Воложинский районный
исполнительный комитет

У Валожыне прайшла VIІ справаздачна-выбарная канферэнцыя раённай арганізацыі грамадскага аб’яднання “Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі”.

У пачатку мерапрыемства да прысутных у зале раённага Цэнтра культуры з вітальным словам звярнулася начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Ірына Жданюк. Яна падкрэсліла значнаць маладзёжнай арганізацыі ў грамадскім жыцці краіны. Таксама ў рабоце форуму прынялі ўдзел прадстаўнік абкама Ніна Глінская, старшыня раённага аб’яднання прафсаюзаў Вераніка Загорская, начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Святлана Ракавец.

   Падчас канферэнцыі дэлегаты разгледзелі наступныя пытанні:

• Аналіз дзейнасці раённай арганізацыі ў 2017-2021 годзе.
• Аб выбранні раённага камітэта БРСМ.
• Аб выбранні раённай кантрольнай камісіі БРСМ.
• Аб выбранні дэлегатаў на Мінскую абласную канферэнцыю БРСМ.
• Об прыняцці заявы (звароту) дэлегатаў раённай канферэнцыі.

    Па першым пытанні выступіў Уладзімір Ціханоўскі, які на працягу двух гадоў узначальваў раённую арганізацыю. Уладзімір Паўлавіч адзначыў: валожынская арганізацыя налічвае 38 пярвічак, а гэта 1280 юнакоў і дзяўчат, што маюць членства ў іх. Падчас даклада былі пералічаны асноўныя грамадска-палітычныя, культурныя і спартыўныя акцыі і мерапрыемствы, што ладзіліся па ініцыятыве ці з удзелам БРСМ. Прагучалі цёплыя словы ў адрас пярвічных арганізацый, якія заўсёды ў авангардзе маладзёжных спраў раёна. Гэта пярвічкі Івянецкай і Гародзькаўскай  школ, СШ № 1, СШ № 2 г. Валожына, гімназіі № 1, сельскагаспадарчага ліцэя.

   Дэлегаты заслухалі таксама даклады сакратара пярвічнай арганізацыі ліцэя Веранікі Фясюн, старшыні раённай кантрольнай камісіі БРСМ Веранікі Загорскай, старшыні мандатнай камісіі Вікторыі Трахімовіч.

Раённы камітэт БРСМ абраны ў наступным складзе:

Вікторыя Петрашкевіч – галоўны бухгалтар РК БРСМ,

Уладзіслаў Шулякоў – педагог-арганізатар Пугачоўскай школы,

Вікторыя Трахімовіч – загадчык аддзела маркетынгу райбібліятэкі,

Ганна Канановіч – галоўны спецыяліст аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі,

Алеся Радвіловіч – інспектар інспекцыі РАНС,

Ігар Шарко – загадчык гаспадарчай часці РЦК,

Яна Ярота – педагог-арганізатар СШ № 1 г. Валожына.

У раённую кантрольную камісію ўвайшлі Вераніка Загорская, Святлана Белановіч (эканаміст жылкамунгаса), Алена Процкіў (метадыст упраўлення па адукацыі, спорце і турызме).

     На абласной канферэнцыі моладзь Валожыншчыны прадставяць:

Вікторыя Пятровіч, Уладзімір Ціханоўскі, Артур  Сняжко, Уладзіслаў Шулякоў, Кацярына Калоша, Юлія Васілеўская, Ігар Шарко, Дар’я Пашкоўская, Дар’я Журкевіч, Вераніка Фесюн.

   Зварот удзельнікаў канферэнцыі да юных жыхароў Валожыншчыны прачытала вучаніца 11 класа СШ № 2 г. Валожына Ганна Шакун.

   На прыканцы форуму Уладзімір Ціханоўскі ўручыў лісты з падзякай і памятныя падарункі найбольш актыўным удзельнікам мерапрыемстваў, што праходзілі пад эгідай БРСМ. На сцэну падняліся прадстаўнікі тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, ліцэя, валанцёры Артур Сняжко, Іван Сухадолец. Падзякай адзначана таксама Ганна Канановіч.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ

Фота аўтара і Сяргея БОБРЫКА

Как и в советские времена, когда родилось и сложилось студотрядовское движение, оно остается у современной учащейся молодежи востребованным и популярным.

В государственном учреждении образования «Воложинский сельскохозяйственный профессиональный лицей» который год функционирует студенческий отряд имени Павла Подреза.

