Воложинский районный
исполнительный комитет

    У фармаце прэс-ланча прайшло фінальнае мерапрыемства праекта “Распаўсюджванне і прымяненне ідэй Канвенцыі аб правах інвалідаў”.   

    Вядучая, яна ж – адзін з трэнераў – Наталля Нямкевіч падчас адкрыцця адзначыла, што дадзены праект уяўляе сабой інфармацыйную кампанію ў рамках праекта “Павестка 50”, вынікам якога стане праграмны дакумент – стратэгічны план па паляпшэнні якасці жыцця людзей з абмежаванымі магчымасцямі.

     Дырэктар офіса па правах людзей з інваліднасцю Сяргей Драздоўскі яшчэ раз звярнуў увагу прысутных на мэты і задачы, што стаяць перад зацікаўленымі асобамі і службамі ў справе распаўсюджвання ідэй Канвенцыі. Ён адзначыў, што пяць гарадоў-удзельнікаў праекта, у тым ліку і Валожын, у высокароднай справе зрабілі значны крок наперад. Іх імкненне зрабіць Канвенцыю жывым дакументам, які будзе па-сапраўднаму дзейнічаць і дапамагаць людзям з інваліднасцю на нацыянальным узроўні і на ўзроўні асобных населеных пунктаў, выклікае павагу. Тым больш, што ўжо назіраюцца станоўчыя вынікі. У Валожыне, напрыклад, шмат зроблена ў плане ўдасканалення безбар’ернага асяроддзя, адкрыта эка-сцежка, выдзелены сродкі на рэалізацыю некалькіх сацыяльна значных праектаў. Горад – адзін з першапачынальнікаў у стварэнні “Павесткі 50” (лічба 50 сімвалізуе колькасць палажэнняў Канвенцыі). Накоплены вопыт спатрэбіцца пры распаўсюджванні праекта ў іншых населеных пунктах Беларусі.

    Пра супрацоўніцтва з польскім фондам “ТУС”, яго спецыялістамі Малгаржатай Перацятковіч і Пятром Тодысам нагадала ўдзельніца праекта, псіхолаг ТЦСАН Алена Жданюк. Яна прэзентавала чарнавы варыянт “Павесткі”, які быў створаны ініцыятыўнай групай у выніку шматлікіх семінараў і выязных кансультацый у сельскіх саветах раёна. Метадычная дапамога замежных калег у працэсе стварэння стратэгічнага плана па забеспячэнні роўных магчымасцей для людзей з інваліднасцю дазволіла мясцовым спецыялістам асэнсаваць пяць асноўных праблем, што існуюць у раёне ў названым кірунку, сфармуляваць мэты і падмэты агульнай дзейнасці.

   Аб тым, як на практыцы рэалізоўваўся праект, распавяла Ларыса Уладзіміраўна Шчарбачэвіч. Кіраўнік праекта, старшыня раённай арганізацыі “Беларуская асацыяцыя дапамогі дзецям-інвалідам і маладым інвалідам”, загадчыца аддзялення дзённага знаходжання інвалідаў ТЦСАН далажыла прысутным, што агульная колькасць людзей, якія ў той ці іншай ступені былі задзейнічаны ў розных іпастасях, набліжаецца да 800. Гэта прадстаўнікі адміністрацыі раёна, сельвыканкамаў, ТЦСАН, ЦКРНіР, грамадскіх арганізацый. Найбольш актыўныя з іх атрымалі падзякі і каштоўныя падарункі. Высока ацэнена работа валанцёраў – прадстаўнікоў БРСМ – Паўла Язерскага (ліцэй), Аляксандры Рудовіч (СШ № 1), Анастасіі Тарайковіч (ліцэй), Лізаветы Шапуцька (СШ № 1) і Аліны Новікавай (ліцэй). Адзначаны ўдзел маладых людзей з інваліднасцю – Аляксея Шчарбачэвіча, Таццяны Баўтрэль, Сяргея Кругліка, Арцёма Памагаева.

