Воложинский районный
исполнительный комитет

Многія з нас сярод любімых жанраў літаратуры ці кіно абавязкова назавуць дэтэктыў. Хітраспляценні сюжэта, псіхалогія злачынца, дэдуктыўнае мысленне следчага, аперацыі з рызыкай для жыцця… Усё гэта літаральна заварожвае, трымае ў напружанні. Старэйшае пакаленне нашых чытачоў безумоўна помніць вядомы фільм рэжысёра Івана Лукінскага “Вясковы дэтэктыў” з Міхаілам Жаравым у ролі ўчастковага Аніскіна. Ад карціны і зараз не адарвацца. А для савецкіх грамадзян  харэзматычны вобраз галоўнага героя, прыдуманы Вілем Ліпатавым, адразу стаў культавым. Людзі ведалі: Аніскін абавязкова выведзе на чыстую ваду. Зробіць гэта лёгка і без асаблівых намаганняў,  бо праўда на яго баку, бо ён – сапраўдны міліцыянер. Толькі вось у жыцці ўсё адбываецца больш празаічна. За кожнай раскрытай справай – карпатлівая праца, бяссонныя ночы і рызыка (як без яе?). А зло, яно не дрэмле, наадварот, старанна маскіруецца пад дабро і, бывае, праяўляе адкрытую агрэсію…

Душой і сэрцам праваахоўнік

Па сцвярджэнні старшыні ветэранскай міліцэйскай арганізацыі Віктара Якутовіча і намесніка начальніка РАУС Аляксандра Акушкі, на тэрыторыі раёна не знойдзеш чалавека, які б больш дакладна расказаў пра работу ўчастковага, чым жыхар вёскі Гародзькі Сяргей Іосіфавіч ГАРАСЮК, які  аддаў гэтай службе значную частку жыцця. І не дзіўна, стаж паважанага міліцыянера-ветэрана складае 30 гадоў. Ды і зараз ён, хоць стаіць на парозе 88-годдзя, па-ранейшаму душой і сэрцам застаецца праваахоўнікам. З цікавасцю сочыць за паведамленнямі адносна дзейнасці райаддзела ў нашай газеце, радуецца, калі напярэдадні Дня беларускай міліцыі і Дня ўчастковага да яго завітаюць прадстаўнікі маладога пакалення супрацоўнікаў РАУС з віншаваннямі і падарункамі.  Ужо столькі гадоў не апранае міліцэйскую форму, а служба, былыя таварышы, многіх з якіх даўно няма ў жывых, прыходзяць да яго ў снах. Адным словам – прафесіянал, а прафесіяналізм, як вядома, застаецца з чалавекам назаўсёды.

Пачатак

Ён нарадзіўся ў 1935 годзе. Бацькі – сяляне з вёскі Ганчары – былі шматдзетнымі. У першыя ж дні вайны тату застрэлілі немцы за тое, што парушыў каменданцкі час. Маці адна падымала дзяцей. Двух дзяўчынак страціла – памерлі ад пнеўманіі. Яе хлопчыкі раслі працавітымі, ды і вучыліся добра. Ведалі, матулі не павінна быць за іх сорамна. Адным з першых заробкаў у жыцці Сяргея стаў гармонік. Менавіта яго ў дадатак да пуда мукі выдаў гаспадар, у якога адпасваў кароў. Музычны інструмент патрабаваў рамонту, але старэйшыя браты хутка давялі яго да толку, а малодшы (наш герой) хутка навучыўся на ім іграць. Ды так, што на вечарынках і вяселлях доўгі час лічыўся  першым музыкантам.

Па марах, па хвалях…

 Толькі-толькі паспеў перайсці ў 10-ы клас, як атрымаў павестку з ваенкамата. На самай справе гэта было парушэнне – забіраць у армію без сярэдняй адукацыі забаранялася, але сам сціплы юнак на сваіх правах не настаяў, а адказныя асобы ў яго сітуацыю не ўніклі. Заканчэнне школы было адкладзена. Ды не на два, а на цэлых пяць гадоў. Служыць давялося на Паўночным флоце. Малады беларус і падумаць не мог, што стане мараком, у складзе цэлай каманды будзе пераганяць новыя караблі з Балтыкі на Далёкі Усход. Менавіта армія дала яму атэстат аб сярэдняй адукацыі. Навігацыі чакалі па паўгода. Вось і скарыстаў магчымасць, а камандзіры падтрымалі. Маўляў, як ты, такі дарослы, будзеш школу заканчваць пасля звальнення? Такім чынам да грамадзянскага  жыцця вярнуўся з пасведчаннем аб заканчэнні школы рабочай моладзі і са спецыяльнасцю электрыка.  

