Воложинский районный
исполнительный комитет

У перадапошнія дні мінулага года ў госці да выхаванцаў раённага цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі завіталі ваеннаслужачыя мясцовай воінскай часці: намеснік камандзіра брыгады па ідэалагічнай рабоце падпалкоўнік Дзмітрый РАКАВЕЦ, маёр Дзмітрый ЮХНОЎСКІ, прапаршчык Наталля РЭУТ і яфрэйтар Ірына ЧЭРНІК. Яны пабывалі на навагоднім ранішніку, а пасля павіншавалі дзяцей з самымі любімымі святамі.

Напярэдадні ўвесь асабовы састаў часці прыняў удзел у зборы сродкаў. У выніку былі набыты 15 салодкіх падарункаў, развіваючыя гульні, а таксама бескаркаснае крэсла-груша, чаму рабяты і калектыў установы засталіся вельмі задаволены.

1 студзеня 2022 года ўступіў у сілу Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 389 “Аб выкарыстанні сямейнага капіталу”. Пра тое, на што зараз можна скарыстаць сямейны капітал, прызначаны па праграме 2015-2019 гг. і 2020-2024 гг., мы запыталі ў начальніка ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Святланы РАКАВЕЦ.

 – Святлана Леанідаўна, думаю чытачоў больш за ўсё хвалюе, на што могуць быць зрасходаваны сродкі капіталу датэрмінова?

 – Новым нарматыўным дакументам шматдзетным сем’ям прадастаўляецца магчымасць датэрмінова расходаваць сродкі на:

 – набыццё долі (долей) жылога пмяшкання, калі пасля такога набыцця грамадзянін становіцца ўласнікам усяго жылога памяшкання;

 – пагашэння займу, прадастаўленага арганізацыямі па месцы работы члена сям’і на будаўніцтва (рэканструкцыю), набыццё жылля;

  – пагашэнне запазычанасці па крэдытах, прадастаўленых банкамі па дагаворах аб пераводзе доўгу, аб прыёме запазычанасці (у выпадках, калі доўг па крэдыту пераведзены на члена шматдзетнай сям’і ці ім прынята запазычанасць па крэдытным дагаворы).

 – Для таго, каб скарыстаць датэрмінова прадастаўленыя сродкі з мэтай паляпшэння жыллёвых умоў, неабходна ўлічваць пэўныя акалічнасці?

 – Сапраўды так. Захоўваецца дзеючы падыход – датэрмінова скарыстоўваць сямейны капітал з азначанай мэтай  можна толькі:

 – у адносінах да члена сям’і, які знаходзіцца на ўліку тых, каму патрабуецца паляпшэнне жыллёвых умоў, ці тых, хто знаходзіцца на такім уліку на дату заключэння крэдытнага даговора, дагавора займу. Пры гэтым член сям’і можа знаходзіцца на такім уліку асабіста ці ў складзе сям’і;

 – пры ўмове, калі член сям’і накіраваны на будаўніцтва (рэканструкцыю) жылля, у тым ліку пры пагашэнні крэдыту (займу), узятага на яго будаўніцтва (рэканструкцыю) – калі будаўніцтва (рэканструкцыя) ажыццяўляецца (ажыццяўлялася) у складзе арганізацыі забудоўшчыкаў ці на падставе дагавора стварэння аб’екта долевага будаўніцтва.

 – Відавочна, да расходавання сродкаў сямейнага капіталу маюцца і пэўныя рэгулюючыя нормы?

 – Так. Грамадзяне, прымаючы рашэнне аб будаўніцтве (рэканструкцыі) ці набыцці жылля ці долі (долей) у праве ўласнасці на іх будуць здымацца ў уліку тых, каму гэта патрабуецца на падставе іх заяў.

