Воложинский районный
исполнительный комитет

Алгоритм проведения санитарно-профилактических и дезинфекционных мероприятий по предупреждению распространения COVID-19 в церквях, костелах, храмах и монастырях

Волонтеры БРСМ всегда готовы оказать помощь!

25 марта в Дорском филиале ГУО «Ивенецкая ДШИ им. К.И.Поплавского» прошел открытый урок у преподавателя по классу аккордеона Потапчик Яны Викторовны. Вместе с ученицей Захаревич Дарьей, они проработали тему урока «Работа над основными штрихами при игре на аккордеоне в младших классах». Цели и задачи урока были выполнены.

В начале марта, учащиеся Дорского филиала ГУО «Ивенецкая ДШИ им. К.И.Поплавского» музыкального отделения по классу цимбал Гончарик Александр и Кулик Валентина, преподаватель Соболь Екатерина Викентьевна и учитель изобразительного искусства Харлинская Ольга Семеновна, приняли участие в Международном конкурсе искусств и творчества «Хрустальная лира», конкурсные номера участников были сняты на видео, по результатам конкурса учащиеся получили дипломы лауреатов 3-й степени, преподаватель Харлинская О.С. в своей номинации награждена дипломом лауреата 1-ой степени.

25 сакавіка пацвердзілі свае ганаровыя найменні народнае літаратурна-мастацкае аб’яднанне “Рунь” (кіраўнік Валянціна Русакевіч), узорны клуб “Грацыя” (кіраўнік Аляксандр Бардылеў) Валожынскага РЦК і народны агітацыйна-харэаграфічны ансамбль “Журавінка” (кіраўнікі Таццяна Аляшэвіч і Станіслаў Бурачэўскі) Івянецкага дома культуры, якія выступалі ў адной канцэртнай праграме, прысвечанай Году малой радзімы і 75-годдзю Вялікай Перамогі.

Творы ўдзельнікаў “Руні”, членаў СПБ Дзмітрыя Краскоўскага, Марыі Шакун, Яўгена Зялкоўскага, Зінаіды Гасціловіч, Валянціны Гіруць-Русакевіч гучалі падчас мерапрыемства як у аўтарскім выкананні, так і ў выкананні вядучых і салістаў РЦК (песні). Годна ўліліся ў канцэртную праграму вершы рунеўцаў Ганны Канановіч, Аляксандра Кулака, Людмілы Садоўскай, песня Галіны Філяноўскай. Дастойна паказалі свае творчыя набыткі “Грацыя”, дзяўчаты якой прадэмастравалі чатыры прыгожыя калекцыі адзення, і “Журавінка” сваімі пастановачнымі нумарамі, танцам і песнямі.

Нямала ўхвальна-падзячных слоў, слоў падтрымкі і парады пачулі кіраўнікі названых калектываў у гэты дзень ад прадстаўнікоў камісіі з Мінскага абласнога цэнтра народнай творчасці на чале з дырэктарам гэтай установы Ірынай Рышардаўнай Пазняк.

Старшыня Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі Вадзім Дзевятоўскі наведаўся ў Івянецкую сярэднюю школу. Разам з ім прыбыла здымачная група 5 нацыянальнага канала.

Справа ў тым, што да 15-годдзя прэзідэнцкага спартыўнага клуба рыхтуецца дакументальны фільм. Для аднаго з яго фрагментаў Вадзім Анатольевіч папрасіў прааналізаваць вынікі рэспубліканскіх дзіцячых спаборніцтваў “300 талентаў для каралевы”, ініцыятарам якога ён стаў у свой час, і вызначыць дзіця, школу, якія паказалі найлепшыя вынікі ў мінулым годзе.

