Воложинский районный
исполнительный комитет

Першае ўпамiнанне ў летапiсах аб вёсцы Дубіна датуецца 1496 годам, а значыць, сёлета ёй спаўняецца 525 гадоў. Гэта даволi сталы ўзрост.

За час існавання населены пункт і яго наваколле вельмі змянiліся. Многiя жыхары, як птушкi, выпырхнулi з роднага гнязда i разляцелiся па свеце. Але для кожнага чалавека, дзе б ён ні жыў, няма мясцiн, даражэйшых за край, дзе нарадзiўся i правёў дзяцінства, юнацтва. Таму да юбiлею рыхтуюцца не толькi цяперашнiя насельнікі вёскі, але i тыя, хто некалі пачынаў свой шлях з яе мілых сэрцу сцяжынак.

   Энтузiясты вырашылi падарыць усiм, чый лёс звязаны з гэтым населеным пунктам, кнiгу “Ёсць такая Дубiна”. Вельмi хочацца, каб традыцыi цёплай дубiнской гасцiннасцi перадавалiся i множылiся з году ў год, прыгажэла вёска і квiтнелi яе таленты. Каб тыя, хто тут жыве, змаглi акунуцца хоць на момант у мінулае стагоддзе, адчуць духоўную сувязь са сваімі здольнымi і добразычлiвымi продкамі.

    З даўнiх часоў Дубiна была мястэчкам таленавiтых майстроў, што слылi на ўсю акругу. Не было такой справы, якой бы тут не валодалi дасканала. Умельцы бралі вучняў і перадавалi ім свае веды. Калi пачынаеш успамiнаць жыхароў вёскi пачатку ХХ стагоддзя, размовы з iмi, агортвае гонар i задавальненне, што ты меў шчасце размаўляць з гэтымі людзьмі, пераймаць іх вопыт адносiн да жыцця, да працы. Магчыма, чыстае дубiнское паветра сеяла i сее таленты на роднай зямлi.

   Уздоўж могiлак, праз балота за Дубiной-Юрздыцкай iснуе дастаткова глыбокi i шырокi яр. Калi асушалi балота, частку яго сумясцiлi з валавай канавай. У дзяцiнстве мы часта бегалi туды за чаромхай, гулялi ў хованкi, але нiхто нават не згадваў аб тым, што гэта рэчышча некалi даволi паўнаводнай ракi з назвай Дубiна, якая з’яўлялася прытокам Заходняй Бярэзiны. Выток яна брала з крынiчкi, якая б`е амаль у самым пачатку вёскi Рачаняты. Уздоўж берага пралягала дарога да вёскi Замосце. Такія звесткi адшукала ў архiвах у Вiльнi i падзялiлася з намi зямлячка, цяпер жыхарка Лiтвы Галiна Васiльеўна Jukubauskion (Мучынская). Мяне вельмi ўразiлi такiя вялiкiя змены ландшафту, і я не змагла не прысвяцiць прыгажунi, хоць i былой, вершаваныя радкi.

РАКА ДУБIНА

Я бегала дзяўчынкай басаногай,

Каб зачарпнуць далонямi з крынiцы,

Ды, кружачы ў гармонii з прыродай,

Вадзiцы чыстай з прыгаршчы напiцца…

Зямелька даравала нам, нашчадкам,

У даўнi час, не захавала памяць,

Раку, каб край вадзiцай прычашчала,

Застаўся яр, ён прыгажосцю вабiць…

Яна пятляла ў берагах духмяных

Памiж лугоў, балотаў, праз каменнi.

Як дзiцянятка, слёзы паслухмяна

Матулi несла, у агмень сямейны…

З Беразiной Заходняю супольна

Дурачылася грабянькамi пены,

Разносiла рабiзну, бы свавольнiк,

Спявалi берагi ёй гiмн хвалебны.

Стаю сягоння на вярху адхона,

Крыху смуткую i зайздрошчу продкам.

Мне сэрца цвялiць успамiн, вядома,

Сляза шчаку казыча ненарокам.

Лунае на адхонах водар церпкi,

Вiтае ў край наш дзень многагалосы,

Ручай схавалi берагi, бы вейкi,

Пакiнула рака яго, як слёзы.

Жыццё квiтнее ды, як снег вясеннi,

Адходзiць у нябыт, нiшто не вечна.