Забараняецца таксама набыццё жылля, што ўключана ў рэестры ветхіх і пустуючых дамоў. Уводзіцца абавязковая ацэнка кошту жылля, што набываецца з дапамогай сродкаў сямейнага капіталу. Забараняецца адчужэнне (купля-продаж, мена, дарэнне і інш.) набытых з выкарыстаннем сямейнага капіталу жылых памяшканняў ці долі (долей) у праве ўласнасці на іх на працягу пяці гадоў з дня дзяржаўнай рэгістрацыі права ўласнасці на іх. За тлумачэннямі, калі адчужэнне магчыма раней гэтага тэрміна, можна звярнуцца да нас ва ўпраўленне. Спецыялісты пракансультуюць зацікаўленых і адносна расходавання сродкаў на атрыманне адукацыі, на атрыманне платных паслуг і інш. Таксама неабходна звярнуцца да нас і тым, каго тычыцца парадак прызначэння сямейнага капіталу пры ўсынаўленні (удачарэнні).

Гутарыла

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

Чакаем, як самага блізкага чалавека

Наталля ПАПЛАЎСКАЯ працуе сацыяльным работнікам – абслугоўвае пажылых людзей і інвалідаў у Івянцы і Падневічах. Яе падапечныя – 13 чалавек, сярод якіх толькі адзін мужчына, а ўсе астатнія жанчыны. Сёлета да прафесійнага свята Наталля Мікалаеўна ўзнагароджана Падзякай старшыні раённага выканаўчага камітэта.

Наша гутарка адбывалася падчас чарговага наведвання адной з бабулек. Галіне Афанасьеўне (прадставілася яна) – за 90-а. “Я вам хачу расказаць пра сваю Наташу, – пачала размову на чыстай рускай мове пажылая жанчына. – Так да яе прывыкла, што чакаю, як самага блізкага чалавека. Яна ўважлівая, і, калі казаць па-простаму, – надта свойская, чым вельмі задаволена. У Івянец я патрапіла выпадкова – па волі лёсу. З 1946 года жыла ў Мінску, пачынала яго будаваць пасля вайны. Так склаліся абставіны, што пахавала дарослых сына і дачку і, каб паставіць ім помнікі, прадала кватэру ў сталіцы, а на грошы, якія засталіся, купіла сабе дом у гарпасёлку. І ўжо восьмы год пражываю тут. Нікога не ведаю, акрамя Наташы. Жывём мы дружна. Яна прыходзіць да мяне нават у нявызначаны час, за што ёй удзячна. Так, бульбу ўвосень прывезлі, тэлефаную Наташы, прашу, каб дапамагла спарадкаваць…”

Вось такая нялёгкая і няпростая гісторыя лёсу аднаго чалавека, які на старасці гадоў вымушаны быў шукаць прытулак, каб дажываць век. Але, як бачна, Галіна Афанасьеўна, дзякуючы сацыяльнаму работніку, атулена клопатам і ўвагай. Таму, па яе словах, яшчэ хоча пажыць…

Што адчувае калісьці сталічная жыхарка на новым месцы жыхарства, Наталлі Паплаўскай добра вядома. Сама яна родам з Украіны. Адпрацаваўшы два гады пасля заканчэння тэхнікума, вырашыла пераехаць менавіта ў Івянец. Было гэта ў 1988 годзе. Рашэнне прыняла не спантанна – сюды не раз прыязджала ў юнацтве да сваёй роднай сястры. Мясцовасць спадабалася, асабліва лясы, якіх у іх зусім не было – толькі адны палі. Праз год выйшла замуж, працавала спачатку на кандытарскай фабрыцы, а калі нарадзілася дзіця, пайшла на фабрыку мастацкіх вырабаў надомніцай. З цягам часу вытворчасць закрылі. Людзі падказалі, што ёсць месца сацработніка.

“Дай, думаю, паспрабую, я ж люблю дапамагаць людзям – прыемна адчуваць, што камусьці ты патрэбен, – расказвае Наталля Мікалаеўна. – У мяне матуля дома старэнькая засталася: можа, і ёй хто дапаможа”.

