Воложинский районный
исполнительный комитет

Ситуация с COVID-19 в Беларуси стабилизировалась, сообщил сегодня журналистам министр здравоохранения Беларуси Дмитрий Пиневич на брифинге с главой Роспотребнадзора Анной Поповой, передает корреспондент БЕЛТА.

"Мы констатируем стабилизацию эпидпроцесса в Беларуси и России. Понятно, что Беларусь гораздо меньшая страна, но во всех регионах страны эпидпроцесс показывает меньшую интенсивность", - сказал Дмитрий Пиневич.

По его словам, сегодня на встрече в белорусском правительстве обсуждалось взаимодействие с Россией в плане вакцин против коронавируса. Речь идет не только о "Спутнике V", но и о других российских разработках.

Кроме того, обсуждалось взаимодействие Беларуси и России при пересечении границы с использованием приложения "Путешествую без COVID-19", а также взаимодействие двух стран на площадке ВОЗ и в других международных структурах.

Источник: belta.by

Сродкі індывідуальнай аховы, КІЗ (кабінет інфікцыйных захворванняў), самаізаляцыя, чырвоная зона, каранцін, кантактная група… Вось так абагаціла лексікон беларусаў пандэмія каранавіруса, “завітаўшы” ў наша жыццё напачатку мінулага года. У лютым 2020 г. многія грамадзяне літаральна гатовы былі траціць прытомнасць перад невядомай навалай, а сёння прызвычаіліся да абставін, пачалі насіць маскі, вытрымліваць дыстанцыю. Хварэеем, папраўляемся. На жаль, ёсць страты…

Панічны настрой паступова пакідае грамадства. Мы з надзеяй глядзім у будучыню, чакаем эфекту, што дасць вакцынацыя, а пры наяўнасці падазроных сімптомаў па-ранейшаму спадзяёмся на дапамогу людзей, пра якіх звычайна говораць – “у белых халатах”. Улічваючы ўмовы, больш трапна прагучыць: “падобных да касманаўтаў”. Так, сёння гутарка пойдзе пра кантактныя групы, што непасрэдна працуюць з пацыентамі з COVID-19.

Загадчык паліклінікі Аляксандр Аляксандравіч Бурак асабіста аказаў садзейнічанне ў арганізацыі маёй сустрэчы з тымі, хто стукаецца ў дзверы людзей на каранціне ў зоне абслугоўвання райпаліклінікі (Валожын і прылеглыя вёскі). Кіраўнік прызнаўся, што яшчэ месяц таму падобная гутарка была б немагчыма. Колькасць захварэўшых няўмольна расла, і часу на размовы ў медыкаў не было. Зараз, калі назіраецца тэндэнцыя да зніжэння лічбаў, зрабіць матэрыял стала рэальным. Таму нядаўна ў актавай зале райпаліклінікі ў канцы працоўнага дня на мае пытанні адказалі ўрач-афтальмолаг Віялета Валер’еўна Рачко, урач-анколаг Павел Аляксандравіч Каралькоў, загадчык педыятрычнага аддзялення Наталля Валер’еўна Ажарэльева, медыцынская сястра дзённага стацыянара Ірына Уладзіміраўна Трухоўская, старшая медыцынская сястра рэгістратуры Наталля Пятроўна Мілеўская, памочнік урача Наталля Уладзіміраўна Бараноўская, медыцынская сястра хірургічнага кабінета Вераніка Аляксандраўна Тарасевіч.

Канешне, як і чакала, у напалавіну закрытых маскамі тварах я ўбачыла стому. Аднак ні страху, ні разгубленасці не заўважыла. Было зразумела: перада мной людзі, што выконваюць свой абавязак і гавораць пра гэта без усякага пафасу.

Карэспандэнт: Паважаныя медыкі, па-першае, дазвольце мне асабіста ад сябе, сваіх родных, сяброў, калег выказаць вам падзяку за дапамогу – медыцынскую, псіхалагічную, чалавечую. Хварэла сама. Хварэлі муж і сын. Увесь перыяд, што каранавірус панаваў у нашай кватэры, штодня побач былі вы, спакойныя, сабраныя, уважлівыя. Скажыце, калі ласка, як менш чым за год вы змаглі так навучыцца працаваць у новых абставінах?

Павел Каралькоў: Адкажу досыць банальным, але выключна праўдзівым выразам – жыццё заставіла. Для медыцынскіх работнікаў гэта сітуацыя накшталт падводнай лодкі – выйсці, каб і хацеў, нельга. Да таго ж большасць з нас прафесію выбіралі свядома, таму лячылі, лечым і будзем лячыць людзей у любых умовах.

