Воложинский районный
исполнительный комитет

Па краіне як сімвалічнае прызнанне ў любові да Беларусі крочыць рэспубліканская грамадска-культурная акцыя “Беларусь у маім сэрцы”. Пасыл дадзенай акцыі - адчуць яднанне з іншымі людзьмі, грамадзянамі нашай краіны, адчуць дачыненне да агульнага дзеяння, абмяняцца эмацыйным зарадам радасці.

У рамках акцыі, выхаванцы аздараўленчага лагера СШ№1 сталі ўдзельнікамі пазнавальнай віктарыны “7 цудаў Беларусі”, конкурсу на веданне дзяржаўнай сімволікі, паглядзелі выдатны відэафільм “Вечна юны, старажытны Валожын ", пазнаёміліся з фотавыставай “Зямля пад белымі крыламі” і кніжнай выставай “Квітней, Беларусь!”.

Нават сёння, нягледзячы на хмарнае неба, у бібліятэцы было весела, шумна і вельмі эмацыйна.

Специалистами государственного учреждения «Воложинский районный центр гигиены и эпидемиологии» осуществляется государственный санитарный надзор за организацией питания механизаторов при проведении уборочной кампании.

При проведении массовых полевых сельскохозяйственных работ в хозяйствах организована работа 7 столовых и 3 котлопунктов, только в СХУ «Бобровичи» УП «Минскоблгаз» горячее питание доставляется из столовой Воложинского райпо, осуществляется одно-двухразовое горячее питание механизаторов.

Всем руководителям сельскохозяйственных организаций и предприятий перед началом массовых сельскохозяйственных работ были направлены информационные письма с указанием требований, предъявляемых к организации горячего питания, были проведены семинары для должностных лиц, ответственных за указанные вопросы, гигиеническое обучение работников столовых и раздатчиц.

В решение Воложинского райисполкома включены Мероприятия по медико-санитарному обеспечению массовых полевых сельскохозяйственных работ в Воложинском районе в 2021 году, направленные в том числе на создание должных условий при организации питания.

Вместе с тем, как показывают результаты надзорных мероприятий, не все руководители с необходимой ответственностью подошли к созданию условий для приготовления, транспортировки и раздачи пищи.

Практически во всех сельхозпредприятиях не реализованы в полном объеме противоэпидемические мероприятия по предупреждению возникновения и распространения инфекции, вызванной коронавирусом СОVID-19: отсутствует документальное подтверждение по оценке состояния здоровья работников (отсутствию симптомов респираторных инфекций, не исключающими инфекцию COVID-19 и проведению термометрии); работники не обеспечены запасом перчаток и средств защиты органов дыхания.

Не организован питьевой режим для механизаторов, не выдается бутилированная вода в ОАО «Богдановский», КСУП «Подберезье» КСУП «Сивица».

Не проводится своевременное скашивание и удаление сорной растительности на прилегающих территориях столовой ОАО «Богдановский», ОАО «Городьковское», котлопункте КСУП «Саковщина-агро» в аг.Саковщина.

Столовая ОАО «Богдановский». Организовано приготовление двухразового питания лиц, задействованных в уборочной кампании: 45 обедов, 30 полдников.

Выявлены нарушения: в неисправном состоянии находится система водоотведения от двух моечных ванн; не в полной мере обеспечена защита от проникновения в производственные помещения насекомых, имеются мухи.

Котлопункт КСУП «Подберезье». В столовой организовано приготовление двухразового питания лиц, задействованных в уборочной кампании на 16-21 человек.

В котлопункте выявлены многочисленные нарушения: практически отсутствуют средства дезинфекции; не своевременно проводится текущая уборка производственных помещений; на поверхности стен имеются места с отбитой плиткой; отсутствует аптечка первой помощи универсальная; умывальная раковина не обеспечена дозаторами с жидким мылом и средством дезинфекции для рук, полотенцами разового пользования; разделочного инвентаря недостаточно, имеющийся не промаркирован в соответствии с видом обрабатываемой продукции; моечные ванны не обеспечены пробками.

