Воложинский районный
исполнительный комитет

Перечень видов экономической деятельности, о начале осуществления которых субъектом хозяйствования представляется уведомление в местный исполнительный и распорядительный орган

Постановление СовМин №143 от 22.02.2018

Уведомления о начале осуществления видов эконом ической деятельности

Форма уведомления

Информация о полученных уведомлениях

Напярэдадні велічнай даты мы сустрэліся з нашым земляком – начальнікам упраўлення тэрытарыяль¬най абароны, намеснікам начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь Андрэем Аляксандравічам ПАСЕКАМ.

Валожыншчына здаўна славіцца сваімі сынамі, якія ў любыя часы былі гатовы стаць на абарону роднай зямлі. Наш край – радзіма вядомых военачальнікаў – генералаў Міхаіла Фаміча Букштыновіча і Антона Іосіфавіча Гасціловіча, контр-ад-мірала Зігмунда Іванавіча Жабко.

Маладое пакаленне валожынцаў працягвае традыцыі дзядоў і бацькоў. Сёння ва Узброеных Сілах краіны мноства выхадцаў з раёна. На розных пасадах дзень і ноч нясуць яны няпростую службу – забяспечваюць мірнае жыццё беларускага народа. Наш субяседнік якраз з такіх...

Ён нарадзіўся і вырас у Валожыне. Вуліца Леніна, якую і зараз з любоўю называе “мая вёска”, стала самым родным кутком на свеце. У СШ № 2 г. Валожына набыў 8-гадовую адукацыю. Мала хто чакаў ад гэтага падлетка ўчынку, што патрабаваў дастаткова моцнага характару і сілы волі – паступлення ў Сувораўскае вучылішча. Андрэй Аляксандравіч і сам ужо дрэнна памятае матывацыю такога рашэння. Добра ўсведамляе адно: на яго лёс магутнае ўздзеянне аказала асоба бацькі Аляксандра Аляксандравіча – разумнага і вопытнага ча¬лавека, здольнага кіраўніка. Ды і абодва яго дзяды былі ветэранамі Вялікай Айчыннай вайны.

Матулін тата меў мноства ўзнагарод, шмат гадоў аддаў арміі. Прыклад баявых сваякоў, бацькавы ўстаноўкі – быць самастойным, трымаць слова, не баяцца ніякай працы – рана сфарміравалі характар.

Хоць да паступлення рыхтаваўся, але нават у сне не мог уявіць цяжкасці, з якімі давялося сутыкнуцца. Не хапала ведаў па матэматыцы, не ўсё складвалася з фізікай, замежнай мовай. Фізічная падрыхтоўка таксама была не на належным узроўні. Большасць сакурснікаў – выпускнікі спецыялізаваных школ Мінска. Многія – сур’ёзныя спартсмены. І ён – 1 м 52 см росту, звычайны “харашыст” з рацэнтра з выключна вясковым выхаваннем. Чаму не спасаваў, як змог заставіць сябе не адстаць ад астатніх, куды дзеў слёзы і жаданне кінуцца да бацькоў з просьбай: “Забярыце мяне адсюдь!” – ведае толькі ён сам, але, хітравата ўсміхаючыся, жартуе: “Гэты перыяд знік з памяці”.

Сілу духу сувораўца Пасекі ў вучылішчы, дзе, па яго словах, панаваў культ вучобы, ацанілі. Ён змог годна здаць выпускныя экзамены. Усе разумелі: з хлопца будзе афіцэр, але наступным рашэннем, прынятым выключна самастойна, здзівіў усіх. Безумоўна, курсантаў рыхтавалі да паступлення ў вышэйшыя ваенныя ўстановы. Аднак, ніхто не чакаў, што менавіта ён абярэ адну з самых прэстыжных, дзе вучыліся лепшыя з лепшых, – Ленінградскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча. А валожынскі юнак накіраваўся туды. Яго не спыніла тое, што артылерыя – «бог бою» – патрабуе самых адмысловых ведаў. Добра запомніў, як адзін з выкладчыкаў паўтараў: “Каб пушкі стралялі, неабходна рашыць шэраг матэматычных задач”. Таму, сціснуўшы зубы, засеў за падручнікі. Да цяжкасцей яму было не прывыкаць, пастаяннае пераадоленне сябе стала звыклым. І ён чарговы раз справіўся.

Сёння многія выпускнікі ВНУ 90-х помняць роспач, якую адчувалі пасля таго, як дыплом аказваўся ў руках. Куды ісці, дзе працаўладкавацца? Маладым афіцэрам было яшчэ больш складана. Іх рыхтавалі абараняць рубяжы Савецкага Саюза, а на момант заканчэння вучобы такой дзяржавы ўжо не было. Лейтэнант Пасека мог застацца служыць у Расіі, але жаданне быць патрэбным на беларускай зямлі перамагло.

