском правительстве обсуждалось взаимодействие с Россией в плане вакцин против коронавируса. Речь идет не только о "Спутнике V", но и о других российских разработках.

Кроме того, обсуждалось взаимодействие Беларуси и России при пересечении границы с использованием приложения "Путешествую без COVID-19", а также взаимодействие двух стран на площадке ВОЗ и в других международных структурах.

Источник: belta.by

Сродкі індывідуальнай аховы, КІЗ (кабінет інфікцыйных захворванняў), самаізаляцыя, чырвоная зона, каранцін, кантактная група… Вось так абагаціла лексікон беларусаў пандэмія каранавіруса, “завітаўшы” ў наша жыццё напачатку мінулага года. У лютым 2020 г. многія грамадзяне літаральна гатовы былі траціць прытомнасць перад невядомай навалай, а сёння прызвычаіліся да абставін, пачалі насіць маскі, вытрымліваць дыстанцыю. Хварэеем, папраўляемся. На жаль, ёсць страты…

Панічны настрой паступова пакідае грамадства. Мы з надзеяй глядзім у будучыню, чакаем эфекту, што дасць вакцынацыя, а пры наяўнасці падазроных сімптомаў па-ранейшаму спадзяёмся на дапамогу людзей, пра якіх звычайна говораць – “у белых халатах”. Улічваючы ўмовы, больш трапна прагучыць: “падобных да касманаўтаў”. Так, сёння гутарка пойдзе пра кантактныя групы, што непасрэдна працуюць з пацыентамі з COVID-19.

Загадчык паліклінікі Аляксандр Аляксандравіч Бурак асабіста аказаў садзейнічанне ў арганізацыі маёй сустрэчы з тымі, хто стукаецца ў дзверы людзей на каранціне ў зоне абслугоўвання райпаліклінікі (Валожын і прылеглыя вёскі). Кіраўнік прызнаўся, што яшчэ месяц таму падобная гутарка была б немагчыма. Колькасць захварэўшых няўмольна расла, і часу на размовы ў медыкаў не было. Зараз, калі назіраецца тэндэнцыя да зніжэння лічбаў, зрабіць матэрыял стала рэальным. Таму нядаўна ў актавай зале райпаліклінікі ў канцы працоўнага дня на мае пытанні адказалі ўрач-афтальмолаг Віялета Валер’еўна Рачко, урач-анколаг Павел Аляксандравіч Каралькоў, загадчык педыятрычнага аддзялення Наталля Валер’еўна Ажарэльева, медыцынская сястра дзённага стацыянара Ірына Уладзіміраўна Трухоўская, старшая медыцынская сястра рэгістратуры Наталля Пятроўна Мілеўская, памочнік урача Наталля Уладзіміраўна Бараноўская, медыцынская сястра хірургічнага кабінета Вераніка Аляксандраўна Тарасевіч.

Канешне, як і чакала, у напалавіну закрытых маскамі тварах я ўбачыла стому. Аднак ні страху, ні разгубленасці не заўважыла. Было зразумела: перада мной людзі, што выконваюць свой абавязак і гавораць пра гэта без усякага пафасу.

Карэспандэнт: Паважаныя медыкі, па-першае, дазвольце мне асабіста ад сябе, сваіх родных, сяброў, калег выказаць вам падзяку за дапамогу – медыцынскую, псіхалагічную, чалавечую. Хварэла сама. Хварэлі муж і сын. Увесь перыяд, што каранавірус панаваў у нашай кватэры, штодня побач былі вы, спакойныя, сабраныя, уважлівыя. Скажыце, калі ласка, як менш чым за год вы змаглі так навучыцца працаваць у новых абставінах?

Павел Каралькоў: Адкажу досыць банальным, але выключна праўдзівым выразам – жыццё заставіла. Для медыцынскіх работнікаў гэта сітуацыя накшталт падводнай лодкі – выйсці, каб і хацеў, нельга. Да таго ж большасць з нас прафесію выбіралі свядома, таму лячылі, лечым і будзем лячыць людзей у любых умовах.

