Воложинский районный
исполнительный комитет

Уважаемые жители и гости города Воложина и Воложинского района!

14 июля 2018 года на площади г. Воложина будет организована ярмарка с участием организаций торговли и общественного питания независимо от форм собственности и ведомственной подчинённости, организаций промышленности, бытового обслуживания, сельскохозяйственных организаций, крестьянских (фермерских) хозяйств, мастерами народных промыслов.

Ярмарка порадует вас доступными ценами на продукцию. Ждём вас за покупками с хорошим настроением!!!

По вопросам участия в ярмарке обращаться в отдел экономики Воложинского райисполкома по тел.: 8 (01772) 55069, 55000, 55572

8 чэрвеня 2018 года прайшло свята вёсак Яцкава-Замосныя і Яцкава-Карчомныя. На свяце старшыня Валожынскага сельвыканкама Віктар Аляксандравіч Комель ўручыў падарункі самым старэйшым жыхарам вёсак, юбілярам і імяніннікам. А святочны настрой стваралі работнікі Бабровіцкага культурна-спартыўнага цэнтра, Дубінскога сельскага цэнтра культуры, артысты-аматары з Валожына і раёна.

Гран при XVI международного фестиваля «Kalejdoskop talentow. Lato 2018» (Калейдоскоп талантов. Лето 2018) в Республике Польша стал очередной великолепной победой детского ансамбля «Менестрели» Раковской школы искусств, его руководителя Екатерины Дворецкой и концертмейстера Екатерины Сениной. Всего в фестивале принимало участие более 90 солистов и коллективов из Беларуси, России, Латвии, Польши, Украины и Эстонии.

Ансамбль - частый гость и победитель фестивалей и конкурсов в Беларуси и за её пределами. Прошлым летом он также получил Гран при на конкурсе в Польше, в городе Волин, на побережье  Балтийского моря, рядом с Германией. А меньше чем через полгода занял 2 место на престижном конкурсе «Теремок» в Санкт-Петербурге.

В этот раз география поездки  охватила не только живописный горный городок Живец, где  проходил фестиваль.  Юные музыканты побывали на экскурсии в Кракове, где особенно их впечатлил Вавельский замок, резиденция польских королей. Другим запоминающимся впечатлением стал спуск в соляную шахту Велички на глубину 130 метров.

И конечно финальным аккордом поездки стал гала-концерт лауреатов, в котором участвовали «Менестрели», а также ученица 1 класса блок-флейты Дробыш Диана (учитель Дворецкий Павел Анатольевич), занявшая 1 место в категории «Дебют».

Во время красочного гала-концерта  победителям были вручены дипломы, кубки, и благодарственные письма. Вручал награды бургомистр города пан Антоний Шлягор. Можно с уверенностью сказать, что очередная победа стала новой ступенькой творческого развития для детского инструментального коллектива Раковской школы искусств.

Городьковский сельский исполнительный комитет имеет для заселения свободное жилое помещение коммерческого использования в д.Жомойдь, д.17А. Общая площадь дома – 52,3 м2, жилая – 31,6м2. Дом деревянный, одна комната. Имеется печное отопление, колодец. Размер платы за пользование составляет 10 белорусских рублей 25 копеек в месяц.

Телефон для справок: +375295192542

e-mail: Этот адрес электронной почты защищён от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

6 июля 2018 года в городе Воложине возле городского озера прошёл народный праздник «Купалье», который собрал множество жителей города. На импровизированной сценической площадке в исполнении участников Заслуженного любительского коллектива РБ фольклорного коллектива «Гасцінец» звучали обрядовые купальские песни, проводились мастер-классы по народным танцам и плетению купальских венков, водились хороводы вокруг костра. Перед началом праздника прошёл семейный конкурс “Парад детских колясок”, инициатором которого была районная организация общественного объединения “Белорусский союз женщин”. Продолжением праздничной программы стало выступление народного коллектива народной песни “Сваякі”, которые порадовали жителей города своей концертной программой, посвящённой «Году малой родины». А завершился праздник дискотекой.