Нагадаю, што летась з чатырох кубкаў, што заваявала Мінская вобласць, тры прыехалі ў Івянец. Гэта выдатны паказчык. Другакласнік Святаслаў Яськоў сярод хлопчыкаў свайго ўзросту заняў 2-е месца ў кіданні мяча і 3-е месца ў спрынт-бар’ерах. Аэліта Жалток стала трэцяй сярод чацвёртакласніц па суме балаў у шматбор’і. Дзяўчынка не першы раз удзельнічала ў гэтым мерапрыемстве. У сваім зорным 2017 годзе яна была ўзнагароджана адразу двума кубкамі за 1-е месца ў скачках на скакалцы і за 2-е месца ў шматбор’і. Добрыя вынікі Аэліта паказала і ў 2018 годзе. Яе, Святаслава, а таксама Нікадзіма Жалтка, які адзін прадстаўляў наш раён на першых спаборніцтвах у 2015 годзе і паказаў добрыя вынікі, а цяпер уваходзіць у склад зборнай Мінскай вобласці, прынялі ўдзел у паказальнай трэніроўцы “Так рыхтуюць чэмпіёнаў”, што прайшла ў спартыўнай зале школы. Правялі яе настаўнікі фізічнай культуры Генадзій і Назар Жалткі.

Размова ўжо ішла пра цэлую сямейную дынастыю людзей, адданых спорту. Назар – малады спецыяліст, сёлета першы год працуе ў школе. Бацька, Генадзій Альфонсавіч, перадае сыну свой багаты вопыт. Вынікі відавочныя: вучань маладога чалавека Святаслаў Яськоў, здолеў дасягнуць такіх высокіх вынікаў на сваіх першых рэспубліканскіх спаборніцтвах. Затым была сустрэча з бацькамі юных спартсменаў. Вадзім Дзевятоўскі нагадаў, што Беларуская федэрацыя лёгкай атлетыкі вялікую ўвагу надае таленавітым хлопчыкам і дзяўчынкам, іх развіццю, спадзяецца, што яны застануцца ў гэтым відзе спорту і ў далейшым змогуць праславіць нашу краіну. Падчас гутаркі з дзецьмі высокаму госцю асабліва да душы прыйшоўся адказ Аэліты Жалток на пытанне пра яе мару. Дзяўчынка не задумваючыся сказала, што хоча ў будучым выступіць на Алімпіядзе. Вадзім Анатольевіч запэўніў: з такімі педагогамі і бацькамі ў яе ўсё абавязкова атрымаецца.

Адбылося і індывідуальнае інтэрв’ю з педагогамі. Генадзій Альфонсавіч выказаў свае меркаванні пра спаборніцтвы “300 талентаў для каралевы”. Гэты праект вельмі важны, бо накіраваны на тое, каб дапамагчы ў адборы найбольш перспектыўных дзяцей для заняткаў лёгкай атлетыкай, якая карыстаецца вялікай увагай балельшчыкаў і з’яўляецца асновай для ўсіх відаў спорту. Таму мерапрыемства павінна развівацца і станавіцца больш прыгожым і відовішчным. Сам настаўнік пастаянна вядзе статыстыку. Як для трэнера для яго гэта вельмі важна. Ён выбірае першую дзясятку сярод хлопчыкаў і дзяўчынак – удзельнікаў маштабнага спартыўнага свята з мэтай дазнацца, як растуць вынікі, і зрабіць выснову, да чаго імкнуцца, каб добра падрыхтавацца і дастойна выступіць.

Вадзім ДЗЕВЯТОЎСКІ з Назарам Генадзьевічам, Аэлітай,

Нікадзімам і Генадзіем Альфонсавічам ЖАЛТКАМІ ў спартыўнай зале Івянецкай сярэдняй школы.

Вучні 8 класа сярэдняй школы № 1 г. Валожына Ілля Барысевіч, 9 і 10 класаў гімназіі № 1 райцэнтра Вераніка Бобрык і Ілля Таўгень, 11 класа Івянецкай сярэдняй школы Ксенія Звярко прынялі ўдзел у рэспубліканскім тэлевізійным праекце “Я ведаю!”.

Ён арганізаваны сумеснымі намаганнямі Белтэлерадыёкампаніі і Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь і нацэлены на пошук не толькі самых эрудзіраваных, але і смелых, ініцыятыўных, знаходлівых школьнікаў. Аўтары маштабнага адукацыйна-спаборніцкага праекта на айчынным тэлебачанні рыхтуюць мноства займальных і крэатыўных заданняў, для вырашэння якіх трэба не толькі выдатна ведаць

школьную праграму, але і быць агульна дасведчанымі, здольнымі арыентавацца ў розных галінах навукі. Ад кожнай вобласці адбіраюцца па 7 удзельнікаў і 6 – ад г. Мінска ў кожную групу з 7 па 11 класы. У адной праграме, якая праходзіць у чатыры туры, прымаюць удзел 12 школьнікаў адпаведнага ўзросту.

