Воложинский районный
исполнительный комитет

С 26 июля 2021года начал свою работу оздоровительный лагерь труда и отдыха с дневным пребыванием «ЭкоДом».

Одной из задач летней оздоровительной кампании в Республике Беларусь является организация труда и отдыха обучающихся от 14 до 18 лет. В настоящее время временная трудовая деятельность обучающихся в ЛТО регламентируется нормативными правовыми документами по организации труда детей в возрасте от 14 до 18 лет. Продолжительность рабочего времени детей, нормы выработки, вопросы охраны труда регулируются Трудовым кодексом Республики Беларусь и другими законодательными актами.

Лагерь труда и отдыха поможет использовать период летнего отдыха учащихся для укрепления здоровья, развития физических сил, обогащения знаниями и новыми впечатлениями. В этом году ребята работают ОАО «Агро-Дубинское».

Наша воложинская земля богата известными людьми, среди которых есть военные полководцы.  Их легендарная биография является примером мужества и отваги для подрастающего поколения. Сотрудники  краеведческого музея  разработали очередной патриотический проект: «От солдата до генерала…» План реализация проекта включает создание  экспозиции «Подвиг. Память. Слава», которая познакомит посетителей учреждения с героическими страницами жизни  генерал  - лейтенанта Михаила Фомича Букштыновича, уроженца Воложинского района.

Патриотический проект: «От солдата до генерала…»

В минувшие выходные в городе Солигорске мастера народного объединения “Скарбніца”  Воложинского  района приняли участие в выставке декоративно-прикладного искусства мастеров народных художественных ремёсел в рамках Республиканского творческого конкурса «Вытокі» (народный  мастер Республики  Беларусь Христина Лембович - ткачество пояса «на ниту», Олег Капусто и Владимир Сосновский - гончарство, Светлана Ярошевич - соломоплетение ).

З надыходам высокіх тэмператур атмасфернага паветра вялікая колькасць грамадзян праводзіць вольны час на водных аб’ектах горада і раёна.

Варта памятаць, што найбольш бяспечна адпачываць у спецыяльна адведзеных для купання месцах, паколькі там арганізавана дзяжурства выратавальнікаў.

Рашэннем райвыканкама № 599 ад 16 сакавіка 2021 года для купання адведзены наступныя месцы:

– зона адпачынку на рацэ Заходняя Бярэзіна “Жоўты бераг”;

– зона адпачынку “Сакаўшчына”;

– зона адпачынку “Валожынскае вадасховішча”;

– зона адпачынку “Пагарэлка” Івянецкі сельскі савет.

У іншых месцах купанне забаронена. Гэта выклікана тым, што іх акваторыі з’яўляюцца небяспечнымі.

Дзеючым заканадаўствам артыкулам 24.42 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь прадугледжана адказнасць за купанне ў забароненых месцах.

У месцах адпачынку на водных аб’ектах варта прытрымлівацца наступных правіл:

– не скакаць у ваду з лодак, прычалаў, іншых збудаванняў, непрыстасаваных для гэтых мэт;

– не плаваць на дошках, ляжаках, бярвёнах, аўтакамерах, надзіманых матрацах;

– не арганізоўваць у вадзе гульні, звязаныя з ныраннем і захопам таго, хто купаецца;

– не падаваць ілжывыя сігналы трывогі;

– не пакідаць малалетніх дзяцей без нагляду.

Акрамя гэтага, не варта забываць, што берагі рэк і вадаёмаў з’яўляюцца грамадскім месцам, дзе забаронена распіваць алкагольныя, слабаалкагольныя напіткі і піва, – адміністрацыйная адказнасць у адпаведнасці з ч. 1 арт. 19.3 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь прадугледжвае пакаранне ў выглядзе штрафу ў памеры да 8 базавых велічынь. Дзеянні, прадугледжаныя ч. 1 арт. 19.3 КоАП Рэспублікі Беларусь, учыненыя паўторна на працягу аднаго года пасля накладання адміністрацыйнага спагнання за такія ж парушэнні, цягнуць накладанне штрафу ў памеры ад 2 да 15 базавых велічынь, або грамадскія працы, або адміністрацыйны арышт.

