Воложинский районный
исполнительный комитет

27 кастрычніка ў Валожынскім райвыканкаме правядзе асабісты прыём грамадзян міністр адукацыі Рэспублікі Беларусь Ігар Васільевіч КАРПЕНКА.

Папярэдні запіс 25 кастрычніка з 8.00 да 13.00 і з 14.00 да 17.00 па тэлефоне 55572.

На мінулым тыдні свой чарговы прыём грамадзян у райвыканкаме правёў дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Іван Станіслававіч МАРКЕВІЧ. За дзве гадзіны прамога дыялога да народнага абранніка звярнуліся 10 чалавек.

Больш за ўсё пытанняў было да камунальнай службы. Таму нездарма на прыёме ў дэпутата прысутнічалі начальнік аддзела жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама Анатолій Ядулаевіч Аліеў і кіраўнік гэтай службы ў раёне Міхаіл Міхайлавіч Унучак.

Так, жыхарка шматпавярховага дома па вуліцы Міру райцэнтра скардзілася на павышаную вільготнасць у кватэры і нізкую тэмпературу ў двух пакоях. Каб дэталёва высветліць становішча, М. М. Унучак асабіста выехаў на месца. У кватэры ў той дзень быў +21 градус, аднак на вуліцы таксама было досыць цёпла. Сырасць назіралася ля акон, але працяканне нідзе не выяўлена. Як вынік, адна з галоўных прычын – няякасныя шклопакеты. Таксама Міхаіл Міхайлавіч параіў не толькі гаспадыні кватэры, але і ўсім, хто ўстанавіў сучасныя вокны, часцей праветрываць памяшканне – гэта дасць магчымасць пазбегнуць вільготнасці. А вось нізкая тэмпература ў пакоях можа назірацца з-за прамярзання сцяны, што дакладна будзе ўстаноўлена толькі, калі на дварэ стане мінус 5-7 градусаў.

Вельмі занепакоены затапленнем падвала жыхары дома № 6а па вуліцы Партызанскай райцэнтра. На наступны дзень камунальнікі ваду адпампавалі, але праблема па-ранейшаму застаецца адкрытай. З-за вялікай колькасці ападкаў сёлета рэзка ўзняўся ўзровень грунтовых водаў, таму ў раёне падтоплены многія шматпавярхоўкі, асабліва новабудоўлі па вуліцы Савецкай у Валожыне і ў вёсцы Паморшчына Ракаўскага сельсавета. Як варыянт вырашэння праблемы ў доме № 6а будзе прапрацоўвацца пытанне па праектаванні ў 2018 годзе дрэнажнай сістэмы, на што, па папярэдніх падліках, неабходна звыш 150 тысяч рублёў.

Карыстаючыся магчымасцю, дэпутат пацікавіўся ў кіраўніцтва камунальнай службы, ці пастаўлена кропка ў звароце шматдзетнай матулі, якая занепакоена недапрацоўкамі забудоўшчыкаў – цвіль у новай кватэры прынесла шмат нязручнасцей сям’і. У вырашэнні былі задзейнічаны многія службы: да іх гонару, праблема, нарэшце, вырашылася.

Нараканні, асабліва ў дачнікаў, выклікае аплата за вываз цвёрдых камунальных адходаў. Людзі не разумеюць, чаму яны павінны плаціць двойчы: налічэнні выстаўлены ў жыроўцы і за гарадскую кватэру, і ў квітку на дом у вёсцы, хаця не з усімі ўласнікамі заключаны адпаведныя дагаворы. І. С. Маркевіч адзначыў, што разбірацца ва ўсім трэба на ўзроўні Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі, каб гэту норму прадугледзець на заканадаўчым узроўні.

Ніяк не могуць прыйсці да паразумення з падзелам зямельных межаў дачнік і сусед з вёскі Улазавічы. Паміж іх участкамі выкапаны роў для сцёку вады, і ніводзін не жадае, каб ён прымыкаў менавіта да яго зямельнага надзела. Дэпутат патлумачыў, што ўлада не можа прымірыць суседзяў – камусьці з іх усё-такі давядзецца пайсці насустрач, каб у далейшым жыць у згодзе. Тым больш, што адзін з уласнікаў ужо аформіў дакументы на ўчастак згодна з заканадаўствам. Дачніку ж таксама прапанавана звярнуцца ў праектны інстытут, які займаецца ўстанаўленнем зямельных межаў на мясцовасці.

