Воложинский районный
исполнительный комитет

19, 21 і 23 лістапада 2018 года Валожынскі краязнаўчы музей наведалі вучні СШ №2 г.Гомеля і вучні з г.Рэчыца Гомельскай вобласці, якія адпачываюць у дзіцячым санаторыі “Налібоцкая пушча”. Акрамя экскурсіі па экспазіцыі музея для іх была арганізавана пазнавальная экскурсія па г.Валожыну.

старшыня раённага выканаўчага камітэта правёў сустрэчу з калектывам ААТ «Валожынскі льнокамбінат». У дыялогу з работнікамі былі акрэслены праблемныя моманты і стратэгія ўмацавання эканамічнай здольнасці прадпрыемства.

    Напачатку сустрэчы Мікалай Анатольевіч Астрэйка прааналізаваў эканамічны стан прадпрыемства і ўказаў на канкрэтныя недапрацоўкі, з-за якіх ільнокамбінат не выйшаў на планавыя аб’ёмы вытворчасці. Хаця ўгнаенні былі ўнесены ў межах 90% ад патрэбы, улічваючы надвор’е і іншыя фактары, замест жаданай ураджайнасці ў 25 цэнтнераў з гектара сёлета з улікам сабранага з пасяўных плошчаў у Маладзечанскім і Стаўбцоўскім раёнах атрымалі каля 12 ц/га. Іншымі словамі, замест 5 тысяч тон ільнотрасты сабралі 2,5 тысячы. 1000 тон ужо перапрацавалі, астатняга хопіць прыблізна на 3-4 месяцы работы. А значыць, неабходна ўжо цяпер займацца пошукамі давальніцкай сыравіны і сродкаў, каб яе выкупіць.

    Старшыня райвыканкама таксама звярнуў увагу калектыву на неабходнасць працягваць актыўна займацца вырошчваннем і зборам насення льну-кудрашу – з гэтай сыравіны вырабляецца карысны для здароўя спажыўцоў і рэнтабельны па продажах алей. А таксама парэкамендаваў вывучыць цэнавы асартымент і больш настойліва шукаць новыя рынкі збыту гэтага прадукту, жмыху і кастрабрыкетаў. Пэўныя перспектывы ў гэтым кірунку ўжо ёсць, у будучым толькі за кошт выручкі за названы тавар можна будзе цалкам перакрыць фонд заработнай платы. Сярод іншых рэкамендацый па фінансавым аздараўленні ААТ «Валожынскі льнокамбінат» – аптымізацыя колькасці работнікаў і ўвядзенне пасад па сумяшчэнні.

    Як адзначыў М. А. Астрэйка, на наступны год запланавана пасеяць 1100 гектараў ільну-даўгунцу на Валожыншчыне, 600 гектараў – у Маладзечанскім і 400 – у Стаўбцоўскім раёнах. Акрамя таго, старшыня райвыканкама даручыў упраўленню па сельскай гаспадарцы і харчаванні прапрацаваць пытанне аб павелічэнні плошчаў пасеваў ільну на ўгоддзях сельгаспрадпрыемстваў нашага рэгіёну. Гэта робіцца для таго, каб умацаваць патэнцыял вытворчай базы ААТ «Валожынскі льнокамбінат» і скасаваць яе залежнасць ад несвоечасовых паставак сыравіны з іншых крыніц.

    У рамках сустрэчы Мікалай Анатольевіч даў рэкамендацыі па многіх праблемных пытаннях. Азнаёміўшыся з работай цэхаў, ён падкрэсліў: калі будзе плённая і зладжаная праца калектыву, то і жаданыя вынікі не прымусяць сябе чакаць.

Оркестр народных инструментов учителей и инструментальный дуэт в составе Северин Оксаны и Караневского Олега государственного учреждения образования «Воложинская детская школа искусств» приняли участие в праздничных мероприятиях, посвящённых Дню работников сельского хозяйства и перерабатывающей промышленности 16 ноября 2018 года.

    Старшыня раённага выканаўчага камітэта Мікалай Анатольевіч АСТРЭЙКА ва ўрачыстай абстаноўцы ўручыў ордэн Маці ракаўчанцы Наталлі Віктараўне МАЛЕЦ, у сям’і якой выхоўваюцца пяцёра дзяцей.

