Воложинский районный
исполнительный комитет

В мероприятии приняли участие представители Министерства иностранных дел, Министерства обороны, общественных организаций, а также дипломатических миссий Израиля, России, ФРГ, Польши.

"Мы должны помнить о подвиге наших соотечественников в годы Великой Отечественной войны и ценить мир, за который заплачено дорогой ценой. Более миллиона советских военнопленных и мирных жителей были уничтожены фашистами в концлагерях на белорусской земле", – отметил председатель Минского облисполкома Семен Шапиро сегодня на торжественной церемонии открытия мемориальной плиты у памятника "Мать скорбящая" в Воложине, передает БелТА.

Мемориальная плита установлена в память о 107 мирных жителях Воложина, расстрелянных нацистами в 1941-1942 годах. Захоронение обнаружили осенью прошлого года в ходе подготовки к строительству жилых домов. Специалисты 52-го отдельного специализированного поискового батальона Министерства обороны установили, что останки мирным жителям, расстрелянным в годы войны.

Представители православной, римско-католической конфессий, иудейской общины совершили ритуалы поминовения. Участники церемонии возложили венки, почтили память погибших минутой молчания.

В мероприятии приняли участие представители Министерства иностранных дел, Министерства обороны, общественных организаций, а также дипломатических миссий Израиля, России, ФРГ, Польши.

Выбары Прэзідэнта Беларусі пройдуць 11 кастрычніка 2015 года.

Прэзідэнтам можа быць выбраны грамадзянін Рэспублікі Беларусь па нараджэнні, не маладзейшы за 35 гадоў, які валодае выбарчым правам і пастаянна пражывае ў Беларусі не менш як дзесяць гадоў непасрэдна перад выбарамі. Не мае права быць кандыдатам у прэзідэнты грамадзянін, у якога ёсць судзімасць. Кандыдаты вылучаюцца грамадзянамі Рэспублікі Беларусь пры наяўнасці не менш як 100 тыс. подпісаў выбаршчыкаў. Пры гэтым ініцыятыўная група павінна налічваць не менш як 100 чалавек. Рэгістрацыю кандыдатаў у прэзідэнты праводзіць ЦВК. Яна пачынаецца за 35 дзён і завяршаецца за 25 дзён да выбараў. Кандыдат мае права мець да 30 давераных асоб, якія дапамагаюць у правядзенні выбарчай кампаніі, вядуць агітацыю і прадстаўляюць яго інтарэсы ва ўзаемаадносінах з дзяржаўнымі органамі, грамадскімі аб’яднаннямі, выбаршчыкамі і ў выбарчых камісіях.

Кандыдаты маюць права ствараць уласныя выбарчыя фонды для фінансавання расходаў па перадвыбарнай агітацыі ў памеры не большым за 9 тыс. базавых велічынь. Фонды могуць фарміравацца за кошт уласных грашовых сродкаў кандыдата, добраахвотных ахвяраванняў грамадзян Рэспублікі Беларусь і юрыдычных асоб. За кошт сродкаў гэтых выбарчых фондаў можна вырабляць агітацыйныя друкаваныя матэрыялы. У сваю чаргу ЦВК вырабляе агульныя плакаты з біяграфічнымі данымі аб кандыдатах, а таксама інфармацыйныя матэрыялы аб іх для накіравання выбаршчыкам.

Для правядзення сустрэч з выбаршчыкамі мясцовыя выканаўчыя і распарадчыя органы па ўзгадненні з выбарчымі камісіямі вызначаюць і бясплатна прадастаўляюць памяшканні для сустрэч з выбаршчыкамі. Акрамя таго, кандыдаты і іх давераныя асобы маюць права праводзіць у спрошчаным паведамляльным парадку масавыя мерапрыемствы для мэт агітацыі ў месцах, вызначаных мясцовымі выканаўчымі і распарадчымі органамі па ўзгадненні з выбарчымі камісіямі.