Вось так i нас заўжды, без тлумачэння,

Вяртае на аблокi шлях наш Млечны…

Марыя МУЧЫНСКАЯ,

ураджэнка вёскi Дубiна

Амаль 25 гадоў свайго жыцця аддаў службе выратавання старшы прапаршчык унутранай службы запасу Анатоль БІТЭЛЬ. Да выхаду на заслужаны адпачынак ён быў камандзірам аддзялення пажарнага аварыйна-выратавальнага паста № 15 вёскі Сакаўшчына.

Анатоль Вацлававіч у юнацтве нават і не думаў, што будзе працаваць у сілавых структурах. Розныя варыянты разглядаў. Але калі вярнуўся ў 1994 годзе з войска, нейкае ўнутранае пачуццё падказала, што ён павінен стаць выратавальнікам. Больш годнай і патрэбнай прафесіі для сябе не ўяўляў. І цяпер, ужо на пенсіі, мужчына ўпэўнены: ён зрабіў правільны выбар.

    Службу малады чалавек распачаў у 1995 годзе на пасадзе камандзіра аддзялення асобнага паста ваенізаванай пажарнай службы вёскі Падбярэззе. Пасля праходжання першапачатковай падрыхтоўкі быў пераведзены камандзірам аддзялення асобнага паста вёскі Сакаўшчына. У баявым разліку была ўсяго адна машына АЦУ-10(3307). Толькі праз два гады атрымалі рэзервовую АЦ 30(5312)106В. З часам аснашчанасць машын палепшылася, ды і аўтапарк абнавіўся. У 2017 годзе ў падраздзяленні з’явіўся АТ 5,0-40(530905) МАЗ, дзякуючы чаму працягласць працы на пажары без запраўкі цыстэрны павялічылася ўдвая. За гады ручны інструмент змяніўся на механізаванае абсталяванне: бензарэзы, бензапілы, гідраўлічны “Holmatro”. Сталі іншымі і бытавыя ўмовы, аднавіўся навучальны клас і пункт сувязі паста.

    Першым для Анатоля Вацлававіча пажарам стала загаранне дома ў вёсцы Стайкі. Як аказалася, гаспадары наводзілі парадак на прысядзібным участку, спальвалі смецце, але з-за ветранага надвор’я вогненная стыхія выйшла з-пад кантролю. Дзякуючы зладжаным дзеянням асабовага саставу, удалося адстаяць дом і гаспадарчую пабудову. На шчасце, людзі тады не пацярпелі.

    Адным з самых запамінальных выпадкаў за гады службы стаў пажар у Лаўскім Бродзе, дзе гарэла поле з пажніўнымі рэшткамі. Там была задзейнічана вялікая колькасць тэхнікі. І ўсё б скончылася значна хутчэй, калі б не парывісты вецер, які імгненна падхопліваў агонь і разносіў яго па ўсім полі. Існавала пагроза не толькі для жыхароў вёскі, але і для выратавальнікаў.

    Анатоль Вацлававіч вывучыў не адзін дзясятак маладых байцоў. І кожны з іх з асаблівай павагай ставіцца да свайго настаўніка, чалавека, які дапамог зразумець усе асаблівасці і тонкасці пажарнай службы. Калегі аднагалосна характарызуюць мужчыну як майстара сваёй справы і яркі прыклад для маладога пакалення.

     Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Анатоль Бітэль узнагароджаны медалём “За бездакорную службу” III ступені, а таксама нагрудным знакам Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь “Выдатнік”, падзякамі райвыканкама, раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях, Мінскай абласной арганізацыі ТВВОД.

Аляксей САДОЎСКІ – камандзір аддзялення пажарнай аварыйна-выратавальнай часці № 1 Валожына, у раённым аддзеле па надзвычайных сітуацыях служыць ужо тры гады.

Да гэтага Аляксей Леанідавіч працаваў трэнерам-выкладчыкам па дзюдо. Працаваць з дзецьмі маладому чалавеку падабалася, але не хапала адрэналіну. Хацелася чагосьці новага, чаго яшчэ не спрабаваў. Таму, калі прапанавалі пайсці служыць у МНС, ён згадзіўся. І не памыліўся: усе чаканні апраўдаліся. Толькі вельмі цяжка бачыць гора людзей, кожнаму хочацца дапамагчы, але бывае такое, што з-за позняга паведамлення аб пажары не заўсёды гэта ўдаецца.