Віялета Рачко: Час, як вядома, не толькі лечыць, але і вучыць. За прайшоўшы перыяд медыцына зрабіла вялікі крок наперад у барацьбе з гэтым захворваннем. Так, непасрэдна ад каранавіруса лякарства пакуль няма, але, каб змагацца з сімптаматыкай, распрацаваны досыць эфектыўныя схемы. Безумоўна, існуе мноства не высветленых пытанняў, аднак вопыту ў прымяненні тых ці іншых сродкаў дастаткова для таго, каб даволі ўпэўнена ў адпаведных сітуацыях даваць адэкватныя рэкамендацыі.

Карэспандэнт: Калі даведаліся, што давядзецца працаваць у складзе кантактнай групы, адчулі хваляванне?

Наталля Бараноўская: Па праўдзе кажучы, страх адчувалі ўсе. Але ж у пэўнай ступені мы былі гатовыя. Кіраўніцтва бальніцы ладзіла вучобу, падчас якой многія моманты агаворваліся падрабязна. Вельмі складана было ўсвядоміць, што працаваць давядзецца ў касцюмах індывідуальнай аховы. Здавалася, немагчыма столькі часу пры любой тэмпературы паветра знаходзіцца ў ім. Але прывыклі…

Павел Каралькоў: Я ўпершыню выехаў 16 красавіка 2020 года. Што помню пра пачатак? Вельмі хваляваўся, каб не сутыкнуцца са складаным выпадкам ці істэрыкай.

Ірына Трухоўская: Звычайна хвалюемся ў дарозе, калі ж пераступаем парог кватэры ці дома, за якім чакаюць дапамогі, пра эмоцыі забываем.

Карэспандэнт: Скажыце, тых, хто ўваходзіць у склад групы, шмат?

Наталля Ажарэльева: Не вельмі. Усе, каго бачыце сёння, плюс раённы педыятр Ірына Аляксандраўна Юхноўская, урачы-гінеколагі Алена

Яўгеньеўна Шчуплова і Марыя Юр’еўна Афанасьева, урач-інтэрн Антон Уладзіміравіч Лушчыцкі. Вось і ўся група, з якой фарміруюцца некалькі брыгад. Большасць з нас, асабліва ўрачы, не вызвалены ад асноўнай дзейнасці. Гэта значыць, што па “гарачых адрасах” едзем ці да прыёму, ці пасля.

Павел Каралькоў: Як толькі пачалася пандэмія, мы працавалі адной групай, што было нязручным. Зараз наша работа больш эфектыўная. Дзяленне на брыгады дазваляе аператыўна адпрацоўваць значную колькасць адрасоў, удзяліць увагу кожнаму. Палепшылася і матэрыяльна-тэхнічная база.

Вераніка Тарасевіч: Патрэбна адзначыць і станоўчыя змены ў рабоце па афармленні дакументацыі. Калі раней даводзілася шмат пісаць ад рукі, то апошнім часам у нашым распараджэнні неабходныя бланкі, пратаколы.

Наталля Бараноўская: Да ведама: нават пасля таго, як брыгада аб’едзе ўсіх хворых, мы не разыходзімся. Дапамагаем афармляць дакументы тым, хто не паспявае.

Карэспандэнт: А колькі ж прыпынкаў за дзень робіць адна брыгада?

Віялета Рачко: Па-рознаму. Вось у студзені-лютым колькасць захварэўшых заўважна знізілася. У разгар (да Новага года) адпрацоўвалі па 250 адрасоў і больш. Гэта значыць, што адной брыгадзе даставалася і па 30 адрасоў.

Павел Каралькоў: Бывала і 36. Сёння ж мая брыгада адпрацавала 20 лістоў. Гэта ўжо прагрэс.

Карэспандэнт: Хачу задаць пытанне, якое цікавіць многіх. На колькі гадзін вы апранаеце ахоўны касцюм і як дамаўляецеся са сваім арганізмам, каб яму падчас работы нічога не хацелася?

Наталля Ажарэльева: Каб, напрыклад, папіць вады, неабходна з маршруту вярнуцца ў паліклінуку, зняць КІА, “размыцца”, затым апрануцца зноў. Безумоўна, так быць не можа. Таму настройваем сябе на цярпенне.

Вераніка Тарасевіч: Магчыма, гэта неверагодна, але, калі працуеш, нічога і не хочацца.

Карэспандэнт: Касцюмы вас добра абараняюць? Самі вы хварэлі?

Наталля Мілеўская: Хварэлі, але не ўсе. Камбінезоны ж мы носім на рабоце, а пасля яе ідзём дадому, наведваем магазіны. Не думаю, што захварэўшыя “падчапілі” каранавірус непасрэдна пры наведванні хворых. Многім яго прынеслі родныя.