Да колішняга кіраўніка гаспадаркі, а цяпер – прадстаўніка ў заканадаўчым органе ўлады краіны, звярнулася былая даярка: яна незадаволена памерам налічанай пенсіі. У размове Іван Станіслававіч падкрэсліў, што падчас яго старшынства жанчына была самай сумленнай і адказнай работніцай, і даў даручэнне ўпраўленню па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама больш дэталёва разабрацца ў сітуацыі, а пры неабходнасці – звярнуцца да цяперашняга кіраўніцтва сельгаспрадпрыемства, каб матэрыяльна падтрымалі сваіх ветэранаў працы. Людзі, якія ўсе жыццё аддалі нялёгкай рабоце ў сельскай гаспадарцы, не павінны быць пакрыўджанымі: яны заслугоўваюць не толькі пашаны, але і годнага пенсійнага забеспячэння.

Падчас правядзення прыёму грамадзян да дэпутата паступілі яшчэ тры звароты аб садзейнічанні ў працаўладкаванні, узнімаліся пытанні асабістага характару.

Алена ЗАЛЕСКАЯ

Фота Сяргея САДОЎСКАГА

У Валожынскім музеі з'явіўся новы куток экспазіцыі, які пазнаёміць з гістарычнай мінуўшчынай нашага краю. Убачыць даўно знаёмыя архітэктурныя аб'екты, вуліцы горада Валожына вачыма нашых продкаў дапаможа "Фотавандроўка". Супрацоўнікі музея адабралі самыя лепшыя старыя фатаграфіі, каб жыхары Валожына і турысты маглі "прайсціся" старымі вуліцамі горада, акунуцца ў рэтра-атмасферу былога мястэчка.

18 октября во Дворце культуры ветеранов впервые состоялся конкурс "Ветеранский гармоник", в котором приняли участие все районные организации.

Учредителями конкурса были областной совет ветеранов и областное объединение профсоюзов. Каждый район представил своего победителя музыкального конкурса среди ветеранов.  Жюри, в составе которого были профессиональные музыканты и руководители творческих коллективов, долго обсуждали итоги, т.к. все участники конкурса достойны высоких наград. Конкурс превратился в настоящий праздник ветеранов. Группы поддержки, особенно из г.Жодино,  оказывали замечательную психологическую и моральную поддержку конкурсантов, среди которых были строители, электрики, зоотехники, учителя, ветеран МЧС  и даже оператор машинного доения 1 класса.

Победителями конкурса стали Хоревич Б.П. (Молодечненский р-н), Семашкевич В.В. (Любанский р-н) и Труханович Н.М. (Солигорский р-н).

Победителями в номинациях стали Папруго М.А. (Березинский р-н), Зенкевич Е.И. (Воложинский р-н), Боровик Н.П. (Стародорожский р-н), Карпуть Н.П. (Столбцовский р-н), Демух В.В. (Минский р-н).  Приз зрительских симпатий  "Денди-музыка" (саксофон) достался Печуренко  А.П. (Клецкий р-н).

По словам члена жюри  Зеленина И.В. - главного дирижера Минского областного Центра народного творчества, конкурс прошел очень интересно и имеет право  стать традиционным.

18 октября во Дворце культуры ветеранов впервые состоялся конкурс "Ветеранский гармоник", в котором приняли участие все районные организации.

Учредителями конкурса были областной совет ветеранов и областное объединение профсоюзов. Каждый район представил своего победителя музыкального конкурса среди ветеранов.  Жюри, в составе которого были профессиональные музыканты и руководители творческих коллективов, долго обсуждали итоги, т.к. все участники конкурса достойны высоких наград. Конкурс превратился в настоящий праздник ветеранов. Группы поддержки, особенно из г.Жодино,  оказывали замечательную психологическую и моральную поддержку конкурсантов, среди которых были строители, электрики, зоотехники, учителя, ветеран МЧС  и даже оператор машинного доения 1 класса.