Столовая ОАО «Городьковское»». В столовой организовано приготовление одноразового питания на 44 человек. Организован питьевой режим для механизаторов, выдается минеральная вода.

Рекомендации от 11.06.2021 не выполнены в полном объеме: не приобретены средства дезинфекции, вследствие чего уборка проводится без средств дезинфекции. Также отсутствуют аптечка первой помощи универсальная, средство дезинфекции для обработки рук; сломан кран для горячей воды на одной из моечных ванн.

Котлопункт КСУП «Саковщина-агро» в аг.Саковщина. Организовано приготовление двухразового питания (38 человек -обед, 14 человек ужин). Организован питьевой режим, на поле выдают бутилированную минеральную воду.

На котлопункте необходимо обновить маркировку уборочного инвентаря; используется мед без документов, подтверждающих качество и безопасность; неэффективно работает ситема водоотведения в варочном цехе; в помещении имеются мухи; отсутствует запас бумажных полотенец.

Столовая КСУП «Воложинское» в д.Пугачи. Организовано приготовление пищи на 70 человек, с 28.07.2021 питание двухразовое горячее (обед - 70 человек, полдник - 16 человек). Организован питьевой режим на поле, выдают бутилированную минеральную воду, сок.

Столовая не обеспечена достаточным запасом средств дезинфекции, не выделен уборочный инвентарь для уборки обеденных столов; не организовано проведение гигиенического обучения работников; не содержалась в чистоте территория, прилегающая к столовой, в том числе территория контейнерной площадки; не обеспечена своевременная очистка отстойника; раковина для мытья рук в мясном цехе не обеспечена дозаторами с жидким мылом и средством дезинфекции для рук.

Столовая д.Судники. ОАО «Судниковский». В столовой организовано двухразовое питание на 19 человек.

Не в полном объеме обеспечена защита от проникновения насекомых в производственные помещения; допускается использование повторно замороженной пищевой продукции; не сохраняются этикетки до конца реализации пищевой продукции; не все холодильное оборудование оснащено приборами контроля температуры.

При обследовании автотранспорта для доставки на поле механизаторам установлено, что часть готовых блюд хранятся не в плотно закрывающихся контейнерах: второе блюдо хранилось в открытой миске, чай доставлялся в ПЭТ бутылке.

Столовая КСУП «Сивица» в аг.Сивица. Организовано приготовление пищи для механизаторов КСУП «Сивица» (45 человек-обед, полдники сухим пайком - 10 человек).

Столовая не обеспечена средствами дезинфекции, недостаточный запас моющих средств; не выделен уборочный инвентарь для туалета; не обеспечено поддержание в исправном состоянии поверхностей: необходимо провести ремонт пола в обеденном зале (при входе в складские помещения), устранить дефекты плиточного покрытия пола в моечной; допускается использование оборудования и инвентаря с поврежденным покрытием и дефектами: разделочный стол для мяса сырого в мясном цехе имеет дефекты, имеется изношенный деревянный инвентарь; не укомплектована аптечка первой помощи; не пройдено гигиеническое обучение раздатчицы Бибик Л.В.; раковина для мытья рук в варочном цехе не обеспечена дозатором со средством дезинфекции для рук; не обеспечена горячей и холодной водой моечная ванна и раковина для мытья рук в мясном цехе; не обеспечена отдельная транспортировка на поле полдников (сухих пайков), допускается выдача полдников вместе с обедами; недостаточно обеспечены комплектами сменной санитарной одежды; необходимо пополнить запас столовой посуды; не обеспечено наличие неснижаемого месячного запаса средств дезинфекции для рук и поверхностей;

Столовая ОАО «Агро – Дубинское». Организовано двухразовое питание на 60 человек. При мониторинге выявлялись нарушения: отсутствовала инструкция по применению на средство дезинфекции; порван линолеум в помещении моечной посуды; используется разделочный стол для разделки мяса с поврежденным покрытием; неисправен дозатор для антисептика у раковины для мытья рук.