В целях приобщения к общественно полезному труду и получения трудовых навыков учащиеся лицея активно работают, где имеют возможность не только вариант официального заработка, но и просто обрести новых друзей. За период работы отряда их ожидают насыщенные трудовые будни и веселый совместный досуг. Для некоторых лицеистов работа в студенческом отряде стала дебютом, но для большинства идет уже не в первый раз. 

В Воложинском районе 329 населенных пунктов не имеет централизованное водоснабжение. Водоснабжение осуществляется из шахтных колодцев.

При колодезном водоснабжении используются грунтовые воды, которые располагаются в первом от поверхности водоносном горизонте. Дном, на котором лежат грунтовые воды, является изолирующий водоупорный слой, состоящий из глины, известняка, иногда гранита. Запасы грунтовых вод образуются в течение длительного времени в результате фильтрации атмосферных осадков или за счет пополнения из рек, озер хранилищ. Глубина залегания вод колеблется в пределах от 2-3 метров до нескольких десятков метров. В гигиеническом отношении их основной недостаток- слабая защищенность от поверхностных загрязнений. Поэтому очень важно соблюдать требования к содержанию и эксплуатации нецентрализованных систем питьевого водоснабжения- шахтных колодцев.

Место расположения колодца должно быть удалено на 20 метров от объектов, создающих опасность микробиологического и химического загрязнения грунтовых вод (компостные кучи, складирование навоза, отходов, минеральных удобрений, ядохимикатов). Запрещается мытье транспортных средств, водопой животных, стирка и полоскание белья вблизи колодца.

Рядом с колодцем оборудуется скамья или иное приспособление для установки ведер либо иных емкостей. Шахтный колодец оборудуется по периметру оголовком глиняного замка из глины или жирного суглинка глубиной 2 метра и шириной 1 метр в целях исключения загрязнения грунтовых вод. Над шахтным колодцем сооружается навес в целях исключения попадания атмосферных осадков.

Колодец оснащается устройствами для подъема питьевой воды. Подъем питьевой воды индивидуальным ведром или индивидуальным электронасосом из общественного колодца запрещается.

Чистка колодца проводится не реже одного раза в год с одновременным текущим ремонтом оборудования и крепления. Внеочередная чистка проводится при получении результатов исследований питьевой воды о ее несоответствии установленным гигиеническим нормативам.

После каждой чистки или ремонта проводится дезинфекция с использованием разрешенных к применению средств дезинфекции в соответствии с инструкциями по их применению.

Владельцы колодцев обязаны принимать безотлагательные меры по устранению причин загрязнения воды в случае, если при оценке качества воды в колодце отмечено превышение микробиологических и (или) химических показателей по сравнению с гигиеническими нормативами.

Специалистами Воложинского РЦГиЭ в текущем году было отобрано и исследовано 69 проб воды из общественных колодцев и 18 проб из индивидуальных колодцев, из них 3 пробы не соответствовали гигиеническим нормативам по микробиологическим показателям и 19 проб по санитарно-химическим показателям, по содержанию нитратов. Владельцам колодцев были выданы рекомендации по проведению внеочередной очистки и дезинфекции шахтных колодцев.

В Воложинском РЦГиЭ на договорной основе проводятся лабораторные исследования воды из колодцев. Информацию по интересующим вопросам можно получить в отделе гигиены по телефону: 8 (01772) 55487.

Помощник врача-гигиениста

Воложинского РЦГиЭ Г. Шалакова

В Воложинском районе действуют 4 зоны массового отдыха населения на водных объектах, которые определены и закреплены за предприятиями для обустройства и надлежащего содержания. Зоны отдыха «Воложинское водохранилище» д.Гордыново, «Саковщина» д.Саковщина обслуживает РУП «Воложинский жилкоммунхоз», «Желтый берег» д.Буни, «Погорелка д. Погорелка- ГЛХУ «Воложинский лесхоз».

За период с 09 марта по 31 мая 2021 года специалистами Воложинского РЦГиЭ обследованы все четыре зоны отдыха на водных объектах района. Было отобрано и исследовано 164 пробы воды, все отобранные пробы соответствовали установленным параметрам безопасности по микробиологическим, санитарно-химическим, паразитологическим, вирусологическим показателям, наличие пестицидов.

Все зоны массового отдыха на водных объектах обеспечены общественными туалетами, контейнерными площадками и емкостями для сбора ТКО, урнами, кабинками для переодевания отдыхающих, теневыми навесами, беседками, лавочками, мостками для вхождения в воду за мелководье, информационными стендами, стоянками для личного и общественного транспорта и другими малыми архитектурными формами.

