Воложинский районный
исполнительный комитет

В начале 2021 года Национальная академия наук Беларуси объявила Республиканский конкурс творческих работ, посвящённых Году народного единства. Конкурс проводился по 7 номинациям: «Песни нашей земли», «Стихи и рассказы о своей земле», «Краеведческие тропы», «Язык моей страны», «Изобразительное искусство», «Фото и видео изображения», «Произведения народных мастеров». В конкурсе было представлено более 1500 произведений различных жанров. Из общего количества присланных работ жюри отобрало лучшие работы в 7 номинациях.

В Национальной академии наук Беларуси состоялось торжественное награждение победителей Республиканского конкурса, победителями стали свыше двухсот человек самых разных профессий и возрастов и среди них учащаяся 4 класса государственного учреждения образования «Воложинская детская школа искусств» ОВСИЕНКО Екатерина, выступившая в номинации «Изобразительное искусство» и за свой творческий труд награждена дипломом 111 степени и ценными подарками.

В начале 2021 года Национальная академия наук Беларуси объявила Республиканский конкурс творческих работ, посвящённых Году народного единства. Конкурс проводился по 7 номинациям: «Песни нашей земли», «Стихи и рассказы о своей земле», «Краеведческие тропы», «Язык моей страны», «Изобразительное искусство», «Фото и видео изображения», «Произведения народных мастеров». В конкурсе было представлено более 1500 произведений различных жанров. Из общего количества присланных работ жюри отобрало лучшие работы в 7 номинациях.

В Национальной академии наук Беларуси состоялось торжественное награждение победителей Республиканского конкурса, победителями стали свыше двухсот человек самых разных профессий и возрастов и среди них учащаяся 4 класса государственного учреждения образования «Воложинская детская школа искусств» ОВСИЕНКО Екатерина, выступившая в номинации «Изобразительное искусство» и за свой творческий труд награждена дипломом 111 степени и ценными подарками.

Во время шествия Дедов Морозов и Снегурочек, районный комитет ОО "БРСМ" поздравлял жителей и гостей города с наступающим праздником. В рамках данного мероприятия присутствующим были вручены открытки.

Приближается Новый год, время делать добро и дарить радость каждому, кто в этом нуждается. 27.12.2021 г. в рамках акции "Чудеса на Рождество" РК ОО "БРСМ" совместно с ТЦСОН поздравили и вручили подарки  замечательным многодетным семьям.

Приближается Новый год, время делать добро и дарить радость каждому, кто в этом нуждается. 27.12.2021 г. в рамках акции "Чудеса на Рождество" РК ОО "БРСМ" совместно с ТЦСОН поздравили и вручили подарки  замечательным многодетным семьям.

Ежегодно в   канун  Нового года Воложинская районная организация    приходит в гости в детское отделение районной больницы с  нужными  подарками, которые помогают   создать  комфорт для мам, лежащих с детками   в отделении.  

Актив районной организации РОО «Белая Русь» и  председатели  первичных организаций  поздравили   детей, чьи родители являются  членами объединения,  с Новым годом   и вручили   детям  сладкие подарки.

Не оставили без внимания и нашего ветерана Пасеко Василия Григорьевича.  Из-за   болезни   мы не смогли лично поздравить  ветерана, но  искренние поздравления с Новым годом и Рождеством  и пожелания скорейшего выздоровления передали его родным.    К  праздничному столу   вручили  продуктовый набор.

Ежегодно в   канун  Нового года Воложинская районная организация    приходит в гости в детское отделение районной больницы с  нужными  подарками, которые помогают   создать  комфорт для мам, лежащих с детками   в отделении.  

Актив районной организации РОО «Белая Русь» и  председатели  первичных организаций  поздравили   детей, чьи родители являются  членами объединения,  с Новым годом   и вручили   детям  сладкие подарки.

Не оставили без внимания и нашего ветерана Пасеко Василия Григорьевича.  Из-за   болезни   мы не смогли лично поздравить  ветерана, но  искренние поздравления с Новым годом и Рождеством  и пожелания скорейшего выздоровления передали его родным.    К  праздничному столу   вручили  продуктовый набор.

В  начале декабре 2021 года ученица Дорского филиала ГУО «Ивенецкая ДШИ им. К.И.Поплавского»  по классу цимбал Кулик Валентина приняла участие в Международном дистанционном конкурсе под эгидой Американского представительства с дипломами стандарта США и партнеров и получила диплом лауреата 1 степени за исполненное произведение «Цирк» Петтера, учитель Соболь Екатерина Викентьевна.

Учитель по изобразительному искусству Харлинская Ольга Семеновна приняла участие в Международном  конкурсе-фестивале «Морозко»(онлайн) Санкт-Петербург, за свою творческую работу получила диплом Лауреата 1 степени.