Частка 3 арт. 19.3 КоАП Рэспублікі Беларусь абвяшчае, што з’яўленне ў грамадскім месцы ў стане, выкліканым спажываннем без прызначэння ўрача-спецыяліста наркатычных сродкаў або псіхатропных рэчываў альбо спажываннем іх аналагаў, таксічных ці іншых адурманьваючых рэчываў, які абражае чалавечую годнасць і грамадскую маральнасць, – цягне накладанне штрафу ў памеры ад 5 да 10 базавых велічынь.

Частка 5. арт.19.3 КоАП Рэспублікі Беларусь – спажыванне без прызначэння ўрача-спецыяліста наркатычных сродкаў або псіхатропных рэчываў у грамадскім месцы альбо спажыванне іх аналагаў у грамадскім месцы – цягне накладанне штрафу ў памеры ад 10 да 15 базавых велічынь.

Меры па забароне купання ў неўстаноўленых месцах і забароне распіцця выкліканы тым, што пачасціліся выпадкі гібелі грамадзян на вадаёмах. За купальны сезон 2021 года на тэрыторыі Валожынскага раёна зафіксаваны 2 выпадкі ўтаплення грамадзян у месцах, забароненых для купання, з іх – адно непаўналетняе дзіця.

Гэтыя факты яшчэ раз сведчаць аб неабходнасці захавання мер бяспекі на вадзе, алкаголь і адпачынак на вадзе павінны стаць несумяшчальнымі паняццямі. Беражыце сябе і сваіх блізкіх, не парушайце дадзеныя правілы самі і папярэдзьце знаёмых.

Валерыі ЖУК,

часова выконваючы абавязкі намесніка начальніка Валожынскага РАУС

Аграрыі ў гэтыя дні працуюць з падвоенай нагрузкай: да ўборкі паспеў не толькі азімы рапс, але і зерневыя культуры. Вось такі нечаканы сюрпрыз прыпаднесла сёлета анамальна гарачае надвор’е, якое, дарэчы, пакуль вельмі спрыяе хлебаробам.

Калі гаварыць пра алейную культуру, то яна па стане на 26 ліпеня ўбрана на плошчы …. гектараў, што складае…..працэнта да плана. Намалочана….. тысячы тон масланасення рапсу пры сярэдняй ураджайнасці па раёне …… цэнтнера з гектара. Самай вялікай урадлівасці дасягнулі ў СГУ “Бабровічы” УП “Мінскаблгаз”, дзе збіраюць на круг звыш за 36 цэнтнераў. Ураджай вышэй за сярэднераённы і мінулагодні паказчыкі маюць у ААТ “Агра-Дубінское” (21,7 ц/га) і КСУП “Валожынскае” (21 ц/га). У астатніх сельгаспрадпрыемствах атрымліваюць ад 11 да 17 цэнтнераў з гектара. Стаўку на гэту культуру зрабілі ў КСУП “Валожынскае”, засеяўшы 740 гектараў з 4200 гектараў агульнай плошчы па раёне. Па 500 гектараў сеялі ў ААТ “Агра-Дубінское” і КСУП “Гародзькаўскае”.

Уборку зерневых культур гаспадаркі пакуль вядуць выбарачна – на тых участках, дзе збажына падгарэла ці выспела. Усяго ж збожжавы клін складае 22 613 гектараў. Самыя большыя плошчы – у КСУП “Валожынскае”: амаль 5 тысяч гектараў.

Напрыканцы мінулага тыдня мы наведаліся ў гэту гаспадарку. Пакуль ураджаем задаволены і кіраўніцтва, і механізатары: першыя ўборачныя палеткі даюць па 50 цэнтнераў з гектара. Галоўная заслуга ў такім важкім коласе крэатыўнага і перспектыўнага галоўнага агранома Дзмітрыя Куліка, які працуе на роднай зямлі, любіць яе, стараецца і дбае, каб кожны кавалачак глебы стаў урадлівым. Добрымі памочнікамі ў агульнай справе з’яўляюцца мінулагодні пераможца жніва, які намалаціў амаль тры тысячы тон збожжа, Яўген ПАЛЯШЧУК, камбайнеры Аляксандр ХАРУЖЫК, Іван САБАЛЕЎСКІ, Сяргей ІНФАРОВІЧ, вадзіцель Пётр ЯЦЫНА. Кожны з іх не на словах ведае цану хлеба – яны сапраўдныя гаспадары збожжавай нівы, разумеюць вялікую адказнасць, ускладзеную на іх, і працуюць, як кажуць у народзе, насамрэч да сёмага поту.