    Кіраўнік Валожыншчыны шчыра павіншаваў жанчыну з мацярынскім подзвігам.  Цяпер шчаслівая шматдзетная матуля знаходзіцца ў дэкрэтным адпачынку: яе малодшай дачушцы Ані яшчэ няма трох годзікаў. Да гэтага Наталля Віктараўна працавала сакратаром у Мінскай Багаслоўскай семінарыі. Яе муж Андрэй Уладзіміравіч – акадэмічны дэкан гэтай навучальнай установы і заядлы падарожнік.

    Старэйшы сын Канстанцін вучыцца ў 9 класе Ракаўскай сярэдняй школы. Ён – асоба не толькі творчая, але і спартыўная: закончыў мясцовую школу мастацтваў па класе гітары і сур’ёзна цікавіцца футболам. Сямікласніку Ваню таксама блізкі свет музыкі, а любімы інструмент, які ён асвойвае, – скрыпка. Гледзячы на старэйшага брата, вырашыў вучыцца на гітарыста і трэцякласнік Ракаўскай СШ Захар. А яшчэ, як і ўсякі жвавы хлапчук, ён любіць катацца на веласіпедзе, быць на прыродзе і спрабаваць спрыт у рухавых гульнях. Дачка Ульяна сёлета пайшла ў першы клас і ўжо, відавочна, вызначылася з хобі: ёй падабаюцца заняткі, якія праводзяцца ў гуртку танцаў у школе мастацтваў. Калі падрасце Анечка, мабыць, і яна не «адстане» ад братоў і сястры ў імкненні да багатага свету Творчасці.

    У дзецях – усе надзеі і спадзяванні адказных і памяркоўных бацькоў, уся іх любоў і бязмежны клопат. Як расказала Наталля Віктараўна, першапачаткова іх сям’я планавала нарадзіць і выхаваць дзевяць дзетак. «А ўвогуле, мы прымем усіх, каго падорыць нам Бог», – заявіла новая ўладальніца ордэна Маці.

    ДАВЕДКА: Сёння на Валожыншчыне жывуць 546 шматдзетных сем’яў, і выхоўваюць яны 1776 дзяцей. З гэтай колькасці 437 сем’яў з трыма, 90 – з чатырма, 11 – з пяццю, 6 – з шасцю і 2 сям’і з сямю дзецьмі.

    Вышэйшую ўзнагароду за дастойнае выхаванне пяці і больш дзяцей – ордэн Маці – у розныя гады атрымала 91 матуля з нашага раёна. Чатырох з іх ужо няма побач з намі, яшчэ дзве выехалі за межы Валожыншчыны.

    …Мільгаюць дні, гады, дзесяцігоддзі. Змяняюцца пакаленні. Час і людзі робяць гісторыю, пра якую варта не толькі памятаць, але і ведаць яе. Рэдакцыя газеты сумесна з раённым аб’яднаннем прафсаюзаў працягваюць творчы праект над назвай “Соль Валожынскай зямлі”. Задума з’явілася невыпадкова. Падчас правядзення ў красавіку 2015 года маштабнага прафсаюзнага мерапрыемства “Эстафета пакаленняў” ад шаноўных ветэранаў працы, што былі запрошаны на ўрачыстасць, не раз давялося пачуць, як іх кранаюць такія сустрэчы. А колькі прыемнай асалоды на душы яны атрымліваюць ад звычайнай паштоўкі ад колішняга працоўнага калектыву! Ну а запрашэнне падзяліцца назапашаным вопытам з маладымі калегамі – і ўвогуле ажыўляе, надае бадзёрасці, узнімае настрой. Падумалася: наколькі важныя для чалавека, які сваімі працоўнымі здабыткамі праславіў раён, увага і ўсведамленне таго, што праз гады цябе памятаюць, табой ганарацца, з цябе бяруць прыклад.

    На нашай Валожыншчыне жыве нямала ганаровых людзей, адзначаных дзяржаўнымі ордэнамі, медалямі, граматамі. Усе яны ў свой час самааддана працавалі дзеля дабрабыту і росквіту валожынскага краю і ўнеслі важкі ўклад у яго станаўленне. Зараз знаходзяцца на заслужаным адпачынку, але застаюцца ўсё такімі ж актыўнымі і патрэбнымі грамадству, бо з’яўляюцца прыкладам працавітасці, адказнага стаўлення да даручанага ўчастка работы, улюбёнасці ў сваю справу, якой прысвяцілі жыццё. Радзіма годна адзначыла працоўныя подзвігі, і яны без перабольшвання – гонар і слава раёна. Пра такіх гавораць: соль зямлі.

