Воложинский районный
исполнительный комитет

Маштабныя праграмы Сусветнай  арганізацыі аховы здароўя па барацьбе з туберкулёзам, сфарміраваныя на аснове апошніх навуковых дасягненняў, буйныя дзяржаўныя мерапрыемствы ўрада Рэспублікі Беларусь прынеслі добрыя вынікі: хворых стала менш. Аднак зусім забывацца пра праблему гэтага захворвання не варта.

Зараз мы перажываем эпідэмію каранавіруснай інфекцыі. Ніхто не ведае, калі яна закончыцца, але шкоды ўжо прынесла вельмі шмат. Урачы асцерагаюцца, як гэта эпідэмія паўплывае ў будучым на астатнія інфекцыі, у тым ліку і на туберкулёз. Хоць сам каранавірус яшчэ не вывучаны ў поўнай меры, па ўсіх тых ускладненнях, што пакінуў, могуць скласціся ўмовы для ўсплёску інфекцыі.

У Валожынскім раёне за мінулы год колькасць захварэўшых на туберкулёз знізілася, аднак выпадкі ўсё ж бываюць. Заражаюцца ў асноўным грамадзяне, якія ігнаруюць прынцыпы прафілактыкі і асабістай гігіены, не прытрымліваюцца здаровага ладу жыцця, злоўжываюць алкаголем. А самыя  ўспрымальныя ў гэтым плане бяздомныя, мігрыруючыя асобы, непрацуючыя. Бо як харчуецца чалавек, які не мае даходу? Асабліва калі жыве адзін і не мае ніякай дапамогі. Менавіта такія людзі ўпарта ігнаруюць медыцынскія агляды, ухіляюцца ад флюараграфічнага абследавання.

Асаблівасць хваробы на туберкулёз складаецца ў тым, што на ранніх стадыях чалавек не адчувае ніякіх прыкмет і лічыць сябе здаровым, хаця ён ужо распаўсюджвае інфекцыю і заражае навакольных.

Выяўленне хваробы на ранняй стадыі забяспечвае поўнае выздараўленне з мінімальнымі фінансавымі выдаткамі і без ускладненняў. Менавіта таму медыцынскія работнікі пераконваюць грамадзян своечасова прайсці медыцынскі агляд, зрабіць флюараграфічнае абследаванне, напамінаюць пра неабходнасць здаровага ладу жыцця, выкараненне шкодных звычак: курэння і п’янства. Гэта заклад даўгалецця і актыўнай працоўнай дзейнасці.

Валерый ГАЎРЫЛАЎ,

урач-фтызіятр

Министерство по налогам и сборам в связи с обязанностью предоставления плательщиками в налоговый орган по месту постановки на учет не позднее 31 марта 2021 года годовой индивидуальной отчетности за 2020 год (далее – годовая отчетность), а также положения об учетной политике на текущий налоговый период (2021 год) разъясняет следующее.

1. На основании подпункта 1.4.2 пункта 1 статьи 22 Налогового кодекса Республики Беларусь (в редакции, действующей с 1 января 2021 года, далее – НК) организации, составляющие отчетность в соответствии с законодательством о бухгалтерском учете и отчетности, обязаны не позднее 31 марта 2021 года представить в налоговые органы по месту постановки на учет:

- годовую отчетность за 2020 год по установленным форматам в виде электронного документа;

- положение об учетной политике на 2021 год.

2. Не требуется представление в налоговые органы годовой отчетности и положения об учетной политике (абзац второй подпункта 1.4.2 пункта 1 статьи 22 НК):

- бюджетными организациями;

- некоммерческими организациями, не осуществляющими предпринимательскую деятельность;

- иностранными организациями, не осуществляющие деятельность, которая согласно статье 180 НК рассматривается как деятельность на территории Республики Беларусь через постоянное представительство;

- Национальным банком и его структурными подразделениями;

- крестьянскими (фермерскими) хозяйствами, которые вели по состоянию на 31 декабря 2020 года бухгалтерский учет в книге учета доходов и расходов крестьянского (фермерского) хозяйства.

Если на основании законодательства Республики Беларусь о бухгалтерском учете и отчетности обязанность составления годовой отчетности организацией отсутствует, представление такой отчетности и положения об учетной политике в налоговые органы также не требуется.

