Валожынскі раённы
выканаўчы камітэт

У рамках тыдня спорту і здароўя ў ДУ «ДЮСШ Валожынскага раёна» праходзяць розныя мерапрыемствы, адно з якіх гэта першынство ДУ «ДЮСШ Валожынскага раёна» па настольным тэнісе. А таксама арганізавана акцыі «Запішыся ў спартыўную секцыю», дзе спартсмены праходзілі адбор на аддзяленне па плаванні.

У рамках клубнай дзейнасці ў Сусветны дзень прыгажосці ў аддзяленні дзённага знаходжання для інвалідаў ДУ «Валожынскі тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва» прайшло пазнавальнае мерапрыемства і майстар-клас ад прадстаўнікоў ДУА «Валожынскі сельскагаспадарчы прафесійны ліцэй».

Выхаванцы не толькі даведаліся пра тое, хто і што з'яўлялася ідэалам прыгажосці ў розных краінах, як даглядаць за сабой, але і змаглі адчуць сябе ў ролі «мадэляў».

Кульмінацыяй мерапрыемства стала дэманстрацыя прычосак, зробленых прафесіяналамі і танец ад падапечнай аддзялення.

З 9 па 11 верасня 2022 года ў Валожыне адбылося першынство Мінскай вобласці па настольным тэнісе сярод моладзі 2002 г.н. і маладзей. Нашы хлопцы вельмі парадавалі нас сваімі вынікамі і імкненнем да перамогі.

У камандным заліку каманда дзяўчат (Ліхтаровіч Дзіяна і Бункевіч Аліна) занялі першае месца, каманда юнакоў (Шчагалёў Мікалай i Бункевіч Данііл) занялі другое месца.

У асабістым заліку:

Ліхтаровіч Дзіяна-1 месца
Шчогалеў Мікалай - 2 месца.

Пары:

Маліноўская Н.- Бункевіч А. - 1 месца
Ліхтаровіч Д. - Абозная А. - 2 месца.
Шчогалеў Н. - Гармаза I. - 2 месца.

Мікст:

Ліхтаровіч Д. - Шчогалеў Н. - 1 месца
Бункевіч Д. - Маліноўская Н.- 3 месца.

Штогод арганізацыі і прадпрыемствы нашага рэгіёна гасцінна адкрываюць свае дзверы для дзясяткаў маладых спецыялістаў.

Адукаваная і ініцыятыўная моладзь з новымі падыходамі, поглядамі, ідэямі, уліваючыся ў працоўныя калектывы устаноў, прадпрыемстваў і арганізацый, дае новы імпульс іх развіццю. Сёлета працоўныя калектывы раёна папоўніліся 120 маладымі работнікамі.

Па добрай традыцыі ў пачатку свайго працоўнага шляху маладыя спецыялісты сустракаюцца з кіраўніцтвам раёна, каб абмеркаваць найбольш цікавяць іх пытанні. Сустрэча прайшла ў фармаце адкрытага дыялогу на экалагічнай сцежцы каля вёскі Белакорац.

Адкрываючы сустрэчу, старшыня Валожынскага райвыканкама Яўген Круковіч, адзначыў, што сёння моладзі надаецца вялікая ўвага. Ён падкрэсліў, што пытанні маладзёжнай палітыкі з'яўляюцца аднымі з прыярытэтных у рабоце мясцовых органаў улады. Кіраўніцтва раёна зацікаўлена ў тым, каб зноў прыбыўшыя спецыялісты замацоўваліся на сваіх першых працоўных месцах, займаліся самаадукацыяй, удасканальвалі атрыманыя ў вышэйшых і сярэдніх навучальных установах веды і навыкі, раскрывалі свой творчы патэнцыял. Яўген Міхайлавіч выказаў надзею, што цяперашняе кадравае папаўненне раёна затрымаецца на Валожынскай зямлі. Маладыя людзі знойдуць сваё месца, замацуюцца ў калектывах. Бо для гэтага робіцца многае, у прыватнасці, маладыя адукаваныя, ініцыятыўныя і адказныя людзі з вышэйшай адукацыяй уключаюцца ў перспектыўны рэзерв кадраў. Яны маюць магчымасць заняць кіруючыя пасады ў будучыні.

Крыніца: valozhin.by

11 верасня 2022 г. Дзяржаўная ўстанова «Івянецкі музей традыцыйнай культуры» адзначыў сваё 65-годдзе.