Марыя Уладзіміраўна РАМАНЧЫК:

“УСЁ ЖЫЦЦЁ ПРАЙШЛО НА ФЕРМЕ, у 12 ночы клалася, а ў 4 – пад’ём, і не было цяжка”

     У 80-я гады імя Марыі Уладзіміраўны Раманчык грымела без перабольшвання на ўвесь Савецкі Саюз: даярка фермы “Бакачы” саўгаса “Ракаўскі” дасягнула небывалых надояў – звыш 5 тысяч кілаграмаў малака ад каровы. Гэта быў сапраўдны працоўны подзвіг у жывёлагадоўлі. На ХХVII з’ездзе КПСС у Маскве, куды Марыю Уладзіміраўну накіравалі прадстаўляць Валожыншчыну, ёй уручылі Ганаровую грамату за подпісам Міхаіла Сяргеевіча Гарбачова – на той час Генеральнага сакратара ЦК КПСС. На ўзнагародным лісце ёсць такія словы: “Перабудова – гэта павышэнне аддачы кожнага на сваім месцы: рабочага, калгасніка, служачага, інжынера, вучонага, выкладчыка, міністра, партыйнага работніка”. Аддача перадавой даяркі была не проста поўнай, а самаахвярнай. А вынікам сталі заслужаныя ўзнагароды: ордэн Працоўнага Чырвонага сцяга, ордэн Леніна, Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета СССР, шматлікія падзякі і дыпломы пераможцы рэспубліканскага сацыялістычнага спаборніцтва.

    М. У. Раманчык не перабольшвала – усё яе жыццё і сапраўды прайшло на ферме: чатыры дзясяткі гадоў даіла кароў. Маці таксама была калгасніцай: даглядала свіней, пасля цялят, рабіла за працадні, пастаянна брала дзяцей з сабой на работу, бо адна гадавала Марыю з братам – муж загінуў на вайне. Дачка ніколі не бачыла свайго бацьку – ведае толькі па фотаздымках, у памяці засталася пахавальная, дзе паведамлялася, што радавы Раманчык загінуў у баі на рацэ Одэр пад Германіяй. Было ёй тады ўсяго два гады…

    Калгасны рух у 60-я гады набіраў моц: на вёсцы заставалася шмат моладзі, у гарады перабіраліся адзінкі, усе працавалі на зямлі, з яе і разжываліся. Жылося весела і цікава. Кіраўнікі гаспадарак рупіліся пра людзей: стваралі ўмовы працы, клапаціліся не толькі пра быт, але і пра адпачынак, на рабочых месцах існаваў здаровы дух спаборніцтва, кожны меў магчымасць вылучыцца і добра зарабіць.

    Не шукала лягчэйшай долі і Марыя. Выйшла замуж за Леаніда з суседніх Лягезаў, колькі гадоў пажылі з бацькамі, а пасля пачалі будаваць сваё жыллё. Дом узвялі акурат насупраць фермы, праз дарогу. Старшыня саўгаса “Ракаўскі” Міхаіл Браніслававіч Поль прапанаваў маладой жанчыне пайсці ў даяркі. Вызначылі групу з 15 кароў: трохразавая дойка, раздача кармоў, запарванне мукі – усё рабілася ўручную. “А я нават і даіць добра не ўмела, – успамінае М. У. Раманчык. – У 4 раніцы ўстану і адразу ж на кароўнік. Толькі паспею ўсё ўладкаваць на працы, а ў перапынку дома гаспадарка чакае. Агледжуся – і зноў на работу. Час праходзіў хутка, спаць клалася ў 12 гадзін ночы. І ніколі не было цяжка”.

    Муж, Леанід Уладзіміравіч, доўгі час працаваў загадчыкам на гэтай жа ферме, пасля каля яе яшчэ адну дабудавалі – больш за 400 галоў дойнага статку налічвалася. Калектыў вялікі – усе работнікі з мясцовых, лазня была, кармацэх.  “Ферма ў акне пры хаце, а сама прыйсці паесці не маю часу, – кажа Марыя Уладзіміраўна. – Скварку вазьму з сабой, збяромся разам – Алімпіяда Халявінская, Софія Радкевіч, Валя Малажавая, Ванда Лемяшонак, Яўгенія Тур – у чырвоным кутку, чаю пап’ём, пагутарым, пасмяёмся. Настолькі весела жылі – нават не адчувалі, што наморымся”.