Кроме того, не требуется представление в налоговый орган по месту постановки некоммерческой организации на учет положения об учетной политике на 2021 год, если такое положение у организации отсутствует в связи с неосуществлением ею предпринимательской деятельности.

3. Представлению в налоговый орган по месту постановки на учет подлежат следующие формы годовой отчетности, составленной в установленном порядке в соответствии с требованиями Национального стандарта бухгалтерского учета и отчетности «Индивидуальная бухгалтерская отчетность», утвержденного постановлением Министерства финансов Республики Беларусь от 12 декабря 2016 г. № 104, Инструкции по составлению годовой индивидуальной бухгалтерской (финансовой) отчетности, утвержденной постановлением Правления Национального банка Республики Беларусь от 9 ноября 2011 г. № 507, Инструкции о порядке составления и представления бухгалтерской отчетности страховых организаций, утвержденной постановлением Министерства финансов Республики Беларусь от 11 января 2010 г. № 2 (далее – Инструкция № 2):

коммерческими организациями (в том числе страховыми организациями, банками и небанковскими кредитно-финансовыми организациями):

бухгалтерский баланс;

отчет о прибылях и убытках;

отчет об изменении собственного капитала;

отчет о движении денежных средств;

примечания к бухгалтерской отчетности (годовой финансовой отчетности);

некоммерческими организациями, осуществляющими предпринимательскую деятельность:

бухгалтерский баланс;

отчет о прибылях и убытках;

отчет об использовании целевого финансирования.

примечания к бухгалтерской отчетности.

4. В АРМ «Плательщик» в разделе «Отчеты» - «Создать бухгалтерскую отчетность» реализована функция представления годовой отчетности в виде электронных документов по форматам определенной структуры.

Следовательно, формы годовой отчетности, форматы которых содержатся в АРМ «Плательщик», должны быть представлены плательщиками в налоговые органы только в виде электронного документа установленного формата. Представление в налоговые органы таких форм годовой отчетности в ином виде не допускается.

В виде электронного документа свободного формата «Отчет с вложением» могут быть представлены только те формы годовой отчетности, форматы которых в АРМ «Плательщик» не содержатся.

Справочно: В настоящее время в АРМ «Плательщик» отсутствуют электронные форматы примечаний к бухгалтерской отчетности (годовой финансовой отчетности).

5. Положение об учетной политике на 2021 год организациями, осуществляющими бухгалтерский учет в соответствии с законодательством о бухгалтерском учете и отчетности, может быть представлено в налоговый орган по месту постановки на учет либо в виде электронного документа свободного формата «Отчет с вложением» либо на бумажном носителе в виде копии, заверенной в установленном порядке.1

Исходя из положений НК и пункта 3 Национального стандарта бухгалтерского учета и отчетности "Учетная политика организации, изменения в учетных оценках, ошибки", утвержденного постановлением Министерства финансов Республики Беларусь от 10.12.2013 № 80 "Об утверждении Национального стандарта бухгалтерского учета и отчетности "Учетная политика организации, изменения в учетных оценках, ошибки" и признании утратившими силу некоторых постановлений Министерства финансов Республики Беларусь и отдельных структурных элементов постановлений Министерства финансов Республики Беларусь по вопросам бухгалтерского учета", организации, государственная регистрация которых осуществлена до 3 марта 2021 года, а также организации, государственная регистрация которых осуществлена начиная с 3 марта 2021 года, и при этом положение об учетной политике организации утверждено ее руководителем до 31 марта 2021 года, положение об учетной политике на 2021 год представляют в общеустановленном порядке.

[1] Пункт 64 Инструкции по делопроизводству в государственных органах, иных организациях, утвержденной постановлением Министерства юстиции Республики Беларусь от 19.01.2009 № 4

Не является обязательным, но рекомендуется к представлению (повторному представлению) в налоговые органы по инициативе организации положение об учетной политике организации после 31 марта 2021 года в случаях, когда:

- организацией после срока, установленного для представления в налоговые органы положения об учетной политике организации на 2021 год (после 31 марта 2021 года), в учетную политику внесены в установленном порядке изменения;

- организациями, государственная регистрация которых осуществлена начиная с 3 марта 2021 года, и при этом положение об учетной политике организации утверждено ее руководителем после 31 марта 2021 года;

- некоммерческими организациями, у которых положение об учетной политике на 2021 год по состоянию на 31 марта 2021 года отсутствовало в связи с неосуществлением такой организацией предпринимательской деятельности, но после указанной даты было разработано и утверждено ее руководителем.