С 01.06.2021 специалистами Воложинского районного центра гигиены и эпидемиологии согласно графика проведения мониторингов проводится еженедельный мониторинг санитарного состояния территории, содержание элементов благоустройства и контроль качества воды водных объектов, используемых в рекреационных целях.

На зонах отдыха «Воложинское водохранилище», «Саковщина» РУП «Воложинский жилкоммунхоз», «Желтый берег ГЛХУ «Воложинский лесхоз» выявляются типичные нарушения в части загрязнения твердыми отходами участков территории возле беседок, теневых навесов, лавочек, несвоевременной уборки от твердых отходов контейнеров и урн, несвоевременной очистки туалетов.

По выявленным нарушениям на имя руководителей предприятий, закрепленных за зонами отдыха было направлено 21 рекомендация, 16 информационных писем, наложено два штрафа на ответственных лиц. Отобрано и исследовано 75 проб воды, все отобранные пробы соответствуют установленным параметрам безопасности.

Контроль исполнения рекомендаций осуществляется согласно установленных сроков.

За период с 01.06.2021 года по настоящее время эксплуатация зон отдыха на водных объектах района не ограничивалась, не запрещалась, не приостанавливалась. Купание в водных объектах зон отдыха не запрещалось.

Мониторинг за содержанием зон отдыха на водных объектах продолжится.

Помощник врача-гигиениста

Воложинского РЦГиЭ Г.Шалакова

Першае ўпамiнанне ў летапiсах аб вёсцы Дубіна датуецца 1496 годам, а значыць, сёлета ёй спаўняецца 525 гадоў. Гэта даволi сталы ўзрост.

За час існавання населены пункт і яго наваколле вельмі змянiліся. Многiя жыхары, як птушкi, выпырхнулi з роднага гнязда i разляцелiся па свеце. Але для кожнага чалавека, дзе б ён ні жыў, няма мясцiн, даражэйшых за край, дзе нарадзiўся i правёў дзяцінства, юнацтва. Таму да юбiлею рыхтуюцца не толькi цяперашнiя насельнікі вёскі, але i тыя, хто некалі пачынаў свой шлях з яе мілых сэрцу сцяжынак.

   Энтузiясты вырашылi падарыць усiм, чый лёс звязаны з гэтым населеным пунктам, кнiгу “Ёсць такая Дубiна”. Вельмi хочацца, каб традыцыi цёплай дубiнской гасцiннасцi перадавалiся i множылiся з году ў год, прыгажэла вёска і квiтнелi яе таленты. Каб тыя, хто тут жыве, змаглi акунуцца хоць на момант у мінулае стагоддзе, адчуць духоўную сувязь са сваімі здольнымi і добразычлiвымi продкамі.

    З даўнiх часоў Дубiна была мястэчкам таленавiтых майстроў, што слылi на ўсю акругу. Не было такой справы, якой бы тут не валодалi дасканала. Умельцы бралі вучняў і перадавалi ім свае веды. Калi пачынаеш успамiнаць жыхароў вёскi пачатку ХХ стагоддзя, размовы з iмi, агортвае гонар i задавальненне, што ты меў шчасце размаўляць з гэтымі людзьмі, пераймаць іх вопыт адносiн да жыцця, да працы. Магчыма, чыстае дубiнское паветра сеяла i сее таленты на роднай зямлi.

   Уздоўж могiлак, праз балота за Дубiной-Юрздыцкай iснуе дастаткова глыбокi i шырокi яр. Калi асушалi балота, частку яго сумясцiлi з валавай канавай. У дзяцiнстве мы часта бегалi туды за чаромхай, гулялi ў хованкi, але нiхто нават не згадваў аб тым, што гэта рэчышча некалi даволi паўнаводнай ракi з назвай Дубiна, якая з’яўлялася прытокам Заходняй Бярэзiны. Выток яна брала з крынiчкi, якая б`е амаль у самым пачатку вёскi Рачаняты. Уздоўж берага пралягала дарога да вёскi Замосце. Такія звесткi адшукала ў архiвах у Вiльнi i падзялiлася з намi зямлячка, цяпер жыхарка Лiтвы Галiна Васiльеўна Jukubauskion (Мучынская). Мяне вельмi ўразiлi такiя вялiкiя змены ландшафту, і я не змагла не прысвяцiць прыгажунi, хоць i былой, вершаваныя радкi.

