Воложинский районный
исполнительный комитет

      У спіс лепшых вучняў мінулага года прадстаўнік Івянецкай школы Рэнат КАГАЛ трапіў не выпадкова. Яго сур’ёзнае стаўленне да вучобы высока ацэнена педагогамі.

    Яшчэ ў восьмым класе пад кіраўніцтвам настаўніцы фізікі А. В. Ламака ўсур’ёз заняўся даследчай работай – вывучаў фізічныя таямніцы курынага яйка, удзельнічаў у навукова-практычнай канферэнцыі. Тандэм выкладчыка і вучня склаўся ідэальна. Алена Вікенцьеўна цэніць уласную думку выхаванцаў, Рэнат імкнецца да самастойнасці. Як кажуць, сышліся характарамі.

    Настаўніца прапанавала некалькі тэм, прадаставіўшы юнаку магчымасць выбару. Яму ж хацелася, каб вынік працы быў хоць у нейкай ступені прыкладным. Таму вопыты з прадуктам харчавання падаліся цікавымі. І сёння ў кабінеце фізікі захоўваецца пакрытае тоўстым слоем солі яйка, якое ў 2016 годзе дазволіла вучнёўска-настаўніцкаму дуэту атрымаць дыплом II ступені – журы высока ацаніла практычныя рэкамендацыі, якія сталі вынікам цікавага эксперыменту.

    У наступным годзе девяцікласнік прыняў удзел у раённай алімпіядзе па фізіцы, дзе паказаў выдатны ўзровень, выступіў на вобласці (дыплом III ступені). А яшчэ праз год юны фізік трапіў у лік тых, хто на абласным этапе ўвайшоў у дзясятку лепшых. Сказаць, што заданні, з якімі давялося “ваяваць”, былі цяжкімі – не сказаць нічога. Але ён справіўся, і зусім не выпадкова – умее і любіць вучыцца. Спадзяецца звязаць лёс са сферай ІТ, таму на першых пазіцыях – дакладныя навукі. Ужо сёння старанна спасцігае азы праграмавання. Хоць кірунак, у якім хоча развівацца, абраў, вялікую ўвагу надае і гуманітарным дысцыплінам – літаратуры, гісторыі. Упэўнены: менавіта яны фарміруюць асобу.  

    Рэнат ганарыцца сваёй сям’ёй. Бацькі – Вольга Вацлаваўна і Сяргей Аляксандравіч – цікавыя людзі. Да адукацыі ставяцца як да найвялікшай каштоўнасці, гэтаму вучаць сына і дачку. Былыя жыхары Мінска некалькі часу таму пераехалі ў вёску Родзеўшчына, дзе займелі дом, гаспадарку. А, між іншым, С. А. Кагал – інжынер-будаўнік, які яшчэ ў юнацтве займеў патэнт на вынаходніцтвы. “Жаданне паглыбіцца ў свет дакладных навук у мяне ад таты”, – сцвярджае Рэнат і прызнаецца, што разам з бацькам вывучае ўстройства розных механізмаў, дапамагае пры рамонце аўтамабіля, добраўпарадкаванні дома.

    Нягледзячы на значную нагрузку, хлопец знаходзіць час і на творчую рэалізацыю, прымае ўдзел у школьных  мерапрыемствах, цікавіцца навінкамі кіно, слухае музыку, з’яўляецца прыхільнікам творчасці Джэка Лондана.

    Падчас размовы склалася ўражанне, што  гэта зусім дарослы чалавек. Удумлівы, нешматслоўны, мае ўласны погляд на рэчаіснасць, свабодна разважае на тэму кар’еры, сямейных адносін, не баіцца пытанняў наконт будучыні.

  У Рэната Кагала мноства мар і спадзяванняў. Алена Вікенцьеўна Ламака, з чыёй дапамогай дасягнуў першых перамог, верыць: жыццё яго будзе напоўнена мноствам цікавых падзей, а жаданне ісці ўперад паспрыяе сапраўднаму поспеху.

    Нядаўна стала вядома, што падчас другога этапу рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах у Рэната зноў лепшы вынік па фізіцы.

     Ёсць людзі, пасля сустрэчы з якімі душа нібы аздараўліваецца. Здаецца, і жыць, і дыхаць становіцца лягчэй. Сустрэць такіх – вялікая ўдача. А тут – адразу цэлая сям’я.