“Гарыць сёння ў нашых удзячных сэрцах нязгасная зорка Максіма. Яна асвятляе нам шляхі да ўзвелічэння (за што ён усё жыццё змагаўся) роднай краіны, мовы і літаратуры, да духоўнага ўзвышэння саміх сябе”.

Уладзімір Барысенка.

Сёння кожны неабыякавы чалавек да беларускай культуры па-свойму ўшаноўвае імя нашага класіка, яго паэзію, кожны можа знайсці ў ёй тое, што так неабходна, каб узбагаціцца душой, узвысіцца...

Максім Багдановіч займае асаблівае месца ў творчым жыцці Хрысціны Лямбовіч, народнага майстра па ткацтве валожынскіх паясоў, кіраўніка дзіцячага калектыву “Жаронцы” Ракаўскага цэнтра народнай творчасці. А пачалося ўсё яшчэ ў дзяцінстве, калі старэйшая сястра падарыла кніжачку – вершаваную паэму Максіма Багдановіча “Мушка-зелянушка і Камарык-насаты тварык”. Выданне было аздоблена прыгожымі, яркімі ілюстрацыямі, якія ў памяці і па сёння.

Гісторыя, апісаная ў паэме, глыбока запала ў дзіцячую ўражлівую душу. Усё там нагадвала сапраўдны луг з рачулкай Сівічанкай, які рассцілаўся адразу за бацькоўскай хатай, са стракатым дываном пахучых кветак, з зумканнем пчолак, чмялёў, мушак... І настолькі гэта выразна ўяўлялася, што захацелася некаторыя дзеі адлюстраваць у рэальнасці, пагуляць. І гуляла – спраўляла пахаванне камара, чым і заканчваецца паэма. Дарэчы, гэта традыцыйная абрадавая дзіцячая гульня, якая апісана М. Багдановічам у паэме, называецца “пахаванне камара”, была распаўсюджана ў некаторых рэгіёнах Беларусі. І сапраўды, лішні раз пераконваешся ў справядлівасці слоў: чытайце класіку!

Потым ішло дарослае жыццё... І калі Хрысціна Станіславаўна арганізавала тэатральны гурток, і надыходзіла святкаванне 125-годдзя з дня нараджэння класіка, думалася-гадалася, як жа найлепшым чынам ушанаваць памяць вялікага паэта. Тады і ўсплылі дарагія сэрцу ўспаміны аб дзіцячых уражаннях ад сустрэчы з багдановічаўскай “мушкай-зелянушкай...” Вось і было вырашана паставіць з гурткоўцамі лялечны спектакль па гэтай паэме.

Справа закруцілася-завярцелася, пачалася актыўная падрыхтоўка: праца над вобразамі паэмы, яе тэкстам, стварэннем лялек. Строі для іх шыла сама Хрысціна Станіславаўна. Вось тут і спатрэбіліся навыкі шыцця, атрыманыя ад маці і ў швейнай майстэрні. Рабіліся дэкарацыі, затым падбіраліся акцёры, размяркоўваліся ролі, пачаліся рэпетыцыі. Так узнік шырмавы тэатр лялек на трасцінах. А потым пачаліся доўгачаканыя паказы спектакля: спачатку ў сябе, у цэнтры народнай творчасці, на фэсце керамікі “Таракот”, на свяце сям’і, у раённым краязнаўчым музеі. “Мушка...” заляцела і ва ўніверсітэт імя М. Танка, і ў Палац мастацтваў на фестываль “Радасць”, які ладзіў Свята-Елісавецінскі манастыр, і інш.

Сёлета, рыхтуючыся ўжо да 130-й гадавіны з дня нараджэння М. Багдановіча, тэатр пашырыў і ўзбагаціў сваю дзейнасць: адбылася рэканструкцыя лялек, абнавіліся дэкарацыі, паказы спектакля сталі адбывацца ў суправаджэнні жывой музыкі, спеваў, сталі актыўнымі

ўдзельнікамі розных выстаў, экскурсій, майстар-класаў, конкурсаў. Для прыкладу назаву самыя значныя: удзел у выставе батлеечных тэатраў “Традыцыі і сучаснасць”, якую ладзіў музей-гасцёўня У. Галубка г. Мінска; артысты выступалі і перад турыстамі з Асіповічаў; 18 лістапада паказ спектакля адбыўся перад дэлегатамі акцыі “Беларусы свету”; 4 снежня гурткоўцы былі запрошаны ў госці ў музей “Беларуская хатка”, дзе аўтар дзіцячай паэмы нейкі час пражываў падчас наведвання ім Беларусі.