      На Свяце горада па-сапраўднаму сімвалічным стала мерапрыемства, што адбылося ў цэнтральнай раённай бібліятэцы – адкрыццё мастацкай галерэі жывапісца Уладзіміра Сайко. Ураджэнец Валожына, чыя першая персанальная выстава (яшчэ ў школьным узросце) прайшла тут жа, перадаў у дар роднаму гораду каля 20 пейзажаў, партрэтаў, выяў бытавых сцэнак. Большасць работ выканана алеем. Радуюць вока гледачоў і невялікія, але запамінальныя акварэлі.  

    Урачыстасць значылася першым пунктам у праграме свята. Каб вітаць аўтара цудоўных карцін, кожная з якіх увабрала прыгажосць Валожынскай зямлі, шчодрасць душы яе жыхароў, на другім паверсе ўстановы культуры сабраліся прадстаўнікі мясцовай улады, работнікі РЦК, ЦРБ, родныя і сябры мастака. Са словамі павагі і ўдзячнасці да майстра звярнуліся начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Вікенцій Адамовіч, дырэктар краязнаўчага музея Наталля Лоўчая, дырэктар ЦРБ Ірына Зянько. Было ўзгадана мноства слаўных імён, якімі сёння ганарыцца Валожынскі край. Сярод іх – майстры выяўленчага мастацтва Юзаф Брэкман, Фердынанд Рушчыц, Пётр Скарынка, Фелікс Янушкевіч, Алесь Квяткоўскі. З павагай вымаўлялі землякі і імя маладога прадаўжальніка іх справы У. Сайко.

   У адрозненне ад сваіх калег, многія з якіх былі самавучкамі, Уладзімір атрымаў выдатную адукацыю. Ён – выпускнік Мінскага каледжа мастацтваў, Беларускай акадэміі мастацтваў, Сурыкаўскага інстытута ў Маскве. Зараз выкладае ў Бараўлянскай дзіцячай школе мастацтваў і адначасова – свабодны мастак. Супрацоўнічае з мастацкімі галерэямі сталіцы і іншых гарадоў Беларусі. Шмат разоў выстаўляўся ў Расійскай Фэдэрацыі, мае там прыхільнікаў, з’яўляецца членам Саюза мастакоў Расіі.

    Уладзімір працуе ў розных жанрах. З задавальненнем бярэцца за батальныя сцэны. У нацыянальным гістарычным музеі прайшла прэзентацыя гістарычнага палатна “Сібірскія стралкі”. Уклад мастака ў патрыятычнае выхаванне моладзі адзначылі шаноўныя госці – старшыня беларускага грамадскага аб’яднання “Русь” Іван Корда і старшыня Мінскага ваенна-патрыятычнага цэнтра “Бацькаўшчына” Андрэй Валер’евіч Тапаз. Шчыра і пранікнёна прагучалі словы аднаго са шматлікіх вучняў, а сёння мастака і калекцыянера Сяргея Махнача. Прэзентуючы свае творы, аўтар падкрэсліў, што кожная з работ, якія ўвасабляюць краявіды Валожыншчыны, зроблена з натуры. Прысутных уразілі палотны “Партрэт бацькі”, “Дубок. Вёска баркі”, “Стары човен”, “Вясна”, “Дарога да дому”. Моцнае ўражанне выклікалі і акварэлі “Куток Бярэзіны”, “Пад вечар”, “Колер вечаровы на хвалях возера”.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

     Куды б ні закінуў нас лёс, як бы ні склалася жыццё ў будучым, у кожнага ёсць дом, ёсць малая радзіма, дзе мы заўсёды знойдзем суцяшэнне і адчуем нябачную падтрымку. Менавіта таму 2018 год аб’яўлены Годам малой радзімы.

    “Бацькоўская хата” – гэты выраз шчымліва кранае наша сэрца. Пакуль жывыя бацькі, мы наведваемся на родны парог даволі часта. Але праходзіць час, і нас ужо ніхто не сустракае ля знаёмых варот. Захаваць бацькоўскую сядзібу ў належным стане не кожны можа. Самы зручны спосаб – яе прадаць. Я таксама прыняла такое рашэнне. Нічога дрэннага не магу сказаць пра новага гаспадара, хоць ён чалавек сталічны. Добры, акуратны, працавіты, на двары навёў парадак: выразаў старыя яблыні, пасадзіў туі, абнавіў агароджу, на вокны паставіў рашоткі, каб зладзеі не праніклі, пафарбаваў сцены. Мы паказалі матулі яе былую сядзібу. Яна падзякавала Богу, што хата трапіла ў добрыя рукі.