РАКА ДУБIНА

Я бегала дзяўчынкай басаногай,

Каб зачарпнуць далонямi з крынiцы,

Ды, кружачы ў гармонii з прыродай,

Вадзiцы чыстай з прыгаршчы напiцца…

Зямелька даравала нам, нашчадкам,

У даўнi час, не захавала памяць,

Раку, каб край вадзiцай прычашчала,

Застаўся яр, ён прыгажосцю вабiць…

Яна пятляла ў берагах духмяных

Памiж лугоў, балотаў, праз каменнi.

Як дзiцянятка, слёзы паслухмяна

Матулi несла, у агмень сямейны…

З Беразiной Заходняю супольна

Дурачылася грабянькамi пены,

Разносiла рабiзну, бы свавольнiк,

Спявалi берагi ёй гiмн хвалебны.

Стаю сягоння на вярху адхона,

Крыху смуткую i зайздрошчу продкам.

Мне сэрца цвялiць успамiн, вядома,

Сляза шчаку казыча ненарокам.

Лунае на адхонах водар церпкi,

Вiтае ў край наш дзень многагалосы,

Ручай схавалi берагi, бы вейкi,

Пакiнула рака яго, як слёзы.

Жыццё квiтнее ды, як снег вясеннi,

Адходзiць у нябыт, нiшто не вечна.

Вось так i нас заўжды, без тлумачэння,

Вяртае на аблокi шлях наш Млечны…

Марыя МУЧЫНСКАЯ,

ураджэнка вёскi Дубiна

Амаль 25 гадоў свайго жыцця аддаў службе выратавання старшы прапаршчык унутранай службы запасу Анатоль БІТЭЛЬ. Да выхаду на заслужаны адпачынак ён быў камандзірам аддзялення пажарнага аварыйна-выратавальнага паста № 15 вёскі Сакаўшчына.

Анатоль Вацлававіч у юнацтве нават і не думаў, што будзе працаваць у сілавых структурах. Розныя варыянты разглядаў. Але калі вярнуўся ў 1994 годзе з войска, нейкае ўнутранае пачуццё падказала, што ён павінен стаць выратавальнікам. Больш годнай і патрэбнай прафесіі для сябе не ўяўляў. І цяпер, ужо на пенсіі, мужчына ўпэўнены: ён зрабіў правільны выбар.

    Службу малады чалавек распачаў у 1995 годзе на пасадзе камандзіра аддзялення асобнага паста ваенізаванай пажарнай службы вёскі Падбярэззе. Пасля праходжання першапачатковай падрыхтоўкі быў пераведзены камандзірам аддзялення асобнага паста вёскі Сакаўшчына. У баявым разліку была ўсяго адна машына АЦУ-10(3307). Толькі праз два гады атрымалі рэзервовую АЦ 30(5312)106В. З часам аснашчанасць машын палепшылася, ды і аўтапарк абнавіўся. У 2017 годзе ў падраздзяленні з’явіўся АТ 5,0-40(530905) МАЗ, дзякуючы чаму працягласць працы на пажары без запраўкі цыстэрны павялічылася ўдвая. За гады ручны інструмент змяніўся на механізаванае абсталяванне: бензарэзы, бензапілы, гідраўлічны “Holmatro”. Сталі іншымі і бытавыя ўмовы, аднавіўся навучальны клас і пункт сувязі паста.

    Першым для Анатоля Вацлававіча пажарам стала загаранне дома ў вёсцы Стайкі. Як аказалася, гаспадары наводзілі парадак на прысядзібным участку, спальвалі смецце, але з-за ветранага надвор’я вогненная стыхія выйшла з-пад кантролю. Дзякуючы зладжаным дзеянням асабовага саставу, удалося адстаяць дом і гаспадарчую пабудову. На шчасце, людзі тады не пацярпелі.

    Адным з самых запамінальных выпадкаў за гады службы стаў пажар у Лаўскім Бродзе, дзе гарэла поле з пажніўнымі рэшткамі. Там была задзейнічана вялікая колькасць тэхнікі. І ўсё б скончылася значна хутчэй, калі б не парывісты вецер, які імгненна падхопліваў агонь і разносіў яго па ўсім полі. Існавала пагроза не толькі для жыхароў вёскі, але і для выратавальнікаў.

