Воложинский районный
исполнительный комитет

Мінскае абласное аб’яднанне прафсаюзаў сумесна з БРСМ у сёлетняе жніво аб’явіла акцыю “Моладзь Міншчыны за ўраджай”. Яе мэта – вызначыць і ўшанаваць аграрыяў, якія толькі пачалі свой шлях у гэтай высакароднай прафесіі.

У нашым раёне ўжо трэці малады камбайнерскі экіпаж прэтэндуе на званне   лепшага. Як сведчаць зводкі КСУП “Пяршаі-2014”, старшы камбайнер Аляксандр ТКАЧЭНКА і камбайнер Максім НОВІК намалацілі амаль 900 тон збожжа новага ўраджаю. Такі поспех – не выпадковы. Хлопцы, нягледзячы на юны ўзрост, на хлебнай ніве не навічкі. Падчас вучобы ў школе былі членамі будаўнічых атрадаў, працавалі на зернесушыльным комплексе. Заўсёды за шчасце лічылі пасядзець у кабіне камбайна ці трактара, калі тата-механізатар браў з сабой у поле.

У гэту ўборачную кампанію гаспадарка даверыла маладому экіпажу камбайн LEXION-510. Складаную машыну хлопцы самастойна рыхтавалі да жніва, пазналі ўсе яе сакрэты і ўжо па гуку распазнаюць зладжанасць работы яе механізмаў і вузлоў.

За апошнія два месяцы ў Аляксандра і Максіма амаль не было выхадных. Ну, хіба здараліся кароткія прастоі па прычыне неспрыяльнага для жніўнай кампаніі надвор’я. Нягледзячы на напружаны графік, экіпаж зусім не выглядае стомленым. Від у хлопцаў, быццам толькі што выдатна адпачылі: акуратныя прычоскі, лёгкі загар, чыстая вопратка. Незамужнім дзяўчатам раю прыглядзецца да гэтых сур’ёзных, руплівых і вельмі прывабных юнакоў – менавіта з такіх потым атрымліваюцца добрыя мужы, бацькі, гаспадары.

З рук старшыні раённага аб’яднання прафсаюзаў Веранікі ЗАГОРСКАЙ маладыя перадавікі атрымалі падарункі і Ганаровыя граматы. А каб працоўныя будні пераносіліся хлопцамі і далей у добрым настроі, ім паабяцалі на «Дажынкі» яшчэ шмат сюрпрызаў і цікавых падзей.

Не толькі на камбайнах працуюць маладыя рупліўцы. Вадзіцелю гаспадаркі Аляксандру ГОЛУБУ няма яшчэ і трыццаці гадоў, а ён сабраў ужо цэлую калекцыю розных падзяк, грамат, узнагарод. На сёлетнім жніве перавёз 957 тон збожжа новага ўраджаю. Яго старанне і поспех не засталіся без увагі з боку старшыні камітэта прафсаюзаў аграпрамысловага комплексу Віктара Гідлеўскага. Прама на месцы працы – а ў той дзень яно было непадалёку малочнатаварнай фермы ў вёсцы Сушы –  Аляксандру ўручылі грамату, сказалі шчырыя словы падзякі. Намеснік кіраўніка гаспадаркі па ідэалагічнай рабоце Марына Майсевіч не без гонару зазначыла: “Пакуль наша Пяршайшчына багатая такімі маладымі людзьмі, і мы, і ўся наша краіна будзем з хлебам…”

Алена ЗБІРЭНКА,

фота аўтара

На нашай Валожыншчыне жыве нямала ганаровых людзей, адзначаных дзяржаўнымі ордэнамі, медалямі, граматамі. Усе яны ў свой час самааддана працавалі дзеля дабрабыту і росквіту валожынскага краю і ўнеслі важкі ўклад у яго станаўленне. Зараз знаходзяцца на заслужаным адпачынку, але застаюцца ўсё такімі ж актыўнымі і патрэбнымі грамадству, бо з’яўляюцца прыкладам працавітасці, адказнага стаўлення да даручанага ўчастка работы, улюбёнасці ў сваю справу, якой прысвяцілі жыццё. Радзіма годна адзначыла працоўныя подзвігі, і яны без перабольшвання – гонар і слава раёна. Пра такіх гавораць: соль зямлі.