    З цягам часу даенне і кармленне кароў на ферме механізавалі: малако пайшло па малакаправодзе, а кожная даярка стала абслугоўваць 50 рагуляў. Ручной працы стала менш, аднак, каб жывёла аддала ўсё малако разумнай тэхніцы, трэба было ведаць і некаторыя прамудрасці машыннага даення. “З гэтай мэтай да нас прыехала заатэхнік са сталіцы, – распавядае М. У. Раманчык. – Паказвала, як трэба масажыраваць вымя, з якога боку – ад гэтага і сапраўды залежала вялікае малако. Аднак малако ў каровы на языку. І кармілі скаціну добра. Кожная даярка мела дзялку буракоў – улетку паміж дойкамі хадзілі палоць, а ўвосень капалі. Гэтыя караняплоды ў зімова-стойлавы перыяд з’яўляліся пажыўным сакавітым кормам”. Паступова пачалі павялічвацца надоі, і ў сярэдзіне 80-х Марыі Уладзіміраўне ўдалося пабіць усе рэкорды: ад адной каровы яна надойвала больш за 4 тысячы кілаграмаў малака.

    З мэтай распаўсюджання перадавога вопыту кіраўніцтва райкама партыі на чале з першым сакратаром Канстанцінам Канстанцінавічам Хвянько вырашыла арганізаваць клуб даярак-чатырохтысячніц. Яго дэвіз: “Дасягнуў сам – дапамажы другому”. Мэта клуба – уключэнне ўсіх аператараў машыннага даення ў сацыялістычнае спаборніцтва за дасягненне да канца XII пяцігодкі чатырохтысячнага надою малака ад каровы, навучанне іх перадавым прыёмам і метадам работы. Былі ў членаў клуба правы і абавязкі: напрыклад, права на пазачарговае абслугоўванне на тэрыторыі раёна ва ўсіх магазінах, бальніцы, камбінаце бытавога абслугоўвання, аўтастанцыі, установах культуры. Сярод абавязкаў – рашуча дабівацца выкаранення недахопаў, якія ёсць у калектыве, не задавольвацца асабістымі поспехамі, змагацца з парушальнікамі працоўнай і грамадскай дысцыпліны, рабіць усё дзеля таго, каб побач не было адстаючых, асабістым прыкладам умацоўваць прынцыпы і нормы сацыялістычнага ладу жыцця. І гэта былі не пустыя словы – яны вызначалі светапогляд людзей, кірунак у рабоце і жыцці.

    Быць членам клуба стала марай для многіх даярак. Марыя Уладзіміраўна пастаянна ездзіла па фермах (а іх тады ў раёне налічвалася 135 толькі з дойным статкам) і давала, як цяпер кажуць, майстар-класы. “Я расказвала калегам, што, каб дасягнуць высокіх надояў, жывёлу трэба любіць – яна адчувае ласку, як і чалавек, а таксама добра карміць”, – зазначае перадавая даярка. І, трэба сказаць, што пачынанне прынесла плён: многія падцягваліся, і за некалькі гадоў існавання клуба даярак-чатырохтысячніц яго рады папоўніліся амаль на 40 чалавек. Так працавалі тады калгаснікі: з энтузіязмам, настроем, жаданнем.

    За дасягненне высокіх вынікаў М. У. Раманчык па-за чаргой далі магчымасць набыць машыну “Волга” – такой прывілеі ўдастойваліся адзінкі. А вось калі надоі перасягнулі 5 тысяч кілаграмаў – у падарунак атрымала “Масквіч”. Як дэпутат абласнога ўзроўню, яна дабілася таго, што ў Русаках і Бакачах паклалі асфальт, а то, як сама заўважае, купаліся ў вадзе, пасля заасфальтавалі дарогу на Зарэчча і Дубашы.

    …Марыя Уладзіміраўна Раманчык, як кажуць, выйшла сама з сябе. Успамінае, што цяжка было расставацца – частка яе душы назаўсёды засталася на роднай ферме, якая стала сэнсам жыцця і вывела ў людзі простую вясковую дзяўчыну.