    Анатоль Вацлававіч вывучыў не адзін дзясятак маладых байцоў. І кожны з іх з асаблівай павагай ставіцца да свайго настаўніка, чалавека, які дапамог зразумець усе асаблівасці і тонкасці пажарнай службы. Калегі аднагалосна характарызуюць мужчыну як майстара сваёй справы і яркі прыклад для маладога пакалення.

     Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Анатоль Бітэль узнагароджаны медалём “За бездакорную службу” III ступені, а таксама нагрудным знакам Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь “Выдатнік”, падзякамі райвыканкама, раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях, Мінскай абласной арганізацыі ТВВОД.

Аляксей САДОЎСКІ – камандзір аддзялення пажарнай аварыйна-выратавальнай часці № 1 Валожына, у раённым аддзеле па надзвычайных сітуацыях служыць ужо тры гады.

Да гэтага Аляксей Леанідавіч працаваў трэнерам-выкладчыкам па дзюдо. Працаваць з дзецьмі маладому чалавеку падабалася, але не хапала адрэналіну. Хацелася чагосьці новага, чаго яшчэ не спрабаваў. Таму, калі прапанавалі пайсці служыць у МНС, ён згадзіўся. І не памыліўся: усе чаканні апраўдаліся. Толькі вельмі цяжка бачыць гора людзей, кожнаму хочацца дапамагчы, але бывае такое, што з-за позняга паведамлення аб пажары не заўсёды гэта ўдаецца.

    Спачатку складана было прывыкаць да новага віду дзейнасці, калектыву. Але, калі ёсць надзейныя таварышы, усё абавязкова атрымаецца. Асабліва Аляксей Леанідавіч удзячны Вадзіму Пасеку, які тады быў камандзірам аддзялення. У любую хвіліну можна было звярнуцца да гэтага чалавека па дапамогу. Ён спакойным тонам, без мітусні ўсё тлумачыў і паказваў.

    Першы пажар для маладога чалавека адбыўся, калі праходзіў навучанне ў цэнтры ІППК у Светлым Гаі. Гарэў жылы дом. Да сённяшняга дня ён памятае тое жудаснае хваляванне, усплёск адрэналіну і моцнае жаданне хутчэй дапамагчы, не спазніцца. Але больш запомніўся выезд на першае дарожна-транспартнае здарэнне. Тады ў аварыі вельмі моцна пацярпеў чалавек і трэба было яго дэблакаваць з аўтамабіля. Гэта вельмі страшнае відовішча.

    За непрацяглы час службы Аляксей Садоўскі зарэкамендаваў сябе як адказны і дысцыплінаваны работнік. Калегі цэняць яго за гатоўнасць у любую хвіліну прыйсці на дапамогу. Малады чалавек з’яўляецца членам каманды аддзела па гіравым спорце і лыжах, якая ў 2019 годзе ў спаборніцтвах па шматбор’і выратавальнікаў заняла ганаровае 1-е месца.

Маёр унутранай службы запасу Алег Іванавіч СКАДОРВА свой нялёгкі, але цікавы шлях распачаў у далёкім 1997 годзе з пасады начальніка асобнага паста ваенізаванай пажарнай службы вёскі Сакаўшчына. Наступныя 19 гадоў прысвяціў папярэджванню і ліквідацыі пажараў на роднай зямлі, амаль 10 з іх – на пасадзе начальніка Валожынскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях.

Скончыўшы Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут, малады чалавек пяць гадоў працаваў па спецыяльнасці. У 2006 годзе ён атрымаў другую вышэйшую адукацыю – “Папярэджанне і ліквідацыя надзвычайных сітуацый”.

    З асаблівай цеплынёй Алег Іванавіч успамінае гады пачатку сваёй кар’еры ў РАНС, калі быў малады, поўны сіл і энергіі. Здаралася рознае, але самыя незгладжальныя ўражанні пакінулі ў яго надзвычайныя сітуацыі, у ліквідацыі якіх сам прымаў удзел. Гэта пажар на льнозаводзе, загаранне склада на свінакомплексе СТАА “Данпрод”, прарыў дамбы ў Валожыне, абвальванне корпуса цэнтральнай раённай бальніцы, праходжанне па тэрыторыі раёна цыклону “Хаўер”. Мужчына гаворыць, што самымі напружанымі і складанымі для яго былі і застаюцца здарэнні, на якіх гінуць людзі, у асаблівасці, калі ахвярамі агню аказваюцца дзеці.