Мікалай Сцяпанавіч ШЧУЦКІ: “Я – ШЧАСЛІВЫ ЧАЛАВЕК…” 

Напрыканцы жніўня былы старшыня калгаса “1 Мая” Мікалай Сцяпанавіч ШЧУЦКІ адзначыць важкі юбілей. Амаль тры дзясяткі гадоў аддаў ён гэтай гаспадарцы. Калі ў 1971 годзе пагаджаўся на прапанаваную пасаду, добра ведаў, што з 32 калгасаў першамайскі знаходзіўся на… 32-м месцы. За час старшынства Мікалай Сцяпанавіч не проста вывеў яго з заняпаду, а зрабіў перадавым. За дасягненне высокіх паказчыкаў у сельгасвытворчасці ўзнагароджаны двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга і ордэнам “Знак пашаны”. Вельмі даражыць і яшчэ адной адзнакай працы, толькі ўжо на іншай ніве – Граматай Мітрапаліта Мінскага і Слуцкага, Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі Філарэта і абразам Святога Філарэта.

Калісьці адзін з кіраўнікоў раёна назваў Шчуцкага, як яму здавалася, вельмі паважліва і ёміста – гаспадар. Аднак Мікалай Сцяпанавіч пакрыўдзіўся, патлумачыўшы, што кожны мужчына па сутнасці гаспадар: у сваім доме, у сваёй сям’і, а вось ён – гаспадарнік. І ў гэтым слове закладзены зусім іншы сэнс: не проста загадваць, кіраваць, але дбаць. І ў першую чаргу пра людзей, а пасля ўжо пра паказчыкі. Бо клопат пра працаўніка – галоўны рэсурс паспяховай работы. Зямля застаецца адна і тая ж, і толькі дзякуючы руплівым рукам яна ператвараецца ў сапраўдную карміцельку.

“Памятаю пасляваеннае дзяцінства, – узгадвае М. С. Шчуцкі. – Луста хлеба, намазаная маслам, збітым у бойцы. Гэта не проста ежа – свята для дзяцей, узнагарода за добры ўчынак: можа добра напасвіў кароў, можа дапамагаў дарослым. Увогуле, лусту хлеба трэба было зарабіць… А як выйдзеш з ёй на вуліцу, абавязкова хацелася сустрэцца з сябрамі, пахваліцца, лепшаму сябруку – даць адкусіць, пры гэтым абмежаваць “адкус” пальцам… Даўно ўжо прайшоў той час, які можна назваць “барацьбой за выжыванне” – людзі сталі жыць “не хлебам адзіным”. Дзеці слухаюць такія расказы старэйшага пакалення, як казку. Хто верыць, хто – не. Але аб гэтым варта гаварыць, пісаць, каб нашчадкі ведалі цану Хлеба, якога, дарэчы, цяпер хапае ўволю – розных гатункаў, смачнага і недарагога. А вось вырошчваць яго ва ўсе часы – вельмі цяжкая праца, бо луста хлеба пакрыта салёным сялянскім потам…”

Па жыцці Мікалай Сцяпанавіч кіруецца адным галоўным прынцыпам: “Я шчаслівы”. Нават напісаў эсэ на дзве з паловай старонкі з адпаведнай назвай, у якім сціпла ўмясціліся восем (!) дзясяткаў гадоў:

“Нарадзіўся ў шматдзетнай сям’і: Зінка, Янька, Манька, Колька, Сашка. У полі. Маці сярпом жала пшаніцу. Я шчаслівы.

Уся сям’я – дзяды, бацькі, цёткі, сёстры, браты – жылі дружна, былі (і ёсць, хто жывы) вельмі працавітыя. Я шчаслівы.

З дзяцінства зведаў, што такое голад, холад. Хадзіў басанож, абуваўся ў лапці, апранаўся (лепш казаць апраналі) у саматканку. Я шчаслівы.

У школу хадзіў за 5 кіламетраў, а пасля – за 10. Я шчаслівы.

Служыў у пагранвойсках Савецкай Арміі. Па загадзе зампаліта напісаў на шпалерах лозунг: “Наша мэта – камунізм”, за што быў прыняты ў члены КПСС (жарт з доляй праўды). Я шчаслівы.

Вучыўся ў Гродзенскім сельгасінстытуце. Атрымаў спецыяльнасць “Вучоны-аграном” (аб чым марыў). Я шчаслівы.

Ажаніўся па каханні на самай прыгожай дзяўчыне горада Гродна. Я шчаслівы.

Працаваў аграномам, старшынёй калгаса. Усё жыццё прысвяціў простым вясковым людзям (адкуль да іх прыйшоў і сам). Я шчаслівы.

Выгадавалі з жонкай цудоўных дзяцей: сына і дачку. Я шчаслівы.

Растуць і вучацца нашы любімыя і дарагія 2 унукі і ўнучка. Я шчаслівы.

Меў многа сапраўдных сяброў. Я шчаслівы.