    Рэдакцыя сумесна з упраўленнем па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама праводзіць творчы праект пад назвай “Вучань года”. Кожную пятніцу мы будзем знаёміць чытачоў з таленавітымі і ініцыятыўнымі, творчымі і крэатыўнымі школьнікамі, якія ведамі, розумам, стараннем і дасягненнямі праслаўляюць раён, сваю школу, настаўнікаў і сябе.

    Штогод з мэтай выяўлення, падтрымкі і развіцця інтэлектуальна-творчага патэнцыялу сярод вучняў 3-11 класаў праводзіцца раённы конкурс, які вызначае самых лепшых, самых дапытлівых, самых эрудзіраваных рабят раёна. Летась у арганізацыйны камітэт паступілі 52 заяўкі з 15 устаноў агульнай сярэдняй адукацыі. Журы вызначыла 37 пераможцаў у 18 намінацыях.

    За плячамі ўдзельнікаў шматлікія перамогі на прадметных алімпіядах, паспяховая абарона творчых праектаў, выступленні на навукова-практычных канферэнцыях, удзел у спартыўных спаборніцтвах, творчых конкурсах, грамадскім жыцці школы і горада. Трэба, каб пра іх ведалі ўсе, імі ганарыліся, з іх бралі прыклад.

Вучаніца 10 класа Івянецкай сярэдняй школы Віялета КАЛАСОЎСКАЯ перамагла ў намінацыі “Лепшы ў інтэлектуальных конкурсах”.

    Дзяўчыне падабаецца вучыцца, яна добра паспявае па ўсіх прадметах. Асаблівую цікавасць праяўляе да біялогіі. Таму сёлета, калі прыйшоў час выбіраць профіль, яна аддала перавагу хіміка-біялагічнаму.

    Любоў да прыродазнаўчых навук прывіла ёй настаўніца біялогіі і хіміі Вольга Аляксандраўна Суша. Менавіта пад яе кіраўніцтвам Віялета правяла даследчую работу “Электрамагнітнае выпраменьванне і рэакцыя грэчкі”, з якой стала пераможцай конкурсу даследчых работ на абласным узроўні. Затым з гэтай работай прайшла на рэспубліканскі этап конкурсу “Празрыстыя хвалі Нарачы”. Узнагародай для дзяўчыны стала паездка ў нацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр “Зубраня”.

       Сумесна з рабятамі з розных куткоў краіны Віялета цікава і з карысцю правяла дваццаць дзён, на працягу якіх доўжылася экалагічная змена “Зялёная школа”. За гэты час яна прыняла ўдзел у шматлікіх канферэнцыях, занятках, конкурсах, экскурсіях. Асабліва запомнілася, як усім атрадам планавалі і праектавалі будаўніцтва экадома, дзе на першым месцы стаяла пытанне па зберажэнні рэсурсаў. Разам з іншымі фіналістамі конкурсу “Празрыстыя хвалі Нарачы” дзяўчына выступіла перад равеснікамі, расказала пра праблемы экалогіі на сваёй малой радзіме, унесла прапановы па іх вырашэнні. Ёй цікава было паслухаць пра даследаванні іншых маладых эколагаў, кожная работа была асаблівай і заслугоўвала ўвагі. За час, што знаходзілася ў цэнтры, наша гераіня займела шмат новых сяброў і пашырыла свой кругагляд. Прыемныя ўражанні застануцца ў памяці надоўга.

    Віялета – актыўны ўдзельнік скаўтскага руху, які арганізаваны пры касцёле Святога Міхаіла Архангела пробашчам мясцовай парафіі Лехам Баханекам. Гэты рух шырока распаўсюджаны ў Івянцы. У групе, куды ўваходзіць школьніца, больш за сорак дзяўчат. Яшчэ ёсць група хлопцаў. Рабят вучаць валанцёрству, аказваць першую медыцынскую дапамогу, жыць у паходных умовах, строіць жыллё і вырабляць мэблю з падручных матэрыялаў з дапамогай вяровак і шпагату. Для Віялеты скаўтынг – гэта занятак для душы. Яна з задавальненнем прымае ўдзел ва ўсіх мерапрыемствах і паходах. Летам наша гераіня разам са сваімі аднадумцамі адзінаццаць дзён пражыла ў лесе. Дзяўчына гаворыць, што для ўдзельнікаў руху існуюць абавязковыя  прадпісанні: дапамагаць усім, хто побач, падпарадкоўвацца загадам бацькоў, вышэйстаячых членаў групы, ніколі не падаць духам, паважаць чужую ўласнасць, быць адданым Богу і Радзіме. Спачатку выконваць іх было даволі складана, а цяпер яны сталі неад’емнай часткай характару, што вельмі дапамагае ў жыцці. Сярод скаўтаў Віялета адчувае сябе часткай вялікага калектыву, ёй падабаецца ўносіць у гэты свет нешта новае, дзяліцца сваімі ведамі і вопытам, адказваць за прынятыя рашэнні.