Карэспандэнт: З якімі складанасцямі сутыкаецеся, аб’язджаючы захварэўшых?

Ірына Трухоўская: У першую чаргу – адсутнасць нумароў на дамах і кватэрах. Таму да раённай газеты просьба. Нагадайце грамадзянам, каб абавязкова пранумаравалі сваё жыллё. Тыя, хто абыякава ставіцца да гэтага пытання, крадзе час у нас, а ў людзей і ў сябе – здароўе.

Карэспандэнт: У вас ёсць выхадныя?

Наталля Ажарэльева: Да снежня не было. Зараз у нядзелю адпачываем.

Карэспандэнт: Што дапамагае вам годна трымацца і працаваць у даволі складаных умовах?

Наталля Мілеўская: Родныя падтрымліваюць, адміністрацыя не пакідае сам-насам з праблемамі. Ды і пацыенты ў асноўнай масе добразычлівыя. Самі хварэюць, а нас шкадуюць. Удзячнасць выказваюць і берагчы сябе заклікаюць.

Карэспандэнт: Відавочна, у вас ёсць пэўныя парады валожынцам.

Наталля Ажарэльева: Галоўнае – не расслабляцца. Тое, што сёння колькасць захварэўшых зменшылася, ніколькі не нівеліруе небяспеку заразіцца і захварэць. У нас ёсць выпадкі паўторных заражэнняў. Таму маскі не здымаем, рукі апрацоўваем, кантакты не павялічваем, дыстанцыю вытрымліваем.

Павел Каралькоў: Я б хацеў прызваць людзей з-за каранавіруса не запускаць хранічныя захворванні і ўвогуле берагчы сябе, асабліва ад дэпрэсіўнага настрою, ён – вораг выздараўлення.

Карэспандэнт: Напрыканцы нашай гутаркі яшчэ адно пытанне. Вы настолькі прывыклі да жыцця ў экстрэмальных умовах. Не дапускаеце думкі, што ў вас ці вашых калег могуць быць праблемы псіхалагічнага кшталту, калі ўсё скончыцца?

Віялета Рачко: Не выключаю такой магчымасці. Але, спадзяюся, справімся. Тым больш, што ў медыкаў і без каранавіруса нагрузкі хапае.

Павел Каралькоў: Вы не думайце, быццам мы нейкія героі з перадавой. Проста робім сваю работу.

Наталля Мілеўская: Магчыма гэта здзівіць кагосьці, але ў нашай сённяшняй дзейнасці, акрамя таго, што дапамагаем людзям, ёсць яшчэ адзін выключна станоўчы момант – мы, члены групы, сталі адзін для аднаго вельмі блізкімі, амаль роднымі.

Ірына Трухоўская: Ды і навучыліся многаму. Пандэмія – шыкоўны педагог па псіхалогіі! Толькі пераступім парог, адразу бачым па настроі пацыента, якімі тэмпамі будзе ісці выздараўленне.

Наталля Бараноўская: Хто трымае сябе ў руках, выконвае ўсе нашы парады, своечасова звяртае ўвагу на пагаршэнне стану і не ўтойвае гэтага, мае больш шанцаў на хуткае развітанне з вірусам.

Наталля Ажарэльева: Раённай прэсе, дарэчы, за ўвагу дзякуй. Вашы публікацыі – сапраўдная падтрымка для нас.

Вераніка Тарасевіч: Цяжкавата б жылося медыкам і без дапамогі валанцёраў. Паверце, мы цэнім вашы намаганні.

Карэспандэнт: Поспеху і ўдачы вам, дарагія ўрачы і медыцынскія сёстры. Вы таксама беражыце сябе, на вас усе спадзяванні валожынцаў у вайне, якую нам абвясціў COVID-19.

Гутарыла Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Праект “Мабільны паштальён”, які РУП “Белпошта” запусціла год таму, стаў даступны і жыхарам Валожыншчыны. Першыя крокі ў асваенні новаўвядзення на практыцы робіць паштальён мотадастаўкі Вольга Уладзіміраўна СЯТЧАЕВА: навінку апрабоўваюць у населеных пунктах Суднікаўскай зоны.

Сутнасць праекта ў тым, што гарадскія аддзяленні паштовай сувязі застаюцца ранейшымі, а ў сельскай мясцовасці – пераўтвараюцца. З улікам падзення аб’ёмаў аказваемых паслуг часы іх работы становяцца карацейшымі, таму прадастаўленне ўсяго, да чаго так прызвычаіліся людзі, кладзецца на плечы “мабільнага паштальёна”. Ён дазволіць максімальна прыблізіць паслугі да спажыўца, зрабіць іх больш даступнымі і зручнымі, павялічыць долю безнаяўных плацяжоў. Але самы істотны плюс для паштальёна – гэта аўтаматызацыя.