З 1992 года яго жыццё цесна звязана з Узброенымі Сіламі краіны. Служыць давялося на пасадах камандзіраў агнявога ўзвода, узвода ўпраўлення артылерыйскай батарэі, узвода артылерыйскай разведкі, батарэі артылерыйскай разведкі. Быў начальнікам разведкі штаба артылерыйскай брыгады.

У 2001 годзе Андрэй Аляксандравіч атрымаў дыплом з адзнакай і залаты медаль выпускніка камандна-штабнога факультэта Ваеннай акадэміі. Пэўны час нёс службу ў якасці начальніка штаба – першага намесніка камандзіра артылерыйскай брыгады. У яго паслужным спісе: намеснік штаба ўпраўлення ракетных войск і артылерыі Генеральнага штаба, начальнік штаба ўпраўлення – намеснік начальніка ракетных войск і артылерыі Узброеных Сіл.

У 2013 годзе яшчэ раз, таксама з адзнакай і залатым медалём, скончыў акадэмію, на гэты раз факультэт Генеральнага штаба. Пэўны час з’яўляўся намеснікам начальніка ўпраўлення тэрытарыяльнай абароны Генштаба, а ў снежні 2017 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь назначаны начальнікам упраўлення тэрытарыяльнай абароны – намеснікам начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл.

Андрэй Аляксандравіч – заняты чалавек. Яго пасада патрабуе максімум сканцэнтраванасці на задачах, што стаяць перад вайскоўцамі краіны. Тым не менш, ён – выдатны сем’янін, сябруе са спортам. Сённяшні жыхар сталіцы не забывае пра родныя мясціны і, хоць нячаста, наведвае горад, дзе прай¬шло дзяцінства, дзе ў любы час яго чакае матуля – Таццяна Васільеўна. Прызнаецца: хацелася б “дома бываць часцей”. Часта ўспамінае сваіх школьных настаўнікаў, якім абавязаны многім – Аляксандру Якаўлеўну Лісаву, Зою Лук’янаўну Разанаву, Наталлю Уладзіміраўну Наквас, Аляксандра Васільевіча Трапашку… Шчыра ганарыцца беларусамі. Даўно заўважыў асаблівае стаўленне да нашых суайчыннікаў. Упэўнены: ёсць за што, мы – спакойны, цярплівы, удумлівы народ. Дарэчы, для камандзіра гэтыя рысы – літаральна залатыя.

Напэўна ён мае рацыю – шмат дзе пабываў, сустракаўся з рознымі людзьмі, прачытаў мноства кніг па гісторыі. Як сапраўдны афіцэр, цікавіцца развіццём і станаўленнем ваеннай справы на Беларусі. Нагадаў мне, што ў час Вялікай Айчыннай вайны каля 70% начальнікаў штабаў Чырвонай Арміі былі выхадцамі з нашай зямлі. Я запытала ў Андрэя Аляксандравіча, што б ён хацеў пажадаць сваім землякам у Год малой радзімы. Пачула наступнае: “Прызнаюся ў сваёй бязмежнай любові да роднай Валожыншчыны і шчыра жадаю яе жыхарам працягваць старанна працаваць на карысць цудоўнага Налібоцкага краю, берагчы сем’і, умацоўваць здароўе і абавязкова цікавіцца каранямі. Моладзі ж хачу нагадаць: няма больш пачэснай місіі, чым стаяць на варце мірнага жыцця свайго народа”.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

Напярэдадні 23 лютага ваенны камісар адасобленай групы ваенкамата Ма-ладзечанскага і Валожынскага раёнаў Юрый Вітальевіч Нахай завітаў па трох валожынскіх адрасах, каб выканаць ганаровую місію – уручыць юбілейныя медалі «100 год Узброеным Сілам Рэспублікі Беларусь» ветэранам Вялікай Айчыннай вайны.

Новыя зіхоткія нагрудныя знакі ўпрыгожылі лацканы парадных пінжакоў нешматлікіх ужо прадстаўнікоў легендарнага пакалення воінаў-вызваліцеляў – Уладзіміра Антонавіча Шаблыкі, Аляксея Іванавіча Санталава і Васіля Рыгоравіча Пасекі. Ветэраны шчыра падзякавалі за ўвагу: ім было прыемна, што колішнія баявыя заслугі не забыты нашчадкамі.

Дарэчы, у раёне такія ўзнагароды атрымаў 21 чалавек. Для ўручэння на месцах яны былі перададзены старшыням сельвыканкамаў.

Колішні франтавік Уладзімір Антонавіч ШАБЛЫКА з радас¬цю сустрэў ганаровага госця.