Штодня музей наведваюць шматлікія госці і жыхары раёна. Нібы майстэрскі чарадзей, ён паўстае перад наведвальнікамі ў розных абліччах: у выглядзе скарбніцы, творчай лабараторыі, машыны часу... і ўсё таму, што тут працуе адораны, творчы калектыў, якому ёсць чым ганарыцца, ёсць што перадаць у спадчыну будучым пакаленням івянчан і, вядома ж, ёсць пра што расказаць. Павіншаваць калектыў музея прыйшлі шматлікія госці, сярод якіх намеснік старшыні Валожынскага райвыканкама Ігар Шакун і начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Валожынскага райвыканкама Ірына Жданюк.

Падзякамі старшыні Валожынскага раённага выканаўчага камітэта за добрасумленную працу адзначаны супрацоўнікі музея Ірына Сухавецкая і Таццяна Задрэйка.

Трохі з гісторыі

Мемарыяльны музей Ф.Э. Дзяржынскага, заснаваны адпаведна пастановы Савета Міністраў БССР № 87 ад 01.03.1957 г., адкрыты для наведвання 11 верасня 1957 года. У 1992 годзе ўпраўленне культуры Мінаблвыканкама выдала загад «Аб частковым перапрафіляванні дзейнасці мемарыяльнага музея Ф. Э. Дзяржынскага». З гэтага часу калектывам музея вядзецца праца над зборам, даследаваннем і захаваннем прадметаў народнага мастацтва. У 2004 годзе ў Дзяржынава адноўлены дом сям'і Дзяржынскіх з пастаяннай экспазіцыяй, што стала штуршком да стварэння самастойнага музея. 23 студзеня 2006 года музей Ф. Э. Дзяржынскага перайменаваны ў дзяржаўная ўстанова «Івянецкі музей традыцыйнай культуры».

Першым дырэктарам музея быў Л. А. Сокал-Кутылоўскі (1957-1958). З 1958 па 1995 год дырэктарам быў заслужаны работнік культуры БССР Мікалай Сямёнавіч Карнееў, з 1995 да 2010 год Алег Фёдаравіч Раманоўскі, пасля яго быў Віктар Міхайлавіч Загавалка. З 2012 года і па сённяшні дзень музей узначальвае Валянціна Тадэвушаўна Адамовіч. Гісторыя музея досыць багатая. За 65 гадоў музей сабраў не толькі экспанаты, але і аб'яднаў вакол сябе людзей, якія прысвяцілі практычна ўсё сваё жыццё музею. Сярод іх Ірына Яраславаўна Каткоўская, якая пачынала свой шлях навуковым супрацоўнікам, потым была галоўным захавальнікам фонду. Доўгі час працавала навуковым супрацоўнікам Галіна Анатольеўна Сабалеўская.

Фелікс Дзяржынскі - рускі рэвалюцыянер польскага паходжання, выбітны дзяржаўнай дзеяч СССР, стаяў на чале некалькіх наркаматаў, ініцыятарам стварэння Усерасійскай надзвычайнай камісіі. У цэнтральным скверы Івянца ў 1953 годзе быў адкрыты помнік Ф. Э. Дзяржынскаму. Аўтарам бронзавага бюста, усталяванага на высокім бетонным пастаменце, з'яўляецца знакаміты скульптар, народны мастак БССР Заір Асгур. Месца было выбрана невыпадкова: дзяцінства Фелікса Дзяржынскага прайшло на хутары Дзяржынава, які размешчаны ўсяго ў 15 км ад Івянца.

Музей сёння

Асноўная экспазіцыя размяшчаецца ў двухпавярховым будынку, пабудаваным як прыватны дом у 1937 годзе, рэканструяваны ў 1977 годзе. Прадстаўлена некалькіх раздзелаў: «Гісторыка-этнаграфічны», «Кераміка. Традыцыі і сучаснасць», «Работы А.Ф. Пупко», выстава, прысвечаная генацыду беларускага народа «Без тэрміну даўнасці». Побач з будынкам музея ў памяшканні рамеснай забудовы пачатку ХХ ст. працуюць майстэрні «Ганчарства» і «Ткацтва», дзе майстры-метадысты працягваюць традыцыі народнага мастацтва, дэманструюць працэс рамеснай творчасці і даюць магчымасць наведвальнікам удзельнічаць у ім. На тэрыторыі сядзібна-паркавага комплексу пачатку ХХ ст., які належаў апошняму ўладальніку Івянца Пятру Дарагунцаву, у былых гаспадарчых памяшканнях адкрыты майстэрні «Мастацкая апрацоўка драўніны», «Кузня», музейны аб'ект «Карчма», «Музей местачковага побыту».