Прайшло ўжо больш за 15 гадоў, як Н. Паплаўская стала сваім чалавекам для многіх нямоглых жыхароў Івянецкага сельсавета. “Памятаю, як напачатку далі сям’ю інвалідаў – да іх хаджу і па сённяшні дзень. З самых “першых” засталася яшчэ адна жанчына, астатнія ўжо адышлі ў вечнасць, – гаворыць сацыяльны работнік. – У кожнага свой лёс, свае характар і погляды. Жывуць яны цяпер размераным жыццём, спакойна і павольна, больш у думках і разважаннях. Усе розныя. Напрыклад, ёсць у мяне адна жанчына, заслужаны чалавек, ёй 63 гады. Інвалід, але такая аптымістка – павучыцца многаму можна: заўсёды з прычоскай, падмаляваная. Яшчэ ў адной дачка жыве ў Славакіі. Прыходжу, а яна з ноўтбукам у руках – размаўляе па вет-сапу ці вайберу. Чатыры чалавекі ўвогуле адзінокія: простыя, рабацягі, па 40 і больш гадоў стажу маюць. Да кожнага падыход знайсці трэба – нават надвор’е ўплывае на іх самаадчуванне. Стараюся быць уважлівай і адносіцца з дабром – а яно абавязкова пральецца цеплынёй на чалавека. Глядзіш – і настрой палепшыўся, і ўсмешка, ледзьве бачная, з’явілася”.

Прыбраць у доме, прынесці ваду, дровы, купіць прадукты і лекі – штодзённыя, так бы мовіць, “афіцыйныя” прафесійныя абавязкі работніка, які абслугоўвае пажылых людзей. Але, пагадзіцеся, самае галоўнае ўсё-ткі – пагаварыць, паслухаць, паспачуваць, суцешыць. Гэта вельмі важна і проста неабходна ў такім узросце. І Наталлі Паплаўскай удалося стаць роднай душой для сваіх, убеленых сівізной, умудроных гадамі і вопытам, людзей. “Яны мне пастаянна гавораць: “Я без цябе прападу. Больш жа няма каму ў хату зайсці”, – кажа Наталля Мікалаеўна. – І я іх разумею, бо сама такая буду”.

На 1 студзеня 2022 года ў Валожынскім тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання працуюць 102 сацыяльныя работнікі, якія абслугоўваюць 1122 чалавекі ра раёне. У агульнай лічбе маючых права на сацабслугоўванне 222 – адзінокія пажылыя грамадзяне, 287 інвалідаў.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

Детские дома, интернаты, приюты, дома престарелых, реабилитационные центры – все это забота соцработников. Это и те  люди, которые занимаются начислением пособий и социальных пенсий, трудоустройством,   предоставлением разных льгот и материальных выплат, оказывают помощь     одиноким людям преклонного возраста.

В Воложинском  районе  этим трудом  заняты 385 человек.  И  многие из них -  члены нашего объединения.    Сегодня они заслуженно  принимают поздравления с профессиональным праздником. 

Заместитель председателя Воложинской районной организации РОО «Белая Русь» Анна Кононович   поздравила    лучших работников  и вручила   подарочные сертификаты  и цветы от «Белой Руси». А также пожелала  этим неравнодушным людям   крепкого здоровья,  оптимизма и больше радостных событий. 

5 января в Пугачёвской  сельской библиотеке   прошла новогодняя игровая программа для юных читателей «В снежном царстве, в морозном государстве» с участием Деда Мороза и Снегурочки.   Все с детства любят  сказки, они учат нас жизни, рассказывают о добре и зле. Вопросы для  игровой программы были связаны с полюбившимися сказками. Участникам мероприятия необходимо было отгадать загадки о сказках, сказочных героях или сказочных предметах. Они с удовольствием отвечали на вопросы, за каждый правильный ответ Дед мороз угощал ребят конфетами.

Новогоднее мероприятие прошла весело. Дети окунулись в атмосферу праздника и получили заряд хорошего настроения, они продемонстрировали свои знания и смекалку, ответив на разнообразные вопросы.

Для мероприятия была  подготовлена книжная выставка  “Зімняя казка”

Как много интересных событий и важных дел зимой! Новый год и Рождество, долгожданные зимние каникулы, когда можно лихо прокатиться на санках, лыжах и коньках, игры на свежем воздухе, праздничные встречи с родственниками и друзьями, поход в кино…

 А как здорово открыть хорошую книгу! Особенно, когда за окном мороз или вьюга, а в комнате тепло и уютно. Запах елки и мандаринов.

И, без сомнения, зимние книжные вечера–волшебство, когда можно погрузиться в мир волшебных сказок и новогодних историй.

Зима – это чудесное и сказочное время года, вдохновляющее писателей  на создание удивительных произведений.

Книг на зимнюю тему предостаточно, и классические, и современные, про Новый год и Рождество, Деда Мороза и Снегурочку и известных зимних героев.

 Для учеников 3 «А» класса СШ №1 Воложинская детская  библиотека подготовила новогодний книжный карнавал «По страницам зимних сказок». Библиотекарь напомнила юным читателям о русских народных, зарубежных сказках и сказках детских писателей на зимнюю тему. Воспитанники Светланы Викторовны Родевич активно  участвовали в конкурсе «Зимние сказки», где требовалось перечислить литературные произведения на новогоднюю и зимнюю тему. Вспомнили сказки: «Снежная королева», «По щучьему веленью», «Зимовье зверей», «Двенадцать месяцев» «Морозко»,  «Снегурочка», «Два Мороза»,  и др. 

Эти замечательные книги учат нас быть добрее и видеть волшебство в каждом дне.

Ее поздравляли: Управляющий делами Райисполкома Жуковская Н. И., начальник Управления по труду занятости и социальной защите Раковец С. Л.,  Председатель Воложинского Совета ветеранов Тиганина  Т. Ф.,председатель Дорской первичной ветеранской Селивон В. Ф..

27 декабря 2021 года работниками ГУК «Ивенецкий Дом культуры» был организован новогодний праздник для детей г.п.Ивенец. Сказочные персонажи на протяжении всего праздника радовали ребят играми и конкурсами, а в конце мероприятия  все получили подарки и сладости от Деда Мороза и Снегурочки. Не остались в стороне и ребята, которые посещали лагерь при ГУО «Ивенецкая средняя школа» и дети, состоящие на различных видах учета. Для них была организована игровая программа «Раз морозною зимой».

4 студзеня 2022 года Герой Сацыялістычнай Працы Валожыншчыны Зоя Макараўна ЗАДОРА адзначыла 90-гадовы юбілей.

У такі ўрачысты і вельмі важны дзень да імянінніцы завітала цэлая дэлегацыя: кіраўнік спраў райвыканкама Наталія Жукоўская, начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Святлана Ракавец, дырэктар ААТ “Агра-Дубінское” Генадзь Каспяровіч, старшыня раённай ветэранскай арганізацыі Таццяна Ціганіна і старшыня Дорскай ветэранскай пярвічкі Валерый Селівон.

Прыгожы, не па-зімоваму цёплы, часам сонечны, пагодлівы дзянёк – менавіта такім надвор’ем парадавала прырода асабістае свята заслужанага і паважанага чалавека. Зоя Макараўна гасцей чакала – віншаванні прымала з самага ранку. Ужо шмат гадоў жыве ў аграгарадку Ракаў у дачкі Людмілы. Сярод дарагіх сэрцу людзей ёй цёпла і ўтульна, ёсць з кім пагаварыць-паразважаць. Але так хочацца хоць на некалькі хвілін вярнуцца ў тыя турботныя – у нейкім сэнсе нават шалёныя і разам з тым такія шчаслівыя гады працы, прыпомніць-узгадаць, “калі былі мы маладыя”… Душа тады ажывае, прыемна хвалюецца, радуецца, напаўняецца асалодай.

