Воложинский районный
исполнительный комитет

БЕЛАЗ с 5 по 8 июля примет участие в 11-й международной промышленной выставке "Иннопром" в Екатеринбурге, сообщили БЕЛТА в пресс-службе предприятия.

Белорусский автомобильный завод презентует лучшие технологии и инновации, применяемые в выпускаемой технике для повышения ее производительности, надежности и безопасности.

ДЕЛЕГАЦИЯ БЕЛАЗ ПРИМЕТ УЧАСТИЕ В ДЕЛОВЫХ МЕРОПРИЯТИЯХ: ПЛЕНАРНЫХ СЕССИЯХ, МЕЖДУНАРОДНЫХ СИМПОЗИУМАХ, ПРОВЕДЕТ ВСТРЕЧИ С КРУПНЫМИ ГОРНОДОБЫВАЮЩИМИ ПРЕДПРИЯТИЯМИ.

Все посетители стенда смогут попасть на увлекательную интерактивную экскурсию по производственным цехам завода БЕЛАЗ с помощью VR-технологий. Кроме того, будет работать BELAZ-Shop, где гости смогут приобрести фирменные сувениры.

ОАО "БЕЛАЗ" - управляющая компания холдинга "БЕЛАЗ-Холдинг" - крупнейший мировой производитель карьерных самосвалов и транспортного оборудования для горнодобывающей и строительной промышленности. Занимает около 30% мирового рынка карьерных самосвалов особо большой грузоподъемности. Производит самый крупный в мире карьерный самосвал грузоподъемностью 450 т.-0-

Источник: minsk-region.gov.by

2 июля 2021 года нотариусы нотариальных контор и нотариального бюро Минского областного нотариального округа примут участие в республиканской благотворительной акции по бесплатному правовому консультированию, посвященной Дню Независимости Республики Беларусь и 77-летию освобождения от немецко-фашистских захватчиков.

Как сообщили в Минской областной нотариальной палате, обратившись к нотариусу в течение рабочего дня, граждане Республики Беларусь могут получить консультацию по вопросам, входящим в компетенцию нотариуса, в том числе оформления наследственных прав, составления завещаний, брачных договоров, отчуждения недвижимости и совершения исполнительных надписей. Обращаем внимание, что консультацию специалиста также можно получить по телефону или с помощью мессенджераSkype. Позвонив в нотариальную контору или нотариальное бюро, можно согласовать наиболее удобный формат предоставления консультации, в том числе с помощью средств видеосвязи.

Полный список нотариальных контор и нотариальных бюро, а также время их работы можно уточнить на сайте Белорусской нотариальной палаты belnotary.by, в разделе «Найти нотариуса».

Источник: minsk-region.gov.by

Минлесхоз разрешил посещать леса во всех районах области. Ранее запреты были введены в 10 районах страны.

Ситуация стабилизировалась — жара спала, прошли дожди, посещать леса в Минской области снова разрешили.

Запеты и ограничения все еще действуют в 71 районе страны.

Источник: minsk-region.gov.by

Началась вторая смена в профильном оздоровительном лагере с круглосуточным пребыванием «Эрудит», организованном на базе ГУО «Гимназия № 1 г. Копыля имени Н.В. Ромашко».

В течение этого периода для ребят запланирована реализация проекта «Радуга успеха».В рамках акций «Здоровый я – здоровая страна», «2021 – Год народного единства», «Жыву ў Беларусі і тым ганаруся», «Безопаснее вместе», «Лето на здоровье», а также республиканской межведомственной программы «Забота» в течение лагерной смены для воспитанников пройдут игры «Что? Где? Когда?», брейн-ринг и интеллектуальное лото.Ребята из палаточного непередвижного оздоровительного лагеря ГУО «Кривичский учебно-педагогический комплекс детский сад – средняя школа» Мядельского района на базе отдыха «Черевки» посетили экскурсию на спасательную станцию к. п. Нарочь.

В оздоровительном лагере с круглосуточным пребыванием «Эрудит» на базе ГУО «Гимназия-интернат г. Мяделя» прошла квест-игра «Шпионские тайны», а также ребята приняли участие в акции «Беларусь в моем сердце».

В лагере «Иволга» Молодечненского района состоялось спортивно-развлекательное мероприятие «Лазертаг». «Военные» действия проходили на свежем воздухе, где были установлены специальные декорации.

