Воложинский районный
исполнительный комитет

В 2022 году в Воложинском районе собираются открыть Областной центр реабилитации для детей и молодых инвалидов. В центре можно будет получить специальность. 

Открытие центра реабилитации детей и молодых инвалидов запланировано на 2022 год. Его создадут на базе Ивенецкого дома-интерната в Воложинском районе. Об этом рассказала заместитель председателя комитета по труду, занятости и социальной защите Миноблисполкома Наталья Игнатович в ходе диалоговой площадки «От равных прав к равным возможностям», состоявшейся 21 января в Солигорске.

— В работе этого центра мы не только хотим акцентироваться на медицинской и социальной реабилитации, но также всем молодым инвалидам давать специальность. Чтобы человек не уходил в жизнь ни с чем, а имея специальность, мог трудоустроиться, — подчеркнула Наталья Игнатович.

На данный момент ведется разработка документов для создания областного центра.

Генадзій Вацлававіч КАСПЯРОВІЧ, дырэктар ААТ «Агра-Дубінское»:

– Еду раніцай у 7 гадзін на работу. На дварэ – за мінус 20. На аўтобусным прыпынку стаяць дзеткі – чакаюць школьнага аўтобуса, мерзнуць… Адразу ж на ўспамін прыходзіць маё дзяцінства: адна настаўніца ў Бунях вучыла 16 дзяцей. У нас такі прыгожы аграгарадок, а школу і дзіцячы сад закрылі – возяць вучыцца каго ў Гародзькі, каго ў Валожын. Хто ж паедзе ў тую вёску, будзе тут рабіць і заставацца жыць, калі ў населеным пункце няма самых важных аб’ектаў, дзе выхоўваецца наша з вамі будучыня? Заняткі ў школьнікаў пачынаюцца зараз у 9 гадзін – дык тая ж дзетвара, як прыедзе, яшчэ амаль дзве гадзіны спіць на падаконніках. Яно і не дзіўна, бо ўставаць у школу трэба а шостай гадзіне.

Каб вёску адрадзіць, штосьці варта варочаць і на кругі свая. Як альтэрнатыва – адкрыццё дзіцячага садка на базе гаспадаркі: калісьці ж былі калгасныя садкі. Добра было б хаця б пачатковую школу на месцы мець. Сельгаспрадпрыемства наша вялікае – ад Узбалаці да Ласокіна і Брылькоў. Таму задумацца і папрацаваць ёсць над чым.

Міхаіл Ігнацьевіч РАДЫНА, дырэктар Валожынскага філіяла ДП «Мінаблпаліва»:

– Час, ды і апошнія падзеі ў краіне паказваюць, што для чалавека самае важнае – стабільнасць у грамадстве і ўпэўненасць у заўтрашнім дні. Гэта па-першае.

Па-другое, як валожынца мяне турбуе развіццё нашага раёна: каб была вытворчасць, і людзі мелі работу на месцы – адсюль і падаткі, і рабочыя месцы, і заработная плата. Жыллё будуецца, а працаваць няма дзе. Мы страцілі сваю буйную будаўнічую арганізацыю, скарацілі райсельгасхімію, затухаюць дзяржаўны гандаль і меліярацыя. Няпроста даводзіцца і тым нешматлікім прадпрыемствам, якія працуюць, таму варта павярнуцца да іх тварам.

Па-трэцяе, больш увагі надаваць маладым кадрам. Падыход павінен быць да кожнага індывідуальны – такія ўмовы дыктуе сённяшні зменлівы свет. З моладдзю трэба размаўляць на роўных, а не з пазіцыі «я старэйшы і разумнейшы», паважаць іх, давяраць, падтрымліваць, вучыць, падказваць, накіроўваць – яны наша змена, за імі будучыня. Гэта ж адносіцца і да маладых кіраўнікоў.

Наталля Паўлаўна ЛОЎЧАЯ, дырэктар раённага краязнаўчага музея:

– На сённяшні дзень адной з галоўных задач павінна стаць выпрацоўка эфектыўных механізмаў па рашэнні першачарговых праблем, важных для любога грамадзяніна краіны. Самае асноўнае для кожнага з нас – спакой у роднай Беларусі, развіццё розных кірункаў дзейнасці. На мой погляд, сярод мноства, безумоўна, наспелых пытанняў трэба абавязкова абмеркаваць захаванне гістарычнай памяці сярод жыхароў Беларусі. Ведаю, тэма ўжо не новая, але, тым не менш, яе далейшая глыбокая распрацоўка, удалае прыстасаванне да сённяшніх складаных абставін уяўляе адну з самых актуальных ідэалагічных задач. У справе выхавання падрастаючага пакалення зараз самы час актывізаваць работу па ваенна-патрыятычным выхаванні юнакоў і дзяўчат на мясцовым матэрыяле, які выдатна паказвае вытокі, ролю і значэнне подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Беларуская зямля багатая на такія прыклады, якія проста неабходна выкарыстоўваць у выхаваўчых мэтах.