Свой аўтарскі вечар у горадзе, дзе вучыўся і сталеў, дзе зведаў першае каханне і стаў сапраўдным прафесіяналам, наш зямляк Юрый МІХОНСКІ назваў радком аднаго з вершаў. Затым верш стаў песняй. А зараз у актыве аўтара больш за 50 песен і яго ўжо па праву называюць паэтам-песеннікам. І ён па-ранейшаму перакананы, што светам правіць каханне, што менавіта яно робіць чалавека чалавекам.

2021 год у жыцці Юрыя Іосіфавіча не проста чарговы год жыцця. Гэты год для яго юбілейны. Настаў час падводзіць жыццёвыя вынікі: ён адбыўся, як прафесіянал, як бацька, дзядуля. Зразумела, што пабудаваў дом і пасадзіў не адно дрэва. Карацей кажучы, выканаў ўсе прызначэнні сапраўднага мужчыны. А яшчэ, як выявілася, немалаважную частку гэтага самага жыцця займае хобі – зусім далёкае ад юрыдычнай справы. Аказваецца, Ю. Міхонскі піша вершы з пятага класа. Нават выпускное сачыненне па рускай мове за 10 клас напісаў у вершаванай форме. Да гэтага часу помніць тэму сачынення – “Если имя твое комсомолец, значит место твое впереди!”.

Менавіта ў Валожыне пасля заканчэння юрыдычнага факультэта БДУ пачынаў будаваць прафесіянальную кар’еру. Больш за 16 гадоў працаваў суддзёй, а потым старшынёй суда Валожынскага раёна. І толькі, напэўна, самыя блізкія сябры ведалі, што ўвесь час гэты чалавек пісаў вершы і паэмы, а затым і казкі для дзяцей на беларускай і рускай мовах. І першы зборнік “Паляванне ў Налібоцкай пушчы” таксама ўбачыў свет падчас працы ў Валожыне.

Юрый Іосіфавіч вельмі своеасабліва вырашыў адзначыць 60-гадовы юбілей: ён запрасіў калег, сяброў, сваякоў не ў банкетную залу рэстарана, а на аўтарскі вечар у Дом літаратараў. Пагадзіцеся, вельмі прэстыжна, ганарова і адказна замахнуцца на такую залу. Вечар, на які былі запрошаны і многія землякі, атрымаўся. Менавіта пасля яго прагучалі першыя просьбы-прапановы зрабіць аналагічную вечарыну ў нашым горадзе. Паступалі яны ад самых розных людзей, у першую чаргу ад любімых настаўнікаў з былой школы-інтэрната, якія па ўзросце і стане здароўя не змаглі даехаць у Мінск. І вось быў назначаны дзень і гадзіна, выбрана зала кінатэатра “Юнацтва”.

Мне здаецца, што віноўнік урачыстасці хваляваўся нават больш, чым у першы раз. Да апошняга не пакідала думка, ці збяруцца гледачы, ці зацікавіць іх яго аўтарскі вечар. Тым больш, што летам хто “на дачы, а хто на Вячы”, і адарвацца ад дачных спраў і нарыхтовак вельмі складана. Аднак і сам ён, і сталічныя артысты змаглі пераканацца, як валожынцы цэняць былога суддзю, што ім цікава яго творчасць.

Вяла праграму дыктар беларускага тэлебачання Алена Міхайлоўская. Для кожнага спевака знаходзіла словы, каб прадставіць яго творчасць. Адкрыў праграму Уладзімір Ухцінскі, яго змянілі лаўрэаты розных конкурсаў За-За, Аляксей Амелька, Мішэль, Юлія Шыкунец, Андрэй Шумак, Святлана Селівон (яе прозвішча сведчыць, што спявачка мае самае непасрэднае дачыненне да нашага раёна, і ў зале былі яе сваякі), Аляксандр Заўгародні, кампазітар і спявак Уладзімір Сукалінскі, кампазітар Дзмітрый Кірыенкаў. А яшчэ нельга было не замілавацца прыгожым сямейным дуэтам – Міраслава і Валерыя Дуброўскія – унучкі Юрыя Іосіфавіча Міхонскага, для якіх ён спецыяльна напісаў песні “Маё кацяня” і “Белая Русь”.