Победителями конкурса стали Хоревич Б.П. (Молодечненский р-н), Семашкевич В.В. (Любанский р-н) и Труханович Н.М. (Солигорский р-н).

Победителями в номинациях стали Папруго М.А. (Березинский р-н), Зенкевич Е.И. (Воложинский р-н), Боровик Н.П. (Стародорожский р-н), Карпуть Н.П. (Столбцовский р-н), Демух В.В. (Минский р-н).  Приз зрительских симпатий  "Денди-музыка" (саксофон) достался Печуренко  А.П. (Клецкий р-н).

По словам члена жюри  Зеленина И.В. - главного дирижера Минского областного Центра народного творчества, конкурс прошел очень интересно и имеет право  стать традиционным.

В водоемы фонда запаса Минской области этой осенью заселили около 7,5 т рыбы, сообщили БелТА в управлении охоты и рыболовства Белорусского общества охотников и рыболовов (БООР).

В том числе в водохранилище Саковщина выпустили 2,75 т различных видов рыбы: 5,5 тыс. экземпляров белого амура, 2,2 тыс. – щуки, 1,4 тыс. – карпа.

В ближайшее время планируют дополнительно заселить еще 1,65 т особей сома, карася и карпа.

Зарыбление ежегодно осуществляется за счет средств, полученных от уплаты членских взносов рыболовов-любителей – членов БООР. С 2014 по 2017 год в целом по Беларуси таким образом провели зарыбление 36 социально значимых водоемов.

У пачатку бягучага тыдня Валожыншчыну наведалі дэлегацыя з Самакіравання Вільнюскага раёна суседняй Літоўскай Рэспублікі на чале з мэрам Марыяй Рэксць, Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Літоўскай Рэспубліцы Аляксандр Кароль, саветнік Пасольства (гандлёва-эканамічныя пытанні) Аляксандр Ігнаценка, намеснік старшыні асацыяцыі ветэранаў дыпламатычнай службы Міністэрства замежных спраў Беларусі Вадзім Лазерка, старшыня праўлення Мінскага абласнога спажывецкага таварыства Валерый Марынічаў. На парадку дня стаялі абмеркаванне шэрагу стратэгічных пытанняў у галіне эканамічнага супрацоўніцтва паміж раёнамі-пабрацімамі, перспектыва рэалізацыі агульнага праекта, звязанага з рэканструкцыяй рынкаў у нашым раённым цэнтры і Рудамінскім старостве. Згаданыя аспекты і былі разгледжаны падчас перагавораў са старшынёй райвыканкама Мікалаем Астрэйкам і старшынёй раённага Савета дэпутатаў Сяргеем Глінскім. На сустрэчы прысутнічалі таксама прадстаўнікі зацікаўленых службаў і ведамстваў з абодвух бакоў.

Перад тым, як сесці за стол перагавораў, гасцей запрасілі на дзелавую экскурсію, падчас якой дэлегаты пабывалі на тэрыторыі гарадскога рынку, азнаёміліся з гісторыяй і слыннымі імёнамі нашай мясцовасці ў краязнаўчым музеі, наведалі прамысловыя прадпрыемствы горада – ААТ "Валожынскі льнокамбінат" і філіял Маладзечанскага малочнага камбіната. Завіталі прадстаўнікі суседняй краіны і ў найбольш паспяховыя сельгаспрадпрыемствы раёна, з'ездзілі на вытворчы ўчастак "Клім" лясгаса. Гэта была не проста дэманстрацыя прамысловых магутнасцей і культурных набыткаў нашай малой радзімы. Літоўцы выказалі гатоўнасць прапрацаваць пытанні прамых паставак драўніны і мёду на вытворчыя аб'екты Вільнюскага рэгіёну. Не выключана, што туды ў будучым адправяцца і партыі льнянога алею, кастрабрыкетаў і пялетаў – прадукцыі, што выпускаецца на льнокамбінаце і філіяле ДП "Мінаблпаліва". Зацікавіла нашых суседзяў і магчымасць наладзіць цесныя ўзаемавыгадныя сувязі з прыватнай фірмай "Мэбля ЛЕЎ".

