Воложинский районный
исполнительный комитет

Уважаемые жители  Воложинского района!

         Сердечно поздравляю Вас с праздником 1 мая, Праздником Весны и Труда. 

          Проходит время, меняются наши представления о пройденном и пережитом, но праздник весны и труда, как дань уважения тем традициям, которые были когда-то заложены и до сих пор бережно хранятся и передаются  в организациях,  на предприятиях нашего района, был и остается поистине всенародным. Слова благодарности всем тем, кто своими повседневными делами вносит  весомый вклад в социально-экономическое развитие нашего района, кто ранее создавал предпосылки для его динамичного и стабильного развития и в настоящее время находится на заслуженном отдыхе. Надюсь, что наша совместная деятельность поможет родному краю стать еще богаче и красивее.

Пусть в этот праздничный день наши сердца и души наполнятся весенним теплом, улыбками, добротой, оптимизмом, верой в самих себя и тех, кто рядом с нами!

Крепкого всем здоровья, новых трудовых свершений, счастья и благополучия!

Вероника Загорская

председатель Воложинского

районного объединения профсоюзов

Восенню падчас фестывалю беларуска-польскай дружбы ў старажытным Ракаве была закладзена Алея памяці Міхала Грушвіцкага. Таблічкі, якія замацаваны на саджанцах, сведчаць аб тым, хто дрэўцы пасадзіў.

А пабывалі тут людзі самага высокага рангу: консул Рэспублікі Польшча ў Беларусі, супрацоўнікі пасольства, а таксама прадстаўнікі міністэрстваў нашай краіны. Ракаўскі сельвыканкам пастараўся набыць да мерапрыемства адмысловы пасадачны матэрыял.

Міхал Грушвіцкі — цікавы чалавек, сын ракаўскай зямлі, памяць пра якога жыве і будзе жыць доўга. Нарадзіўся ён у Выганічах у шляхетнай сям’і, вучыўся ў Пецярбургскім універсітэце, сябраваў з Вінцэнтам Дуніным-Марцінкевічам і іншымі адукаванымі сучаснікамі, знайшоў славу як музыкант і кампазітар. Яго аўтарскія канцэрты праходзілі ў Мінску і заўсёды мелі вялікі поспех. Вядома, што Міхал Грушвіцкі напісаў кантаты паводле паэмы Адама Міцкевіча “Дзяды”, твораў У. Сыракомлі. На жаль, гэтыя музычныя творы не захаваліся. У 1976 годзе на каталіцкіх могілках была знойдзена магіла Міхала Грушвіцкага. На помніку выбіты словы з верша У. Сыракомлі “Вясковы лірнік”...

Алея памяці Міхала Грушвіцкага — аб’ект новы, але настолькі арганічна спалучаецца з мястэчкам, што, здаецца, была тут заўсёды. Проста нехта зняў заслону, і адкрылася маляўнічая карціна... Алея ўражвае эстэтычным выкананнем, выклікае замілаванне ў кожнага, хто прыязджае ў Ракаў з боку Мінска. Немагчыма не захапіцца адмыслова добраўпарадкаванымі дарожкамі, арыгінальнымі вуллямі і шпакоўнямі, шматлікімі аздобамі ў выглядзе малых архітэктурных форм, стыльнымі лаўкамі. Цяжка паверыць, але ўсё гэта зроблена па задумцы аднаго чалавека — Анатоля Аляксеевіча Белакабылава. I за яго ўласныя сродкі. Сам ён завярае, што праз пару гадоў здолее стварыць тут самае прыгожае месца на Валожыншчыне.

Анатоля Аляксеевіча па светапоглядзе, складзе характару можна назваць чалавекам новага менталітэту. У яго лексіконе вы не пачуеце слова “дай!”. Яно не адпавядае яго жыццёваму крэда. А. А. Белакабылаў з тых людзей, хто любіць аддаваць, а не браць. Менавіта такія энтузіясты цалкам абвяргаюць прыказку “адзін у полі не воін”, і імёны іх застаюцца ў памяці ўдзячных патомкаў.