Юбілейныя медалі Ю. В. Нахай уручыў валожынскім ветэранам А. І. САНТАЛАВУ і В. Р. ПАСЕКУ.

Афіцэры 153-й асобнай радыётэхнічнай брыгады асобага прызначэння пра агорнутую покрывам тайны службу расказваюць няшмат. Не дзіўна – радыёразведчыкі першымі атрымліваюць важную і актуальную інфармацыю.

Падпалкоўнікі Леанід Зігмундавіч КАВЭЦКІ (афіцэр штаба), Вячаслаў Казіміравіч САКАЛОЎСКІ, Аляксей Уладзіміравіч ЖЫГУНОЎ (камандзіры батальёнаў) і капітан Аляксандр Анатольевіч КАРОЛЬ (афіцэр па сувязі) шмат гадоў аддалі армейскай службе. Кожны з іх ішоў сваім шляхам. Аднак аб’ядноўвае іх выключна свядомы выбар будучай справы жыцця. Інакш і быць не можа. Выпадковы чалавек наўрад ці вытрымае складанасці і выпрабаванні, якія суправаджаюць спачатку курсантаў ваенных вучылішчаў ці слухачоў акадэміі, а пасля прафесійных афіцэраў на кожнай з прыступак, што даводзіцца прайсці, каб дасягнуць павагі камандзіраў, калег і падначаленых, пэўнага становішча і звання.

Сярод тых, хто перад Днём абаронцаў Айчыны быў узнагароджаны юбілейнымі медалямі “100 гадоў Узброеным Сілам Рэспублікі Беларусь” і яны, нашы землякі, што годна нясуць службу на роднай Валожыншчыне.

Тэкст і фота Валянціны КРАЎНЕВІЧ

Традыцыйна 23 лютага на плошчы Свабоды горада Валожына прайшло мерапрыемства, прысвечанае Дню абаронцаў Айчыны.

У час урачыстасці з віншавальнымі словамі да прысутных звярнуліся старшыня валожынскага райвыканкама Мікалай Анатольевіч Астрэйка і камандзір 153-й асобнай Кёнігсбергскай ордэна Чырвонай Зоркі радыётэхнічнай брыгады асобага прызначэння Андрэй Віктаравіч Калач. Ад раённай арганізацыі “Беларускі саюх афіцэраў” выступіў Уладзімір Уладзіміравіч Сёмін.

Самым відовішчным, кранальным момантам год ад году становіцца ўскладанне кветак да брацкай магілы. У гэтай цырымоніі традыцыйна прымаюць удзел прадстаўнікі ўсіх працоўных калектываў горада.

Апафеозам афіцыйнай часткі мерапрыемства стаў парадны марш вайскоўцаў.

В ближайшую ночь синоптики прогнозируют сильные морозы, а в Витебской области столбик термометра опустится до -29ºС. Как согреться и не стать жертвой пожара?

Особое внимание в холодную погоду нужно уделять системам отопления. В категорию риска в первую очередь попадают жители частного жилого сектора. Контроль за состоянием систем отопления необходим не только в домах и коттеджах, но также в небольших сельских магазинах, аптеках и других помещениях. При использовании котлов, из-за низких температур могут замерзнуть трубопроводы, особенно если они находятся  в чердачных помещениях и не утеплены или утеплены плохо. Вода прекращает циркулировать, что  резко повышает давление в котле, а это может привести ко взрыву. Большой объем пара, выброшенного в помещение, где установлен котел, повышает давление в целом в комнате, в результате разрушаются несущие конструкции здания. Люди получают травмы и ожоги паром.

Для того, чтобы  избежать беды необходимо убедиться, что запорные системы на подающем и обратном трубопроводах к котлу открыты, а также открыты все запорные устройства, установленные в системе отопления.  Конденсат из нижнего кармана дымовой трубы для котлов, работающих с естественной тягой, необходимо слить.  Осмотрите оголовки дымоходов, чтобы убедиться, что они не замерзли и не закупорились.    

Перед тем как разжигать котел, откройте линию подпитки системы отопления и контрольную линию заполнения расширительного бака. Если вода потекла – значит, система отопления не замерзла. Убедитесь, что давление по манометру, установленному на котле, не растет.   Если вода не пошла,  а давление на манометре растет, -  система замерзла. Нужно определить место, где это произошло и отогреть её. Как правило, это происходит  в местах соединения расширительного бака с трубопроводами, а также в неутепленных чердаках, подвалах. Для отогревания  можно использовать горячую  воду, песок, специальными приборы. Не отогревайте трубы огнем: это может привести к пожару. Во время топки котла всегда контролируйте давление  - если оно растет и приближается к максимально допустимому, необходимо срочно прекратить топить  и удалить из котла все топливо.

Безразличия не терпит и печь: она требует регулярного ухода.  Трещины и зазоры в кладке необходимо тщательно замазать глиной. Пожарную опасность представляют также трещины в дымоходах. Они - лазейки для открытого пламени на чердаке. Побеленный дымоход всегда укажет на возможную проблему черной копотью.

Одна из распространенных причин пожаров в отопительный период - перекал печи. Бездумно топить печь нельзя. При сильных морозах, чтобы избежать беды -это лучше делать  дважды в сутки, с некоторым интервалом. 

Горячую золу из печей нужно высыпать в яму, подальше от строений. Предварительно затушив водой, песком или снегом.

Чтобы случайно выпавшие горящие угли не привели к пожару, прибейте перед топкой на деревянном полу металлический лист размерами не менее 50х70 см. Его можно выполнить из негорючего кирпича. Но несмотря на притопочный лист,  не оставляйте открытыми топочные дверцы и топящуюся печь без присмотра. Это прямой путь к пожару.

Ни в коем случае не используйте при растопке легковоспламеняющиеся и горючие жидкости, такие как бензин или керосин.

Не оставляйте без присмотра топящиеся печи и не позволяйте детям самостоятельно их растапливать.

Ещё одну опасность представляет угарный газ. Пользуясь газовыми колонками, печами, необходимо помнить, что угарный газ не имеет цвета и запаха. Он образуется при любых видах горения, а также содержится в составе выхлопных газов. Первый признак  - человек начинает чувствовать головную боль и удушье. При высокой концентрации наступает потеря сознания и паралич. Находиться в помещении, воздух которого содержит 0,2% угарного газа, в течение 1 часа вредно для здоровья, а при содержании 0,5%  - в течение 5 минут уже опасно для жизни.

Для того, чтобы  не получить отравление угарным газом, помните, что нельзя преждевременно закрывать заслонку печей, т.е. пока угли полностью не прогорят.  При этом заканчивать топить печь нужно не менее чем за два часа перед отходом ко сну.

Нельзя использовать газовые плиты с горящими конфорками для отопления помещений. Открытое пламя выжигает кислород  и его становится недостаточно для нормальной работы горелок.  А из-за недостатка кислорода газ сгорает не полностью, в результате  - образуется угарный газ.

Будьте осторожны!

21 лютага ў гасцёўні народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” Валожынскага раённага цэнтра культуры адбылася сустрэча, прысвечаная Міжнароднаму дню роднай мовы, на якую былі запрошаны навучэнцы Валожынскага сельскагаспадарчага прафесійнага ліцэя, завіталі работнікі культуры, жыхары райцэнтра. Вялася размова аб гісторыі гэтага свята, якое адзначаецца з 2000 года, згодна з рашэннем 30-й сесіі Генеральнай канферэнцыі UNESCO; аб надзвычайнай важнасці мовы для народа, яе носьбіта. Былі агучаны словы-перасцярога пачынальніка новай беларускай літаратуры Францішка Багушэвіча пра нашу беларускую мову. А ўдзельнікі “Руні” яшчэ раз прызналіся ў любові роднай мове і роднаму краю сваімі творамі. Гучалі прысвечаныя ёй, яе прыгажосці і клопату аб ёй вершы Марыі Шакун, Валянціны Гіруць-Русакевіч, Аляксандра Кулака, Уладзіміра Буракоўскага, Дзмітрыя Краскоўскага, Лідзіі Гардынец, Веранікі Гецман, як у аўтарскім выкананні, так і ў выкананні Уладзіміра Ціханоўскага (ён жа вядучы), навучэнца Валожынскага сельскагаспадарчага прафесійнага ліцэя Аляксея Пінчука, вучня 6 класа гімназіі №1 г.Валожына Рыгора Русакевіча, супрацоўніцы РЦК Вольгі Дзедуль, якая да таго ж так шчыра і пранікнёна выканала песню “Гаворка беларуская”.

ГУ «Детско-юношеская спортивная школа Воложинского района», расположенная по адресу г.Воложин, ул. Партизанская, 19, сдает в аренду нежилое помещение для использования его по место общественного питания (кафе).

24 февраля 2018 года (суббота)

с 9.00 до 12.00

по телефону  54373

 «прямую» телефонную линию

проводит заместитель председателя  

Воложинского райисполкома

БРАЗОВСКИЙ

АЛЕКСАНДР  ВИКТОРОВИЧ

28 февраля 2018 года  

с 15  до 16 часов

в  Раковской участковой  больнице

проводит личный прием граждан

председатель Воложинского районного

исполнительного комитета

АСТРЕЙКО

НИКОЛАЙ  АНАТОЛЬЕВИЧ.

Предварительная запись 26 февраля 2018 г. с 8.00 до 13.00 и с 14.00 до 16.00  

по телефону 55572