    Спачатку складана было прывыкаць да новага віду дзейнасці, калектыву. Але, калі ёсць надзейныя таварышы, усё абавязкова атрымаецца. Асабліва Аляксей Леанідавіч удзячны Вадзіму Пасеку, які тады быў камандзірам аддзялення. У любую хвіліну можна было звярнуцца да гэтага чалавека па дапамогу. Ён спакойным тонам, без мітусні ўсё тлумачыў і паказваў.

    Першы пажар для маладога чалавека адбыўся, калі праходзіў навучанне ў цэнтры ІППК у Светлым Гаі. Гарэў жылы дом. Да сённяшняга дня ён памятае тое жудаснае хваляванне, усплёск адрэналіну і моцнае жаданне хутчэй дапамагчы, не спазніцца. Але больш запомніўся выезд на першае дарожна-транспартнае здарэнне. Тады ў аварыі вельмі моцна пацярпеў чалавек і трэба было яго дэблакаваць з аўтамабіля. Гэта вельмі страшнае відовішча.

    За непрацяглы час службы Аляксей Садоўскі зарэкамендаваў сябе як адказны і дысцыплінаваны работнік. Калегі цэняць яго за гатоўнасць у любую хвіліну прыйсці на дапамогу. Малады чалавек з’яўляецца членам каманды аддзела па гіравым спорце і лыжах, якая ў 2019 годзе ў спаборніцтвах па шматбор’і выратавальнікаў заняла ганаровае 1-е месца.

Маёр унутранай службы запасу Алег Іванавіч СКАДОРВА свой нялёгкі, але цікавы шлях распачаў у далёкім 1997 годзе з пасады начальніка асобнага паста ваенізаванай пажарнай службы вёскі Сакаўшчына. Наступныя 19 гадоў прысвяціў папярэджванню і ліквідацыі пажараў на роднай зямлі, амаль 10 з іх – на пасадзе начальніка Валожынскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях.

Скончыўшы Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут, малады чалавек пяць гадоў працаваў па спецыяльнасці. У 2006 годзе ён атрымаў другую вышэйшую адукацыю – “Папярэджанне і ліквідацыя надзвычайных сітуацый”.

    З асаблівай цеплынёй Алег Іванавіч успамінае гады пачатку сваёй кар’еры ў РАНС, калі быў малады, поўны сіл і энергіі. Здаралася рознае, але самыя незгладжальныя ўражанні пакінулі ў яго надзвычайныя сітуацыі, у ліквідацыі якіх сам прымаў удзел. Гэта пажар на льнозаводзе, загаранне склада на свінакомплексе СТАА “Данпрод”, прарыў дамбы ў Валожыне, абвальванне корпуса цэнтральнай раённай бальніцы, праходжанне па тэрыторыі раёна цыклону “Хаўер”. Мужчына гаворыць, што самымі напружанымі і складанымі для яго былі і застаюцца здарэнні, на якіх гінуць людзі, у асаблівасці, калі ахвярамі агню аказваюцца дзеці.

    За час службы Алегу Іванавічу даводзілася займацца рознымі відамі дзейнасці: ліквідацыяй надзвычайных сітуацый, праверкай аб’ектаў і жылога сектара, правядзеннем дазнання па пажарах, пошукам людзей, што згубіліся ў лесе, тушэннем тарфянікаў, выступаць перад працоўнымі калектывамі прадпрыемстваў і арганізацый. У нашага героя ніколі не было нарміраванага працоўнага дня: часта на выклікі неабходна было ехаць і ноччу, і ў выхадныя. Сям’я заўсёды ставілася да гэтага з разуменнем, дома чакалі жонка, два сыны і дачка.

    Служба Алега Іванавіча на пасадзе начальніка райаддзела прыйшлася на перыяд развіцця гарнізона па ўсіх напрамках дзейнасці. Мадэрнізавалася тэхніка, паляпшаліся бытавыя ўмовы службы работнікаў. “На рэйкі” была пастаўлена сістэма папярэджання і ліквідацыі надзвычайных сітуацый. Вопытныя выратавальнікі і ветэраны аддзела да гэтага часу ўдзячныя былому камандзіру за яго працу і яе вынікі.

    За добрасумленнае выкананне службовых абавязкаў Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь герой нашага артыкула ўзнагароджаны медалём “За бездакорную службу” III ступені, таксама неаднаразова заахвочваўся кіраўніцтвам Мінскага абласнога ўпраўлення і Міністэрства па надзвычайных сітуацыях. Мае шмат грамат, медалі “Ветэранская падзяка” і юбілейныя, нагрудныя знакі “За заслугі”, “15 год органам і падраздзяленням, падначаленым МНС Рэспублікі Беларусь”.