    У мерапрыемтве прынялі ўдзел журналісты Дзіяна Серадзюк (сайт “ЕўраБеларусь”) і Вікторыя Чаплева (газета “Новы час”), прэс-сакратар офіса па правах людзей з інваліднасцю Ксенія Тарасевіч. Усе яны, а таксама ўдзельніцы праекта Алена Рай (спецыяліст ТЦСАН), Юлія Язерская (дырэктар ЦКРНіР) падзяліліся сваімі ўражаннямі ад сумеснай дзейнасці.

     Вынікі сустрэчы падвяла дырэктар ТЦСАН Галіна Фадзееўна Рай. Было адзначана, што людзі з інваліднасцю – самая безабаронная катэгорыя насельніцтва як у нашай краіне, так і ва ўсім свеце. Таму чым больш падобных праектаў будзе рэалізоўвацца, тым больш мы будзем прасоўвацца наперад да інклюзіўнага грамадства. Што тычыцца стратэгіі, то работа па яе стварэнні працягваецца.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

    У апошнія дні чэрвеня прайшоў рэгіянальны семінар бібліятэчных работнікаў Дзяржаўнай установы культуры “Ашмянская раённая бібліятэка” Гродзенскай вобласці і Дзяржаўнай установы “Валожынская цэнтральная раённая бібліятэка”. Тэмай семінара была абрана краязнаўчая дзейнасць бібліятэк, і абедзве стараны падрыхтавалі даволі насычаную праграму.

    27 чэрвеня бібліятэкары Валожынскага раёна наведалі Ашмянскую зямлю. Адкрыла семінар Людміла Антонаўна Каханоўская, начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Ашмянскага райвыканкама, якая расказала пра асноўныя прыярытэты развіцця культуры Ашмяншчыны. З бібліятэчнай сістэмай раёна калег пазнаёміла дырэктар ДУК “Ашмянская раённая бібліятэка” Марына Рамуальдаўна Белавус. Вопытам работы па экалагічным краязнаўстве падзяліліся работнікі раённай дзіцячай бібліятэкі.

    У сельскай бібліятэцы аграгарадка Мураваная Ашмянка бібліятэкары Валожыншчыны наведалі музейны краязнаўчы пакой, у сельскай бібліятэцы аграгарадка Гальшаны – музей Дугі Струве. Удзельнікі семінара таксама наведалі помнік прыроды – валун “Нявесцін камень” і руіны Гальшанскага замка.

    Завяршыўся семінар на барунскай зямлі. Пасля экскурсіі па Барунскім базыльянскім комплексе бібліятэчныя работнікі накіраваліся ў сельскую бібліятэку аграгарадка Баруны.

  29 чэрвеня сустракалі гасцей бібліятэкары ўстаноў Валожыншчыны. Першай кропкай у праграме стала наведванне Вішнеўскай сельскай бібліятэкі. Галоўны напрамак дзейнасці ўстановы – краязнаўства, і гэта невыпадкова: у розны час на Вішнеўшчыне нарадзіліся і працавалі Сымон Будны, Уладзіслаў Чарняўскі (музей памяці якога давялося таксама наведаць у рамках праграмы семінара), Канстанцыя Буйло, Уладзіслава Францаўна Луцэвіч (жонка Янкі Купалы), Пятро Бітэль, Хведар Чэрня. Бібліятэкар Алена Генадзьеўна Жвірко пазнаёміла ашмянцаў з гісторыяй Вішнеўскага краю і правяла фотаэкскурсію “Шлях ад Віленскай вуліцы ў Вішневе на Прэзідэнцкую вуліцу ў Іерусаліме” ў пакоі памяці, прысвечаным Шымону Пэрэсу – 9 прэзідэнту Ізраіля, які нарадзіўся ў Вішневе.

    Затым удзельнікі семінара накіраваліся ў гарадскі пасёлак Івянец. Загадчык бібліятэкі Ірына Бярнардаўна Бурачэўская пазнаёміла калег з дзейнасцю ўстановы, пасля наведалі касцёл Святога Міхаіла Арханёла, дзе Ігар Аляксандравіч Солтан – бібліятэкар установы – правёў экскурсію і расказаў пра гісторыю касцёла, манастыра манахаў-францысканцаў і ўвогуле гарадскога пасёлка Івянец.