    За час службы Алегу Іванавічу даводзілася займацца рознымі відамі дзейнасці: ліквідацыяй надзвычайных сітуацый, праверкай аб’ектаў і жылога сектара, правядзеннем дазнання па пажарах, пошукам людзей, што згубіліся ў лесе, тушэннем тарфянікаў, выступаць перад працоўнымі калектывамі прадпрыемстваў і арганізацый. У нашага героя ніколі не было нарміраванага працоўнага дня: часта на выклікі неабходна было ехаць і ноччу, і ў выхадныя. Сям’я заўсёды ставілася да гэтага з разуменнем, дома чакалі жонка, два сыны і дачка.

    Служба Алега Іванавіча на пасадзе начальніка райаддзела прыйшлася на перыяд развіцця гарнізона па ўсіх напрамках дзейнасці. Мадэрнізавалася тэхніка, паляпшаліся бытавыя ўмовы службы работнікаў. “На рэйкі” была пастаўлена сістэма папярэджання і ліквідацыі надзвычайных сітуацый. Вопытныя выратавальнікі і ветэраны аддзела да гэтага часу ўдзячныя былому камандзіру за яго працу і яе вынікі.

    За добрасумленнае выкананне службовых абавязкаў Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь герой нашага артыкула ўзнагароджаны медалём “За бездакорную службу” III ступені, таксама неаднаразова заахвочваўся кіраўніцтвам Мінскага абласнога ўпраўлення і Міністэрства па надзвычайных сітуацыях. Мае шмат грамат, медалі “Ветэранская падзяка” і юбілейныя, нагрудныя знакі “За заслугі”, “15 год органам і падраздзяленням, падначаленым МНС Рэспублікі Беларусь”.

СШ № 1 г. Валожына – установа адукацыі, якая апошнія гады нясе самую значную нагрузку ў сэнсе колькасці вучняў сярод гарадскіх школ. Пасля таго, як за магазінам “Еўраопт” узнік цэлы мікрараён,  вучнёўскі калектыў расце з кожным годам.  Таму калектыву настаўніцкаму даводзіцца напружана працаваць і па арганізацыі вучэбна-выхаваўчага працэсу, і вырашаць мноства пытанняў па занятасці  гадаванцаў у пазаўрочны час.

У гэтым кірунку аднаго энтузіязму і крэатыву педагогаў недастаткова, неабходна аднаўленне матэрыяльнай базы. У прыватнасці, як адзначыла дырэктар установы Ірына Чаховіч, даўно выспела патрэба ў мадэрнізацыі школьнага стадыёна – любімага месца баўлення вольнага часу большасці хлопчыкаў і многіх дзяўчынак.

   У пачатку лета па сумесным рашэнні райвыканкама і Федэрацыі футбола школе выдзелена дапамога для абсталявання футбольнага поля ў выглядзе спецпакрыцця (штучнай травы), кварцавага пяску, варот і агароджы. Работы і некаторыя іншыя матэрыялы, што задзейнічаны пад аснову для поля, аплачаны са спецрахунка ўстановы адукацыі. Арганізацыя, што выйграла тэндар на правядзенне бягучага рамонту,  – ДРБУ № 167.

    Майстар рамонтнай брыгады Міхаіл Каляда патлумачыў: задача  рамонтнікаў толькі на першы погляд здаецца лёгкай. На самай справе да абсталявання футбольных палёў маюцца адпаведныя патрабаванні. Напрыклад, паверхня павінна быць ідэальна роўнай. Не дапускаецца нават мінімальных ваганняў узроўню. Таму для таго, каб атрымаць станоўчы водгук Федэрацыі, якая пільна сочыць за аб’ектамі, у абсталяванні якіх прымае ўдзел,  брыгадзе дарожнай арганізацыі давялося пастарацца. Зараз работа ўжо на стадыі завяршэння. Роўнасць паверхні дасягнута з дапамогай спецыяльнага прыбора невеліра.

    Мы засталі прадстаўнікоў ДРБУ №167, калі яны рабілі, так бы мовіць, апошнія штрыхі перад тым, як прадстаўнікі арганізацыі-спонсара прыступяць да раскатвання пакрыцця. Наступным крокам будзе пасыпанне штучнай травы кварцавым пяском, што забяспечыць  пад’ём травінак. Пасля чаго ўстановяцца вароты і агароджа. Затым неабходна будзе забяспечыць парадак на астатняй частцы стадыёна, і яшчэ да пачатку навучальнага года юныя аматары фізічнай культуры змогуць менавіта тут бавіць вечары.