Па матэрыялах БелТА

“МЫ ДАЎНО ВАЛОЖЫНСКIЯ!” – так з упэўненасцю кажуць вядомыя ў раёне людзі, для якіх шмат гадоў таму наша зямля стала другой радзімай

Таццяна Васільеўна ПАСЕКА,

былы дырэктар Беларусбанка: 

– Нарадзілася я ў Разані. Бацька быў ваенным лётчыкам, яго перавялі служыць у Беларусь. Спачатку жылі ў Бабруйску, дзе прайшло ўсё дзяцінства і юнацтва. У Валожын, на радзіму мужа, упершыню прыехала ў чэрвені 1970 года. Вельмі здзівіла брукаваная дарога, якой я раней ніколі не бачыла, і аўтавакзал: невялікі, збіты з дошак домік. Я ведала, што жыць мы тут сям’ёй не збіраемся – працавала на той час у Бабруйскім аддзяленні Дзяржбанка, мужу таксама кіраўнік банка прапанаваў работу. Абставіны ж склаліся так, што ўжо 15 жніўня таго ж года вярнулася сюды назусім, і ўжо больш за чатыры дзесяцігоддзі я – валожынская. Няпроста было прызвычаіцца гарадской дзяўчыне да напаўвясковага жыцця. Амаль тры дзясяткі гадоў жылі разам са свёкрам і свекрывёй, таму давялося і ў печы паліць, і карову даіць, трымалі авечак, цялят. Працаваць прыйшлося шмат, радавала ж тое, што гаспадарка прыносіла дадатковы прыбытак да нашых невялікіх заробкаў. Ды і дзеці змалку дапамагалі, былі ў іх свае абавязкі, хаця цяпер сталі гарадскімі, жывуць з усімі выгодамі.

Безумоўна, сталелі мы, раслі дзеці і харашэў горад: пабудаваліся новы вакзал, кінатэатр, універмаг, з’явіліся шматпавярхоўкі па вуліцы Партызанскай. І ўжо сёння я не ўяўляю свайго жыцця без гэтага маленькага, сціплага і ўтульнага горада, які не прамяняю ні на той Бабруйск, дзе пражывае звыш за 300 тысяч чалавек, ні на які іншы горад. Я была ў Зарайску – усё-ткі Расія, маленькая радзіма, але мой Валожын і людзі, якія тут жывуць, – непаўторныя. А пажаданні ўсім выкажу вершаванымі радкамі:

Лучшим подарком пусть будет счастье,

Жизнь будет радостной, яркой, прекрасной,

Полной удач, вдохновенья, любви,

Добрых надежд, воплощенной мечты.

Уладзімір Мікалаевіч ГРУК,

мастацкі кіраўнік узорнага духавога

аркестра Валожынскай школы мастацтваў:

– У Валожыне апынуўся ў 1968 годзе выпадкова: хацеў пасяліцца ў вёсцы, але калі ўбачыў тады горад, зразумеў, што ён адпавядае амаль усім маім патрабаванням. А як даведаўся, якія тут лясы, рэкі, колькі рыбы, грыбоў і ягад – усё гэта мяне падкупіла. У далейшым быў выбар паехаць на пастаяннае месцажыхарства ў Барысаў ці Ліду, але вырашыў, што лепш жыць незалежна ад бацькоў. Яшчэ калі вучыўся на 3-м курсе Маладзечанскага музычнага вучылішча, пачаў працаваць у Валожынскай дзіцячай музычнай школе, а вучобу працягваў завочна. Пачынаў з выкладчыка па класе баяна і акардэона, пасля пераключыўся на выкладанне духавых інструментаў. Першы аркестр арганізаваў не ў музычнай школе, а ў МПМК-188. Мы паспяхова выступалі на гарадскіх урачыстасцях, ездзілі з канцэртамі ў Маладзечна. У 70-я гады стварыў валожынскі музычна-інструментальны ансамбль, больш за 10 гадоў мы ігралі на танцах. Што такое жывая музыка – словамі не выкажаш, а калі тут яшчэ іграюць твае аднагодкі, сябры… Адначасова ўдзельнічаў у самадзейнасці горада – у РКБА, заводзе “Белпласт”, у школах раёна.