СШ № 1 г. Валожына – установа адукацыі, якая апошнія гады нясе самую значную нагрузку ў сэнсе колькасці вучняў сярод гарадскіх школ. Пасля таго, як за магазінам “Еўраопт” узнік цэлы мікрараён,  вучнёўскі калектыў расце з кожным годам.  Таму калектыву настаўніцкаму даводзіцца напружана працаваць і па арганізацыі вучэбна-выхаваўчага працэсу, і вырашаць мноства пытанняў па занятасці  гадаванцаў у пазаўрочны час.

У гэтым кірунку аднаго энтузіязму і крэатыву педагогаў недастаткова, неабходна аднаўленне матэрыяльнай базы. У прыватнасці, як адзначыла дырэктар установы Ірына Чаховіч, даўно выспела патрэба ў мадэрнізацыі школьнага стадыёна – любімага месца баўлення вольнага часу большасці хлопчыкаў і многіх дзяўчынак.

   У пачатку лета па сумесным рашэнні райвыканкама і Федэрацыі футбола школе выдзелена дапамога для абсталявання футбольнага поля ў выглядзе спецпакрыцця (штучнай травы), кварцавага пяску, варот і агароджы. Работы і некаторыя іншыя матэрыялы, што задзейнічаны пад аснову для поля, аплачаны са спецрахунка ўстановы адукацыі. Арганізацыя, што выйграла тэндар на правядзенне бягучага рамонту,  – ДРБУ № 167.

    Майстар рамонтнай брыгады Міхаіл Каляда патлумачыў: задача  рамонтнікаў толькі на першы погляд здаецца лёгкай. На самай справе да абсталявання футбольных палёў маюцца адпаведныя патрабаванні. Напрыклад, паверхня павінна быць ідэальна роўнай. Не дапускаецца нават мінімальных ваганняў узроўню. Таму для таго, каб атрымаць станоўчы водгук Федэрацыі, якая пільна сочыць за аб’ектамі, у абсталяванні якіх прымае ўдзел,  брыгадзе дарожнай арганізацыі давялося пастарацца. Зараз работа ўжо на стадыі завяршэння. Роўнасць паверхні дасягнута з дапамогай спецыяльнага прыбора невеліра.

    Мы засталі прадстаўнікоў ДРБУ №167, калі яны рабілі, так бы мовіць, апошнія штрыхі перад тым, як прадстаўнікі арганізацыі-спонсара прыступяць да раскатвання пакрыцця. Наступным крокам будзе пасыпанне штучнай травы кварцавым пяском, што забяспечыць  пад’ём травінак. Пасля чаго ўстановяцца вароты і агароджа. Затым неабходна будзе забяспечыць парадак на астатняй частцы стадыёна, і яшчэ да пачатку навучальнага года юныя аматары фізічнай культуры змогуць менавіта тут бавіць вечары.

Калісьці будынак аўтавакзала быў адным з архітэктурных упрыгожанняў нашага горада. Для свайго часу і вонкавы выгляд, і ўнутранае ўбранства яго лічыліся досыць крэатыўнымі. Аднак гады без капітальнага рамонту зрабілі сваю справу. Вакзал даўно перастаў адпавядаць патрабаванням сучаснасці. Жыхары раёна, асабліва тыя, што карыстаюцца паслугамі грамадскага транспарту, пачалі выказваць нараканні адносна адсутнасці эстэтыкі і камфорту ў вялікім і зараз ужо вельмі няўтульным памяшканні.

І вось нарэшце валожынцы дачакаліся станоўчых зрухаў у застарэлай справе – у бягучым месяцы распачаліся работы па поўнай рэканструкцыі вакзала і прывакзальнай тэрыторыі. Прыемна, што ўся справа па наданні новага жыцця аднаму з галоўных гарадскіх капітальных збудаванняў знаходзіцца ў руках менавіта валожынскай арганізацыі. Тэндар выйграў калектыў ДРБУ № 167. Менавіта з гэтай арганізацыяй упраўленне капітальнага будаўніцтва райвыканкама заключыла дагавор на выкананне будаўніча-мантажных работ падчас рэалізацыі праекта.