Зведаў здрадніцтва сяброў і таварышаў па службе. Няхай і яны будуць шчаслівыя.

Жыццё круціла, кідала, але не зламала. Я жыву і лічу сябе шчаслівым, чаго і ўсім жадаю. Самае вялікае няшчасце – страта родных і блізкіх людзей”.

У гэтым невялікім нарысе на вольную тэму няма ніводнага слова пра працоўныя здабыткі. А яны грунтоўныя і важкія, бо за кожным ордэнам стаяць нестандартныя рашэнні, бяссонныя ночы, галаўны боль і… яркі вынік, які з ліхвой пакрывае ўсе перажыванні і надае сілы рухацца наперад. На пытанне “Як жа ўдалося дасягнуць вышынь і што галоўнае ў працы кіраўніка-гаспадарніка?” М. С. Шчуцкі распавядае: “Карову за год не выгадуеш, так і сапраўдным старшынёй можна стаць толькі праз гады. Маімі настаўнікі былі кіраўнікі з вялікай літары – былыя старшыні калгасаў імя Леніна (на той час гаспадаркі-мільянера)  Міхаіл Іванавіч Уласік і Сяргей Паўлавіч Супрон з “Вернага шляху”, да якога, дарэчы, раніцай ездзіў на планёркі – слухаў, як ён іх праводзіць, як працуе са спецыялістамі.

Пачынаў з людзей і з зямлі. У наяўнасці меліся 2 легкавыя машыны: на “Ніве” ездзіў сам, а “Волга” прызначалася для людскіх патрэб – аб гэтым дакладна ведалі ўсе, і кожны мог скарыстацца такой магчымасцю пры патрэбе. На тэрыторыі калгаса налічвалася 19 вёсак. У першую чаргу пашырыў на 3 метры брукаваную дарогу праз Сакаўшчыну, бо на той час яна з’яўлялася цэнтральнай шашой Мінск-Гродна. Колькі турбот-клопатаў было, бо платы адносіліся на метр-два, але падтрымаў людзей: за кошт гаспадаркі выдалі штыкетнік і слупы. Пабудаваў 5 лазняў і адзін лазнева-пральны камбінат, якім карысталіся ўсе калгаснікі. Гаспадарчым спосабам узвялі 40 дамоў у Сакаўшчыне, 8 – у Жураўцах для працаўнікоў чартавіцкай фермы па адкорме свіней, 6 – у Стайках для работнікаў новай МТФ. Купілі 17 дамоў непасрэдна ў вёсках для спецыялістаў. У дамы вяскоўцаў прыйшоў прыродны газ.

Узвялі комплекс па адкорме БРЖ на 1500 галоў. Калгас стаў насенняводчай гаспадаркай па вырошчванні траў – самі акадэмікі з Рэспубліканскага інстытута земляробства і раслінагадоўлі праводзілі ў нас вопыты па прымяненні мінеральных угнаенняў. Жытнёвыя палеткі давалі да 3,5 тысяч тон зерня, працавалі 4 зернесушылкі, адна з іх – на блакітным паліве. Дарэчы, паглядзець наш зерняток прыязджаў сам Пётр Міронавіч Машэраў. Сярэднясутачныя прывагі бычкоў на адкорме дасягалі да 1200 грамаў у суткі, ад адной каровы надойвалі да 3,5 тысяч кілаграмаў малака ў год.

Аднак галоўным скарбам Мікалай Сцяпанавіч лічыць людзей: кадры тут “гадавалі” самі, у далейшым многія са спецыялістаў з “1 Мая” сталі кіраўнікамі. Правай рукой старшыні быў сакратар парткама Р. М. Болвах, талковымі работнікамі ў сваёй галіне з’яўляліся інжынеры А. І. Болвах і Ю. Б. Сушко, аграномы І. І. Рай і М. В. Ракавец, заатэхнікі І. М. Лінкевіч і М. С. Слабодскі, галоўны ветурач Р. В. Юшко.

Увогуле ў калгасе налічвалася каля 1000 чалавек, працавалі дружна, згуртавана, а тон задаваў старшыня. Менавіта да яго прыйшла ідэя добраўпарадкавання могілак у Сакаўшчыне. Успамінае, як у першы дзень разам з жонкай пайшлі правіць чужыя магілы, высякаць кустоўе і дрэвы, выносіць смецце – на іх глядзелі, як на дзівакоў. На другі дзень да справы далучыліся 2 чалавекі, а пасля паступова прыйшлі ўсе. У выніку за духоўную работу атрымалі грамату ад Уладыкі, якую М. С. Шчуцкі лічыць агульнай узнагародай.