За истекший период 2021 года по выявленным нарушениям подготовлено 24 рекомендации по устранению нарушений, направлено 6 ходатайств о привлечении к дисциплинарной ответственности.

Врач-гигиенист (заведующий отделом гигиены)

Воложинского РЦГиЭ _____________ С.А.Марчик

На Воложинской земле уборочная кампания в самом разгаре. Аграрии стараются не упустить момент, и, пока погода позволяет, быстро убрать выращенный урожай. Спасатели также не остаются в стороне и оказывают помощь не только в обеспечении пожарной безопасности, но и непосредственно принимают участие. Например, водитель пожарного аварийно-спасательного поста №15 деревни Саковщина Казимир Эдуардович Красковский уже много лет во время своего основного отпуска оказывает помощь хозяйству во время уборочной кампании. Работает он комбайнёром.

- Конечно, работа не из лёгких, - говорит Казимир Эдуардович. - С самого раннего утра и до позднего вечера ты находишься в поле, чтобы не упустить ни минуты. Но все мы понимаем, что это очень важно, поэтому никто не жалуется. Тем более это моё личное желание. Несколько лет назад меня попросили оказать помощь. Я без раздумья согласился. Решил, почему бы и нет. И вот уже много лет я работаю в поле. На моей основной работе главная моя задача – спасти жизнь и здоровье людей, сохранить их имущество. Здесь, в поле, у меня не менее важная задача – собрать хлеб. И я здесь чувствую на себе не меньшую ответственность, чем  за рулём пожарного автомобиля. Ведь любая моя ошибка или невнимательность может привести к потерям. Конечно, как спасатель, я особое внимание уделяю обеспечению пожарной безопасности. Слежу за тем, чтобы мой комбайн был оборудован всеми необходимыми средствами пожаротушения, вовремя всё убираем и чистим. Ведь не понаслышке знаю, к чему может привести халатность в отношении пожарной безопасности. Приходилось принимать участие в тушении техники. Поэтому и своим временным коллегам-комбайнёрам часто напоминаю о соблюдении правил безопасности.

По вопросу предоставления выплаты к школе необходимо обращаться в территориальный центр социального обслуживания населения в соответствии с регистрацией по месту жительства (месту пребывания) одного из родителей ребенка (г.Воложин, ул.Мира, 8, тел.801772 6 80 74).

Необходимые документы: заявление, справка о месте жительства и о составе семьи, справка учреждения образования о том, что ребенок является учащимся в 2021-2022 учебном году, выписка карт-счёта ОАО «АСБ Беларусбанк» (для тех, у кого нет карточки Беларусбанка, выплата будет производиться в кассе центра).

Выплата единовременной материальной помощи к учебному году многодетным семьям осуществляется на каждого учащегося обучающегося в учреждениях общего среднего и специального образования (на уровне общего среднего образования) в размере до 30 процентов бюджета прожиточного минимума действующего на 31.07.2021 (БПМ – 273,27 руб.).

Справочно: В рамках выполнения пункта 11 мероприятий подпрограммы «Семья и детство» Государственной программы «Здоровье народа и демографическая безопасность Республики Беларусь» на 2021 – 2025 годы.

Во исполнение п. 22 Плана мероприятий по подготовке учреждений образования Минской области к 2021/2022 учебному году от 18.05.2021, выплату к школе планируется произвести до 1 сентября 2021 года.

Семьям (гражданам), оказавшимся по объективным причинам в трудной жизненной ситуации, нарушающей нормальную жизнедеятельность, при условии, что их среднедушевой доход составляет не более 1,5 величины критерия нуждаемости предоставляется государственная адресная социальная помощь в виде единовременного социального пособия.

Обращение за предоставлением данного вида материальной поддержки носит заявительный характер и осуществляется путем подачи по утвержденной форме заявления и документов, необходимых для назначения помощи, в службу «одно окно», орган по труду, занятости и социальной защите в соответствии с регистрацией по месту жительства (месту пребывания) (г.Воложин, пл.Свободы, 2, тел. 8 01772 5 73 31 - служба «одно окно», г.Воложин, пл.Свободы, 2, каб.2, тел.8 01772 5 81 97 - управление по труду, занятости и социальной защите).

По состоянию на 02.08.2021 в Воложинском районе единовременная помощь к школе оказана 474 семьям на 977 школьников на сумму 63505,00 рублей.

З сімпатычным юнаком, што ўсміхнуўся ў аб’ектыў  фотакамеры, пазнаёмілася на стадыёне СШ № 1 г. Валожына, калі там поўным ходам вялося абсталяванне футбольнага поля. Артур КЛІМОВІЧ быў у камандзе работнікаў ДРБУ № 167, якія выконвалі  падрыхтоўчыя работы.

Юнак, студэнт пятага курса Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта, у Валожынскай арганізацыі другі год запар праходзіў вытворчую практыку. Чаму выпускнік гімназіі выбраў такую складаную спецыяльнасць, як інжынер-дарожнік? Усё проста, ён з маленства ўпэўнены: займацца неабходна толькі той справай, якая, у першую чаргу, падабаецца, а ў другую – прыносіць карысць людзям. Дарогі ж у наш імклівы час – асноўны гарант мабільнасці, а значыць, і паспяховасці.

Малады чалавек ганарыцца тым, што здолеў паступіць на бюджэт – на радасць і гонар бацькоў, якіх любіць і паважае. А ў асноўнай дарожнай арганізацыі Валожыншчыны праявіў сябе адказным, граматным спецыялістам. Дарэчы, менавіта з ДРБУ №167 Артур Дзмітрыевіч спадзяецца звязаць будучую кар’еру. Тут, як нідзе, спатрэбяцца яго веды адносна геадэзіі, будаўніцтва дарог і мастоў, абсталявання парковак і вуліц, тэхналогіі стварэння дарожнага пакрыцця і многіх іншых даволі суровых,  вельмі дакладных навук.

Сёння ён увесь у вучобе. Апошні ўніверсітэцкі год – самы адказны. Наперадзе – абарона дыплома. Артур не можа сабе дазволіць падвесці маці, бацьку, любімую малодшую сястрычку і працоўны калектыў, у якім спадзяецца праявіць свае лепшыя чалавечыя і прафесійныя якасці.

31 ліпеня непадалёк Траецкага прадмесця ў Мінску – на востраве Мужнасці і Смутку – адбыўся рэспубліканскі мітынг з нагоды 25-годдзя з дня адкрыцця помніка «Сынам Айчыны, якія загінулі за яе межамі». На маштабны фэст з удзелам прадстаўнікоў вышэйшага кіраўніцтва краіны запрасілі дэлегатаў ад усіх беларускіх райарганізацый ветэранаў вайны ў Афганістане, матуль воінаў-інтэрнацыяналістаў, якія не вярнуліся дадому. Валожыншчыну на мітынгу прадставіў Рыгор Русакевіч.

Ва ўрачыстай абстаноўцы намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Ігар Луцкі агучыў прывітальнае слова, адрасаванае ўдзельнікам беларускім лідарам, а таксама падкрэсліў: «Мемарыялы – своеасаблівыя меткі памяці, адзін з яркіх прыкладаў, які не дазваляе нам забываць пра подзвіг беларусаў. За намі – нашы маці, наперадзе – нашы дзеці, і мы павінны выразна разумець: калі мы здадзім гэтыя месцы тым, хто іх потым разбурыць, нам гэтага не даруюць наступныя пакаленні. Мы павінны адстойваць сваю гістарычную памяць, выхоўваць патрыётаў, людзей, якія не кідаюць у мінулае камяні, якія будуюць будучыню краіны на падмурку, закладзеным нашымі продкамі, – вось што трэба рабіць цяпер».

