Воложинский районный
исполнительный комитет

2 марта, Минск /Корр. БЕЛТА/. Президент Беларуси Александр Лукашенко 2 марта подписал указ №76 "Об оформлении правоудостоверяющих документов", сообщили БЕЛТА в пресс-службе главы государства.

Указ направлен на упрощение процедур регистрации земельных участков, предоставленных государственным предприятиям и организациям для обслуживания объектов жилищно-коммунального хозяйства и многоквартирных жилых домов, а также на снижение стоимости этих процедур для названных организаций.

Документ предусматривает упрощение регистрации земельных участков, предоставленных для обслуживания эксплуатируемых капитальных строений (зданий, сооружений), а также земельных участков, используемых для обслуживания действующих мест погребения. Упрощается и порядок оформления документов на неотъемлемые части многоквартирных жилых домов (хозяйственные постройки, подвалы, цокольные этажи, пристройки), если они расположены за границами зарегистрированного земельного участка.

Упрощенный порядок будет действовать до 1 января 2023 года. На этот же срок освобождаются от налога на добавленную стоимость работы по установлению границ земельных участков, предоставляемых для обслуживания многоквартирных жилых домов, и по технической инвентаризации эксплуатируемых объектов недвижимости.

Белта

     В рамках прошедшего с 20 февраля по 1 марта 2021 года  первого этапа Единого дня безопасности на территории Воложинского района, 25 февраля проходил районный день безопасности на базе физкультурно – оздоровительного комплекса г.Воложина. Непосредственное участие в мероприятии  принимала и Воложинская районная организация ОСВОД - прошли районные соревнования по спасанию на водах, работала тематическая площадка  по обучению способам спасания и навыкам оказания первой (доврачебной) помощи лицам, терпящим бедствие на водах,

3 сакавіка адзначаецца Сусветны дзень дзікай прыроды. З гэтай нагоды супрацоўнікі Валожынскага краязнаўчага музея падрыхтавалі віртуальную вандроўку “Мир заповедной природы” для вучняў 2-4 класаў. На слайдах можна ўбачыць прыгожыя віды Рэспубліканскага ландшафтнага заказніка “Налібоцкі”, рэдкіх звяроў і птушак, якія занесены у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Паказ слайдаў суправаджаецца цікавай энцыклапедычнай інфармацыяй пра флору і фауну Налібоцкага краю.

3 сакавіка адзначаецца Сусветны дзень дзікай прыроды. З гэтай нагоды супрацоўнікі Валожынскага краязнаўчага музея падрыхтавалі віртуальную вандроўку “Мир заповедной природы” для вучняў 2-4 класаў. На слайдах можна ўбачыць прыгожыя віды Рэспубліканскага ландшафтнага заказніка “Налібоцкі”, рэдкіх звяроў і птушак, якія занесены у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Паказ слайдаў суправаджаецца цікавай энцыклапедычнай інфармацыяй пра флору і фауну Налібоцкага краю.

Мало найдется в мире людей, кто остается равнодушным к этим пушистым, подвижным, ласковым и очень умным домашним животным. Речь идет, конечно же, о кошках. Для многих кошка стала символом домашнего уюта, детства и душевного тепла.

Любовь к ним оказалась настолько большой, что для всеобщих любимцев был учрежден специальный праздник, который отмечается в первый день весны, 1 марта.

Воложинская детская библиотека предложила вниманию читателей книжную выставку "Любимый питомец". Книги и журналы, представленные на выставке, приоткрывают завораживающие тайны кошачьей души, в них можно найти итоги наблюдений за жизнью кошек, узнать особенности той или иной породы, чем кормить домашних питомцев, как ухаживать и воспитывать. Дети познакомились с пословицами и приметами о кошках, узнали секреты «кошачьего языка» и как они умеют лечить, а также охотно поделились рассказами о своих пушистых друзьях.

В течение всего дня проводилась кото-викторина «Кто сказал мяу?». Все желающие могли в ней поучаствовать и проверить свои знания о любимых питомцах, ответить на вопросы об известных котах и кошках - героях мультфильмов и художественной литературы.

У рамках інфармацыйна-адукацыйнага праекта “Школа актыўнага грамадзяніна” ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі раёна прайшоў Адзіны дзень інфармавання па тэме: “У адзінстве народа – сіла незалежнай дзяржавы”.
 
На мерапрыемства ў сярэднюю школу № 1 г. Валожына завіталі намеснік начальніка РАУС па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні Аляксандр Вітальевіч Акушка і начальнік інспекцыі па справах непаўналетніх Аляксандр Аляксандравіч Чаховіч.
Увазе вучняў 10-11 класаў установы былі прадстаўлены тры інфармацыйныя блокі. У першым, пад назвай “Народнае адзінства – залог шчаслівага будучага Беларусі”, размова ішла пра згуртаванасць, салідарнасць і ўзаемаразуменне беларусаў. Вышэйпералічаныя якасці заўсёды былі і павінны быць галоўнымі. Наш народ аб’яднаны гісторыяй, традыцыямі, культурай і агульным духам павагі і роўнасці. Важна заставацца адзінай нацыяй, жыць у суверэннай і незалежнай краіне. Усё гэта паслужыла падставай аб’явіць бягучы год у рэспубліцы Годам народнага адзінства, што павінна садзейнічаць росквіту і дасягненню самых прывабных мэт.
Цікава было паслухаць меркаванні школьнікаў па пытанні: у які гістарычны перыяд асабліва ярка праявілася адзінства народа нашай краіны. Педагогі звярнулі ўвагу на значнасць для сучаснай Беларусі новага дзяржаўнага свята – Дня народнага адзінства, якое прапаноўваецца ўстанавіць.
У другім інфармацыйным блоку “Усебеларускі народны сход – падводзім вынікі, плануем будучае” абмеркавалі такую форму народаўладдзя, якая дазваляе грамадзянам больш шырока ўдзельнічаць у справах дзяржавы. Рабяты выдатна ведалі, хто можа стаць дэлегатам Усебеларускага народнага сходу, якія важныя рашэнні былі прыняты на апошнім, паразважалі пра ролю дыялогавых пляцовак у іх выпрацоўцы.
Трэці блок “Узброенныя сілы Рэспублікі Беларусь на варце бяспекі і суверэнітэту” даў падставу задумацца, што хоць сёння Дзень абаронцаў Айчыны і Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь успрымаецца як свята ўсіх мужчын, у першую чаргу віншаванняў заслугоўваюць тыя, хто ў розныя гады абараняў Радзіму і зараз аберагае спакойны сон беларусаў. Аляксандр Вітальевіч Акушка і Аляксандр Аляксандравіч Чаховіч падзяліліся ўспамінамі пра сваю службу ў арміі і запэўнілі рабят, што гэты час карысны для кожнага юнака. Паколькі беларуская армія адпавядае самым сучасным патрабаванням, працэс яе ўдасканалення, будаўніцтва і развіцця працягваецца пастаянна, маладым людзям у армейскім жыцці спатрэбяцца добрыя, трывалыя веды і выдатная фізічная падрыхтоўка.
Падчас мерапрыемства адбыўся канструктыўны дыялог паміж прадстаўнікамі Валожынскага РАУС і вучнямі школы. У апошніх была магчымасць задаць гасцям хвалюючыя пытанні і падзяліцца ўласнымі думкамі па тэме мерапрыемства.
Увазе юнакоў і дзяўчат была прадстаўлена мультымедыйная прэзентацыя, падрыхтаваная Нацыянальным інстытутам адукацыі.

12 сакавіка ў Доме літаратара ў Мінску пройдзе творчы вечар пад назвай “Светам правіць каханне” нашага земляка, ураджэнца аграгарадка Ракаў Юрыя Іосіфавіча МІХОНСКАГА. Валожынцам ён больш вядомы як колішні старшыня суда нашага раёна, які адпрацаваў
тут 16 гадоў. І вось адкрываецца новая, зусім далёкая і, можна сказаць, супрацьлеглая старонка ў біяграфіі граматнага спецыяліста ў галіне закона і права – паэтычная.
На рахунку творцы – тры выдадзеныя кнігі: паэма “Ракаўская крынічка”, вершаваныя творы “Паляванне ў Налібоцкай пушчы”, летась выйшаў у друк зборнік казак, якія аўтар прысвяціў сваім унучкам Міраславе і Валерыі. Некаторыя з вершаў пакладзены на музыку і ўвайшлі ў песенны дыск.
Бліжэй пазнаёміўшыся з творамі Ю. І. Міхонскага, зразумела, што ў іх закладзены вельмі глыбокі сэнс: каб так напісаць, усё трэба прапусціць праз сябе, перажыць і пераасэнсаваць. Аўтар, нягледзячы на пасады, памятае пра свае карані, з цеплынёй і павагай ставіцца да маленькай радзімы, бацькоўскай хаты, матулі і ўвогуле землякоў, валодае добрым пачуццём гумару.
Пра дзяцінства і юнацтва, станаўленне асобы і творцы – наш сённяшні аповед.
– Нарадзіўся ў Ракаве, у сям’і рабочых. Дзяцінства памятаю слаба, але было цяжка, бо сям’я жыла вельмі бедна. Калі мне споўнілася тры гады, памёр бацька, і на руках матулі засталіся трое хлопцаў: 3, 5 і 7 гадоў. На той час яна нідзе не працавала – брала нейкія заказы і шыла на даму. Так і жылі.
Улічваючы цяжкае матэрыяльнае становішча, вучыцца сярэдняга брата і мяне накіравалі ў Валожынскую школу-інтэрнат, дзе мы і атрымалі сярэднюю адукацыю. Гэта былі незабыўныя гады, якія застаўлялі нас, выхаванцаў, станавіцца больш дарослымі за сваіх аднагодкаў з іншых школ. Мы ўмелі сябраваць і даражылі сяброўствам, не спазналі, што такое здрада, пры гэтым з пачатковых класаў вучыліся пастаяць за сябе, шукаць сваё месца ў жыцці, не баяцца цяжкасцей і ўмець іх пераадольваць. Мы не на словах ведалі, што такое вернасць, прыстойнасць, калектывізм, калі нават кавалачак хлеба дзяліўся на ўсіх пароўну.
Настаўнікі часта замянялі бацькоў, укладалі ў нас свае сэрцы і душы. Заўсёды з цеплынёй успамінаю і буду ўдзячны да апошніх дзён Лідзіі Іосіфаўне Сівай, Алене Іванаўне Трапашка, Любові Аляксандраўне Сабіла, Уладзіміру Іванавічу Патапенкаву і асабліва Святлане Саламонаўне Бушланавай, якая была і матуляй, і сябрам, і надзейным таварышам. Яе ўсмешка трапляла прама ў сэрца і асвятлала наша жыццё. Да гэтай пары, калі бываю ў Валожыне, стараюся яе наведаць, расказаць пра сябе, падзяліцца ўспамінамі і адчуць цеплыню, якая зыходзіць ад яе. У такія моманты душа напаўняецца дабрынёй і пяшчотай. Разважаючы з пазіцыі пражытых гадоў, усведамляеш, што менавіта такія настаўнікі, як Святлана Саламонаўна, павінны працаваць з дзецьмі і перадаваць ім усё лепшае і светлае, прывіваць любоў да людзей, блізкага, да сваёй Радзімы. Бо менавіта дзякуючы ёй я і хацеў стаць на варце закону, прыстойнасці і сумленнасці.
Паступіць на юрыдычны факультэт Белдзяржуніверсітэта з першага разу не ўдалося – не прайшоў па конкурсе. Прапанавалі пайсці на філалагічны, але вырашыў ад пастаўленай мэты не адступаць. І, адслужыўшы ў арміі, усё-такі здзейсніў жаданае. Студэнтам шмат пісаў, удзельнічаў у мастацкай самадзейнасці, актыўна займаўся спортам, кожны год працаваў у студэнцкіх атрадах у Расіі, Казахстане.