Уладзімір ЦІХАНОЎСКІ, першы сакратар райкама ГА «БРСМ»:

– Усебеларускі народны сход – гэта магчымасць вызначыць, як наша краіна будзе развівацца надалей, які арыенцір будзе абраны на бліжэйшыя пяць гадоў. Толькі беларускі народ павінен вырашаць, як нам жыць. І гэта тычыцца ўсіх кірункаў – палітычнага, сацыяльнага эканамічнага. Народнае веча – адкрыты дыялог, а значыць, павінны ўлічвацца ўсе меркаванні.

Што хвалюе моладзь? Многае: ад першага рабочага месца, фарміравання ўмоў працы і заработнай платы, атрымання даступнага жылля, падтрымкі маладых сем’яў, інфармацыйных і сацыяльных тэхналогій да выхавання сапраўднага грамадзяніна-патрыёта сваёй краіны, які будзе любіць Беларусь, беражліва захоўваць, развіваць і перадаваць дзецям і ўнукам яе традыцыі.

23 января в Государственном учреждении образования «Средняя школа №1 г.Воложина» прошла интеллектуально-познавательная игра «Молодежный КВИЗ» на тему «Беларусь спортивная», подготовленная педагогами школы. КВИЗ прошел под девизом «Нужно не только интересоваться спортом, но и впустить его в свою жизнь!».

Гостями мероприятия стали первый секретарь РК ОО «БРСМ» Тихоновский Владимир Павлович и председатель Молодежного совета при Воложинском райкоме профсоюза Карачун Анастасия Валерьевна. В начале игры гости поприветствовали всех участников и обратили внимание присутствующих на актуальность выбранной темы и то, что проведение подобных мероприятий способствует формированию здорового образа жизни в молодежной среде.

КВИЗ – разновидность интеллектуальной игры, в ходе которой вопросы играются не только «на слух», но и отображаются на экране. Игра состояла из шести туров в каждом по шесть вопросов, направленных на знание олимпийской истории, спортивных достижений и знаменитых спортсменов. В целом игра получилась интересной и познавательной. Каждый участник смог показать свои знания и умение работать в команде.

После подведения итогов, учащиеся высказали мнение о том, что подобные мероприятия развивают интерес и стремление углубить свои знания, а состязательный характер игры сделал ее динамичной. Также ребята выразили пожелание вновь встретиться на мероприятии такого формата.

Победителем игры стала команда 11 «А» класса. Каждый участник был награжден дипломом и памятным подарком от РК ОО «БРСМ». Второе место досталось ребятам из 10 класса, третье место получила команда 9 «Б» класса. Участники, занявшие второе и третье места, получили дипломы и призы от Воложинской районной организации Белорусского профсоюза работников образования и науки.

20 января 2021 года на базе Воложинского районного центра культуры прошел душевный вечер "На лайте". Режиссёром и организатором мероприятия выступила Лешкевич Вероника (руководитель театрального кружка «ArtWay»), а помощником режиссера - Бардылев Александр (руководитель образцового клуба «Грация»).

На мероприятии ребята делились друг с другом впечатлениями о том, как они провели Новый Год и Рождество, писали «счастливые письма» в будущее. Большой интерес у участников вызвал обряд гадания с воском, хлебом и гречкой. Душевный вечер закончился чаепитием со сладостями.

Атмосфера мероприятия: свечи, имитированный костер, сценический свет, лёгкая мелодия и хорошая компания - надолго останутся в памяти участников.

20 января 2021 года на базе Воложинского районного центра культуры прошел душевный вечер "На лайте". Режиссёром и организатором мероприятия выступила Лешкевич Вероника (руководитель театрального кружка «ArtWay»), а помощником режиссера - Бардылев Александр (руководитель образцового клуба «Грация»).

На мероприятии ребята делились друг с другом впечатлениями о том, как они провели Новый Год и Рождество, писали «счастливые письма» в будущее. Большой интерес у участников вызвал обряд гадания с воском, хлебом и гречкой. Душевный вечер закончился чаепитием со сладостями.

Атмосфера мероприятия: свечи, имитированный костер, сценический свет, лёгкая мелодия и хорошая компания - надолго останутся в памяти участников.

А значыць, пытанні адзінства, міру,згоды і далейшага развіцця вырашаць трэба канструктыўна, па-гаспадарску. УНС дае такую магчымасць.

“На гэтай зямельцы – усе мы не госці, усе мы – чыесьці, усе мы – кагосьці…»

Такімі выдатнымі, глыбокімі радкамі аздобіла некалі беларускую паэтычную спадчыну знакамітая Ларыса Геніюш. І нездарма гэтыя словы мне захацелася вынесці ў загаловак. Сапраўды, на сваёй зямлі мы – гаспадары! Гаспадарамі былі нашы бацькі, дзяды і ўсе астатнія пакаленні прашчураў. Сёння мы жывём іх запаветамі, працягваем іх справы, галоўныя сярод якіх – зберагаць і клапаціцца пра сваю краіну, спадчыну, сям’ю.