    У апошні час я ўсё часцей бачу ў сне родную вёску, свой двор, хату, у якой прайшло дзяцінства. Агарнулі ўспаміны.

    Вёска наша вялікая, дзяцей было шмат. Днём хадзілі ў мясцовую школу, а пад вечар выбягалі на двор, каб пагуляць у выбівалы, немчыка, пікара, а зімой пакатацца з горкі на санках. Іншы раз загуляемся так позна, што не заўважаем, як наступае ноч. У хату заходзілі баязліва, бо, вядома ж, бацькі па галаве не пагладзяць. Летам вольнага часу было больш. Але сваю работу мы ведалі: пасвілі кароў і свіней, памагалі ў полі, хадзілі па ягады. А пасля беглі на вечарынку. Падлеткамі з цікавасцю назіралі за сталымі хлопцамі і дзяўчатамі, а пасля самі ладзілі танцы. У той час многія юнакі ўмелі іграць на гармоніку. Мы танцавалі, а “музыканты” па чарзе змянялі адзін аднаго. Як даўно гэта было! Але сёння прыемна ўсё ўспомніць!

    На вялікі жаль, апусцелі вёскі. Зараслі былыя сцежкі і вуліцы. Перад зімой давялося мне яшчэ раз пабываць у Дубіне Вяршыцкай, са знаёмымі паехалі за экспанатамі для музея. Адразу кінулася ў вочы, дзе на падворку ёсць гаспадар, а дзе, як кажуць, гуляе вецер.

    Вось былая сядзіба нашых сваякоў. Дом дзеці разабралі і прадалі, а запушчаны і асірацелы двор ператварыўся ў бур’ян. Такіх пакінутых і забытых участкаў у вёсцы многа.

    Мне вельмі захацелася прайсці бліжэй да бацькоўскай сядзібы, але на варотах убачыла замок. Гаспадар дбайны, ва ўсім любіць парадак. І хоць сэрца шчымліва забілася, калі позірк спыніўся на знаёмых сенцах, але я хутка супакоілася: усё ж стаіць наша хата, а магла і не стаяць…

    Аднойчы пасля зімы мы засталі выбітыя вокны, вырваныя дзверы. Нехта “добра” тут пагаспадарыў. Вось так я разважаю і суцяшаю сябе, калі паўстае пытанне, ці правільна паступіла, што не зберагла тое, без чаго жыць вельмі цяжка, куды нельга ўжо вярнуцца, да чаго немагчыма прытуліцца, дзе больш не змагу адпачыць душой?

    А колькі прадметаў паўсядзённага карыстання было ў бацькоўскай хаце, пра якія нашы дзеці і ўнукі не ведаюць! Мае аднагодкі – сведкі таго, як нашы матулі пралі, ткалі, шылі, вязалі, пынілі гаспадарку, а бацькі выконвалі любую сталярную работу, плялі кошыкі, аралі, сеялі, баранавалі. Прылады сялянскай працы мелі ўсе гаспадары. Каб гэтыя рэчы засталіся жыць, іх можна перадаць у наш музей. І хоць кажуць, што ўздыхаць па старых рэчах і вяртацца да старога ладу жыцця, не варта, але ведаць, як жылі бацькі, дзяды, прадзеды, трэба. Таму мы і аформілі ў музеі выставу “Матывы бацькоўскай хаты”. Сама выстава невялікая, але нагадае кожнаму, як выглядала хата нашых продкаў. А дзецям цікава будзе не толькі пазнаёміцца з інтэр’ерам сялянскай хаты, але і паглядзець на прадметы сялянскага побыту, даведацца пра іх назвы і прызначэнне.

    Паважаныя жыхары Валожыншчыны, запрашаем наведаць выставу, якая дапаможа душой дакрануцца да вытокаў. Думаю, што пасля гэтага ў вас узнікне жаданне пабываць на сваёй малой радзіме, бо родны куточак – своеасаблівы духоўны скарб, якім неабходна даражыць і зберагаць, каб дзеці і ўнукі маглі сказаць: «Зямля бацькоў – жыцця крыніца».