Вытворчую практыку праходзіў у пракуратуры і судзе Валожынскага раёна, дзе пазнаёміўся з харошымі юрыстамі і добрымі людзьмі – Аляксандрам Мікалаевічам Стэльмашэнкам, Пятром Рыгоравічам Мішыным, Вячаславам Вячаслававічам Ваньковічам, з якімі ў далейшым завязаліся сяброўскія адносіны.
У маі 1985 года быў абраны суддзёй Валожынскага раёна – на той час суддзі не назначаліся, а выбіраліся народам, адсюль і пасада – народны суддзя. Шмат было розных крымінальных спраў, грамадзянскіх спрэчак, шлюбаразводных працэсаў, але заўсёды прымаў рашэнні так, як таго патрабаваў закон і падказвала сумленне. Усе прадастаўленыя суду доказы даследаваліся не толькі з пункту гледжання адноснасці, дапушчальнасці, дакладнасці, а з пункту гледжання дастатковасці для прыняцця таго ці іншага рашэння.
Усяго на Валожыншчыне на пасадах суддзі, а пасля старшыні суда адпрацаваў больш за 16 гадоў. Гэта былі самыя яркія і плённыя гады жыцця, якія выхоўвалі і ўмацоўвалі маю веру ў справядлівасць, законнасць, у правільнасць абранай прафесіі. Тым больш, што ствараўся і працаваў калектыў прафесіяналаў, сярод якіх суддзі Анатолій Васільевіч Зянько, Алена Уладзіміраўна Хаткевіч, Таццяна Сяргееўна Несцярэўская, сакратар судовых пасяджэнняў Данута Уладзіміраўна Пашкоўская, супрацоўнікі канцылярыі Леаніда Францаўна Юша, Ірына Фёдараўна Карнаух, судовыя выканаўцы Святлана Фамінічна Рыснік, Жанна Леанідаўна Жыліч, Людміла Генадзьеўна Свечкапалава. Яны добрасумленна ставіліся да выканання сваіх абавязкаў, таму працавалася з імі лёгка і надзейна.
У 2002 годзе прызначылі суддзёй крымінальнай калегіі Мінскага гарадскога суда, які з’яўляўся судом другой інстанцыі і дзе правяраліся законнасць і абгрунтаванасць прысудаў першай інстанцыі. Давялося асвойваць азы суда касацыйнай і нагляднай інстанцыі, па-новаму вучыцца пісаць працэсуальныя дакументы. Таксама разглядаў па першай інстанцыі крымінальныя справы за здзяйсненне асабліва цяжкіх злачынстваў, за якія прадугледжваліся пажыццёвае зняволенне ці смяротнае пакаранне.
Працуючы ў гарадскім судзе, напісаў гімн крымінальнай калегіі Мінскага гарадскога суда, які выконваецца на святы.
Праз пяць гадоў па загадзе Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь узначаліў самы буйны суд у краіне – у Фрунзенскім раёне сталіцы, насельніцтва якога складала больш за 450000 чалавек.
У вольны ад работы час займаюся даследаваннем гісторыі роднага краю, малой радзімы, складаю вершы, многія з якіх пакладзены на песні, пішу паэмы, дзіцячыя казкі. Выпусціў дыск сваіх песень, рыхтуецца да выхаду новы. З’яўляюся аўтарам кніг: “Ракаўская крынічка” – аб гісторыі з’яўлення ў Ракаве іконы Божай Маці і крынічкі з жыватворнай вадой, дзякуючы якой вылечылася сляпая княгіня і была пабудавана мясцовая царква; “Паляванне ў Налібоцкай пушчы” – зборнік вершаў, сярод якіх ёсць гімн паляўнічых: яго выконваюць пры адкрыцці і закрыцці палявання, аб паляванні ў Пяршайскім лясніцтве, дзе героямі з’яўляюцца нашы землякі, тут жа змешчана казка, чаму ліса з зайцам не сябруюць.
Жанаты, маю дваіх дзяцей. Дачка Алеся скончыла юрыдычны факультэт Белдзяржуніверсітэта і пайшла па маіх сцежках – працуе старшым памочнікам пракурора Савецкага раёна г. Мінска. Падарыла дзвюх унучак – Міраславу і Валерыю. Сын атрымаў такую ж вышэйшую адукацыю, але кірунак дзейнасці выбраў іншы: узначальвае аддзел продажу камерцыйных аўтамабіляў Volkswagen у сталіцы.
 