Віялета Рачко: Час, як вядома, не толькі лечыць, але і вучыць. За прайшоўшы перыяд медыцына зрабіла вялікі крок наперад у барацьбе з гэтым захворваннем. Так, непасрэдна ад каранавіруса лякарства пакуль няма, але, каб змагацца з сімптаматыкай, распрацаваны досыць эфектыўныя схемы. Безумоўна, існуе мноства не высветленых пытанняў, аднак вопыту ў прымяненні тых ці іншых сродкаў дастаткова для таго, каб даволі ўпэўнена ў адпаведных сітуацыях даваць адэкватныя рэкамендацыі.

Карэспандэнт: Калі даведаліся, што давядзецца працаваць у складзе кантактнай групы, адчулі хваляванне?

Наталля Бараноўская: Па праўдзе кажучы, страх адчувалі ўсе. Але ж у пэўнай ступені мы былі гатовыя. Кіраўніцтва бальніцы ладзіла вучобу, падчас якой многія моманты агаворваліся падрабязна. Вельмі складана было ўсвядоміць, што працаваць давядзецца ў касцюмах індывідуальнай аховы. Здавалася, немагчыма столькі часу пры любой тэмпературы паветра знаходзіцца ў ім. Але прывыклі…

Павел Каралькоў: Я ўпершыню выехаў 16 красавіка 2020 года. Што помню пра пачатак? Вельмі хваляваўся, каб не сутыкнуцца са складаным выпадкам ці істэрыкай.

Ірына Трухоўская: Звычайна хвалюемся ў дарозе, калі ж пераступаем парог кватэры ці дома, за якім чакаюць дапамогі, пра эмоцыі забываем.

Карэспандэнт: Скажыце, тых, хто ўваходзіць у склад групы, шмат?

Наталля Ажарэльева: Не вельмі. Усе, каго бачыце сёння, плюс раённы педыятр Ірына Аляксандраўна Юхноўская, урачы-гінеколагі Алена

Яўгеньеўна Шчуплова і Марыя Юр’еўна Афанасьева, урач-інтэрн Антон Уладзіміравіч Лушчыцкі. Вось і ўся група, з якой фарміруюцца некалькі брыгад. Большасць з нас, асабліва ўрачы, не вызвалены ад асноўнай дзейнасці. Гэта значыць, што па “гарачых адрасах” едзем ці да прыёму, ці пасля.

Павел Каралькоў: Як толькі пачалася пандэмія, мы працавалі адной групай, што было нязручным. Зараз наша работа больш эфектыўная. Дзяленне на брыгады дазваляе аператыўна адпрацоўваць значную колькасць адрасоў, удзяліць увагу кожнаму. Палепшылася і матэрыяльна-тэхнічная база.

Вераніка Тарасевіч: Патрэбна адзначыць і станоўчыя змены ў рабоце па афармленні дакументацыі. Калі раней даводзілася шмат пісаць ад рукі, то апошнім часам у нашым распараджэнні неабходныя бланкі, пратаколы.

Наталля Бараноўская: Да ведама: нават пасля таго, як брыгада аб’едзе ўсіх хворых, мы не разыходзімся. Дапамагаем афармляць дакументы тым, хто не паспявае.

Карэспандэнт: А колькі ж прыпынкаў за дзень робіць адна брыгада?

Віялета Рачко: Па-рознаму. Вось у студзені-лютым колькасць захварэўшых заўважна знізілася. У разгар (да Новага года) адпрацоўвалі па 250 адрасоў і больш. Гэта значыць, што адной брыгадзе даставалася і па 30 адрасоў.

Павел Каралькоў: Бывала і 36. Сёння ж мая брыгада адпрацавала 20 лістоў. Гэта ўжо прагрэс.

Карэспандэнт: Хачу задаць пытанне, якое цікавіць многіх. На колькі гадзін вы апранаеце ахоўны касцюм і як дамаўляецеся са сваім арганізмам, каб яму падчас работы нічога не хацелася?

Наталля Ажарэльева: Каб, напрыклад, папіць вады, неабходна з маршруту вярнуцца ў паліклінуку, зняць КІА, “размыцца”, затым апрануцца зноў. Безумоўна, так быць не можа. Таму настройваем сябе на цярпенне.

Вераніка Тарасевіч: Магчыма, гэта неверагодна, але, калі працуеш, нічога і не хочацца.

