З сімпатычным юнаком, што ўсміхнуўся ў аб’ектыў фотакамеры, пазнаёмілася на стадыёне СШ № 1 г. Валожына, калі там поўным ходам вялося абсталяванне футбольнага поля. Артур КЛІМОВІЧ быў у камандзе работнікаў ДРБУ № 167, якія выконвалі падрыхтоўчыя работы.
Юнак, студэнт пятага курса Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта, у Валожынскай арганізацыі другі год запар праходзіў вытворчую практыку. Чаму выпускнік гімназіі выбраў такую складаную спецыяльнасць, як інжынер-дарожнік? Усё проста, ён з маленства ўпэўнены: займацца неабходна толькі той справай, якая, у першую чаргу, падабаецца, а ў другую – прыносіць карысць людзям. Дарогі ж у наш імклівы час – асноўны гарант мабільнасці, а значыць, і паспяховасці.
Малады чалавек ганарыцца тым, што здолеў паступіць на бюджэт – на радасць і гонар бацькоў, якіх любіць і паважае. А ў асноўнай дарожнай арганізацыі Валожыншчыны праявіў сябе адказным, граматным спецыялістам. Дарэчы, менавіта з ДРБУ №167 Артур Дзмітрыевіч спадзяецца звязаць будучую кар’еру. Тут, як нідзе, спатрэбяцца яго веды адносна геадэзіі, будаўніцтва дарог і мастоў, абсталявання парковак і вуліц, тэхналогіі стварэння дарожнага пакрыцця і многіх іншых даволі суровых, вельмі дакладных навук.
Сёння ён увесь у вучобе. Апошні ўніверсітэцкі год – самы адказны. Наперадзе – абарона дыплома. Артур не можа сабе дазволіць падвесці маці, бацьку, любімую малодшую сястрычку і працоўны калектыў, у якім спадзяецца праявіць свае лепшыя чалавечыя і прафесійныя якасці.