На службе

 Праца для тых, хто жадае яе выконваць, заўсёды знойдзецца. Спачатку ўладкаваўся на чыгунку ў Гародзькі. Там яго заўважыла першы сакратар райкама камсамола Ніна Наквас і прапанавала пасаду інструктара. На пераход у міліцыю натхніў старэйшы брат. Сяргей у гэты час збіраўся жаніцца. Са сваёй абранніцай Хрысцінай, маладым спецыялістам-чыгуначнікам, пазнаёміўся ў Гародзьках. Старэйшы сваяк быў упэўнены, што служба ў РАУС дапаможа маладой сям’і стаць на ногі, паскорыць вырашэнне жыллёвага пытання. Канешне, бравага марака не маглі не ўзяць у праваахоўныя органы. Былы начальнік РАУС Фёдар Карлавіч Кулакоў быў моцна зацікаўлены ў прыходзе ў рады міліцыі менавіта такіх кадраў – сур’ёзных, адказных, якія добра разумелі мэты і задачы праваахоўных органаў. Камісію, субяседаванні вытрымаў на выдатна, прайшоў навучанне і нарэшце прыступіў  да работы ўчастковым па Забрэзскім сельсавеце. З першых жа дзён заручыўся падтрымкай старшыні сельвыканкама Леаніда Рубана. Цяжка пералічыць, чым даводзілася займацца. Тут і сямейныя сваркі, і барацьба з самагоншчыкамі, і хуліганства, і сур’ёзныя злачынствы ад крадзяжоў да забойстваў. Яго цанілі і паважалі. І ён заўсёды гатовы добрым словам успомніць начальнікаў Віктара Сянько, Рыгора Шумскага, Аляксандра Балоціна і супрацоўнікаў, з якімі сябраваў і разам нёс службу, – Івана Трацэўскага, Яўгенія Дудзько, Міхаіла Рэута і іншых.

Эпізоды, быццам з кіно

 Ці меліся цікавыя выпадкі, такія, каб быццам з экрана? Як жа без іх! Напрыклад, быў час, калі па ўсім наваколлі  раз-пораз узнікалі пажары. Сяргей Іосіфавіч пры падтрымцы свядомых грамадзян, якіх прывык лічыць сваімі няштатнымі памочнікамі, прааналізавалі сітуацыю, узялі на падазрэнне некалькі ненадзейных асоб і сталі сачыць за імі. Менавіта аднаго з іх хутка злавілі за “любімай” забавай. З той пары пра пажары людзі забыліся.

Сяргей Іосіфавіч сцвярджае, у яго справе жыцця  патрэбны не толькі навык, але і інтуіцыя, удача, нават шчаслівы выпадак. Калі адбылося страшнае забойства жанчыны, на месцы здарэння знойшоўся  лісток з адрыўнога календара. Менавіта дзякуючы яму быў знойдзены забойца. Раскрыццё гэтага злачынства дапамагло раскрыць падобнае ж злачынства, здзейсненае тым жа гвалтаўніком і забойцам 10 гадоў таму…

 Калі ў РАУС сталі паступаць трывожныя весткі пра тое, што невядомы пранікае  ў дамы і выносіць усё, што дрэнна ляжыць, у першую чаргу ружжы, міліцыянерам давялося адзіным фронтам выступіць, каб абясшкодзіць злачынца, у чыіх руках ужо знаходзіліся некалькі адзінак агнястрэльнай зброі. Выйсці на яго след зноў жа дапамаглі людзі. У выніку пад падазрэнне трапіў малады чалавек, які доўгі час пасля апошняга крадзяжу дзесьці хаваўся. Па падказцы суседзяў участковы ведаў прыкладны дзень і час, калі падазроны будзе дома. Для яго затрымання прыбыла падмога, у тым ліку кінолаг з сабакам. Як і чакалі, злодзей не пажадаў добраахвотна здацца. Наадварот, пачаў адстрэльвацца. 17 куль выпусціў у бок міліцыянераў (на шчасце, стралок з яго быў дрэнны), а 18-ю – у сябе. Сяргей Іосіфавіч упэўнены: менавіта такія выпадкі раз-пораз адбіралі здароўе ў яго другой палавіны. Тое, што сёння ў прыгожай, маладжавай з выгляду жанчыны моцна хворыя ногі – безумоўны вынік тых начэй, калі ён сядзеў у засадах ці выязджаў на затрыманні.