На базе Дубінскога сельскага цэнтра культуры 20.03.2021г. ў рамках міжведамственнай прафілактычнай акцыі “Дружым з Законам” адбылася дэманстрацыя відэароліка “Азбука прав ребёнка”. Гледачамі ведэароліка былі ўдзельнікі аб’яднання “Нашчадкі”. У ходзе прагляда дзеці папоўнілі свае веды аб правах і абавязках дзіцяці.

Несмотря на то, что за окном конец марта, температура воздуха продолжает держаться чуть выше нуля, а ночью и вовсе – заморозки. Но вместе с тем, не за горами пожароопасный весенне-летний период, который таит в себе множество, казалось бы, уже всем известных опасностей.

Не для кого не секрет, что неосторожное и беспечное обращение с огнем при сжигании мусора, травы, а иногда и вовсе при разведении костра, может обернуться непоправимой трагедией. Ведь зачастую «безобидный» огонь может стать причиной уничтожения домовладений, хозяйственных построек или стоящих рядом транспортных средств, а порой еще хуже – может причинить вред здоровью или привести к гибели людей.

И статистика тому подтверждение. Ежегодно в пожароопасный период количество выездов пожарных подразделений на сообщения о возгораниях сухой растительности в день возрастает в 2-3 раза.

Чтобы правильно, а главное безопасно развести костер или навести порядок на приусадебном участке, спасатели рекомендуют соблюдать следующие правила:

- сжигайте прошлогоднюю траву и мусор на своем приусадебном участке только в безветренную погоду, подальше от домовладений и хозяйственных построек. Обеспечьте рядом с местом сжигания наличие первичных средств пожаротушения: лопата, ведро с водой, а при наличии – огнетушитель.

- для «безопасного» костра сначала подготовьте место его разведения: очистите территорию от горючих веществ и материалов, сухой растительности и обеспечьте средствами тушения.

Помните! Использовать специальные приспособления для приготовления пищи (мангалы) и разводить костры следует ТОЛЬКО при непрерывном контроле за процессом горения и тления. Ни в коем случае не используйте для разжигания легковоспламеняющиеся и горючие жидкости, за исключением специально предназначенных для розжига средств.

После окончания приготовления пищи, сжигания мусора или травы залейте остатки горящих материалов водой или засыпьте песком, дождавшись при этом полного прекращения тления.

Запомните! На придомовой территории ЗАПРЕЩАЕТСЯ выжигание сухой растительности на корню.

Будьте предельно осторожны и внимательны! В случае чрезвычайной ситуации сообщайте в службу МЧС по номерам «101» или «112».

 В Физкультурно-оздоровительном комплексе г. Воложина, состоялась районная спартакиада среди ветеранов физической культуры и спорта Воложинского района. Спартакиада стала традиционным мероприятием и проводится ежегодно. С каждым годом количество участников возрастает и в этом году участие в спартакиаде приняли 30 ветеранов физической культуры и спорта Воложинского района. Организаторы подготовили интересную и насыщенную программу. Соревнования прошли по 5 видам спорта: настольный теннис, дартс, стрельба, шахматы и шашки. Хорошее настроение и заряд бодрости участникам спартакиады подарили артисты районного центра культуры. На торжественной церемонии открытия мероприятия состоялось награждение Воложинской районной организации «Ветераны физической культуры и спорта» Почётной грамотой Минской областной организации белорусского общественного объединения «Ветераны физической культуры и спорта» за 2 место в конкурсе среди ветеранских организаций Белорусского общественного объединения «Ветераны физической культуры и спорта» в 2020 году, а также была вручена личная денежная премия председателю организации Рябцеву Николаю Николаевичу.

В ходе упорной борьбы призовые места среди участников спартакиады расположились в следующем порядке:

Настольный теннис:
3 место - Баталёнок Е.А.
2 место - Мартунович М.И.
1 место- Шумчик А.М.

