Воложинский районный
исполнительный комитет

12 жніўня ўдзельнікі “Заслужанага аматарскага калектыва РБ” фальклорнага гурта “Гасцінец” Ракаўскага ЦНТ прынялі ўдзел у ІІ Рэспубліканскім злёце работнікаў ДАІ у складзе каманды Мінскай вобл. Напачатку ўдзельнікаў злёту калектыў вітаў на пляцоўцы ЦНТ, пасля чаго ўсе накіраваліся да брацкай магілы, дзе адбыўся мітынг. У насычанай конкурснай праграме злёту “Гасцінцу” была вызначана роля арганізатараў абароны традыцыйнага падворку. На суд судзейскай калегіі было прадстаўлена абрадавае дзейства “Талака”. А таксама прэзентацыя стравы традыцыйнай кухні.

 Аксана Валер’еўна ШЧАРБАЦКАЯ – малады спецыяліст ААТ “Агра-Вішнеўскі”.

    Год назад яна прыступіла да няпростых, асабліва для дзяўчыны, абавязкаў загадчыка майстэрняў. Па-разумнаму ўпартая, працаздольная ўчарашняя студэнтка, нягледзячы на юны ўзрост, знайшла паразуменне з мужчынскім калектывам. Па сутнасці яна – забеспячэнец. Сабраць звесткі пра неабходныя дэталі, своечасова іх заказаць, трымаць на кантролі аплату рахункаў, арганізаваць дастаўку, пракантраляваць правядзенне рамонту… Вось далёка не поўны пералік яе абавязкаў. Як сама прызнаецца, спачатку ўсё гэта здавалася не проста цяжкім – немагчымым. Але паступова, пры падтрымцы кіраўніцтва і ўсёй вішнеўскай каманды справа пайшла. Трэба сказаць, адукацыя, атрыманая ў БДАТУ, моцна дапамагае – у яе дыпломе значыцца спецыяльнасць “Інжынер-менеджар”.

    Валожыншчына – новы жыццёвы гарызонт для прыгажуні з Фаніпаля. У калектыў сельгаспрадпрыемства гарадская дзяўчына ўпісалася добра. Сёння ў гаспадарцы працуе шмат моладзі. Ёсць жыллё, таму працоўным месцам дзяўчына задаволена. Галоўным выпрабаваннем лічыць першую ў жыцці ўборачную кампанію, да якой маральна рыхтавалася цэлы год. З пачынам Вас, Аксана Валер’еўна!

    Паглядзець, як працуе моладзь з «БРСМ», мы адправіліся на зернясклад ААТ «Суднікаўскі», які знаходзіцца ў вёсцы Пральнікі.

    Усяго на Валожыншчыне 6 студатрадаў, два з іх ужо скончылі працу, астатнія занятыя на сельскагаспадарчых работах. Хлопцы і дзяўчаты з суднікаўскай школы далучыліся да справы 7 жніўня, скончыць плануюць 23-га. Займаюцца ўборкай і навядзеннем парадку на аб’екце. Іх працоўны дзень – з 9 да 13 гадзін. Школьнікам падабаецца дапамагаць гаспадарцы, у наступным годзе яны збіраюцца таксама ўдзельнічаць ва ўборачнай кампаніі.

Ён збіраецца наведваць трэнажорную залу, катаецца на горным веласіпедзе і любіць ездзіць на рыбалку. Яна – захапляецца падарожжамі і замежнымі мовамі. А разам яны – сям’я фармацэўтаў  Дар’я і Павел БАЛАШЭНКІ.

    Дар’я планавала звязаць сваё жыццё з лінгвістычным універсітэтам. Але потым перадумала: яе бабуля доўга працавала фармацэўтам і падсказала дзяўчыне паступаць у медыцынскі. Павел з маленства марыў быць, як бацька, ветэрынарам. Сваякі параілі ісці ў фармацэўтыку. І вось так жыццёвы шлях прывёў абоіх у Магілёўскі дзяржаўны медыцынскі каледж на спецыяльнасць “Фармацыя”. Вучыцца было цяжка: каб не прыходзілася ночыць за канспектамі, яны рыхтаваліся да заняткаў і стараліся не завальваць сесіі.

     Хлопец закончыў навучальную ўстанову ў 2013 годзе. Падчас адпрацоўкі свайго размеркавання ў Дрыбіне пазнаёміўся ў студэнцкім інтэрнаце з будучай жонкай: сястра Паўла, таксама фармацэўт, жыла ў адным пакоі з Дар’яй. Спачатку ездзіў на спатканні з Дрыбіна ў Магілёў, потым увогуле пераехаў, каб быць бліжэй. Пажаніліся яны ў лютым 2017-га.

