Воложинский районный
исполнительный комитет

Провайдер телеком-, ИКТ- и контент-услуг A1 и инфраструктурный оператор beCloud завершили работы по расширению 4G-сети в Минской области. Теперь пользоваться высокоскоростным интернетом по технологии LTE смогут более 98% населения региона, а площадь 4G-покрытия в области увеличена более чем в пять раз: с 17,7 до 89%. Изменения смогут оценить и жители Воложинского района: здесь число абонентов, которым стала доступна связь 4G-покрытия, выросло в 2,7 раза.

В ходе реализации проекта в Минской области было установлено более 240 базовых станций, работающих в частотном диапазоне 800 МГц. Он обеспечивает широкое географическое покрытие сети и уверенный прием сигнала в сельской местности, в том числе за пределами населенных пунктов. Кроме того, в течение месяца для улучшения покрытия территории планируется включить еще более 60 базовых станций.

Лидерами по покрытию территории сетью 4G в Минской области стали Несвижский (95,6%), Дзержинский (93,4%), Копыльский (88,7%), Червенский (84,3%) и Солигорский (81,6%) районы.

По количеству проживающего в зоне действия новой сети населения первое место принадлежит Дзержинскому району: здесь возможность пользоваться связью стандарта 4G имеют 99,9% жителей. За ним следуют Минский (99,8%), Солигорский (99,1%), Борисовский (99%) и Несвижский (98,3%) районы.

Минская область стала уже третьим регионом Беларуси, где в рамках сотрудничества А1 и beCloud реализован проект по расширению зоны покрытия связи четвертого поколения. До этого начиная с июля 2020 года аналогичные работы были осуществлены в Гомельской и Могилевской областях. beCloud как инфраструктурный оператор занимается строительством, эксплуатацией и развитием единой сети LTE Advanced в Беларуси. Со стороны А1 партнерство заключается в предоставлении компании beCloud своей технической инфраструктуры, а также транспортной сети на основе гибридных, радиорелейных и оптоволоконных линий связи для установки оборудования инфраструктурного оператора, обеспечивающего работу стандарта 4G.

В дальнейших планах А1 и beCloud – запустить сеть LTE в Витебской области. К 2023 году зона покрытия 4G для абонентов А1 практически сравняется с существующей на данный момент зоной покрытия 3G-сети А1 и достигнет 97% территории Беларуси.

Информация предоставлена пресс-службой компании А1

На здымку – адна з сямейных пар, на якую абавязкова звяртаеш увагу пры сустрэчы на вуліцах райцэнтра. Хоць людзі ў форме для Валожына – звыклая справа, аднак, калі побач з прывабным афіцэрам крочыць неверагодная прыгажуня, і яна таксама ў форме, між волі залюбуешся.

Перад намі прадстаўнікі воінскай часці 30695 – намеснік камандзіра батальёна па ідэалагічнай рабоце Станіслаў ВАЙТОВІЧ і яго жонка, яфрэйтар Юлія ВАЙТОВІЧ.

Трыццацігадовы капітан прызнаецца: выбар прафесіі і выбар спадарожніцы жыцця – яго самыя асэнсаваныя крокі. Стаць афіцэрам дапамагла тэрміновая служба. Менавіта з ёй звязаў свае спадзяванні на будучыню. Сам папрасіў накіраванне ў паветрана-дэсантныя войскі і ніколі не пашкадаваў пра гэты ўчынак. Фізічная нагрузка (як без яе дэсантніку?) у спалучэнні з пастаяннай неабходнасцю вучыцца натхнілі на прыняцце канчатковага рашэння. Затым быў ваенны факультэт БДУ, дзе набыў спецыяльнасць ваеннага псіхолага. Валожынская воінская часць стала першым і пакуль адзіным месцам службы. Тым, як развіваецца яго кар’ера, Станіслаў Валер’евіч задаволены. Аддана нясе няпростую службу і на 100 працэнтаў упэўнены: менавіта свядомае стаўленне да абавязаку абараняць Радзіму і свой народ робіць хлопчыка сапраўдным мужчынам. Выдатна адукаваны чалавек ганарыцца магчымасцю служыць у знакамітай ардэнаноснай брыгадзе побач з выключнымі спецыялістамі, што ў любую хвіліну гатовы стаць на абарону рубяжоў Рэспублікі Беларусь.