Па маладосці я быў франтаваты, насіў выключна французскі абутак, але, каб дайсці на працу ў музычную школу з вуліцы Янкі Купалы, даводзілася абуваць галёшы! Вось так шмат гадоў хадзіў як прафесар Праабражэнскі. З гадамі горад непазнавальна змяніўся. Усе прыемныя моманты майго жыцця звязаны менавіта з Валожынам і яго прыродай. Любіў на досвітку а палове чацвёртай сесці на мапед і паехаць на рыбалку ці проста схадзіць у лес, каля сямі гадзін ужо быў дома і збіраўся на працу. Я многа павандраваў па нашым раёне і не толькі. Магу з упэўненасцю сказаць, што на Валожыншчыне жывуць самыя лепшыя людзі – добразычлівыя, гаспадарлівыя, старанныя і сумленныя.

Леў Вадзімавіч БЯЛЯЎСКІ,

былы загадчык арганізацыйна-кадравага аддзела райвыканкама:

– У 1972 годзе ўпершыню прыехаў у Валожын на працу 1-м сакратаром райкама камсамола. Сеў у Мінску на аўтобус, еду па асфальтаванай дарозе, а вось там, дзе заканчваецца асфальт – пачынаецца Валожынскі раён. Ні аднаго кіламетра асфальтаванай дарогі ў той час у раёне не было. Як толькі з’явілася першае асфальтаванае пакрыццё ад Валожына да Бабровічаў, усе людзі на любым транспарце стараліся праехаць па той дарозе – так гэта цікавіла. Камсамольская арганізацыя раёна ў 1974 годзе налічвала амаль 7 тысяч чалавек і лічылася досыць моцнай. Школы на месцах мелі структуру райкама камсамола: піянерважатых, камсоргаў, вялася вялікая работа. Асноўныя накірункі дзейнасці актыву – працоўнае і ваенна-патрыятычнае выхаванне, якое праводзілася на матэрыялах школьных музеяў. Гульні “Арлёнак” і “Зарніца” збіралі вельмі шмат моладзі – праходзілі ўрачыста, з аркестрам, на плошчы, на стадыёне. Гэта было цудоўна! У школах пачалі стварацца першыя працоўныя атрады старшакласнікаў. Шмат арганізавалася студэнцкіх будаўнічых атрадаў – рукамі хлопцаў і дзяўчат будаваліся льнозавод, хлебазавод, агароднінасховішча, рэстаран “Іслач”.

Па прафесіі я аграном і ў сельскай гаспадарцы раёна адпрацаваў больш за 20 гадоў. З гонарам узгадваю, як тры гады запар – з 1984 па 1986-ы – мы былі пераможцамі абласнога спаборніцтва па раслінаводству. У пацвярджэнне гэтаму цяпер у раённым краязнаўчым музеі захоўваецца пераходны Чырвоны сцяг.

За дзесяцігоддзі працы і жыцця мне давялося ў многіх месцах пабываць, але скажу сумленна, што лепшых людзей, чым у нашым раёне – няма. Хаця прыезджых тут нямала, у тым ліку і я, ураджэнец Вілейшчыны. Але дзякуючы дабрыні і гасціннасці мясцовых жыхароў, мы хутка адаптаваліся і з гадамі становімся падобнымі на слаўных валожынцаў.

Людміла Уладзіміраўна РУБАН,

былая загадчыца Вішнеўскай

участковай бальніцы,

узнагароджаная ордэнам “Знак пашаны”

і медалём “За працоўную дзейнасць”:

– Родам я са Стаўбцоўшчыны, а ў Валожынскі раён прыехала па размеркаванні на працу пасля заканчэння Мінскага медыцынскага інстытута ў 1967 годзе. Працоўны шлях мне вызначыў галоўны ўрач раённай бальніцы Сяргей Захаравіч Кепель, а галоўныя ўрокі жыцця давала педыятр Валянціна Дзянісаўна Сакалоўская. Гэта былі ўрачы ад Бога і людзі высокай маралі, шчырасці, душэўнай дабрыні. З іх лёгкай рукі я больш за 40 гадоў узначальвала Вішнеўскую ўчастковую бальніцу. Усе мае справы і думкі былі накіраваны на захаванне і ўмацаванне здароўя вясковага жыхара. Калектыў падабраўся настолькі дружны, згуртаваны, у нас былі адны мэты і задачы. Падчас маёй работы была пабудавана 2-павярховая паліклініка, працаваў стацыянар на 100 ложкаў: у зімовы час мы лячылі хворых, а летам аздараўлівалі дзяцей. Лагер настолькі быў папулярны ў школьнікаў, што без перабольшвання мог скласці альтэрнатыву замежнаму адпачынку. Скрупулёзна падбіралі кадры, якія займаліся выхаваннем дзяцей. Два разы на тыдзень завозілі прадукты харчавання са сталіцы. Лячылі дзяцей травамі, дзеля чаго я мэтанакіравана ездзіла вучыцца ў Маскву; паілі сырадоем – тут таксама давялося наведаць не адну інстанцыю, каб даказаць, наколькі карысны для маладога арганізма гэты свежы без тэрмічнай апрацоўкі напой.

Добрай і карыснай справай для падтрымання санітарнага парадку стала правядзенне чыстага чацвярга: кожны тыдзень у гэты дзень на працягу дзвюх гадзін мы займаліся добраўпарадкаваннем тэрыторыі вакол бальніцы. Сёння мне прыемна, што мая спадчына дасталася харошаму ўрачу і чалавеку – Станіславу Уладзіміравічу Лужынскаму, з якім мы адпрацавалі разам амаль 30 гадоў. Усе традыцыі і добрыя справы тут па-ранейшаму падтрымліваюцца, у калектыве спрыяльны мікраклімат, а наўкола – чысціня і парадак.

Инспекций надзора и профилактики Воложинского района были проведены плановые проверки ГЛХУ «Воложинский лесхоз» (г.Воложин, ул.Садовая, 3) и КСУП «Саковщина-Агро» (д.Саковщина).

По результатам пожарно-технического обследования объектов ГЛХУ «Воложинский лесхоз» установлено, что обучение работников предприятия по программе пожарно-технического минимума не проводится, объекты не в полном объеме обеспечены первичными средствами пожаротушения, требуется отправка огнетушителей на перезарядку. На противопожарные мероприятия не выделяются необходимые денежные средства. Руководством организации не проводится анализ противопожарного состояния объекта, незамедлительное устранение выявленных нарушений норм и правил пожарной безопасности.

По результатам пожарно-технического обследования объектов КСУП «Саковщина-Агро» установлено, что уровень противопожарной защиты не соответствует требованиям статьей 14 и 17 Закона Республики Беларусь от 15.06. 1993 г. «О пожарной безопасности». На большинстве объектов предприятия противопожарные щиты не обеспечены нормативным количеством первичных средств пожаротушения. Также требуются дополнительные финансовые затраты на восстановление и оборудование молниезащиты зданий. На объектах предприятия отсутствуют стенды с информацией о пожарной безопасности и безопасности жизнедеятельности. Не организована система обучения работников по программе пожарно-технического минимума.

За имеющиеся нарушения руководители и должностные лица объектов привлечены к административной ответственности

Воложинский районный отдел по чрезвычайным ситуациям еще раз напоминает, что выполнение требований правил пожарной безопасности является залогом функционирования предприятия без пожаров и чрезвычайных ситуаций.

Двое вучняў сярэдняй школы №2 райцэнтранядаўна атрымалі пасведчанне стыпендыятаспецыяльнага фонду Прэзідэнта РэспублікіБеларусь па сацыяльнай падтрымцы таленавітыхвучняў і студэнтаў. Такой высокай адзнакі сваёйвучнёўскай працы яны былі ўдастоены за дыпломII-й ступені ў рэспубліканскім конкурсе работдаследчага характару ў секцыі “Хімія”.

Дзевяцікласніца Анастасія Стэльмах і вучань 10 класа Уладзіслаў Селятыцкі займаюцца навуковай працай, якая называецца “Атрыманне кіслароду і хлору з хлорнай вапны”, з 2013 года. Кіруе, падтрымлівае і натхняе вучняў настаўніца хіміі Таццяна Вячаславаўна Халявінская. Рабяты спачатку праводзяць хімічныя вопыты, робяць вывады, а пасля стараюцца патлумачыць зробленую работу з пункту гледжання навукі. Як адзначыла педагог, адна справа рукой зрабіць, а іншая – расказаць: “Гэта вельмі вялікая і складаная праца, аналагаў такой работы практычна няма. Мае вучні некалькі раз праводзілі эксперыменты. Калі патлумачыць больш проста: спрабавалі пад маім кіраўніцтвам замяніць дорагакаштуючую марганцоўку, якая выкарыстоўваецца для атрымання кіслароду і хлору ў лабараторыі, на больш танны матэрыял – хлорную вапну, вядомую ўсім, як хлёрка. Яна ёсць амаль што ва ўсіх, як санітарны пакет”.

Па словах Анастасіі і Уладзіслава, само правядзенне гэтага эксперыменту было цікавым і захапляючым: спачатку атрымлівалі кісларод і хлор навуковым метадам, пасля падмацоўвалі тэарэтычнымі ведамі, разлічвалі сваю хібнасць. На такую высокую ацэнку не спадзяваліся, але атрымліваючы крок за крокам перамогу на розных узроўнях, разумелі, што накірунак выбралі правільны, тым больш што ён неардынарны і нестандартны.

Для самой Т. В. Халявінскай гэта ўжо 5-ы і 6-ы стыпендыяты спецыяльнага фонду. “Кожны раз такім сваім навуковым дасягненнем ці перамогай у навучальным працэсе вельмі ганаруся: я расту, бо дрэнны той настаўнік, які не вучыцца, а я вучуся разам з імі, – кажа Таццяна Вячаславаўна. – Настаўніку трэба заўважыць схільнасці вучня, цікаўнасць і любоў да прадмета. Распачынацца ўсё можа з 7-га класа, а як з Анастасіяй – дык з 6-га. Мы ўжо ўдзельнічалі ў дыстанцыйнай алімпіядзе, ёй гэта спадабалася, таму вырашылі прадоўжыць. Калі дзеці займаюцца навуковай працай, вельмі важна, каб у іх было і жаданне, і старанне, і ўменне паказаць сваю працу. Тое, што мы атрымалі – вялікае дасягненне, і ў першую чаргу, саміх дзяцей. Акрамя перамогі на рэспубліцы, пайшлі далей. У прыватнасці, прымаем удзел у розных конкурсах міжнароднага ўзроўню: ужо сталі лаўрэатамі і лаўрэатамі 1-й ступені. Цяпер таксама чакаем вынікаў, якія павінны быць падведзены на прыканцы чэрвеня”.

Адзначым, што за 19 гадоў з моманту існавання спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы таленавітых вучняў і студэнтаў стыпендыятамі сталі 24 школьнікі раёна.

Алена ЗАЛЕСКАЯ.

На мінулым тыдні Валожынскі філіял ААТ “Маладзечанскі малочны камбінат” наведала дэлегацыя з Кітайскай Народнай Рэспублікі.

Усходнія госці цікавіліся вытворчымі магутнасцямі прадпрыемства, а таксама асартыментам выпускаемай прадукцыі. Асноўныя стасункі давялося ладзіць пры дапамозе перакладчыка, але некаторыя моманты былі зразумелыя і так. Відавочна, што кітайцы ацанілі тэхнічны стан філіяла і высокую культуру працы. З асаблівай увагай яны вывучалі цэх па вытворчасці сухога малака. І, як аказалася, нездарма. Кітай зацікаўлены менавіта ў пастаўках сухіх малочных прадуктаў з Беларусі. На іх рынку ўжо прысутнічала сухая малочная сыроватка з маркай “Зроблена ў Валожыне”, не выключана, што ў хуткім часе ў далёкую краіну з нашага райцэнтра адправяцца мяшкі з сухім малаком і пратэінавымі сумесямі, якія з кожным годам набываюць усё большую папулярнасць сярод спартсменаў і людзей, занятых цяжкай фізічнай працай.

Дэлегацыя з шасці чалавек прадстаўляла буйную малочную карпарацыю “Гунда” на чале з дырэктарам. З нашага боку іх сустракаў дырэктар філіяла А. М. Лушчык. Пасля таго, як госці наведалі вытворчыя пляцоўкі, іх чакала прэзентацыя выпускаемай на прадпрыемстве прадукцыі.

І хоць вядома, што малочныя вырабы не вельмі папулярныя ў кітайскай кухні, прапанаваныя сыры яўна прыйшліся жыхарам Паднябеснай да смаку. Станоўча была ацэнена імі і ўпакоўка тавараў.

Будзем спадзявацца, што гэты візіт закладзе падмурак для трывалага, узаемавыгаднага партнёрства.

«Дождж разведчыка не мочыць, дождж разведчыка бадзёрыць», – такімі словамі вітаў новае папаўненне 153-й Кёнігсбергскай ордэна Чырвонай зоркі радыётэхнічнай брыгады асобага прызначэння начальнік галоўнага разведвальнага ўпраўлення – намеснік начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь палкоўнік П. В. Ціханаў. 

У мінулую суботу 119 маладых абаронцаў Айчыны прынялі Ваенную прысягу. Урачыстае мерапрыемства праходзіла на пляцы мясцовай воінскай часці. Чамусьці так атрымалася, што толькі тут у момант прыняцця прысягі воінамі-разведчыкамі пайшоў дождж, а ў самім горадзе было без ападкаў. Але дождж – надвор’е разведчыкаў. Такое меркаванне бытуе сярод ваеннаслужачых, якія праходзяць службу ў гэтых радах войскаў. І пра тое, што гэта і сапраўды іх дзень, пацвердзіла сама прырода, пасылаючы дробныя, а часам і досыць моцныя кроплі з нябёсаў. Нягледзячы на тое, што наскрозь прамоклі, маладыя салдаты не здрыгануліся: з іх вуснаў гучна і пранікнёна гучалі словы клятвы на вернасць сваёй Айчыне. Яны нягучна спрабавалі даказаць самім сабе і камандаванню, што баявое хрышчэнне прайшлі на выдатна.

Ваенная прысяга накладае на кожнага воіна ганаровы і адказны абавязак – верай і праўдай служыць беларускаму народу, даражыць воінскім гонарам, баявой славай сваёй воінскай часці, рабіць усё дзеля бяспекі Радзімы. Менавіта з гэтага моманту ўчарашнія хлопцы становяцца сапраўднымі мужчынамі, надзейнымі абаронцамі сваёй краіны. З прыняццем Ваеннай прысягі іх віншавалі і давалі наказ камандзір брыгады палкоўнік С. В. Галіеў , старшыня раённага Савета дэпутатаў С. Ф. Глінскі, намеснік старшыні раённай арганізацыі ГА “Беларускі саюз афіцэраў”, падпалкоўнік у адстаўцы У. У. Сёмін, маці курсанта вучэбнага падраздзялення Т. І. Урбановіч. Ад імя маладых ваеннаслужачых не падвесці сваіх камандзіраў абяцаў і радавы Д. Дзяруга. Божае благаславенне на армейскую службу даў Благачынны Валожынскай акругі, настаяцель Свята-Канстанціна-Аленінскай царквы ў Валожыне протаіерэй Д. Агіевіч.

Пасля прыняцця прысягі бацькі сустрэліся ў РЦК з камандаваннем брыгады, дзе змаглі задаць хвалюючыя пытанні. Пазней віноўнікаў урачыстасці чакала першае звальненне – астатак гэтага знамянальнага дня яны правялі ў коле дарагіх людзей. І ўжо на наступны дзень для маладых абаронцаў Айчыны пачаліся салдацкія будні, напружаная баявая падрыхтоўка, сярод якіх будзе ўсяго некалькі хвілін для таго, каб напісаць пісьмо бацькам ці любімай дзяўчыне – сувязь з блізкімі людзьмі вельмі важная для іх на пераломным этапе жыцця.

Алена ЗАЛЕСКАЯ,

С 23 по 30 июня 2015 года  в кинотеатре «Юность»  г.Воложина    работает   передвижной аттракцион  «Стереолайф    Мобиле     Премиум-Плюс».

Производится демонстрация видеофильмов в формате 5D.