    Прыехалі ў Валожын разам на 3 гады – у Дар’і, выпускніцы гэтага года, мэтавае размеркаванне па Мінскай вобласці. Шукалі месцы працы ўдваіх: разглядалі варыянты ў Крупках, Мядзелі, Вілейцы. У выніку маладой сям’і атрымалася ўладкавацца тут.

    Павел і Дар’я жывуць у райцэнтры менш за месяц, але ўражанні склаліся самыя станоўчыя: маленькі горад з прыгожай прыродай. Хлопцу  звыкла – сам нарадзіўся і жыў у падобнай мясцовасці. У выбары працы не расчараваліся. Дар’я плануе працягваць адукацыю ў Беларускім дзяржаўным медыцынскім універсітэце завочна. Усё складаецца добра: работа прэстыжная, зарплата нядрэнная, здымная кватэра з добрым рамонтам. Разглядаюць як варыянт застацца жыць надалей у райцэнтры: у вялікіх гарадах шумна і небяспечна, а ў Валожыне можна спакойна гадаваць дзяцей.

В среду 16 августа с 14.00 до 15.00 в ГУО «Гимназия №1 г.Воложина» проводит выездной прием граждан начальник управления образования Минского облисполкома ГАЛИНА НИКОЛАЕВНА КАЗАК

Главным управлением торговли и услуг Минского облисполкома утвержден План основных мероприятий по организации торговли товарами школьного ассортимента в городах и районов к началу учебного 2017/2018 года.

          В настоящее время в 1391 объектах розничной  торговли Минской области осуществляется продажа товаров школьного ассортимента,                        в том числе в 981 системы потребительской кооперации.

          Дополнительно организована работа 41 отдела по продаже товаров школьного ассортимента. Кроме того организована работа 855 уголков первоклассников.

          В целях обеспечения населения товарами школьного ассортимента  к новому учебному 2017/2018 году с 15 июля 2017 года в регионах функционируют 88 школьных базаров, в том числе 38 постоянно действующих, 405 выставок - продаж.

         В торговой сети регионов области представлен ассортимент товаров для школьников, в том числе:

         швейных изделий производства ОАО «БелКредо»,                                    ОАО «Коминтерн», ОАО «Жлобинская швейная фабрика»,                             ОАО «Славянка», ОАО «Дзержинская швейная фабрика «Элиз»,                   ОАО «Надэкс», ЗАО «Калинка», ОАО «Юнона», ОАО «Надзея»,                       ОАО «Элод» и др.;

          трикотажных изделий производства ОАО «Бобруйсктрикотаж», ОАО «Свiтанок», ОАО «Полесье», ОАО «8 Марта» ЧТУП «Ромгиль», ОАО «Купалинка» и др.;

         обуви производства ОАО «Неман», ЗАО СП «Отико»,                             ЗАО «Сивельга», ОАО «Лидская обувная фабрика», СООО «Марко»,                   ЧП «Сан Марко» и др.

         Организациями торговли принимаются предварительные заказы на товары школьного ассортимента, организована продажа товаров в кредит, с рассрочкой платежа.

         Сумма «школьного портфеля» учащихся младших классов составит              от 175 до 735 рублей, а старшеклассников - от 230 до 870 рублей.                В эту сумму входят швейные и трикотажные изделия, обувь и школьные принадлежности.

      С целью разнообразия ассортимента предприятиями торговли закупается ряд товаров (не производимых в республике                                    или производимых в недостаточном количестве) у официальных импортеров: готовальни, карандаши, фломастеры, ручки запасные ампулы, краски, блоки, альбомы для черчения и другие.

       В целях наиболее полного обеспечения населения непродовольственными товарами, в том числе школьного ассортимента,            к началу нового 2017/2018 учебного года 12 августа 2017 г. - в г. Борисове состоялась специализированная ярмарка в которой приняли участие организаций торговли и общественного питания различных форм собственности, предприятий промышленности, бытового обслуживания населения, мастеров народных промыслов, индивидуальных предпринимателей и других.

         Аналогичные ярмарки пройдут:

         19 августа 2017 г. - в г. Слуцке, Вилейке, Молодечно;

         20 августа 2017 г.- в г. Вилейке;

         26 августа 2017 г.- в г. Жодино, Солигорске;

         27 августа 2017 г.- в г. Несвиже.

