Воложинский районный
исполнительный комитет

Такое меркаванне выказаў старшыня Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Аляксандр Турчын на сустрэчы з педагагічным актывам вобласці, што адбылася ў аблвыканкаме.

Да адкрытага дыялога старшыня Мінаблвыканкама запрасіў 25 настаўнікаў, якія дасягнулі высокіх вынікаў у працы. Сярод іх – кіраўнікі ўстаноў адукацыі, педагогі са шматгадовым стажам, маладыя настаўнікі-прадметнікі, лаўрэаты спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных вучняў і студэнтаў, уладальнікі дзяржаўных узнагарод.

Можна сказаць, што ўсіх удзельнікаў сустрэчы аб’ядноўвае любоў да дзяцей, а прадметам іх гонару з’яўляюцца дасягненні вучняў – пераможцаў і лаўрэатаў розных абласных, рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў, алімпіяд, канферэнцый.

– Самая галоўная каштоўнасць – людзі, – адзначыў, вітаючы педагогаў, старшыня Мінаблвыканкама. – Вы закладваеце падмурак чалавека як асобы. Самае важнае і каштоўнае ў настаўніка – неабыякавасць.

Аляксандр Турчын распавёў, што да гэтага часу падтрымлівае адносіны са сваімі педагогамі і памятае, з якой цеплынёй ставілася да дзяцей яго настаўнік рускай мовы і літаратуры, быццам другая мама, укладваючы часцінку сваёй душы ў развіццё вучняў.

Ён запрасіў педагогаў да адкрытага дыялога, прапанаваў абмеркаваць, як менавіта яны бачаць жыццё і развіццё рэгіёнаў, у якіх працуюць. Як адзначыў Аляксандр Генрыхавіч, многія з іх доўгія гады выкладаюць на сваёй малой радзіме, і гэта заслугоўвае павагі.

На сустрэчы разгледзелі, у якія ВНУ паступаюць нашы дзеці, якія спецыяльнасці выбіраюць. Практычна адзіным было меркаванне выкладчыкаў аб рэпетытарстве: “І без яго рабяты паспяхова паступаюць у ВНУ, а школьны настаўнік здольны даць добрыя веды. Часцяком, рэпетытарства – пэўны прэстыж і жаданне бацькоў даць свайму дзіцяці ўсё, што толькі магчыма, уключаючы і дадатковыя заняткі”.

Таксама абмеркавалі пытанне прымянення сучасных тэхналогій у працэсе навучання. На думку Аляксандра Турчына, пачынаючы з 7-8 класа, неабходна ствараць базу даных навучэнцаў, каб дапамагчы сфарміраваць маладым людзям будучы напрамак прафесійнай дзейнасці.

Завяршаючы сустрэчу, Аляксандр Турчын адзначыў, што сфера адукацыі – гэта важная частка эканомікі рэгіёну, зачын на яе будучыню. Важна, каб маладыя людзі змаглі прымяніць свае прафесійныя навыкі і ўменні ў нашай краіне, а не за яе межамі.

Настаўнік геаграфіі з 40-гадовым стажам з горада Капыля выказала меркаванне, што такія зносіны з кіраўніком Мінскай вобласці дазволілі абмеркаваць тыя пытанні, што хвалявалі настаўнікаў, а таксама выказаць словы падзякі за тое, што дзяцей – пераможцаў алімпіяд і конкурсаў пастаянна заахвочваюць стыпендыямі Мінаблвыканкама, запрашаюць на святы. Дзякуючы гэтаму, рабяты адчуваюць сябе запатрабаванымі, што вельмі важна. У цэлым размова атрымалася душэўнай і дастаткова адкрытай.

11 февраля 2020 года в г.Молодечно прошел конкурс молодых исполнителей белорусской эстрадной песни на базе ГУ «Дворец культуры г.Молодечно», в котором приняли участие Мария Войткевич и Татевик Григорян. Юные таланты достойно представили Воложинский район на конкурсе, исполнив песни белорусских авторов.

На протяжении ряда лет в Республике Беларусь продолжает оставаться актуальным вопросом обеспечения безопасности граждан на водоемах при эксплуатации маломерных судов.