Ніна БОБРЫК,

навуковы супрацоўнікВаложынскагакраязнаўчага музея

    У Беларусі з пачатку года патануў 151 чалавек, з іх 13 дзяцей, у Мінскай вобласці – 15 чалавек, з іх адно дзіця. Для параўнання: за ўвесь мінулы год у краіне загінулі ў вадзе 126 нашых суайчыннікаў, з іх 9 дзяцей.

    На жаль, не абышла бокам сумная статыстыка і наш раён. 27 мая ў сажалцы на рацэ Альшанка ў Вішневе ўтапілася маладая жанчына, а 29 чэрвеня ў Заходняй Бярэзіне недалёка ад аграгарадка Гародзькі пры купанні патануў трынаццацігадовы хлопчык.

    У гэтай сувязі нагадаю ў чарговы раз некаторыя з асноўных правіл бяспекі на вадзе. Уменне добра плаваць не заўсёды з’яўляецца залогам бяспекі. Парадаксальна, але часцей за ўсё гінуць менавіта добрыя плыўцы. Вада не даруе бесклапотных адносін і саманадзейнасці. Аб гэтым неабходна пастаянна нагадваць дзецям, асабліва падлеткам, якія, на першы погляд, добра ўмеюць плаваць. Часта яны ладзяць заплывы на спрэчку, хто хутчэй ці далей, ныраюць на найбольшую глыбіню, затрымліваюць дыханне або адплываюць далёка ад берага, адкуль вярнуцца самастойна ўжо не могуць.

    Не купайцеся самі і не дазваляйце дзецям купацца і плаваць вечарам ці ноччу. У цемры можна лёгка страціць арыентацыю і заплысці занадта далёка ад берага. Ноччу просты спалох ператвараецца ў панічны страх – першую прычыну ўтаплення.

    Не купайцеся, ужыўшы алкаголь. Гэта асноўная прычына гібелі людзей на вадзе, якая даходзіць да 70% выпадкаў ад усіх трагедый.

    Падчас адпачынку ля вады асаблівую ўвагу неабходна надаваць дзецям. Нельга пакідаць малалетніх (якія не дасягнулі чатырнаццацігадовага ўзросту) без нагляду, а іх купанне і нават знаходжанне каля вадаёмаў павінна праходзіць толькі пад кантролем дарослых.

   Пастаянна нагадвайце дзецям аб недапушчальнасці гульняў на берагах вадаёмаў без нагляду дарослых, наладжвання разнастайных трамплінаў для нырання і тарзанак, купання ў забароненых месцах. Усё гэта – велізарная пагроза жыццю і здароўю.

Іван СУХАДОЛЕЦ,

старшынярайарганізацыі ТВВОД

    Традыцыйна Купалле сабрала 6 ліпеня жыхароў і гасцей Валожына ля гарадскога возера.

    Распачаў свята заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь фальклорны гурт “Гасцінец” з Ракаўскага цэнтра народнай творчасці. Яго ўдзельнікі парадавалі прысутных тэматычнымі народнымі песнямі, карагодамі, танцамі.

    Купалле – старажытнае народнае свята, якое ўвасабляе ў сабе самыя магутныя стыхіі прыроды – агонь і ваду. Таму, як і на працягу многіх гадоў, было разведзена вогнішча. Прысутныя радасна ўспрынялі магчымасць пабыць ля агню, павадзіць вакол яго карагод. Асабліва цешыліся дзеці. Супрацоўнікі ж МНС прадэманстравалі сапраўднае воднае шоу, чым таксама выклікалі шквал эмоцый у дзяцей і дарослых.

    Дзяўчаты актыўна ўключаліся ў старажытны абрад продкаў – пляценне вянкоў. Кожная старалася стварыць непаўторны вобраз, яны праявілі выдумку і фантазію, а пасля на працягу ўсяго мерапрыемства фарсілі ў вырабленых уборах. На заканчэнні гуляння вяночкі былі пушчаны на ваду возера.