Юбілейная дата аб'яднала многіх творчых людзей, намаганнямі якіх музей стаў культурным цэнтрам. У канцы мерапрыемства было агульнае фота на памяць, і гэта - яшчэ адна старонка гісторыі. Са святам, музей! Пашырайся, мадэрнізуйся, развівай краязнаўчую справу на карысць будучых пакаленняў івянчан!

Лясны гадавальнік Барысаўскага доследнага лясгаса быў створаны ў 1975 годзе. Яго агульная плошча - больш за 35 га. Гадавальнік цалкам забяспечвае патрэбнасць лясгаса ў пасадачным матэрыяле для лесааднаўленчых работ. Штогод тут вырошчваюць 12-13 млн штук драўняных і хмызняковых парод для лесааднаўлення і азелянення.

Масавую забарону на наведванне лясоў у Беларусі пачынаюць здымаць, паведамілі БЕЛТА ў Міністэрстве лясной гаспадаркі.

Дзень памяці ахвяр фашызму - гэта дзень памяці дзясяткаў мільёнаў людзей, якія загінулі ў выніку гіганцкага, нечалавечага эксперыменту. Гэта мільёны салдат, якіх фашысцкія лідэры сутыкнулі адзін з адным, але яшчэ больш - мірных жыхароў, якія гінулі пад бомбамі, у канцлагерах, ад хвароб і ад голаду. У 1962 годзе было прынята рашэнне лічыць кожную другую нядзелю верасня Міжнародным днём памяці ахвяр фашызму, асноўнай мэтай якога з'яўляецца барацьба з ідэалогіяй адраджэння фашызму.

8 верасня ў школе прайшоў адкрыты дыялог, прымеркаваны да Міжнароднага дня памяці ахвяр фашызму, з удзелам памочніка пракурора Валожынскай раённай пракуратуры Пінчук Яўгеніі Аляксандраўны і навучэнцаў 9 «А» класа. Кіраўнік па ваенна-патрыятычным выхаванні Астаповіч Т.У. нагадала старшакласнікам аб гэтай даце, вылучыла асноўныя моманты. Памочнік пракурора Яўгенія Аляксандраўна Пінчук паразмаўляла з хлопцамі аб тым, што такое генацыд беларускага народа, і для чаго Генеральная пракуратура ўзбудзіла крымінальную справу па факце генацыду насельніцтва Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны і ў пасляваенны перыяд.

— Расследаванне ў рамках крымінальнай справы дазволіць устанавіць канкрэтных асоб з ліку нямецкіх захопнікаў і іх памагатых, якім удалося пазбегнуць адказнасці за забойствы мірных жыхароў, здзекі і катаванні ў канцлагерах і гета, масавы згон грамадзянскага насельніцтва ў нямецкае рабства, — сказала памочнік пракурора . - Тыя, хто вінаваты ў генацыдзе і жывуць сёння, павінны панесці заслужанае пакаранне. Але і імёны памерлых ваенных злачынцаў павінны быць агучаны.

Яўгенія Аляксандраўна і бібліятэкар школы Рудовіч А.У. прэзентавалі кнігу «Генацыд беларускага народа», з якой можна азнаёміцца ​​ў электроннай версіі. У аснове кнігі ляжаць матэрыялы крымінальнай справы, распачатай Генеральнай пракуратурай Беларусі ў 2021 годзе, мэтай якой стала ўстанаўленне ўсіх фактаў масавага знішчэння мірных жыхароў, а таксама асоб, якія маюць дачыненне да гэтага злачынства, прыцягненне іх да адказнасці і ўвекавечанне памяці загінуўшых. Кніга расказвае аб злачынствах захопнікаў на беларускай зямлі, аб ахвярах сярод мірнага насельніцтва, аб увекавечанні памяці загінуўшых.

Рудовіч Алена Уладзіміраўна, кранальна і пранікнёна прачытала верш М. Джаліля «Варварства». У працяг размовы яна адзначыла, што дзень памяці ахвяр фашызму - гэта адна самых сумных дат. Гэта немагчыма забыць, нельга дараваць. Злачынствы супраць чалавецтва не маюць тэрміна даўнасці. Тым больш на нашай зямлі, дзе кожны трэці жыхар загінуў у тыя страшныя гады.

Намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Каранік У.І. падкрэсліла, што хлопцы павінны ведаць і памятаць сапраўдную гісторыю сваёй краіны, быць яе патрыётамі. Патрыятызм - гэта не толькі гатоўнасць у любую хвіліну абараніць сваю Радзіму. Ён пачынаецца з малога - з добрых спраў, з імкнення вучыцца і атрымліваць веды, каб стаць добрым спецыялістам і прыносіць карысць сваёй краіне. Завяршылася мерапрыемства песняй «Беларусь» у выкананні навучэнцаў школы і музычнага кіраўніка Саўхіной Л.А.