    Наступнай была Дорская сельская бібліятэка – інфармацыйны і культурны цэнтр аграгарадка, гаспадыня якой – Ганна Іванаўна Афоніна – ветліва сустрэла гасцей і падзялілася вопытам сваёй работы. Затым бібліятэкары наведалі Валожынскую дзіцячую бібліятэку і Валожынскую цэнтральную раённую бібліятэку – даведаліся пра дзейнасць бібліятэк па выкарыстанні гісторыка-культурнага патэнцыялу раёна ў бібліятэчным краязнаўстве.

    Завяршыўся семінар круглым сталом у Валожынскай цэнтральнай раённай бібліятэцы. Начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Валожынскага райвыканкама Вікенцій Мікалаевіч Адамовіч пазнаёміў гасцей са станам і перспектывамі развіцця культуры і гісторыка-культурным патэнцыялам Валожынскага раёна, дырэктар галоўнай бібліятэчнай установы раёна Ірына Міхайлаўна Зянько – з сучаснымі тэндэнцыямі і перспектывамі развіцця бібліятэк Валожыншчыны.

    Пры падвядзенні вынікаў удзельнікі семінара падзяліліся асабістымі ўражаннямі і прапановамі аб далейшай рабоце бібліятэчных устаноў у краязнаўчым кірунку, выказалі меркаванні, што такія сумесныя мерапрыемствы садзейнічаюць росту прафесійнага майстэрства, павышэнню эфектыўнасці работы з чытачамі.

Настасся ПАХОЛКА,

загадчык аддзела бібліятэчнага маркетынгу Валожынскай

цэнтральнай раённай бібліятэкі

мотокуртка

Уважаемые жители и гости города Воложина и Воложинского района!

14 июля 2018 года на площади г. Воложина будет организована ярмарка с участием организаций торговли и общественного питания независимо от форм собственности и ведомственной подчинённости, организаций промышленности, бытового обслуживания, сельскохозяйственных организаций, крестьянских (фермерских) хозяйств, мастерами народных промыслов.

Ярмарка порадует вас доступными ценами на продукцию. Ждём вас за покупками с хорошим настроением!!!

По вопросам участия в ярмарке обращаться в отдел экономики Воложинского райисполкома по тел.: 8 (01772) 55069, 55000, 55572

8 чэрвеня 2018 года прайшло свята вёсак Яцкава-Замосныя і Яцкава-Карчомныя. На свяце старшыня Валожынскага сельвыканкама Віктар Аляксандравіч Комель ўручыў падарункі самым старэйшым жыхарам вёсак, юбілярам і імяніннікам. А святочны настрой стваралі работнікі Бабровіцкага культурна-спартыўнага цэнтра, Дубінскога сельскага цэнтра культуры, артысты-аматары з Валожына і раёна.

Гран при XVI международного фестиваля «Kalejdoskop talentow. Lato 2018» (Калейдоскоп талантов. Лето 2018) в Республике Польша стал очередной великолепной победой детского ансамбля «Менестрели» Раковской школы искусств, его руководителя Екатерины Дворецкой и концертмейстера Екатерины Сениной. Всего в фестивале принимало участие более 90 солистов и коллективов из Беларуси, России, Латвии, Польши, Украины и Эстонии.

Ансамбль - частый гость и победитель фестивалей и конкурсов в Беларуси и за её пределами. Прошлым летом он также получил Гран при на конкурсе в Польше, в городе Волин, на побережье  Балтийского моря, рядом с Германией. А меньше чем через полгода занял 2 место на престижном конкурсе «Теремок» в Санкт-Петербурге.

В этот раз география поездки  охватила не только живописный горный городок Живец, где  проходил фестиваль.  Юные музыканты побывали на экскурсии в Кракове, где особенно их впечатлил Вавельский замок, резиденция польских королей. Другим запоминающимся впечатлением стал спуск в соляную шахту Велички на глубину 130 метров.

И конечно финальным аккордом поездки стал гала-концерт лауреатов, в котором участвовали «Менестрели», а также ученица 1 класса блок-флейты Дробыш Диана (учитель Дворецкий Павел Анатольевич), занявшая 1 место в категории «Дебют».

Во время красочного гала-концерта  победителям были вручены дипломы, кубки, и благодарственные письма. Вручал награды бургомистр города пан Антоний Шлягор. Можно с уверенностью сказать, что очередная победа стала новой ступенькой творческого развития для детского инструментального коллектива Раковской школы искусств.