Источник: minsk-region.gov.by

22 июня в Марьиной Горке у Стелы в честь воинов-освободителей собрались члены районной ветеранской организации, представители других общественных объединений района, военнослужащие, чтобы отдать дань памяти тем, кто защищал родную страну от немецко-фашистских захватчиков.

На митинге-реквиеме выступила Анна Соболевская, председатель районного совета ветеранов. Она отметила, что ровно 80 лет в этот день на нашу землю пришла война... Присутствующие на митинге ветераны были детьми. Они были лишены счастливого детства ; в их памяти остались голод и холод, потери родных и близких им людей. Сегодня в наших рядах 30 ветеранов Великой Отечественной войны; более 140 несовершеннолетних узников, и много ветеранов труда, которым далеко за восемьдесят. Они - живые свидетели того лихолетья, которое они достойно выстояли. И сегодня наши ветераны несут правду своим наследникам о той далекой, но живущей в их памяти войне.. К подножию монумента легли живые цветы. В 12.00 наши ветераны присоединились к Всебелорусской минуте молчания.Все участники мероприятия и пришедшие жители города минутой молчания почтили память защитников Родины и мирных жителей, погибших в годы Великой Отечественной войны.

Источник: minsk-region.gov.by

Нарадзілася ў Валожыне ў 1979 годзе. Скончыла Белдзяржуніверсітэт па спецыяльнасці геаграфія, сацыяльная педагогіка, а ў 2008 годзе – Акадэмію паслядыпломнай адукацыі. Работу пачынала настаўніцай геаграфіі СШ № 2 райцэнтра. Праз пяць гадоў перайшла ў раённы аддзел адукацыі метадыстам, а пасля спецыялістам першай катэгорыі апарата.

З 2010 года і да назначэння на цяперашнюю пасаду з’яўлялася намеснікам старшыні камісіі па справах непаўналетніх райвыканкама.

Нарадзілася ў 1976 годзе ў вёсцы Верашчакі Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. У 2002 годзе скончыла Пінскі тэхнікум мясной і малочнай прамысловасці, а ў 2008-м – Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт тэхналогій і кіравання па спецыяльнасці тэхналогія тлуставых эфірных масел і парфюмерных касметычных вытворчасцей.

 Уся працоўная дзейнасць М. П. Каспяровіч – 25 гадоў – звязана з Валожынскім масласырзаводам. Пачынала сыраробам, далей была зменным майстрам цэха сухога абястлушчанага малака, тэхнолагам, вядучым тэхнолагам. У 2009 годзе, пасля далучэння масласырзавода да Маладзечанскага малочнага камбіната, дзевяць гадоў была начальнікам вытворчасці, старшым майстрам. Два гады таму пераведзена на пасаду намесніка начальніка па вытворчасці.

Часта, сутыкнуўшыся з праблемамі, мы не ведаем, да каго і куды звярнуцца. Напрыклад, даволі цяжка чалавеку без спецыяльнай адукацыі і вопыту ажыццяўляць на належным узроўні догляд за цяжкахворым, маларухомым чалавекам. Між іншым, з пытаннямі, як гэта арганізаваць, можна звярнуцца ў тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання. Тут часта праводзяцца заняткі па гэтым кірунку.

Нядаўна ва ўстанове адбыўся навучальны семінар для валанцёраў, спецыялістаў цэнтра і сваякоў пажылых людзей “Практычныя навыкі з прымяненнем методыкі кінестэтыкс па прафілактыцы падзенняў і падтрымцы пажылых людзей”. Два блокі навучання правяла кваліфікаваны трэнер па кінестэтыкс (навука аб доглядзе за маламабільнымі і ляжачымі людзьмі) Юлія Матусевіч. Семінар адбыўся ў рамках праекта “Комплексны падыход да праблемы зніжэння фактараў рызыкі падзенняў у адносінах да пажылых людзей”. На занятках можна было засвоіць правільныя методыкі перамяшчэння маларухомых людзей. Трэнер патлумачыла і паказала, як больш лёгка можна перасаджваць, пераварочваць ляжачага. Былі дадзены парады адносна таго, як пашырыць фізічныя магчымасці хворага. Пазнаёміліся ўдзельнікі і з практыкаваннямі, што трэніруюць вестыбулярны апарат, даведаліся пра нюансы выкарыстання сродкаў рэабілітацыі і гігіены для папярэджання пролежняў. Трэнер таксама ўдзяліла ўвагу такому важнаму моманту, як уласная бяспека таго, хто даглядае цяжкахворага чалавека.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

Віктар СУБАЧ і выхаванец аддзялення Павел ЦЫБУЛЬСКІ.