В Воложине свой профессиональный праздник отметили представители одной из самых ответственных, престижных, благородных, почетных и мирных профессий на земле - строители. Они строят не только дома, в которых будут жить счастливые семьи, в которых будут смеяться дети. Они своими руками создают будущее.

Воложинская районная организация РОО «Белая Русь» поздравила работников открытого акционерного общества «ПМК-188» с праздником. Председатель первичной организации Болвах Ольга Ивановна вручила активистам объединения ценные подарки.

Віктар Іванавіч НОВІК – вадзіцель КУП “Сівіца”. На сваім МАЗе ў першы дзень уборкі азімага рапсу перавёз 200 тон насення. Праца гэтага адказнага чалавека заўсёды высокапрадукцыйная. Калі рамонт, то так, каб доўгі час без паломак, калі падвоз корму жывёле – толькі своечасова. Калі ж гаворка ідзе пра ўборачную кампанію, тут Віктар Іванавіч увогуле незаменны. А ўсё таму, што вясковы працаўнік з дзяцінства прывучаны з павагай ставіцца да пачэснай справы па вырошчванні і зберажэнні ўраджаю.

    "Кожны раз сэрцам імкнуся сюды, на малую радзіму, і кожны раз баюся не паспець: гады прымушаюць задумвацца аб гэтым", – дзеліцца разважаннямі наш знакаміты зямляк, Герой Расійскай Федэрацыі Аляксей Мікалаевіч Бацян. Нядаўна разведчык чарговы раз прыехаў з Масквы ў суседнюю з роднымі для яго Чартавічамі вёску Пруднікі і правёў некалькі цудоўных гадзін на ўлонні прыроды разам са шматлікімі сваякамі.

    Сустрэцца з кавалерам ордэнаў Мужнасці і "За заслугі перад Айчынай" IV ступені, двух ордэнаў Чырвонага Сцяга, ордэна Айчыннай вайны I ступені, ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэна Віртуці Мілітары, уладальнікам медалёў «За баявыя заслугі» і «Партызану Айчыннай вайны» I ступені, якому сёлета споўнілася 100 гадоў, завітаў і старшыня раённага Савета дэпутатаў С. Ф. Глінскі. Ад імя раённай улады ён уручыў Аляксею Мікалаевічу падарунак-сувенір, а пасля пагутарыў з легендарным "маёрам Віхрам".

    Алаксей Мікалаевіч, нягледзячы на ўнушальны ўзрост, гадам стараецца не паддавацца: па сведчаннях сваякоў, вядзе актыўнае грамадскае жыццё, сустракаецца з патрыятычна настроенымі маладымі масквічамі, а таксама не мае промахаў у стралковых спаборніцтвах. Пры нашай сустрэчы ён падзякаваў за праяўляемую ўвагу, а таксама пажадаў раёну працвітаць і мацаваць дабрабыт. "З кожным маім прыездам радуюся за Валожыншчыну: год ад году яна харашэе, вабіць яркімі фарбамі, – зазначыў Герой Расіі. – Жадаю, каб так было і надалей. Упэўнены, яшчэ буду ганарыцца новымі поспехамі сваіх землякоў". Гэта пажаданне ўзаемнае, шаноўны Аляксей Мікалаевіч!

    На мінулым тыдні ў раёне прайшло выязное пасяджэнне абласнога савета дырэктараў ДП “Мінаблпаліва”, на якім былі падведзены вынікі работы паліўнай галіны за 6 месяцаў бягучага года. У мерапрыемстве прынялі ўдзел кіраўнікі 18 філіялаў на чале з генеральным дырэктарам Міхаілам Анатольевічам Шпакам.

    Напачатку ўдзельнікі азнаёміліся з асноўнай базай Валожынскага філіяла, якая размешчана па вуліцы Набярэжнай у райцэнтры, а пасля наведалі вытворчы ўчастак па выпуску пелетаў у вёсцы Філіпіняты.

    Як адзначыў кіраўнік галаўнога прадпрыемства М. А. Шпак, маршрут быў выбраны невыпадкова: філіял не першы год ходзіць у перадавіках, займае лідзіруючыя пазіцыі ў вобласці па асноўных паказчыках, больш за ўсіх мае прыбытку, працуе эфектна і эфектыўна. Крыніцай поспеху з’яўляецца зладжаная работа: калі ёсць сапраўдны кіраўнік на месцы, то ён і калектыў працаздольны падбярэ, і работу наладзіць.