Стрельба среди мужчин:
3 место - Пермяков Г.М.
2 место - Суховецкий И.К.
1 место - Латышев В.А.

Стрельба среди женщин:
3 место - Паталей И.Б.
2 место - Гладченко О.А.
1 место - Лысенко Л.Д.

Шахматы:
3 место - Борис В.Н.
2 место - Косик В.В.
1 место - Кашкан А.Е.

Шашки:
3 место - Матус С.Э.
2 место - Косик В.В.
1 место - Кашкан А.Е.

Дартс:
3 место -Булакевич Д.Ф.
2 место - Гаспоревич В.В.
1 место - Цаюн А.Н.

Дартс среди женщин:
3 место - Лысенко Л.Д.
2 место – Паталей И.Б.
1 место - Гладченко О.А.

Победители и призеры были награждены дипломами и личными денежными призами.

          Поздравляем победителей и призеров спартакиады!

20 марта 2021 года в спортивном зале ФОКа г.Воложина, состоялся открытый турнир по мини-футболу среди мальчиков 2009-2010 г.р. посвященный Дню Конституции Республики Беларусь. В турнире приняли участие 7 команд. По две команды от ДЮСШ-4 Молодечненского района, «Плещеницкая ДЮСШ профсоюзов», ГУСУ «ДЮСШ по футболу г.Сморгонь» и сборная г. Воложина.

На протяжении всего дня юные футболиста боролись за право стать обладателями кубка и денежных призов. Однако после упорной борьбы призовые места распределились в следующем порядке.

Почетное третье место в послематчевой серии пенальти заняла команда - ГУСУ «ДЮСШ по футболу г.Сморгонь»-1; второе место заняла команда - ДЮСШ-4 Молодечненского района-1, победителем и обладателем кубка стала команда - г. Воложина. Лучшие игроки команды были награждены грамотами и личными ценными призами от Воложинский районной организации «Белая Русь». Победители и призеры были награждены денежными призами и грамотами управления по образованию, спорту и туризму Воложинского райисполкома, медалями - от ГУ «Физкультурно-оздоровительный центр Воложинского района».

Поздравляем команду Воложинского района с победой!!!

22 сакавіка ў мемарыяльным комплексе “Хатынь” прайшло памятнае мерапрыемства, прымеркаванае да 78-й гадавіны Хатынскай трагедыі.

У ім прынялі ўдзел парламентарыі, члены ўрада, прадстаўнікі Узброеных Сіл, кіраўніцтва Мінаблвыканкама, работнікі розных арганізацый, звычайныя людзі і школьнікі. Яны ўшанавалі памяць бязвінных ахвяр хвілінай маўчання і ўсклалі кветкі да манумента.

Дэлегацыю Валожынскага раёна ўзначаліў намеснік старшыні райвыканкама Ігар Уладзіміравіч ШАКУН. У яе ўвайшлі актывісты прафсаюзнага руху, раённых арганізацыі РГА “Белая Русь”, Беларускага саюза жанчын, Камуністычнай партыі Беларусі, “БРСМ”.

22 сакавіка 1943 года Хатынь была сцёрта з твару зямлі. У гэты дзень зажыва згарэлі 149 чалавек, у тым ліку – 75 дзяцей, а таксама спалены 26 дамоў з гаспадарчымі пабудовамі. Гітлераўскія карнікі сагналі мясцовых жыхароў у хлеў, якія стаяў на ўскрайку вёскі, і падпалілі. Тых, хто спрабаваў вырвацца з вогненнага пекла, расстрэльвалі з кулямётаў і аўтаматаў.

Цудам засталіся жывыя двое дзяцей – сямігадовы Віктар Жалабковіч і дванаццацігадовы Антон Бараноўскі. Іх, абгарэлых і параненых, падабралі і выгадавалі жыхары суседніх вёсак. Пасля вайны яны выхоўваліся ў дзіцячым доме г. п. Плешчаніцы.