“Мабільны паштальён” уяўляе сабой апарат – сучасны смартфон, які з дапамогай дадатку ў анлайн-рэжыме ажыццяўляе прыём усіх плацяжоў і паслуг, што прапаноўваюць на стацыянарным аб’екце паштовай сувязі. Паштальёну неабходна зрабіць усяго некалькі клікаў, каб прынятыя ад чалавека грошы адразу ж паступілі на рахунак. Такая паслуга асабліва актуальная для абслугоўвання жыхароў малых і аддаленых населеных пунктаў, дзе няма паштовай сувязі. Яшчэ адна перавага – разлічыцца можна як наяўнымі грашамі, так і з дапамогай банкаўскіх плацежных картак.

Як расказала В. У. Сятчаева, апарат просты ў выкарыстанні: ён невялікага памеру і зручна кладзецца ў руку. Зараджаецца, як і мабільны тэлефон. Ёсць адтуліна для банкаўскіх картак, якія счытваюцца і праз магнітную паласу, і бескантактна. Унутры закладзена чэкавая стужка, а таксама ўстаноўлены счытчык штрых-кодаў. Пры дапамозе мабільнага ўстройства можна здзейсніць усе аперацыі, што і ў будынку пошты: аформіць выплату пенсіі; падпісаць кліента на любое перыядычнае выданне, прычым каталог запраграмаваны прама ў АПК; аплаціць камунальныя плацяжы, паслугі інтэрнэта і мабільнай сувязі шляхам сістэмы “Разлік” у адзінай разліковай інфармацыйнай прасторы (АРІП), атрымаць грошы за здадзенае малако, набыць і заплаціць за тавары, што прадаюцца ў паштовым аддзяленні.

– Асвойвалі мы новы апарат на гарадскім аддзяленні сувязі-1 па інструкцыі. А ў сярэдзіне студзеня пачалі аказваць паслугі на практыцы. На маршруце ў Суднікаўскай зоне 51 населены пункт – выязджаем штодня, акрамя нядзелі і панядзелка. Трэба адзначыць, што вёсачкі прыкметна “маладзеюць” – шмат мінчан перасяляюцца сюды жыць і досыць актыўна карыстаюцца паштовымі паслугамі. Абслугоўваць людзей з “Мабільным паштальёнам” вельмі зручна: напрыклад, бабуля ў вёсцы хоча разлічыцца за камунальныя паслугі і не памятае свае паказанні за электрычнасць. У базе АПК усё адлюстравана – калі і за што аплачана. Гэтак жа хутка можна аплачваць тую ж мабільную сувязь і рабіць паштовыя пераводы: вось табе адразу на месцы і квітанцыя аб аплаце, і грошы на рахунак. Ці прыйшла на пошту пасылка з накладной платай для адрасата. Раней як было: тэлефануеш яму, паведамляеш аб пасылцы, а ён кажа, што няма наяўных грошай. Просіш пайсці і зняць грошы з карткі. Цяпер няма такой патрэбы. Таксама няма неабходнасці афармляць папяровыя дакументы і нават шукаць здачу кліенту, калі ён разлічваецца наяўнымі грашамі.

Як паведамілі на Валожынскім участку паштовай сувязі, да канца першага паўгоддзя мабільны тэрмінал займеюць усе 36 паштальёнаў.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

В Минской области в 2021 году на капитальный ремонт в девяти учреждениях образования выделено более Br3 млн.

Об этом корреспонденту БЕЛТА рассказала инженер-строитель ГУ "Минский областной центр по обеспечению деятельности бюджетных организаций" Марина Новик.

"Масштабную реконструкцию проведут на стадионе средней школы №2 и в колледже в Копыле, кадетском училище в Слуцке, общежитии колледжа в поселке Марьино. Более мелкие работы организуют в колледжах Борисова, Молодечно, Несвижа, а также в лицеях в Жодино и Любани", - отметила Марина Новик.

Как рассказал заместитель начальника главного управления по образованию Минского облисполкома Виталий Лисовский, капитальный ремонт также будет организован в других учреждениях образования региона. Это объекты в Березинском, Слуцком, Пуховичском, Несвижском, Борисовском, Дзержинском, Стародорожском и Крупском районах, которые обновят с привлечением средств, выделенных Международным банком реконструкции и развития.