    Ва ўсім гэтым можна было пераканацца падчас справаздачы, якую трымаў дырэктар Міхаіл Ігнацьевіч Радына. Усе даведзеныя планавыя паказчыкі прадпрыемства выканала. Што датычыцца ўзроўню мінулага года, нязначна зменшылі рэалізацыю торфабрыкету – усяго на 3 працэнты. Аднак не за гарамі новы ацяпляльны сезон, таму насельніцтва ізноў актывізавалася, і да канца года сітуацыя выправіцца. За 6 месяцаў бягучага года рэалізавалі 1733 тоны брыкету і амаль 4 тысячы кубаметраў дроў. Выручка склала 109,3 працэнта да ўзроўню мінулага года, чысты прыбытак – 102 тысячы рублёў (82 тысячы – у 2016 годзе), прыбытак ад рэалізацыі і аказання паслуг – 124 тысячы рублёў супраць 100 тысяч летась. Крыху недавыканалі планавы паказчык па экспарце тавараў: ламалася тэхніка, многа прастойвалі. За паўгода адгружана пелетаў на 14,5 тысячы еўра, у апошнія дні адпраўлены дзве машыны, яшчэ адна – стаіць на пагрузцы, а гэта дадаткова 66 тон, ці 4300 еўра. А пачыналі з заказчыка, які даваў 60 еўра за тону тавару, знайшлі другога – ужо за 62 еўра, а зараз паднялі цану да 65-і – такая вось канкурэнцыя дазволіла павысіць кошт адпраўляемай на экспарт прадукцыі.

    Выжываць толькі за кошт рэалізацыі торфабрыкету і дроў становіцца ўсё цяжэй, бо колькасць карыстальнікаў з кожным годам змяншаецца. Існуюць і праблемы разлікаў за торфабрыкет – заводы не хочуць даваць растэрміноўку, леснікі таксама пачынаюць патрабаваць перадаплату, што непрымальна для філіяла. Па аплаце існуе часовы інтэрвал: пасля набыцця трэба прадаць гэты брыкет ці дровы, атрымаць у казначэйстве розніцу ў цане і толькі пасля можна разлічыцца з пастаўшчыком. Пакуль існуе паразуменне з Белпалівагазам, дырэктарамі торфабрыкетных прадпрыемстваў. Але апошнім часам яны знайшлі збыт сваёй прадукцыі на цэментных заводах, якія перавялі з газу на торфабрыкет. І там да якасці брыкету прэтэнзій не існуе, бо яго яшчэ і раздрабняюць. На філіялах сітуацыя іншая: нараканняў з боку насельніцтва шмат.

    Трымацца на плаве дамагае бюджэтная падтрымка, за кошт якой пакрываецца розніца ў цане на паліва для насельніцтва. Ільвіную долю прыбытку складае аказанне транспартных паслуг, асабліва сельгаспрадпрыемствам раёна. Безумоўна, разлікі ідуць няпроста, аднак кіраўніцтва раёна  дапамагае пагашаць даўгі аграрыяў іншай прадукцыяй. На прадпрыемстве налічваецца 25 адзінак рухомай тэхнікі, прытым як у такіх жа філіялах па вобласці маюцца ўсяго па 2-3 адзінкі, ёсць прычэпы, прэсы. Дарэчы, тэхніка таксама патрабуе значных выдаткаў: каб падрыхтаваць адну машыну да тэхагляду, неабходна зрасходаваць каля 6-7 тысяч рублёў.

    Паступова з заняпаду выходзіць і далучаны ў студзені 2016 года Стаўбцоўскі ўчастак, кіруе якім жанчына – Вікторыя Пятроўна Янушкевіч. І кіруе, трэба сказаць, досыць паспяхова: там цяпер чысціня і парадак, на ўзроўні стала выканальніцкая і працоўная дысцыпліна. На чарзе – будаўніцтва новага склада для захоўвання прадукцыі, кошт якога складзе 25 тысяч рублёў. Нядаўна набылі туды новую машыну “Ніва” за 14 тысяч рублёў, таксама разлічваемся з даўгамі, што цягнуліся гадамі.

   У калектыве працуюць 50 чалавек, сярэднямесячная зарплата складае 645 рублёў пры раённым паказчыку ў 576 рублёў. Безумоўна, матэрыяльны стымул адыгрывае вялікую ролю, аднак усё ж галоўным у паспяховай рабоце з’яўляецца чалавечы фактар. Як расказаў М. І. Радына, за 17 гадоў кіраўніцтва ён ні разу не даў ніводнай вымовы, нікога не звольніў. І ад гэтага застаўся толькі ў выйгрышы. Людзі даражаць сваім працоўным месцам – стараюцца апраўдаць давер і не падвесці калектыў.