Валожынскія рабяты прайшлі адборачныя туры ў школе і раёне, а затым і вобласці, Апошні адбыўся ў Мінскім абласным інстытуце развіцця адукацыі. Нашы хлопчыкі і дзяўчынкі набралі дастатковую колькасць балаў, каб прадставіць рэгіён на рэспубліканскім этапе на тэлеканале “Беларусь 1”. Там яны прадэманстравалі высокі інтэлект і глыбокія веды і ўсе прайшлі ў другі тур гульні.

Першай убачыла свет праграма, у якой прыняў удзел Ілля Барысевіч. Ён гаворыць, што атрымаў добры вопыт, нягледзячы на тое, што прыйшлося паспытаць сябе толькі ў двух турах. Хацелася, канешне ж,

паказаць лепшы вынік, але не ўсё атрымалася: недзе паўплывала хваляванне, недзе не хапіла ведаў, а недзе – і проста вязення. Запомнілася добразычлівая атмасфера на “Беларусьфільме”, дзе вёўся запіс перадачы. У перапынках паміж этапамі была магчымасць пагутарыць з вядучым Георгіем Калдуном.

Ілля – начытаны, актыўны і інтэлектуальна развіты хлопчык. Ён захапляецца англійскай мовай, любіць матэматыку, закончыў музычную школу па класах фартэпіяна і гітара, з задавальненнем займаецца плаваннем, нераўнадушны да рыбалкі, з радасцю прымае ўдзел у шматлікіх культурна-масавых мерапрыемствах. У яго шырокі кругагляд, ён цікавы суразмоўца, у вучобе праяўляе стараннасць, настойлівасць і мэтанакіраванасць.

Дадому Ілля Барысевіч, Вераніка Бобрык, Ілля Таўгень і Ксенія Звярко вярнуліся з дыпломамі ўдзельнікаў, падарункамі і масай уражанняў і пазітыўных эмоцый.

Общие рекомендации

Не выходите из дома и не встречайтесь с другими людьми без жизненно важной необходимости.

Отложите празднования дней рождения и прочих праздников.

Отложите посещение учреждений здравоохранения, если это не требует неотложных лечебных мер.

Не приглашайте к себе гостей и не ходите в гости сами (включая членов семьи).

Отложите на время контакты с детьми и внуками (дети не относятся к группе риска и для них заболевание проходит легко, но в одной семье они с высокой долей вероятности заразят бабушек и дедушек).

Избегайте мест скопления людей (общественный транспорт, магазины, поликлиники, аптеки, выставки, театры, клубы по интересам и т. д.)

Избегайте контакта с людьми, вернувшимися из-за границы.

Избегайте тесного контакта с людьми, у которых есть признаки респираторного заболевания (кашель, насморк, лихорадка). Находитесь от них на расстоянии примерно две длины руки. Используйте маску в случае возможного контакта с больными людьми.

Избегайте рукопожатий и поцелуев при приветствии.

Как можно чаще мойте руки водой с мылом (не менее 20 секунд), используйте для обработки рук антисептик жидкий (гель) или антисептические влажные салфетки.

Как можно чаще проветривайте помещение, где находитесь, и проводите влажную уборку с протиранием всех поверхностей (особенно тщательно – дверные ручки, поручни, столы, стулья, компьютерные клавиатуры и мышки, телефонные аппараты, пульты управления, другие предметы, к которым прикасаетесь в быту).

Планируйте свою жизнь!

По возможности не ходите сами в магазин и аптеку, попросите сделать это родственников или социального работника. Если вы вынуждены ходить в магазины и аптеку самостоятельно, то делайте это как можно реже и соблюдайте вышеуказанные общие рекомендации.