    Упрыгажэннем свята стаў конкурс “Парад дзіцячых калясак”, у якім прынялі ўдзел дзесяць сямей з Валожына. Мамы і таты прадэманстравалі свае фантазію, творчасць і крэатыў. Дэфіле тэматычна аформленых транспартных сродкаў уразіла ўсіх прысутных. Прычым большасць з бацькоў не абмежаваліся толькі каляскамі, яны самі, дзеці і групы падтрымкі былі апрануты ў адпаведныя тэматыцы касцюмы. Назвы экіпажаў – “Кошык з кветкамі”, “Лялечны домік”, “Усходняя прынцэса”, “Экіпаж ДАІ”, “Папялушка”, “Вясёлы караблік”, “Цыганскі табар”, “Конік з карэтай” – гавораць самі за сябе. Мерапрыемства аказалася відовішчным і запамінальным. У жадаючых была магчымасць не толькі разгледзець удзельнікаў, але і пафатаграфавацца з імі.

    Арганізатарам конкурсу выступіла раённая арганізацыя ГА «Беларускі саюз жанчын». Яе старшыня Г. Ф. Рай узначаліла журы. Галіна Фадзееўна прызналася, што было вельмі складана вызначыцца з пераможцамі, бо кожная сям’я дастойна вышэйшай узнагароды. Але вынікі былі падведзены, і лепшым прызналі экіпаж “У гасцях у Папялушкі” сям’і Віктара Міхайлавіча і Інгі Уладзіміраўны Макей. Другое месца заслужана заняла сям’я Паўла Уладзіміравіча і Таццяны Сяргееўны Кобзаравых, якія не толькі ператварылі каляску ў прыгожы караблік, але і самі ўвасобіліся ў піратаў. Трэцяе месца заняла сям’я Сяргея Анатольевіча і Алены Іванаўны Бражаловічаў, іх дачушка ехала ў карэце, запрэжанай двума коньмі. Не абышлося і без прызоў глядацкіх сімпатый. Асабліва спадабаліся прысутным вялікая сям’я Андрэя Валянцінавіча і Наталлі Сяргееўны Жамоздзікаў, што прадставіла сябе ў якасці цыганскага табару, і сям’я Віктара Міфодзьевіча і Марыны Вацлаваўны Кадырка з транспартным сродкам “Міліцыя”.

    Усе ўдзельнікі конкурсу атрымалі граматы, памятныя падарункі і прыгожыя вазоны, якія прадаставіла кветкавая гаспадарка “Экафлора”. Таксама спонсарамі выступілі прадпрымальнікі з райцэнтра і кампанія “Mary Kay” у асобе Алены Харук.

    А гулянне працягвалася. Дружнымі авацыямі прысутныя сустрэлі народны гурт народнай песні “Сваякі”. Падчас іх выступлення дзеці танцавалі, а дарослыя падпявалі і шчыра апладзіравалі.

     Закончылася Купалле святочнай дыскатэкай, якую зладзілі работнікі раённага Цэнтра культуры.

Анжэла РАДЫНА,

      Падведзены вынікі аператыўна-службовай дзейнасці аддзела ўнутраных спраў райвыканкама за першае паўгоддзе 2018 года.

      Пратакольнае мерапрыемства пачалося з прадстаўлення Дзмітрыя Аляксандравіча Вяроўчыка, які назначаны на пасаду начальніка Валожынскага РАУС. Начальнік упраўлення ўнутраных спраў Мінаблвыканкама генерал-маёр Аляксандр Аляксандравіч Кавальчук пазнаёміў прысутных з асноўнымі момантамі прафесійнага шляху новага кіраўніка. Было адзначана, што Д. А. Вяроўчык, перш чым узначаліць наш райаддзел, шмат гадоў плённа працаваў у органах міліцыі. Скончыў Мінскі вышэйшы каледж МУС, Акадэмію МУС. Пасля ў якасці міліцыянера, оперупаўнаважанага, старшага оперупаўнаважанага служыў у РАУС Кастрычніцкага раёна Мінска. З 2013 па 2014 год з’яўляўся супрацоўнікам УУС Мінаблвыканкама, пасля два гады – першым намеснікам начальніка РАУС Ліёзненскага райвыканкама. З 2016-га – начальнік крымінальнай міліцыі Пухавіцкага РАУС.