Са словамі прызнання і ўдзячнасці да ветэранаў баявых дзеянняў звярнуліся міністр абароны Беларусі генерал-лейтэнант Віктар Хрэнін, кіраўнікі грамадскіх арганізацый, жонка загінуўшага афіцэра Валянціна Доўнар. Усе выступоўцы адзначылі мужнасць беларускіх салдат, іх вернасць воінскаму доўгу, наказалі памятаць пра загінуўшых і клапаціцца пра жывых.

Нікога не пакінуў раўнадушным і пранікнёны канцэрт, арганізаваны для ўдзельнікаў мітынгу ансамблем Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь.

гістарычная даведка

На «Востраве Мужнасці і Смутку», які жыхары сталіцы называюць яшчэ «Востравам слёз» 3 жніўня 1996 г., быў адкрыты помнік «Сынам Айчыны, якія загінулі за яго межамі» (аўтары помніка Ю. Паўлаў, Н.Каралёў, Т. Каралёва-Паўлава, В. Лапцэвіч, Г. Паўлава, А. Паўлаў, Д. Хамякоў).

Перад помнікам – валун з бронзавай іконай Божай Маці і тэкстам: «Сынам, якія загінулі ў Афганістане, узведзены гэты храм-помнік па даручэнні беларускіх маці, якія не жадаюць, каб зло панавала ні на сваёй, ні на чужой зямлі». Мемарыял стаў па сутнасці помнікам усім сынам і дочкам Беларусі, якія загінулі ў бітвах усіх часоў.

У Афганістане ваявалі каля 30 тысяч беларусаў і ўраджэнцаў краіны, 771 з іх загінуў. У цэнтры помніка – фігуры тужлівых жанчын, якія ўвасабляюць беларускіх маці. Адны трымаюць у руках абразы, іншыя – партрэты сыноў. Маці, якія стаяць наперадзе, трымаюць у руках свяцільні, што сімвалізуюць цяпло і святло хатняга ачага. Скамянелыя ад гора, матулі і цяпер спадзяюцца на вяртанне сваіх сыноў...

Вось такі нестандартны выраз пачула з вуснаў чарговай субяседніцы, якую, нягледзячы на знешнюю жаноцкасць, кожны, хто хоць раз займее з ёй стасункі, абавязкова аднясе да асоб надзвычай самастойных, здольных на сапраўдны ўчынак, поўных рашучасці справіцца з любымі нягодамі і павесці да перамог давераную каманду. Сёння ў рэдакцыйнай гасцёўні –  загадчыца малочнатаварнага комплексу “Даўбені”  СГУ “Бабровічы” УП “Мінаблгаз”Раіса НАВІЦКАЯ. 

–  Раіса Іванаўна, як моцная жанчына моцнай жанчыне (я слабачкай сябе не лічу), прызнайцеся: Вам лічыцца такой падабаецца ці не вельмі?

– Зараз адназначна падабаецца. А ў юнацтве хацелася быць трапяткой і пяшчотнай летуценніцай. Верагодна, такой і была, аднак лёс не даў магчымасці апынуцца ў сітуацыі, калі маю безабароненасць і кволасць хтосьці захацеў бы песціць.

– Хочаце сказаць, што перайначылі ўласны характар?

–  Жыццё перайначыла. Увогуле, што такое характар? Гэта трывалы кангламерат спадчыннасці, вынікаў выхавання і працы над сабой. Я ўдзячна продкам за нядрэнную генетыку, сям’і і настаўнікам – за шліфоўку прыродных даных і сабе любімай – за самакарэкцыю рыс, што былі слабым звяном у ланцужку складальнікаў маёй натуры.

–  Хто тыя людзі, якім Усявышні паслаў такую дачку?

– Звычайныя калгаснікі з Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Я – меншая з чатырох сясцёр. Маю яшчэ і малодшага брата. Жыццё бацькоў – бясконцая праца дзеля таго, каб дзеці мелі неабходнае. Нас таксама з маленства да працы прывучылі. Ды так, што ленавацца, каб і хацела, не ўмею. І маці, і бацька славіліся арганізаванасцю, уменнем усё дакладна планаваць. Таму, нягледзячы на такую колькасць дзяцей, у нашым жыцці ніколі не было хаосу. Парадак, дакладнасць, адказнасць. Гэтыя паняцці сталі асновай выхавання, хоць уголас так ніхто і ніколі не заяўляў. Мы цвёрда завучылі галоўнае: будзеш працаваць – станеш паважаным чалавекам.

  –  А  не зайздросцілі гарадскім дзецям? Вось я, напрыклад, не магла змірыцца з несправядлівасцю. Чаму для адных, у каго і так адпачынку больш, лета – гэта здаровы сон, забавы, гульні, а для нас, вясковых, вечнае поліва, жніво, сенаванне, адпасванне кароў…

– Прызнаюся шчыра: было крыўдна. Але што тут можна зрабіць? Бацькі так разумелі эканоміку і ідэалогію сям’і. Акрамя працы яны нічога не ведалі. Мы не бунтавалі. Затое, пагадзіцеся, у нас з Вамі здольнасць выжываць у любых абставінах непараўнальная  з тымі, хто рос ў цяплічных умовах.

 –  Маю думку агучылі! Аднак цікава што Вы, з дзяцінства загружаная сельскай гаспадаркай, выбралі спецыяльнасць, звязаную з аграпрамысловым комплексам…

 –  На самай справе я імкнулася ў педагогі. Настаўнікі… Такія прыгожыя адукаваныя, інтэлігентныя, былі маімі ідаламі. Так хацелася калі-небудзь стаць адной з іх. Але бліжэйшая навучальная ўстанова гэтага профілю знаходзілася ў Ваўкавыску, дзе невырашальным аказалася пытанне з жыллём. А ў Ашмянскім сельгастэхнікуме меўся інтэрнат. Туды і накіравалася. Хутка высветлілася: вывучаць бухулік даволі цікава. Я ў школе вучылася амаль на выдатна, мела дзве ці тры чацвёркі. Таму даволі лёгка развіталася з марай пра школьную кар’еру. Праўда, вопыту па спецыяльнасці так і не набыла. Спачатку ў калгасе, з якога атрымала накіраванне, не было месца, а пасля знайшла сябе ў паштовай справе. Увогуле, мяне жыццё пакідала. Я і швачкай працавала, і страхавым агентам. Адно скажу: за што б ні бралася, усё атрымлівалася. І гэта праўда.

 –  Як я Вас разумею! Так, дарэчы, не кожны можа. А ва ўсім свеце ўжо даўно цэняцца шматфункцыянальныя работнікі, якія маюць некалькі адукацый і вопыт работы ў розных сферах.

 –  О, тады я – ў авангардзе! Зараз, калі скончыла Віцебскую сельгасакадэмію і маю дыплом заатэхніка, як ніколі адчуваю сябе чалавекам, што трывала стаіць на нагах. Гатова ўдасканальвацца, мяняцца, расці.

 – Вось гэта правільна! Да пенсіі яшчэ далёка. І ў пэўным сэнсе Вы – малады спецыяліст.

–  Мне 47 гадоў, і толькі зараз атрымала вышэйшую адукацыю, аб чым марыла даўно. Асабістае жыццё маё, так бы мовіць, дало збой. Ад водгукаў таго краху давялося збегчы сюды, на Валожыншчыну. Зараз нават успомніць балюча, як я, тады яшчэ зусім маладая, разгубленая, з дзецьмі на руках, прыехала на незнаёмае месца з жаданнем самастойна пабудаваць для сябе, дачкі і сына наш маленькі сямейны рай. Дзякаваць Богу, бацькі працу паважаць навучылі, бо толькі дзякуючы ёй усё, да чаго імкнулася, сёння маю.