Городьковский сельский исполнительный комитет имеет для заселения свободное жилое помещение коммерческого использования в д.Жомойдь, д.17А. Общая площадь дома – 52,3 м2, жилая – 31,6м2. Дом деревянный, одна комната. Имеется печное отопление, колодец. Размер платы за пользование составляет 10 белорусских рублей 25 копеек в месяц.

Телефон для справок: +375295192542

e-mail: Этот адрес электронной почты защищён от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

6 июля 2018 года в городе Воложине возле городского озера прошёл народный праздник «Купалье», который собрал множество жителей города. На импровизированной сценической площадке в исполнении участников Заслуженного любительского коллектива РБ фольклорного коллектива «Гасцінец» звучали обрядовые купальские песни, проводились мастер-классы по народным танцам и плетению купальских венков, водились хороводы вокруг костра. Перед началом праздника прошёл семейный конкурс “Парад детских колясок”, инициатором которого была районная организация общественного объединения “Белорусский союз женщин”. Продолжением праздничной программы стало выступление народного коллектива народной песни “Сваякі”, которые порадовали жителей города своей концертной программой, посвящённой «Году малой родины». А завершился праздник дискотекой.

      На Свяце горада па-сапраўднаму сімвалічным стала мерапрыемства, што адбылося ў цэнтральнай раённай бібліятэцы – адкрыццё мастацкай галерэі жывапісца Уладзіміра Сайко. Ураджэнец Валожына, чыя першая персанальная выстава (яшчэ ў школьным узросце) прайшла тут жа, перадаў у дар роднаму гораду каля 20 пейзажаў, партрэтаў, выяў бытавых сцэнак. Большасць работ выканана алеем. Радуюць вока гледачоў і невялікія, але запамінальныя акварэлі.  

    Урачыстасць значылася першым пунктам у праграме свята. Каб вітаць аўтара цудоўных карцін, кожная з якіх увабрала прыгажосць Валожынскай зямлі, шчодрасць душы яе жыхароў, на другім паверсе ўстановы культуры сабраліся прадстаўнікі мясцовай улады, работнікі РЦК, ЦРБ, родныя і сябры мастака. Са словамі павагі і ўдзячнасці да майстра звярнуліся начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Вікенцій Адамовіч, дырэктар краязнаўчага музея Наталля Лоўчая, дырэктар ЦРБ Ірына Зянько. Было ўзгадана мноства слаўных імён, якімі сёння ганарыцца Валожынскі край. Сярод іх – майстры выяўленчага мастацтва Юзаф Брэкман, Фердынанд Рушчыц, Пётр Скарынка, Фелікс Янушкевіч, Алесь Квяткоўскі. З павагай вымаўлялі землякі і імя маладога прадаўжальніка іх справы У. Сайко.

   У адрозненне ад сваіх калег, многія з якіх былі самавучкамі, Уладзімір атрымаў выдатную адукацыю. Ён – выпускнік Мінскага каледжа мастацтваў, Беларускай акадэміі мастацтваў, Сурыкаўскага інстытута ў Маскве. Зараз выкладае ў Бараўлянскай дзіцячай школе мастацтваў і адначасова – свабодны мастак. Супрацоўнічае з мастацкімі галерэямі сталіцы і іншых гарадоў Беларусі. Шмат разоў выстаўляўся ў Расійскай Фэдэрацыі, мае там прыхільнікаў, з’яўляецца членам Саюза мастакоў Расіі.

    Уладзімір працуе ў розных жанрах. З задавальненнем бярэцца за батальныя сцэны. У нацыянальным гістарычным музеі прайшла прэзентацыя гістарычнага палатна “Сібірскія стралкі”. Уклад мастака ў патрыятычнае выхаванне моладзі адзначылі шаноўныя госці – старшыня беларускага грамадскага аб’яднання “Русь” Іван Корда і старшыня Мінскага ваенна-патрыятычнага цэнтра “Бацькаўшчына” Андрэй Валер’евіч Тапаз. Шчыра і пранікнёна прагучалі словы аднаго са шматлікіх вучняў, а сёння мастака і калекцыянера Сяргея Махнача. Прэзентуючы свае творы, аўтар падкрэсліў, што кожная з работ, якія ўвасабляюць краявіды Валожыншчыны, зроблена з натуры. Прысутных уразілі палотны “Партрэт бацькі”, “Дубок. Вёска баркі”, “Стары човен”, “Вясна”, “Дарога да дому”. Моцнае ўражанне выклікалі і акварэлі “Куток Бярэзіны”, “Пад вечар”, “Колер вечаровы на хвалях возера”.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