Нядаўна мы наведаліся на аб’ект, каб пацікавіцца арганізацыяй і тэмпамі рэканструкцыі. Пашанцавала сустрэцца з прарабам Андрэем Ліштванам, які правёў нас на тэрыторыю, дзе ўжо бачны некаторыя элементы будучага добраўпарадкавання. У будынак трапіць не ўдалося, ды, шчыра кажучы, і жадання не ўзнікла – вядзецца дэмантаж страхі і некаторых іншых канструкцый.

У дзень нашага візіту на аб’екце працавалі 20 чалавек. Як паведаміў Андрэй Міхайлавіч, па меры неабходнасці колькасць задзейнічанага персаналу плануецца павялічваць. Што тычыцца тэрміну завяршэння такога маштабнага пачынання, то, у адпаведнасці з графікам, адноўлены вакзал прыме пасажыраў яшчэ да наступлення новага года. Неабходна зазначыць: канчатковы варыянт будзе поўнасцю адпавядаць патрабаванням па стварэнні безбар’ернага асяроддзя, што, безумоўна, парадуе людзей, якія маюць праблемы з перамяшчэннем у прасторы.Ведаю, многія валожынцы ледзь не на кафейнай гушчы гадаюць, ці захаваюцца каменныя кладкі, што доўгі час з’яўляліся адметнасцямі валожынскага вакзала. Прызнаюся, паважаныя чытачы, дызайн-праект у руках не трымала, аднак, па словах спецыяліста, і канструкцыйнае, і  колеравае рашэнне зменяцца кардынальна.

Жыхары вуліцы Маладзёжнай аграгарадка Гародзькі – людзі дружныя і гасцінныя, сапраўдныя гаспадары. Працаваць і адзначаць святы ўмеюць як ніхто.

Напярэдадні Новага года іх творчы падыход да святочнага ўбранства дамоў і прысядзібных участкаў ацаніў старшыня райвыканкама Яўгеній Круковіч. Яўгеній Міхайлавіч асабіста выказаў падзяку гародзькаўскім актывістам і тут жа прапанаваў ім выбраць сабе падарунак ад раённай улады.  Разумныя, практычныя людзі, што ўмеюць лічыць не толькі ўласныя грошы, але і ашчадна ставіцца да дзяржаўных рэсурсаў, параіліся і спыніліся на аздабленні дзіцячай пляцоўкі. Патрэбна адзначыць, што ў большасці жыхароў вуліцы дзеці даўно выраслі, а ўнукі, калі яны ёсць, жывуць не ў Гародзьках, аднак у цэлым у вёсцы дзяцей шмат, і месца іх адпачынку не можа не турбаваць кожнага, хто клапоціцца пра будучыню роднай Валожыншчыны і краіны ў цэлым. У выніку ў самым цэнтры населенага пункта з’явіліся яркія, дабротныя аб’екты для дзіцячых забаў. Юныя жыхары і госці вёскі з задавальненнем гушкаюцца на арэлях, коўзаюцца на горцы, робяць практыкаванні на турніках, а іх таты і матулі, дзядулі і бабулі з замілаваннем назіраюць за імі з альтанкі ці лавак, што спецыяльна размясцілі ў цяньку ля клёнаў і рабін.

    Дарэчы, на раённым Свяце працы старанні дружнага калектыву суседзяў былі адзначаны спецыяльным дыпломам, які атрымала старшыня  сельвыканкама Ганна Садоўская.

На надзоре государственного учреждения «Воложинский центр гигиены и эпидемиологии» (далее – Воложинский РЦГиЭ) находится 17 субъектов хозяйствования занимающихся первичной переработкой древесины, или изготовлением изделий из древесины.

В ходе проведенных надзорных мероприятий по соблюдению требований санитарно-эпидемиологического законодательства  на дерево-обрабатывающих предприятиях района по выполнению протокола видеоконференции по вопросу организации мониторинга за работой деревообрабатывающих производств в районах Минской области от 13.07.2021 года за период 13.07.2021 по 21.07.2021 года  были выявлены следующие нарушения: не было организовано проведение измерений производственных факторов на рабочих местах в рамках выполнения программы производственного контроля ООО «ВВТ-Компани», ЧП «Вудкраун», ИП Калугин В.И. 

Не были получены санитарно-гигиенические заключения на осуществляемые работы и оказываемые услуги: ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ», ИП Романюк А.Н., ООО «ВВТ-Компани», ИП Калугин В.И., ЧП «Вудкраун».