Карэспандэнт: Касцюмы вас добра абараняюць? Самі вы хварэлі?

Наталля Мілеўская: Хварэлі, але не ўсе. Камбінезоны ж мы носім на рабоце, а пасля яе ідзём дадому, наведваем магазіны. Не думаю, што захварэўшыя “падчапілі” каранавірус непасрэдна пры наведванні хворых. Многім яго прынеслі родныя.

Карэспандэнт: З якімі складанасцямі сутыкаецеся, аб’язджаючы захварэўшых?

Ірына Трухоўская: У першую чаргу – адсутнасць нумароў на дамах і кватэрах. Таму да раённай газеты просьба. Нагадайце грамадзянам, каб абавязкова пранумаравалі сваё жыллё. Тыя, хто абыякава ставіцца да гэтага пытання, крадзе час у нас, а ў людзей і ў сябе – здароўе.

Карэспандэнт: У вас ёсць выхадныя?

Наталля Ажарэльева: Да снежня не было. Зараз у нядзелю адпачываем.

Карэспандэнт: Што дапамагае вам годна трымацца і працаваць у даволі складаных умовах?

Наталля Мілеўская: Родныя падтрымліваюць, адміністрацыя не пакідае сам-насам з праблемамі. Ды і пацыенты ў асноўнай масе добразычлівыя. Самі хварэюць, а нас шкадуюць. Удзячнасць выказваюць і берагчы сябе заклікаюць.

Карэспандэнт: Відавочна, у вас ёсць пэўныя парады валожынцам.

Наталля Ажарэльева: Галоўнае – не расслабляцца. Тое, што сёння колькасць захварэўшых зменшылася, ніколькі не нівеліруе небяспеку заразіцца і захварэць. У нас ёсць выпадкі паўторных заражэнняў. Таму маскі не здымаем, рукі апрацоўваем, кантакты не павялічваем, дыстанцыю вытрымліваем.

Павел Каралькоў: Я б хацеў прызваць людзей з-за каранавіруса не запускаць хранічныя захворванні і ўвогуле берагчы сябе, асабліва ад дэпрэсіўнага настрою, ён – вораг выздараўлення.

Карэспандэнт: Напрыканцы нашай гутаркі яшчэ адно пытанне. Вы настолькі прывыклі да жыцця ў экстрэмальных умовах. Не дапускаеце думкі, што ў вас ці вашых калег могуць быць праблемы псіхалагічнага кшталту, калі ўсё скончыцца?

Віялета Рачко: Не выключаю такой магчымасці. Але, спадзяюся, справімся. Тым больш, што ў медыкаў і без каранавіруса нагрузкі хапае.

Павел Каралькоў: Вы не думайце, быццам мы нейкія героі з перадавой. Проста робім сваю работу.

Наталля Мілеўская: Магчыма гэта здзівіць кагосьці, але ў нашай сённяшняй дзейнасці, акрамя таго, што дапамагаем людзям, ёсць яшчэ адзін выключна станоўчы момант – мы, члены групы, сталі адзін для аднаго вельмі блізкімі, амаль роднымі.

Ірына Трухоўская: Ды і навучыліся многаму. Пандэмія – шыкоўны педагог па псіхалогіі! Толькі пераступім парог, адразу бачым па настроі пацыента, якімі тэмпамі будзе ісці выздараўленне.

Наталля Бараноўская: Хто трымае сябе ў руках, выконвае ўсе нашы парады, своечасова звяртае ўвагу на пагаршэнне стану і не ўтойвае гэтага, мае больш шанцаў на хуткае развітанне з вірусам.

Наталля Ажарэльева: Раённай прэсе, дарэчы, за ўвагу дзякуй. Вашы публікацыі – сапраўдная падтрымка для нас.

Вераніка Тарасевіч: Цяжкавата б жылося медыкам і без дапамогі валанцёраў. Паверце, мы цэнім вашы намаганні.

Карэспандэнт: Поспеху і ўдачы вам, дарагія ўрачы і медыцынскія сёстры. Вы таксама беражыце сябе, на вас усе спадзяванні валожынцаў у вайне, якую нам абвясціў COVID-19.

Гутарыла Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара