Воложинский районный
исполнительный комитет

В конце октября специальный грузовик для сбора пластиковых крышечек отправится по Беларуси.

За 12 дней мы посетим 50 населенных пунктов страны, в которых соберем крышки от пластиковых бутылок. Вырученные, от сдачи на переработку пластика, средства будут пожертвованы на реабилитацию детей с заболеваниями и особенностями развития.

В рамках экотурне каждый желающий может сделать вклад в помощь больным детям. Для этого достаточно собрать крышки от пластиковых бутылок и принести их в мобильный пункт приема в своем населенном пункте.

Ранее наша инициатива уже помогла нескольким подопечным из Минска, Витебска, Сморгони, Жодино, Глубокого, Пинска, Березовки.

Немаловажно и то, что наряду с благотворительной помощью проект делает большой вклад в заботу об окружающей среде.

Экотурне реализует учреждение «СоциоЭкоЦентр» при финансовой поддержке Coca-Cola в Беларуси.

Грузовик для сбора крышек посетит следующие населенные пункты Беларуси
❗ (на данный момент даты не определены. Ведётся работа по согласованию времени и составлению маршрута, следите за новостями)❗:

• Минская область: г.п. Мачулищи, г. Борисов, г.п. Ивенец, г. Логойск, г. Молодечно, г. Смолевичи, г. Слуцк, г. Солигорск, г. Жодино, г. Вилейка, г. Дзержинск, г. Фаниполь, г. Несвиж.

• Витебская область: г. Витебск, г. Глубокое, г. Браслав, г. Новолукомль, г. Новополоцк, г. Городок, г. Миоры, г. Лепель, г. Орша.

• Могилевская область: г. Могилев, г. Бобруйск, г. Кличев, г. Шклов.

• Гомельская область: г. Гомель, г. Речица, д. Горошков Речицкого района, г. Мозырь, г. Добруш, г. Жлобин, г. Светлогорск.

• Брестская область: г. Брест, г. Барановичи, г. Береза, г. Кобрин, г. Пинск, г. Ганцевичи, г. Ляховичи.

• Гродненская область: г. Гродно, г. Лида, г. Ивье, г. Новогрудок, г. Островец, д. Будёновка Ошмянского района, г. Слоним, г. Острино, г. Сморгонь, г. Волковыск.

Па стане на 1 кастрычніка 2021 года, на ўліку ў Валожынскім тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва знаходзяцца 579 шмадзетных сем’яў. З іх:

463 сям’і, якія выхоўваюць 3 дзяцей;

93 сям’і, якія выхоўваюць 4 дзяцей;

16 сем’яў, якія выхоўваюць 5 дзяцей;

5 сем’яў, якія выхоўваюць 6 дзяцей;

2 сям’і, якія выхоўваюць 7 дзяцей.

З 1997 года і па цяперашні час да ўзнагароджвання ордэнам Маці ў нашым раёне былі прадстаўлены 100 матуль, якія нарадзілі і годна выхоўваюць 5 і больш дзяцей. Сёлета высокай дзяржаўнай узнагароды ўдастоена адна матуля.

У рамках падпраграмы “Сям’я і дзяцінства” Дзяржаўнай праграмы “Здароўе народа і дэмаграфічная бяспека на 2021-2025 гады” забяспечваецца шэраг мерапрыемстваў:

за 9 месяцаў 2021 года адначасовая выплата сем’ям пры нараджэнні дваіх і больш дзяцей на набыццё рэчаў першай неабходнасці зроблена 2 сем’ям (4 дзяцей) на агульную суму 2102,86 рубля;

адначасовая матэрыяльная дапамога да 2021-2022 навучальнага года выплачана 532 сем’ям на 1088 школьнікаў на суму 70720 рублёў (65 рублёў на аднаго школьніка);

выконваюцца работы па забеспячэнні супрацьпажарнай бяспекі домаўладанняў шматдзетных сем’яў, іншых катэгорый сем’яў, што выхоўваюць дзяцей: на працягу бягучага года ў 5 уласных домаўладаннях сем’яў устаноўлены аўтаномныя пажарныя апавяшчальнікі з аб’яднаннем у сетку і выхадам сігнальна-гукавога ўстройства на фасад будынка, у 1 домаўладанні ўстаноўлена пажарная сігналізацыя з апавяшчэннем аб пажары на дыспетчарскі пункт пажарна-аварыйнага выратавальнага падраздзялення Міністэрства па надзвычайных сітуацыях сродкамі сотавай сувязі, у 4 домаўладаннях заменена электраправодка. Таксама набыты 20 штучных аўтаномных пажарных апавяшчальнікаў і 20 пярвічных элементаў сілкавання да іх. Усе работы выкананы за сродкі мясцовага бюджэту.

Валожынскі тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА» 

Ваенна-патрыятычнае выхаванне – гэта працэс мэтанакіраванага сістэматычнага ўздзеяння на духоўнае і фізічнае развіццё асобы, прывіццё ёй любові да Радзімы. Вядучая роля ў фарміраванні ваенна-патрыятычнага выхавання і паспяховай сацыялізацыі вучняў належыць установе адукацыі.

7 кастрычніка ў Багданаўскім навучальна-педагагічным комплексе дзіцячы сад-сярэдняя школа была праведзена ваенна-спартыўная гульня “Зарніца”, прымеркаваная да ХІ педагагічнага марафону “Адзінства, грамадзянскасць, патрыятызм – ключавы рэсурс адукацыі Міншчыны”. Мэта гульні – прывіццё любові да Беларусі, фарміраванне ў вучняў устойлівага жадання садзейнічаць росквіту краіны і імкнення абараняць у выпадку неабходнасці.

У мерапрыемстве прынялі ўдзел дзве каманды: “Полымя” і “Арбалет”, якія аб’ядналі вучняў 8 і 9 класаў. Жаданне праявілі не толькі юнакі, але і дзяўчаты. Галоўным “камандуючым” стаў кіраўнік па ваенна-патрыятычным выхаванні Іосіф Баляслававіч Гардынец.

Пачатак быў традыцыйным: агульнае пастраенне, выступленне дырэктара ўстановы адукацыі Марыны Ізыдораўны Мароз, якая павіншавала ўдзельнікаў і пажадала вялікага зараду бадзёрасці. Камандзіры здалі рапарты, суддзі праверылі гатоўнасць кожнай каманды.

Гульня праходзіла вельмі дружна і арганізавана. Кожны разумеў, што, сапраўды, “адзін за ўсіх, і ўсе за аднаго”. Праграма прадугледжвала праходжанне этапаў, на якіх выконваліся розныя заданні. Першым выпрабаваннем стаў страявы агляд. Вучні паказалі высокі ўзровень страявой падрыхтоўкі. Маршыраванне, перастраенні, правільныя і дакладныя каманды характарызаваліся выразнымі і зладжанымі рухамі, якія не засталіся па-за ўвагай прысутных. Свае інтэлектуальныя здольнасці ігракі паказалі падчас пытанняў ваеннай тэматыкі, калі гучалі цікавыя і змястоўныя адказы. Удзельнікі кідалі гранату ва ўмоўны танк, стралялі з пнеўматычнай вінтоўкі ў цэль, арыентаваліся на мясцовасці, аказвалі першую медыцынскую дапамогу, выконвалі фізічныя практыкаванні.

Усе этапы праходзілі ў напружанай барацьбе. Балельшчыкі пільна сачылі за ходам спаборніцтваў, класныя кіраўнікі заўзята падтрымлівалі свае каманды і хваляваліся. Спартыўны запал і жаданне перамагчы захаплялі: усе стараліся паказаць лепшы вынік. Суддзям прыйшлося нялёгка: каманды настолькі добра выступалі, што вызначыць лепшых было складана. У выніку – нічыя. Каманды набралі роўную колькасць балаў.

Несумненна, “Зарніца” дала школьнікам безліч станоўчых эмоцый і ўражанняў, магчымасць рэалізацыі індывідуальных навыкаў па пачатковай ваеннай падрыхтоўцы, спрыяла выхаванню патрыятызму.

Алена ГАРДЫНЕЦ,

настаўніца беларускай мовы

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА»

Кожны год выхаванцы Івянецкага дома-інтэрната для дзяцей з асаблівасцямі фізічнага развіцця з хваляваннем чакаюць 14 кастрычніка. У гэты дзень адзначаецца самае галоўнае для ўсіх свята – Дзень маці, чалавека, які даруе жыццё і потым увесь час суправаджае, аберагае і дапамагае.

Так здарылася, што многія з нас сваіх родных матуль ніколі не бачылі і нават не ведаюць, дзе яны і што з імі… Але свет не без добрых людзей! Мы заўжды можам з любым пытаннем звярнуцца да жанчын нашага інтэрната, а іх у нас большасць, і будзем упэўнены, што яно будзе абавязкова вырашана.

Правільна сказана: “Не тая маці, якая нарадзіла, а тая, якая выгадавала”. І гэтыя словы мы можам аднесці да нашага дырэктара Алены Сігізмундаўны Петрашкевіч. З самага дзяцінства і да таго часу, пакуль не пакінем сцены інтэрната, яна побач з намі. Дзякуючы ёй, наш другі дом кожны год становіцца больш прывабным і ўтульным для жыцця, вучобы, лячэння, адпачынку. Алена Сігізмундаўна ўсё ведае пра кожнага з выхаванцаў, параіць, як лепш дзейнічаць у складанай сітуацыі, дасць слушную параду.

Мы бачым, як яна перажывае, калі мы хварэем, і як радуецца нашым дасягненням, як садзейнічае былым выпускнікам у атрыманні жылля і далейшым уладкаванні. Дзверы яе кабінета заўсёды адкрыты для кожнага з нас, і завітаўшы, ведаем, што трапім да чалавека шырокай душы, добрага, шчырага, цярпялівага, гатовага зрабіць для нас усё! Таксама, як калісьці рабіла для сваіх ужо дарослых сыноў і як робіць цяпер для сваіх шасцярых унукаў.

Дзякуй Вам за гэта, паважаная Алена Сігізмундаўна, Вы наша сапраўдная другая матуля!

Па даручэнні выхаванцаў iнтэрната –

Андрэй КЛОК,

вучань 10 класа

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА»

“Вы ніколі не перасечаце акіян, калі не наберацеся мужнасці згубіць бераг з віду”. Гэты выраз прыпісваюць Хрыстафору Калумбу, але хто можа дакладна сцвярджаць, ці гаварыў такія словы адкрывальнік Амерыкі. Мой сённяшні суразмоўца лічыць, што яны ў нейкай ступені тычацца і яго лёсу. За сорак гадоў ён неаднаразова адкрываў свае “маленькія Амерыкі”, знаходзіў у сабе сілы і мужнасць брацца за новыя справы.

У нашым горадзе яго больш помняць як выпускніка гімназіі № 1, сярэбранага медаліста і актывіста Дзмітрыя КУРЛОВІЧА. І далёка не ўсе ведаюць як маладога таленавітага вучонага, а з 2019 года яшчэ і дэкана факультэта геаграфіі і геаінфарматыкі Белдзяржуніверсітэта, ВНУ № 1 нашай краіны, Дзмітрыя Міраслававіча. Менавіта так ужо даўно да яго звяртаюцца калегі па рабоце і студэнты. Лічу, што наша даўняе знаёмства дазваляе мне звяртацца да яго на “ты” і задаваць самыя розныя пытанні, на якія атрымала шчырыя адказы.

– Дзмітрый, чаму з усіх школьных прадметаў ты выбраў геаграфію, чым гэта абумоўлена?

– Мая любоў да гэтага прадмета пачалася з першага погляду, а дакладней – з першага ўрока ў 5 класе. І нават не з самога ўрока, а з настаўніцы – Святланы Вітольдаўны Федарака. І нашы адносіны не скончыліся пасля заканчэння школы. Святлана Вітольдаўна – мой лепшы сябар і дарадчык па жыцці. Хочацца верыць, што апраўдаў яе надзеі.

– Дрэнны той салдат, які не марыць стаць генералам. Так, напэўна, можна сказаць і пра студэнта. Аднак студэнтаў сотні, а дэкан факультэта адзін. Прэстыжна дарасці нават да загадчыка кафедры, абараніць дысертацыю, ці так?

– Калі паступаў на геафак, марыў займацца навуковымі даследаваннямі, хаця на той момант мала ўяўляў, якімі. З’явілася цікавасць да падарожжаў. Падчас вучобы ў школе такой магчымасці не было. Але ведаў, што паняцце геаграфія нашмат шырэй, чым проста падарожжы па розных краінах. І практычна з першага курса пачаў здзяйсняць сваю мару. У 2003 годзе атрымаў дыплом з адзнакай і паступіў у аспірантуру БДУ на кафедру дынамічнай геалогіі. У 2011-м абараніў кандыдацкую дысертацыю. А праз шэсць гадоў стаў загадчыкам кафедры глебазнаўства і геаінфармацыйных сістэм.

– Для многіх студэнтаў і выпускнікоў і гэтыя твае дасягненні недасягальныя. А ты ў 2019 годзе быў прызначаны дэканам роднага факультэта.

– І папрашу заўважыць, не самым маладым дэканам БДУ па ўзросце. Пра такое і не марыў, а тады быў упэўнены, што мне быў дадзены аванс, які і адпрацоўваю ўвесь гэты час. Увогуле, геафаку аддадзены ўжо 23 гады жыцця.

– Дзмітрый, а што можаш паставіць сабе ў заслугу, што змянілася на факультэце за гэтыя два гады?

– Ён памяняў сваю назву, стаў не проста геафакам. Адбылася змена пакаленняў у кіраўніцтве і практычна на ўсіх кафедрах. І амалоджванне прафесарска-выкладчыцкага саставу працягваецца. Адкрыта новая спецыяльнасць на першай ступені вышэйшай адукацыі, думаю, вельмі перспектыўная – “Геатэхналогіі турызму і экскурсійная дзейнасць”. Рыхтуецца адкрыццё міждысцыплінарнай спецыяльнасці “Ландшафтны дызайн”. На другой ступені (у магістратуры) адкрыта вельмі патрэбная спецыяльнасць “Гідраметэаралогія (прафілізацыя “Сінаптычная метэаралогія”). З бягучага навучальнага года распрацавана і адкрыта англамоўная магістратура па спецыяльнасці “Геаграфія”. Практычна з нуля створаны адукацыйны партал факультэта. Наш факультэт адзін з лідараў ва ўніверсітэце па аказанні паслуг у навуковай сферы. Пастаянна вядзецца работа з настаўнікамі геаграфіі, адоранымі вучнямі.

– Геафак месціцца, як і ў мае студэнцкія гады, непадалёк ад чыгуначнага вакзала ў невялікім будынку?

– Адрас наш не змяніўся за многа гадоў, а вось іншых змен шмат. Асабліва хацеў бы адзначыць рамонт, які адбыўся ў 2019 годзе. Адрамантаваны і аснашчаны самым сучасным абсталяваннем аўдыторыі. Устаноўлены відэасцены для прэзентацыі матэрыялаў, абсталяванне для правядзення відэаканферэнцый. З’явіўся яшчэ адзін камп’ютарны клас. Новы від набыла аранжарэя. Менавіта на нашым факультэце ў студзені бягучага года праходзіла сустрэча Прэзідэнта А. Р. Лукашэнкі са студэнтамі і выкладчыкамі ўніверсітэта.

– Што яшчэ ёсць на геафаку, чаго няма на іншых факультэтах?

– Я б сказаў, што візітнай карткай з’яўляецца наш музей землязнаўства – буйнейшы мінералагічны музей краіны. Цалкам абноўлены яго дызайн, экспазіцыі, вітрыны. Закуплена гемалагічная лабараторыя, ён аснашчаны мультымедыйнымі сродкамі, маюцца аўдыягіды на рускай, англійскай і кітайскай мовах.

– Дзмітрый, калі ты сам быў школьнікам, то быў вельмі актыўным у грамадскім жыцці, нязменным вядучым раённых і гарадскіх мерапрыемстваў, быў вельмі раскаваны на сцэне. Думаю, што такім жа быў і студэнт Курловіч. А чым славіцца геафак акрамя навукі, як сам дэкан адносіцца да актывістаў?

– Каманды факультэта ўдзельнічаюць у штогадовай агульнаўніверсітэцкай спартакіядзе, іншых турнірах і спаборніцтвах. У нас праводзіцца Вечар настольных гульняў, Кубак першакурсніка, Тыдзень географа, турзлёты, капуснікі, традыцыйна выбіраем Містара і Міс Геа і інш. Шчыра радуюся, калі нашы перамагаюць.

– Ці заўважаеш розніцу паміж цяперашнімі студэнтамі і, напрыклад, тваімі равеснікамі?

– Розніца безумоўная па рабоце з інфармацыяй. Асноўнымі крыніцамі ведаў у мой час былі падручнікі, манаграфіі, карты, атласы. За імі даводзілася ісці ў бібліятэкі, картаграфічны фонд. Цяпер дабыць любую інфармацыю значна прасцей, студэнтам даступны інтэрнэт-рэсурсы, якія адкрываюць інфармацыю любой бібліятэкі свету, на гэта патрабуецца затрачваць менш часу. Сфарміравалася пакаленне Z, так званых аўдыёвізуалаў, якія ўспрымаюць новыя веды праз фота і відэа, мультымедыйныя прэзентацыі, інфаграфіку. На мой погляд, з-за гэтага некалькі страцілася глыбіня прапрацоўкі студэнтамі асобных тэм. Аднак, менавіта дзякуючы дадзенай тэндэнцыі, студэнты шырэй валодаюць матэрыялам, у тым ліку і міждысцыплінарнага характару.

– Вядома, сёлета быў істотны недабор студэнтаў на многіх факультэтах і ў многіх ВНУ. А ў вас? Ці многа сярод студэнтаў нашых землякоў?

– На бюджэт усіх набралі, хаця ў іншых факультэтаў сапраўды былі складанасці. Геафак заўжды ў модзе! Калі я паступаў, то былі толькі тры спецыяльнасці: геаграфія, геаэкалогія і геалогія. Цяпер іх шэсць. З наступнага года адкрываем сёмую. Выпускнікоў школ нашага раёна нямнога, але яны сустракаюцца.

– Ці строгі ты дэкан?

– Прытрымліваюся дэмакратычнага стылю. У кожнай спрэчнай сітуацыі стараюся вывучыць праблему з усіх бакоў і прыняць узважанае рашэнне…

– І, нарэшце, некалькі пытанняў не пра работу. Што, акрамя яе, любіць малады вучоны, дэкан?

– Люблю падарожнічаць, не адмоўлюся ад добрай кнігі ці фільма. Шмат карыснага ўзяў з кнігі Стывена Кові “4 правілы паспяховага лідара”. У ежы я не пераборлівы, люблю дамашнія стравы. Дарэчы, і сам люблю гатаваць. Зялёнаму чаю аддам перавагу перад кавай.

– Геафак даў табе магчымасць падарожнічаць, і пабываў шмат у якіх краінах свету. Студэнтам адкрыў для сябе Швецыю, давялося быць там некалькі разоў. А мары яшчэ засталіся?

– Вельмі хацелася б пабываць у Ісландыі.

– Апошняе, надзвычай актуальнае пытанне: ці зрабіў дэкан прышчэпку ад Covid-19?

– Зразумела, зрабіў. І нават запісаў для ютуб-канала БДУ ролік “Пра вакцынацыю ад Covid-19 ад Д. М. Курловіча”.

– Дзмітрый Міраслававіч, жадаю аднаму са старэйшых факультэтаў БДУ далейшага працвітання, ініцыятыўных студэнтаў, апантаных геаграфіяй. Табе асабіста – радасці ад кожнага пражытага дня, плёну ў навуцы, цікавых падарожжаў і адкрыццяў. І, ведай, землякі табой ганарацца!

Гутарыла

Наталля ШТЭЙНЕР,

выпускніца журфака БДУ 1979 года

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА»

14 октября 2021 года нотариусы Минского областного нотариального округа будут консультировать бесплатно. В этом году республиканская благотворительная акция, традиционно приуроченная к празднованию Дня матери в нашей стране, пройдет в режиме онлайн.

В течение дня женщины, воспитывающие троих и более детей могут получить консультацию по вопросам, входящим в компетенцию нотариуса, в том числе по отчуждению недвижимости и совершению исполнительных надписей, удостоверению брачных договоров, соглашений о детях и об уплате алиментов. Однако, с целью минимизации личных контактов для защиты населения от возможных рисков заражения коронавирусной инфекцией в день проведения акции нотариусы будут бесплатно консультировать по телефонам нотариальных контор и нотариальных бюро, а также дистанционно с применением видеосвязи (Skype). Формат предоставления бесплатной консультации можно согласовать заранее, позвонив в нотариальную контору или нотариальное бюро.

Полный список нотариальных контор и нотариальных бюро, а также время их работы можно уточнить на сайте Белорусской нотариальной палаты belnotary.by, в разделе «Найти нотариуса».

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА»

В Беларуси с 9 октября ношение масок и соблюдение дистанции в общественных местах стало обязательным для всех. Данная норма внесена специалистами Министерства здравоохранения в санитарные нормы и правила, касающиеся профилактики гриппа и COVID-19.

Это связано с тем, что во всех регионах республики и городе Минске наблюдается неблагополучная эпидемиологическая ситуация по заболеваемости новой коронавирусной инфекцией. Внесено существенное дополнение – ответственность физических лиц (граждан). Соблюдать правила будет необходимо и в общественном транспорте всех видов, включая такси. В санитарных нормах и правилах также указано, как должна носиться маска: она должна закрывать нос, рот и подбородок.

С 9 октября граждане обязаны носить маски и соблюдать дистанцию в магазинах, объектах общественного питания, бытового обслуживания, при посещении театров, кинотеатров, культурно-массовых мероприятий, стадионов, предприятий, учреждений здравоохранения, аптек и других объектов».

Справочно: Постановление Минздрава от 06 октября 2021 г. № 105 – изменения, внесенные в Санитарные нормы и правила «Требования к организации и проведению санитарно-противоэпидемических мероприятий, направленных на предотвращение заноса, возникновения и распространения гриппа и инфекции COVID-19», утвержденные постановлением Министерства здравоохранения Республики Беларусь от 29 декабря 2012 г. № 217 дополнены пунктами следующего содержания:

обеспечение руководителями объектов, организаций контроля за использованием средств защиты органов дыхания, социальной дистанции (1–1,5 метра) работниками и физическими лицами при посещении объектов, организаций;

обеспечение и использование работниками автомобильного, воздушного, железнодорожного, внутреннего водного, городского электрического транспорта, метрополитена средств защиты органов дыхания;

физические лица при посещении объектов, организаций, указанных в пункте 41 настоящих Санитарных норм и правил, обязаны использовать средства защиты органов дыхания и соблюдать социальную дистанцию (1–1,5 метра).

пассажиры транспорта, осуществляющего перевозку пассажиров в регулярном сообщении, метрополитена, а также водители и пассажиры автомобиля-такси обязаны использовать средства защиты органов дыхания.

Призываем руководителей субъектов всех форм собственности, индивидуальных предпринимателей, граждан в целях профилактики заболеваемости коронавирусной инфекцией обеспечить ношение масок и соблюдение дистанции в общественных местах!

В соответствии со статьей 17.5. Кодекса об административных нарушениях нарушение санитарных норм и правил, гигиенических нормативов - влекут наложение штрафа в размере до тридцати базовых величин, на индивидуального предпринимателя - до двухсот базовых величин, а на юридическое лицо - до пятисот базовых величин.

Врач-гигиенист (заведующий отделом гигиены)

Воложинского РЦГиЭ _____________ С.А.Марчик

У суботу валожынцы разам з усімі жадаючымі далучыліся да агульнарэспубліканскай акцыі “Чысты лес”, якая прымеркавана да Года народнага адзінства.

Сваё жаданне паўдзельнічаць у добрай справе – уборцы лесу ў нашым раёне – выказалі многія нераўнадушныя да навакольнага асяроддзя людзі. Ва ўборцы ляснога масіву прынялі ўдзел работнікі рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства “Белдзяржлес”, Пяршайскага сельвыканкама, раённай газавай гаспадаркі, заказніка “Налібоцкі”, афіцэры і ваеннаслужачыя мясцовай воінскай часці разам з камандзірам, члены таварыства паляўнічых і рыбаловаў, супольнасць джыпераў, якія, дарэчы, заўсёды прыходзяць на дапамогу лясной гаспадарцы, навучэнцы сельскагаспадарчага ліцэя, вучні Яршэвіцкай, Вішнеўскай і Пяршайскай школ разам з настаўнікамі.

На працягу дня валанцёры працавалі ва ўсіх васьмі лясгасах раёна: дапамагалі ў ліквідацыі несанкцыянаваных звалак, уборцы будаўнічых і бытавых адходаў – было вывезена каля 40 кубаметраў смецця і хламу. Таксама прынялі ўдзел у добраўпарадкаванні прыдарожнай паласы на шашы М6. Некаторыя былі заняты на пасадцы маладых дрэўцаў – у асноўным елак і соснаў. Работнікі заказніка “Налібоцкі” абгароджвалі лясныя культуры ад пашкоджання дзікай лясной жывёлы.

Работы па навядзенні парадку ў лясным масіве будуць працягвацца і на гэтым тыдні.

Кіраўніцтва Валожынскага лясгаса выказвае вялікую ўдзячнасць усім грамадзянам, якія вырашылі правесці свой выхадны дзень з карысцю для сябе і для нашага агульнага дома – прыроды.

Кіраўнік народнага аб’яднання народных майстроў “Скарбніца” Наталія Міхайлаўна КЛІМЕНАК кожны дзень з задавальненнем адпраўляецца на работу, бо вельмі любіць справу, якой займаецца. Яна можа гадзінамі распавядаць пра творчасць майстроў і іх выставы.

Але жыццёвы шлях нашай гераіні не быў прамым і лёгкім. Калі дзяўчынцы споўнілася 10 гадоў, сям’ю спасцігла вялікае гора – памёр бацька. Адказнасць за выхаванне траіх дачок легла на плечы маці. Наталія як старэйшая, чым магла, дапамагала ёй. Пасля заканчэння школы яна вырашыла паступаць у Вілейскае тэхнічнае вучылішча, каб хутчэй пайсці на свой хлеб. Думаць аб тым, да чаго ляжыць душа, не было як. Неўзабаве атрымала спецыяльнасць кантралёра і была накіравана ў цэнтральную вымяральную лабараторыю, а пазней аддзел тэхнічнага кантролю завода “Зеніт”. У калектыве прынялі добразычліва, аказвалі ўсемагчымую дапамогу. Буйная вытворчасць, шмат моладзі, белыя халаты, велізарныя мікраскопы, чорныя аксамітныя шторы на ўсё жыццё пакінулі незабыўныя ўражанні.

Калі ў 1986 годзе Наталія выйшла замуж, то на сямейным савеце маладыя людзі вырашылі строіць сваё далейшае жыццё на малой радзіме. Неўзабаве яны перабраліся ў вёску Брылькі. Сумаваць маладой жанчыне доўга не прыйшлося, хутка ёй прапанавалі пасаду загадчыка ў Нарэйшынскім сельскім клубе. Так, неспадзявана для сябе, яна стала работнікам культуры. У гэты час завочна адвучылася ў Магілёўскім бібліятэчным тэхнікуме.

На новым месцы працы асвоілася хутка: пазнаёмілася з мясцовымі людзьмі, даведалася аб іх захапленнях. У вёсцы было шмат моладзі. Кожны дзень у клубе дэманстраваліся фільмы, некалькі разоў на тыдзень праводзіліся канцэрты, танцы, а таксама арганізоўваліся выступленні на фермах і палях. Наталія Міхайлаўна станавілася завадатарам шматлікіх мерапрыемстваў. Сама яна валодае выдатным голасам, які, гаворыць, дастаўся ў спадчыну ад маці, без прымусу можа пусціцца ў скокі, некалі бацька на вечарынках танцаваў так, што лямпа тухла. Адным словам, жыццё ў вёсцы кіпела. Ішлі гады, моладзі ў Нарэйшах станавілася ўсё менш, і ў выніку клуб закрылі.

Жанчына заставалася без працы нядоўга. Тагачасны дырэктар раённага Цэнтра культуры прапанаваў месца ў гэтай установе. Неўзабаве яна стала метадыстам народнага аб’яднання народных майстроў “Скарбніца”. Хутка наладзіла кантакты з людзьмі, пазнаёмілася з майстрамі. Праз нейкі час стала кіраўніком. Яна з асалодай робіць сваю работу. Асаблівае задавальненне дастаўляе афармленне выстаў. Да гэтай справы ў Наталлі Міхайлаўны сапраўдны талент. Толькі паглядзеўшы на работы, яна ўжо ўяўляе, як будзе выглядаць экспазіцыя.

Шмат прыемных эмоцый ёй дастаўляюць знаёмствы з майстрамі. Жанчына цікавіцца іх жыццём, захапленнямі. З вялікай павагай адносіцца да людзей, якія займаюцца традыцыйнымі відамі народнай творчасці, адраджаюць тое нямногае, што засталося. Асаблівую цікавасць выклікаюць ткацтва паясоў і на кроснах, пляценне кашоў, разьба па дрэве і інш. Яна вельмі ўдзячна тым, хто прымае непасрэдны ўдзел у выязных выставах і абараняе гонар раёна на рэгіянальных святах-конкурсах. Кіраўнік асабіста суправаджае іх на такія мерапрыемствы, дапамагае аформіць выставы. Каля прадстаўнікоў Валожыншчыны заўсёды шмат наведвальнікаў: адны хочуць нешта набыць, а большасць цікавіцца самабытнай творчасцю.

Наталія Міхайлаўна нязменна адчувае вялікае хваляванне, калі падводзяцца вынікі на такіх мерапрыемствах. З заміраннем сэрца чакае, што прадстаўнікоў Валожынскага раёна назавуць у апошнюю чаргу. Гэта значыць, што тыя сталі пераможцамі і атрымалі галоўную ўзнагароду – Гран-пры фестывалю.

Як кіраўнік народнага аб’яднання яна плануе працу на ўвесь год, уключае сюды майстар-класы, прэзентацыі, выставы, экскурсіі. На сённяшні дзень “Скарбніца” аб’ядноўвае 26 майстроў. За мінулы год тут былі арганізаваны 19 выязных, 6 персанальных, 26 тэматычных выстаў, два майстар-класы, а таксама творчыя сустрэчы і экскурсіі. Усе ўдзельнікі вельмі лёгкія на ўздым. Дзякуючы свайму кіраўніку, яны аб’ехалі многія гарады Беларусі. Пазнаёміліся са славутасцямі Мінска, Іўя, Ліды, Смаргоні, Нясвіжа, Міра, Залесся, Гярвятаў, Крэва, Мядзеля, Мосара, Сулы, Глыбокага і многіх іншых месцаў. Такія экскурсіі робяць жыццё больш насычаным, стымулююць творчасць.

Наталія Міхайлаўна лічыць сябе сапраўды шчаслівым чалавекам, таму займаецца любімай справай. Яе галоўнае жаданне, каб людзі займаліся творчасцю і ў Валожынскім раёне было больш народных майстроў і членаў Беларускага саюза майстроў.

З 1 кастрычніка дырэктарам камунальнага ўнітарнага прадпрыемства “Мінскаблдарбуд”-“ДРБУ № 167” прызначаны Дзмітрый Віктаравіч КНЯЗЕЎ.

Нарадзіўся ў вёсцы Гардынава нашага раёна ў 1975 годзе. Скончыў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію па спецыяльнасці будаўніцтва дарог і аэрадромаў.

Усё працоўнае жыццё Д. В. Князева звязана з галоўнай дарожнай арганізацыяй раёна – ДРБУ № 167. Пачынаў майстрам, пасля быў інжынерам, апошнія пяць гадоў да назначэння на пасаду дырэктара – галоўным інжынерам.

«ПРАЦОЎНАЯ СЛАВА»