 
Я люблю свой Ракаў родны,
Бо радзіўся тут і рос,
Ён найлепшы – кожны згодны,
Да яго душой прырос.
Разам кожную хвіліну –
З ім з’яднаны назаўжды,
Сваю вольную часіну
Тут праводжу я заўжды.
І за рэчкаю, на “валах”
Я знаходжу свой пакой
І ляжу ў сочных травах,
Дзе любуюся ракой.
Тут плыве яна павольна,
Воды ў возера нясе,
Як тут дыхаецца вольна –
Іслач тут ва ўсёй красе.
Ну а возера – бы цуда:
Гладзь вады здалёк блішчыць,
З берагоў смяецца вуда,
Ды й асока там трашчыць.
Востраў – месца для спаткання,
Ён у возеры ляжыць,
Шмат хто там спазнаў каханне
І пачаў іначай жыць.
Ракаў – любая старонка,
Прыгажэйшы на ўвесь свет,
Хай гучаць тут песні звонка,
Ты не ведай толькі бед.
У праменях ты купайся
Кожны дзень і кожны час
І ніколі не здавайся,
Бо радзіма тут для нас.
 
Что такое семья?
Что такое семья?
Это ты, это я,
Это смех детворы
От зори до зори,
Это разума мир,
Это душ поводырь,
Это крепость моя,
Где живет вся семья.
Это будней поток,
Это счастья глоток,
Это мир для друзей,
С кем всегда веселей.
Это вечно весна,
Это ночи без сна,
Это наша любовь,
Разогревшая кровь.
Это душ теплота,
Это слов простота,
Это мир доброты,
Где есть я, где есть ты.
Это просто мечты,
Это утром цветы,
Это кофе в постель,
Что для нас колыбель.
Это радостей свет,
Это солнца привет,
Это сказочный сон,
Каждый где так влюблен.
Это сердца покой,
Это берег родной,
Это пристань моя,
Это все есть СЕМЬЯ.
 