11 снежня гурток “Жаронцы” прымаў актыўны ўдзел у мерапрыемстве “Зорка Венера ўзышла над зямлёю”, што ладзіў Ракаўскі цэнтр народнай творчасці. Дарэчы, на свята, прысвечанае М. Багдановічу, прыехалі вельмі паважаныя госці: стваральнік, кіраўнік народнага батлеечнага тэтра “Капялюш” з Наваполацка Андрэй Рэцікаў, які прэзентаваў традыцыйныя батлеечныя інтэрмедыі. З цёплым прывітальным словам выступіла Таццяна Лабада, загадчыца музея “Беларуская хатка”. Залу ажывіла, асабліва самых маленькіх ракаўчан, з’яўленне Маляваныча – акцёра тэатра і кіно Аляксандра Ждановіча, які падрыхтаваў цікавую прэзентацыю на тэму М. Багдановіча, зачароўваўючы ўсіх вытанчанай прафесійнай ігрой, узнёслым мастацкім словам, таямнічымі казкамі-аповедамі.

Важнай падзеяй для гуртка “Жаронцы” стаў удзел у рэспубліканскіх конкурсах (Магілёў, Гомель), у міжнародным конкурсе “Белавежская зорка” (Брэст). Па вядомых прычынах конкурсы адбываліся ў фармаце анлайн. Ва ўсіх трох конкурсах выйшлі пераможцамі: тры першыя месцы (!). Асаблівыя эмоцыі і ўцеху атрымалі, калі кожнаму ўдзельніку былі ўручаны па тры дыпломы першай ступені самім Маляванычам падчас свята ў Ракаўскім ЦНТ.

Хочацца заўважыць, што такія поспехі былі дасягнуты толькі дзякуючы працаздольнасці і старанню саміх акцёраў, мэтанакіраванай працы кіраўніка Хрысціны Лямбовіч, яе любові да дзяцей і той справы, якой займаецца, а таксама падтрымцы бацькоў і дапамозе настаўніцы Ракаўскай СШ Настассі Іванаўны Васілеўскай.

Людвіка ТАЎГЕНЬ,

жыхарка Валожына

З ранняга дзяцінства навагодняе свята асацыіруецца ў любога з нас з елкай. Радкі песні, якая напісана яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя, ведаюць на зубок як дарослыя, так і дзеці. Асабліва яскрава помняцца радкі “В лесу родилась елочка, в лесу она росла…” і “И вот она нарядная на праздник к нам пришла”. Але ж нам добра вядома, што часы, калі можна было ўзяць у рукі сякеру і напярэдадні свята самастойна высечы лясную прыгажуню, у далёкім мінулым. Зараз, каб не парушыць ніводзін пункт Ляснога кодэкса, набываем дрэўцы, што радуюць нас ад Калядаў да Калядаў, на навагодніх кірмашах. Пра тое, адкуль яны туды паступаюць, мы даведаемся сёння ў начальніка ляснога гадавальніка, што працуе пры Валожынскім лясгасе, Аляксандра РАМАНЧУКА.

    – Аляксандр Валер’евіч, адкуль, з якіх лясоў нашы елкі?

    – На самай справе яны не з лясоў. Кожная елачка – наш гадаванец. Тэхналогія іх вырошчвання прыблізна такая: спачатку збіраюцца шышкі. Робіцца гэта толькі зімой. Шышка чысціцца і сушыцца, адтуль у працэсе вылятае насенне з крылаткай. Далей насенне збіраецца ў мяшкі і адпраўляецца ў селекцыйны цэнтр, дзе крылатка з дапамогай спецыяльнай тэхнікі аддзяляецца ад насення. А затым… Не, не высяваецца, а ідзе на папаўненне рэзервовага фонду. Толькі праз некалькі гадоў (прыкладна 2-3) пэўны працэнт адпускаецца на высеўку. Сеянец вырошчваецца з насення ў пасяўным аддзяленні. Далей ён перасаджваецца ў так званае школьнае аддзяленне, і там ужо лічыцца саджанцам. Сеянцы і саджанцы ідуць на аднаўленне лясоў. Спецыяльна гадуюцца на асобных плантацыях дрэвы і да свята. Елка для таго, каб стаць навагоднім дрэўцам, расце мінімум 7 гадоў.

    – І за ўвесь гэты працэс адказваеце Вы і калектыў, якім кіруеце?

    – Па сутнасці, так. Акрамя мяне, у гадавальніку працуюць 4 лесаводы, трактарыст і вадзіцель. Адказнасць нясём за пасяўныя і школьныя аддзяленні, якія размяшчаюцца на плошчы ў 13,4 гектара. Вырошчваем не толькі елкі, а сасну, бярозу, клён, ясень, ліпу, дуб, лістоўніцу і іншыя дрэвы. А таксама мноства дэкаратыўных кустоў. Аб’ём вырашчанага стандартнага пасадачнага матэрыялу ў год складае 3 млн штук. За мінулы год для папаўнення ляснога фонду ў лясных гаспадарках Мінскай і Гомельскай абласцей намі рэалізавана звыш за мільён штук сеянцаў і саджанцаў хвойных і дэкаратыўных ліставых парод.