Вось і на гэты раз госці разам з юбіляркай успаміналі 60-80-я гады, калі ішло актыўнае развіццё і ўздым сельскай гаспадаркі. І ў адзін голас сцвярджалі: як жа весела тады жылося! Так, цяжка і вельмі многа працавалі – уставалі яшчэ да ўзыходу сонца, а клаліся разам з зоркамі на небе. Але не адчувалі стомы! Работа давала зарад бадзёрасці, аптымізму, натхняла на поспехі.

“У памяці сёння ўсплываюць да болі блізкія сэрцу палеткі, вельмі аддадзеныя працы і роднай зямлі людзі, з’езды партыі, у якіх не аднойчы давялося прымаць удзел, і Генеральны сакратар Леанід Брэжнеў – з намі, простымі сялянамі, ён прывітаўся за руку. Які ж гонар адчувала – не перадаць словамі”, – падзялілася герой працы.

Генадзь Каспяровіч пяшчотна называе Зою Макараўну дарагой настаўніцай: менавіта яна вучыла новаспечанага маладога спецыяліста-аграрніка ўсім прамудрасцям аграноміі. Для Валерыя Селівона З. М. Задора – родная цётка і таксама мудры педагог. Дзякуючы яе навуцы, яны сталі талковымі дырэктарамі гаспадарак: Генадзь Вацлававіч і сёння – нязменны кіраўнік сельгаспрадпрыемства ў Дубіне, а Валерый Фёдаравіч шмат гадоў узначальваў калгас у Сугваздах.

…Успаміны цяклі ракой, гучалі шматлікія цёплыя словы віншаванняў, не сціхалі бясконцыя тэлефонныя званкі з пажаданнямі ў такім жа здароўі дачакацца 100-гадовага юбілею. На што імянінніца з гумарам зазначыла: “Усім жадаю пражыць да 120 гадоў, а сама хачу хаця б да 125…” Няхай так яно і будзе!

Алена ЗАЛЕСКАЯ
Фота Сяргея БОБРЫКА

27 снежня на ўсенароднае абмеркаванне вынесены праект змяненняў і дапаўненняў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь.

Дакумент апублікаваны на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале.

Азнаёміцца з праектам і выказаць сваё меркаванне ці магчымыя прапановы па яго ўдасканаленні можа любы зацікаўлены грамадзянін шляхам запаўнення электроннай формы, якая знаходзіцца на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале па адрасе: https://sbor.pravo.by/; у пісьмовым выглядзе па адрасе: 220030, г. Мінск, вул. Берсана, 1а, НЦПІ, з паметкай “Канстытуцыя”.

Таксама доступ да праекта змяненняў і дапаўненняў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь у друкаваным выглядзе забяспечаны ў публічных цэнтрах прававой інфармацыі, якія функцыянуюць на базе абласных і цэнтральных раённых (гарадскіх) публічных бібліятэк рэспублікі. Для жыхароў Мінскай вобласці публічны цэнтр прававой інфармацыі працуе пры Мінскай абласной бібліятэцы імя А. С. Пушкіна, для валожынцаў – пры цэнтральнай раённай бібліятэцы, яна размешчана па адрасе: пл. Свабоды, 5, працуе КОЖНЫ ДЗЕНЬ (без выхадных) з 10.00 да 19.00.

Унесці прапановы па змяненнях і дапаўненнях у Канстытуцыю можна праз грамадскую прыёмную раённай арганізацыі РГА “Белая Русь” па адрасе: г. Валожын, вул. Гагарына, д. 14, ДУА “Гімназія № 1 г. Валожына”.

Грамадская прыёмная працуе ў рабочыя дні. Тэлефон: 65873.