     Куды б ні закінуў нас лёс, як бы ні склалася жыццё ў будучым, у кожнага ёсць дом, ёсць малая радзіма, дзе мы заўсёды знойдзем суцяшэнне і адчуем нябачную падтрымку. Менавіта таму 2018 год аб’яўлены Годам малой радзімы.

    “Бацькоўская хата” – гэты выраз шчымліва кранае наша сэрца. Пакуль жывыя бацькі, мы наведваемся на родны парог даволі часта. Але праходзіць час, і нас ужо ніхто не сустракае ля знаёмых варот. Захаваць бацькоўскую сядзібу ў належным стане не кожны можа. Самы зручны спосаб – яе прадаць. Я таксама прыняла такое рашэнне. Нічога дрэннага не магу сказаць пра новага гаспадара, хоць ён чалавек сталічны. Добры, акуратны, працавіты, на двары навёў парадак: выразаў старыя яблыні, пасадзіў туі, абнавіў агароджу, на вокны паставіў рашоткі, каб зладзеі не праніклі, пафарбаваў сцены. Мы паказалі матулі яе былую сядзібу. Яна падзякавала Богу, што хата трапіла ў добрыя рукі.

    У апошні час я ўсё часцей бачу ў сне родную вёску, свой двор, хату, у якой прайшло дзяцінства. Агарнулі ўспаміны.

    Вёска наша вялікая, дзяцей было шмат. Днём хадзілі ў мясцовую школу, а пад вечар выбягалі на двор, каб пагуляць у выбівалы, немчыка, пікара, а зімой пакатацца з горкі на санках. Іншы раз загуляемся так позна, што не заўважаем, як наступае ноч. У хату заходзілі баязліва, бо, вядома ж, бацькі па галаве не пагладзяць. Летам вольнага часу было больш. Але сваю работу мы ведалі: пасвілі кароў і свіней, памагалі ў полі, хадзілі па ягады. А пасля беглі на вечарынку. Падлеткамі з цікавасцю назіралі за сталымі хлопцамі і дзяўчатамі, а пасля самі ладзілі танцы. У той час многія юнакі ўмелі іграць на гармоніку. Мы танцавалі, а “музыканты” па чарзе змянялі адзін аднаго. Як даўно гэта было! Але сёння прыемна ўсё ўспомніць!

    На вялікі жаль, апусцелі вёскі. Зараслі былыя сцежкі і вуліцы. Перад зімой давялося мне яшчэ раз пабываць у Дубіне Вяршыцкай, са знаёмымі паехалі за экспанатамі для музея. Адразу кінулася ў вочы, дзе на падворку ёсць гаспадар, а дзе, як кажуць, гуляе вецер.

    Вось былая сядзіба нашых сваякоў. Дом дзеці разабралі і прадалі, а запушчаны і асірацелы двор ператварыўся ў бур’ян. Такіх пакінутых і забытых участкаў у вёсцы многа.

    Мне вельмі захацелася прайсці бліжэй да бацькоўскай сядзібы, але на варотах убачыла замок. Гаспадар дбайны, ва ўсім любіць парадак. І хоць сэрца шчымліва забілася, калі позірк спыніўся на знаёмых сенцах, але я хутка супакоілася: усё ж стаіць наша хата, а магла і не стаяць…

    Аднойчы пасля зімы мы засталі выбітыя вокны, вырваныя дзверы. Нехта “добра” тут пагаспадарыў. Вось так я разважаю і суцяшаю сябе, калі паўстае пытанне, ці правільна паступіла, што не зберагла тое, без чаго жыць вельмі цяжка, куды нельга ўжо вярнуцца, да чаго немагчыма прытуліцца, дзе больш не змагу адпачыць душой?