    – Каб разбірацца ў такой тонкай справе, як аднаўленне лесу, неабходна добрая адукацыя.

    – Яна ў мяне якраз і маецца. Скончыў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, там жа – магістратуру і аспірантуру. У alma matеr чытаў лекцыі па наступных дысцыплінах: “Глебазнаўства з асновамі земляробства” і “Лясныя культуры”. Магістарская дысертацыя, якую паспяхова абараніў, тычылася вырошчвання лістоўніцы ў Беларусі. Напісаў і кандыдацкую на тэму “Тэхналогія вырошчвання сеянцаў сасны звычайнай з дапамогай найноўшых мінеральных угнаенняў”, але да абароны пакуль не дайшло.

    – Чаму спынілі навуковую дзейнасць? Не спадабалася?

    – Ды не. І навуковая, і выкладчыцкая работа падаліся цікавымі. Не выключаю, што калісьці да гэтага вярнуся. Аднак зараз я – практык, і гэта задавальняе мае запыты. Калі атрымаў запрашэнне ад кіраўніцтва Валожынскага лясгаса ўзначаліць гадавальнік, давялося добра падумаць. Не сакрэт, што важную ролю ў прыняцці рашэння адыграў той факт, што маю сям’ю, а тут мне прадаставілі жыллё, годны заробак. Работу ж сваю літаральна абагаўляю. У ёй мне ўсё зразумела, усё адпавядае ведам і вопыту. А калектыў тут – які пашукаць яшчэ трэба! Людзі ведаюць справу, прафесійна выконваюць абавязкі, ды і аплатай працы задаволены.

    – Быць кіраўніком няпроста. А вы яшчэ такі малады…

    – Мне 29 гадоў. Я працаваў са студэнтамі, таму да лідарства ў вялікім калектыве не прывыкаць. І сам маю добрых начальнікаў. У любы момант магу атрымаць параду ад шматвопытных дырэктара лясгаса Уладзіміра Уладзіміравіча Бацяна і галоўнага ляснічага Сяргея Мечыслававіча Бараноўскага, іншых калег.

    – Вяртаюся да навагодняй тэмы. Колькі неабходна дрэўцаў, каб задаволіць патрэбу грамадзян у святочных елках?

    – Адразу хачу сказаць, што сімвал свята зараз – не заўсёды елка. Дзесьці 70% нашых жыхароў аддаюць перавагу менавіта гэтаму дрэўцу. У модзе сасна і піхта. На тэрыторыі гадавальніка закладзена школьнае аддзяленне з елкі калючай і піхты Нордмана (вельмі прыгожыя дрэвы). У продаж яны паступяць праз 5-6 гадоў. Усё, што бачыце на елачных кірмашах сёння, – нашы гадаванкі. Нядаўна Міністэрства лясной гаспадаркі запусціла доўгатэрміновую акцыю “Захаваем сімвал свята”. У рамках яе мы прадастаўляем пакупнікам магчымасць набыць елку ў кадушцы. Гэта сапраўды жывое дрэўца, якое пасля свята можна высадзіць на прысядзібным участку.

    – Аляксандр Валер’евіч, паколькі мы размаўляем напярэдадні свята, не магу не задаць адно пытанне. Вы такі высокі, усмешлівы, гаваркі. Вам ролю Дзеда Мароза не прапаноўвалі?

    – Прапаноўвалі. І не аднойчы. Яшчэ ў школе, як і вы, арганізатары палічылі, што гэты персанаж і я – адно цэлае. Кожны год ва ўніверсітэце таксама “дзедамарозіў”. Так што навагоднія святы літаральна – у маёй крыві. Да таго ж маю дачушку, якой трошкі больш за два гады. Яна ўсё добра разумее, чакае Дзеда Мароза. Таму і ў асабістым жыцці бываю ў вобразе.

    – Ваша пажаданне валожынцам.

    – Ад душы віншую з Калядамі і Новым годам кожнага жыхара раёна, з якім звязаў сваё жыццё тры гады таму і ніводнага разу не пашкадаваў пра гэта. Мае найлепшыя пажаданні і вялікаму дружнаму калектыву лясгаса. Вельмі хочацца, каб усе былі здаровымі і шчаслівымі, а сапраўдны Дзед Мароз споўніў хаця б па аднаму нашаму запаветнаму жаданню.