Колькі вось такіх добрых спраў на рахунку юбіляра – цяжка падлічыць! Самае ж важнае, што дабро заўсёды вяртаецца дабром, можа не з таго боку і не ад таго чалавека, аднак падзяка абавязкова будзе. Галоўнае, што Мікалай Сцяпанавіч – шчаслівы чалавек! І мы ад усёй душы жадаем яму не страціць гэтага пачуцця, якога так шукаюць людзі.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

Фота Сяргея БОБРЫКА

25 августа 2018 года на площади г. Воложина будет организована ярмарка с участием организаций торговли и общественного питания независимо от форм собственности и ведомственной подчинённости, организаций промышленности, бытового обслуживания, сельскохозяйственных организаций, крестьянских (фермерских) хозяйств, мастерами народных промыслов.

Ярмарка порадует вас доступными ценами на продукцию. Ждём вас за покупками с хорошим настроением!!!

По вопросам участия в ярмарке обращаться в отдел экономики Воложинского райисполкома по тел.: 8 (01772) 55069, 55000, 55572.

Сёлета ў раёне за парты сядуць 360 першакласнікаў. А для таго, каб гэты знакавы дзень жыцця запомніўся кожнаму хлопчыку і дзяўчынцы, грамадскія арганізацыі (прафсаюзы, Белая Русь, БРСМ) аказалі матэрыяльную падтрымку іх сем’ям.

Рэспубліканская дабрачынная акцыя “Сабяры партфель першакласніку” стартавала на Валожыншчыне ў сельскай мясцовасці: вясковыя дзеці ўжо атрымалі падарункі да навучальнага года. Прафсаюзныя арганізацыі аграпрамысловага комплексу закупілі канцылярскія і спартыўныя тавары, школьную форму, абутак і ўручылі абноўкі тым, каму найбольш патрэбна была дапамога. У першую чаргу ўвага ўдзялялася шматдзетным і няпоўным сем’ям. Асабліва запомніцца гэты навучальны год СГУ «Бабровічы» УП «Мінскаблгаз»: тут адразу ў двух сем’ях выхоўваюцца блізняты-першакласнікі.

У калектыўных дагаворах усіх арганізацый і прадпрыемстваў прадугледжаны выплаты работнікам, дзеці якіх – школьнікі. Падтрымка да школы гарантуецца ў філіяле ДП “Мінаблпаліва”, РУП “Валожынскі жылкамунгас”, ДЛГУ “Валожынскі лясгас”, на Валожынскім участку ААТ “Маладзечанскі малочны камбінат”, у райспажыўтаварыстве, бальніцы і іншых арганізацыях.

Кульмінацыйны момант акцыі “Сабяры партфель першакласніку” прайшоў на мінулым тыдні ў раённым Цэнтры культуры, дзе адбылося сапраўднае свята. Арганізавалі яго раённае аб’яднанне прафсаюзаў, раённая арганізацыя рэспубліканскага ГА “Белая Русь”, раённы камітэт ГА “БРСМ”. З вітальным словам да сабраных (а гэта былі не толькі дзеці, а і прадстаўнікі старэйшага пакалення) звярнулася прафсаюзны “галава” Вераніка Загорская. Лідар маладзёжнага руху Юлія Лагуціна ўручала падарункі і частавала малых цукеркамі. На грошы грамадскія і прафсаюзныя арганізацыі не паскупіліся, у складчыну іх сабралі нямала.

Пастараўся і аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі, супрацоўнікі якога зладзілі забаўляльную праграму. Работнікі Валожынскага РАНС змаглі зацікавіць хлопчыкаў і дзяўчынак карыснай інфармацыяй, сувенірамі, “мульцяшнымі” героямі, фотасесіяй.   

Мерапрыемства даказала ў чарговы раз – агульнымі намаганнямі можна зрабіць многае. Нават падарыць шчасце…

Алена ЗБІРЭНКА, фота аўтара

Ксюша ІВАНОВА:

– Я пайду ў першы клас у гімназію. Там вучыцца і мой старэйшы брат. Мама мне ўжо купіла сукенку і туфлі. У школу хочацца. А сёння я атрымаю падарункі, якія спатрэбяцца на ўроках. Тут весела: многа дзетак, можна пабегаць, патанцаваць. Настрой у мяне добры. Асабліва спадабаўся вядучы, што гуляў з намі ў розныя гульні, а таксама героі з мульцікаў…