В настоящее время водоемы открыты ото льда, поэтому отельные граждане вопреки личной безопасности продолжают осуществлять выход на воду на маломерных судах. Следует обратить особое внимание на тот факт, что в настоящее время температура воды достаточно низкая, ветер имеет тенденцию к резким изменениям и скоростным перепадам. В связи с этим участились аварийные случаи, в том числе с гибелью людей.

Резкие изменения скорости и направления ветра могут послужить причиной опрокидывания судна и люди, окажутся в ледяной воде. Нахождение людей в холодной воде, даже при наличии спасательного жилета, зимней одежды не спасает от сильного переохлаждения организма человека, и как следствие высокой вероятности гибели.

Помимо этого, отдельные граждане при приобретении спасательных жилетов не учитывают показатели его плавучести, что зачастую приводит к тому, что спасательный жилет не может выполнить свою функцию, так как не рассчитан на такие нагрузки и человек в мокрой зимней одежде просто погружается под воду.

Уже в текущем году на территории Республики произошел ряд трагических случаев гибели людей на водах.

Так 15.01.2020 года на центр оперативного управления Верхнедвинского РОЧС Витебской области поступило сообщение о тонущих мужчинах на озере Освейском, в районе деревни Великое Село. По прибытию к месту вызова спасатели на поверхности озера наблюдали лодку с двумя гражданами на борту, а так же притопленное, но державшееся на воде маломерное судно, которое впоследствии было доставлено к берегу. В ходе проведенной проверки установлено, что утонули 2 человека и один был спасен.

20.01.2020 года на ЦОУ Верхнедвинского РОЧС Витебской области поступило сообщение о дрейфующем маломерном судне и рядом двух гражданах в оранжевых спасательных жилетах, на озере Освейском, в районе деревни Церковище. По прибытию к месту вызова, информация подтвердилась, люди были извлечены из воды и вместе с маломерном судном доставлены на берег. К сожалению, на момент прибытия подразделений граждане уже не подавали признаков жизни.

Как видно, есть над чем задуматься. Причины происшествий на воде с маломерными судами известны. Прежде всего – это грубые нарушения правил пользования маломерными судами: отсутствие спасательных жилетов или приобретение спасательных жилетов с несоответствующей степенью плавучести, выход на воду при неблагоприятных погодных условиях, управление маломерным судном ил нахождение в нем в нетрезвом состоянии. Все эти действия влекут за собой привлечение к административной ответственности, а в случае аварийной ситуации могут привести к гибели людей.

Даже при наличии спасательного жилета, при попадании в воду, есть высокая вероятность гибели от переохлаждения. Так стоит ли рисковать своей жизнью и жизнями тех, кого вы берете с собой в лодку? Государственная инспекция по маломерным судам убедительно просит не осуществлять выходы на воду и не нарушать правила пользования маломерными судами. А также хотелось бы напомнить всем судовладельцам, что безопасность на воде прежде всего зависит от них самих, от того как они относятся к эксплуатации своего судна, его техническому состоянию, обеспечению средствами спасения, безопасности перевозимых пассажиров.

Помните, Ваша жизнь в Ваших руках!

Сярод 25 пераможцаў абласнога конкурсу “Вучань года Мінскай вобласці-2019” вучань 11 класа гімназіі № 1 г. Валожына Антон ВІРШЫЧ пабываў на сустрэчы са старшынёй Мінаблвыканкама Аляксандрам Турчыным.

Мерапрыемства прайшло ў Мінскім абласным выканаўчым камітэце ў фармаце прэс-канферэнцыі. Гэта забяспечыла свабодныя зносіны губернатара і таленавітых рабят сталічнага рэгіёну. Дыскусія доўжылася паўтары гадзіны, у вучняў 8-11 класаў была добрая магчымасць задаць хвалюючыя іх пытанні. Рабят цікавілі факты з дзяцінства кіраўніка вобласці, вучоба ў школе, выбар прафесіі, кар’ера, жыццёвыя прыярытэты і многае іншае.

На Антона Віршыча незгладжальнае ўражанне аказалі ўспаміны афіцыйнай асобы пра школьнае жыццё, як займальна і карысна хлопчыкі і дзяўчынкі тады праводзілі час. Вучань года з Валожыншчыны таксама задаў сваё пытанне першай асобе Міншчыны. Ён хацеў пачуць меркаванне Аляксандра Генрыхавіча пра экалагічную абстаноўку ў свеце. Той патлумачыў, як шмат работы праводзіцца па гэтым пытанні, і, напрыклад, у Беларусі, на жаль, яшчэ няма культуры раздзельнага збору смецця.

За час сустрэчы былі зададзены два дзясяткі пытанняў. Аляксандр Турчын таксама пагутарыў з удзельнікамі сустрэчы пра будучыню: пра асабістыя планы кожнага і аб тым, якой яны бачаць краіну ў перспектыве. Ён адзначыў, што падобная дыскусія з маладзёжнай элітай вобласці не апошняя, сустрэчы стануць традыцыйнымі і будуць насіць тэматычны характар.

Антон расказаў, што дыялог атрымаўся насычаным, вельмі душэўным, па-сапраўднаму сяброўскім і пакінуў аб сабе самыя прыемныя ўражанні і ўспаміны. Старшыня аблвыканкама закрануў тэмы, якія на самай справе хвалююць моладзь.

Пасля сустрэчы рабяты адправіліся на экскурсію ў Парк высокіх тэхналогій. Тут увазе маладых людзей прапанавалі прэзентацыю гэтай асаблівай эканамічнай зоны ў Беларусі, дзе распавялі пра яе дзейнасць, для чаго ўтворана і перспектывы развіцця. Антона Віршыча асабліва ўразіла статыстыка, якая паказвае, як зменіцца свет у бліжэйшым будучым.

Юнакі і дзяўчаты змаглі азнаёміцца з рэзідэнтамі ПВТ і іх распрацоўкамі. Напрыклад, стваральнікі медыяплатформы StringersHub, якая аб’ядноўвае СМІ і стрынгераў па ўсім свеце, прадэманстравалі магчымасці свайго сэрвісу. Некаторыя ўжо не па чутках ведаюць дадатак Vochi – своеасаблівы фоташоп для відэа. Рэзідэнт ПВТ Clevetura прэзентаваў першую ў свеце інтуітыўную сістэму, што сумяшчае функцыі клавіятуры, мышы і тачпада.

Падчас экскурсіі гаспадары надалі ўвагу і забавам: школьнікі скарысталіся ўнікальнай магчымасцю пратэсціраваць новую гульню, якая яшчэ не выйшла на рынак. На стэндзе парку віртуальных забаў можна было не толькі пагуляць, але і паспрабаваць сябе ў новых прафесіях. Антон з дапамогай тэхналогій віртуальнай рэальнасці на час стаў аўтамеханікам. Ён гаворыць, што менавіта так у перспектыве будуць рыхтаваць спецыялістаў гэтай сферы дзейнасці.

Юнак атрымаў шмат станоўчых эмоцый ад зносін з самымі таленавітымі рабятамі вобласці, якія дасягнулі значных поспехаў у вучэбнай, творчай, спартыўнай і грамадскай дзейнасці. Сярод іх – стыпендыяты спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў, пераможцы алімпіяд і конкурсаў, спартыўных і творчых спаборніцтваў, лідары вучнёўскага самакіравання, валанцёры. Цікава было з імі пагутарыць, паслухаць іх гісторыі і расказы. Хлопец гаворыць, што пасля такой змястоўнай сустрэчы з’явілася яшчэ большае жаданне вучыцца і развівацца далей.

Халакост (ад грэчаскага holokaustas – спалены цалкам). Гэты тэрмін ў навуковай літаратуры ўжываецца як сінонім генацыду. А ў гісторыяграфіі 20-га стагоддзя гэта слова ўжываецца для абазначэння сістэматычнага праследавання і знішчэння яўрэяў нацыстамі і іх памагатымі ў Германіі і на захопленых ёй тэрыторыях у час Другой сусветнай вайны.

З першых дзён акупацыі на тэрыторыі Валожынскага раёна фашысты праводзілі сістэматычнае, планамернае і бязлітаснае знішчэнне яўрэйскага насельніцтва – ад малых да старых людзей. Як правіла, масавыя пагромы і расстрэлы вязняў выконвалі прыезджыя спецыяльныя карныя атрады з дапамогай салдат мясцовай камендатуры і паліцаяў.

У ліпені 1941 года былі ствараны ў Валожыне, Вішневе, Забрэззі, Івянцы і Ракаве яўрэйскія гета – масавыя лагеры смерці. Фашысты ізалявалі асуджаных на гібель людзей ад астатняга насельніцтва. Гета служыла месцам сканцэнтравання яўрэяў, каб лягчэй было дзяржаць гэту масу людзей пад кантролем, а затым у самы кароткі час іх знішчыць. За гады Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі раёна было знішчана больш 6 тысяч яўрэеў.

Урач лабараторнай дыягностыкі Наталля ДУБІНКА працуе ў нашай райбальніцы з 2017 года. Прыехала па размеркаванні пасля заканчэння Гомельскага медуніверсітэта. За тры гады “прыкіпела” да Валожыншчыны сэрцам, а яшчэ – назапасіла прафесіянальны вопыт і выйшла замуж за свайго калегу, урача-гастраэнтэролага Антона Дубінку. Першае месца працы – як першае каханне, забыць немагчыма. Спадзяёмся, што маладая сям’я застанецца жыць і працаваць тут, дзе ішло іх станаўленне як спецыялістаў, дзе яны знайшлі адзін аднаго.

Завяршыўся абласны этап рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах, у якім прынялі ўдзел каля 900 школьнікаў і навучэнцаў прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі са сталічнага рэгіёну. Валожынскі раён прадставілі 15 удзельнікаў.

Базамі для правядзення інтэлектуальных спаборніцтваў сталі навучальныя ўстановы Барысава, Вілейкі, Дзяржынска, Жодзіна, Маладзечна, Нясвіжа, Слуцка, Салігорска, Узды і Мінскі абласны інстытут развіцця адукацыі. Рабяты дэманстравалі свае веды па 18-і прадметах. Па 5-і з іх хлопцы і дзяўчаты з Валожыншчыны аказаліся ў ліку лідараў. Усяго ж яны атрымалі 8 дыпломаў I-III ступеняў.

Выдатныя вынікі па прадмеце “Працоўнае навучанне” ў чарговы раз паказалі вучань 11 класа гімназіі № 1 г. Валожына Антон Віршыч і вучаніца 10 класа сярэдняй школы № 1 райцэнтра Ганна Радзівілка. Сёлета ў іх абаіх самыя высокія ўзнагароды – Дыпломы I ступені. Маладыя людзі дасягнулі такога бліскучага поспеху дзякуючы сваім педагогам – Аляксандру Антонавічу Кербедзю і Іне Леанідаўне Кербедзь адпаведна.

Адразу тры дыпломы па прадмеце “Матэматыка” заваявалі вучні гімназіі № 1 г. Валожына. У адзінаццацікласніцы Алены Станкевіч – Дыплом II ступені, у дзевяцікласніцы Веранікі Бобрык і васьмікласніцы Дар’і Вайцяхоўскай – Дыпломы III ступені. Усіх траіх дзяўчат падрыхтавала да алімпіяды Ірына Уладзіміраўна Уланчык.

І яшчэ два Дыпломы II ступені на рахунку прадстаўнікоў гэтай установы адукацыі. Імі ўзнагароджаны неаднаразовыя пераможцы алімпіяды – адінаццацікласнікі Ігнат Шаргародскі па прадмеце “Інфарматыка” і Карына Растаргуева па прадмеце “Замежная мова”. Да конкурсу яны рыхтаваліся пад кіраўніцтвам Таццяны Леанідаўны Барахоўскай і Вольгі Леанідаўны Шаргародскай.

Па прадмеце “Беларуская мова і літаратура” Дыплом III ступені заслужана атрымаў вучань 11 класа Пяршайскага НПК Мікалай Калясінскі. Любоў да гэтай вучэбнай дысцыпліны ў хлопца выхавала педагог Ядвіга Зігмундаўна Калясінская.

Усе вышэйназваныя рабяты прадэманстравалі глыбокія веды, ім давялося адказваць на пытанні тэарэтычнага тура, выконваць тэсты, рашаць матэматычныя і тэхналагічныя задачы, працаваць з тэкстамі і свабодна размаўляць з членамі журы на замежнай мове, пісаць творчыя работы, прапаноўваць рашэнні алгарытмічных задач на мове праграмавання, паказваць практычныя ўменні і інш.

Хлопцы і дзяўчаты дастойна прайшлі выпрабаванні. Пяць з іх – Антон Віршыч, Ганна Радзівілка, Алена Станкевіч, Ігнат Шаргародскі і Карына Растаргуева – у складзе каманды сталічнага рэгіёну прымуць удзел у рэспубліканскім этапе алімпіяды. Між іншым, чацвёра з іх вучацца ў гімназіі № 1 г. Валожына.

Пажадаем нашым юным інтэлектуалам далейшых поспехаў і новых узнагарод.

Паважаныя чытачы, знаёмцеся: перад вамі сям’я ЖАМОЗДЗІКАЎ з Валожына, пра якую сапраўды можна сказаць “7 Я”, бо менавіта столькі іх і ёсць – жонка, муж і пяцёра нашчадкаў.

 Наталля і Андрэй – людзі сур’ёзныя. У юнацтве вызначаліся высокай адказнасцю, нават, не пабаюся гэтага слова, перфекцыянізмам. Яшчэ да таго, як сустрэлі адзін аднаго, марылі аб сямейным шчасці. Кожны меў намер стварыць трывалыя адносіны на ўсё жыццё. Таму хлопец, прыглядаючыся да жаночага акружэння, апроч знешняй прыгажосці, звяртаў увагу на характар, а дзяўчына ў сваю чаргу прад’яўляла даволі высокія патрабаванні ў сэнсе паводзін да моцнай паловы чалавецтва.

Пазнаёміліся яны на вяселлі агульных сяброў. Сказаць, што адчулі ўзаемную сімпатыю – не сказаць нічога. Аднак, сыходзячы з уласных уяўленняў пра тое, як павінны развівацца адносіны, зрабіць адказны крок – стварыць сям’ю – не спяшаліся. Па сучасных меркаваннях, сустракаліся неверагодна доўга – тры гады.  Затое і ён, і яна ўжо мелі адукацыю, жыццёвы і працоўны вопыт. Андрэй спачатку скончыў вучылішча, тэхнікум, а пасля – Горацкую сельгасакадэмію. Наталля ў педвучылішчы атрымала дыплом настаўніка пачатковых класаў, паступіла ў інстытут, дзе набыла спецыяльнасць настаўніка беларускай мовы і літаратуры.

Першы час, зусім нядоўга, маладыя пажылі ў матулі і цешчы, а затым мужу – работніку райаграпрамтэхнікі – быў выдзелены блок у інтэрнаце прадпрыемства. Зараз сям’я мае ўтульную трохпакаёвую кватэру ў адным са шматлікіх дамоў у новабудоўлі па вуліцы Савецкай райцэнтра. Але ж, як жартуюць шматдзетныя бацькі, сёння не адмовіліся б і ад больш прасторнага жылля. І не дзіва – у сям’і падрастаюць чатыры хлопчыкі і дзяўчынка.

Старэйшаму Вадзіму ўжо споўнілася пятнаццаць – сапраўдны юнак. Дарэчы, такі ж сур’ёзны, як і бацькі, першы памочнік па гаспадарцы, выдатны выхавальнік для малодшых брацікаў, не гаворачы пра сястрычку, якая не злазіць з яго рук і сцвярджае: “Мой Вадзім”. Дарэчы, юнак да шасці гадоў быў адзіным і апантана марыў пра тое, як аднойчы тата з матуляй падараць яму браціка. Мары збыліся ў трайным памеры. Сёння ў яго камандзе дзевяцігадовы Ягор, шасцігадовы Арсеній і чатырохгадовы Глеб. На пытанне, ці не цяжка яму з малодшымі, адказвае шчыра: бывае па-рознаму, але аднаму значна горш.

Хочацца адзначыць, што ўсе дзеці, нягледзячы на розныя тэмпераменты, цудоўна выхаваныя. Старэйшыя Жамоздзікі кожнаму з іх перадалі ўласную самастойнасць, ветлівасць, павагу да дарослых, уменне паводзіць сябе ў любой сітуацыі. І Наталля, і Андрэй ганарацца тым, што іх сям’я вельмі дружная. Для гэтага прыкладваюць значныя намаганні. У першую чаргу ўлічваюць, што кожнае іх дзіця – асоба са сваім светапоглядам, густам, жаданнямі і марамі, а таму іх нельга “часаць пад адзіны грэбень”. Па-другое, у сям’і пануе галоснасць – кожнае пытанне падлягае абмеркаванню. На сямейных сходах, якія часцей за ўсё супадаюць з вячэрамі, выказаць уласную думку могуць і дарослыя, і дзеці. Малодшыя Жамоздзікі выключна самастойна выбіраюць заняткі, якім прысвячаюць вольны час. Вадзім, напрыклад, доўгі час займаўся маляваннем, у яго нават захоўваецца цэлая папка работ, што стварыў падчас вучобы ў ЦТДіМ. Зараз гэты занятак трошкі закінуў, стаў больш увагі надаваць вучобе, да таго ж у яго жыцці трывала ўсталявавалася захапленне басейнам.

Ягор – самы заняты з усёй сям’і. Мяркуйце самі: плаванне, валейбол, мадэліраванне, музычная школа. Будучы артыст (ён з дзіцячай непасрэднасцю шчыра падзяліўся марай) – пастаянны ўдзельнік тэатральных пастановак. Улічваючы тое, што мае нядрэнныя вакальныя здольнасці, не забываецца наведваць і заняткі хору.

Арсеній, як і старэйшыя браты, – заўзяты плавец, а яшчэ… кухар. Сапраўды, хлапчук добра арыентуецца ў маміным царстве – кухні, валодае кулінарнай лексікай і, як запэўнілі родныя, здольны накарміць усю сям’ю.

Глеба відавочна чакае спартыўная кар’ера. Рухавы, спрытны, поўны неўтаймоўнай энергіі, ён ні хвіліны не можа пасядзець на месцы.

Самая юная ў дружным коле родных – Ксенія, ці, як называюць яе брацікі, Ксюша. Дзяўчынцы хутка споўняцца два годзікі. Прыгожая і разумная, яна на першы погляд здаецца гэткім вытанчаным анёлам. Аднак уражанне памылковае. Што і казаць, уплыў чатырох старэйшых братоў не прайшоў дарэмна – малая пераняла іх захапленні. Прыгажуні-лялькі спяць на паліцах шафы, як і іншыя традыцыйныя цацкі для дзяўчынак. Яна ж гуляе з машынкамі, канструктарамі, не грэбуе нават рэчамі ваяўнічага кірунку – пісталетамі, іншай “зброяй”. Упэўнена, сітуацыя з цягам часу зменіцца, вельмі ж жаноцкая ў Ксюшы матуля.

У свае за трыццаць Наталля выглядае нібыта юная дзяўчына, і гэта – нягледзячы на вечную занятасць. Для яе галоўнае – усё паспяваць. Маладая жанчына прызнаецца, што літаральна жыве на кухні. Карміць вялікую каманду абы-як не можа – клапоціцца пра здароўе кожнага. Муж і дзеці, хоць і не капрызныя, густамі адрозніваюцца. Вось і шчыруе гаспадыня, каб дагадзіць абаронцам і адзінай дачушцы.

Андрэй ва ўсім адпавядае любімай палавіне – маладжавы, спартыўны. Да таго ж ён адказны работнік ацяпляльнай кацельні жылкамунгаса. Работа няпростая, патрабуе засяроджанасці, увагі і часу. Тым не менш, мужчына даўно навучыўся правільнаму размеркаванню часу і прыярытэтаў, таму таксама паспявае ўсё. Яшчэ да пачатку працоўнага дня адвозіць нашчадкаў у дзіцячы сад і школу, спраўляецца рабіць пакупкі, праводзіць неабходныя рамонтныя работы, выхаднымі максімальна стараецца дапамагчы жонцы з хатнімі клопатамі. А вось летам застаць яго дома даволі складана. Апантаны збіральнік грыбоў і ягад, ён назапашвае столькі дароў лесу, што “закатак” з іх хапае на доўгую зіму. Да адказнасці і выканання рознага віду работ мужчына прывучае і сваіх хлопчыкаў.

Вельмі спадабалася, якім чынам гэтыя людзі ажыццяўляюць фінансава-эканамічную палітыку сям’і. Тут пануюць добры разлік, планаванне і дэталёвае прадумванне кожнага кроку ў кірунку затрат. Менавіта такі падыход дазваляе жыць паўнацэнна. У іх ёсць і свае сакрэты, што тычацца эканоміі. Вось, напрыклад, абутак для хлопчыкаў купляюць самага высокага гатунку. За адзін сезон ён становіцца цесным, а з выгляду – новы, таму малодшыя даношваюць. Да таго ж прывыклі адсочваць зніжкі на самыя запатрабаваныя тавары. Усё пралічыць немагчыма, вядома ж, дзеці ёсць дзеці, здараюцца і незапланаваныя пакупкі, але бацькі пяцярых дзяцей упэўнены: без сістэмы жыць было б вельмі складана.

На мой погляд, сям’я жыве цікава і насычана. Тут адзначаюцца дні нараджэння, праваслаўныя святы і любімы Новы год. Падарункі, шыкоўны стол, госці – абавязкова. Здараюцца непрацяглыя падарожжы, экскурсіі, паездкі ў тэатр. Наталля і Андрэй упэўнены: без традыцый трывалыя сямейныя адносіны немагчымыя.

Шматдзетная матуля Н. Жамоздзік нядаўна адзначана высокай дзяржаўнай узнагародай – ордэнам Маці. Я ад душы павіншавала жанчыну, на што пачула ў адказ: “Ці ж у нас гэта першая ўзнагарода? Вось яны нашы медалі!” – і кіўнула ў бок дзяцей, якія ў гэты час дружна і весела сервіравалі чайны стол.

У Івянцы поўным ходам ідзе будаўніцтва дашкольнага цэнтра развіцця дзіцяці.

Яго ўзвядзенне без перабольшання можна назваць мегабудоўляй і галоўнай падзеяй, якую, нарэшце, прычакалі не толькі ў гарпасёлку, а ў раёне ўвогуле. Новая сучасная трохпавярховая ўстанова адукацыі размесціцца па завулку Савецкім – акурат насупраць мясцовай школы. Работы тут распачаліся яшчэ напрыканцы мінулага года. Заказчыкам аб’екта з’яўляецца ўпраўленне капітальнага будаўніцтва Валожынскага раёна, а вось генеральным падрадчыкам – ААТ “Палессежылбуд”. Будаўніцтва вядзецца па інвестыцыйнай праграме, асноўныя крыніцы фінансавання – рэспубліканскі і Мінскі абласны бюджэты.

Згодна з праектам, дзіцячы сад разлічаны на 230 месцаў, дзе будуць займацца 12 груп. Прадугледжаны памяшканні фізкультурна-аздараўленчага прызначэння, басейн. На тэрыторыі размесцяцца групавыя пляцоўкі з ценявымі навесамі, агульная фізкультурная пляцоўка, пляцоўка для вывучэння Правіл дарожнага руху.

На першым паверсе будынка будуць знаходзіцца дзве групы дзяцей да трох гадоў і дзве малодшыя (з 3 да 4 гадоў), басейн, памяшканні харчаблока і пральні. На другім паверсе – 4 групы, памяшканні медыцынскага прызначэння (кабінет урача, працэдурная, 2 палаты, ізалятар, кабінет настаўніка-дэфектолага, пункт карэкцыйна-педагагічнай дапамогі, прыёмная), універсальная зала, камп’ютарны клас (студыя выяўленчага мастацтва), службовыя памяшканні. На трэцім паверсе, акрамя знаходжання 4 груп, мяркуецца навучанне вучняў першых класаў Івянецкай сярэдняй школы. Тут жа размесцяцца зала для музычных заняткаў, памяшканні фізкультурна-аздараўленчага прызначэння.

Прадугледжана сістэма відэаназірання.

Заканчэнне будаўніцтва аб’екта запланавана на кастрычнік бягучага года. Аднак плануецца, што ўжо 1 верасня дашкольны цэнтр развіцця дзіцяці прыме сваіх выхаванцаў.

Над ажыццяўленнем пастаўленай задачы ўзмоцнена працуюць кіраўнікі ўсіх зацікаўленых службаў: кожную пятніцу яны збіраюцца разам, каб прасачыць ход будаўніцтва на месцы, а таксама абмеркаваць надзённыя пытанні, якія ўзнікаюць у працэсе работ. У прыватнасці, на планёрцы, што праходзіла 17 студзеня, узнімаліся пытанні арганізацыі дарожнага руху ў сувязі з узросшай колькасцю транспарту і захаваннем бяспекі пешаходаў – каб дзеці маглі спакойна ісці ў школу і гэтак жа вяртацца дадому пасля заняткаў. Абмяркоўвалася і пытанне размяшчэння і пражывання рабочых будаўнічых спецыяльнасцей, якія прыедуць ужо на гэтым тыдні.

ДЛЯ ДАВЕДКІ. У 2018-2019 навучальным годзе ў ДУА “Яслі-сад “Лесавічок” г. п. Івянец” навучаліся 199 выхаванцаў, функцыянавалі 10 груп; у 2019-2020 навучальным годзе навучаюцца 210 выхаванцаў (12 груп).

У ДУА “Івянецкая сярэдняя школа” навучаюцца 675 вучняў, з іх 250 – 1-4 класаў. Вучні 3-4 класаў займаюцца ў другую змену. Сярод іх ёсць дзеці, якія пражываюць у сельскай мясцовасці. Заняткі заканчваюцца ў 18.05. Падвоз арганізаваны для 142 вучняў з 29 населеных пунктаў: у школе працуюць 6 груп падоўжанага дня для 157 выхаванцаў з 1-7 класаў. Большасць дзяцей, што пражываюць на вёсках, знаходзяцца ў школе на працягу ўсяго дня, гэта адбіваецца на іх працаздольнасці і захаванні здароўя.

У 2019-2020 навучальным годзе і надалей плануецца больш за 80 вучняў першых класаў. Абсталяваны два спальныя памяшканні, разлічаныя на 48 вучняў, якія сумешчаны з гульнявымі пакоямі, адсутнічае спартыўная зала для вучняў 1-4 класаў. У адпаведнасці з санітарнымі нормамі памяшканні для першых класаў аб’ядноўваюць у асобную навучальную секцыю (блок), што прадугледжваюць вучэбныя памяшканні, пакоі адпачынку, гардэробную, памяшканні санітарных вузлоў, рэкрэацыю, спартыўную залу. Таму ўзнікае неабходнасць размяшчэння вучняў першых класаў на базе ўстановы дашкольнай адукацыі.

Намеснік старшыні райвыканкама Ігар БАЛІНАЎ, дырэктар філіяла ПМК-17 ААТ «Палессежылбуд» Уладзімір ВАЛЧОК і прадстаўнік ААТ «Палессежылбуд» па Мінскай вобласці Уладзімір НАДТАЧАЕЎ.

В январе 2020 года специалистами государственного учреждения «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» совместно с управлением образования, спорта и туризма Воложинского райисполкома в дошкольный учреждениях образования района проведена акция «Учимся мыть ручки с детства». Детям рассказывалось зачем и когда надо мыть руки, и практически отрабатывались правила мытья рук.

Врач-гигиенист Грико И.Ю.