Валожынскі філіял ДП "Мінаблпаліва", атрымаўшы заслужаную перамогу на падвядзенні вынікаў працы сярод абласных структурных падраздзяленняў, на гэтым не спыніўся і мэтанакіравана нарошчвае аб’ёмы асноўнай вытворчасці.

Як паведаміў дырэктар прадпрыемства Міхаіл Ігнацьевіч РАДЫНА, сёння вядзецца назапашванне брыкету і дроў, якія ў бліжэйшай будучыні пачне раскупляць насельніцтва. Работнікі філіяла ўмела карыстаюцца сезонным "зацішшам": пакуль вяскоўцы рыхтуюцца да пасадкі бульбы і іншых працаёмкіх работ, брыгады вядуць лесанарыхтоўку. Атрыманая драўніна перапраўляецца на базу, дзе распілоўваецца, разбіваецца на паленне і складзіруецца да запатрабавання.

Новыя перспектывы адкрываюцца і ў вытворчасці пелетаў. Асноўным заказчыкам у прадпрыемства да нядаўняга часу быў толькі адзін імпарцёр з Прыбалтыкі, сёння ж сітуацыя памянялася, і пробная партыя паліва ўжо адгружаецца па новым адрасе. Таксама, дарэчы, прыбалтыйскім. Адначасова работнікі філіяла аказваюць дапамогу гаспадаркам раёна ў вырашэнні іх надзённых клопатаў. Працавітыя рукі механізатараў спатрэбіліся ў Сакаўшчынскім, Вішнеўскім і Падбярэзскім сельгаскааператывах.

Нядаўна пяць арганізацый Міншчыны сталі лаўрэатамі Прэміі Урада Рэспублікі Беларусь за дасяг ненні ў вобласці якасці.

Прызы і дыпломы атрымалі ЗАТ “Аўгуст-Бел”, ААТ “Завод горнага воску”, Барысаўскі завод медыцынскіх прэпаратаў, 1-я Мінская птушкафабрыка. Заслужанай узнагародай адзначаны і Маладзечанскі малочны камбінат. Важкі ўклад у паспяховы вынік работы перапрацоўчага прадпрыемства ўнёс яго Валожынскі філіял.

Прадукты, што выпускаюцца тут, карыстаюцца шырокім попытам спажыўцоў далёка за межамі раёна і нават краіны. На сённяшні дзень у вытворчым працэсе задзейнічаны 242 чалавекі, дзякуючы старанням якіх штодзённы вынік прадпрыемства: 30 т сухіх малочных прадуктаў (сухое абястлушчанае малако і сухая малочная сыроватка), 15 тон цвёрдага ці паўцвёрдага сыру, 10 тон салодкасметанковага масла.

Работа філіяла цалкам залежыць ад арганізацый аграпрамысловага комплексу. Малако, з якога атрымліваюцца пералічаныя прадукты, паступае з гаспадарак Валожынскага і Маладзечанскага раёнаў.

Культура ўсяго вытворчага ланцужка захапляе. Лабараторыя, участак прыёму малака, цэхі ўражваюць бездакорнай чысцінёй і зладжанай работай калектыву. Тэхналагічны працэс аўтаматызаваны, ручной працы мала, больш за ўсё яе на вытворчасці масла. Кантроль за работай кожнага структурнага падраздзялення ажыццяўляецца праз манітор. Каб своечасова выконваць заказы і атрымліваць станоўчы вынік, прадпрыемства працуе бесперапынна — у тры змены. Тэрыторыя філіяла — невялікі вытворчы гарадок, утульны, кампактны і зручны. Нездарма камісія па прысуджэнні Прэміі Урада не знайшла тут ніводнага недахопу.

Кіраўніцтва і працаўнікі Валожынскага філіяла Маладзечанскага малочнага камбіната добра разумеюць, што галоўныя складальнікі іх поспеху — жалезная дысцыпліна, высокая якасць прадукцыі, кваліфікацыя і вопыт каманды, уменне наладзіць добрыя зносіны з дзелавымі партнёрамі — усё тое, што стварае рэпутацыю любога сучаснага прадпрыемства.