Вопыт – рэч каштоўная

 У дзейнасці ўчастковага мужчына літаральна знайшоў сябе. Скончыў сярэднюю школу міліцыі. Даволі хутка заваяваў аўтарытэт у кіраўніцтва і калег. Відавочна таму менавіта яму ў 1968 годзе было даручана выступаць на мітынгу з нагоды адкрыцця мемарыяльнай дошкі ў гонар загінуўшых змагароў са злачыннасцю, якая і зараз ушаноўваецца сучасным пакаленнем  калектыву РАУС.

Цікава, што першым транспартным сродкам, які атрымаў Забрэзскі ўчастковы, быў конь. А вось, калі ўжо ў якасці старшага ўчасткова інспектара адказваў за Багданаўскую акругу, займеў магчымасць перамяшчацца на матацыкле. “Урал” па тым часе  лічыўся вельмі годным транспартным сродам. І ўсё ж, па сцвярджэнні Сяргея Іосіфавіча, тое, што сапраўды прыводзіць да добрых вынікаў у службе ўчастковага, – не тэхнічны арсенал, не абмундзіраванне, нават не зарплата. Галоўнае – уменне працаваць з людзьмі. Усё вельмі проста: здолееш схіліць на свой бок мясцовых жыхароў, заручыцца іх падтрымкай – зможаш раскрываць злачынствы. Калі ж маеш праблемы ў зносінах – пішы рапарт, нічога з цябе не будзе. Так разважае пажылы мужчына з маладым позіркам, за плячамі якога бясцэнны вопыт. Яго дзейнасць і зараз помніць старэйшае пакаленне жыхароў вёсак, дзе наводзіў парадак, дапамагаў грамадзянам у вырашэнні праблем, ад якіх часам залежалі жыцці.

Быў участковым,ім і застаўся

 І сам Сяргей Іосіфавіч, і яго верная Хрысціна Паўлаўна, з якой жывуць амаль 60 гадоў, даўно на пенсіі (пасля выхаду на заслужаны адпачынак яшчэ пяць гадоў працаваў юрыстам у мясцовай гаспадарцы). Выраслі і пасталелі дочкі, ёсць унукі і праўнукі. Родныя, іх поспехі і праблемы, іх дабрабыт і здароўе займаюць сэрца любячага дзядулі, але і да таго, як сёння ідуць справы ў райаддзеле, ён неабыякавы. “Я – міліцыянер, і гэта з гадамі не праходзіць, – прызнаецца нібыта жартам, але яго ўспаміны са мноствам дэталяў, прозвішчамі гавораць пра тое, што як быў Гарасюк участковым, так і застаецца ім да гэтай пары.

Мае дарагія калегі – супрацоўнікі райаддзела ўнутраных спраў – і ўсе паважаныя чытачы раённай газеты!

Шчыра жадаю вам быць ацэненымі, запатрабаванымі, шчаслівымі як у асабістым жыцці, так і на службе. Радуйцеся кожнаму дню, бо жыццё, на жаль, вельмі хутка пралятае. Вось я быў мараком, міліцыянерам, дэпутатам… Сёння ўсё гэта толькі ў маіх успамінах. І як жа цудоўна, што яны ёсць.

Будзьце здаровымі і з добрым настроем сустракайце кожны новы дзень.

Ваш вечны аптыміст Сяргей Гарасюк

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Об информировании и оказании содействия

К Международному Дню инвалида воспитанники отделения дневного пребывания для инвалидов принимают активное участие в областной акции «Передай добро по кругу: «Путешествующая игрушка», которая проводится с 17.11.2021 по 03.12.2021.

Идея акции заключается в том, что 10 человек с инвалидностью каждого региона Минской области получат в преддверии Международного Дня инвалида посылку с сувениром ручной работы, который изготовят люди с инвалидностью другого региона.