Увогуле, аўтарскі вечар працягваўся амаль тры гадзіны, у праграме прагучалі больш за 30 песень. Адкрыў яе кампазітар У. Сукалінскі прэм’ерай песні “Наш Валожын”, якую аўтары падарылі нашаму гораду. У той дзень гэта была не адзіная прэм’ера. У рэпертуары былі песні пра радзіму, пра веру ў Бога, вельмі кранаючыя песні, прысвечаныя матулі і дачцэ, жаночай дружбе, але больш за ўсё – лірычных, пра каханне, як і заяўлена ў назве.

Завяршальнай кропкай стаў выхад на сцэну завуча школы-інтэрната Святланы Саламонаўны Бушланавай, якую віноўнік урачыстасці назваў сваёй другой мамай, з букетам кветак былому вучню і вялікай карзінай кветак для артыстаў. Сваім настаўнікам Юрый перадаў запрашэнні, і большасць 70-80-гадовых жанчын прыйшлі. Іх папрасілі падняцца атрымалася больш, чым адзін рад. Яны былі рады за свайго выхаванца, а ячшэ – за тое, што ён сабраў іх разам. Дарэчы, такія рэаліі жыцця, што многія не бачылі адна адну больш за два гады. Ад імя гледачоў слова ўзяў жыхар Сугваздаў Валерый Фёдаравіч Селівон.

Думаю, што раўнадушных і абыякавых у той дзень не было. Людзі адпачылі душой і сэрцам. Чула толькі добрыя водгукі і непаразуменне: чаму не прадаваліся паэтычныя зборнікі юбіляра і дыскі з яго песнямі? Але гэта можна паправіць. І пашкадаваць тых, хто па нейкіх прычынах не трапіў на канцэрт.

Мы ўсе перакананы, што пачуем яшчэ не адну песню і не адзін верш, убачым не адзін зборнік. Доўгіх гадоў жыцця нашаму земляку, умення і далей радавацца жыццю ў самых розных яго праявах і знаходзіць новыя тэмы для вершаў!

Так фармулююць сваю задуму адносна добраўпарадкавання жыццёвай прасторы муж і жонка Дурко з Гародзькаў.

У аграгарадку безліч прыгожых дамоў з чыстымі, засаджанымі кветкамі, дварамі, праязджаючы паўз якія міжволі залюбуешся і абавязкова прыйдзеш у захапленне ад фантазіі многіх вяскоўцаў, іх знаходлівасці, умення прыстасаваць для ўпрыгажэння нават самыя звычайныя рэчы.

Асабліва вызначаюцца ў сэнсе афармлення сваіх участкаў жыхары вуліцы Маладзёжная. У мінулым нумары нашай газеты мы ўжо расказвалі пра тое, што яны адзначаны спецыяльным дыпломам за стварэнне атмасферы свята ў пераднавагодні перыяд. Зараз пазнаёмімся з некаторымі бліжэй.

Антаніну Антонаўну і Мікалая Фёдаравіча Дурко з поўным правам можна назваць сапраўднымі іміджмекерамі вуліцы, на якой яны пражываюць 30 гадоў. Вялікі, зараз вельмі ўтульны дом яны атрымалі ад сельгаспрадпрыемства, дзе працаваў гаспадар. Канешне, толькі-толькі пабудаваны будынак патрабаваў добрай дапрацоўкі. Маладой пары было куды прыкласці рукі. І вялікая работа распачалася. Дарэчы, у той час яны гадавалі дваіх дзяцей і штодня крочылі на працу.

Паступова прыстасавалі і аздобілі кожнае памяшканне пад свой густ і патрэбы. Зрабілі гарачае водазабеспячэнне. Узвялі летнюю кухню, лазню, альтанку. Адначасова ўдзялілі ўвагу і гаспадарчаму двару, дзе і зараз маецца жыўнасць – свінні і куры.

Гаспадары нераўнадушныя да кожнай пядзі зямлі. Умеюць ставіцца да яе з любоўю, але досыць рацыянальна. Вось тут у іх агарод, дзе з вясны і да восені расце ўсё, што абагачае сямейны стол і дае магчымасць заўзятай кулінарцы паказаць выключныя здольнасці ў сезон нарыхтовак. Вось цяпліца, дзе заўсёды растуць памідоры, а побач другая – з перцамі.