На працягу больш як трох дзясяткаў гадоў міжнародная сацыяльна- творчая праграма “Чарнобыльскі шлях - дарога жыцця: у будучыню - з надзеяй” з’яўляецца своеасаблівай стартавай пляцоўкай для юных талентаў. Галоўная яе мэта — выяўленне і падтрымка маладзёжных творчых аб’яднанняў, таленавітых дзяцей і падлеткаў з тых раёнаў, якія найбольш пацярпелі ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Апрача Гомельшчыны, Магілёўскай, Мінскай і Брэсцкай абласцей, міжнародны творчы марафон дойдзе да расійскіх і ўкраінскіх рэгіёнаў — Бранскай, Смаленскай і Чарнігаўскай абласцей.

Такім чынам, сёлета ў канцэртны тур па 29 раёнах Беларусі, Расіі і Ук- раіны адправіліся многія знакамітыя артысты і калектывы. Івянчане, на- прыклад, шчыра віталі на сваёй малой радзіме заслужаную артыстку Рэспублікі Беларусь, “залаты голас” легендарнага ансамбля “Верасы” Надзею Мікуліч, лаўрэата шматлікіх міжнародных конкурсаў, таленавітага артыста-парадыста з Брэста Генадзя Санько, магістра мастацтваў Дзмітрыя Шуканава, а таксама энергічных, крэатыўных удзельнікаў поп-фолк гурта “Гуляй, Бульбаш!”.

Распачынаючы мерапрыемства, каардынатар праекта Кацярына Іванаўна Далідовіч паведаміла дастаткова сумную навіну: сёлетні “Чарнобыльскі шлях” апошні год праходзіць у звыклым для ўсіх фармаце. Пацярпелыя ад аварыі на ЧАЭС раёны артысты асабіста больш наведваць не будуць. Замест гэтага акцыя з назвай “У будучыню — з надзеяй” пашырыцца на ўсе рэгіёны, якія закранула катастрофа (а такіх 59), і прыме выгляд своеасаблівага кастынгу. У яе рамках будуць праводзіцца адборы творчых нумароў на мясцовым узроўні, з лепшымі юныя канкурсанты выступяць у абласцях, дзе і будуць вызначаны ўдзельнікі фінальнага рэспубліканскага канцэрта. Тым не менш, мэты сацыяльна-творчай праграмы застаюцца нязменнымі. “Нам трэба вырасціць такое пакаленне, якое б разумела і шанавала пакінутую папярэднікамі спадчыну, цаніла мір і ўсімі сіламі імкнулася не дапусціць тэхнагенных катаклізмаў, — адзначыла Кацярына Далі- довіч. — Будучыня, як вядома, — за дзецьмі, а таму мы паранейшаму першачаргова будзем падтрымліваць нашых маленькіх творцаў”.

Непасрэдна канцэртная праграма складалася з двух этапаў. У першым перад івянчанамі і гасцямі мерапрыемства выступілі маладыя таленты нашага раёна. Тон мерапрыемству задаў танцавальны калектыў “Экспрэсія” Івянецкага ГПДК з “Паланезам”. Цікава было назіраць, як апранутыя ў касцюмы XVIII стагоддзя хлопчыкі і дзяўчынкі (прабачце, кавалеры і дамы) паважна вядуць партыі, выконваюць піруэты, бездакорна ствараючы на сцэне складаны харэаграфічны малюнак. Таму і не дзіва, што ім дастаўся шквал апладысментаў. Выхаванец Івянецкага дома-інтэрната для дзяцей з асаблівасцямі развіцця Жэня Баешка парадаваў гледачоў цудоўнай песняй свайго цёзкі Яўгена Хаменкі “Святой Беларусі зямля”. Перад залай выступілі таксама вучаніца Івянецкай СШ Карына Макась з песняй “Анёлы дабра”, навучэнка мясцовай школы мастацтваў, акардэаністка Таццяна Шашчук і юная вакалістка Дар’я Падгоранка.