Акция состоит из четырех этапов:

на первом этапе наши воспитанники на занятиях в реабилитационно-трудовых мастерских занимались изготовлением сувениров, коробочек к ним, разрабатывали дизайн мини-открыток с пожеланиями и эмблемой центра;

второй этап заключался в проведении розыгрыша сувениров для молодых инвалидов с помощью генератора случайных чисел;

на третьем этапе центры социального обслуживания населения обменивались списками победителей с адресом проживания;

и завершающий этап – доставка посылки с логотипом акции до адресата.

Люди с инвалидностью в каждую посылку положили не только сувениры, сделанные собственноручно, но и частичку своего душевного тепла, частичку себя. Осталось дело за малым – доставить посылку до адресата.

У панядзелак два вадаёмы раёна – валожынскі і івянецкі – папоўніліся рыбай. У іх супрацоўнікамі Беларускага таварыства паляўнічых і рыбаловаў запушчана каля 80 кілаграмаў рыбы – карпа пярэстага, таўсталобіка, белага амура.

Віталій ЛАКАТУН

Як паведаміў начальнік райінспекцыі прыродных рэсурсаў і навакольнага асяроддзя Віктар Якутовіч, яшчэ ў красавіку бягучага года старшыня райвыканкама Яўгеній Круковіч звярнуў увагу на тое, што вадасховішчы ў райцэнтры і гарадскім пасёлку даволі хуткімі тэмпамі зарастаюць травой, што сведчыць пра недахоп у іх рыбы, якая харчуецца расліннасцю. Менавіта тады кіраўнік раённай улада даў даручэнне адпаведным службам арганізаваць закупку і запуск рыбы. Валожынскія вадаёмы трапілі ў план па зарыбленні рэспубліканскай арганізацыі БТПР. З рэзервовага фонду ўласнага бюджэту арганізацыя выдзеліла сродкі на закупку рыбы. Пошукам прадпрыемства, якое б узялося паставіць у Валожын неабходныя віды водных жыхароў, займаліся супрацоўнікі раённага таварыства. Дырэктар Віталій Лакатун адзначыў, што перш чым афармляць заказ, на вадаёмах былі праведзены належныя экспертызы, дзякуючы якім спецыялістамі ўстаноўлены нормы зарыблення, віды рыбы. У выніку заказ на закупку быў аформлены ў рыбалоўнай гаспадарцы “Волма”.

В. Лакатун расказаў, што пасля запуску рыба даволі часта адчувае сябе не вельмі ўпэўнена і трымаецца берага. Таму ў бліжэйшыя некалькі дзён яго падначаленыя сумесна з прыродаахоўнай інспекцыя будуць наглядаць, каб нядобрасумленныя грамадзяне не наладзілі яе адлоў.Мы пацікавіліся ў спецыялістаў, наколькі высокай з’яўляецца верагоднасць таго, што ўся запушчаная рыба ў вадаёмах прыжывецца. Са спасылкай на інфармацыю рэспубліканскай арганізацыі Віталій Іосіфавіч запэўніў: працэнт загінуўшай рыбы пасля запуску звычайна застаецца мінімальным.

Працэс зарыблення прайшоў пад наглядам старшага дзяржінспектара Маладзечанскай міжраённай інспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету Антона Чарапавіцкага.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Некалькі месяцаў сквер на плошчы Свабоды ў райцэнтры здаваўся мясцоваму насельніцтву значна больш прасторным і нязвыкла апусцелым. Яшчэ летам тут былі выдалены састарэлыя дрэвы, якія па прычыне захворванняў страцілі эстэтычны выгляд. Дарэчы, многія гараджане паспелі прывыкнуць да таго, што цэнтральнае месца ў горадзе добра праглядаецца з розных бакоў, і нават палічылі гэты факт станоўчым.

Між іншым, на мінулым тыдні ў скверы распачаліся работы па высаджванні новых аб’ектаў расліннасці. Права на пастаўку саджанцаў і правядзенне работ выйграла сялянская гаспадарка “РБК-Агра” з пасёлка Калодзішчы, што ў Мінскім раёне.

Патрэбна адзначыць, пасадачны матэрыял, прадастаўлены пастаўшчыком, адпавядае належным характарыстыкам, а дызайн-праект, распрацаваны той жа арганізацыяй, узгоднены з раённай архітэктурнай службай. Таксама пастаўшчык узяў на сябе клопат аб далейшым (на працягу 24 месяцаў) абслугоўванні раслін (падкормцы, замене дрэўцаў ці кустоў, што не прыжывуцца, і г. д.).