Апошнія гады прыгожыя і добразычлівыя людзі – пенсіянеры. Муж да заслужанага адпачынку шмат часу шчыраваў на ўчастку Гарадзейскага цукровага завода, жонка прысвяціла жыццё банкаўскай справе – у мясцовым аддзяленні аказвала банкаўскія паслугі жыхарам наваколля аж да закрыцця ўстановы. Кожны з іх цаніў работу, але і на пенсіі ім не сумна. Па-першае, нарэшце шмат часу праводзяць разам, а разуменне між імі такое, што дзіву даешся. Па-другое, ёсць жа чым займацца!

Я, пахадзіўшы па шыкоўным двары з безліччу кветак, кустоў, дрэў і розных дэкаратыўных форм, толькі дзіву давалася – калі ж яны спяць? Гэтым пытаннем выклікала ў гаспадароў дружны смех. Часу, па іх сцвярджэнні, заўсёды і на ўсё хопіць, калі разумна сплануеш дзеянні і не будзеш марнаваць яго на пустое.

Безумоўна, асноўны генератар творчых ідэй у сям’і жонка. Муж, па яго ж сцвярджэнні, цэніць яе густ і бясконцы крэатыў, таму з задавальненнем бярэ на сябе тэхнічны бок кожнага праекта.

Сама ж Антаніна Антонаўна ўпэўнена, што любы чалавек павінен прыкладваць намаганні для таго, каб зрабіць прастору, дзе існуе, прыгажэйшай. І для гэтага неабязкова расходваць нейкія велізарныя грошы. Хаця, па маім меркаванні, сям’я Дурко на ўтрыманне і добраўпарадкаванне свайго жылля сродкаў не шкадуе.

Іх дачка Вольга з мужам і сынам жыве ў Ірландыі. Менавіта ў гэтай краіне, дзе традыцыйна ярка і шыкоўна адзначаюць Каляды, яны падгледзелі святочныя ўбранствы для дома, і першымі гадоў пятнаццаць таму павесілі на вокны кампазіцыі, што весела зіхацелі агеньчыкамі і радавалі вока прахожых. З кожным годам дапрацоўвалі першапачатковую задумку. Паступова суседзі таксама далучыліся да ідэі стварыць навагодні настрой сабе і людзям.

Антаніна Антонаўна і Мікалай Фёдаравіч прызналіся: ім вельмі прыемна, што старанні вяскоўцаў ацаніла кіраўніцтва раёна, і папрасілі праз газету выказаць падзяку старшыні райвыканкама Яўгенію Круковічу, які падтрымаў ініцыятыву і добрае пачынанне. Мне ж здаецца, кожнаму з нас патрэбна браць прыклад з жыхароў вуліцы Маладзёжнай. У іх жа маладыя душы! А маладосць і прыгажосць, як вядома, паняцці непарыўныя.

Традыцыйныя міжраённыя спаборніцтвы па лоўлі рыбы летняй паплавочнай вудай на адзін кручок прайшлі ў Маладзечанскім раёне на вадаёме Ізабеліна. У іх прынялі ўдзел рыбаловы Маладзечанскай, Валожынскай і Вілейскай раённых арганізацыйных структур Беларускага таварыства паляўнічых і рыбаловаў. Усяго спаборніцтвы сабралі каля 40 чалавек.

Гонар нашай арганізацыі адстойвалі Сяргей Іода, Валерый Доваль і Віктар Бітэль. У гэту масцітую кампанію трапіла і юная рыбачка трынаццацігадовая Дар’я Сівая. Рыбацкае шчасце – рэч пераменлівая, залежыць ад многіх фактараў. Але на гэты раз фартуна была на баку валожынскіх рыбакоў, пра што сведчыць агульнакаманднае першае месца. Так бы мовіць, у асабістым заліку таксама члены нашай каманды выступілі надзвычай удала: Сяргей Іода паказаў другі вынік, а Валерый Доваль – трэці. Сярод юніёраў трэцяе месца заняла Дар’я Сівая. Віншуем усіх з агульнай перамогай!

На памяць пра летнія спаборніцтвы каманда прывезла дыплом. С. Іода быў узнагароджаны вудай “Валжанка”, а бронзавыя прызёры атрымалі ў падарунак па складным стуле.