  –   Хтосьці дапамог, падтрымаў?

 – Свет поўны добрых людзей! Падтрымалі і родныя, і зусім чужыя. Асаблівая ўдзячнасць сястры Святлане, якая ў той час ужо жыла ў Валожыне. Былы кіраўнік нашай гаспадаркі Генадзій Бычкоўскі ўвогуле адыграў у маім жыцці ролю добрай феі – падарыў галоўны шанц. Так, ён не даў мне ўсё адразу і проста таму, што мне хацелася. Давялося пачынаць аператарам машыннага даення і лічыць гэта шчасцем. А дом, у які першапачаткова засяліліся, аказаўся звычайнай вясковай хатай. Самае галоўнае – у мяне з’явілася надзея на тое, што, калі добра заяўлю аб сабе, змагу палепшыць жыццёвы ўзровень. Так і атрымалася. Працавала нібы апантаная і ўжо праз год мне прапанавалі ўзначаліць ферму, у дачыненні да якой планавалася вялікая рэканструкцыя. Амаль адразу нам выдзелілі добрае жыллё, дзе жывём ўжо 14-ы год.

– Рэканструкцыя, пра якую ўспомнілі, была маштабнай.

 –  Я б сказала – грандыёзнай. Звычайную МТФ ператварылі ў сучасны комплекс, дзе сёння ўтрымліваюцца каля 1100 галоў буйной рагатай жывёлы, а калектыў складаецца з 30 работнікаў. Шмат будынкаў, памяшканняў на вялікай плошчы, дзе патрэбна падтрымліваць парадак, выконваць паказчыкі.

  –  На такое Вы наўрад ці разлічвалі…

  –  І блізка не меркавала. Таму веру: ад свайго лёсу не ўцячэш. І што належыць табе, ніхто не возьме.

  –  Вы фаталіст?

 –  Так, але я не той чалавек, які сядзіць і чакае з неба дароў ці пакарання. Лёс лёсам, а трэба старацца штосьці рабіць, да чагосьці імкнуцца.

  –  Вярнуліся да таго, з чаго пачалі… Вы – моцны чалавек. У чым жа Ваша сіла?

 – Юрый Гагарын, чый цвёрды характар, напэўна, ніхто не ставіць пад сумненне, сцвярджаў, што галоўная сіла чалавека ў сіле яго духу. Я з гэтым згодна.

– Аднойчы прынцэса Дзіяна, жанчына, незалежнасцю якой і пасля яе смерці працягваюць захапляюцца мільёны, выдала фразу: “Жанчына, якая лічыць, што яе жыццё напоўніць сэнсам можа толькі мужчына, відаць, не спрабавала працаваць…” Што Вы наконт гэтага думаеце?

  –  Што я думаю? У мяне быў муж. Ён хацеў стаць сэнсам майго жыцця, а напоўніў мае дні п’янствам, скандаламі, абразамі. Многім жанчынам, якіх я не разумею, гэта падыходзіць. Яны (о, жах!) гатовы мірыцца з пастаяннымі здзекамі, прыніжэннем. У выніку родныя дзеці імі ж грэбуюць і не даруюць загубленага дзяцінства.  Я не такая. Мне бруд не патрэбен, гатова на ўсё, каб зрабіць жыццё больш чыстым і годным. Таму знайшла сябе ў рабоце, захавала шчырыя сяброўскія адносіны з дачкой, якой зараз 26 гадоў, і сынам, яму – 22, дапамагла ім атрымаць адукацыю. Зразумейце правільна: я – за каханне, сям’ю, трывалыя адносіны, але што рабіць, калі гэта ўсё рушыцца? А вось прафесіяналізм, рэпутацыя, самадастатковасць нікуды не знікнуць.