Адзіны дарослы сведка хатынскай трагедыі 56-гадовы вясковы каваль Іосіф Камінскі апрытомнеў позна ноччу, калі фашысты ўжо пакінулі мясцовасць. Сярод трупаў аднавяскоўцаў ён знайшоў свайго сына – хлопчык быў смяротна паранены ў жывот, атрымаў моцныя апёкі. Ён памёр на руках у бацькі. Гэты трагічны момант пакладзены ў аснову скульптуры “Непакораны чалавек”.

На месцы спаленай вёскі 5 ліпеня 1969 года адкрылі вядомы ўсяму свету мемарыяльны комплекс “Хатынь”, які стаў сімвалам ахвяр, пакут і мужнасці беларускага народа ў гады Вялікай айчыннай вайны. Хатынь не адна: яе лёс паўтарылі больш за 9 тысяч вёсак.

…У той дзень з самай раніцы ў Хатыні гучала жалобная малітва: бясконцыя патокі людзей рухаліся да вечнага агню. Той жа вуліцай, якая памятае страшныя падзеі ваенных гадоў, прайшоў і прэм’ер-міністр Беларусі Раман Аляксандравіч ГАЛОЎЧАНКА. Ён адзначыў: “З дзяцінства мы памятаем фразу: “Попел Хатыні стукае ў нашы сэрцы”. Але ў яе ёсць і працяг, сугучнае выказванне гісторыка Карамзіна: “У халоднага попела памёршых няма іншага заступніка, акрамя нашага сумлення”. І сёння мы па-новаму асэнсоўваем гэтыя словы. Калі гаварыць пра сумленне, аб тым, што рухае кожным чалавекам у яго ўчынках, пра маральны выбар, то мы зараз ведаем намнога больш пра Хатынь, чым калі былі школьнікамі, студэнтамі. Адкрыліся архівы, дзякуючы чаму выявіліся новыя старонкі ў гісторыі гэтай трагедыі беларускага народа. І адзін з урокаў, які мы можам вынесці: у зла няма нацыянальнасці”.

23 сакавіка Анатолій Мікалаевіч КУЛАК адзначае 70-годдзе. Усё працоўнае жыццё ён аддаў роднай Валожынскай зямлі. З усмешкай зазначае: «Дзе нарадзіўся, там і згадзіўся». Ён лічыць, што багаццем любой мясцовасці з’яўляюцца людзі – незалежна ад пасады і роду заняткаў у кожнага ёсць чаму павучыцца. «Колішнія сяляне былі вельмі разумнымі людзьмі, – расказвае мой герой. – Яны мелі вялікі мужыцкі розум, пачуццё адзінства, узаемавыручкі і падтрымкі, уменне трапна пажартаваць і небалюча, па-разумнаму падчапіць. А яшчэ – усё рабіць разам». Вось гэта РАЗАМ і стала галоўным пастулатам у штодзённай рабоце А. М. Кулака.

Яго маленькая радзіма – вёска Савяцевічы, што ў чатырох кіламетрах ад райцэнтра. Маленства і дзяцінства было падобнае да большасці жыцця вясковай дзетвары таго часу. Бацькі працавалі ў калгасе імя Леніна: бацька – брыгадзірам, пасля – загадчыкам фермы, маці хадзіла ў паляводчую брыгаду, затым перайшла ў бухгалтэрыю. Яны любілі першынца і даравалі многія свавольствы.

Анатоль рос жвавым, дапытлівым хлопчыкам, праяўляў надзвычайную кемлівасць і вынаходлівасць, чым дастаўляў нямала клопатаў – яму заўсёды хацелася свабоды. У гады чатыры задумаў самастойна пакатацца на калгасным кане, які быў у распараджэнні бацькі. Пралічыў усё да дробязей: калі бацька прыходзіў палуднаваць, то заўсёды на паўгадзіны клаўся адпачыць, бо ўставаў вельмі рана. План удаўся на славу, і вось ледзьве бачны ў возе кіроўца сцябае жывёлу лейцамі. Той панёсся галопам, і да бяды заставаўся адзін крок. Але моцнае бразганне драўляных колаў па брусчатай дарозе пачула бацькава сястра, якая жыла напрыканцы вёскі і выбегла ратаваць пляменніка. Нягледзячы на 15-гадовы ўзрост, яна не разгубілася і не спалохалася: ухапіла каня за аброць, і той стаў як укопаны.