   У дом Віктара і Надзеі ШЫМАК з г. п. Івянец трапіла не выпадкова. Падказалі супрацоўнікі пассельвыканкама. “Напішыце пра іх, людзі ж проста цудоўныя, а дзеці – само зачараванне!” Тое, што матуля і тата выхоўваюць чацвярых нашчадкаў, ведала, але не чакала ўбачыць толькі дзяўчынак. Між іншым, усе яны аказаліся такімі прыгажунямі, што, калі сястрычкі ў поўным складзе адчынілі мне дзверы, аж дух захапіла. Дарэчы, юныя прынцэсы яшчэ і моцна падобныя адна на адну.

    Віктар Дзмітрыевіч і Надзея Генрыхаўна зусім маладыя людзі. Гаспадар нарадзіўся на Валожыншчыне, гаспадыня – з Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Абое – педагогі. У кожнага – пасведчанні аб заканчэнні педкаледжа і дыпломы педуніверсітэта імя М. Танка. Пазнаёмілі юнака і дзяўчыну сябры, прычым першая сустрэча не дала старту адносінам. А вось другая падарыла будучай пары сапраўдны шанц на сумесную будучыню. З гэтага моманту яны амаль не развітваліся, і ўжо праз паўгода справілі вяселле.

    Яшчэ халасцякамі дзяўчына і юнак марылі пра вялікую сям’ю, дзе будуць панаваць любоў, дружба, спагада, клопат, добры настрой і… творчасць. Справа ў тым, што Віктар і Надзея – мастакі. Маладая жанчына валодае літаральна ўсімі відамі рукадзелля – малюе, вышывае, шые, робіць эксклюзіўныя ўпрыгожанні. На сценах у кожным пакоі іх утульнага дома – яе работы. Ёсць і некалькі карцін, створаных рукамі Віктара. Ён, хоць выдатна ўмее маляваць, на творчыя праекты час знаходзіць рэдка. Часцей займаецца справамі рацыянальнымі. Большасць будаўнічых і аддзелачных работ у доме выканаў самастойна. З нуля ўзвёў гаспадарчыя пабудовы, абсталяваў дзіцячую пляцоўку. Разам муж і жонка займаюцца гародам, развялі курэй. Цікавую экскурсію асабіста для мяне правялі па падвале свайго дома. Такога багацця з разнастайных “закатак”  бачыць яшчэ не даводзілася. Гэта з улікам таго, што мой візіт адбыўся ў самым пачатку сезона нарыхтовак.

     У гаспадарчых клопатах дапамагаюць і дзяўчынкі. Старэйшая Вікторыя – зусім дарослая. Ад матулі пераняла ўменне ствараць прыгажосць рукамі. Яе малюнкі, у якіх пануюць пазітыў і радасць, выклікаюць захапленне. Многія з іх – удзельнікі розных выстаў. Акрамя таго, адзінаццацігадовая дзяўчынка стварае макеты інтэр’ераў, вырабляе лялек і адзенне да іх, спрабуе кухарыць, вучыцца іграць на цымбалах. У Вікі шыкоўнае пачуццё гумару. З іроніяй расказвае пра тое, як карыстаецца сваёй “уладай” у дачыненні да малодшых. Дарэчы, на будучыню будуе даволі амбіцыйныя планы. Не выключае, што стане кіраўніком. “Ну што рабіць, люблю камандаваць”, – са смехам каментуе такія дапушчэнні.

   Вераніка – прыроджаны філосаф. У яе малюнках адчуваецца сапраўдная індывідуальнасць і вельмі дарослы погляд на жыццё. А, між іншым, юнай мастачцы толькі дзевяць гадоў. Летуценніца, яна з цікаўнасцю паглыбляецца ў літаратурныя творы. Вельмі падрабязна гатова расказваць пра кожнага са сваіх любімых герояў. Мае здольнасць артыстычна перасказваць прачытанае. Ёсць у яе і, на мой погляд, незвычайнае для дзяўчынкі хобі – сабірае розныя канструкцыі з дэталяў канструктара “Лега”.   

    Кацюша адрозніваецца ад старэйшых сястрычак маўклівасцю, кучаравымі валасамі і тым, што яе інтарэс па-за рамкамі малявання. Марыць стаць балерынай. Чароўны свет складанага мастацтва з узросту немаўляці ўзяў у палон яе сэрца. Імкненне выказваць эмоцыі праз танец заўважны ў кожным руху, нават міміцы. Лёгкая, спрытная, шасцігадовая балерына дэманструе асобныя па, якія засвоіла на занятках харэаграфіі, і здаецца, што ў гэты час пераносіцца ў нейкую далеч, настолькі адухоўленым становіцца твар, а вочы свецяцца так, нібы ў іх адлюстроўваецца святло сапраўднай тэатральнай рампы.