 –   Да таго ж, як сказана ў культавым фільме “Масква слязам не верыць”, пасля сарака жыццё толькі пачынаецца. А Вам я больш за 35 не дала б...

– Пажывём – убачым. А за камплімент дзякуй!

–  На мой погляд, Раіса Іванаўна, Вы – сапраўдная прыгажуня. Адна постаць чаго каштуе! Быццам шляхецкая.

 –  Цікава, што Вы так сказалі. З боку бацькі ў маім родзе ёсць такая лінія.

–  А яна яшчэ, відавочна, і доглядам узмоцнена. Угадала?

 –  Ненавіджу неахайнасць. Адсутнасць прычоскі, нясвежае адзенне, падабранае без усялякага густу, і, асабліва, абы-якія рукі. Гэта ў маім разуменні не апраўдваецца ніякай занятасцю. Я лепш недасплю, але такой не буду. Да таго ж, прызнаюся: пры рацыянальным падыходзе да планавання рабочага і вольнага часу яго хопіць і на безліч спраў, і на адпачынак. Мне хапае.

  –  Раіса Іванаўна, ведаю людзей, якія б палічылі нашу гутарку сустрэчай дзвюх моцна эмансіпіраваных асоб.

  –  Калі маеце на ўвазе раўнапраўе ў сацыяльным сэнсе, то я сапраўды – эмансіпе. Але гэты факт не робіць мяне і іншых жанчын з такімі ж поглядамі бясполымі ці істотамі, падобнымі да мужчын. Усё ж мы –  дзяўчынкі, якія выраслі на казках пра Папялушку. І хоць з цягам часу наш ідэал  трансфармаваўся ў “жывучку” Скарлетт О’Хару (гераіня рамана Маргарэт Мітчал “Знесеныя ветрам”), усё ж працягваем трызніць рамантыкай. З задавальненнем адмовімся ад устаноўкі “Я сама”. Як толькі з’явяцца ў нашым жыцці тыя знакамітыя “шырокія плечы”, абавязкова за іх схаваемся. І рады будзем скінуць з сябе цяжар адказнасці, неабходнасць прымаць рашэнні.

 –   Каму і што сёння хацелі б пажадаць?

 –  А давайце звярнуся да мужчын. Паважаныя прадстаўнікі моцнай паловы чалавецтва,  калі вас не задавальняе лішняя самастойнасць сучасных жанчын, іх сіла і жаданне пастаяннага росту, старайцеся пераўзысці іх у гэтым. Самавызначайцеся ярчэй, загартоўвайце сілы і развітайцеся нарэшце з інфантыльнасцю. А то ж часта атрымліваецца як у анекдоце: “Самы цяжкі перыяд у жыцці хлопчыка – першыя сорак гадоў”.  А жанчынам, як Вам і сабе, жадаю  не зніжаць градус актыўнасці і ніколі не здавальняцца чымсьці мінімальным. Помніце, мы можам і павінны дасягнуць максімуму.

  – Дзякуй за шчырасць! Я жадаю Вам поспеху і шчасця!

З 2 жніўня дырэктарам ААТ «Валожынская райаграпрамтэхніка» працуе Дзмітрый КІЗЕЕЎ.

Дзмітрый Віктаравіч – ураджэнец вёскі Гарадзецк, што ў Дрыбінскім раёне на Магілёўшчыне. Мае дзве вышэйшыя адукацыі: у 2005 годзе закончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію, а ў 2014-м – Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасцях «Аграномія» са спецыялізацыяй «Вытворчасць, захаванне і перапрацоўка прадукцыі раслінаводства» і «Кіраванне аграпрамысловым комплексам».

Д.В.Кізееў працаваў на розных пасадах на прадпрыемствах АПК. Да моманту цяперашняга назначэння быў начальнікам аддзела тэхнічнага абслугоўвання, рамонту жывёлагадоўчага абсталявання і ўкаранення вытворчых тэхналогій ААТ «Мінскаблаграсэрвіс».