Нядаўна ў дзённым аддзяленні для людзей з інваліднасцю тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва прайшла сустрэча старшыні раённага прадстаўніцтва Беларускага таварыства інвалідаў Віктара Субача з выхаванцамі аддзялення і іх бацькамі.

Віктар Альгертавіч – даўні сябар людзей, што атрымліваюць дапамогу і падтрымку ў сацыяльнай установе. Аднак далёка не кожны з іх з’яўляецца членам арганізацыі, якую ўзначальвае чалавек з актыўнай жыццёвай пазіцыяй. Многія інваліды і іх сваякі мяркуюць, быццам могуць уваходзіць у склад толькі адной арганізацыі. Напрыклад, калі ўжо маеш членства ў Беларускай асацыяцыі дапамогі дзецям-інвалідам і  маладым інвалідам, то ў таварыства інвалідаў цябе не прымуць. На самай справе статут арганізацыі не забараняе ўваходзіць у склад любых іншых грамадскіх арганізацый. Прысутным патлумачылі, што неабходна рабіць для таго, каб атрымаць пасведчанне члена таварыства. Таксама кіраўнік расказаў пра магчымасці, якія, дзякуючы дзейнасці таварыства, могуць адкрыцца перад чалавекам з абмежаванасцямі.

Сёння ў раённай арганізацыі налічваюцца 170 членаў. Дарэчы, сам Віктар Альгертавіч мае другую (нерабочую) групу інваліднасці. Ён супрацоўнічае не толькі з абласной і рэспубліканскай структурамі, але і напрамую з дабрачыннымі арганізацыямі, якія пастаянна аказваюць дапамогу інвалідам Валожыншчыны. Дзякуючы гэтаму, сем’і, дзе ёсць людзі з інваліднасцю, могуць вырашыць мноства праблем. У першую чаргу – гэта забеспячэнне сродкамі рэабілітацыі (інвалідныя каляскі, функцыянальныя ложкі, мыліцы і г. д.) і гігіены, прадуктамі харчавання (два разы на тыдзень валанцёры арганізацыі вядуць збор у магазінах “Віталюр” у Мінску). І на гэты раз Віктар Субач завітаў у аддзяленне з пачастункамі. Ад арганізацыі “АДРА” яму перададзена 450 кілаграмаў харчавання для аслабленых людзей.Такія наборы ўжо атрымалі пражываючыя Ракаўскага псіханеўралагічнага інтэрната, сацыяльна-педагагічнага цэнтра, Івянецкага дома-інтэрната.

Віктар Альгертавіч зрабіў анонс бліжэйшых буйных мерапрыемстваў, у якіх запрасіў паўдзельнічаць наведвальнікаў аддзялення. І жадаючыя знайшліся. Ужо пасля сустрэчы на свята, што прайшло ў заапарку “Чыжоўка”, з’ездзілі каля сарака чалавек. Дарэчы, у канцэртнай праграме выступіў валанцёр аддзялення Уладзіслаў Рэут. А вось да веласвята (адбудзецца на Валожыншчыне ў сярэдзіне ліпеня)  жадаючым прыняць удзел у заездзе тандэмаў (падвойны веласіпед для здаровага чалавека і яго напарніка з інваліднасцю) неабходна будзе рыхтавацца.

Падчас сустрэчы Віктар Альгертавіч адказаў на пытанні. У прыватнасці, наконт парадку атрымання матэрыяльнай дапамогі (у тым ліку грашовай), арганізацыі паездак у цырк і г. д.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара

Мой дзед Іосіф Мікалаевіч РУСАКЕВІЧ (справа) са святаром айцом Антоніем СЕМАШКЕВІЧАМ. Разам яны выратоўвалі лоскіх яўрэяў падчас вайны. На здымку дзеду 89 гадоў. Памёр ён у 1975 годзе ў 90-гадовым узросце.

Бой за вёску Лоск і за яе вызваленне пачаўся раніцай 6 ліпеня 1944 года. Байцы Чырвонай Арміі вялі наступленне з боку Маладзечна-Яхімоўшчыны на Лоск-Крэва.

Мясцовыя жыхары пры першых стрэлах пахаваліся ў скляпах, ямах для захоўваннях бульбы. І з-за таго, што вёска стаіць на пагорку і з двух бакоў працякаюць рэчкі, многія сем’ямі сядзелі ў поймах рэчак і трымалі там на прывязі кароў і іншую жывёлу.

Мой дзед Іосіф Мікалаевіч Русакевіч жыў непадалёк Замкавай гары. Ён таксама завёў сваіх дзвюх кароў і каня ў пойму ракі і прывязаў іх. Сам сядзеў у рацэ цэлы дзень, схаваўшыся паміж буйнымі дрэвамі. Выйсці адтуль магчымасці не было, бо на Замкавай гары ў 300 метрах ад яго схованкі немцы размясцілі камандны пункт. Ён чуў нямецкія каманды “фаер” і іншыя і разумеў іх, бо з 1914 па 1920 год знаходзіўся ў нямецкім палоне.

Немцаў дзед называў “гіцамі”. Служыў у царскай арміі. Тэрміновую службу праходзіў у Ніжнім Ноўгарадзе на пасадзе ездавога ў 1912 годзе. За харошае выкананне абавязкаў быў узнагароджаны лакавымі ботамі, якімі ганарыўся ўсё жыццё. У іх пайшоў на Першую сусветную вайну. У баі пад Гумбіным яго параніла, патрапіў у палон і працаваў у бацэра на зямлі. Дзякуючы моцнаму здароўю і кемлівасці выжыў: еў макуху – адходы ад вытворчасці цукра давалі рабочым коням-цяжкавозам. Сумесь раствараў у вадзе і піў салодкую мутную вадкасць разам з палонным таварышам – гэта надавала сілы выжыць. Пасля вярнуўся на Радзіму, ажаніўся і ў 1920 годзе нарадзіўся мой бацька.

Да вечара гулы выстралаў спыніліся. Дзед выйшаў са схованкі і пайшоў уздоўж ракі дадому. Хата знаходзілася на краі вёскі каля Замкавай гары. Першае, што ўбачыў каля замчышча, – забітага немца, побач з якім сядзела нямецкая аўчарка і ахоўвала свайго гаспадара. Падыходзячы да вуліцы бліжэй, заўважыў палаючы агнём суседні дом Паўлюкевічаў, а непадалёк дагараў танк Т-34: наваколле напоўнілася паленай чалавечай плоццю. У сям’і ніхто не пацярпеў – усе схаваліся ў ямах, дзе захоўвалася бульба, да гэтай пары яны былі пустыя. Па мястэчку ўжо хадзілі савецкія салдаты, рухаліся танкі і машыны. Многія дамы ў вёсцы дагаралі.

Як пасля высветлілася, у баі за вёску Лоск немцы спалілі 8 нашых танкаў Т-34, у якіх загінулі 33 чалавекі. Аднаго параненага танкіста фашысты дапытвалі ў доме Фёдара Дурко. Пасля бою яго знайшлі прыбітага цвікамі да сцяны. Ёсць звесткі, што мясцовыя жыхары многіх танкістаў спрабавалі выратаваць, за што самі паплаціліся жыццём.

Пахавалі савецкіх салдат каля вёскі Лоск, а пасля іх астанкі перавезлі ў агульную брацкую магілу. У 1967 годзе ў Лоску ўстанавілі помнік у гонар 55 загінуўшых абаронцаў Айчыны.

Нямецкія байцы доўга ляжалі на полі каля вёскі. Тады зямля была прыватнай уласнасцю. Надыходзіў час уборкі ўраджаю, і гаспадары проста закапвалі трупы самі. Мой дзед Іосіф Мікалаевіч Русакевіч пахаваў 9 забітых немцаў. Пасля ён паказваў мне тое месца, казаў, што салдаты ў вайне невінаватыя. Нямецкая ж аўчарка яшчэ доўгі час верай і праўдай служыла майму дзеду.

Рыгор РУСАКЕВІЧ,

старшыня раённай

арганізацыі ветэранаў вайны

 ў Афганістане