В репертуаре   11 фильмов   для   взрослых  и   детей.

 Время работы аттракциона:

 понедельник-пятница - с 12.00 по 22.00

 суббота-воскресенье -    с 10.00 до 23.00

Цена  билета – 25 000 рублей.

Аттракцион «5D–кино»окунёт вас и ваших детей в мир увлекательных  приключений. Благодаря стереоэффекту и спецэффектам можно  пережить ощущение полета, падения с огромной высоты на американских горках, прочувствовать крутые виражи сафари и резкие повороты в такси, встретиться  с пугающими персонажами дома Привидений и Мертвого дома, побывать на диком Западе, в подводном мире, почувствовать упоение завоевателя новых галактик.

После завершения VII Съезда Федерации профсоюзов Беларуси, председатель районного объединения профсоюзов Вероника Викторовна Загорская провела расширенное заседание совета объединения и на районном уровне. Во время мероприятия участники приступили к обсуждению основной темы, которая поднималась на съезде, - программы реальных действий на ближайшие 5 лет. Подчеркивалась основная задача - повсеместно и в полной мере обеспечить соблюдение трудового законодательства. Все, что гарантировано работникам по закону, обязательно должно выполняться. Переключившись на конкретные местные потребности, внимание акцентировали на возможность оказания помощи работникам организаций и учреждений - членом первичных профсоюзных организаций - в оздоровлении их детей. Чтобы получить путевки в стационарные лагеря области (а в этом году они работают в Вилейском, Дзержинском и нашим районах), можно обратиться в профком по месту работы. Здесь помогут частично погасить стоимость путевки. Также можно обратиться и в райком или обком отраслевого профсоюза. Но надо иметь в виду, что в первую очередь такую ​​помощь получат наименее социально защищенные категории населения - многодетные и неполные семьи, семьи, находящиеся в социально опасном положении и др.

Еще один важный момент - активизация информационной работы. Председатель районного объединения профсоюзов сориентировала коллег не умалчивать то, что они делают для людей. В таком "пиаре" есть рациональное зерно: у председателей первичек появится стимул еще лучше организовывать работу с доверенными трудовыми коллективами.

Обратить внимание нужно и на профессиональную дисциплину - повышение личной ответственности за выполнение доведенных заданий. Не надо объяснять, что это необходимо в первую очередь для подъема профсоюзного движения на принципиально новый уровень. Нужно приложить максимум усилий, чтобы людям работалось комфортно: быть востребованными и иметь заслуженный доверие - одна из целей, поставленных ФПБ на текущую пятилетку.

Паважаныя працаўнiкi аховы здароўя!

         Прымiце шчырыя вiншаваннi з прафесiйным святам – Днем медыцынскіх работнiкаў.

Гэта дата даўно выйшла за межы толькі прафесійнага свята, таму што на свеце няма ніводнага чалавека, які б не звяртаўся за дапамогай да ўрача. Менавіта ў гэты дзень працаўнікі аховы здароўя асабліва адчуваюць сваю неабходнасць і значнасць, ганарацца сваёй прафесіяй, сваімі поспехамі і дасягненнямі. А мы ганарымся імі!

Няма ў свеце нічога даражэй і каштоўней здароўя. Гэта наша шчасце і багацце. А самае галоўнае ў медыцыне – высокае пачуццё адказнасці, прафесіяналізм, дабрата і жаданне дапамагчы людзям. У гэтай прафесіі няма выпадковых людзей, таму што днём і ноччу патрэбна ратаваць здароўе і жыццё людзей, патрэбна быць самымі добразычлівымі і спагадлівымі.

Вялiкi дзякуй   ўрачам, сярэдняму i  малодшаму медперсаналу ўстаноў аховы здароўя Валожыншчыны за мiласэрднасць, за таленавітыя рукі, якія дораць людзям радасць выздараўлення і надзею на далейшае жыццё, за дапамогу пажылым людзям, за клопат аб  будучым нашай краіны – дзецях.

У гэты святочны дзень жадаем вам шчасця і радасці,  поспехаў і  дабрабыту!

Раённы выканаўчы камiтэт

Раённы Савет Дэпутатаў