    Дома яна стараецца надаць увагу меншым сястры і брату. Наогул, у сям’і – пяцёра дзяцей. Дзве старэйшыя сястры ўжо дарослыя і жывуць асобна. Віялета мае свае хатнія абавязкі і адносіцца да іх з вялікай адказнасцю. Стараецца толькі радаваць тату і маму.

     Упершыню на заканадаўчым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь замацоўваецца статус службы “адно акно” і рэгламентуецца парадак яе стварэння і дзейнасці.

    Мы сустрэліся з кіраўніком спраў райвыканкама Вольгай Сяргееўнай Багатыровай. Яна патлумачыла некаторыя моманты, што, на наш погляд, могуць зацікавіць паважаных чытачоў.

     – Дзейнасць службы “адно акно” Валожынскага райвыканкама распачнецца з 27 лістапада бягучага года. Дадзенае фарміраванне, якое з’яўляецца формай арганізацыі дзейнасці мясцовай улады, створана рашэннем райвыканкама, яго прававы статус замацаваны на заканадаўчым узроўні Палажэннем аб парадку стварэння і дзейнасці службы “адно акно”, што зацверджана Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 мая 2018 года № 202.

      Служба размешчана на першым паверсе райвыканкама, рэжым яе работы наступны: штодня з 8.00 да 17.00 (акрамя выхадных), у сераду – з 8.00 да 20.00. Абедзенны перапынак – з 13.00 да 14.00. Кожная чацвёртая субота – з 9.00 да 13.00 без перапынку. Тэлефон – 142.

    Асноўная мэта нашай дзейнасці – забеспячэнне рэалізацыі заяўнага прынцыпу “адно акно”, аказанне бясплатнай кансультацыйнай дапамогі па пытаннях падрыхтоўкі дакументаў, неабходных для ажыццяўлення адміністрацыйных працэдур. Гэта значыць, што ў адным месцы можна падаць заяву аб ажыццяўленні пэўных працэдур і тут жа атрымаць рашэнні па іх. У пералік уключаны 114 адміністрацыйных працэдур па 11 кірунках. Напрыклад, што тычыцца жыллёвых праваадносін, – прыняцце на ўлік тых, каму патрабуецца паляпшэнне жыллёвых умоў; уключэнне ў спіс на атрыманне льготных крэдытаў і іншае. Сацыяльная абарона: прыняцце рашэння аб назначэнні сямейнага капіталу, выдача пасведчанняў шматдзетным сем’ям і іншае. У галіне адукацыі: выдача дубліката аб адукацыі; пастаноўка на ўлік дзіцяці, калі патрабуецца накіраванне ва ўстанову адукацыі для атрымання дашкольнай адукацыі і інш. Прыняцце рашэння па апецы і папячыцельстве як над паўналетнімі, так і над непаўналетнімі. Юстыцыя: прадастаўленне інфармацыі з адзінага дзяржаўнага рэгістра, выдача архіўнай спраўкі і інш. Архітэктура, будаўніцтва: выдача дазволу на будаўніцтва, рэканструкцыю жылых дамоў і нежылых капітальных пабудоў; выдача актаў прыёмкі ў эксплуатацыю, выдача актаў праверкі тэрмінаў будаўніцтва і інш. Газазабеспячэнне: аказанне паслуг газіфікацыі, уключэнне ў спіс на атрыманне льготных крэдытаў. Выдача рашэнняў аб выдзяленні дзелавой драўніны ў выпадку пажару, стыхійных бедстваў і іншыя адміністрацыйныя працэдуры, што прадугледжаны Пастановай.

    Служба “адно акно” будзе ажыццяўляць таксама прыём заяў і выдачу рашэнняў па працэдурах у дачыненні да юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў. З поўным пералікам працэдур, якія будуць ажыццяўляцца тут, можна азнаёміцца на сайце райвыканкама.