На момант, калі рыхтаваўся гэты нумар газеты, у скверы ўжо “пасяліліся” многія з яго новых зялёных насельнікаў. Як паведаміла кіраўнік спраў Валожынскага райвыканкама Наталія Жукоўская, работы па добраўпарадкаванні цэнтральнай часткі горада павінны завяршыцца ў бліжэйшы час. У гэты ж перыяд аб’екты азелянення з’явяцца і ў іншых месцах, напрыклад, у скверы ля фізкультурна-аздараўленчага комплексу, у новым мікрараёне, што за магазінам “Еўраопт”.

У цэлым жа Валожын абагаціцца больш чым на паўтары тысячы адзінак прадстаўнікоў флоры, сярод якіх каля 30 розных найменняў. Жыхароў і гасцей горада будуць радаваць некалькі гатункаў туі, клёна, бярозы, дуба, сасны, бука, а таксама бансай, івы, ясені, ліпы і інш. Нам жа, жыхарам горада, застаецца толькі беражліва ставіцца да ўсёй гэтай прыгажосці, памнажаць яе і ні ў якім разе не дазваляць актаў вандалізму.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Награждение лучших участников Третьего трудового семестра, посещение мемориального комплекса "121-й гвардейский тяжелый бомбардировочный авиаполк" и общение с единомышленниками и друзьями!

Итоги трудового лета области: 180 студенческих отрядов и более 2000 тысяч участников движения.

Благодарность Минского ОШСО ОО "БРСМ" объявлена Воложинскому трудовому штабу студенческих отрядов!
От Воложинского района принимала участие: Первый секретарь Петроневич Виктория Ивановна.

#молодежьВаложинщины#брсм

В рамках второго этапа республиканской акции «Не прожигай свою жизнь!» работники Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям встретились с учащимися ГУО «Воложинский сельскохозяйственный профессиональный лицей».

«Как вы думаете, какая основная причина возникновения пожара?» – именно с это вопроса началась встреча ребят со спасателями. Ведь из-за различных чрезвычайных ситуаций ежегодно погибают люди, а спасенные, зачастую, нуждаются в медицинской помощи. Многих ситуаций можно избежать, если знать и соблюдать правила безопасности.

В ходе встречи ребятам рассказали, как можно самостоятельно ликвидировать небольшое возгорание и как действовать, если собственными силами потушить огонь невозможно. Показали, как правильно пользоваться огнетушителем, и объяснили, для чего нужен автономный пожарный извещатель, а также напомнили о полезном приложении «МЧС Беларуси. Помощь рядом».

– Уходя из дома, не забудьте выключать из сети все электроприборы, не оставляйте подключенные зарядные устройства, – акцентировала внимание присутствующих инспектор сектора пропаганды и взаимодействия с общественностью Людмила Сивец.

Чтобы мероприятие было интересным, спасатели провели его в форме викторины «Где логика?». Ребятам предстояло объединить картинки так, чтобы получилось слово либо выражение, которое зашифровано на слайде. Лицеисты достаточно быстро справились с заданием. Также вниманию ребят был продемонстрирован ролик «Курение – одна из основных причин пожара».

У аўторак правёў прыём грамадзян намеснік старшыні Мінаблвыканкама Аляксандр Уладзіміравіч Кручанаў.

За дапамогай да афіцыйнай асобы на гэты раз звярнуліся жыхары вёскі Навіны Ракаўскага сельсавета Кірыл Аляксандравіч Ляліхаў і вёскі Брылькі Валожынскага сельсавета Зінаіда Андрэеўна Рубацкая.

Кірыл Аляксандравіч паведаміў, што ў 2015 годзе ў вёсцы Навіны ў сувязі з ушчыльненнем населенага пункта яму і яшчэ пяці сем’ям, якія мелі патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, былі выдзелены зямельныя ўчасткі пад будаўніцтва. У той час пра камунікацыі ніхто не падумаў. Пазней узніклі праблемы з падводам электрычнасці, якія навасёлы ўжо доўгі час ніяк не могуць вырашыць. На прыём былі запрошаны спецыялісты зацікаўленых службаў, якія загадзя падлічылі фінансавыя выдаткі і выказалі свае меркаванні па магчымых варыянтах электрыфікацыі. Іх два: за кошт бюджэтных і асабістых сродкаў. У першым выпадку падводу электрычнасці прыйдзецца чакаць недзе паўтара года, у другім – месяцы тры. У выніку ў сераду на месца застройкі выехалі прадстаўнікі розных зацікаўленых службаў, якія сустрэліся з уладальнікамі зямельных участкаў, каб сумесна прыняць рашэнне па далейшым вядзенні работ.

