Воложинский районный
исполнительный комитет

Падарунак ад райвыканкама А. В. КАЛАЧУ ўручае І. У. ШАКУН.

Восемдзесят тры гады выконвае задачы па забеспячэнні непарушнасці рубяжоў Айчыны воінская часць 30695.

Мерапрыемствы з гэтай нагоды прайшлі ў Валожыне ў мінулую суботу.

Зранку на пляцы воінскай часці адбылося ўрачыстае пастраенне з вынасам Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь, знамені брыгады і знамені радыёразведкі. Затым вайскоўцы накіраваліся ў РЦК, каб ва ўтульнай атмасферы адзначыць важны для іх дзень. Сярод ганаровых гасцей на свяце прысутнічалі намеснік старшыні райвыканкама І. У. Шакун, ветэраны часці.

Са сцэны ў святочны дзень гучалі віншаванні і шматлікія пажаданні. Не абышлося і без узнагарод. Ганаровыя граматы і падзякі за годнае служэнне беларускаму народу атрымалі  больш за 30 вайскоўцаў.

Камандзір часці Андрэй Віктаравіч Калач падчас выступлення адзначыў: “Немагчыма пераацаніць заслугі афіцэраў і салдат брыгады, якія яшчэ ў гады Вялікай Айчыннай вайны паказалі свой прафесіяналізм і ўнеслі важкі ўклад у Вялікую Перамогу. І сёння, у мірны час, яны годна абараняюць жыццё роднай краіны”. Да віншаванняў далучыўся і прадстаўнік мясцовай улады. Ігар Уладзіміравіч Шакун запэўніў прысутных: “Мы ганарымся тым, што маем магчымасць называць сваім адно з найбольш знакамітых воінскіх злучэнняў краіны. Гісторыя воінскай часці, якая столькі часу размяшчаецца на тэрыторыі раёна, даўно – неадрыўная частка гісторыі Валожыншчыны, яе свое-асаблівы сімвал”.

Сапраўдным упрыгажэннем свята стаў канцэрт, падрыхтаваны сіламі самадзейных артыстаў РЦК і воінскай часці 30695.

Медыцынская сястра працэдурнага кабінета Алена Мікалаеўна ЖУРКЕВІЧ перад ін’екцыяй тлумачыць наведвальнікам свае дзеянні, дае рэкамендацыі. Нядаўна зрабіў першую ін’екцыю прышчэпкі рэдактар нашай газеты Сяргей Браніслававіч САДОЎСКІ. Я нават сфатаграфавала момант, калі яму калолі вакцыну. У Сяргея Браніслававіча вялікая сям’я, у якой ёсць і пажылыя людзі. На працэдуру малады мужчына пайшоў у першую чаргу дзеля іх бяспекі. Да таго ж яшчэ зімой ён сустрэўся з гэтым непрыемным захворваннем, таму вырашыў рабіць усё магчымае, каб больш не атрымліваць “падарункі” каранавіруса. Сёння мы з начальнікам дамовіліся шчыра расказаць вам пра тое, як ён, а пасля і я перажывём вакцынацыю. Сяргей Браніслававіч перанёс працэдуру лёгка. Ніякіх нязвыклых адчуванняў не наглядалася ў яго і ў наступныя дні. Сачыце за нашымі публікацыямі.

Каранавірус – не першы вораг чалавецтва, зброяй супраць якога павінна стаць масавая вакцынацыя. Сотням мільёнаў людзей ва ўсім свеце пашчасціла застацца ў жывых дзякуючы вынаходніцтву ўправы на нябачных забойцаў, што настойліва тэрарызуюць насельніцтва планеты. Так, прышчэпкі супраць інфекцыйных захворванняў сапраўды змянілі свет, падарыўшы людзям надзею на больш працяглае жыццё. Канешне, гэта стала магчымым толькі для тых, хто мае доступ да медыцынскай дапамогі. На шчасце, сёння ў нашай краіне вакцынацыя даступная кожнаму. Дык чаму ж мы, такія цывілізаваныя, сутыкнуўшыся з каварным СОVID-19 (а ён працягвае настойліва прарэджваць нашы рады), упарта баімся доўгачаканага сродку супраць яго?

Між іншым, правобразы вакцын з’явіліся яшчэ ў старажытнасці, калі людзі не ведалі ні пра бактэрыі, ні пра вірусы, а грунтавалі свае прафілактычныя мерапрыемствы на нагляданнях і высновах з іх. А тры стагоддзі таму англійскі ўрач Эдвард Джэнер стварыў першы прэпарат, што дазволіў перамагчы ў барацьбе з натуральнай воспай. Медык заўважыў: даяркі амаль не хварэюць на яе. Справа ў тым, што жанчыны падчас даення кароў заражаліся каровінай воспай, пераносілі яе ў лёгкай форме, таму да натуральнай станавіліся неўспрымальнымі. Джэнер – сапраўдны рэвалюцыянер ад навукі – стварыў сыроватку на аснове выдзяленняў з рук даярак і ўкалоў яе сыну сваіх знаёмых (гісторыя нават захавала яго імя – Джэймс Фіпс), а праз нейкі час у дачыненні да таго ж хлопчыка прымяніў прэпарат на аснове натуральнай воспы. І малы не захварэў!

Так пачалася гісторыя прафілактычных прышчэпак. Дарэчы, само слова “вакцына” паходзіць ад лацінскага vaccinus, што значыць “каровы”. Думаю, ніхто з нас не дапускае, быццам з таго моманту ўсе людзі адразу паверылі ў вакцынацыю, і праходзіла яна заўсёды гладка. На самай справе людзям характэрна баяцца нязведанага. Але ж давайце не забываць, што за трыста гадоў вучонымі распрацаваны спецыяльныя методыкі для таго, каб пацвердзіць бяспечнасць створаных імі вакцын. У першую чаргу гэта некалькі стадый праверак, уключаючы іспыты на жывёлах і добраахвотніках.

Як і ў сусветным грамадстве, так і сярод валожынцаў пакуль няма адзінай думкі адносна прышчэпкі супраць каранавіруса. Пры падрыхтоўцы гэтага матэрыялу я паспрабавала высветліць, на чым грунтуюцца меркаванні тых, хто выступае супраць, і тых, хто абедзвума рукамі – за.

Цікава, што ніводзін з маіх знаёмых праціўнікаў вакцынацыі не пажадаў выказацца на старонках газеты. Таму пазнаёмлю чытачоў толькі з найбольш часта прыведзенымі аргументамі:

– не хачу быць падвопытнай мышшу, лічу патрэбным паназіраць за тымі, хто згадзіўся на прышчэпку, пачакаць пэўных вынікаў;

– баюся, каб пасля прышчэпкі не захварэць;

– пачакаю, калі вакцын будзе мноства, і выберу тую, што будзе самай ацэненай у свеце;

– спадзяюся, што ў мяне пасля перанесенага захворвання маецца дастаковая колькасць антыцел.

Неабходна заўважыць, што суразмоўцы, і гэта напэўна павінна радаваць медыкаў, не выказаліся супраць у катэгарычнай форме. Кожны дапускае, што з цягам часу зробіць прышчэпку. Асцярожнасць – адна з галоўных рыс характару беларусаў. Таму словазлучэнне “хачу пачакаць” прагучала ад большасці тых, з кім абмяркоўвала гэта пытанне. А смелыя валожынцы, што рызыкнулі і ўжо пабывалі ў працэдурным кабінеце райпаліклінікі, з радасцю падзяліліся сваім вопытам.

Давайце прыслухаемся да землякоў, якіх можна назваць першапраходцамі.

Загадчык паліклінікі Аляксандр Аляксандравіч БУРАК:

– Я – адзін з нямногіх, хто пасля прышчэпкі ўсё ж перахварэў. Наконт гэтага факту сярод жыхароў нашага горада нават распаўсюдзіліся чуткі. Толькі ніводную з іх нельга прызнаць праўдзівай. Перш-наперш хачу нагадаць: прышчэпка – не панацэя ад захворвання. Прышчэпка – магчымасць больш лёгка перанесці захворванне ці ў вогуле яго не заўважыць. У маім выпадку вакцынацыя дапамагла вельмі хутка справіцца з інфекцыяй. Людзям патрэбна разумець, што вакцынацыя – просты, бяспечны і эфектыўны спосаб падрыхтавацца да сустрэчы з узбуджальнікам. Яна задзейнічае ўласныя ахоўныя механізмы арганізма для фарміравання ўстойлівасці да інфекцыі і робіць нашу імунную сістэму больш моцнай. Як і само захворванне, вакцына трэніруе яе здольнасць выпрацоўваць спецыфічныя антыцелы. Да таго ж (неабходна гэта добра ўсвядоміць) вакцына ўтрымлівае толькі нежывыя ці аслабленыя формы ўзбуджальніка, а гэта ні ў якім разе не можа прывесці да захворвання ці стварыць рызыку звязаных з ім ускладненняў. Мы працуем з вакцынай “Спадарожнік V”, якая ўтрымлівае толькі часцінкі віруса.

Начальнік упраўлення па адукацыі, спорце і турызме Таццяна Мікалаеўна КРЫКАЛА:

– Перахварэла каранавірусам яшчэ ў першую хвалю. Форму, напэўна, нельга назваць складанай. Я не трапіла ў стацыянар, цяжкіх сімптомаў не мела. Аднак, паверце, мне, мякка кажучы, не спадабалася. Таму, як толькі пачалі гаварыць пра тое, што вакцына ўжо з’явілася, адразу стала вывучаць матэрыялы, звязаныя з ёй, раілася з медыкамі. Хачу зазначыць: у Інтэрнэце шмат супярэчлівай інфармацыі. Таму кожны знойдзе тое, што імкнецца знайсці. Я паглыбілася ў гісторыю, пачытала артыкулы сур’ёзных вучоных. Гэта падтрымала мой намер. Разам з мужам мы прайшлі абодва этапы вакцынацыі. Ніякіх непрыемных праяў не адчулі. Працэдура не гарантуе 100-працэнтную ахову ад віруса, але я ўпэўнена: яна падрыхтуе мой арганізм да сустрэчы з ім. Шчыра раю ўсім, асабліва сваім калегам, смела ісці на вакцынацыю. Гэта неабходна рабіць і для сябе, і дзеля тых, хто побач.

Былы дырэктар гімназіі № 1 Тамара Іванаўна ІНФАРОВІЧ:

– Мае дзеці – урачы. Калі на нашы прасторы прыйшоў каранавірус, яны адразу “пасадзілі” мяне на строгую самаізаляцыю. Я і сама, цудоўна разумеючы небяспеку, паводзіла і паводжу сябе адказна – людныя месцы не наведваю, карыстаюся маскай, апрацоўваю рукі. Шчыра шкадую тых, хто хварэў, тым больш – у цяжкай форме. Вельмі перажывала, калі чула: некаторыя знаёмыя не здолелі перамагчы захворванне. Засынала і прачыналася з думкай: “Хутчэй бы ўжо пачалася вакцынацыя!” Пра тое, што вакцыну вынайшлі, даведалася ад сыноў. Яны і іх бліжэйшае акружэнне прышчэпкі зрабілі амаль адразу, як толькі гэта стала магчымым. Мне параілі трошкі пачакаць, каб упэўніцца: пераносіцца працэдура лёгка. Я шчыра ўдзячна свайму ўчастковаму тэрапеўту Ірыне Іосіфаўне Шота. Доктар цудоўна патлумачыла, што я павінна ведаць, да чаго быць гатовай. Усё прайшло добра. Пасля першай ін’екцыі мая звычайна паніжаная тэмпература нязначна павысілася, але не перасягнула 37 градусаў. Пасля другога этапу ўвогуле нічога асаблівага не заўважыла. Тое, што прыняла вакцыну, мяне не расхалоджвае. Буду, як і раней, асцерагацца. Спадзяюся, у хуткім часе людзі перастануць гуляць у гульню “за і супраць” і ўсвядомяць: прышчэпка – адзінае выйсце.

Дырэктар СШ № 2 г. Валожына Аляксандр Мікалаевіч УЛАНЧЫК:

– Сярод маіх калег шмат перахварэўшых. Многія перанеслі вірус з ускладненнямі. Я старанна выконваў усе неабходныя правілы і вельмі спадзяваўся на прышчэпку. Не разумею тых, хто супраць вакцынацыі. Каб у свой час не з’явіліся сыроваткі супраць мноства страшных захворванняў, пра якія мы зараз нават і не ўспамінаем, магчыма, род людскі даўно б вымер. А, між іншым, хтосьці на тыя прышчэпкі ішоў у першых радах. Людзі рызыкнулі і перамаглі. Чаго чакаем мы? Я і мая жонка свядома пайшлі на вакцынацыю. Перанеслі яе без праблем. У калектыве, які ўзначальваю, ідзе паступовы, але стабільны працэс прыняцця неабходнасці вакцынацыі. Некалькі чалавек прайшлі абодва этапы, некалькі – пакуль першы. Маюць намер зрабіць прышчэпку і тыя, хто нядаўна перахварэў, аднак пакуль стараюцца даць арганізму адпачыць. Час яшчэ ёсць.

Як паведамілі ў паліклініцы, грамадскасць Валожыншчыны ў адносінах да прышчэпак хоць і павольна, але актывізуецца. Сярод калектываў у лідарах па прыняцці прышчэпак – воінская часць і школы. Задаюць тон і самі медыцынскія работнікі. Магчыма таму, што ведаюць значна больш, чым просты абывацель. Яны нагадваюць: імунная ахова ад каранавіруса пасля прышчэпкі захоўваецца не менш за 9 месяцаў, а па выніках матэматычнага мадэліравання (на практыцы пакуль не праверана, таму што для гэтага патрэбен час) – да 2-х гадоў.

Карыстаючыся магчымасцю, я пацікавілася ў медыкаў, ці не пара рабіць прышчэпку і мне (з улікам таго, што хварэла ў студзені). Мне патлумачылі: анцтыцелы пасля захворвання могуць захоўвацца да 6-і месяцаў (іх можа і не быць). Таму перыяд праз 4-6 месяцаў – самы прыдатны для прышчэпкі. І, дарэчы, антыцел ад яе выпрацоўваецца непараўнальна больш, чым пасля таго, як асабіста пазнаёмішся з сапраўдным жывым вірусам.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Намеснік старшыні райвыканкама Ігар ШАКУН уручыў падзякі прыёмным маці Алене ДВАРЭЦКАЙ, Вользе ВОЛКАВАЙ, Ірыне БРЫЛЕВІЧ.

Канцэртная праграма «У цёплым сямейным коле», прысвечаная Міжнароднаму дню сям’і, адбылася 15 мая ў кінатэатры «Юнацтва» райцэнтра.

Павіншаваць жыхароў горада і раёна з такім важным для кожнага чалавека святам на сцэну падняўся намеснік старшыні райвыканкама Ігар Уладзіміравіч Шакун. Ён заўважыў, што сям’я – гэта наша прыстань, крэпасць, што засцерагае ад усіх нягод. Асноўныя яе законы – вернасць, любоў, выхаванне дзяцей, павага, узаемаразуменне. Яна аб’ядноўвае блізкіх і родных, тых, каго мы любім, з каго бяром прыклад, пра каго клапоцімся і жадаем дабра і шчасця. У Валожынскім раёне пражывае шмат выдатных сем’яў, у тым ліку шматдзетных і прыёмных. Ігар Уладзіміравіч уручыў падзякі старшыні райвыканкама за шматгадовую добрасумленную працу, вялікі асабісты ўклад у развіццё сямейнага выхавання прыёмным маці Ірыне Феліксаўне Брылевіч, у яе сям’і цяпер знаходзяцца трое непаўналетніх дзяцей, а яшчэ чацвёра ўжо пайшлі ў самастойнае жыццё; Вользе Аляксандраўне Волкавай, якая выхоўвае пяць непаўналетніх; Алене Феліксаўне Дварэцкай, што гадуе шэсць прыёмных сыноў і дачок, самай меншай з іх – усяго адзін годзік. Намеснік старшыні райвыканкама пажадаў паважаным жанчынам, каб збываліся ўсе іх надзеі, мары і пажаданні, а дзеці заўсёды былі радаснымі і шчаслівымі.

Член праўлення РА ГА «Беларускі саюз жанчын» Святлана РАКАВЕЦ з пераможцай конкурсу малюнка Валянцінай КУЛІК.

З вітальным словам да прысутных звярнулася член праўлення раённай арганізацыі ГА «Беларускі саюз жанчын» Святлана Леанідаўна Ракавец. Яна падкрэсліла, што стваральная роля маці, пазітыўныя жыццёвыя арыенціры дзяцей – гэта тыя основы, без якіх немагчыма ўмацаванне прэстыжу сям’і і духоўнае адраджэнне грамадства, і агучыла вынікі конкурсу дзіцячага малюнка «Жаночы твар Перамогі», што праводзіла арганізацыя. Памятныя падарункі за 1-е месца атрымала вучаніца Дорскага ВПК Валянціна Кулік, за 2-е – выхаванка Івянецкай дзіцячай школы мастацтваў Эмілія Карніцкая, за 3-е – выхаванка Валожынскай дзіцячай школы мастацтваў Кацярына Кербедзь. Між іншым, работа Валянціны Кулік прыняла ўдзел у выставах Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і на Кургане Славы.

У Дзень сям’і таксама былі падведзены вынікі фотаконкурсу для шматдзетных сем’яў «Ад трох да бясконцасці», ініцыятарам якога выступіла раённая арганізацыя ГА «Беларускі саюз жанчын». Найлепш паказала сябе ў ім сям’я Максіма і Юліі Гісіч, дзе выхоўваюцца трое дзяцей – Эвеліна, Антон і Арсеній. Яны таксама атрымалі падарунак з рук Святланы Леанідаўны.

Пераможцы раённага конкурсу малюнкаў, прысвечаных Дню Дзяржаўнага герба і флага.

Узнагароджанне пераможцаў раённага конкурсу малюнкаў, прысвечаных Дню Дзяржаўных герба і флага, ініцыятарам правядзення якога выступіў ГА «БРСМ», правёў першы сакратар раённай арганізацыі Уладзімір Паўлавіч Ціханоўскі. 1-е месца тут заняла вучаніца Пугачоўскага ВПК Яна Цішэвіч, 2-е – вучаніца сярэдняй школы № 2 Паліна Пратасевіч,

3-е – вучаніца сярэдняй школы № 1 Арына Пачыкоўская.

Танец «Детки-конфетки» выконвае калектыў цэнтра творчасці дзяцей і моладзі.Саксафаніст Ягор КАЗЛОЎ.Падчас выступлення народнага калектыву «Журавінка».Дуэт Валожынскай ДШМ Аксаны СЕВЯРЫН і Алега КАРАНЕЎСКАГА.

Спявае Таццяна БАНДАРЭНКА.Спявае калектыў «Вясёлыя ноткі».

Прыгожыя песні і танцавальныя нумары ў выкананні артыстаў і творчых калектываў раённага Цэнтра культуры, Валожынскай дзіцячай школы мастацтваў, устаноў адукацыі, цэнтра творчасці дзяцей і моладзі, Івянецкага дома культуры і інш. стварылі непаўторную атмасферу сапраўднага свята. З асаблівым замілаваннем прысутныя сустракалі юных выканаўцаў і шчыра апладзіравалі кожнаму, хто выходзіў на сцэну.

Анжэла РАДЫНА,

фота аўтара

Для участия в марафоне необходимо сделать фото велосипедной поездки, прогулки, пробежки, а также сделать скриншот из любого мобильного приложения, которое фиксирует физическую активность, либо фитнес-браслета (где, будет видно сколько километров преодолел участник марафона за определенное время) и опубликовать эти фото на своей страничке в ИНСТАГРАМ с хештегом #КИЛОМЕТРЫ_БЕЗ_ТАБАКА_ВОЛОЖИН.
Присоединяйтесь!!!

19 мая 2021 года с 10 до 12 по тел. 8-01772-54274 будет организована «прямая линия» с вриод начальника районного отдела внутренних дел Курсом Павлом Геннадьевичем по вопросам обеспечения законности и правопорядка на территории Воложинского района.

Министерство финансов и Министерство по налогам и сборам
в связи с поступающими вопросами по местному сбору за пересечение транспортными средствами Государственной границы Республики Беларусь (далее – сбор) сообщают.

О платежных документах, подтверждающих уплату сбора.

Согласно пункту 3 статьи 4 Закона Республики Беларусь
от 29 декабря 2020 г. № 72-З «Об изменении Налогового кодекса Республики Беларусь» (далее – Закон № 72-З) плательщиками сбора признаются водители принадлежащих организациям или физическим лицам, в том числе зарегистрированным в качестве индивидуальных предпринимателей, транспортных средств, пересекающих Государственную границу Республики Беларусь в пунктах пропуска.

Водитель транспортного средства, выезжающего из Республики Беларусь в пункте пропуска, представляет документ, подтверждающий уплату сбора (за исключением случаев, если лицо освобождено от уплаты сбора).

При этом документ, подтверждающий уплату сбора, должен содержать информацию о наименовании организации и (или) фамилии, собственном имени, отчестве (если таковое имеется) физического лица или индивидуального предпринимателя, которому принадлежит транспортное средство. Таким образом, отсутствие в платежном документе указания фамилии, собственного имени, отчества (если таковое имеется) водителя транспортного средства, принадлежащего организации или индивидуальному предпринимателю, или иному физическому лицу (собственнику транспортного средства) не является основанием для отказа в пропуске транспортного средства через Государственную границу Республики Беларусь.

О возврате сбора.

Пунктом 11 статьи 4 Закона № 72-З определено, что обеспечение соблюдения порядка внесения сбора осуществляется органами пограничной службы. В пунктах пропуска, в которых пограничный контроль осуществляется таможенными органами, обеспечение соблюдения порядка внесения сбора осуществляется таможенными органами.

Согласно пункту 57 постановления Министерства финансов Республики Беларусь от 2 февраля 2021 г. № 8 «О порядке зачисления, распределения и механизме возврата доходов бюджета в 2021 году» сбор за пересечение границы уплачивается в доходы соответствующего областного бюджета по месту расположения пунктов пропуска через Государственную границу Республики Беларусь.

В пункте 21 Инструкции о порядке исполнения местных бюджетов по доходам, утвержденной постановлением Министерства финансов Республики Беларусь и Правления Национального банка Республики Беларусь от 23 декабря 2005 г. № 159/176, предусмотрено, что возврат излишне уплаченных плательщиком, взысканных с плательщика платежей в бюджет, контроль за уплатой которых возложен на инспекции МНС, осуществляется на основании решения инспекции МНС, возврат иных платежей, в том числе сбора – на основании решения местного финансового органа, исполкома.

При этом такой возврат осуществляется на основании заявления плательщика, к которому прилагаются документы, являющиеся основанием для возврата, а именно: документы, подтверждающие уплату денежных средств в местный бюджет, и документ, выдаваемый организацией, осуществляющей контроль за уплатой данного платежа, в котором указываются обстоятельства, являющиеся основанием для полного или частичного возврата платежа.

Применительно к сбору решение о возврате должно приниматься главными финансовыми управлениями областных исполнительных комитетов на основании сведений об уплаченных суммах сбора и информации о фактическом пересечении границы транспортным средством.

О льготах по сбору.

1. Согласно пункту 7 статьи 4 Закона № 72-З от уплаты сбора освобождаются транспортные средства, на которых следуют перечисленные в этом пункте категории физических лиц.

Таким образом, льготой по сбору вправе воспользоваться как водители, так и пассажиры транспортных средств, пересекающих Государственную границу Республики Беларусь в пунктах пропуска, за исключением транспортных средств, используемых для автомобильных перевозок пассажиров в регулярном сообщении, либо для иных коммерческих целей.

2. В соответствии с абзацем тринадцатым пункта 7 статьи 4 Закона № 72-З от уплаты сбора освобождаются транспортные средства, на которых следуют иные категории лиц, определяемые областными Советами депутатов. Таким образом, дополнительные льготы по сбору могут быть установлены для иных категорий лиц решениями областных Советов депутатов.

Кроме того, льготы по сбору отдельным плательщикам – физическим лица могут представляться областными, районными, городскими (городов областного подчинения) Советами депутатов либо по их поручению местными исполнительными и распорядительными органами в рамках прав, предоставленных им частью четвертой пункта 3 статьи 35 Кодекса, в связи с нахождением таких плательщиков в трудной жизненной ситуации.

Уплата сбора.

В соответствии с пунктом 9 статьи 4 Закона № 72-З сбор уплачивается до пересечения (предварительная (до прибытия в пункт пропуска) уплата)) или при пересечении Государственной границы Республики Беларусь в пунктах пропуска

Справочно. Согласно пункту 10 статьи 4 Закона № 72-З при осуществлении оплаты сбора с использованием объектов программно-технической инфраструктуры и систем дистанционного банковского обслуживания в качестве документа, подтверждающего уплату сбора, представляется карт-чек, сформированный на бумажном носителе или в электронном виде.

Факт уплаты сбора путем перечисления суммы сбора со счета организации или индивидуального предпринимателя подтверждается дополнительным экземпляром платежной инструкции, экземпляром платежной инструкции, составленными на бумажном носителе при осуществлении электронных платежей, с отметкой банка об их исполнении. При этом в отметке банка должны содержаться дата исполнения платежной инструкции, оригинальный штамп банка и подпись ответственного исполнителя.

Об уплате сбора нерезидентами Республики Беларусь.

Наиболее оптимальным способом уплаты сбора нерезидентами Республики Беларусь (иностранными гражданами и лицами без гражданства) является уплата сбора через отделения банков.

15 мая в ГУО «Ивенецкий центр творчества детей и молодежи» прошли праздничные мероприятия, посвящённые Международному Дню семьи.

Цель мероприятий: приобщать учащихся к праздничной культуре, способствовать воспитанию уважения к семье, подчеркнуть важность семейных ценностей.

Прошло открытое занятие объединения по интересам «Я - художник», которое называлось «Портрет моей дружной семьи». Чтобы порадовать свою семью, ребята постарались нарисовать её такой, какая она у них есть: весёлой, счастливой, красивой. Каждая работа выполнена с большой любовью и несёт в себе тепло и доброту. Портреты получились очень яркими, красочными и непохожими друг на друга. В своих работах обучаемые проявили творческие способности и безграничную любовь к своим семьям.

Занятие объединения по интересам «Гліняныя цуды» прошло под девизом «Чему мы научились», где учащиеся постарались проявить свои творческие способности и продемонстрировать навыки, которые они приобрели за учебный год.

В честь дня семьи состоялись и спортивные мероприятия: турнир по волейболу и весенний кросс.

"Что важней всего на свете - мир, любовь, семья и дети"

15.05.2021  в Центре прошли мероприятия, посвященные Дню семьи. С детьми проводились тематические беседы, игры, просмотр мультфильмов, музыкально-спортивное мероприятие "Моя семья - мое богатство". Во время праздника звучали песни о всех членов семьи, проводились конкурсы на смекалку и скорость в помощи мамам дома, все ребята участвовали в различных танцах, принимали активное участие в театральной инсценировке "Дружная семья". Теплая атмосфера и добрые глаза участников делали праздник еще более душевным и увлекательным. В День семьи дети принимали участие в раскрашивании рисунков, из которых была оформлена выставка "Семейные радости". Со школьниками проведено воспитательное мероприятие "Семья  - это важно. Семья - это счастье". День закончился на позитивной ноте, ребята поехали домой с массой положительных впечатлений.

15 мая 2021 года с учащимися, проживающими в общежитии ГУО «Воложинский сельскохозяйственный профессиональный лицей» проведено занятие с элементами тренинга «Семья – это то, что всегда с тобой», посвященному Международному Дню семьи. Эмоциональное состояние участников занятия было благоприятным. Сильным блоком занятия было упражнение «Моя родословная», где каждый презентовал родословную своей семьи и с гордостью говорил о своих предках.

Весна – это не только время устоявшейся теплой погоды, отдыха на природе и отпусков, но и начало пожароопасного сезона. Под угрозой в такой период находится одно из важнейших национальных богатств Беларуси – леса. Опасность для них представляют природные пожары, последствия которых весьма негативны: подобные чрезвычайные ситуации наносят государству значительный экологический и материальный ущерб.

Природные пожары делятся на лесные, характеризующиеся неуправляемым распространением огня по лесным площадям, и торфяные, когда горит слой торфа и корни деревьев. Ликвидировать и те, и другие совсем непросто, поэтому делать это лучше на начальной стадии. Для того, чтобы своевременно обнаружить очаг возгорания, на территории страны ведется авиапатрулирование.

В редких случаях лесные пожары происходят из-за удара молнии или самовозгорания торфяника. Основной же причиной их возникновения является человеческий фактор. Костры, непотушенные спички и окурки в местах отдыха, игры детей с огнем, сжигание мусора и сельскохозяйственные палы – все это часто оборачивается стихией, контролировать которую очень сложно.

Чтобы избежать природных ЧС, необходимо выполнять основные требования безопасности. Не поджигайте сухую траву на полянах, не бросайте в лесу бутылки или осколки стекла: они могут сработать как зажигательные линзы, не пользуйтесь пиротехническими изделиями, не оставляйте промасленные, пропитанные бензином или другим горючим веществом обтирочные материалы, не въезжайте в лес на машинах или мотоциклах: искры из глушителя могут привести к пожару.

Отдельного внимания требует разведение костра. К сожалению, в большинстве своем люди не уделяют этому процессу должного внимания, забывая, что опасность возникновения лесного пожара даже от небольшого источника огня вполне реальна, особенно в сухую ветреную погоду. Именно небрежность и безответственность зачастую играет злую шутку с нарушителями.

Таким образом, если Вы решили разжечь костер, не пренебрегайте правилами пожарной безопасности. Во-первых, не делайте этого в сухом лесу или на торфянике, под кронами деревьев. Во-вторых, кострище должно располагаться на минеральной почве (песке или глине). В-третьих, сгребите лесную подстилку в радиусе 0,5 метра. В-четвертых, обложите костер камнями или другим негорючим материалом. И, в-пятых, уходя, не забудьте его потушить. Залейте костер, после чего разгребите золу и убедитесь, что под ней не осталось тлеющих углей. Подождите, пока перестанет идти дым или пар.

Столкнуться с природным пожаром может абсолютно любой человек, поэтому готовым нужно быть и к такой экстремальной ситуации. Итак, став свидетелем такого происшествия, первым делом четко оцените обстановку. Не стоит даром тратить время на уже прилично разыгравшийся огонь – в этом случае поспешите за помощью. Покидая место пожара, идите навстречу ветру, перпендикулярно кромке пожара, по просекам, дорогам, полянам, берегам ручьев и рек. При сильном задымлении, если у вас есть такая возможность, прикройте рот и нос мокрой тряпкой. Сообщите о произошедшем в службу спасения по телефонам 101 или 112.

Если же возгорание небольшое, и Вы уверены в своих силах, постарайтесь затушить его самостоятельно. Иногда достаточно просто затоптать пламя. Если же подобные действия ни к чему не привели, попробуйте залить огонь водой из ближайшего водоема или засыпать землей. Также используйте пучки веток от деревьев лиственных пород, плотную ткань или мокрую одежду. Наносите скользящие удары по кромке огня сбоку, в сторону очага пожара, как бы сметая пламя. Ветви, ткань переворачивайте после каждого удара, чтобы они не загорелись. Потушив, не уходите до тех пор, пока не убедитесь, что огонь не разгорится снова. Сообщите в лесничество или лесхоз о месте и времени пожара, а также о возможных его причинах.

Увидев, что горит торфяное болото, не пытайтесь его потушить, обойдите стороной. Двигайтесь против ветра, внимательно осматривайте дорогу перед собой. Помните, что в результате торфяного пожара, огонь уходит под землю, образуя пустоты, в которые можно провалиться, поэтому будьте предельно внимательны и осторожны.

Лес – одно из любимых мест отдыха человека, поэтому в интересах каждого из нас предупредить там возникновение пожаров. И такой гарантией защищенности будет только строгое соблюдение несложных правил пожарной безопасности каждым. Берегите себя и своих близких!