Если вы нуждаетесь в выписке рецептов на лекарственные средства для постоянного приема, ранее назначенные врачом, позвоните в регистратуру, стол справок или колл-центр учреждения здравоохранения по месту жительства, оставьте свои контакты (ФИО, адрес, телефон), с вами свяжется медицинский работник, который организует выписку и доставку рецептов на дом.

По возможности составьте список наиболее важных покупок из магазина и аптеки, попросив кого-нибудь сделать покупки и оставить их перед дверью квартиры (дома).

Продукты с длительным сроком хранения и продукты, нуждающиеся в хранении в холодильнике и в заморозке, упакуйте в отдельные пакеты и разместите в холодильнике, после чего тщательно вымойте руки.

Вам необходимо продумать действия на случай, если понадобится медицинская помощь.

Договоритесь с близкими (знакомыми), которым можно будет позвонить в случае болезни.

Убедитесь, что у вас записаны все необходимые номера телефонов.

Убедитесь, что ваши близкие (знакомые) знают, какие лекарства вам необходимы ежедневно или знают, где это можно уточнить. Перечень лекарств и порядок приема лекарств запишите на бумаге и оставьте на видном месте, например, прикрепите на дверь холодильника.

Если вы нуждаетесь в осмотре медицинским работником в связи с ухудшением самочувствия, позвоните в регистратуру, стол справок или колл-центр учреждения здравоохранения по месту жительства, сообщите об этом, оставьте свои контакты (ФИО, адрес, телефон), в течение рабочего дня с вами свяжется медицинский работник и согласует время для визита на дом.

Поддержите свое

психологическое состояние!

Читайте и слушайте поменьше новостей, которые вызывают беспокойство, озабоченность и стресс.

Доверяйте информации только из надежных источников и, главным образом, для того, чтобы получить указания по планированию дальнейших действий и защите себя и своих близких.

Делайте перерывы от просмотра, чтения или прослушивания новостей, ток-шоу и социальных сетей.

Берегите свое тело. Старайтесь есть здоровую пищу, регулярно заниматься физическими упражнениями и побольше двигаться дома, много спать, избегать алкоголя и курения.

Найдите время, чтобы расслабиться. Попробуйте заняться другими делами, которые вам нравятся.

Договоритесь с близкими (знакомыми), что вы будете с ними регулярно созваниваться и сообщать о своих проблемах и о том, как себя чувствуете.

В Воложинском районе территориальным центром социального обслуживания населения организована «горячая линия» по приему заявок от одиноких пожилых граждан и инвалидов по приобретению и доставке продуктов, товаров первой необходимости и лекарств на дом (за счет средств одиноких пожилых граждан и инвалидов).

Данная помощь будет оказываться социальными работниками и волонтерами.

График работы: понедельник-пятница с 8.00 до 18.00,

суббота-воскресенье с 9.00 до 18.00.

Телефон, по которому принимаются заявки: 68075.

Не так даўно лесапаляўнічая гаспадарка ДЛГУ “Валожынскі лясгас” набыла ў фазанарыі Капыльскага раёна 30 штук фазанаў. Рэдкую птушку там гадуюць у спецыяльных вальерах дзеля камерцыйнай выгады. Асноўныя пакупнікі – культавыя рэстараны. Таксама хапае жадаючых паўдзельнічаць у досыць экзатычнай забаве – паляванні на фазана.

Фазана называюць каралеўскай птушкай. Яго мяса цэніцца за вытанчаны смак, а паляванне сярод знатакоў лічыцца вельмі захапляльным і цікавым.

Менавіта для палявання і былі прывезены каштоўныя птушкі на Валожыншчыну. Прыняць удзел у экзатычнай забаве выказалі жаданне 15 аматараў санкцыянаванай стральбы, усе – нашы мясцовыя мужчыны. Культурны адпачынак каштаваў ім не танна: аплата за пуцёўку, абед на прыродзе і тарыф за кожны трафей. Дарэчы, пасля мерапрыемства паляўнічая гаспадарка засталася з прыбыткам у сумы 400 рублёў. Грошы, магчыма, не такія ўжо і значныя, аднак і трапных стрэлаў аказалася няшмат. Што, безумоўна, толькі можа парадаваць абаронцаў жывёльнага свету.