Колькі было такіх «цудаў» – не падлічыць. Але адзін сур’ёзны выпадак цалкам змяніў яго ўнутраны стан і характар. Так здарылася, што ў вёсцы сяброў-аднагодкаў у Анатоля не было: то старэйшыя, то меншыя на некалькі гадоў. Ён любіў прыроду і жывёлу. На выгане ж пасвілася кабыла з жарабём. Незвычайным чынам маленькія чалавек і жывёла знайшлі агульную мову – цэлымі днямі насіліся на полі адзін за адным. І настолькі хлопчыку было добра і весела, што ён ужо з самай раніцы спяшаўся да свайго «дружбака». Аднойчы падчас такой беганіны жарабё выскачыла на дарогу і загінула пад коламі машыны. Анатоль палічыў сябе вінаватым і тры месяцы аплакваў цяжкую для юнай душы страту. Пасля гэтага свавольствы і гарэзлівасць назаўсёды змяніліся на недзіцячую разважлівасць і сур’ёзнасць.

Скончыўшы два класы Шчалканаўскай васьмігадовай школы, жыццё падкінула свае выпрабаванні. Спачатку моцна захварэў бацька, а за ім – і маці. У 10 гадоў давялося даглядаць малодшую сястру, спраўляцца па вялікай гаспадарцы, вучыцца ўсё рабіць самому. Бацькі не стала праз тры гады, і ў сувязі з цяжкай хваробай маці іх з сястрой накіравалі вучыцца ў Валожынскую школу-інтэрнат.

Анатолій Мікалаевіч успамінае: «Гэта была велізарная машына патрыятычнага і маральнага выхавання дзяцей са строгімі правіламі і парадкамі. Жылі па-ваеннаму – распарадак дня распісаны па хвілінах. У адным пакоі месціліся больш за 20 хлапчукоў. Настаўнікі замянілі бацькоў, і сёння педагогаў з вялікай літары на чале з дырэктарам Майсеем Давідавічам Віткіным успамінаю з цеплынёй і ўдзячнасцю. Яны заклалі ў нас цвёрды стрыжань, навучылі любіць Радзіму, шмат працаваць, заўсёды імкнуцца наперад.

Дзесяць класаў скончыў з чатырма чацвёркамі і рашыў паступаць у медыцынскі інстытут, дзеля чаго паглыблена займаўся з настаўніцай па хіміі. Падаваць дакументы ў сталіцу паехаў разам з сябрам, але той накіраваўся ў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі. Моцнае пачуццё калектывізму адыграла сваю ролю – па дарозе перадумаў і вырашыў таксама ж стаць інжынерам-механікам. Вось такі круты паварот лёсу».

Да заканчэння школы А. М. Кулак быў самастойным, дарослым не па гадах чалавекам. Вялікую ролю ў станаўленні як асобы адыграла сям’я роднага брата бацькі – Фёдара Фёдаравіча Кулака, галоўнага агранома калгаса, і Лідзіі Сямёнаўны Журкевіч, настаўніцы СШ № 2 райцэнтра. Ён часта прыходзіў да іх, калі вучыўся ў школе-інтэрнаце. Выхаваннем у большай ступені займалася Лідзія Сямёнаўна. Цудоўны педагог і інтэлектуал вучыла падлетка гарадской культуры, інтэлігентнасці, нават самой паходцы. Казала: «Постаць прамей, галаву вышэй, плечы шырэй!» Гэтыя словы, нягледзячы на цяжар пражытых гадоў, да сённяшняга дня дапамагаюць трымаць форму.

Працоўную біяграфію пачаў з пасады галоўнага інжынера калгаса імя Суворава, дзе старшынствавалі Віктар Лявонцьевіч Дарожка разам з намеснікам Канстанцінам Андрэевічам Рудовічам. Мікалай Анатольевіч адзначае: «Патрапіў у вельмі згуртаваны калектыў. Усе – і кіраўніцтва, і простыя работнікі – былі настолькі адказныя і старанныя, больш такога адзінства памкненняў не сустракаў: разумелі і давяралі мне «зялёнаму», вучылі самастойнасці, зносінам з людзьмі. Праз чатыры гады ў гаспадарку прыехала праверка Рэспубліканскага народнага кантролю. На выніковай нарадзе за станоўчую работу начальнік райсельгасхарчу Іван Данілавіч Лебедзеў заахвоціў пуцёўкай на Выставу народнага дасягнення ў Маскву, а пасля прапанаваў пасаду галоўнага інжынера ў сельгасупраўленні. Вось так з 1977 года пачалася мая работа ў будынку райвыканкама – 30 гадоў давялося папрацаваць на ўсіх чатырох паверхах.