На базе гімназіі № 1 г. Валожына адбылося пасяджэнне савета ўпраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама. На парадку дня – падвядзенне вынікаў работы сістэмы за 2020 год, справаздача аб выкананні Пагаднення паміж упраўленнем па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама і раённай арганізацыяй Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі на 2019-2022 гг. у другім паўгоддзі 2020 года і ўнясенні ў яго змяненняў і дапаўненняў.
На нараду запрасілі кіраўнікоў устаноў адукацыі, старшынь прафсаюзных арганізацый, лепшых педагогаў раёна, а таксама шаноўных гасцей – дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VII склікання Алега Аляксеевіча Семенчука, загадчыка сектара арганізацыйна-кадравай работы Галоўнага ўпраўлення па адукацыі Мінаблвыканкама Святлану Валер’еўну Глябовіч, намесніка старшыні райвыканкама Ігара Уладзіміравіча Шакуна.
З дакладам “Вынікі дзейнасці ўпраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама, устаноў адукацыі, фізічнай культуры і спорту ў 2020 годзе па павышэнні даступнасці і якасці адукацыі, развіцці фізічнай культуры, спорту і турызму” перад прысутнымі выступіла начальнік упраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама Таццяна Мікалаеўна Крыкала. Між іншым адзначалася: на фінансаванне сістэмы ў мінулым годзе з раённага бюджэту было накіравана 20529 тысяч рублёў, ці 32,7% кансалідаванага бюджэту раёна. Даходы ад пазабюджэтнай дзейнасці склалі 9,1% ад бюджэту. Прыцягнута 1,9 млн рублёў, што склала 107,5% да ўзроўню мінулага года ў фактычных цэнах. У мінулым годзе завершана будаўніцтва і ўведзены ў эксплуатацыю дашкольны цэнтр развіцця дзіцяці ў г. п. Івянец на 230 месцаў. На ўзвядзенне аб’екта зрасходавана 9,2 млн рублёў. У рамках рэалізацыі праекта “Мадэрнізацыя сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь” выкананы капітальны рамонт з элементамі мадэрнізацыі ў Івянецкай сярэдняй школе (835,7 тыс. рублёў). На правядзенне рамонтных работ у іншых установах адукацыі былі накіраваны 496,9 тыс. рублёў з мясцовага бюджэту.
Таццяна Мікалаеўна спынілася і на такіх важных пытаннях, як развіццё кадравых рэсурсаў сістэмы, умацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы аб’ектаў грамадскага харчавання, падвоз школьнікаў, выкананне паказчыкаў па эканоміі паліўна-энергетычных рэсурсаў, функцыянаванне ўстаноў дашкольнай адукацыі і ўстаноў, што забяспечваюць агульную сярэднюю адукацыю, і іншых важных момантах жыццядзейнасці сістэмы адукацыі. Вялікая ўвага падчас даклада надавалася выхаваўчай рабоце, павышэнню якасці і даступнасці адукацыі для выхаванцаў з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, раскрыццю творчага патэнцыялу выхаванцаў і педагогаў праз удзел у алімпіядах, конкурсах, фестывалях. Начальнік упраўлення заўважыла, што па-ранейшаму прыярытэтным кірункам работы застаецца захаванне і ўмацаванне здароўя дзяцей і моладзі. Падкрэслівалася станоўчая дынаміка па прыцягненні вучняў да заняткаў фізічнай культурай і спортам. Былі разгледжаны таксама іншыя напрамкі дзейнасці, у прыватнасці – ахова правоў дзіцяці і прафілактыка сацыяльнага сіроцтва. Кожны пункт даклада суправаджаўся глыбокім аналізам паспяховасці ці наадварот, пасля чаго агучваліся канкрэтныя задачы, выкананне якіх, на думку кіраўніка, забяспечыць яшчэ большы поспех.
Напрыканцы выступлення Таццяна Мікалаеўна назвала ўстановы адукацыі, што па выніках раённага конкурсу “За дасягненне высокіх паказчыкаў у развіцці адукацыі” за 2020 год названы лепшымі. Гэта Ракаўскі яслі-сад “Сонейка”, дашкольны цэнтр развіцця дзіцяці ў
г. п. Івянец, Пяршайскі вучэбна-педагагічны комплекс дзіцячы сад-сярэдняя школа, сярэдняя школа № 2 г. Валожына, цэнтр творчасці дзяцей і моладзі Валожынскага раёна.
У абмеркаванні асноўнага даклада прынялі ўдзел кіраўнікі ўстаноў-пераможцаў Тамара Дзмітрыеўна Картыннік, Кацярына Мікалаеўна Мазанік, Аляксандр Мікалаевіч Уланчык, Святлана Леанідаўна Ламака.
Не менш грунтоўным і паслядоўным быў даклад старшыні райкама прафсаюзаў работнікаў адукацыі і навукі Марыі Мікалаеўны Камінскай.
Са словамі ўдзячнасці за працу і жаданне дасягаць як мага больш высокіх паказчыкаў у сваёй дзейнасці да прысутных звярнуліся С. В. Глябовіч, І. У. Шакун. А. А. Семянчук, акрамя віншавання з поспехамі ў бок педагогаў Валожыншчыны, спыніўся таксама на асноўных кірунках сваёй дэпутацкай дзейнасці, у тым ліку на рабоце над новым Кодэксам аб адукацыі.
Завяршылася мерапрыемства цырымоніяй узнагароджання.
Ганаровыя граматы галоўнага ўпраўлення па адукацыі Мінаблвыканкама атрымалі метадыст цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Валожынскага раёна Васілій Уладзіміравіч Марзак і дырэктар Гародзькаўскага вучэбна-педагагічнага комплексу дзіцячы сад-сярэдняя школа Таццяна Іосіфаўна Чабай. Падзякай начальніка галоўнага ўпраўлення адзначаны загадчык дашкольнага цэнтра развіцця дзіцяці “Расінка” Наталія Станіславаўна Казак, настаўнік хіміі сярэдняй школы № 2 г. Валожына Таццяна Вячаславаўна Халявінская. Падзяка старшыні райвыканкама ўручана дырэктару дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы Дзмітрыю Васільевічу Ажарэльеву, Ганаровая грамата раённага Савета дэпутатаў – намесніку па асноўнай дзейнасці Дорскага вучэбна-педагагічнага комплексу дзіцячы сад-сярэдняя школа Ірыне Іосіфаўне Кулік. Восем педагогаў атрымалі падзякі начальніка ўпраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама, а трое адзначаны ганаровай граматай РК прафсаюзаў работнікаў адукацыі і навукі.
Вынікі года паказалі станоўчую дынаміку развіцця сістэмы адукацыі раёна па ўсіх кірунках дзейнасці. Задачы, пастаўленыя падчас пасяджэння савета, дазволяць забяспечыць паспяховае функцыянаванне і развіццё галіны ў 2021 годзе.