     Вітаў свайго пераемніка былы начальнік РАУС, зараз намеснік старшыні райвыканкама Ігар Уладзіміравіч Шакун, які пажадаў калегам на чале з маладым лідарам працягваць слаўныя традыцыі валожынскай міліцыі, не забываць пра тое, што галоўны клопат людзей у форме – бяспека грамадзян. Да віншаванняў далучыліся старшыня суда Анатолій Васільевіч Зянько, намеснік пракурора Яўгеній Аляксандравіч Маркевіч, начальнік РАНС Дзмітрый Яраслававіч Касоўскі, намеснік начальніка Маладзечанскага міжраённага аддзела ўпраўлення КДБ па Мінску і Мінскай вобласці Сяргей Антонавіч Аксючыц, начальнік Маладзечанскага міжраённага аддзела Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз Юрый Георгіевіч Будо, супрацоўнікі УУС. 

     Аналіз дзейнасці аддзела прадставіў падпалкоўнік Сяргей Вітальевіч Латышаў, які апошнія чатыры месяцы выконваў абавязкі начальніка. Было адзначана, што ў параўнанні з мінулым годам колькасць заяў і паведамленняў аб злачынствах павялічылася на 4%. Акрамя таго ўзрасла і колькасць заяў, што знаходзяцца на разглядзе. Па 155 заявах узбуджаны крымінальныя справы. Вынесена 195 пастаноў аб адмове ва ўзбуджэнні крымінальных спраў. Агульная колькасць крымінальна-каральных дзеянняў зменшылася на 7,2% і склала 155 фактаў (2017 год – 167 фактаў), з іх 66,5% – злачынствы па лініі крымінальнага вышуку.

    У цэлым узровень злачыннасці на тэрыторыі раёна на 10 тысяч насельніцтва ў параўнанні з мінулагоднім зменшыўся і склаў 46,6 (2017-ы – 49,9). А вось колькасць злачынстваў, што ўлічваюцца па лініі крымінальнага вышуку, павялічылася на адзінку і склала 103. Больш стала і крымінальных спраў, што належаць да асабліва цяжкіх злачынстваў – 3 (2017 год – 1). За азначаны перыяд на тэрыторыі раёна не зафіксавана нанясення цяжкіх цялесных пашкоджанняў, згвалтаванняў, разбойных нападзенняў і махлярства. Колькасць крадзяжоў, на жаль, застаецца даволі значнай (79).   

     Былі заслуханы справаздачы намесніка начальніка крымінальнай міліцыі Віталія Уладзіміравіча Кішко, начальніка аддзела аховы правапарадку і прафілактыкі Валерыя Валер’евіча Жука, начальніка крымінальна-выканаўчай інспекцыі Аляксандра Яўгенавіча Бараноўскага.

    Кіраўнік УУС, падводзячы вынікі сустрэчы з асабовым саставам РАУС, звярнуў увагу на недахопы ў рабоце асобных службаў. Пастаўлена задача ў бліжэйшы час звярнуць увагу на такі кірунак, як прафілактыка сямейнага недабрабыту, і прыкласці максімум намаганняў да змяншэння росту злачынстваў у сферы сямейна-бытавых адносін. Асаблівы акцэнт быў зроблены на неабходнасць недапушчэння фармалізму ў рабоце і большай патрабавальнасці да кіраўнікоў сярэдняга звяна. Прагучалі нараканні ў бок асобных супрацоўнікаў, што дапусцілі памылкі ў рабоце. Як паспяховая адзначана работа інспекцыі па справах непаўналетніх, якую шмат гадоў узначальвае Алег Казіміравіч Карачун.

     Завяршылася мерапрыемства ўручэннем пагонаў супрацоўнікам, што атрымалі чарговыя званні. Хвалюючы момант тычыўся інспектара ДПС ДАІ капітана Дзяніса Валянцінавіча Барысевіча і старшых лейтэнантаў – оперупаўнаважанага групы па барацьбе з эканамічнай злачыннасцю Мацвея Алегавіча Капусты і оперупаўнаважанага групы па наркакантролі і супрацьдзеянні гандлю людзьмі Паўла Сяргеевіча Рубянкова.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара