Воложинский районный
исполнительный комитет

Ежегодно в   канун  Нового года Воложинская районная организация    приходит в гости в детское отделение районной больницы с  нужными  подарками, которые помогают   создать  комфорт для мам, лежащих с детками   в отделении.  

Актив районной организации РОО «Белая Русь» и  председатели  первичных организаций  поздравили   детей, чьи родители являются  членами объединения,  с Новым годом   и вручили   детям  сладкие подарки.

Не оставили без внимания и нашего ветерана Пасеко Василия Григорьевича.  Из-за   болезни   мы не смогли лично поздравить  ветерана, но  искренние поздравления с Новым годом и Рождеством  и пожелания скорейшего выздоровления передали его родным.    К  праздничному столу   вручили  продуктовый набор.

В  начале декабре 2021 года ученица Дорского филиала ГУО «Ивенецкая ДШИ им. К.И.Поплавского»  по классу цимбал Кулик Валентина приняла участие в Международном дистанционном конкурсе под эгидой Американского представительства с дипломами стандарта США и партнеров и получила диплом лауреата 1 степени за исполненное произведение «Цирк» Петтера, учитель Соболь Екатерина Викентьевна.

Учитель по изобразительному искусству Харлинская Ольга Семеновна приняла участие в Международном  конкурсе-фестивале «Морозко»(онлайн) Санкт-Петербург, за свою творческую работу получила диплом Лауреата 1 степени.

“Гарыць сёння ў нашых удзячных сэрцах нязгасная зорка Максіма. Яна асвятляе нам шляхі да ўзвелічэння (за што ён усё жыццё змагаўся) роднай краіны, мовы і літаратуры, да духоўнага ўзвышэння саміх сябе”.

Уладзімір Барысенка.

Сёння кожны неабыякавы чалавек да беларускай культуры па-свойму ўшаноўвае імя нашага класіка, яго паэзію, кожны можа знайсці ў ёй тое, што так неабходна, каб узбагаціцца душой, узвысіцца...

Максім Багдановіч займае асаблівае месца ў творчым жыцці Хрысціны Лямбовіч, народнага майстра па ткацтве валожынскіх паясоў, кіраўніка дзіцячага калектыву “Жаронцы” Ракаўскага цэнтра народнай творчасці. А пачалося ўсё яшчэ ў дзяцінстве, калі старэйшая сястра падарыла кніжачку – вершаваную паэму Максіма Багдановіча “Мушка-зелянушка і Камарык-насаты тварык”. Выданне было аздоблена прыгожымі, яркімі ілюстрацыямі, якія ў памяці і па сёння.

Гісторыя, апісаная ў паэме, глыбока запала ў дзіцячую ўражлівую душу. Усё там нагадвала сапраўдны луг з рачулкай Сівічанкай, які рассцілаўся адразу за бацькоўскай хатай, са стракатым дываном пахучых кветак, з зумканнем пчолак, чмялёў, мушак... І настолькі гэта выразна ўяўлялася, што захацелася некаторыя дзеі адлюстраваць у рэальнасці, пагуляць. І гуляла – спраўляла пахаванне камара, чым і заканчваецца паэма. Дарэчы, гэта традыцыйная абрадавая дзіцячая гульня, якая апісана М. Багдановічам у паэме, называецца “пахаванне камара”, была распаўсюджана ў некаторых рэгіёнах Беларусі. І сапраўды, лішні раз пераконваешся ў справядлівасці слоў: чытайце класіку!

Потым ішло дарослае жыццё... І калі Хрысціна Станіславаўна арганізавала тэатральны гурток, і надыходзіла святкаванне 125-годдзя з дня нараджэння класіка, думалася-гадалася, як жа найлепшым чынам ушанаваць памяць вялікага паэта. Тады і ўсплылі дарагія сэрцу ўспаміны аб дзіцячых уражаннях ад сустрэчы з багдановічаўскай “мушкай-зелянушкай...” Вось і было вырашана паставіць з гурткоўцамі лялечны спектакль па гэтай паэме.

Справа закруцілася-завярцелася, пачалася актыўная падрыхтоўка: праца над вобразамі паэмы, яе тэкстам, стварэннем лялек. Строі для іх шыла сама Хрысціна Станіславаўна. Вось тут і спатрэбіліся навыкі шыцця, атрыманыя ад маці і ў швейнай майстэрні. Рабіліся дэкарацыі, затым падбіраліся акцёры, размяркоўваліся ролі, пачаліся рэпетыцыі. Так узнік шырмавы тэатр лялек на трасцінах. А потым пачаліся доўгачаканыя паказы спектакля: спачатку ў сябе, у цэнтры народнай творчасці, на фэсце керамікі “Таракот”, на свяце сям’і, у раённым краязнаўчым музеі. “Мушка...” заляцела і ва ўніверсітэт імя М. Танка, і ў Палац мастацтваў на фестываль “Радасць”, які ладзіў Свята-Елісавецінскі манастыр, і інш.

Сёлета, рыхтуючыся ўжо да 130-й гадавіны з дня нараджэння М. Багдановіча, тэатр пашырыў і ўзбагаціў сваю дзейнасць: адбылася рэканструкцыя лялек, абнавіліся дэкарацыі, паказы спектакля сталі адбывацца ў суправаджэнні жывой музыкі, спеваў, сталі актыўнымі

ўдзельнікамі розных выстаў, экскурсій, майстар-класаў, конкурсаў. Для прыкладу назаву самыя значныя: удзел у выставе батлеечных тэатраў “Традыцыі і сучаснасць”, якую ладзіў музей-гасцёўня У. Галубка г. Мінска; артысты выступалі і перад турыстамі з Асіповічаў; 18 лістапада паказ спектакля адбыўся перад дэлегатамі акцыі “Беларусы свету”; 4 снежня гурткоўцы былі запрошаны ў госці ў музей “Беларуская хатка”, дзе аўтар дзіцячай паэмы нейкі час пражываў падчас наведвання ім Беларусі.

11 снежня гурток “Жаронцы” прымаў актыўны ўдзел у мерапрыемстве “Зорка Венера ўзышла над зямлёю”, што ладзіў Ракаўскі цэнтр народнай творчасці. Дарэчы, на свята, прысвечанае М. Багдановічу, прыехалі вельмі паважаныя госці: стваральнік, кіраўнік народнага батлеечнага тэтра “Капялюш” з Наваполацка Андрэй Рэцікаў, які прэзентаваў традыцыйныя батлеечныя інтэрмедыі. З цёплым прывітальным словам выступіла Таццяна Лабада, загадчыца музея “Беларуская хатка”. Залу ажывіла, асабліва самых маленькіх ракаўчан, з’яўленне Маляваныча – акцёра тэатра і кіно Аляксандра Ждановіча, які падрыхтаваў цікавую прэзентацыю на тэму М. Багдановіча, зачароўваўючы ўсіх вытанчанай прафесійнай ігрой, узнёслым мастацкім словам, таямнічымі казкамі-аповедамі.

Важнай падзеяй для гуртка “Жаронцы” стаў удзел у рэспубліканскіх конкурсах (Магілёў, Гомель), у міжнародным конкурсе “Белавежская зорка” (Брэст). Па вядомых прычынах конкурсы адбываліся ў фармаце анлайн. Ва ўсіх трох конкурсах выйшлі пераможцамі: тры першыя месцы (!). Асаблівыя эмоцыі і ўцеху атрымалі, калі кожнаму ўдзельніку былі ўручаны па тры дыпломы першай ступені самім Маляванычам падчас свята ў Ракаўскім ЦНТ.

Хочацца заўважыць, што такія поспехі былі дасягнуты толькі дзякуючы працаздольнасці і старанню саміх акцёраў, мэтанакіраванай працы кіраўніка Хрысціны Лямбовіч, яе любові да дзяцей і той справы, якой займаецца, а таксама падтрымцы бацькоў і дапамозе настаўніцы Ракаўскай СШ Настассі Іванаўны Васілеўскай.

Людвіка ТАЎГЕНЬ,

жыхарка Валожына

З ранняга дзяцінства навагодняе свята асацыіруецца ў любога з нас з елкай. Радкі песні, якая напісана яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя, ведаюць на зубок як дарослыя, так і дзеці. Асабліва яскрава помняцца радкі “В лесу родилась елочка, в лесу она росла…” і “И вот она нарядная на праздник к нам пришла”. Але ж нам добра вядома, што часы, калі можна было ўзяць у рукі сякеру і напярэдадні свята самастойна высечы лясную прыгажуню, у далёкім мінулым. Зараз, каб не парушыць ніводзін пункт Ляснога кодэкса, набываем дрэўцы, што радуюць нас ад Калядаў да Калядаў, на навагодніх кірмашах. Пра тое, адкуль яны туды паступаюць, мы даведаемся сёння ў начальніка ляснога гадавальніка, што працуе пры Валожынскім лясгасе, Аляксандра РАМАНЧУКА.

    – Аляксандр Валер’евіч, адкуль, з якіх лясоў нашы елкі?

    – На самай справе яны не з лясоў. Кожная елачка – наш гадаванец. Тэхналогія іх вырошчвання прыблізна такая: спачатку збіраюцца шышкі. Робіцца гэта толькі зімой. Шышка чысціцца і сушыцца, адтуль у працэсе вылятае насенне з крылаткай. Далей насенне збіраецца ў мяшкі і адпраўляецца ў селекцыйны цэнтр, дзе крылатка з дапамогай спецыяльнай тэхнікі аддзяляецца ад насення. А затым… Не, не высяваецца, а ідзе на папаўненне рэзервовага фонду. Толькі праз некалькі гадоў (прыкладна 2-3) пэўны працэнт адпускаецца на высеўку. Сеянец вырошчваецца з насення ў пасяўным аддзяленні. Далей ён перасаджваецца ў так званае школьнае аддзяленне, і там ужо лічыцца саджанцам. Сеянцы і саджанцы ідуць на аднаўленне лясоў. Спецыяльна гадуюцца на асобных плантацыях дрэвы і да свята. Елка для таго, каб стаць навагоднім дрэўцам, расце мінімум 7 гадоў.

    – І за ўвесь гэты працэс адказваеце Вы і калектыў, якім кіруеце?

    – Па сутнасці, так. Акрамя мяне, у гадавальніку працуюць 4 лесаводы, трактарыст і вадзіцель. Адказнасць нясём за пасяўныя і школьныя аддзяленні, якія размяшчаюцца на плошчы ў 13,4 гектара. Вырошчваем не толькі елкі, а сасну, бярозу, клён, ясень, ліпу, дуб, лістоўніцу і іншыя дрэвы. А таксама мноства дэкаратыўных кустоў. Аб’ём вырашчанага стандартнага пасадачнага матэрыялу ў год складае 3 млн штук. За мінулы год для папаўнення ляснога фонду ў лясных гаспадарках Мінскай і Гомельскай абласцей намі рэалізавана звыш за мільён штук сеянцаў і саджанцаў хвойных і дэкаратыўных ліставых парод.

    – Каб разбірацца ў такой тонкай справе, як аднаўленне лесу, неабходна добрая адукацыя.

    – Яна ў мяне якраз і маецца. Скончыў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, там жа – магістратуру і аспірантуру. У alma matеr чытаў лекцыі па наступных дысцыплінах: “Глебазнаўства з асновамі земляробства” і “Лясныя культуры”. Магістарская дысертацыя, якую паспяхова абараніў, тычылася вырошчвання лістоўніцы ў Беларусі. Напісаў і кандыдацкую на тэму “Тэхналогія вырошчвання сеянцаў сасны звычайнай з дапамогай найноўшых мінеральных угнаенняў”, але да абароны пакуль не дайшло.

    – Чаму спынілі навуковую дзейнасць? Не спадабалася?

    – Ды не. І навуковая, і выкладчыцкая работа падаліся цікавымі. Не выключаю, што калісьці да гэтага вярнуся. Аднак зараз я – практык, і гэта задавальняе мае запыты. Калі атрымаў запрашэнне ад кіраўніцтва Валожынскага лясгаса ўзначаліць гадавальнік, давялося добра падумаць. Не сакрэт, што важную ролю ў прыняцці рашэння адыграў той факт, што маю сям’ю, а тут мне прадаставілі жыллё, годны заробак. Работу ж сваю літаральна абагаўляю. У ёй мне ўсё зразумела, усё адпавядае ведам і вопыту. А калектыў тут – які пашукаць яшчэ трэба! Людзі ведаюць справу, прафесійна выконваюць абавязкі, ды і аплатай працы задаволены.

    – Быць кіраўніком няпроста. А вы яшчэ такі малады…

    – Мне 29 гадоў. Я працаваў са студэнтамі, таму да лідарства ў вялікім калектыве не прывыкаць. І сам маю добрых начальнікаў. У любы момант магу атрымаць параду ад шматвопытных дырэктара лясгаса Уладзіміра Уладзіміравіча Бацяна і галоўнага ляснічага Сяргея Мечыслававіча Бараноўскага, іншых калег.

    – Вяртаюся да навагодняй тэмы. Колькі неабходна дрэўцаў, каб задаволіць патрэбу грамадзян у святочных елках?

    – Адразу хачу сказаць, што сімвал свята зараз – не заўсёды елка. Дзесьці 70% нашых жыхароў аддаюць перавагу менавіта гэтаму дрэўцу. У модзе сасна і піхта. На тэрыторыі гадавальніка закладзена школьнае аддзяленне з елкі калючай і піхты Нордмана (вельмі прыгожыя дрэвы). У продаж яны паступяць праз 5-6 гадоў. Усё, што бачыце на елачных кірмашах сёння, – нашы гадаванкі. Нядаўна Міністэрства лясной гаспадаркі запусціла доўгатэрміновую акцыю “Захаваем сімвал свята”. У рамках яе мы прадастаўляем пакупнікам магчымасць набыць елку ў кадушцы. Гэта сапраўды жывое дрэўца, якое пасля свята можна высадзіць на прысядзібным участку.

    – Аляксандр Валер’евіч, паколькі мы размаўляем напярэдадні свята, не магу не задаць адно пытанне. Вы такі высокі, усмешлівы, гаваркі. Вам ролю Дзеда Мароза не прапаноўвалі?

    – Прапаноўвалі. І не аднойчы. Яшчэ ў школе, як і вы, арганізатары палічылі, што гэты персанаж і я – адно цэлае. Кожны год ва ўніверсітэце таксама “дзедамарозіў”. Так што навагоднія святы літаральна – у маёй крыві. Да таго ж маю дачушку, якой трошкі больш за два гады. Яна ўсё добра разумее, чакае Дзеда Мароза. Таму і ў асабістым жыцці бываю ў вобразе.

    – Ваша пажаданне валожынцам.

    – Ад душы віншую з Калядамі і Новым годам кожнага жыхара раёна, з якім звязаў сваё жыццё тры гады таму і ніводнага разу не пашкадаваў пра гэта. Мае найлепшыя пажаданні і вялікаму дружнаму калектыву лясгаса. Вельмі хочацца, каб усе былі здаровымі і шчаслівымі, а сапраўдны Дзед Мароз споўніў хаця б па аднаму нашаму запаветнаму жаданню.

С 25 по 26 декабря 2021 года на базе ГУ "ДЮСШ Воложинского района" состоялся открытый турнир по настольному теннису посвященный памяти воина-интернационалиста В. Слижа среди юношей и девушек 2010-2011, 2012 г.р. и моложе. В турнире приняло участие более 50 юных теннисистов. Борьба за теннисными столами развернулась нешуточная, все юные спортсмены показали хорошую игру и свою волю к победе, но места распределились следующим образом:

Юноши 2010-2011 г.р.

1 место - Киемидинов Шервон (Борисов)

2 место - Самец Алексей (Воложин)

3 место - Мурашко Денис (Борисов)

Девушки 2010-2011 г.р.

1 место - Гедроить Надежда (Воложин)

2 место - Иванчик Анастасия (Воложин)

3 место - Карпук Виктория (Воложин)

Юноши 2012 г.р. и моложе

1 место - Тумило Артём (Барановичи)

2 место - Ярёменко Глеб (Барановичи)

3 место - Жуг Игнат (Воложин)

Девушки 2012 г.р. и моложе

1 место - Ланько Анастасия (Воложин)

2 место - Нечаева София (Воложин)

3 место - Макаревич Каролина (Воложин)

Специалистами государственного учреждения «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» продолжаются надзорные мероприятия за соблюдением санитарно-эпидемиологического законодательства при организации питания  в учреждениях образования района.  Надзорными мероприятиями в 4 квартале  2021  года было охвачено 13 учреждений  и  во всех были выявлены различные нарушения.   

Типичными нарушениями являются:

неудовлетворительное санитарно-техническое состояние (выявлено в 1% учреждений);

некачественно проведена уборка в помещениях (выявлено в 6% учреждений);

нарушаются рекомендации по профилактике инфекции COVID-19 (выявлено в 35% учреждений);

нарушались условия хранения продуктов (выявлено в 11% учреждений);

выявлены продукты с истекшим сроком годности (выявлено в 7% учреждений);

нарушался режим мытья посуды (выявлено в 36% учреждений);

нарушался объем выхода блюд  (выявлено в 44% учреждений);

не соблюдалось примерный двухнедельный рацион (выявлено в 42% учреждений).

По всем выявленным нарушениям даны рекомендации об устранении нарушений, выполнение мероприятий рекомендаций взято на контроль.

Надзорные мероприятия, направленные на сохранение здоровьесберегающей среды в учреждениях образования, профилактику инфекционных и неинфекционных заболеваний будут продолжены.

Врач-гигиенист

Воложинского РЦГиЭ                                                  И.Ю. Грико  

Встреча Нового года - один из самых ярких праздников. Для советских людей это был особенный, долгожданный праздник, к которому начинали готовиться задолго до его наступления. Это было время ожидания светлой сказки, волшебства и чудес.

Характерными признаками сказочности Нового года в СССР являлись открытки. Эти теплые и душевные карточки заранее покупались на почте или в киосках «Союзпечать» для родственников и друзей. С каким трепетом их получали далекие адресаты!  Красочные,  радостные, добрые, дарящие светлые ощущение приближающего праздника.

В Воложинском краеведческом музее открыта выставка «Новый год на почтовой открытке». Посетителям будет интересно увидеть и узнать историю новогодней открытки.

Встреча Нового года - один из самых ярких праздников. Для советских людей это был особенный, долгожданный праздник, к которому начинали готовиться задолго до его наступления. Это было время ожидания светлой сказки, волшебства и чудес.

Характерными признаками сказочности Нового года в СССР являлись открытки. Эти теплые и душевные карточки заранее покупались на почте или в киосках «Союзпечать» для родственников и друзей. С каким трепетом их получали далекие адресаты!  Красочные,  радостные, добрые, дарящие светлые ощущение приближающего праздника.

В Воложинском краеведческом музее открыта выставка «Новый год на почтовой открытке». Посетителям будет интересно увидеть и узнать историю новогодней открытки.

Начальнік цэнтра банкаўскіх паслуг № 514 у горадзе Валожыне Рэгіянальнай дырэкцыі па Мінскай вобласці ААТ “Белаграпрамбанк”, дэпутат Мінскага абласнога Савета дэпутатаў Віктар Падгайскі разам з прадстаўніком Рэгіянальнай дырэкцыі Юрыем Каржаком напярэдадні Новага года і Каляд наведаліся ў Ракаўскі псіханеўралагічны дом-інтэрнат для састарэлых і інвалідаў і ўручылі краўніку ўстановы Віталію Прыёмку сертыфікат на 1000 рублёў.

Белаграпрамбанк наогул актыўна ўдзельнічае ў дабрачыннай і спонсарскай дзейнасці: дапамагае дзецям, сацыяльна неабароненым пластам насельніцтва і інш. Агульная сума дапамогі ў 2021 годзе склала больш за 3,5 млн рублёў. Толькі ў снежні прадстаўнікі наведалі многія рэгіянальныя ўстановы аховы здароўя і сацыяльныя.

Віктар Зянонавіч і Юрый Валянцінавіч шчыра павіншавалі кіраўніцтва Ракаўскага псіханеўралагічнага дома-інтэрната з надыходзячымі святамі і пажадалі ўсім моцнага здароўя, пражываючым – поўнага выздараўлення, персаналу – сіл, цярпення, энергіі, кожнаму, хто робіць свой уклад у паляпшэнне якасці жыцця людзей, – шчасця і дабрабыту.

Тэкст і фота Анжэлы РАДЫНА

“Дзіця нарадзілася нам; Сын дадзены нам; і ўлада спачыла на плячах у Яго, і дадуць імя Яму: Цудоўны Дарадчык, Бог Моцны, Спрадвечны Айцец,

Князь Спакою” (Іс 9, 6).

Гэтымі словамі прарок Ісая абвяшчае нараджэнне доўгачаканага Збаўцы як караля сусвету.

Дарагія мае парафіяне!

На алтары – чатыры запаленыя Адвэнтовыя свечкі. Адвэнт – гэта чаканне, спадзяванне на нешта, на некага. Ведаем, каго чакаем і на каго спадзяёмся – будзем сустракаць Сына Божага Езуса Хрыстуса. Мы прыйдзем да Яго, каб прывітаць, павіншаваць і запрасіць у свае дамы, у свае душы. Але што на маё запрашэнне адкажа Пан Езус? Кожны з вас для сябе, паважаныя парафіяне, дарагія людзі, ведае адказ на гэта пытанне. Ён залежыць ад таго, як я падрыхтаваўся да Калядных свят? З аднаго боку, мы ўпрыгожылі касцёл, паставілі ёлачку, батлейку, запалілі агеньчыкі, прыбралі ў дамах – вельмі добра і прыгожа для вачэй. Але ўсё гэта зямныя справы і клопаты. А Пан Езус будзе глядзець на чалавечыя душы. Бо душа чалавека – святыня Бога, тое месца, дзе Ён жыве. Таму кожны павінен задумацца: у якім стане мая душа, маё сэрца?

Узгадвем словы Святога пісання: “Чалавек, выраўноўвай свае дарогі, выраўноўвай і прастуй свае жыццёвыя сцежкі перад Богам”. Гэтыя словы азначаюць, што неабходна рабіць усё, каб наша дарога да Бога была роўнай, простай, без ніякіх перашкод.

У нашым касцёле ёсць вельмі прыгожы алтар Пана Езуса церпячага, які ўкаранаваны цярновай каронай і знаходзіцца за кратамі. Вернікі часта задаюць пытанне: “А што азначаюць гэтыя краты?” Краты – грахі чалавека. Як краты перашкаджаюць чалавеку недзе выйсці, так грахі не дазваляюць прыйсці чалавеку да Бога, а Богу – да чалавека. І наш абавязак – знішчыць перашкоду паміж чалавекам і Богам. Закрыць сваю душу перад грахамі, не рабіць грахоў, а рабіць добрыя справы. Праз пост, праз сумесную малітву выкінуць са сваіх сем’яў злосць, нянавісць, п’янства, сямейныя скандалы, выгнаць са свайго жыцця д’ябла, а запрасіць у сваё жыццё Бога, каб Ён кіраваў чалавекам. Чым хутчэй кожны з нас гэта зробіць, тым хутчэй мы пераменім сваё жыццё ў лепшы бок.

Божае нараджэнне нагадвае людзям Божы закон: любі бліжняга свайго, як сябе любіш. Чаму сярод нас так шмат абыякавасці, падману, несправядлівасці, жорсткасці, бедаў і слёз? Таму што чалавек адвярнуўся ад Бога. А Сваім нараджэннем Бог дае свету, грамадству, кожнай сям’і, кожнаму чалавеку магчымасць ачысціцца ад грахоў, аздаравіцца. Так як зорка на небе паказвала Тром Каралям дарогу да месца, дзе нарадзіўся Сын Божы, так цяпер Езус Хрыстус паказвае чалавецтву Божую дарогу міру, адзінства і Божай любові.

У Старым Запавеце чытаем аб тым, што, калі народ ізраільскі верыў і слухаў Бога, жыў па Божых запаведзях, то Ён спрыяў, дапамагаў і аберагаў, а як толькі людзі адварочваліся ад Бога, то іх спатыкалі хваробы, няшчасці і войны. Гісторыя далей вучыць: калі людзі, апамятаўшыся, вярталіся да Бога, каяліся ў сваіх грахах, прасілі прабачэння, то Бог міласэрны ў каторы ўжо раз прабачаў людзям і ізноў браў іх пад Сваю апеку і дапамагаў ва ўсім. Бог нам гаворыць: “Чалавек, заўсёды звяртайся да Бога і прасі Яго, а Бог цябе выслухае і дапаможа”.

Пасля Калядаў надыходзіць Новы год. 31 снежня ўвечары мы будзем збірацца ў касцёле, каб удзельнічаць у набажэнстве падзякі Богу за адыходзячы год, а пасля Святая імша з просьбай аб Божай дапамозе, апецы, здароўі для сябе, дзецяй, унукаў і Божым благаславенні для нашай Бацькаўшчыны Беларусі ў 2022 годзе. Вячэрняе набажэнства – гэта асабістая падзяка чалавека Богу за ўвесь 2021 год, за ўсё, што спаткала чалавека на працягу адыходзячага года. Таксама набажэнства падзякі – гэта асабісты экзамен чалавека перад Богам: як я пражыў 2021 год? Ці маліўся я за сваіх памерлых маму, тату, мужа, жонку, бабулю, дзядулю, а, можа, памерлых раней дзяцей? Ці задаволены мае памерлыя родныя з маёй малітвы за іх? Неабходна памятаць аб тым, што іх душы патрабуюць і чакаюць ад нас толькі малітвы. Ці адпраўляў у адыходзячым годзе Святую імшу за жывых? Ці маліліся я і мая сям’я кожны дзень – раніцай і ўвечары? Які прыклад я, бацька, маці, дзядуля, бабуля давалі на працягу ўсяго года дзецям, унукам? Ці бачыў кожную нядзелю Бог маю сям’ю перад сабой у касцёле? Ці не пакрыўджваў на працягу года сваіх дамашніх, суседзяў, супрацоўнікаў (падначаленых) па працы, а калі так здарылася, ці папрасіў у іх прабачэння?

Бог вучыць: “Чалавек, пакуль жывеш на зямлі, спяшайся і рабі добрыя справы, бо гэта тваё багацце, якое забярэш з сабой на Божы суд”. Добрыя справы – гэта ключ, якім душа адчыніць перад сабой дзверы раю.

Дарагія парафіяне! Дарагія браты і сёстры праваслаўныя! Дарагія жыхары Валожына і раёна!

Віншую ўсіх з Калядамі і надыходзячым Новым, 2022 годам! Зычу вам, дарагія людзі, здароўя душы і цела, міру і Божай любові ў вашых сем’ях і ў жыцці. Нясіце радасць і дабрыню іншым, і няхай Бог будзе з вамі кожны дзень надыходзячага 2022 года!

Са святам, з Божым Нараджэннем!

З малітваю і Божай любоўю – пробашч Валожынскага касцёла, ксёндз-доктар Генрык АКАЛАТОВІЧ

 Расклад калядных і навагодніх набажэнстваў:

24 снежня – Пастэрка. Святочная Калядная Святая імша ў 21.00.

25 снежня – Божае Нараджэнне. Святая імша ў 10.00.

26 снежня – другі дзень Калядаў. Святая імша ў 9.00 і ў 11.30. Асвячэнне аўса ў памяць Святога Сцяпана, першага пакутніка.

27 снежня – у 8.00, пасля Святой імшы – асвячэнне “Віна Святога Яна”.

31 снежня – набажэнства падзякі Богу за пражыты 2021 год і Святая імша ў 18.00.

1 студзеня – урачыстасць Багародзіцы Марыі і Новы год. Святая імша ў 10.00.

6 студзеня – Тры Каралі. Святая імша ў 9.00 і 18.00. Пасля набажэнства – асвячэнне крэйды, золата, вады.