Выявлялись нарушения в санитарно-техническом и санитарном состоянии производственных  зданий, цехов, бытовых помещений, а именно: необходим ремонт бытового помещения в: ЧТУП «Константа-сервис», ООО «ВВТ-Компани», ЧТУП «Стаселович».  Нуждались в уборке бытовые помещения ИП Романюк А.Н. Отсутствовала мебель и бытовая техника в бытовых помещениях ЧУП «ГривиалТрейд». ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ» – отсутствовали бытовые помещения.

На момент мониторинга не были обеспечены спецодеждой работающие:  ООО «ВВТ-Компани», ИП Романюк А.Н., ЧП УП «СтройПил-Раков», ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ», ЧУП «ГривиалТрейд», ИП Калугин В.И.

Не были укомплектованы универсальные аптечки в: ООО «ВВТ-Компани», ЧТУП «Стаселович», ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ», ИП Калугин В.И., ЧП «Вудкраун».

На момент осмотра не всеми работниками пройден обязательный медосмотр: ООО «ВВТ-Компани», ИП Романюк А.Н., ЧПТУП «СтружГрупп», ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ», ЧУП «ГривиалТрейд», ИП Калугин В.И.

Выявлялись  нарушения  в содержании производственной и прилегающей территорий – не организована своевременная  очистка территории от отходов производства, очистка территорий прилегающих к циклонам и цехам, обустройстве контейнерных площадок, покосу сорной растительности и другое: ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ», ООО «ВВТ-Компани», ИП Романюк А.Н., ЧТУП «Стаселович», ОДО «Лестопэнерго», ЧТПУП «Функе-Бел», ЧП УП «СтройПил-Раков», ЧТУП «Константа-сервис», ГЛХУ «Воложинский лесхоз» МУ «Богданово», ПМУ «Клим», ЧУП «ГривиалТрейд», ИП Калугин В.И., ЧП «Вудкраун», ЧТПУП «Функе-Бел», ЧПТУП «СтружГрупп», ООО «ФорестГрин».

Отсутствие необходимых условий труда на указанных предприятиях создаёт угрозу жизни и здоровью работников, может привести как к росту общей заболеваемости, так и к развитию профессиональных заболеваний.

По итогам проведенного мониторинга за период с 13.07.2021 года по 21.07.2021 года: направлено 17 рекомендаций об устранении выявленных нарушений. Недостатки, указанные в рекомендациях на текущий момент находятся в стадии устранения. За не исполнение мероприятий ранее данных рекомендаций направлено 2 предложения о привлечении к дисциплинарной ответственности виновных должностных лиц в ЧП УП «СтройПил-Раков», ЧПТУП «СтружГрупп», привлечены к административной ответственности должностные лица ООО «ТоргМаркетЭкспорт», ИП Калугин В.И., ЧТУП «Стаселович», ООО «ЭЛЬ БРУС КОМ».

За истекший период 2021 года работниками санитарной службы проведено 29 мониторингов деревообрабатывающих предприятий. Направлено: 29   рекомендаций, 5 предложений о привлечении к дисциплинарной ответственности, 6 должностных лица подвергнуто административному взысканию, подготовлено 3 информации в ведомства, 2 информации в Воложинский райисполком.

Мероприятия профилактического и предупредительного характера за соблюдением законодательства Республики Беларусь в области санитарно-эпидемиологического благополучия населения на субъектах хозяйствования продолжатся.

Врач-гигиенист                                           Булова Н.М.

В  ГУО "Дошкольный центр развития ребенка г.п. Ивенец"  прошло мероприятие с детьми средних и старших групп “Королевство шахмат” посвященное Международному дню шахмат.

Шахматы – это целый мир со своими законами и легендами. Это древняя игра настолько глубока, что в ней могут найти себя самые разные люди, в том числе и дети. Игра в шахматы дисциплинирует мышление, воспитывает сосредоточенность, но самое главное – это развитие памяти. Ребёнок, обучающийся игре в шахматы становится собраннее, привыкает самостоятельнее думать, принимать решения.

Знакомство детей с шахматами и сама игра «Шахматы» доставила детям много радости, удовольствия и дала толчок для их дальнейшего умственного развития.

Дидактические игры «Собери шахматное поле», «Поставь шахматы по образцу», предложенные детям среднего дошкольного возраста вызвали еще больший интерес к игре в «Шахматы».

Шахматы – замечательный повод для общения, способствующий углублению взаимопонимания, укреплению дружеских взаимоотношений.