Прыемны падарунак лёсу: у часці Станіслаў Валер’евіч знайшоў і асабістае шчасце. Яго чароўная жонка Юлія пакуль пра афіцэрскія пагоны толькі марыць. Але такая ж, як і ў мужа, мэтанакіраванасць дапамагае ёй свядома праз удасканаленне ўласных ведаў і ўменняў імкнуцца да паступовага расту па службе. У свой час Юлія Аляксандраўна атрымала спецыяльнасць тэхніка па тэлекамунікацыях, а зараз з’яўляецца студэнткай-завочніцай Акадэміі сувязі. Гэта значыць, літаральна праз год атрымае дыплом інжынера, што пашырыць яе магчымасці. Маладая жанчына, як і нарачоны, вельмі ўдумліва ставілася да выбару прафесіі. Вось толькі, паступіўшы ў каледж, не ўяўляла сябе ў пагонах. У валожынскую часць прыбыла па размеркаванні. Дарэчы, знаёмства са Станіславам (у той час псіхолагам) адбылося падчас абавязковага для маладога папаўнення тэсціравання. Безумоўна, яна магла б застацца вольнанаёмным работнікам. Аднак, акунуўшыся ў армейскае жыццё, адчула непераадольнае імкненне стаць сапраўдным прадстаўніком Узброеных Сіл. Ні форма, ні статут не палохалі. І ўсё ж прызнаецца: ноччу перад прысягай заснуць не змагла – хвалявалася як ніколі. З таго моманту мінулі два гады. Упэўненасць у правільнасці адказнага рашэння не толькі не пахіснулася, наадварот – умацавалася. Тым больш, што побач ён – яе любімы абаронца.

Станіслаў і Юлія ганарацца поспехамі адзін аднаго. Разам імкнуцца да таго, каб і на службе, і ў паўсядзённасці быць годнымі людзьмі, цудоўнай парай – сапраўднай сямейнай камандай. Яны добра ўсведамляюць адказнасць, што ляжыць на іх плячах, і ніколі не скардзяцца на цяжкасці, цэняць кожнае імгненне, калі могуць быць разам. Гэта пара не дамаседы. Ім падабаецца падарожнічаць па населеных пунктах Беларусі. Багатая гісторыя краіны, клопат аб бяспецыя якой зрабілі часткай свайго жыцця, натхняе, дае сілы, напаўняе сэрца любоўю.

Аб чым мараць сціплыя, па-сапраўднаму інтэлігентныя мужчына і жанчына ў пагонах? Безумоўна, пра тое, каб наладжаным заставаўся быт, хапала часу на самаўдасканаленне і стасункі з сябрамі, каб нішто і ніколі не парушала мірнае жыццё суайчыннікаў, а значыць, і іх лёс складваўся стабільна годна і прыгожа.

Старонку падрыхтавала Валянціна КРАЎНЕВІЧ.

Жыхарка Валожына Ірына Сяргееўна КУЛАК вызначаецца выключнай жаноцкасцю. Заўсёды з прычоскай, прыгожа апранутая, на вуснах прыемная ўсмешка. Я звярнула ўвагу на яе даўно і шмат разоў задумвалася: дзе працуе дама, так падобная да расійскага палітыка Валянціны Мацвіенка? Калі заўважыла, што часта накіроўваецца ў бок воінскай часці, не пасаромелася і пацікавілася яе заняткам. Высветлілася: Ірына Сргееўна ўжо 42 гады – у складзе калектыву гэтай больш чым сур’ёзнай арганізацыі.

Сціплая, інтраверт па натуры, яшчэ ў дзяцінстве бачыла сябе ў ціхім, утульным свеце лічбаў. Але жыццёвы шлях і прафесійнае вызначэнне складваліся няпроста. Пасля школы ўладкавалася ў калгас імя Горкага лабаранткай. Затым два з палавінай гады адпрацавала зборшчыцай на мантажна-нарыхтоўчым участку.

Аднойчы сяброўка-ваеннаслужачая падказала, што адказныя, працавітыя людзі патрэбны для папаўнення грамадзянскага складу калектыву воінскай часці. Паспрабавала і… атрымалася. Спачатку яе накіравалі ў аўтаслужбу, затым – у службу тылу. Пазней скончыла бухгалтарскія курсы і з захапленнем стала займацца любімай прафесіяй. Дзесяць гадоў служыла па кантракце. У той час насіла форму, выконвала ўсе патрабаванні армейскага статута. І зараз ганарыцца, як на выдатна здавала фізічную падрыхтоўку. Дзейнасць Ірыны Сяргееўны неаднаразова адзначана граматамі і падзякамі. Каля 20 гадоў асоба з актыўнай грамадзянскай пазіцыяй узначальвала прафсаюзны камітэт.

 Складана паверыць, але сёння яна – пенсіянерка. Толькі на заслужаны адпачынак адправіць такога работніка ніхто не пажадаў. Камандаванне з павагай ставіцца да вялікага вопыту і адказнасці спецыяліста. Таму І. С. Кулак натхнёна працягвае прафесійную дзейнасць.