Ужо некалькі гадоў не можа вырашыць сваю спрэчку з суседзямі Зінаіда Рубацкая. Жанчына не адзін раз звярталася па дадзеным пытанні ў сельвыканкам, райвыканкам, на гарачыя лініі, прыёмы грамадзян і інш. Афіцыйныя адказы аб тым, што пабудовы, узведзеныя на сумежным зямельным участку, адпавядаюць усім патрабаванням закону, парушэння межаў няма, яе не задавальняюць, як і пастановы суда. Памкненні работнікаў сельвыканкама і ўчастковага інспектара міліцыі прывесці суседзяў да прымірэння плёну не далі. Зінаіда Андрэеўна пераканана ў тым, што пабудовы павінны быць знесены, і толькі пасля гэтага, магчыма, паміж імі наступіць мір і згода. У студзені гэтага года яна звярнулася ў суд з заявай аб адмене дзяржаўнай рэгістрацыі, у чым ёй было адмоўлена, паколькі парушэнняў заканадаўства ў справе няма: пабудовы знаходзяцца ў межах суседняга ўчастка, выхаду за іх, як і самавольнага будаўніцтва, не выяўлена. Усё заканадаўча аформлена, выдадзены пасведчанне аб дзяржрэгістрацыі і тэхнічны пашпарт.

Аляксандр Уладзіміравіч рэкамендаваў зацікаўленым службам вельмі сур’ёзна падысці да гэтага пытання, хаця, зыходзячы з папярэдніх рашэнняў райвыканкама, фотаздымкаў, судовага рашэння, парушэнняў не было ўстаноўлена. Афіцыйны пісьмовы адказ па выніку прыёму са спасылкамі на канкрэтныя пункты нарматыўных прававых актаў жанчыне будзе дадзены на працягу дзесяці дзён.

Анжэла РАДЫНА,

фота аўтара

В рамках второго этапа республиканской акции «Не прожигай свою жизнь!» работники Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям встретились с учащимися ГУО «Воложинский сельскохозяйственный профессиональный лицей».

«Как вы думаете, какая основная причина возникновения пожара?» – именно с это вопроса началась встреча ребят со спасателями. Ведь из-за различных чрезвычайных ситуаций ежегодно погибают люди, а спасенные, зачастую, нуждаются в медицинской помощи. Многих ситуаций можно избежать, если знать и соблюдать правила безопасности.

В ходе встречи ребятам рассказали, как можно самостоятельно ликвидировать небольшое возгорание и как действовать, если собственными силами потушить огонь невозможно. Показали, как правильно пользоваться огнетушителем, и объяснили, для чего нужен автономный пожарный извещатель, а также напомнили о полезном приложении «МЧС Беларуси. Помощь рядом».

– Уходя из дома, не забудьте выключать из сети все электроприборы, не оставляйте подключенные зарядные устройства, – акцентировала внимание присутствующих инспектор сектора пропаганды и взаимодействия с общественностью Людмила Сивец.

Чтобы мероприятие было интересным, спасатели провели его в форме викторины «Где логика?». Ребятам предстояло объединить картинки так, чтобы получилось слово либо выражение, которое зашифровано на слайде. Лицеисты достаточно быстро справились с заданием. Также вниманию ребят был продемонстрирован ролик «Курение – одна из основных причин пожара».

Под таким девизом учителя-предметники Пугачёвского УПК Воложинского района проводят всевозможные познавательные мероприятия, используя интернет - ресурсы  и инновационные технологии,.

  Очередное заседание клуба ШАР (Школа Акадэмии Розуму), прошло в форме интеллектуальной игры «Умники и умницы». Целью игры стало повышение интереса к изучению русского языка и литературы у учащихся, тем самым развивая их интеллектуальные способности и формируя   креативное мышление и коммуникационные навыки.

В процессе игры была использована интерактивная доска для выполнения заданий на образовательной платформе.