Специалистами Государственного учреждения «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» еженедельно осуществляются надзорные мероприятия в соответствии поручением председателя Воложинского райисполкома п. 1 Протокола поручений от 13.06.2018 года о проведении надзорных мероприятий за содержанием остановочных пунктов, общественных туалетов, автостоянок и полос отвода автомобильных дорог района.

За период с 16.11.18 г. по 23.11.18 г. проведен мониторинг содержания полос отвода, зон отдыха автодорог М6,  М7 в пределах района, а так же автодорог местного значения Воложин-Першаи, Воложин-Богданово, Воложин-Городьки, Воложин-Раков-Пугачи.

Нарушения санитарного законодательства в содержании полос отвода (несвоевременная очистка от мусора урн остановочных пунктов, уборка засоренности придорожных полос и остановочных пунктов, зон отдыха на автодорогах) установлены на автодорогах М6, М7, на автодороге Раков-Пугачи, зоне отдыха в лесном массиве на трассе М6 возле а.г. Раков. Были установлены нарушения в содержании общественного туалета на автодороге М6 в д. Шараи. По выявленным нарушениям направлено 5 рекомендаций руководству ЛДД 613, ЛДД 612 Филиала ДЭУ № 61, ГЛХУ «Воложинский лесхоз», Филиал КУП «Минскоблдорстрой» «ДРСУ № 167». Контроль выполнения мероприятий рекомендаций осуществляется согласно установленным срокам.

Работа по выполнению п. 1 Протокола поручений от 13.06.2018 года будет продолжена.

Мероприятия профилактического и предупредительного характера за соблюдением законодательства Республики Беларусь в области санитарно-эпидемиологического благополучия населения на субъектах хозяйствования продолжаются.

Врач-гигиенист

Воложинского РЦГиЭ                                                               Н.М. Булова

23.11.2018 г.

К производственным травмам относятся травмы, полученные  в пределах территории предприятия или учреждения и повлекшие за собой нарушение целостности ткани или нормального функционирования органа или организма в целом.

Причины производственного травматизма можно разделить на организационно-технические и обусловленные нарушением санитарно-гигиенических требований.

К организационно-техническим относятся недостаточная механизация производственных процессов, несовершенство технологии, неправильная организация труда, отсутствие оградительной техники, недостаточное обучение рабочих  технике безопасности. К этим причинам следует отнести так же несоответствие рабочих помещений гигиеническим требованиям, узость проходов и проездов.

Санитарное неблагополучие предприятия может проявляться неблагоприятным производственным микроклиматом, способствующим снижению внимания, быстроты и четкости реакции, шумом, недостаточным освещением помещения и рабочих мест. Случаи травматизма возможны при переутомлении работающего, воздействии токсичных веществ.

В целях борьбы с производственным травматизмом необходимо выяснять причину каждой травмы, проводить регистрацию и учет травматизма. Регистрацию и учет травм повлекших за собой потерю трудоспособности регистрирует администрация предприятия. Администрация предприятия должна проводить меры профилактики случаев травматизма. К числу главных мероприятий по снижению травматизма следует отнести механизацию и автоматизацию производства, где роль рабочего должна будет сводиться к контролю за работой оборудования, а также обучение и инструктаж.

В предупреждении травматизма важное значение имеют правильная организация труда, рабочего места, исправность оборудования, инструмента, использование спецодежды, обуви, защитных очков и других средств индивидуальной защиты.

Снижение травматизма предполагает повышение квалификации рабочих, овладение ими методами и правилами безопасной работы, высокий уровень организации труда. В снижении травматизма особая роль отводится улучшению условий труда – снижение запыленности, уровня шума, вибрации, улучшение освещенности рабочих мест.

Большое значение имеет и пропаганда борьбы с производственным травматизмом среди рабочих – доклады, лекции, беседы, выставки и стенды.

Врач-гигиенист                                                      

Воложинского РЦГиЭ                                                Н.М. Булова

23.11.2018 г. 

Спасатель рассказал присутствующим о необходимости соблюдения правил пожарной безопасности.

Подробно остановился на правилах эксплуатации печного отопления, электрической проводки и электроприборов. Напомнил об ответственности за нарушение правил пожарной безопасности. Также привёл примеры детской гибели, порекомендовал установить в своих домовладениях автономные пожарные извещатели, рассказал и о необходимости установки мобильного приложения МЧС.