Прынцыповы, граматны, разумны І. Д. Лебедзеў навучыў мяне быць кіраўніком. Таксама ўдзячны другому, а затым першаму сакратару райкама партыі Аляксандру Хрыстафоравічу Чаеўскаму, які вельмі шмат зрабіў для развіцця раёна. Па характары настойлівы, нават «уедлівы», ён заўсёды дамагаўся свайго. Пры ім былі асфальтаваны дарогі на Івянец, Гародзькі, Вішнева і Маладзечна. Укаранёны метад «народнай будоўлі» на ўзвядзенні санаторыя-прафілакторыя «Налібоцкая пушча», адкрыліся новыя гандлёвыя кропкі. Ён застаўляў працаваць праз «не хачу», але дзеля дабрабыту людзей.

Ужо адпрацаваўшы больш за 20 гадоў на розных пасадах упраўлення райсельгасхарчу, у 1995 годзе кіраўнік раёна Валянцін Іванавіч Малішэўскі настаяў на маім назначэнні намеснікам па сацыяльнай сферы. Давялося асвойваць зусім іншую, невядомую і далёкую ад сельскай гаспадаркі галіну. Мне так хацелася хоць чым-небудзь парадаваць сваіх землякоў, каб ім стала хоць трошкі лягчэй жыць, каб яны адпачылі душой. І вось у 1997 годзе па прыкладзе горада-пабраціма Зарайска Маскоўскай вобласці Расіі ўпершыню ў гісторыі Валожына мы правялі на гарадскім стадыёне каля воінскай часці Свята горада. Неацэнную дапамогу ў гэтым аказала наша народная артыстка Ядвіга Паплаўская. Пашчасціла мець зносіны з народнымі артыстамі Расіі Васілём Ланавым і Алегам Газманавым, якія адкрылі святло для больш глыбокага пазнання культуры. Цесныя стасункі наладзіліся і з Савецкім раёнам сталіцы, кіраўніцтва якога заўсёды ішло насустрач. Увогуле, я ўдзячны ўсім культработнікам раёна, у якіх вучыўся і лавіў кожнае іх слова. Шмат ідэй паддаваў ідэолаг Алег Аляксандравіч Бобрык, прафесіяналам у сваёй справе была дырэктар РЦК Аліна Генрыхаўна Барадака.

Вялікую падтрымку ў вырашэнні многіх пытанняў аказваў і старшыня райвыканкама Іван Станіслававіч Маркевіч. Разам нам удалося правесці грандыёзную рэканструкцыю кінатэатра «Юнацтва», у прамым сэнсе «паваяваць» за стары будынак універмага, каб там размясцілася раённая бібліятэка. Заўсёды карысныя, разумныя парады даваў намеснік старшыні райвыканкама па будаўніцтве Уладзімір Леанідавіч Уэльскі – я і зараз з ім часта раюся.

Я заўсёды адчуваў падтрымку сваёй сям’і: якімі б моцнымі мы не былі, надзейны тыл – гэта аснова поспеху мужчыны-кіраўніка, за што вельмі ўдзячны любімай жонцы Тамары Уладзіміраўне. І калі надаралася магчымасць пабыць з ёй і дочкамі – у такія хвіліны быў самым шчаслівым у свеце. Землякам жадаю: любіце і цаніце сваю сям’ю, жывіце без крыўды, спяшайцеся зразумець адзін аднаго і дапамагчы. А кіраўніцтву раёна – вялікіх поспехаў і рабіць усё, каб народ стаў жыць лепш, мог не толькі працаваць, але і павесяліцца».