Таццяна ШУМСКАЯ, старшыня прафкама сельскагаспадарчага прафесійнага ліцэя:

– Падчас будучага рэферэндуму нам, грамадзянам Беларусі, прадастаўлена права выбраць шлях развіцця краіны, прагаласаваць за яе будучыню. Як вядома, Канстытуцыя – Асноўны закон нашага жыцця. На народнае абмеркаванне вынесены некаторыя змяненні і дапаўненні да яго. Згодна з праектам, асаблівая ўвага надаецца пытанням абароны правоў і законных інтарэсаў сем’яў з дзецьмі, дзяцей-сірот, дзяцей, што засталіся без апекі бацькоў. Лічу гэта вельмі важным, бо ў сваёй рабоце пастаянна сутыкаюся з маладымі людзьмі са складанымі лёсамі. Яны, на маю думку, – кантынгент, якому ў першую чаргу патрэбны падтрымка і дапамога дзяржавы. Асабліва падкрэслены ў праекце і клопат пра ветэранаў вайны і працы, увага да пажылых людзей увогуле. Гэта таксама правільна. Сёння ў нас ёсць ні з чым не параўнальная каштоўнасць – мір. Мы ўсімі сіламі павінны захаваць яго, незважаючы на знешнія і ўнутраныя пагрозы. Відавочна, каб маладое пакаленне добра разумела значэнне мірнага існавання, у праекце Канстытуцыі падкрэслена неабходнасць захавання гістарычнай памяці адносна Вялікай Айчыннай вайны. Згодна з гэтым на 100 працэнтаў. Што патрэбна для таго, каб усё, што прапісана ў праекце новай Канстытуцыі, працавала на агульнае паляпшэнне нашага жыцця? У першую чаргу – дысцыпліна і адказнасць за даручаную справу на ўсіх узроўнях, разумная патрабавальнасць і ініцыятыва, прафесіяналізм і праца кожнага над удасканаленнем сваіх асоб.

Святлана НАХАЙ, адказны за ідэалагічную работу РЦГіЭ:

– Як толькі праект новай Канстытуцыі быў апублікаваны ў маёй любімай “Працоўнай славе” (за гэта вялікая ўдзячнасць рэдакцыі), я амаль адразу пастаралася знайсці час на знаёмства з ім. Чытала нетаропка, аналізуючы кожнае слова. Перш-наперш звярнула ўвагу на пункты, якія тычацца гістарычнай памяці народа і дзяржавы. Гэта тое, чаго нам зараз не хапае. У дакуменце разумна расстаўлены акцэнты на базавых каштоўнасцях, захаванні сацыяльных прыярытэтаў. Аўтары праекта адлюстравалі таксама механізмы падтрымкі людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Важным лічу і тое, што тыя, хто працаваў над змяненнямі і дапаўненнямі, замацавалі асновы сям’і і шлюбу, звярнулі ўвагу на маладзёжную палітыку, асабліва ў кірунку патрыятычнага выхавання нашых нашчадкаў. Мне добра запомніўся і пункт, дзе ідзе гаворка пра права на абарону ад незаконнага ўмяшання ў прыватнае жыццё, ахову чалавечай годнасці. Шчыра спадзяюся, што змяненні ў Канстытуцыю прынясуць у наша грамадства нейкія новыя, але законныя і выключна станоўчыя павевы. У выніку, як і заўсёды, у кожным беларускім доме, у кожнай сям’і, у кожным калектыве і ў кожным сэрцы будуць панаваць цяпло і любоў. Міру і здароўя ўсім! Свядомага ўдзелу ў рэферэндуме.