Змест жа галоўнага пытання парадку дня зводзіцца да наступнага: рэканструкцыю рынкаў можна правесці за кошт прыцягнення сродкаў Еўрасаюза ў рамках адной з дзеючых праграм развіцця рэгіёнаў, асноўнай умовай якой выступае ўмацаванне і пашырэнне міжнародных партнёрскіх доўгачасовых сувязяў, у тым ліку і сярод бізнес-колаў. Для гэтага першапачаткова юрыдычна правільна аформіць і на працягу 2-3 месяцаў прадаставіць на конкурс праектаў тэхнічную праектную дакументацыю. Літоўскі бок ужо пачаў працэдуру падрыхтоўкі. Хутка і да нас завітаюць кансультанты, каб аказаць неабходную дапамогу. З пункту гледжання беларускага заканадаўства таксама існуюць пэўныя моманты, якія неабходна ўзгадніць. Аднак, галоўнае, кропкі ўзаемадзеяння на гэтых перагаворах былі намечаны, а рэалізацыя планаў стала справай часу. Рэдакцыя будзе сачыць за развіццём падзей.

Тэкст і фота Сяргея САДОЎСКАГА

13 кастрычніка ў Валожынскім раённым Цэнтры культуры прайшоў заключны этап акцыі «Моладзь за бяспеку!».

У прасторнай зале сабраліся актыўныя і мэтанакіраваныя рабяты, што з нецярпеннем чакалі пачатку мерапрыемства. А пачалі яго актывісты клуба «Ліквідацыя». Яны распавялі пра Беларускую маладзёжную грамадскую арганізацыю выратавальнікаў-пажарных, пра тое, чым займаліся юныя ратавальнікі на працягу ўсяго навучальнага года, у час летніх канікул. Гледачам былі прадстаўлены фотаздымкі з мерапрыемстваў і акцый, у якіх прынялі ўдзел дзеці, відэафільм.

У гэты дзень арганізацыя папоўнілася новымі крэатыўнымі маладымі людзьмі. Ва ўрачыстай абстаноўцы ім былі ўручаны пасведчанні членаў Беларускай маладзёжнай грамадскай арганізацыі выратавальнікаў-пажарных, а таксама падзякі і падарункі.

Працягнулася дадзенае мерапрыемства цікавай гульнявой праграмай, з якой завітала на свята спецыяльны карэспандэнт часопіса «Юный спасатель» Таццяна Яшчанка. Яна не першы раз была ў гэтай зале, і нават многія з прысутных ёй ужо знаёмыя. Таццяна настолькі захапіла дзяцей, што яны не маглі ўседзець на месцы. Кожны хацеў выйсці на сцэну, прыняць удзел у конкурсах і атрымаць падарунак на памяць. Мерапрыемства суправаджалася музычнымі нумарамі ад актывістаў клуба юных выратавальнікаў-пажарных «Ліквідацыя», а таксама артыстаў раённага Цэнтра культуры.

Алеся РАДВІЛОВІЧ

Среди отапливаемых таким образом зданий в основном социально значимые объекты — больницы, детские сады и школы. Такие обогревательные сооружения считают небезопасными, особенно те, что находятся в подвальных помещениях — мало ли, вдруг угарный газ пойдет! Впрочем, модернизация добралась и сюда. Чтобы проверить котельные, корреспондент «Р» отправилась в рейд вместе с сотрудниками Госпромнадзора.

Сопровождать меня с фотокорреспондентом в небыстрой поездке вызвался заместитель начальника Минского областного управления Госпромнадзора, начальник отдела надзора Виктор Чуйков. Пока едем в Воложинский район, где у нас по плану посещение сразу трех объектов, Виктор Александрович рассказывает, какие реформы претерпели подвальные котельные за все время существования.

— Знаете, а ведь когда котельные оказались в руках ЖКХ, они стали работать профессиональнее, — вдруг заявил начальник отдела надзора. — Раньше на объекте мог трудиться человек без специального образования, а сегодня надо иметь подтверждающий сертификат о квалификации. Но в скором времени необходимость «выносить» котельные из подвалов отпадет сама собой: школы в деревнях закрываются, укрупняются городские.

Первое место нашей остановки — агрогородок Раков. Уж очень волновались руководители Госпромнадзора, что этот теплоисточник не заработает вовремя. После планового технического диагностирования перед началом сезона пришли к выводу: необходима замена котлов.