На мінулым тыдні ў райцэнтры адбыўся нечарговы пленум раённай прафсаюзнай арганізацыі Беларускага прафесійнага саюза работнікаў аграпрамысловага комплексу. У ім прынялі ўдзел старшыня абласнога камітэта прафсаюза работнікаў АПК Міхаіл Тарасавіч Бода, старшыня раённага аб’яднання прафсаюзаў Вераніка Віктараўна Загорская, выконваючы абавязкі начальніка ўпраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама Андрэй Аляксандравіч Загорскі, старшыні пярвічак сельгасарганізацый Валожыншчыны і прафесійнага сельскагаспадарчага ліцэя.

Галоўным пунктам парадку дня пленума значыліся выбары новага старшыні. Прэтэндэнта на адказную пасаду прафсаюзнаму актыву прадставіў М. Т. Бода. Ён расказаў, што папярэдне кандыдатуру Вікенція Мікалаевіча Адамовіча ўзгоднілі на абласным і рэспубліканскім узроўнях, таму абкам просіць падтрымаць гэта рашэнне і аддаць свае галасы за чалавека, які мае годны жыццёвы і прафесійны вопыт, умее працаваць з людзьмі, адказваць за дакументаабарот, вызначаецца выключнымі арганізатарскімі здольнасцямі.
Вікенцій Мікалаевіч нарадзіўся ў вёсцы Нямоні, доўгі час жыў у Сакаўшчыне, апошнія гады – жыхар Валожына. Спачатку скончыў Маладзечанскае музвучылішча, пасля – педагагічны інстытут. Працаваў у адукацыі і ва ўстановах культуры, 16 гадоў таму прыйшоў на дзяржаўную службу ў якасці начальніка аддзела культуры. Апошнія восем гадоў узначальваў аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі. Мае вопыт прафсаюзнай работы і добрае ўяўленне аб жыццядзейнасці сельгасарганізацый.

Член прэзідыума РК Таццяна Шумская, згодна з пратаколам, вынесла пытанне на галасаванне. У выніку ўсе прысутныя прагаласавалі станоўча, і абранаму прафсаюзнаму лідару было прапанавана зачытаць словы спецыяльнай клятвы, з чым Вікенцій Мікалаевіч паспяхова справіўся. Ён з хваляваннем выказаў словы ўдзячнасці за давер і падтрымку калегам, кіраўніцтву райвыканкама, усім работнікам галіновага прафсаюза, якія палічылі магчымым даверыць яму высокую пасаду.
Новага старшыню павіншаваў М. Т. Бода. Ён запэўніў свайго падначаленага ў тым, што падтрымка абкама Валожынскай арганізацыі забяспечана з умовай – старшыня раённага камітэта работнікаў АПК будзе вельмі адказна ставіцца да сваіх няпростых абавязкаў, надаваць вялікую ўвагу ахове працы супрацоўнікаў сельгасгаліны, аздараўленню і сацыяльна-бытавым умовам іх працы. Пасля В. М. Адамовічу ўручылі пасведчанне, кветкі ад абкама і райкама.

З вітальным словам да калег і з віншаваннямі да абранага кіраўніка звярнулася Вераніка Віктараўна Загорская. Яна выказала надзею на далейшае выніковае супрацоўніцтва з чалавекам, з якім і ў час яго папярэдняй дзейнасці мела цудоўныя партнёрскія адносіны. Ад старшынь прафкамаў прадпрыемстваў з наказам адносна будучай сумеснай работы выступіла і старшыня прафкама Валожынскага ўчастка ААТ “Маладзечанскі малочны камбінат” Ірына Тадэвушаўна Бітэль, якая апошнія месяцы выконвала абавязкі старшыні раённай арганізацыі.
Да работы на новай пасадзе Вікенцій Мікалаевіч прыступіў 25 лютага.

У Валожынскім краязнаўчым музеі папоўнілася калекцыя паштовак 60-70гг. прошлага стагоддзя, дзякуючы жыхарцы горада Валожына Марцінкевіч Соф’і Фамінічне. Для сучаснага чалавека паштоўка – гэта вельмі проста і прымітыўна. Многія з нас сталі забывацца, што раней мы віншавалі родных і сяброў прыгожымі, яркімі паштоўкамі напярэданні Новага года ці 8 Сакавіка…Зараз усе нашы зносіны ажыццяўляюцца з дапамогай мабільнага тэлефона ці камп’ютэра. А вось старая добрая паштоўка стала рарытэтам і надзейна прыжываецца ў музейных фондах.