Крыніца: school1.volozhin-edu.gov.by

9 верасня супрацоўнікі Валожынскага музея правялі для навучэнцаў 8-га класа СШ № 1 г. Валожына ўрок памяці “Вогненыя трагедыі вёсак Валожыншчыны”, прысвечаны Міжнароднаму дню памяці ахвяр фашызму.

11 сентября 2022 г. государственное учреждение “Ивенецкий музей традиционной культуры” отметил свое 65 — летие.
Ежедневно музей посещают многочисленные гости и жители района. Словно искусный чародей, он предстает перед посетителями в разных обличиях: в виде сокровищницы, творческой лаборатории, машины времени… И все потому, что здесь работает одаренный, творческий коллектив, которому есть чем гордиться, есть что передать в наследство будущим поколениям ивенчан и, конечно же, есть о чем рассказать. Поздравить коллектив музея пришли многочисленные гости, среди которых заместитель председателя Воложинского райисполкома Игорь Шакун и начальник отдела идеологической работы, культуры и по делам молодёжи Воложинского райисполкома Ирина Жданюк.

Благодарностями председателя Воложинского районного исполнительного комитета за добросовестный труд отмечены сотрудники музея Ирина Суховецкая и Татьяна Задрейко.

Немного из истории
Мемориальный музей Ф.Э. Дзержинского, учрежденный соответственно постановления Совета Министров БССР № 87 от 01.03.1957 г., открыт для посещения 11 сентября 1957 года. В 1992 году управление культуры Миноблисполкома издало приказ «О частичном перепрофилировании деятельности мемориального музея Ф. Э. Дзержинского». С этого времени коллективом музея ведется работа над сбором, исследованием и сохранением предметов народного искусства. В 2004 году в Дзержиново восстановлен дом семьи Дзержинских с постоянной экспозицией, что стало толчком к созданию самостоятельного музея. 23 января 2006 года музей Ф.Э.Дзержинского переименован в государственное учреждение “Ивенецкий музей традиционной культуры”.

Первым директором музея был Л.А. Сокол-Кутыловский (1957-1958). С 1958 по 1995 год директором был заслуженный работник культуры БССР Николай Семёнович Корнеев, с 1995 до 2010 год Олег Федорович Романовский, после него был Виктор Михайлович Заговалко. С 2012 года и по сегодняшний день музей возглавляет Валентина Тадеушевна Адамович. История музея достаточно богатая. За 65 лет музей собрал не только экспонаты, но и объединил вокруг себя людей, которые посвятили практически всю свою жизнь музею. Среди них Ирина Ярославовна Катковская, начинавшая свой путь научным сотрудником, потом была главным хранителем фонда. Долгое время проработала научным сотрудником Галина Анатольевна Соболевская.

Феликс Дзержинский — русский революционер польского происхождения, выдающийся государственной деятель СССР, стоял во главе нескольких наркоматов, инициатором создания Всероссийской чрезвычайной комиссии. В центральном сквере Ивенца в 1953 году был открыт памятник Ф.Э.Дзержинскому. Автором бронзового бюста, установленного на высоком бетонном постаменте, является знаменитый скульптор, народный художник БССР Заир Асгур. Место было выбрано неслучайно: детство Феликса Дзержинского прошло на хуторе Дзержиново, который расположен всего в 15 км. от Ивенца.

Музей сегодня
Основная экспозиция размещается в двухэтажном здании, построенном как частный дом в 1937 году, реконструирован в 1977 году. Представлено нескольких разделов: “ Историко – этнографический”, “Керамика. Традиции и современность”, “Работы А. Ф. Пупко”, выставка, посвященная геноциду белорусского народа “Без срока давности”. Рядом со зданием музея в помещении ремесленной застройки начало ХХ в. работают мастерские “Гончарство” и “Ткачество”, где мастера-методисты продолжают традиции народного искусства, демонстрируют процесс ремесленного творчества и дают возможность посетителям участвовать в нем. На территории усадебно-паркового комплекса начала ХХ ст., который принадлежал последнему владельцу Ивенца Петру Дорогунцеву, в бывших хозяйственных помещениях открыты мастерские “Художественная обработка древесины”, “Кузница”, музейный объект “Корчма”, “Музей местечкового быта”.
Юбилейная дата объединила многих творческих людей, усилиями которых музей стал культурным центром. В конце мероприятия было общее фото на память, и это – еще одна страница истории. С праздником, музей! Расширяйся, модернизируйся, развивай краеведческое дело на благо будущих поколений ивенчан!