Он стал заключительной частью проекта “Воложин без барьеров”, который направлен на создание доступной среды для людей с инвалидностью и на протяжении трех лет реализовывался при поддержке Евросоюза. Одним из ключевых мероприятий проекта “Воложин без барьеров” стало создание экологической тропы “Белокорец”, оборудованной информационными стендами, доступными для незрячих людей и людей с ментальными особенностями. Специальное покрытие и беседки с пандусами делают тропу удобной для людей, передвигающихся на коляске. К слову, украсить тропу к фестивалю помогли участники и волонтёры интеграционного лагеря, которые создали интересные арт-объекты, встречающие всех посетителей пущи. На фестивале “INФЕСТ” представили презентации и стенды общественных организаций и инициатив, которые занимаются правами людей с инвалидностью. Также участникам предложили несколько тематических зон - а это воркшопы и мастер-классы по гончарному делу, изготовлению игрушек и поделок, площадка для инклюзивной йоги и спортивным танцам. Снять напряжение можно было и с помощью четвероногих друзей, которые заражают своим дружелюбием. Не забыли и про лакомства – на фестивале работал фудкорт, где можно было попробовать продукцию местных агроусадеб, вегетарианскую еду от “Monkeyfood” и десерты от “Еды единорогов”. А закончился фестиваль по-настоящему громко и весело - выступлением известных белорусских музыкальных групп Akute, :B:N:, Разбітае сэрца пацана и Tomato Jam.

Источник: Официальный сайт Минского облисполкома

Менавіта такую працягласць меў маршрут абласнога веласіпеднага туру, прысвечанага Году малой радзімы і 73-й гадавіне Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. Велапрабег прайшоў у мінулую суботу, удзел у ім прынялі больш як 500 чалавек. Ад Валожыншчыны на спартыўны фэст таксама паехала дэлегацыя, узначаліў якую старшыня раённага Савета дэпутатаў Пётр Іосіфавіч БІБІК.

Адкрылася мерапрыемства на цэнтральнай плошчы Слуцка. Удзельнікі выканалі ганаровую місію, прыняўшы ўдзел у цырымоніі ўскладання кветак да мемарыяла воінам, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Пасля завяршэння ўрачыстай часткі веласіпедысты стартавалі...

Арганізатары – Мінскі абласны выканаўчы камітэт і Слуцкі райвыканкам – зацвердзілі маршрут і прадугледзелі тры піт-стопы: на адлегласці 16, 26,6 і 37 кіламетраў. Улічваючы дастаткова спякотнае надвор’е, такія перапынкі прыйшліся спартсменам вельмі дарэчы. Канчатковай кропкай велапрабегу стала зона кемпінгавага адпачынку і аматарскага рыбалоўства ў вёсцы Рудня. Да гонару трэба адзначыць, што наша каманда фінішавала адной з першых. Па прыездзе ўдзельнікі размясціліся ў палатачным лагеры.

Для веласіпедыстаў распрацавалі цікавыя спартыўную і культурна-забаўляльную праграмы. Традыцыйна пасля гэтага прайшло ўзнагароджанне пераможцаў і прызёраў. З гасціннай слуцкай зямлёй аматары здаровага ладу жыцця развіталіся на наступны дзень.

Сяргей САДОЎСКІ

Фота Юліі ЛАГУЦІНАЙ

Министерство информации сообщает, что 2 сентября в г.Иваново Брестской области будет проходить День белорусской письменности.

Основная идея мероприятия – сохранение и развитие духовного наследия Беларуси, пропаганда национальных культурных традиций, демонстрация постоянной заботы государства о духовно-нравственном развитии общества в контексте поддержки книги и чтения, национальной литературы и книгоиздания.

Составной частью праздника, помимо праздничных мероприятий, является республиканская научно-просветительская экспедиция «Дорога к Святыням с Благодатным Огнем от Гроба Господнего», которая пройдет по городам и селам нескольких регионов страны.

Накануне праздника состоится Международный «круглый стол» с участием зарубежных литераторов, финал Республиканского конкурса юных чтецов «Живая классика», а также научно-практическая конференция, посвященная истории г.Иваново и района.

2 сентября состоится торжественная церемония открытия праздника, церемония вручения «Национальной литературной премии», выступление гостей праздника.

Гадавальнік ДЛГУ “Валожынскі лясгас” займае плошчу ў 13 гектараў. Тут прарастаюць і набіраюцца сіл 20 відаў самых запатрабаваных прыродай і чалавекам дрэў і кустоў.