А пасля справы ўзялі ў свае рукі прафесіяналы. Гурт “Гуляй, Бульбаш!”, які ўпершыню выступаў перад івянчанамі, прадэманстраваў не толькі выдатную пластыку і цудоўнае валоданне галасамі (як-ніяк, а гэты калектыў “адгалінаваўся” ад шырока вядомых у рэспубліцы “Харошкаў”), але і артыстызмам, уменнем працаваць з залай. У выкананні непараўнальнага Генадзя Санько прагучалі і шансон, і пародыя, і знакамітыя цірольскія напевы — ёдль. Дарэчы, гэты артыст — адзін з траіх чалавек на постсавецкай прасторы, што авалодалі тэхнікай такіх спеваў. Парадаваў выканальніцкім майстэрствам ураджэнец лельчыцкай зямлі Дзмітрый Шуканаў, а выступленне Надзеі Мікуліч, якое было прызапашана на канец мерапрыемства, і ўвогуле выклікала шчырыя, непрытоеныя авацыі: песні, якімі артыстка дзялілася з залай, былі не толькі вядомыя кожнаму тут прысутнаму, але і блізкімі па душы.

Паводле рашэння журы, ад нашага раёна далейшы ўдзел у конкурсе прымуць танцоры “Экспрэсіі”, Яўген Баешка і Даша Падгоранка. Спадзяёмся, гэта магчымасць дазволіць нашым зорачкам ярка заззяць на творчым небасхіле цэлай краіны...

Механізатар вытворчага ўчастка “Манькаўшчына” КСУП “Пяршаі-2014” Юрый Мікалаевіч Такушэвіч працуе на трактары «Беларус 3022». У дні веснавых палявых работ мужчына з раніцы да вечара на полі. Магутнымі плугамі ён узорвае больш за 23 га ў дзень. Юрый Мікалаевіч працуе ў гаспадарцы не адзін дзясятак гадоў, заўсёды быў у ліку лепшых. Дасягаць станоўчых вынікаў яму дапамагаюць руплівасць, дбайнасць, дысцыплінаванасць і, вядома ж, накоплены вопыт.

  Еще не успел начаться рыболовный сезон с использованием маломерных судов, но беспечность отдельных судоводителей привела к трагедии. В  марте месяце рыбаки, используя последние дни перед запретом на рыбный лов с маломерных судов, рисковали своим здоровьем, а порой и жизнью ради хорошей поклевки. 

          К сожалению не все с ответственностью относятся к правилам безопасной эксплуатации маломерных судов. Пренебрежительное отношение к соблюдению элементарных норм пользования  маломерными судами привело в текущем году к гибели 1-го судовладельца.

          Происшествия с участием рыбацких лодок были зафиксированы 10 и 18 марта 2017 года в Гомельской области, в первом случае житель Речицкого района около д.Алесандровка  утонул на реке, упав в воду с деревянной лодки. И второй факт не далеко от г.Лоев в устье р.Сож местный житель не уступил фарватер буксиру с рудовозами - в результате чего оказался в ледяной воде, а самодельное маломерное судно пошло ко дну. На помощь подоспели коллеги по промыслу и вытянули бедолагу на берег. 

        Государственная инспекция по маломерным судам напоминает – неотъемлемой частью при выходе на воду являются меры безопасности. При выходе на воду –  всегда надевайте спасательные жилеты.
        Позаботьтесь о своей безопасности.

Государственный инспектор по маломерным судам

Молодечненского участка                                                         Монит А.А.

Вокальный ансамбль " Icлачанка" (руководитель - Скурко Ю.В.) Раковской детской школы искусств стал лауреатом II степени Международного конкурса-фестиваля детского и юношеского творчества "Мы вместе" (г. Нижний Новгород) в номинации: "Ансамбли (академический вокал)"

19 - 20 апреля в Ракове прошёл VI фестиваль-конкурс молодых исполнителей имени М.Грушвицкого. Впервые участников конкурса оценивал международный состав жюри. Открылся фестиваль прослушиванием участников в номинации "органная музыка". Фестиваль-конкурс на протяжении двух дней принимал юных музыкантов со всех областей Беларуси и Литвы. В рамках закрытия фестиваля-конкурса прошло прослушивание участников в номинации "конкурс композиторского мастерства". Особенно яркие впечатления участники и гости фестиваля получили от выступления Игоря Оловникова и Кирилла Кедука.