Як жа так атрымалася, што выгадаваная ў няволі птушка змагла перахітрыць чалавека са стрэльбай і выжыць? Фазаны на здзіўленне аказаліся хуткімі і спрытнымі бегунамі па зямлі. Яны знікалі ў кустах і зарасніках. У сваёй яркай, залаціста-зялёнай афарбоўцы яны напаміналі стралу: шыя і галава выцягваецца паралельна зямлі, а доўгі хвост прыпаднімаецца. І нясецца такі прыгажун, бы вецер! А калі ўжо зусім чуе небяспеку – уздымаецца ўгору. Робіць гэта амаль вертыкальна, а крылы ствараюць гук працуючага прапелера: “Фрр-р…”.

У фазана цудоўная рэакцыя. Нават у няволі ён застаецца спрытным і шпаркім, бы маланка. Для палявання на ўнікальную птушку трэба яшчэ як прылаўчыцца…

Піянерскія дружыны раёна прынялі ўдзел у акцыі “Эстафета дабра” па аказанні добраахвотнай і бескарыслівай дапамогі жывёлам. Яна з’яўляецца сумесным мерапрыемствам Мінскага абласнога савета ГА “БРПА” і міжнароднага грамадскага аб’яднання дапамогі жывёлам “Заашанц”.

Акцыя ажыццяўляецца праз сацыяльна значную дзейнасць і садзейнічае развіццю ў падрастаючага пакалення пачуцця міласэрнасці, дабрыні, спагады, узаемадапамогі, агульначалавечых каштоўнасцей. У яе рамках былі праведзены інфармацыйныя хвілінкі, піянерскія дайджасты, рr-гадзіны, арганізавана раздача лістовак. Галоўная мэта мерапрыемства – прыцягнуць увагу грамадскасці да праблем бяздомных жывёл.

Рабяты амаль з усіх устаноў адукацыі раёна сумесна набылі 80,5 кг корму на агульную суму больш за 780 рублёў. Асартымент сабранага прадстаўлены ўпакоўкамі “Kitekat”, “Chappi” і інш., разважным кормам.

Найбольшую лепту ўнеслі і па выніках правядзення акцыі занялі 1-е месца дружыны Івянецкай сярэдняй школы і гімназіі № 1 г. Валожына. Яны перадалі 26 кг корму на суму 290 рублёў і 18 кг на суму 240 рублёў адпаведна. 6 кг корму на суму 60 рублёў набыла дружына сярэдняй школы № 2 г. Валожына, 5 кг корму на суму 30 рублёў – дружына Сакаўшчынскага НПК. Яны занялі 2-е месца ў раёне. 3-е месца ў рабят з Гародзькаўскага НПК. Хлопчыкі і дзяўчынкі з гэтай установы адукацыі сабралі 4 кг корму на суму 23,8 рубля. Вышэйназваныя дружыны адзначаны дыпломамі раённага савета ГА “БРПА”.

Увесь сабраны раённай арганізацыяй ГА “БРПА” корм перададзены ў прытулак для жывёл.

Адам Вікенцьевіч АЗАРЭВІЧ нарадзіўся 27 сакавіка 1950 года ў вёсцы Камароўка Валожынскага раёна. Пасля Навапольскага тэхнікума працаваў бухгалтарам Смалявіцкага саўгаса “Пятровічы”, служыў у Аршанскім палку супрацьпаветранай абароны. У чэрвені 1972 года прыйшоў у міліцыю. Паспяхова тут склаўся яго шлях ад старшага бухгалтара-рэвізора да начальніка аб’яднання “Ахова”. Ён удзельнічаў у ліквідацыі наступстваў аварыі на ЧАЭС. Закончыў Мінскую вышэйшую школу МУС СССР. Узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, медалямі “За бездакорную службу” трох ступеняў і іншымі знакамі адрознення. Цяпер Адам Вікенцьевіч – палкоўнік міліцыі ў адстаўцы.

29 красавіка 1986 года старшы інспектар аддзела ваенізаванай і вартавой аховы Адам Азарэвіч закончыў службовыя справы ў Стоўбцах і вяртаўся ў Мінск. У вагоне людзі ўстрывожана гаварылі пра нейкі выбух у Чарнобылі. Ужо ва ўпраўленні пазаведамаснай аховы пры МУС ён даведаўся, што на атамнай станцыі ва ўкраінскім Чарнобылі выбухнуў чацвёрты энергаблок.