…Самым важным для чалавека А. М. Кулак лічыць знайсці сваё месца ў жыцці – сваё вялікае «Я». І яму гэта ўдалося на сто працэнтаў! Хочацца пажадаць юбіляру моцнага здароўя, ніколі не здавацца, заставацца ў страі яшчэ доўгія гады.

Начальнік раённай метэастанцыі Сяргей ТРУС

Напярэдадні прафесійнага свята мы наведаліся ў раённую метэастанцыю. Спецыялісты ўстановы, якія літаральна нясуць адказнасць за ўзаемадзеянне з “нябеснай канцылярыяй”, падзяліліся асобнымі нюансамі сваёй работы.

Каб вынікова працаваць у гэтай службе, як казаў герой аднаго фільма, дваццаць гадоў вучыцца трэба. Сапраўды, якую б адукацыю ні меў чалавек, асвоіць эксклюзіўныя навыкі складана і зусім немагчыма без стажыроўкі пад кіраўніцтвам вопытных работнікаў.

Сёння ў арганізацыі працуюць 6 чалавек. Начальнік – выпускнік Санкт-Пецярбургскага гідраметэаралагічнага ўніверсітэта Сяргей Аляксандравіч Трус, інжынер-метэаролаг Галіна Вітальеўна Венславовіч, тэхнікі-метэаролагі Валянціна Андрэеўна Родзевіч, Данута Уладзіміраўна Шакун, Ірына Вікенцьеўна Рагачэвіч, Аляксандр Вацлававіч Венславовіч. Функцыі каманды па-сапраўднаму спецыфічныя. З дапамогай складаных прыбораў фінскай і беларускай вытворчасці яны бесперапынна вядуць нагляданні за ўмовамі надвор’я, прыроднымі з’явамі, замяраюць тэмпературу глебы, вышыню снежнага покрыва і г. д.

Акрамя прадастаўлення інфармацыі ў Белгідрамет, установе даводзіцца супрацоўнічаць з рознымі службамі, якім, каб годна выканаць свае абавязкі, патрэбны звесткі адносна надвор’я (РАУС, следчы камітэт, прадстаўніцтвы Белдзярстраху, сельгасарганізацыі і інш.) За мінулы год спецыялістамі выдадзены больш за паўтары сотні даведак з інфармацыяй, што знаходзіцца ў іх кампетэнцыі. Невялікі калектыў абслугоўвае Валожынскі, Маладзечанскі раёны і сельгасарганізацыі Дзяржыншчыны.

Пяць гадоў таму матэрыяльная база станцыі была поўнасцю адноўлена, што паўплывала на якасць яе дзейнасці. Але, як адзначаюць самі метэаролагі, нягледзячы на значную аўтаматызацыю, іх работа ніколі не будзе поўнасцю даверана машыне. Без візуальных нагляданняў, умення рабіць з іх высновы, складання сінаптычных карт немагчыма выдаць дакладны прагноз, а без яго ў сучасным свеце – нікуды.

У калектыве цудоўныя прафесійныя традыцыі. Тут помняць усіх, хто развіваў службу ў розныя гады. Падчас нашай сустрэчы Сяргей Аляксандравіч Трус адзначыў, што цяжка пераацаніць уклад у станаўленне метэаралагічнай работы на Валожыншчыне першага кіраўніка ўстановы – Аляксандры Пятроўны Ісінай, а таксама сямейнай пары Івана Іванавіча і Веры Сямёнаўны Анушэўскіх (абое ўзначальвалі калектыў і аддалі яму па 40 гадоў жыцця), Надзеі Мікалаеўны Моніч, Станіславы Іванаўны Гарасюк, Ядвігі Канстанцінаўны Бітэль (кожная з жанчын адпрацавала больш чым па 20 гадоў) і многіх іншых супрацоўнікаў.

Як ні ўзнёсла гучыць, а ўсё ж гэтыя людзі ўмеюць счытваць інфармацыю з неба. Наглядаючы за аблокамі, снежным покрывам, інеем, абледзяненнем громам, маланкай і дажджом, яны бачаць і чуюць нешта большае, чым іншыя. Менавіта іх намаганні даюць магчымасць будаваць планы на заўтра, паслязаўтра, ды і на больш значныя тэрміны як цэлым арганізацыям, так і любому з нас.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ,

фота аўтара