У вялікім і дружным калектыве воінскай часці ў жанчыны з адкрытай душой безліч блізкіх людзей, што дае ёй падставу ўпэўнена сцвярджаць: “Чалавек я, без сумнення, шчаслівы!”

Падарунак ад райвыканкама А. В. КАЛАЧУ ўручае І. У. ШАКУН.

Восемдзесят тры гады выконвае задачы па забеспячэнні непарушнасці рубяжоў Айчыны воінская часць 30695.

Мерапрыемствы з гэтай нагоды прайшлі ў Валожыне ў мінулую суботу.

Зранку на пляцы воінскай часці адбылося ўрачыстае пастраенне з вынасам Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь, знамені брыгады і знамені радыёразведкі. Затым вайскоўцы накіраваліся ў РЦК, каб ва ўтульнай атмасферы адзначыць важны для іх дзень. Сярод ганаровых гасцей на свяце прысутнічалі намеснік старшыні райвыканкама І. У. Шакун, ветэраны часці.

Са сцэны ў святочны дзень гучалі віншаванні і шматлікія пажаданні. Не абышлося і без узнагарод. Ганаровыя граматы і падзякі за годнае служэнне беларускаму народу атрымалі  больш за 30 вайскоўцаў.

Камандзір часці Андрэй Віктаравіч Калач падчас выступлення адзначыў: “Немагчыма пераацаніць заслугі афіцэраў і салдат брыгады, якія яшчэ ў гады Вялікай Айчыннай вайны паказалі свой прафесіяналізм і ўнеслі важкі ўклад у Вялікую Перамогу. І сёння, у мірны час, яны годна абараняюць жыццё роднай краіны”. Да віншаванняў далучыўся і прадстаўнік мясцовай улады. Ігар Уладзіміравіч Шакун запэўніў прысутных: “Мы ганарымся тым, што маем магчымасць называць сваім адно з найбольш знакамітых воінскіх злучэнняў краіны. Гісторыя воінскай часці, якая столькі часу размяшчаецца на тэрыторыі раёна, даўно – неадрыўная частка гісторыі Валожыншчыны, яе свое-асаблівы сімвал”.

Сапраўдным упрыгажэннем свята стаў канцэрт, падрыхтаваны сіламі самадзейных артыстаў РЦК і воінскай часці 30695.

Медыцынская сястра працэдурнага кабінета Алена Мікалаеўна ЖУРКЕВІЧ перад ін’екцыяй тлумачыць наведвальнікам свае дзеянні, дае рэкамендацыі. Нядаўна зрабіў першую ін’екцыю прышчэпкі рэдактар нашай газеты Сяргей Браніслававіч САДОЎСКІ. Я нават сфатаграфавала момант, калі яму калолі вакцыну. У Сяргея Браніслававіча вялікая сям’я, у якой ёсць і пажылыя людзі. На працэдуру малады мужчына пайшоў у першую чаргу дзеля іх бяспекі. Да таго ж яшчэ зімой ён сустрэўся з гэтым непрыемным захворваннем, таму вырашыў рабіць усё магчымае, каб больш не атрымліваць “падарункі” каранавіруса. Сёння мы з начальнікам дамовіліся шчыра расказаць вам пра тое, як ён, а пасля і я перажывём вакцынацыю. Сяргей Браніслававіч перанёс працэдуру лёгка. Ніякіх нязвыклых адчуванняў не наглядалася ў яго і ў наступныя дні. Сачыце за нашымі публікацыямі.

Каранавірус – не першы вораг чалавецтва, зброяй супраць якога павінна стаць масавая вакцынацыя. Сотням мільёнаў людзей ва ўсім свеце пашчасціла застацца ў жывых дзякуючы вынаходніцтву ўправы на нябачных забойцаў, што настойліва тэрарызуюць насельніцтва планеты. Так, прышчэпкі супраць інфекцыйных захворванняў сапраўды змянілі свет, падарыўшы людзям надзею на больш працяглае жыццё. Канешне, гэта стала магчымым толькі для тых, хто мае доступ да медыцынскай дапамогі. На шчасце, сёння ў нашай краіне вакцынацыя даступная кожнаму. Дык чаму ж мы, такія цывілізаваныя, сутыкнуўшыся з каварным СОVID-19 (а ён працягвае настойліва прарэджваць нашы рады), упарта баімся доўгачаканага сродку супраць яго?