Намеснік начальніка ўпраўлення палкоўнік Міхаіл Жывалкоўскі сабраў асабісты састаў, спытаў, хто мае жаданне паехаць у зону паражэння, і абвёў поглядам актавую залу, дзе было каля пяцідзесяці чалавек. Мёртвая цішыня доўжылася даволі доўга. Першым падняўся Адам Вікенцьевіч, другім – лейтэнант Алег Бордак. Астатнія засталіся сядзець.

Адам Азарэвіч расказвае, як начальнік упраўлення палкоўнік Анатоль Шэрмалотаў адпраўляў іх у дарогу: падзякаваў за рашэнне і пажадаў удалай камандзіроўкі. 15 чэрвеня добраахвотнікам прадставілі камандзіра атрада маёра (будучага генерал-маёра) міліцыі Валерыя Казлова. Сярод прысутных было шмат знаёмых.

Праз чатыры гадзіны прыбылі ў Гомель. На складзе гаспадарчага аддзела УУС атрымалі курткі, штаны, боты і пілоткі. Прышылі адпаведныя пагоны і адправіліся ў Нароўлю. Ля будынка мясцовага РАУС погляд Адама Азарэвіча ўпаў на абкладзенае каменьчыкамі месца для стаянкі КамАЗа. Сказалі, што тут самая высокая радыяцыя – машына перавозіла сакрэтны груз з Чарнобыля ў Смаленск. Так адбылося першае знаёмства будучага начальніка аб’яднання “Ахова” з нябачным ворагам.

Праз некалькі дзён мужчыну адкамандзіравалі ў Хойнікі ў распараджэнне штаба пад кіраўніцтвам намесніка міністра ўнутраных спраў палкоўніка Канстанціна Платонава. Яго сустрэлі калегі-міліцыянеры палкоўнік Міхаіл Жывалкоўскі, падпалкоўнікі Браніслаў Мітраховіч і Фёдар Навакоўскі, начальнік канцылярыі Галіна Мароз. Яны адказвалі за арганізацыю аховы аб’ектаў па дагаворах у Хойніцкім, Нараўлянскім і Брагінскім раёнах. Адам Вікенцьевіч і капітан міліцыі з Гомельскага УУС Аляксандр Дзянісаўскі сачылі за забеспячэннем ліквідатараў матэрыяльна-тэхнічнымі рэсурсамі, бытавымі ўмовамі, рыхтавалі данясенні ў аператыўна-дзяжурную службу МУС.

Затым была праца ў Мінску ў ваенізаванай і вартавой ахове, якой аддаў 13 гадоў жыцця. Даволі хутка тут ён стаў старшым інспектарам, намеснікам, а потым і начальнікам аддзела.

Адам Азарэвіч заўсёды стараўся аператыўна рэагаваць на сітуацыю і своечасова ўносіць у яе адпаведныя карэктывы, распрацоўваў стратэгію на перспектыву, комплексна аналізаваў дзеянні падраздзяленняў па ўсіх кірунках.

У ліпені 1993 года, калі ён толькі ўзначаліў дагаворна-прававы аддзел, прыняў сваіх першых слухачоў-кінолагаў уласны храм навукі – Навучальны цэнтр аб’яднання “Ахова”. Да яго стварэння і развіцця Адам Вікенцьевіч меў самае непасрэднае дачыненне. Разам з Юрыем Тарабрыным і першым кіраўніком новага падраздзялення падпалкоўнікам міліцыі Генадзем Казловым ён спачатку падбіраў, а потым заваёўваў месца дыслакацыі. Пасля шэрагу варыянтаў спыніліся на пасёлку Гарані, дзе раней знаходзіўся ваенны гарадок. Колькі дыпламатыі, цярпення і нерваў спатрэбілася пры высвятленні адносін з сем’ямі вайскоўцаў. Супрацьстаянне доўжылася амаль тры гады. Калі ўсё атрымалася, Азарэвіч актыўна пачаў распрацоўваць і фарміраваць першыя навучальныя праграмы. З дапамогай інстытута народнай гаспадаркі ён наладзіў вучобу ў першую чаргу кіраўнікоў ніжэйшага, а потым і вышэйшага звёнаў, а таксама бухгалтараў і эканамістаў. Створаныя начальнікам аргаддзела і яго памочнікамі праграмы былі разлічаны на тры месяцы інтэнсіўнага навучання з адрывам ад службы.