     Маргарыце пакуль толькі тры гады. Відаць, што яна агульная пястуння. Нягледзячы на ўзрост, малая разумее гэта і нават карыстаецца сваім статусам любіміцы. З радасцю хінецца да кожнай з сястрычак. Як і Вікторыя з Веранікай, імкнецца да алоўкаў і фарбаў, старанна паўтарае рухі за Кацюшай. Не моцна любіць выконваць чыесьці загады, але самую старэйшую сястру слухаецца, відавочна, тая – вялікі аўтарытэт.

   У кожнай з дзяўчынак ёсць сваё асобнае кола прыяцеляў, але гэта не замінае ім сябраваць між сабой. Шымакі не былі б творчымі людзьмі, калі б усё, пачынаючы ад вядзення гаспадаркі да сямейных свят, не стараліся арганізоўваць неардынарна, весела і крэатыўна. У іх шмат радні, сяброў. З усімі падтрымліваюць шчырыя адносіны, кожнаму ў іх прасторным доме знойдзецца месца і нават роля падчас мерапрыемстваў, што ладзяцца з нагоды шматлікіх дзён нараджэння.

     Я, сама гаспадыня са стажам, не магла не пацікавіцца ў Надзеі, як вырашаюцца ў іх сям’і пытанні харчавання. Яна не бачыць у кухонных клопатах нічога надзвычайнага. Гатаваць любіць, дзяўчынкі імкнуцца ўдзельнічаць у стварэнні кулінарных шэдэўраў, ды і сам гаспадар калі-нікалі спрабуе паказаць свой талент повара. Дачушкі ў адзін голас хваляць татавы лянівыя галубцы. Маміны ж стравы амаль не абмяркоўваюцца. Як адзначыла Вікторыя, усё настолькі смачна, што прыдумаць новы камплімент ужо складана.

     Здаецца, Шымакі жывуць проста, але, разам з тым, ад усяго іх сямейнага ўкладу ідзе адчуванне сапраўднага парадку, планавасці і арганізаванасці. Самі яны аналізаваць сваё жыццё часу не маюць. Што і казаць, падымаць чацвярых дзетак няпроста, на дабрабыт патрэбны грошы. Вось і стараюцца шматдзетныя бацькі іх не толькі зарабіць, але і з розумам спажыць. Віктар працуе ў Пяршайскай школе, Надзея ж завіхаецца ва ўласнай майстэрні, нядаўна выйшла на працу ў дзіцячы сад. Ніхто не скажа, што жывецца ім лёгка, але ёсць адчуванне, што кожны, уключаючы дзяцей, існуе ў ладзе з сабой. Відаць, таму і пануе ў іх доме тое, чаго не хапае большасці з нас, –  сапраўдная гармонія.

     У Валожынскім краязнаўчым музеі працуе выстава беларускага скульптара, мастацтвазнаўца Валерыя Францавіча КАЛЯСІНСКАГА, які з’яўляецца членам Беларускага саюза мастакоў і членам Беларускага нумізматычнага таварыства.

    Творца скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў па спецыяльнасці “Скульптура”, пазней – аспірантуру. Працуе ў манументальнай, станковай мемарыяльнай скульптуры, медальерным мастацтве, а таксама – кераміцы. Для сваіх работ выкарыстоўвае бронзу, латунь, граніт, гіпс, гліну.

    Сярод найбольш вядомых работ – мемарыяльныя знакі Стэфану Баторыю ў Гродне, загінуўшаму экіпажу самалёта “Ілля Мурамец” у вёсцы Баруны Ашмянскага раёна, партрэты А. Міцкевіча, С. Манюшкі, А. С. Пушкіна. Творы В. Ф. Калясінскага знаходзяцца ў гісторыка-культурным музеі-запаведніку “Заслаўе”, Івянецкім музеі традыцыйнай культуры, Гродзенскіх гісторыка-археалагічным і гісторыі рэлігіі музеях, у прыватных калекцыях.

    На выставе прадстаўлены бюсты і рэльефы з гіпсу. Таксама тут знаходзіцца работа з граніту “Брадмайстар” дачкі скульптара Паліны і вырабы з гліны дзяцей, што займаюцца ў Валерыя Францавіча ў дзіцячай студыі “Майстэрня талентаў” у Пяршайскім сельскім цэнтры культуры.