Кіруе ўчасткам высакакласны спецыяліст Андрэй Іванавіч ВІРШЫЧ. Ён мае адпаведную вышэйшую адукацыю, любіць лес усёй душой, старанна і мэтанакіравана прымнажае наша агульнае зялёнае багацце. Гэтак жа аддана выконваюць свае прафесійныя абавязкі і яго падначаленыя – пяць жанчын і мужчына, які ўпраўляецца з аўтамабілем і трактарам. У калектыве, які абслугоўвае лясны гадавальнік, не ведаюць, што такое цякучка кадраў. Людзі даражаць працоўным месцам, дзе і работа па душы, і нядрэнны заробак гарантаваны. Зараз іх сярэдняя зарплата трывала трымае паказчык 1000 рублёў.

Для таго, каб гадавальнік адпавядаў сучасным тэхнічным патрабаванням, лясгас унёс у яго інфраструктуру вялікія сродкі. Пад усёй плошчай пракладзена палівачная сістэма, у глебу штогод уносяцца мінеральныя і арганічныя ўгнаенні, пабудаваны цяпліцы. Асобы гонар – збудаванні для вырошчвання саджанцаў па фінскай тэхналогіі. Гэта не проста цяплічны комплекс, а аўтаматызаваная сістэма. За вільготнасцю і тэмпературай сочаць спецыяльныя датчыкі, ачышчаная і падагрэтая вада падаецца кропельна, кантэйнеры з парасткамі падымаюцца над паверхняй зямлі ў цёплы перыяд года і апускаюцца долу зімой. Ажыццяўляюцца спецыяльныя працэдуры загартоўкі будучых дрэў. У выніку – семя набывае 100-працэнтную ўсходжасць, а саджанцы – такую ж прыжывальнасць.

Самы запатрабаваны на сёння пасадачны матэрыял – сасна. Таму пад гэты від адведзены найбольшыя плошчы. Заўсёды патрэбны ў лясніцтвах елка, дуб, а для дэкарыравання гарадоў і вёсак вырошчваюцца туі, ядловец і іншыя культуры. Усё актыўней зараз вядзецца пасадка лістоўніцы. Цэняць яе не толькі за прыгажосць, але і за каштоўную сыравіну. Лістоўніца – адзінае дрэва, якое не тоне ў вадзе. Вось толькі выгадаваць яе няпроста – капрызная вельмі, патрабуе нязменнай увагі. Ды і прывычная нам елка таксама выключная “пястуха” падчас росту. Работнікам гадавальніка даводзіцца не спускаць вачэй з саджанцаў лістоўніцы і елкі, а клапаціцца пра іх пачынаюць ужо на стадыі нарыхтоўкі зерня. Дарэчы, у зімовы перыяд, калі гадавальнік мірна спіць пад белым покрывам, работнікі і займаюцца зборам шышак, потым іх сушаць і вылучаюць насенне. А як толькі сонца пачынае па-вясенняму прыграваць, стартуе працэс сяўбы.

Цяжка падлічыць, колькі разоў рукі чалавека аблашчваюць будучае дрэва! Такая ж карпатлівасць патрабуецца пекару, які выпякае хлеб, доктару, які даглядае хворага, маці, што гадуе немаўля…

Сённяшнія саджанцы, вырашчаныя пяшчотнымі рукамі работнікаў гадавальніка, гадоў праз восемдзесят зашумяць магутнымі кронамі і стануць зялёным багаццем нашых нашчадкаў.

Алена ЗБІРЭНКА,

фота аўтара

Специалистами Воложинского РЦГиЭ 17-18.08.2018 года проведена проверка выполнения решения Воложинского райисполкома от 03.10.2014 № 1559 «О закреплении улиц, парков, скверов, придомовых территорий и мест общего пользования за юридическими лицами и индивидуальными предпринимателями г. Воложина» (далее – Решение о закреплении). Специалистами санитарной службы района было обследовано 102  объекта, из них на 65  объектах выявлены нарушения. По выявленным нарушениям санитарного законодательства подготовлено и направлено 15 информационных писем руководителям субъектов хозяйствования,  22  рекомендации об устранении нарушений.

Субъектами хозяйствования проведена работа по исполнению Решения о закреплении, а именно:

Воложинский  филиал государственного предприятия «Миноблтопливо» -   обкошен участок реки от производственной базы до ул. Садовой;  обкошена  придомовая территория ул. Советская д.4.

Воложинский участок филиала «Энергосбыт» - обкошена придомовая территория по ул. Партизанская, 36.

Филиал № 1 ОАО «Завод «Белпласт» - обкошена собственная и прилегающая территория.

ГУО «Воложинский сельскохозяйственный профессиональный лицей» - обкошена прилегающая территория; обкошена зеленая зона и русло р. Воложинка по ул. Энгельса (территория вокруг моста перед пешеходной зоной в обе стороны); обкошена территория сквера у городского озера.