Отдельно стоящая котельная «подпитывает» энергией детский садик на горке, что в метрах пятистах от нее. Перед входом аккуратной высокой стеной выложены дрова. Часть сухих — под навесом, мокрые — рядом. Заходим внутрь и рассматриваем новые котлы.

— Хоть и ввели теплоисточник в последний момент, но зато красота какая! — гордо демонстрирует обновку начальник Раковского участка РУП «Воложинский жилкоммунхоз» Александр Паранюк. — Новые котлы более высокотехнологичные и энергосберегающие. За несколько недель мы заметили значительное уменьшение расхода дров. В агрегат возможна загрузка дров с длительным горением. То есть в нем установлена автоматика, которая регулирует температуру подачи и процесс горения. Если температура повышается или сетевой насос отключился, сразу подаются звуковые и световые сигналы.

Что ж, 165 ребятишкам, которые находятся на попечении Раковских яслей-сада, волноваться нечего: котельная работает в стандартном режиме. Заведующая хозяйством дошкольного учреждения Людмила Голуб благодарит и одновременно наставляет представителей ЖКХ: «У нас даже слишком тепло. На два градуса выше нормы. Вы там проверьте все у себя, потому что чересчур часто проветривать приходится».

В подвал за теплом

— На самом деле чугунные котлы — это вечная техника, если за ними правильно ухаживать, — так рассуждает Виктор Чуйков, пока мы направляемся на следующий объект. — Сейчас задача всех новых котлов — поработать десять лет. Потом — снова замена. А это все деньги.

Следующая котельная оказалась очень похожей на первую, только котлы здесь работают на газе, а не на дровах. Оператор газовой котельной Анатолий Король на этом объекте уже четвертый сезон. И не жалуется. Вообще стаж его работы на газовых котлах перевалил за двадцать лет.

— В скором времени мы планируем заменить эти котлы на такие, у которых мощность будет поменьше. Три года назад установили контроль герметичности, что позволяет безопасно эксплуатировать котельную, — главный инженер РУП «Воложинский жилкоммунхоз» Игорь Лешкевич концентрирует внимание на таких особенностях объекта. — Здесь работать проще, потому что не надо все время подбрасывать дрова, достаточно только контролировать параметры.

В школе, что в метрах трехстах от котельной, учится 377 учеников. Заместитель директора школы Наталья Бураковская подтверждает — с отоплением никогда не возникает проблем:

— Затопили своевременно, 19—20 градусов держатся постоянно, посмотрите, дети все в сменке бегают.

Встречи со следующей котельной ждала пуще всякой другой. Почему? А потому, что мы попали в одну из пресловутых подвальных котельных, с которыми целенаправленно сражаются и которые стремятся уничтожить на протяжении последних десятилетий. Мол, оборудование под давлением находится совсем близко от отапливаемых помещений, в которых живут люди, а это небезопасно.

В здании 1938 года постройки в Воложине разместилось отделение дневного пребывания для инвалидов. Мы сразу по боковым ступенькам спускаемся в подвальное помещение. Котельной почти полвека. Здесь очень душно, слышно потрескивание дров.

— Мы одними из первых установили здесь три года назад автоматику безопасности. Это контроль по протоку воды через котел, по давлению, поставили датчик загазованности. Не только здесь, но и в верхнем помещении постоянно дежурит человек, который получает сигналы о работе котельной. Также здесь предусмотрена автоматическая вентиляция, — указывает Игорь Лешкевич на маленький черный включатель. — В подвальных котельных принимаются дополнительные меры по безопасности. Когда появляется задымление, автоматически включается этот датчик и вытягивает газ. Если давление падает в системе, вот этот клапан автоматически открывается и подпитывает, даже без помощи оператора.

Машинист котельной Сергей Хилькевич работает здесь уже десять лет.

— Если дрова хорошие, то работать нетрудно. ЧП никаких за это время не случалось, — сплюнул он три раза и постучал по полену.

Вероника УЛАСЕВИЧ

Автор фото: Виталий ПИВОВАРЧИК

ИСТОЧНИК: ГАЗЕТА «РЭСПУБЛIКА»