Як жа гэта прыгожая бландзінка падобна да артысткі Ванесы Парадзі! І элегантная постаць, і вытанчаныя рысы твару, і загадкавы погляд адсылаюць нас да фрацузскай дзівы. Аднак Вікторыя ПЯТРОВА не мае ніякага дачынення ні да кінематографа, ні да канцэртнай дзейнасці, ні да фэшн-індустрыі. Яна абрала адну з самых складаных спецыяльнасцей, што так запатрабаваны ў аграпрамысловай вытворчасці, – стала ветэрынарным урачом.

Два гады выпускніца Віцебскай ветэрынарнай акадэміі адпрацавала на каўбасным цэху, што да нядаўняга часу належаў КСУП “Пяршаі-2014” (цяперашні ўласнік – ТАА “Пяршайскі мясакамбінат”), дзе і зараз працягвае несці адказнасць за якасць мясной прадукцыі.

Малады спецыяліст задаволена і месцам працы, і жыллёва-бытавымі ўмовамі, што створаны для яе і іншых работнікаў у сельгасарганізацыі. Да работы прывыкла хутка. Дапамагла добразычлівасць больш вопытных калег.

Цікавай, але такой няпростай прафесіі дзяўчына вырашыла прысвяціць жыццё свядома па прыкладзе дзядулі і пад уплывам неверагодна шчымлівай галівудскай драмы “Хаціка: самы верны сябар”. Любоў і спагада да жывёл з маленства сталі часткай яе душы. Таму між медыцынай і ветэрынарыяй вагалася нядоўга. Жаданне дапамагаць сябрам нашым меншым перамагло. Канешне, пэўны час яна ўяўляла сябе добрым Айбалітам, пацыентамі якога будуць дарагія сэрцу коцікі і сабачкі. А магчымасць таго, што ёй, гарадской жыхарцы, давядзецца мець справу з буйной рагатай жывёлай ці са свіннямі, уяўлялася з цяжкасцю. Жыццё, як кажуць, падкарэкціравала яе спадзяванні.

І хоць Вікторыя і не адмовілася ад мары працаваць у спецыялізаванай клініцы, аднак пакуль працягвае набываць вопыт, які лічыць каштоўным. У вольны час яна дазваляе сабе паглыбіцца ў вывучэнне псіхалогіі. Шчыра цікавіцца паводзінамі людзей і жывёл. Прызнаецца, што любіць вучыцца. У будучыні мае намер паглыбляць прафесійныя веды, асабліва адносна хірургіі, з дапамогай спецыяльных курсаў. Канешне, яе жыццё кардынальна адрозніваецца ад жыцця двайніка – сусветнавядомай актрысы, але малады ветэрынар не пазбаўлена творчага пачатку. Калі-нікалі ўспамінае пра здольнасці ў кірунку выяўленчага мастацтва. Батык, лепка, графіка... Умее і можа многае. Але на першым месцы ў яе заўсёды – прафесійныя абавязкі. Таму пажадаем ёй поспеху, кар’ернага росту і задаволенасці няпростай дзейнасцю.

Для прадухілення няшчасных выпадкаў пры карыстанні газавымі прыборамі неабходна звяртаць асаблівую увагу на стан газавага абсталявання і выконваць “Правілы карыстання газам у быту”:

    – перад уключэннем газавых праточных воданагравальнікаў і ацяпляльных газавых прыбораў правярайце наяўнасць цягі ў коміне;

    – не пакідайце без нагляду газавую пліту, калі тая працуе;

    – памяшканне, у якім устаноўлены газавыя прыборы, неабходна праветрываць;

    – рашоткі вентыляцыйных каналаў павінны быць чыстымі і заўсёды ў адкрытым становішчы;

    – дымавыя і вентыляцыйныя каналы павінны перыядычна правярацца і прачышчацца спецыялізаванай арганізацыяй або ўласнікам жылога памяшкання, які прайшоў спецыяльнае навучанне і па яго выніках дапушчаны да выканання названых работ;

    – пры карыстанні газавым абсталяваннем заўсёды павінна быць адкрыта фортачка або фрамуга акна;

    – пры з’яўленні паху газу тэлефанаваць па нумары 104.

    Ад выканання дадзеных патрабаванняў залежыць не толькі захаванне вашых жыццяў і здароўя, але і бяспека вашых родных і блізкіх.

Яўген ЗЯЛКОЎСКІ,

майстар службы эксплуатацыі

сістэм газазабеспячэння Валожынскага

раёна газазабеспячэння