Марыя ШАКУН, ветэран педагагічнай працы, член Саюза пісьменнікаў Беларусі:

– У першую чаргу ад імя ўсіх пажылых людзей хачу выказаць удзячнасць раённай газеце за тое, што яе супрацоўнікі паклапаціліся, каб праект Асноўнага закона маглі прачытаць тыя, хто не мае магчымасці карыстацца Інтэрнэтам. Я, напрыклад, прачытала ўсё вельмі ўдумліва. Таму на рэферэндум пайду свядома. Да таго ж заклікаю і іншых грамадзян. Менавіта падчас галасавання мы вызначым сваю будучыню. Што тычыцца асобных момантаў у праекце, то хачу адзначыць артыкул 15, згодна з ім дзяржава бярэ на сябе адказнасць за захаванне гістарычнай праўды і памяці аб гераічным подзвігу беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. У 17 артыкуле па-ранейшаму занатавана роўнасць дзяржаўных моў – беларускай і рускай. Для мяне, як для чалавека, якому абедзве мовы аднолькава дарагія, гэта важна. Звярнула ўвагу і на артыкул 47, дзе пазначана, што дзяржава атуляе сваім клопатам інвалідаў і пажылых людзей. Увогуле праект падкрэслівае тое, што Беларусь – сацыяльна арыентаваная краіна, міралюбівая і незалежная.

Яўгеній ІЛЬЮШЧЫЦ, ваеннаслужачы воінскай часці 30695, маёр:

– Змяненні і дапаўненні ў Асноўны закон нашай дзяржавы, прапісаныя ў праекце, лічу своечасовымі і выдатна акрэсленымі. У адрозненне ад неканкрэтных патрабаванняў перамен, што гучалі ад некаторых грамадзян (на маю думку, яны дакладна і не ведалі, якіх перамен ім бы хацелася), тут зразумелы кожны пункт. Увогуле, ці добра тое, што ў Канстытуцыю будуць унесены змяненні? Упэўнены: добра. У свеце мала таго, што было б пастаянным. Жыццё не стаіць на месцы, грамадства мяняецца, таму народнае веча ў выглядзе рэферэндуму павінна ўзаконіць некаторыя палажэнні, што дапамогуць нашаму грамадству годна рухацца наперад. Я пазнаёміўся з праектам. Уразілі дакладнасць і зразумеласць фармуліровак. Мне як афіцэру добра запомніліся радкі, дзе говорыцца пра тое, што Рэспубліка Беларусь у знешняй палітыцы зыходзіць з прынцыпаў роўнасці дзяржаў, непрымянення сілы, нерухомасці межаў, мірнага ўрэгулявання спрэчак, неўмяшанне ва ўнутраныя справы і іншых агульна прызнаных прынцыпаў і норм міжнароднага права.

Вадзім РАГЕЛЬ, намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце гімназіі № 1 г. Валожына:

– Вырашаючы для сябе пытанне ўдзелу ў рэферэндуме, падчас якога плануецца прыняцце змяненняў і дапаўненняў у Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь, мы павінны добра ўсведамляць: нішто не можа заставацца нязменным. Асноўны закон – таксама. Калі ўзгадаць гісторыю, то можна адзначыць цікавы факт: статут Вялікага Княства Літоўскага 1529 года рэдагаваўся двойчы. Што ж дзіўнага ў тым, што прыйшоў час унесці змяненні і ў дзеючую Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь? Галоўнае, каб яны былі добра прадуманымі і ішлі на карысць усяму грамадству. Я, як і большасць беларусаў, ганаруся міралюбівай палітыкай нашай краіны. Для мяне важна, што ў праекце Канстытуцыі па-ранейшаму падкрэсліваюцца такія прыярытэты міжнароднай палітыкі, як мір, шчырасць і адкрытасць. І гэта не проста словы. Гэта – закон! Зразумела пададзены і палажэнні адносна выбарчай сістэмы, правядзення рэферэндумаў, дзейнасці Прэзідэнта, Усебеларускага народнага сходу, Парламента, урада, суда. Упэўнены: унясенне дапаўненняў станоўча паўплывае як на далейшае ўнутранае развіццё краіны, так і на знешнія стасункі.