      Неардынарна вырашылі правесці выхадны дзень 7 лістапада ўдзельнікі народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь”  ДУК “Валожынскі раённы цэнтр культуры”, да якіх далучылася і кіраўнік народнага аб’яднання майстроў “Скарбніца” Наталля Кліменак.

   Напачатку ўсе разам накіраваліся ў Вішнева, дзе ўсклалі кветкі і запалілі лампадкі на магілах двух слаўных творцаў-землякоў – Канстанцыі Буйло і Пятра Біталя, аддалі ім даніну памяці і пашаны.

    Пасля паехалі ў в. Адамова, дзе  сяброўка па “Руні” Людміла Садоўская ў былым доме бацькоў мужа стварыла ўласны Дом аўтарскіх работ – “ДАР”. Тут усе яшчэ раз пераканаліся, які шматгранна таленавіты, апантаны творчасцю чалавек Людміла Вячаславаўна. На ўсіх сценах залы вышытыя ёй карціны падабраныя па тэмах  і памерах, на секцыі падзелкі з розных матэрыялаў, а паміж усім – яе ж вершы.  Гаспадыня “ДАРа”  зрабіла своеасаблівую творчую справаздачу перад сябрамі па пяры, чытала свае  вершы-роздумы пра жыццё і лёс, важнасць дарыць людзям дабрыню і любоў.  І ў адказ пачула нямала добрых, шчырых слоў.  Галіна Гражынская, Валянціна Гіруць-Русакевіч, Марыя Шакун прачыталі свае сугучныя тэме  вершы.  Тут жа, за салодкім сталом, адбылася прэм’ера песні Наталлі Жызнеўскай  “Бацькаўшчына”, якую яна выканала пад уласны акампанемент на баяне, а прыпеў падхапілі ўсе.

    Духам творчасці, адданасці роднай зямельцы  і шчырага сяброўства была напоўнена гэтая сустрэча.

ООО «Адамово-Агро» является коммерческой организацией, созданной в результате продажи сельскохозяйственного производственного кооператива имени Черняховского, как имущественного комплекса убыточной сельскохозяйственной организации.

История организация началась с 31.12. 2013 года. В ООО «Адамово-Агро» созданы все условия для работников, как в рабочей среде, так и в жилищной.

ООО «Адамово-Агро» расположен в северо-западной части Минской области в 20 км от г. Воложин и 120 км от г. Минск. Центральная усадьба находится в д. Адамово.

Расстояние от центральной усадьбы до ближайшей железнодорожной станции Богданов – 15 км, до заготовительных пунктов: станция Воложин – 40 км.

Общая площадь сельскохозяйственных угодий 3 366 га, в том числе пашня – 2 302 га. За хозяйством закреплено 1 064 га луговых угодий, из них 743 га коренного улучшения. Распаханность сельскохозяйственных угодий составляет 52%.

Почвы в хозяйстве по механическому составу песчаные – 50%, легкосуглинистые – 7%, закамененные. Средний балл сельскохозяйственных угодий – 27,8, пашни – 32,5.

ООО «Адамово-Агро» специализируется на выращивании крупного рогатого скота, производстве молока, рапса, зерна. На 01.08.2025 года поголовье крупного рогатого скота составило 1 214 голов, в т.ч. коров – 528. 

На территории хозяйства имеется две молочно-товарные фермы по содержанию крупного рогатого скота.

 На территории хозяйства находятся:

ФАП (Фельдшерско-акушерский пункт) д. Адамово

Отделение РУП «Белпочта»

Исторический памятник войнам павшим во время войны.

Средний уровень заработной платы работающих в ООО «Адамово-Агро» в 2025 году- составил 1 283,1 руб.

Исполняющий обязанности директора – Стаселович Виктория Валерьевна Заместитель директора - Янюк Иван Владимирович

Адрес: 222342, п/о Адамово, Воложинский район, Минская область.

Тел.\факс: 8(01772) 62312

Бухгалтерия: 8(01772) 61864

Экономист \ отдел кадров: 8 (01772) 61097 2

С целью предупреждения пожаров и гибели людей на них работниками инспекции надзора и профилактики Воложинского районного отдела по чрезвычайным ситуациям проведены мониторинги состояния пожарной безопасности общежитий Воложинского района, подведомственных РУП «Воложинский жилкоммунхоз», ОАО «Воложинская райагропромтехника», Воложинское райпо, УЗ «Воложинская ЦРБ» и ЛДД-613 филиал ДЭУ-61.