Між іншым, правобразы вакцын з’явіліся яшчэ ў старажытнасці, калі людзі не ведалі ні пра бактэрыі, ні пра вірусы, а грунтавалі свае прафілактычныя мерапрыемствы на нагляданнях і высновах з іх. А тры стагоддзі таму англійскі ўрач Эдвард Джэнер стварыў першы прэпарат, што дазволіў перамагчы ў барацьбе з натуральнай воспай. Медык заўважыў: даяркі амаль не хварэюць на яе. Справа ў тым, што жанчыны падчас даення кароў заражаліся каровінай воспай, пераносілі яе ў лёгкай форме, таму да натуральнай станавіліся неўспрымальнымі. Джэнер – сапраўдны рэвалюцыянер ад навукі – стварыў сыроватку на аснове выдзяленняў з рук даярак і ўкалоў яе сыну сваіх знаёмых (гісторыя нават захавала яго імя – Джэймс Фіпс), а праз нейкі час у дачыненні да таго ж хлопчыка прымяніў прэпарат на аснове натуральнай воспы. І малы не захварэў!

Так пачалася гісторыя прафілактычных прышчэпак. Дарэчы, само слова “вакцына” паходзіць ад лацінскага vaccinus, што значыць “каровы”. Думаю, ніхто з нас не дапускае, быццам з таго моманту ўсе людзі адразу паверылі ў вакцынацыю, і праходзіла яна заўсёды гладка. На самай справе людзям характэрна баяцца нязведанага. Але ж давайце не забываць, што за трыста гадоў вучонымі распрацаваны спецыяльныя методыкі для таго, каб пацвердзіць бяспечнасць створаных імі вакцын. У першую чаргу гэта некалькі стадый праверак, уключаючы іспыты на жывёлах і добраахвотніках.

Як і ў сусветным грамадстве, так і сярод валожынцаў пакуль няма адзінай думкі адносна прышчэпкі супраць каранавіруса. Пры падрыхтоўцы гэтага матэрыялу я паспрабавала высветліць, на чым грунтуюцца меркаванні тых, хто выступае супраць, і тых, хто абедзвума рукамі – за.

Цікава, што ніводзін з маіх знаёмых праціўнікаў вакцынацыі не пажадаў выказацца на старонках газеты. Таму пазнаёмлю чытачоў толькі з найбольш часта прыведзенымі аргументамі:

– не хачу быць падвопытнай мышшу, лічу патрэбным паназіраць за тымі, хто згадзіўся на прышчэпку, пачакаць пэўных вынікаў;

– баюся, каб пасля прышчэпкі не захварэць;

– пачакаю, калі вакцын будзе мноства, і выберу тую, што будзе самай ацэненай у свеце;

– спадзяюся, што ў мяне пасля перанесенага захворвання маецца дастаковая колькасць антыцел.

Неабходна заўважыць, што суразмоўцы, і гэта напэўна павінна радаваць медыкаў, не выказаліся супраць у катэгарычнай форме. Кожны дапускае, што з цягам часу зробіць прышчэпку. Асцярожнасць – адна з галоўных рыс характару беларусаў. Таму словазлучэнне “хачу пачакаць” прагучала ад большасці тых, з кім абмяркоўвала гэта пытанне. А смелыя валожынцы, што рызыкнулі і ўжо пабывалі ў працэдурным кабінеце райпаліклінікі, з радасцю падзяліліся сваім вопытам.

Давайце прыслухаемся да землякоў, якіх можна назваць першапраходцамі.

Загадчык паліклінікі Аляксандр Аляксандравіч БУРАК:

– Я – адзін з нямногіх, хто пасля прышчэпкі ўсё ж перахварэў. Наконт гэтага факту сярод жыхароў нашага горада нават распаўсюдзіліся чуткі. Толькі ніводную з іх нельга прызнаць праўдзівай. Перш-наперш хачу нагадаць: прышчэпка – не панацэя ад захворвання. Прышчэпка – магчымасць больш лёгка перанесці захворванне ці ў вогуле яго не заўважыць. У маім выпадку вакцынацыя дапамагла вельмі хутка справіцца з інфекцыяй. Людзям патрэбна разумець, што вакцынацыя – просты, бяспечны і эфектыўны спосаб падрыхтавацца да сустрэчы з узбуджальнікам. Яна задзейнічае ўласныя ахоўныя механізмы арганізма для фарміравання ўстойлівасці да інфекцыі і робіць нашу імунную сістэму больш моцнай. Як і само захворванне, вакцына трэніруе яе здольнасць выпрацоўваць спецыфічныя антыцелы. Да таго ж (неабходна гэта добра ўсвядоміць) вакцына ўтрымлівае толькі нежывыя ці аслабленыя формы ўзбуджальніка, а гэта ні ў якім разе не можа прывесці да захворвання ці стварыць рызыку звязаных з ім ускладненняў. Мы працуем з вакцынай “Спадарожнік V”, якая ўтрымлівае толькі часцінкі віруса.

Начальнік упраўлення па адукацыі, спорце і турызме Таццяна Мікалаеўна КРЫКАЛА:

– Перахварэла каранавірусам яшчэ ў першую хвалю. Форму, напэўна, нельга назваць складанай. Я не трапіла ў стацыянар, цяжкіх сімптомаў не мела. Аднак, паверце, мне, мякка кажучы, не спадабалася. Таму, як толькі пачалі гаварыць пра тое, што вакцына ўжо з’явілася, адразу стала вывучаць матэрыялы, звязаныя з ёй, раілася з медыкамі. Хачу зазначыць: у Інтэрнэце шмат супярэчлівай інфармацыі. Таму кожны знойдзе тое, што імкнецца знайсці. Я паглыбілася ў гісторыю, пачытала артыкулы сур’ёзных вучоных. Гэта падтрымала мой намер. Разам з мужам мы прайшлі абодва этапы вакцынацыі. Ніякіх непрыемных праяў не адчулі. Працэдура не гарантуе 100-працэнтную ахову ад віруса, але я ўпэўнена: яна падрыхтуе мой арганізм да сустрэчы з ім. Шчыра раю ўсім, асабліва сваім калегам, смела ісці на вакцынацыю. Гэта неабходна рабіць і для сябе, і дзеля тых, хто побач.

Былы дырэктар гімназіі № 1 Тамара Іванаўна ІНФАРОВІЧ:

– Мае дзеці – урачы. Калі на нашы прасторы прыйшоў каранавірус, яны адразу “пасадзілі” мяне на строгую самаізаляцыю. Я і сама, цудоўна разумеючы небяспеку, паводзіла і паводжу сябе адказна – людныя месцы не наведваю, карыстаюся маскай, апрацоўваю рукі. Шчыра шкадую тых, хто хварэў, тым больш – у цяжкай форме. Вельмі перажывала, калі чула: некаторыя знаёмыя не здолелі перамагчы захворванне. Засынала і прачыналася з думкай: “Хутчэй бы ўжо пачалася вакцынацыя!” Пра тое, што вакцыну вынайшлі, даведалася ад сыноў. Яны і іх бліжэйшае акружэнне прышчэпкі зрабілі амаль адразу, як толькі гэта стала магчымым. Мне параілі трошкі пачакаць, каб упэўніцца: пераносіцца працэдура лёгка. Я шчыра ўдзячна свайму ўчастковаму тэрапеўту Ірыне Іосіфаўне Шота. Доктар цудоўна патлумачыла, што я павінна ведаць, да чаго быць гатовай. Усё прайшло добра. Пасля першай ін’екцыі мая звычайна паніжаная тэмпература нязначна павысілася, але не перасягнула 37 градусаў. Пасля другога этапу ўвогуле нічога асаблівага не заўважыла. Тое, што прыняла вакцыну, мяне не расхалоджвае. Буду, як і раней, асцерагацца. Спадзяюся, у хуткім часе людзі перастануць гуляць у гульню “за і супраць” і ўсвядомяць: прышчэпка – адзінае выйсце.

Дырэктар СШ № 2 г. Валожына Аляксандр Мікалаевіч УЛАНЧЫК:

– Сярод маіх калег шмат перахварэўшых. Многія перанеслі вірус з ускладненнямі. Я старанна выконваў усе неабходныя правілы і вельмі спадзяваўся на прышчэпку. Не разумею тых, хто супраць вакцынацыі. Каб у свой час не з’явіліся сыроваткі супраць мноства страшных захворванняў, пра якія мы зараз нават і не ўспамінаем, магчыма, род людскі даўно б вымер. А, між іншым, хтосьці на тыя прышчэпкі ішоў у першых радах. Людзі рызыкнулі і перамаглі. Чаго чакаем мы? Я і мая жонка свядома пайшлі на вакцынацыю. Перанеслі яе без праблем. У калектыве, які ўзначальваю, ідзе паступовы, але стабільны працэс прыняцця неабходнасці вакцынацыі. Некалькі чалавек прайшлі абодва этапы, некалькі – пакуль першы. Маюць намер зрабіць прышчэпку і тыя, хто нядаўна перахварэў, аднак пакуль стараюцца даць арганізму адпачыць. Час яшчэ ёсць.

Як паведамілі ў паліклініцы, грамадскасць Валожыншчыны ў адносінах да прышчэпак хоць і павольна, але актывізуецца. Сярод калектываў у лідарах па прыняцці прышчэпак – воінская часць і школы. Задаюць тон і самі медыцынскія работнікі. Магчыма таму, што ведаюць значна больш, чым просты абывацель. Яны нагадваюць: імунная ахова ад каранавіруса пасля прышчэпкі захоўваецца не менш за 9 месяцаў, а па выніках матэматычнага мадэліравання (на практыцы пакуль не праверана, таму што для гэтага патрэбен час) – да 2-х гадоў.

Карыстаючыся магчымасцю, я пацікавілася ў медыкаў, ці не пара рабіць прышчэпку і мне (з улікам таго, што хварэла ў студзені). Мне патлумачылі: анцтыцелы пасля захворвання могуць захоўвацца да 6-і месяцаў (іх можа і не быць). Таму перыяд праз 4-6 месяцаў – самы прыдатны для прышчэпкі. І, дарэчы, антыцел ад яе выпрацоўваецца непараўнальна больш, чым пасля таго, як асабіста пазнаёмішся з сапраўдным жывым вірусам.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Намеснік старшыні райвыканкама Ігар ШАКУН уручыў падзякі прыёмным маці Алене ДВАРЭЦКАЙ, Вользе ВОЛКАВАЙ, Ірыне БРЫЛЕВІЧ.

Канцэртная праграма «У цёплым сямейным коле», прысвечаная Міжнароднаму дню сям’і, адбылася 15 мая ў кінатэатры «Юнацтва» райцэнтра.

Павіншаваць жыхароў горада і раёна з такім важным для кожнага чалавека святам на сцэну падняўся намеснік старшыні райвыканкама Ігар Уладзіміравіч Шакун. Ён заўважыў, што сям’я – гэта наша прыстань, крэпасць, што засцерагае ад усіх нягод. Асноўныя яе законы – вернасць, любоў, выхаванне дзяцей, павага, узаемаразуменне. Яна аб’ядноўвае блізкіх і родных, тых, каго мы любім, з каго бяром прыклад, пра каго клапоцімся і жадаем дабра і шчасця. У Валожынскім раёне пражывае шмат выдатных сем’яў, у тым ліку шматдзетных і прыёмных. Ігар Уладзіміравіч уручыў падзякі старшыні райвыканкама за шматгадовую добрасумленную працу, вялікі асабісты ўклад у развіццё сямейнага выхавання прыёмным маці Ірыне Феліксаўне Брылевіч, у яе сям’і цяпер знаходзяцца трое непаўналетніх дзяцей, а яшчэ чацвёра ўжо пайшлі ў самастойнае жыццё; Вользе Аляксандраўне Волкавай, якая выхоўвае пяць непаўналетніх; Алене Феліксаўне Дварэцкай, што гадуе шэсць прыёмных сыноў і дачок, самай меншай з іх – усяго адзін годзік. Намеснік старшыні райвыканкама пажадаў паважаным жанчынам, каб збываліся ўсе іх надзеі, мары і пажаданні, а дзеці заўсёды былі радаснымі і шчаслівымі.

Член праўлення РА ГА «Беларускі саюз жанчын» Святлана РАКАВЕЦ з пераможцай конкурсу малюнка Валянцінай КУЛІК.

З вітальным словам да прысутных звярнулася член праўлення раённай арганізацыі ГА «Беларускі саюз жанчын» Святлана Леанідаўна Ракавец. Яна падкрэсліла, што стваральная роля маці, пазітыўныя жыццёвыя арыенціры дзяцей – гэта тыя основы, без якіх немагчыма ўмацаванне прэстыжу сям’і і духоўнае адраджэнне грамадства, і агучыла вынікі конкурсу дзіцячага малюнка «Жаночы твар Перамогі», што праводзіла арганізацыя. Памятныя падарункі за 1-е месца атрымала вучаніца Дорскага ВПК Валянціна Кулік, за 2-е – выхаванка Івянецкай дзіцячай школы мастацтваў Эмілія Карніцкая, за 3-е – выхаванка Валожынскай дзіцячай школы мастацтваў Кацярына Кербедзь. Між іншым, работа Валянціны Кулік прыняла ўдзел у выставах Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і на Кургане Славы.

У Дзень сям’і таксама былі падведзены вынікі фотаконкурсу для шматдзетных сем’яў «Ад трох да бясконцасці», ініцыятарам якога выступіла раённая арганізацыя ГА «Беларускі саюз жанчын». Найлепш паказала сябе ў ім сям’я Максіма і Юліі Гісіч, дзе выхоўваюцца трое дзяцей – Эвеліна, Антон і Арсеній. Яны таксама атрымалі падарунак з рук Святланы Леанідаўны.

Пераможцы раённага конкурсу малюнкаў, прысвечаных Дню Дзяржаўнага герба і флага.

Узнагароджанне пераможцаў раённага конкурсу малюнкаў, прысвечаных Дню Дзяржаўных герба і флага, ініцыятарам правядзення якога выступіў ГА «БРСМ», правёў першы сакратар раённай арганізацыі Уладзімір Паўлавіч Ціханоўскі. 1-е месца тут заняла вучаніца Пугачоўскага ВПК Яна Цішэвіч, 2-е – вучаніца сярэдняй школы № 2 Паліна Пратасевіч,

3-е – вучаніца сярэдняй школы № 1 Арына Пачыкоўская.

Танец «Детки-конфетки» выконвае калектыў цэнтра творчасці дзяцей і моладзі.Саксафаніст Ягор КАЗЛОЎ.Падчас выступлення народнага калектыву «Журавінка».Дуэт Валожынскай ДШМ Аксаны СЕВЯРЫН і Алега КАРАНЕЎСКАГА.

Спявае Таццяна БАНДАРЭНКА.Спявае калектыў «Вясёлыя ноткі».

Прыгожыя песні і танцавальныя нумары ў выкананні артыстаў і творчых калектываў раённага Цэнтра культуры, Валожынскай дзіцячай школы мастацтваў, устаноў адукацыі, цэнтра творчасці дзяцей і моладзі, Івянецкага дома культуры і інш. стварылі непаўторную атмасферу сапраўднага свята. З асаблівым замілаваннем прысутныя сустракалі юных выканаўцаў і шчыра апладзіравалі кожнаму, хто выходзіў на сцэну.

Анжэла РАДЫНА,

фота аўтара

Для участия в марафоне необходимо сделать фото велосипедной поездки, прогулки, пробежки, а также сделать скриншот из любого мобильного приложения, которое фиксирует физическую активность, либо фитнес-браслета (где, будет видно сколько километров преодолел участник марафона за определенное время) и опубликовать эти фото на своей страничке в ИНСТАГРАМ с хештегом #КИЛОМЕТРЫ_БЕЗ_ТАБАКА_ВОЛОЖИН.
Присоединяйтесь!!!

19 мая 2021 года с 10 до 12 по тел. 8-01772-54274 будет организована «прямая линия» с вриод начальника районного отдела внутренних дел Курсом Павлом Геннадьевичем по вопросам обеспечения законности и правопорядка на территории Воложинского района.

Министерство финансов и Министерство по налогам и сборам
в связи с поступающими вопросами по местному сбору за пересечение транспортными средствами Государственной границы Республики Беларусь (далее – сбор) сообщают.

О платежных документах, подтверждающих уплату сбора.

Согласно пункту 3 статьи 4 Закона Республики Беларусь
от 29 декабря 2020 г. № 72-З «Об изменении Налогового кодекса Республики Беларусь» (далее – Закон № 72-З) плательщиками сбора признаются водители принадлежащих организациям или физическим лицам, в том числе зарегистрированным в качестве индивидуальных предпринимателей, транспортных средств, пересекающих Государственную границу Республики Беларусь в пунктах пропуска.

Водитель транспортного средства, выезжающего из Республики Беларусь в пункте пропуска, представляет документ, подтверждающий уплату сбора (за исключением случаев, если лицо освобождено от уплаты сбора).

При этом документ, подтверждающий уплату сбора, должен содержать информацию о наименовании организации и (или) фамилии, собственном имени, отчестве (если таковое имеется) физического лица или индивидуального предпринимателя, которому принадлежит транспортное средство. Таким образом, отсутствие в платежном документе указания фамилии, собственного имени, отчества (если таковое имеется) водителя транспортного средства, принадлежащего организации или индивидуальному предпринимателю, или иному физическому лицу (собственнику транспортного средства) не является основанием для отказа в пропуске транспортного средства через Государственную границу Республики Беларусь.

О возврате сбора.

Пунктом 11 статьи 4 Закона № 72-З определено, что обеспечение соблюдения порядка внесения сбора осуществляется органами пограничной службы. В пунктах пропуска, в которых пограничный контроль осуществляется таможенными органами, обеспечение соблюдения порядка внесения сбора осуществляется таможенными органами.

Согласно пункту 57 постановления Министерства финансов Республики Беларусь от 2 февраля 2021 г. № 8 «О порядке зачисления, распределения и механизме возврата доходов бюджета в 2021 году» сбор за пересечение границы уплачивается в доходы соответствующего областного бюджета по месту расположения пунктов пропуска через Государственную границу Республики Беларусь.

В пункте 21 Инструкции о порядке исполнения местных бюджетов по доходам, утвержденной постановлением Министерства финансов Республики Беларусь и Правления Национального банка Республики Беларусь от 23 декабря 2005 г. № 159/176, предусмотрено, что возврат излишне уплаченных плательщиком, взысканных с плательщика платежей в бюджет, контроль за уплатой которых возложен на инспекции МНС, осуществляется на основании решения инспекции МНС, возврат иных платежей, в том числе сбора – на основании решения местного финансового органа, исполкома.

При этом такой возврат осуществляется на основании заявления плательщика, к которому прилагаются документы, являющиеся основанием для возврата, а именно: документы, подтверждающие уплату денежных средств в местный бюджет, и документ, выдаваемый организацией, осуществляющей контроль за уплатой данного платежа, в котором указываются обстоятельства, являющиеся основанием для полного или частичного возврата платежа.

Применительно к сбору решение о возврате должно приниматься главными финансовыми управлениями областных исполнительных комитетов на основании сведений об уплаченных суммах сбора и информации о фактическом пересечении границы транспортным средством.

О льготах по сбору.

1. Согласно пункту 7 статьи 4 Закона № 72-З от уплаты сбора освобождаются транспортные средства, на которых следуют перечисленные в этом пункте категории физических лиц.

Таким образом, льготой по сбору вправе воспользоваться как водители, так и пассажиры транспортных средств, пересекающих Государственную границу Республики Беларусь в пунктах пропуска, за исключением транспортных средств, используемых для автомобильных перевозок пассажиров в регулярном сообщении, либо для иных коммерческих целей.

2. В соответствии с абзацем тринадцатым пункта 7 статьи 4 Закона № 72-З от уплаты сбора освобождаются транспортные средства, на которых следуют иные категории лиц, определяемые областными Советами депутатов. Таким образом, дополнительные льготы по сбору могут быть установлены для иных категорий лиц решениями областных Советов депутатов.

Кроме того, льготы по сбору отдельным плательщикам – физическим лица могут представляться областными, районными, городскими (городов областного подчинения) Советами депутатов либо по их поручению местными исполнительными и распорядительными органами в рамках прав, предоставленных им частью четвертой пункта 3 статьи 35 Кодекса, в связи с нахождением таких плательщиков в трудной жизненной ситуации.

Уплата сбора.

В соответствии с пунктом 9 статьи 4 Закона № 72-З сбор уплачивается до пересечения (предварительная (до прибытия в пункт пропуска) уплата)) или при пересечении Государственной границы Республики Беларусь в пунктах пропуска

Справочно. Согласно пункту 10 статьи 4 Закона № 72-З при осуществлении оплаты сбора с использованием объектов программно-технической инфраструктуры и систем дистанционного банковского обслуживания в качестве документа, подтверждающего уплату сбора, представляется карт-чек, сформированный на бумажном носителе или в электронном виде.

Факт уплаты сбора путем перечисления суммы сбора со счета организации или индивидуального предпринимателя подтверждается дополнительным экземпляром платежной инструкции, экземпляром платежной инструкции, составленными на бумажном носителе при осуществлении электронных платежей, с отметкой банка об их исполнении. При этом в отметке банка должны содержаться дата исполнения платежной инструкции, оригинальный штамп банка и подпись ответственного исполнителя.

Об уплате сбора нерезидентами Республики Беларусь.

Наиболее оптимальным способом уплаты сбора нерезидентами Республики Беларусь (иностранными гражданами и лицами без гражданства) является уплата сбора через отделения банков.

15 мая в ГУО «Ивенецкий центр творчества детей и молодежи» прошли праздничные мероприятия, посвящённые Международному Дню семьи.

Цель мероприятий: приобщать учащихся к праздничной культуре, способствовать воспитанию уважения к семье, подчеркнуть важность семейных ценностей.

Прошло открытое занятие объединения по интересам «Я - художник», которое называлось «Портрет моей дружной семьи». Чтобы порадовать свою семью, ребята постарались нарисовать её такой, какая она у них есть: весёлой, счастливой, красивой. Каждая работа выполнена с большой любовью и несёт в себе тепло и доброту. Портреты получились очень яркими, красочными и непохожими друг на друга. В своих работах обучаемые проявили творческие способности и безграничную любовь к своим семьям.

Занятие объединения по интересам «Гліняныя цуды» прошло под девизом «Чему мы научились», где учащиеся постарались проявить свои творческие способности и продемонстрировать навыки, которые они приобрели за учебный год.

В честь дня семьи состоялись и спортивные мероприятия: турнир по волейболу и весенний кросс.