    А колькі прадметаў паўсядзённага карыстання было ў бацькоўскай хаце, пра якія нашы дзеці і ўнукі не ведаюць! Мае аднагодкі – сведкі таго, як нашы матулі пралі, ткалі, шылі, вязалі, пынілі гаспадарку, а бацькі выконвалі любую сталярную работу, плялі кошыкі, аралі, сеялі, баранавалі. Прылады сялянскай працы мелі ўсе гаспадары. Каб гэтыя рэчы засталіся жыць, іх можна перадаць у наш музей. І хоць кажуць, што ўздыхаць па старых рэчах і вяртацца да старога ладу жыцця, не варта, але ведаць, як жылі бацькі, дзяды, прадзеды, трэба. Таму мы і аформілі ў музеі выставу “Матывы бацькоўскай хаты”. Сама выстава невялікая, але нагадае кожнаму, як выглядала хата нашых продкаў. А дзецям цікава будзе не толькі пазнаёміцца з інтэр’ерам сялянскай хаты, але і паглядзець на прадметы сялянскага побыту, даведацца пра іх назвы і прызначэнне.

    Паважаныя жыхары Валожыншчыны, запрашаем наведаць выставу, якая дапаможа душой дакрануцца да вытокаў. Думаю, што пасля гэтага ў вас узнікне жаданне пабываць на сваёй малой радзіме, бо родны куточак – своеасаблівы духоўны скарб, якім неабходна даражыць і зберагаць, каб дзеці і ўнукі маглі сказаць: «Зямля бацькоў – жыцця крыніца».

Ніна БОБРЫК,

навуковы супрацоўнікВаложынскагакраязнаўчага музея

    У Беларусі з пачатку года патануў 151 чалавек, з іх 13 дзяцей, у Мінскай вобласці – 15 чалавек, з іх адно дзіця. Для параўнання: за ўвесь мінулы год у краіне загінулі ў вадзе 126 нашых суайчыннікаў, з іх 9 дзяцей.

    На жаль, не абышла бокам сумная статыстыка і наш раён. 27 мая ў сажалцы на рацэ Альшанка ў Вішневе ўтапілася маладая жанчына, а 29 чэрвеня ў Заходняй Бярэзіне недалёка ад аграгарадка Гародзькі пры купанні патануў трынаццацігадовы хлопчык.

    У гэтай сувязі нагадаю ў чарговы раз некаторыя з асноўных правіл бяспекі на вадзе. Уменне добра плаваць не заўсёды з’яўляецца залогам бяспекі. Парадаксальна, але часцей за ўсё гінуць менавіта добрыя плыўцы. Вада не даруе бесклапотных адносін і саманадзейнасці. Аб гэтым неабходна пастаянна нагадваць дзецям, асабліва падлеткам, якія, на першы погляд, добра ўмеюць плаваць. Часта яны ладзяць заплывы на спрэчку, хто хутчэй ці далей, ныраюць на найбольшую глыбіню, затрымліваюць дыханне або адплываюць далёка ад берага, адкуль вярнуцца самастойна ўжо не могуць.

    Не купайцеся самі і не дазваляйце дзецям купацца і плаваць вечарам ці ноччу. У цемры можна лёгка страціць арыентацыю і заплысці занадта далёка ад берага. Ноччу просты спалох ператвараецца ў панічны страх – першую прычыну ўтаплення.

    Не купайцеся, ужыўшы алкаголь. Гэта асноўная прычына гібелі людзей на вадзе, якая даходзіць да 70% выпадкаў ад усіх трагедый.

    Падчас адпачынку ля вады асаблівую ўвагу неабходна надаваць дзецям. Нельга пакідаць малалетніх (якія не дасягнулі чатырнаццацігадовага ўзросту) без нагляду, а іх купанне і нават знаходжанне каля вадаёмаў павінна праходзіць толькі пад кантролем дарослых.

   Пастаянна нагадвайце дзецям аб недапушчальнасці гульняў на берагах вадаёмаў без нагляду дарослых, наладжвання разнастайных трамплінаў для нырання і тарзанак, купання ў забароненых месцах. Усё гэта – велізарная пагроза жыццю і здароўю.

Іван СУХАДОЛЕЦ,

старшынярайарганізацыі ТВВОД