У 1996 годзе разумны, граматны, талковы спецыяліст стаў на чале штаба аб’яднання, стварыў свой юрыдычны калектыў, які перагледзеў усю нарматыўную прававую базу. Асаблівую ўвагу надалі ўдасканаленню аналітычнай працы.

З’явіліся назапашвальныя табліцы. Яны характарызавалі становішча спраў на месцах, што дазволіла хутчэй аздараўляць там абстаноўку. У практыку трывала ўвайшло комплекснае вывучэнне праблем у рэгіёнах. Вынікі праверак сталі ўлічвацца пры планаванні асноўных мерапрыемстваў на наступны перыяд. Выпрацавалі і новыя падыходы да ацэнкі дзейнасці сталічнага і абласных упраўленняў.

Адам Азарэвіч паставіў перад кіраўнікамі ўсіх узроўняў задачу: пры планаванні будучых дзеянняў абавязкова ўлічваць вынікі папярэдняга перыяду, максімальна прагназаваць магчымыя змены аператыўнай абстаноўкі. Назапашаны ўласны вопыт дапамог падрыхтаваць метадычкі для ўсіх штабных падраздзяленняў, а таксама ўпэўнена і якасна кіраваць працэсамі ў перспектыве.

Калі ў чэрвені 2001 года ўзначаліў аб’яднанне, Адам Вікенцьевіч выдатна разумеў, што, незалежна ад складанасці становішча, ён не меў ніякага права спыніцца ў развіцці, адстаць ад часу, інакш страціў бы і нажытае, і давер людзей. У пачатку двухтысячных раскрывалі амаль кожнае дзясятае злачынства па лініі крымінальнага вышуку і кожнае пятае – эканамічнае. Неяк ён прывёў мне са свайго архіва і некаторыя іншыя паказчыкі таго часу: у сталіцы і Мінскім раёне, абласных цэнтрах, Баранавічах, Пінску, Жабінцы, Наваполацку, Жлобіне, Рэчыцы, Лідзе, Воранаве, Шчучыне, Ваўкавыску, Бабруйску і многіх іншых месцах устанавілі радыёсістэмы перадачы паведамленняў вялікага радыуса дзеяння і ёмістасці, прапрацоўвалі выкарыстанне радыёнавігацыі.

Кіраўнік увесь час трымаў у галаве і тое, што для паспяховага выканання пастаўленых задач патрэбны нармальныя бытавыя ўмовы. Пры ім узвялі і капітальна адрамантавалі 55 адміністрацыйных будынкаў. За кошт аб’яднання набылі і пабудавалі 37 кватэр.

Нягледзячы на вялікую дэбіторскую запазычанасць гаспадарнікаў, прыступілі да будаўніцтва новага жылога дома для супрацоўнікаў. У яго падмурак Адам Вікенцьевіч паклаў на шчасце дзедаўскую залатую манету. Здавалася жыллё ўжо пасля таго, як ён пайшоў на пенсію...

На нядаўнюю нашу сустрэчу, што адбылася напярэдадні сямідзесяцігоддзя Адама Вікенцьевіча, ён прынёс буклет, прысвечаны створанаму ім Музею гісторыі аховы. Адзін з раздзелаў, які пастаянна папаўняецца і абнаўляецца, прысвечаны супрацоўнікам, што загінулі пры выкананні службовага абавязку. Вялікая заслуга майго старога сябра і ў тым, што са снежня 2002 года пачалі служыць пад сваім геральдычным сімвалам – залацістай савой на шчыце з ключом у дзюбе. Ён “уманціраваны” і ў цэнтр нагруднага знака “За адзнаку”, які таксама ўбачыў свет пры Адаму Азарэвічу.