Источник: minsk-region.gov.by

2 февраля 2021 года выставку глиняных изделий прошлого столетия «Дзівосы ганчарнага круга», расположенную в выставочном зале «Родам з СССР», (г.Воложин, ул.Партизанская, 26) навестил телеканал СТВ.

Экскурсию провела Татьяна Валентиновна Ланько, руководитель выставочного зала.

Титульный список на 2021 год капитального ремонта жилищного фонда Воложинского района (утвержден решением Воложинского райисполкома № 215 от 02.02.2021)

В октябре 2020 года на базе Бобровичского культурно-спортивного центра было организовано любительское объединение «Семейная гостинная», руководитель которого Татьяна Леонтьевна Голобурдо. Каждый месяц участники клуба проводят встречи, на которых они с удовольствием поют частушки, рассказывают интересные истории, проводят выставки работ членов клуба, посиделки.

З 3 лютага намеснікам старшыні раённага выканаўчага камітэта па будаўніцтве, ЖКГ і праблемах ліквідацыі наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС працуе Дзмітрый Мар’янавіч ПРОТАС.

Дзмітрый Мар’янавіч нарадзіўся ў Валожыне ў 1974 годзе. Вучыўся ў Барысаўскім політэхнічным тэхнікуме, з 1994 па 2002 год працаваў землеўпарадкавальнікам Івянецкага пасвыканкама. З 2002 па 2004 гады быў вядучым спецыялістам адзела па зямельных рэсурсах і землеўпарадкаванні Валожынскага райвыканкама. У 2003-м атрымаў вышэйшую адукацыю, скончыўшы Горацкую сельскагаспадарчую акадэмію. Да 2011 года Дзмітрый Мар’янавіч працаваў намеснікам начальніка раённай землеўпарадкавальнай службы, а да моманту цяперашняга назначэння – займаў пасаду начальніка аддзела землеўпарадкавання райвыканкама. Д. М. Протас – дэпутат раённага Савета дэпутатаў XXVIII склікання.

З 3 лютага кіраўніком спраў раённага выканаўчага камітэта працуе Наталія Іванаўна ЖУКОЎСКАЯ.

Яна нарадзілася ў г. Беразіно, у 2013 годзе скончыла Інстытут парламентарызму і прадпрымальніцтва, а сёлета – факультэт Вышэйшай школы кіравання і бізнесу па спецыяльнасці “правазнаўства” Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта.

Наталія Іванаўна пачынала кар’ерны шлях у аддзеле кантролю і справаводства Валожынскага райвыканкама, працавала ў прыёмнай старшыні райвыканкама, затым – вядучым спецыялістам сектара бухгалтарскага ўліку і справаздачнасці кіраўніцтва справамі. На цяперашнюю пасаду назначана з пасады галоўнага бухгалтара групы бухгалтарскага ўліку і справаздачнасці раённага выканаўчага камітэта.

По всему миру и в Республике Беларусь стартовала прививочная кампания по иммунизации населения от коронавирусной инфекции. В Республике Беларусь используется для этих целей  вакцина "Гам-КОВИД-Вак", зарегистрированная и разрешенная к применению Министерством здравоохранения Республики Беларусь.

Шагают в ногу со временем и медработники Воложинского района. 1 февраля от коронавирусной инфекции были привиты первых 5 человек, первыми стали работники Городьковской врачебной амбулатории.

В день вакцинации процедуру все перенесли без осложнений. Следующий, второй компонент вакцины планируется привить 21 февраля, через  21 день, по инструкции.

Также специалистами Госфармнадзора Республики Беларусь была проведена проверка условий хранения и  использования вакцины "Гам-КОВИД-Вак" в районной поликлинике. Замечаний и нарушений выявлено не было, была дана положительная оценка проводимой в этом направлении работы.

Дополнительно информируем всех, кто хочет больше узнать о коронавирусной инфекции, методах профилактики и пр., на сайте УЗ «Воложинская ЦРБ» в разделе «O COVID-19» аккумулируются все материалы.

Желаем всем здоровья!

Счастливы люди, которые многое умеют делать своими руками. Умения всегда останутся при человеке, пригодятся и помогут.

Для ребят на уроках ⚒ трудового обучения всегда находится увлекательное занятие. Они осваивают работу с инструментами, технологии обработки древесины, металла, как того требует учебная программа.

Более того, развивают свои творческие способности, креативность, вкладывая душу и старания в создание полезных и интересных предметов. Уроки трудового обучения - это уроки жизни.

Любовь к труду учащимся прививает учитель Кербедь Александр Антонович, жизненное кредо которого «к работе –  творчески, к детям –  с любовью».

Будьте мастером своего дела!