Бягучы год, аб’яўлены Годам народнага адзінства, ужо вызначае адну з цэнтральных тэм, якія будуць абмеркаваны на сходзе. Макразадача дэлегатаў – выпрацаваць эфектыўную стратэгію развіцця нашай дзяржавы на бліжэйшыя 5 гадоў, кампенсаваць усе рызыкі і ўлічыць нюансы, каб дабрабыт грамадзян рос, а жыццё мянялася толькі да лепшага. Несумненна, усё атрымаецца: нездарма ж у аргкамітэце па падрыхтоўцы і правядзенні УНС прама цяпер акумулююцца і падагульняюцца шматлікія прапановы і ініцыятывы з рэгіёнаў – каб быць агучанымі і пачутымі, абмеркаванымі і рэалізаванымі. А вось якой на самай справе стане будучыня, залежыць персанальна ад кожнага беларуса. Веру, што мудрасці, працавітасці і гаспадарлівасці, каб надаць ёй яркі і радасны бляск, хопіць усім нам.

Рэдактар газеты Сяргей САДОЎСКІ

Дзякуючы рабоце грамадскай прыёмнай на Валожыншчыне, якая мае на мэце збор актуальных пытанняў развіцця краіны і рэгіёну, удаецца не толькі фіксаваць прапановы людзей на Усебеларускі народны сход, што павінен адбыцца, але і аператыўна знімаць набалелыя праблемы жыхароў населеных пунктаў. Гэта форма работы дадаткова ўмацоўвае зваротную сувязь паміж уладай і грамадзянамі.

У рамках паляпшэння развіцця малой радзімы вырашаюцца і важныя пытанні мясцовага характару. Па просьбах абанентаў, напрыклад, у вёсцы Вялікая Дайнава была ліквідавана стыхійная звалка, падсыпана вуліца пры выездзе на трасу. На могілках у Забрэззі выдалілі старыя дрэвы, якія знаходзіліся ў аварыйным стане і пагражалі пры некантраляваным падзенні пашкодзіць помнікі і агароджы. На працягу першага квартала бягучага года ў адной з вёсак будзе праведзена абрэзка масіўных дрэў, густое голле якіх навісае над хатамі…

23 студзеня ў грамадскай прыёмнай з 10.00 да 13.00 адбудзецца заключнае дзяжурства. Тым, хто яшчэ не паспеў паўдзельнічаць у грамадскім абмеркаванні ўдасканалення нацыянальнага заканадаўства, прапановы можна адрасаваць асабіста, звярнуўшыся па адрасе: г. Валожын, пл. Свабоды, 4, каб. 20, патэлефанаваўшы па нумары 58935

Палажэнне аб раённым фестывалі-конкурсе ваенна-патрыятычнай песні «Вікторыя»

“Жыў-быў самавар…” – выстава  пад такой назвай працуе ў Валожынскім музеі. На ёй прадстаўлены самавары розных фасонаў з уласнай калекцыі  музея. Усім вядома, што самавар гэта прыстасаванне для прыгатавання кіпеню. Заглянуўшы ў гісторыю, даведваемся, што першыя вырабы, аб’яднаўшыя ёмкасць для вады і вуглёў з адводнай трубой, з’явіліся ў Кітаі. У Расіі сваім з’яўленнем самавар абавязаны чаю, які быў завезены ў 17 ст. з Азіі і выкарыстоўваўся ў той час, як лекі для знаці. Разам са з’яўленнем на Русі чаю з’явіўся і яго самы галоўны атрыбут – самавар.

На выставе прадстаўлены самавары, вырабленыя на разных самаварных фабрыках г.Тулы ў   канцы 19 стагоддзя.

Самавар не проста частка гастранамічных традыцый мінулага. Апеты літаратурнымі класікамі, паказаны ў лепшых творах рускага жанравага жывапісу – ён стаў часткай нашай агульнай гісторыі.

“Жыў-быў самавар…” – выстава  пад такой назвай працуе ў Валожынскім музеі. На ёй прадстаўлены самавары розных фасонаў з уласнай калекцыі  музея. Усім вядома, што самавар гэта прыстасаванне для прыгатавання кіпеню. Заглянуўшы ў гісторыю, даведваемся, што першыя вырабы, аб’яднаўшыя ёмкасць для вады і вуглёў з адводнай трубой, з’явіліся ў Кітаі. У Расіі сваім з’яўленнем самавар абавязаны чаю, які быў завезены ў 17 ст. з Азіі і выкарыстоўваўся ў той час, як лекі для знаці. Разам са з’яўленнем на Русі чаю з’явіўся і яго самы галоўны атрыбут – самавар.

На выставе прадстаўлены самавары, вырабленыя на разных самаварных фабрыках г.Тулы ў   канцы 19 стагоддзя.

Самавар не проста частка гастранамічных традыцый мінулага. Апеты літаратурнымі класікамі, паказаны ў лепшых творах рускага жанравага жывапісу – ён стаў часткай нашай агульнай гісторыі.