ГЛХУ «Воложинский лесхоз»: проведена уборка и окоска собственной и прилегающей территории.

РЦК № 14 в г. Воложин филиала ОАО «Белагропромбанк» Минское областное управление: проведены работы по очистке и наведению порядка на закрепленной территории: ул. Советская - от ул. Комсомольской до своего здания (правая сторона); участок ул. Советской напротив церкви; благоустройство придомовой территории – ул. Мира, 22.

ГУП «Воложинское ПМС»: обкошена  территория вокруг производственной базы до дороги «Подъезд к г. Воложину от М7»; ул.Советская - от ул.Комсомольской до магазина «Ассорти» (правая сторона). Обкошены придомовые территории ул. Партизанская, 22, 14а, 12.

УЗ «Воложинская ЦРБ»: обкошены ул. М.Горького, ул. Гагарина (вокруг своей территории); стоянка напротив больницы до гаражного кооператива; зеленая зона вокруг  общежития по ул.М.Горького до дороги и автостоянки больницы, обкошена придомовая территория ул. Мира, 10.

Метеостанция Воложин: наведен порядок на территории, прилегающей к административному зданию; ул.Советская - от поворота на хлебзавод до остановочного пункта в направлении д. Забрезье (правая сторона).

Филиал КУП «Минскоблдорстрой» «ДРСУ № 167»: обкошена территория вокруг производственной базы до дороги «Подъезд к г. Воложину от М7»; ул. Комсомольская - от ул.Советской (левая сторона); ул.Советская - от ул.Дзержинского до знака г. Воложин в направлении д.Вишнево и д. Забрезье (левая сторона);  обкошены придомовые территории – ул.Гагарина, 10, ул.Советская, 12, ул. Партизанская д. 10.

Войсковая часть 30695: зеленая зона вокруг войсковой части до дороги - от ул.Партизанская до ул. Набережная, включая территорию бывшего городского стадиона.

КУП «Воложинское РКБО» - обкошены территории Дома быта, прачечной.

Воложинский РЦГиЭ: проведен субботник на собственной, прилегающей и закрепленной территории.

Воложинский РОЧС: проведены работы на закрепленной территории ул. Комсомольская – от ул. Советской (правая сторона), включая автостоянку.

ГЛХУ «Воложинский лесхоз» - обкошена территория  между лесничеством и бывшим городским стадионом; обкошен участок реки Воложинка - от ул.Садовой до моста ул.Ленина.

Воложинский РГС - обкошен участок р. Воложинка - от моста по ул. Ленина  и до КНС, в сторону а/д Минск-Гродно; обкошена прилегающая территория к производственной базе.мольская - от роведены работы на закрепленной территории ул. бъектов хозяйствования

Вместе с тем, по состоянию на 19.08.2018 года, есть факты не исполнения, или исполнения не в полном объеме Решения о закреплении:

Филиал № 1 ОАО «Завод «Белпласт» - не обкошена закрепленная территория: участок от ул. Садовая до моста ул. Ленина;  не обкошен участок р. Воложинка - от моста ул. Комарова до территории гортопа.

Войсковая часть 30695: не обкошена придомовая территория ул. Гагарина,12.

РУП «Воложинский жилкоммунхоз» - не обкошены территория  парка примыкающая к ул. Белорусская, территория прилегающая к ограждению автобазы райПО по пер. Дзержинского;   общедоступная территория соединяющая ул. Белорусская и ул. Набережная (за территорией мастерских ГЛХУ «Воложинский лесхоз»); территория прилегающая к пешеходному мосту со стороны ул. Мира.

ООО «Воложинэнерго» - не наведен порядок на собственной и закрепленной территориях - ул. Набережная, участок реки Воложинка - от моста по ул. Набережной до забора в/ч 30695, не обкошена придомовая территория ул. Гагарина, 9.

ОАО «ПМК-188» - не обкошены дворовые территории по ул. Партизанская, 16, 18.

В ходе проведенного объезда в районе были выявлены следующие нарушения:

ЛДД 612 Филиал ДЭУ № 61: остановочные пункты «Лавский Брод», «Забрезье» автодороги М7, и ОП «Августово» захламлены  пакетами с мусором, не очищены  мусорные урны, не обкошено. Не обкошена автостоянка расположенная возле д. Лавский Брод.

Городьковский с/Совет: контейнера и контейнерные площадки кладбищ в дд. Забрезье, Кащеличи, М. Запрудье переполнены  растительными отходами, старыми ритуальными принадлежностями. Частично разломаны ограждения кладбищ в д. Забрезье, д. Кащеличи.