При проведении мониторингов выявлены грубые нарушения: в общежитии УЗ «Воложинская ЦРБ» (г. Воложин, ул. М.Горького, 13) отсутствует система автоматической пожарной сигнализации; на двух общежитиях РУП «Воложинский жилкоммунхоз» (г. Воложин, ул. Чапаева, 41 и 49) не проводятся работы по проведению технического обслуживания системы автоматической пожарной сигнализации. Несмотря на это, во всех общежитиях встречаются такие нарушения, как недостаточное количество и (или) неисправность первичных средств пожаротушения, загромождение путей эвакуации, курение в неустановленных местах.

Выявленные в ходе мониторингов нарушения могут привести к возникновению пожара, к затруднению эвакуации, а также к невозможности тушения пожара первичными средствами пожаротушения. Отсутствие системы автоматической пожарной сигнализации, а также отсутствие работ по ее техническому обслуживанию, усложняют возможность обнаружения пожара на ранней стадии его развития, оповещения людей и управления эвакуацией.

За выявленные нарушения в отношении руководителей и должностных лиц, ответственных за пожарную безопасность будут приниматься меры воздействия с целью устранения выявленных нарушений.

Шаноўныя валожынцы і госці нашай зямлі!

Прыміце самыя сардэчныя віншаванні з нагоды дзяржаўнага свята –

Дня Кастрычніцкай рэвалюцыі.

     7 лістапада 1917 года – знамянальная дата ў летапісе многіх народаў. Кастрычніцкая рэвалюцыя адкрыла новую эпоху ў развіцці чалавецтва, зацвердзіла такія асноўныя прынцыпы, як права нацый на самавызначэнне, павагу да людзей працы, сацыяльную справядлівасць. Яна стварыла ўмовы для нацыянальнага адраджэння многіх народаў, утварэння Савецкага Саюза, забяспечыла Вялікую Перамогу ў вайне. Гэты дзень стаў сімвалам пераўтварэння жыцця, памяці пра энтузіязм першых савецкіх будоўляў, пакланення перад мужнасцю тых, хто абараняў Радзіму, хто верыў у светлую будучыню і ішоў на подзвіг у імя ідэі. Для нашай краіны падзеі той пары адкрылі шлях да нацыянальнага самавызначэння і ўласнай дзяржаўнасці.

    З імем Кастрычніцкай рэвалюцыі мы звязваем шматлікія перамогі, здзяйсненні і працоўныя дасягненні нашага народа, якія і дагэтуль працягваюць заставацца прадметам асаблівага гонару.

    Сёння Рэспубліка Беларусь упэўнена ідзе ўласным шляхам развіцця. Стваральная праца, імкненне да сацыяльнай справядлівасці, павага да гісторыі і традыцый – галоўныя фактары кансалідацыі беларускага грамадства.

     У гэты святочны дзень жадаю вам, вашым родным і блізкім моцнага здароўя, аптымізму, спакою і міру, новых здзяйсненняў і перспектыўных ідэй.

З павагай,

старшыня раённага выканаўчага камітэта

Мікалай Анатольевіч АСТРЭЙКА

Паважаныя жыхары Валожыншчыны!

Шчыра віншуем вас з Днём Кастрычніцкай рэвалюцыі!

    Ужо больш за стагоддзе аддзяляе нас ад гэтай знамянальнай даты, але і сёння яна не губляе свайго значэння.

    Гэта падзея стала пачаткам карэнных пераўтварэнняў у краіне, аказала значны ўплыў на ход сусветнай гісторыі і вызначыла лёс многіх народаў.

    Мы аддаём даніну павагі ўсім пакаленням савецкіх людзей, якія заклалі фундамент нашай эканомікі, адстаялі гонар і незалежнасць краіны ў гады ваенных ліхалеццяў, праславілі нашу дзяржаву дасягненнямі ў навуцы, культуры, спорце.

    Мы ганарымся працоўнымі подзвігамі, воінскім гераізмам, навуковымі адкрыццямі савецкага часу, імкнёмся захаваць і прымножыць усё лепшае, што дасталося нам ад продкаў, якія вызначылі сваімі прыярытэтамі такія каштоўнасці, як праца, справядлівасць, роўнасць.

    Жадаем вам, паважаныя землякі, моцнага здароўя, шчасця, поспехаў ва ўсіх справах, дасягненняў на карысць роднай Валожыншчыны і ў імя нашай любімай Радзімы!

І. С. МАРКЕВІЧ,

дэпутат Палаты прадстаўнікоўНацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусьшостага склікання,

М. В. РАДАМАН,

член Савета РэспублікіНацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусьшостага склікання