КСУП «Подберезье»: не обкошено административное здание КСУП «Подберезье», частично территория машинного двора в д. Подберезь, нежилое здание по ул. Школьная, д. Подберезь (бывший двух этажный жилой дом). Не обкошена территория прилегающая к котлопункту хозяйства.

Управление по образованию, спорту и туризму Воложинского райисполкома: не обкошена территория бывшей СШ в д. Подберезь.

Отдел идеологической работы, культуры и по делам молодежи: не обкошена территория прилегающая к зданию бывшей сельской библиотеки-клуба д. Забрезье, 130А.

ОАО «Лоск» - в  неудовлетворительном  состоянии   находятся  не эксплуатируемые  здания   хозяйства: здание  телятника  в  д.Кащеличи;

бывшее административное здание в  д.Лоск; здание  сельского  Дома  Культуры  в д.Забрезье, а  именно,    не организован покос территории  вокруг  зданий,  кроме  этого не  удалена  кустарниковая  поросль.

Воложинское  райПО -   в  неудовлетворительном санитарном  состоянии  находятся  не  эксплуатируемые  здания  райПО расположенные  на  территории района,  а  именно здания  магазинов  в  следующих  населенных  пунктах: д.М.Запрудье, д.Б.Запрудье, д.Лоск, д.Кащеличи, д.Городечно,  склады  в  д.Городьки (в  районе железной  дороги) -   не организован покос  сорной  растительности,  территория   заросла  кустарниковой  порослью. 

ООО «Авто вошинг» -  предприятие  которое  приобрело здание  школы и котельной  в  д.Лоск.  Территория  приобретенных зданий находится  в  неудовлетворительном  санитарном состоянии: не организован покос  сорной  растительности,  корме  этого территории заросла  кустарниковой  порослью. Санитарно-техническое  состояние  здания  так же  неудовлетворительное - окна  выбиты.

Вишневский сельский Совет - контейнера и контейнерные площадки на кладбищах в д. Десятники переполнены растительными отходами и старыми ритуальными принадлежностями. Не содержится в чистоте  общедоступная территория на неузаконенной зоне отдыха в а.г. Вишнево на берегу р. Ольшанка, напротив Лесничества.

Филиал КУП «Минскоблдорстрой» «ДРСУ № 167» - мусорные урны переполнены, и территории остановочных пунктов «Стайки», «Саковщина», «Десятники», «Игнатово» засорены бытовым мусором.

ООО «Химвей» (г.п. Ивенец) - контейнер переполнен, прилегающая территория замусорена.

ТПЧУП «Шаг-Плюс» (г.п. Ивенец) - не убраны отходы топлива с территории прилегающей к котельной, контейнер переполнен.

Цех деревообработки ИП Дудук Д.М. (г.п. Ивенец) – территория не содержится в чистоте, захламлена бытовым мусором, не убраны производственные отходы.

Воложинский РЭС – не обкошена территория ТП № 707 г.п. Ивенец, ул. 17 Сентября.

ООО «Эвелин» (магазин строительных материалов г.п. Ивенец) – не обкошена прилегающая территория.

По вышеуказанным нарушениям подготовлены рекомендации и информационные письма, контроль исполнения мероприятий осуществляется согласно установленным срокам.

Работа по наведению порядка продолжится в дальнейшем.

Врач-гигиенист  Н.М. Булова

    Першым на Валожыншчыне намалоту звыш 1000 тон зерня дасягнуў лідар маладзёжнага камбайнерскага экіпажа ТАА «Тарасава» Яўген Валянцінавіч ПАЛЯШЧУК.

    1002,4 тоны – такі дакладны вынік працы ўраджэнца вёскі Дварэц, які пайшоў па слядах бацькі, гэткага ж самага шчырага работніка і заўзятага хлебароба.

    За значную перамогу Яўген узнагароджаны Падзячным пісьмом старшыні райвыканкама. Таксама яго павіншавалі і ўручылі заслужаныя падарункі старшыня прафсаюза работнікаў АПК Віктар Гідлеўскі, старшыня райарганізацыі ГА «Белая Русь» Алена Клачко, намеснік дырэктара ТАА «Тарасава» Аляксандра Крывіцкая і старшыня прафкама гаспадаркі Іна Варанцова.

    Старшы камбайнер Я. Паляшчук не першы год становіцца перадавіком жніва. У яго экіпажы няма камбайнера-зменшчыка, так што 1000 тон збожжа – чысты вынік самаадданай працы маладога чалавека. На магутным «Лексіёне-770» пры спрыяльным надвор’і Яўген за дзень можа абмалаціць 150 гектараў ураджайнага поля.

Тэкст і фотаСяргея САДОЎСКАГА